Imam Darimi : 2341
أَخْبَرَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْتَشَارُ مُؤْتَمَنٌ
اسان کي [اسود بن عامر] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سيارڪ] [العماسي] کان [ابو عمرو عاصي شيباني] کان [ابو مسعود انصاري] کان، رسول الله ﷺ فرمايو ته: 'جنهن کان صلاح گهري وڃي اهو اهڙو هجي جنهن تي اعتبار ڪيو وڃي - قابل اعتماد -'.
Imam Darimi : 2342
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ غَزْوَةً وَرَّى بِغَيْرِهَا
اسان کي [محمد بن يزيد الحزامي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابن المبارڪ] معمر کان [عز زهريءَ کان] عبدالرحمان بن ڪعب بن مالڪ کان [ڪعب مالڪ] ٻڌايو آهي ته: 'جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم جنگ ۾ وڃڻ جو ارادو ڪيو، ته ان کي لڪائي رکندا هئا'.
Imam Darimi : 2343
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ أَبِي عُمَيْسٍ عَنْ إِيَاسِ بْنِ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ بَارَزْتُ رَجُلًا فَقَتَلْتُهُ فَنَفَّلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلَبَهُ فَكَانَ شِعَارُنَا مَعَ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ أَمِتْ يَعْنِي اقْتُلْ
[اسحاق بن ابراهيم] اسان کي [واقعي] [ابو عميس] [عيس بن سلمه بن الاکوع] [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو آهي ته: 'مون هڪ ڀيري هڪ ماڻهوءَ سان وڙهيو، پوءِ مون ان کي قتل ڪيو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم مون کي اهو سڀ ڪجهه ڏنو جيڪو دشمن سان لاڳاپيل هو، جڏهن ته خالد بن الوليد سان اسان جو نعرو قتل ڪرڻ هو؛ 'يعني قتل ڪريو!'.
Imam Darimi : 2344
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَسَارٍ أَبِي هَمَّامٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْفِهْرِيِّ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ حُنَيْنٍ فَكُنَّا فِي يَوْمٍ قَائِظٍ شَدِيدِ الْحَرِّ فَنَزَلْنَا تَحْتَ ظِلَالِ الشَّجَرِ فَذَكَرَ الْقِصَّةَ ثُمَّ أَخَذَ كَفًّا مِنْ تُرَابٍ قَالَ فَحَدَّثَنِي الَّذِي هُوَ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنِّي أَنَّهُ ضَرَبَ بِهِ وُجُوهَهُمْ وَقَالَ شَاهَتْ الْوُجُوهُ فَهَزَمَ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ قَالَ يَعْلَى فَحَدَّثَنِي أَبْنَاؤُهُمْ أَنَّ أَبَاءَهُمْ قَالُوا فَمَا بَقِيَ مِنَّا أَحَدٌ إِلَّا امْتَلَأَتْ عَيْنَاهُ وَفَمُهُ تُرَابًا
[حجاج بن منهل] ۽ [عفان] ٻنهي چيو؛ [حماد بن سلمه] اسان کي [يعليٰ بن عطا] کان [عبدالله بن يسار ابو همام] کان [ابو عبدالرحمٰن الفهري] ٻڌايو ته؛ اسان حنين جي جنگ ۾ رسول الله ﷺ سان گڏ هئاسين، جڏهن ڏينهن تمام گهڻو گرم هو، اسان هڪ وڻ جي ڇانو هيٺ رڪيا. عبدالرحمٰن پوءِ قصو بيان ڪيو، '... پوءِ هن مٽيءَ جو هڪ مُٺ کنيو. راوي چيو؛ مون کي ٻڌايو آهي جيڪو منهنجي ويجهو آهي ته هن دشمنن جي چهرن تي اهو ڇنڊڇاڻ ڪيو ۽ چيو ته: 'بدصورت چهرا'. پوءِ الله مشرڪن کي شڪست ڏني. يعليٰ چيو؛ مون کي انهن جي ٻارن کي ٻڌايو آهي؛ ته انهن جي پيءُ چيو؛ 'اسان مان ڪو به ان وقت نه هو - پر اسان جون اکيون ۽ وات مٽيءَ سان ڀريل هئا'.
Imam Darimi : 2345
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ مَعَهُ فِي مَجْلِسٍ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَسَتَرَهُ اللَّهُ فَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ وَإِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ بِهِ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ قَالَ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِكَ
اسان کي [عثمان بن عمر] ٻڌايو آهي اسان کي [يونس] ٻڌايو آهي [عز زهريءَ] کان [ابو ادريس] کان [عباده بن اشميت] چيو آهي ته؛ رسول الله ﷺ اسان کي فرمايو، جڏهن اسان هڪ مجلس ۾ ساڻس گڏ هئاسين ته: 'مون سان بيعت ڪريو ته الله سان ڪنهن به شيءِ کي شريڪ نه ڪنداسين، چوري نه ڪنداسين، زنا نه ڪنداسين، پنهنجن ٻارن کي قتل نه ڪنداسين ۽ ڪوڙ نه ٺاهينداسين جيڪو توهان پنهنجن هٿن ۽ پيرن جي وچ ۾ ٺاهيندا آهيو. جيڪو ان کي پورو ڪندو، ان جو اجر الله وٽ آهي. ۽ جيڪو انهن مان ڪو ڪم ڪندو، پوءِ الله ان کي ڍڪيندو، پوءِ معاملو الله ڏانهن موٽندو، جيڪڏهن الله چاهيندو، ته ان کي سزا ڏيندو ۽ جيڪڏهن الله چاهيندو، ته ان کي معاف ڪندو. ۽ جيڪو به انهن مان ڪو ڪم ڪندو ۽ دنيا ۾ سزا ڏني ويندي، ته اهو ان جي گناهن جو ڪفارو هوندو. 'عباده بن اشميت چيو؛ پوءِ اسان ان معاملي لاءِ ان سان بيعت ڪئي'.
Imam Darimi : 2346
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ أَلْفًا وَأَرْبَعَ مِائَةٍ فَبَايَعْنَاهُ وَعُمَرُ آخِذٌ بِيَدِهِ تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَهِيَ سَمُرَةٌ وَقَالَ بَايَعْنَاهُ عَلَى أَنْ لَا نَفِرَّ وَلَمْ نُبَايِعْهُ عَلَى الْمَوْتِ
اسان کي [احمد بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ليث بن سعد] [ابو الزبير] کان [جابر بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته هن چيو ته: 'حديبيه جي معاهدي جي وقت، اسان چوڏهن سؤ ماڻهو هئا، پوءِ اسان سندس هٿ تي بيعت ڪئي، جڏهن ته عمر سامرة جي وڻ هيٺان سندس هٿ جهليو'. جابر چيو ته: 'اسان هن سان بيعت ڪئي ته ڀڄي نه وڃون ۽ موت تائين بيعت نه ڪريون'.
Imam Darimi : 2347
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْقُلُ مَعَنَا التُّرَابَ يَوْمَ الْأَحْزَابِ وَقَدْ وَارَى التُّرَابُ بَيَاضَ إِبِطَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَوْلَا أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا وَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَا فَأَنْزِلَنَّ سَكِينَةً عَلَيْنَا وَثَبِّتْ الْأَقْدَامَ إِنْ لَاقَيْنَا إِنَّ الْأُولَى قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا وَإِنْ أَرَادُوا فِتْنَةً أَبَيْنَا وَيَرْفَعُ بِهَا صَوْتَهُ
اسان کي [ابو الوليد] ٻڌايو آهي [صيبه] اسان کي [ابو اسحاق] ٻڌايو آهي ته هن چيو ته مون [البراء بن عازب] کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ اسان هڪ ڀيرو رسول الله ﷺ سان گڏ جنگ احزاب ۾ مٽي هٽائي، مٽي سندس ٻنهي سفيد بغلن کي ڍڪي ڇڏيو، جڏهن ته هو گنگنا رهيو هو: 'اي الله، جيڪڏهن تون نه هجين ها ته اسان کي هدايت نه ملي ها، خيرات نه ڪريون ها ۽ دعا نه ڪريون ها، تنهن ڪري اسان کي امن ڏي ۽ دشمن سان منهن ڏيڻ وقت اسان جا پير مضبوط ڪر. بيشڪ، مشرڪن اسان سان بي رحمي ڪئي آهي، جيڪڏهن اهي توهين ڪرڻ چاهين ٿا ته اسان ان کي رد ڪريون ٿا.' هن پنهنجي آواز کي بلند ڪندي گنگنا ڪيو.
Imam Darimi : 2348
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خَالِدِ بْنِ حَازِمٍ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ مَكَّةَ عَامَ الْفَتْحِ وَعَلَى رَأْسِهِ مِغْفَرٌ فَلَمَّا نَزَعَهُ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا ابْنُ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْتُلُوهُ
[عبدالله بن خالد بن حازم] اسان کي [مالڪ]، [عز زهري]، [انس] کان روايت ڪئي آهي ته فتح مڪي جي وقت، نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم مڪي ۾ داخل ٿيا ۽ پنهنجي مٿي تي چادر رکي هئي. جڏهن پاڻ ان کي لاٿو ته هڪ ماڻهو وٽس آيو ۽ چيو ته، 'يا رسول الله، هي ابن خطل آهي جيڪو ڪعبي جي پردي مان لٽڪيل آهي.' رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته، 'ان کي قتل ڪريو!'
Imam Darimi : 2349
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ قَبِيعَةُ سَيْفِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فِضَّةٍ قَالَ عَبْد اللَّهِ هِشَامٌ الدَّسْتَوَائِيُّ خَالَفَهُ قَالَ قَتَادَةُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَزَعَمَ النَّاسُ أَنَّهُ هُوَ الْمَحْفُوظُ
اسان کي [ابو نعمان] ٻڌايو آهي ته اسان کي [جرير بن حازم] قتاده کان [انس] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته: 'رسول الله ﷺ جي تلوار جي ميان چاندي جي ٺهيل هئي'. عبدالله چيو؛ پر [هشام عاد دستوائي] اختلاف ڪيو. [قتاده] [سعيد بن الحسن] کان نبي الله ﷺ کان چيو...'. ساڳئي وقت، ماڻهو سمجهن ٿا ته هي حديث هڪ محفوظ حديث آهي.
Imam Darimi : 2350
أَخْبَرَنَا الْمُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا ظَهَرَ عَلَى قَوْمٍ أَحَبَّ أَنْ يُقِيمَ بِعَرْصَتِهِمْ ثَلَاثًا
اسان کي خبر پئي آهي ته [مععليٰ بن اسد] اسان کي ٻڌايو آهي ته [معاذ بن معاذ] اسان کي ٻڌايو آهي ته [سعيد بن ابو عروبه] [قتاده] کان [انس] [ابو طلحه] کان ته جيڪڏهن رسول الله ﷺ ڪنهن قوم تي فتح حاصل ڪن ٿا ته پوءِ انهن جي علائقي ۾ ٽي ڏينهن رهڻ پسند ڪن ٿا.
Imam Darimi : 2351
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ حَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ
اسان کي (عبدالله بن سعيد) ٻڌايو، اسان کي عبيدالله بن خالد ٻڌايو، اسان کي عبيدالله، نافع کان، [ابن عمر] کان، هن چيو ته؛ هڪ دفعي رسول الله ﷺ جن بني نضير جي کجور جي وڻ کي ساڙي ڇڏيو.
Imam Darimi : 2352
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ أَبَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ الدَّوْسِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ الدَّوْسِيِّ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَرِيَّةٍ فَقَالَ إِنْ ظَفِرْتُمْ بِفُلَانٍ وَفُلَانٍ فَحَرِّقُوهُمَا بِالنَّارِ حَتَّى إِذَا كَانَ الْغَدُ بَعَثَ إِلَيْنَا فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ أَمَرْتُكُمْ بِتَحْرِيقِ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ ثُمَّ رَأَيْتُ أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يُعَذِّبَ بِالنَّارِ إِلَّا اللَّهُ فَإِنْ ظَفِرْتُمْ بِهِمَا فَاقْتُلُوهُمَا
اسان کي [عبدالله بن عمر بن ابان] ٻڌايو آهي اسان کي [عبدالرحيم بن سليمان] ٻڌايو آهي [محمد بن اسحاق] کان [يزيد بن ابو حبيب] کان [بُڪِير بن عبدالله بن العاصاج] کان [ابو اسحاق الدوسي] کان [ابو هريره الدوسي] کان، هن چيو ته: هڪ ڀيري رسول الله صلي الله عليه وسلم اسان کي هڪ مهم تي موڪليو، ۽ فرمايو ته: 'جڏهن توهان فلان ۽ فلان کي پڪڙيو ته پوءِ انهن ٻنهي کي باهه سان ساڙي ڇڏيو'. ٻئي ڏينهن اسان کي موڪليو ۽ چيو ته: 'بيشڪ، مون هڪ ڀيرو توهان کي انهن ٻنهي ماڻهن کي قتل ڪرڻ جو حڪم ڏنو هو، پوءِ مون ڏٺو ته الله کان سواءِ ڪنهن کي به باهه سان عذاب ڏيڻ مناسب ناهي، تنهن ڪري جيڪڏهن توهان انهن ٻنهي کي پڪڙيو ته پوءِ انهن کي قتل ڪريو'.
Imam Darimi : 2353
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ هُوَ ابْنُ عُمَرَ بْنِ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ وُجِدَ فِي بَعْضِ مَغَازِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةٌ مَقْتُولَةٌ فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قَتْلِ النِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ
اسان کي [محمد بن عينة]، [علي بن مُشير]، [عبيدالله يعني ابن عمر بن حفش عن عاشم]، [نافع]، [ابن عمر] کان روايت ڪئي آهي ته: هڪ عورت هئي جيڪا رسول الله صلي الله عليه وسلم جي جنگ ۾ مارجي وئي هئي. ان کان پوءِ، رسول الله صلي الله عليه وسلم عورتن ۽ ٻارن کي مارڻ کان منع ڪيو.
Imam Darimi : 2354
أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ الْفَزَارِيُّ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ سَرِيعٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزَاةٍ فَظَفِرَ بِالْمُشْرِكِينَ فَأَسْرَعَ النَّاسُ فِي الْقَتْلِ حَتَّى قَتَلُوا الذُّرِّيَّةَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ ذَهَبَ بِهُمْ الْقَتْلُ حَتَّى قَتَلُوا الذُّرِّيَّةَ أَلَا لَا تُقْتَلَنَّ ذُرِّيَّةٌ ثَلَاثًا
اسان کي [عاشم بن يوسف] ٻڌايو آهي [ابو اسحاق الفزاري] [يونس بن عبيد] کان [الحسن] کان [الاسود بن سري] ٻڌايو آهي ته: 'اسين رسول الله ﷺ سان گڏ هڪ جنگ ۾ نڪتا هئاسين، پوءِ اسان مشرڪن کي پڪڙڻ ۾ ڪامياب ٿياسين. ماڻهن فوري طور تي انهن کي ۽ انهن جي اولاد کي قتل ڪري ڇڏيو. جڏهن اها ڳالهه رسول الله ﷺ تائين پهتي ته پاڻ فرمايائون: 'انسان ڪيئن قتل ۾ من ماني ڪندا آهن، جيستائين اهي ٻارن کي نه مارين، ڄاڻو ته ٻارن کي قتل نه ڪرڻ گهرجي'. هن اهو ٽي ڀيرا چيو.
Imam Darimi : 2355
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيِّ قَالَ عُرِضْنَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ فَمَنْ أَنْبَتَ الشَّعْرَ قُتِلَ وَمَنْ لَمْ يُنْبِتْ تُرِكَ فَكُنْتُ أَنَا مِمَّنْ لَمْ يُنْبِتْ الشَّعْرَ فَلَمْ يَقْتُلُونِي يَعْنِي يَوْمَ قُرَيْظَةَ
اسان کي [محمد بن يوسف]، [سفيان]، [عبدالمالڪ بن عمير]، [عطيه القرظي]، بيان ڪندي چيو ته: جڏهن اسان کي نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جن جي سامهون آندو ويو، ته جن ماڻهن جي ناف جا وار وڌيا هئا، انهن کي قتل ڪيو ويو، ۽ جن جي ناف جا وار اڃا نه وڌيا هئا، انهن کي ڇڏي ڏنو ويو، ۽ مان انهن مان هڪ هوس جن جي ناف جا وار اڃا نه وڌيا هئا، جيستائين انهن مون کي قتل نه ڪيو، يعني جنگ قريظه دوران.
Imam Darimi : 2356
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فُكُّوا الْعَانِيَ وَأَطْعِمُوا الْجَائِعَ
اسان کي ٻڌايو آهي ته [محمد بن يوسف]، [سفيان]، [منصور]، [ابو وائل]، [ابو موسيٰ]، رسول الله ﷺ کان، پاڻ فرمايو ته: قيدين کي آزاد ڪريو ۽ بکايل کي کاڌو کارايو.
Imam Darimi : 2357
أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَادَى رَجُلًا بِرَجُلَيْنِ
اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حماد بن زيد] ٻڌايو آهي ته [ايوب] ۽ [ابو قلابه] ۽ [ابو المحلب] ۽ [عمران بن حصين] ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ هڪ ڀيري هڪ شخص کي ٻن ماڻهن جي بدلي ۾ آزاد ڪيو.
Imam Darimi : 2358
أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ نَبِيٌّ قَبْلِي بُعِثْتُ إِلَى الْأَحْمَرِ وَالْأَسْوَدِ وَجُعِلَتْ لِيَ الْأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا وَأُحِلَّتْ لِيَ الْغَنَائِمُ وَلَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ قَبْلِي وَنُصِرْتُ بِالرُّعْبِ شَهْرًا يُرْعَبُ مِنِّي الْعَدُوُّ مَسِيرَةَ شَهْرٍ وَقِيلَ لِي سَلْ تُعْطَهْ فَاخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي وَهِيَ نَائِلَةٌ مِنْكُمْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى مَنْ لَمْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ شَيْئًا
اسان کي يحييٰ بن حماد ٻڌايو آهي ته اسان کي ابو عوانه ٻڌايو آهي ته سليمان کان مجاهد کان عبيد بن عمير کان ابوذر تائين ته رسول الله ﷺ فرمايو ته مون کي پنج شيون ڏنيون ويون آهن جيڪي مون کان اڳ ڪنهن به نبي کي نه ڏنيون ويون هيون. مون کي انسانن ۽ جنن ڏانهن موڪليو ويو، ۽ زمين کي منهنجي لاءِ مسجد ۽ پاڪائي طور مقرر ڪيو ويو، جنگي مال کي حلال ڪيو ويو جيڪو مون کان اڳ ڪنهن لاءِ به حلال نه ڪيو ويو هو، ۽ مون کي هڪ مهيني جي سفر تائين دشمن کان ڊڄڻ سان فتح ڏني وئي. مون کي چيو ويو ته پڇو ته توهان کي ڏنو ويندو. پوءِ مون پنهنجي درخواست کي پنهنجي قوم جي شفاعت طور محفوظ ڪيو، ۽ اها شفاعت ان لاءِ حاصل ڪئي ويندي، انشاءَ الله، الله تعاليٰ انهن لاءِ جيڪي الله سان ڪنهن به شيءِ کي شريڪ نه ٿا ڪن.
Imam Darimi : 2359
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَنَائِمَ حُنَيْنٍ بِالْجِعْرَانَةِ قَالَ عَبْد اللَّهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فِي الْإِسْنَادِ
[سليمان بن حرب] اسان کي [حماد بن زيد]، [عاشم]، [ابو وائل] کان روايت ڪئي ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم جنگ حنين جو مال جعرانہ ۾ ورهايو'. حماد چيو ته: - عبدالله جو نالو - سند ۾ درج ٿيل آهي عبدالله بن مسعود آهي.
Imam Darimi : 2360
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو عَنْ زَيْدٍ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَبِيهِ قَالَ شَهِدْتُ فَتْحَ خَيْبَرَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْهَزَمَ الْمُشْرِكُونَ فَوَقَعْنَا فِي رِحَالِهِمْ فَابْتَدَرَ النَّاسُ مَا وَجَدُوا مِنْ جَزُورٍ قَالَ فَلَمْ يَكُنْ ذَلِكَ بِأَسْرَعَ مِنْ أَنْ فَارَتْ الْقُدُورُ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُكْفِئَتْ قَالَ ثُمَّ قَسَمَ بَيْنَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ لِكُلِّ عَشْرَةٍ شَاةً قَالَ وَكَانَ بَنُو فُلَانٍ مَعَهُ تِسْعَةً وَكُنْتُ وَحْدِي فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِمْ فَكُنَّا عَشْرَةً بَيْنَنَا شَاةٌ قَالَ عَبْد اللَّهِ بَلَغَنِي أَنَّ صَاحِبَكُمْ يَقُولُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ كَأَنَّهُ يَقُولُ إِنَّهُ لَمْ يَحْفَظْهُ أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زَيْدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ قَالَ فَأُلِّفْتُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الصَّوَابُ عِنْدِي مَا قَالَ زَكَرِيَّا فِي الْإِسْنَادِ
اسان کي [عبدالله بن جعفر الرقي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عبيدالله بن عمرو] ٻڌايو آهي ته [زيد] کان [الحڪم کان [عبدالرحمن بن ابو ليليٰ] پنهنجي پيءُ کان] هن چيو ته: 'مون هڪ ڀيرو خيبر جي فتح ۾ رسول الله ﷺ سان گڏ شرڪت ڪئي هئي. جڏهن مشرڪن کي شڪست آئي ۽ پوئتي هٽڻ تي مجبور ڪيو ويو، ته اسان انهن جي رهائشگاهه ۾ آباد ٿياسين، پوءِ ماڻهن فوري طور تي انهن کي مليل چوپايو مال کڻي ورتو. اهو باهه جي تنور تي رکيل ديڳي جي اُبالڻ کان تيز نه آهي. پوءِ رسول الله ﷺ ديڳي کي اُڇلائڻ جو حڪم ڏنو. ان کان پوءِ هن انهن ۾ مال غنيمت ورهايو، هن هڪ ٻڪري ڏهن ماڻهن ۾ ورهائي. ابو ليليٰ چيو ته: 'بنو فلان ۾ صرف نو ماڻهو هئا، جڏهن ته مان اڪيلو هوس، تنهن ڪري مان انهن سان شامل ٿيس، جيستائين اسان ڏهه هئا، پوءِ هڪ ٻڪري اسان ۾ ورهائي وئي'. عبدالله چيو؛ مون تائين پهتو آهي ته توهان جي ساٿين قيس بن مسلم کان چيو آهي، ڄڻ ته هن چيو هو؛ بيشڪ هن حديث ياد نه ڪئي هئي. اسان کي [زڪريا بن عدي] [عبيدالله بن عمرو] کان [زيد يعني ابن ابو انيسه] کان [قيس بن مسلم] کان [عبدالرحمن بن ابو ليليٰ] کان [پنهنجي پيءُ] کان رسول الله ﷺ کان مٿي ڏنل حديث جي طور تي ٻڌايو آهي. راوي چيو؛ ۽ مون ٻئي روايت جي لفظن کي اصل لفظن جي مقابلي ۾ بيان ڪيو. ابو محمد چيو؛ منهنجي مطابق جيڪو صحيح آهي اهو زڪريا پنهنجي سند ۾ چيو آهي.