Imam Darimi : 2221
أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي غَامِدٍ فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي فَقَالَ لَهَا ارْجِعِي فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ أَتَتْهُ أَيْضًا فَاعْتَرَفَتْ عِنْدَهُ بِالزِّنَا فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ طَهِّرْنِي فَلَعَلَّكَ أَنْ تَرْدُدَنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعِي حَتَّى تَلِدِي فَلَمَّا وَلَدَتْ جَاءَتْ بِالصَّبِيِّ تَحْمِلُهُ فِي خِرْقَةٍ فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا قَدْ وَلَدْتُ قَالَ فَاذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ ثُمَّ افْطِمِيهِ فَلَمَّا فَطَمَتْهُ جَاءَتْ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ فَطَمْتُهُ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّبِيِّ فَدُفِعَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَأَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا حُفْرَةٌ فَجُعِلَتْ فِيهَا إِلَى صَدْرِهَا ثُمَّ أَمَرَ النَّاسَ أَنْ يَرْجُمُوهَا فَأَقْبَلَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا فَتَلَطَّخَ الدَّمُ عَلَى وَجْنَةِ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ فَسَبَّهَا فَسَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَّهُ إِيَّاهَا فَقَالَ مَهْ يَا خَالِدُ لَا تَسُبَّهَا فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ فَأَمَرَ بِهَا فَصُلِّيَ عَلَيْهَا وَدُفِنَتْ
اسان کي ابو نعيم ٻڌايو آهي ته اسان کي بصير بن المهاجر ٻڌايو آهي ته مون کي عبدالله بن بريده ٻڌايو آهي ته هن پنهنجي پيءُ کان چيو ته مان رسول الله ﷺ جي ڀرسان ويٺو هوس ته اوچتو بني غامد جي هڪ عورت وٽس آئي ۽ چيو ته اي نبي الله، بيشڪ مون زنا ڪيو آهي ۽ مان پاڻ کي پاڪ ڪرڻ چاهيان ٿي. هن کيس چيو ته واپس اچ. ٻئي ڏينهن، عورت ٻيهر زنا جو اعتراف ڪندي آئي، هن چيو ته اي نبي الله، مون کي پاڪ ڪر، اهو لڳي ٿو ته تون مون کي رد ڪرڻ چاهين ٿو جيئن تون معاذ بن مالڪ جي اقرار کي رد ڪرين ٿو - الله جو قسم، حقيقت ۾ مان ان زنا کان حاملہ آهيان - پوءِ نبي الله ﷺ کيس چيو ته واپس اچ جيستائين تون جنم نه ڏئين. ٻار جي پيدائش کان پوءِ، عورت هڪ ٻار کڻي آئي جنهن کي هن ڪپڙي جي ٽڪري ۾ کنيو هو، عورت چيو ته اي نبي الله، هاڻي مون جنم ڏنو آهي. پاڻ فرمايائون؛ ”وڃ ۽ ٻار کي کير پياريو جيستائين ان کي کير نه ڇڏائجي!“ جڏهن عورت کي کير پياريو ويو ته هوءَ آئي ۽ ٻار جي هٿ ۾ ماني جو ٽڪرو هو. پوءِ پاڻ فرمايائون؛ ”اي نبي الله، واقعي مون ان کي کير پياريو آهي.“ پوءِ نبي ڪريم ﷺ حڪم ڏنو ته ٻار کي مسلمانن مان ڪنهن جي حوالي ڪيو وڃي، پوءِ حڪم ڏنائين ته عورت ۾ سوراخ ڪيو وڃي، آخرڪار ان کي سيني تائين سوراخ ۾ رکيو ويو. پوءِ ماڻهن کي حڪم ڏنائين ته ان تي پٿر اڇلائين. ٿوري دير کان پوءِ خالد بن وليد پٿر کڻي آيو، پوءِ ان عورت جو مٿو اڇلايو جيستائين خون خَيد بن الوليد جي مندر ۾ وهي ويو، هن فوراً ان تي لعنت ڪئي. لعنت ٻڌي، نبي ڪريم ﷺ فرمايو؛ ”اي خالد، صبر ڪر، ان تي لعنت نه ڪر. قسم آهي ان ذات جو جنهن جي جان سندس هٿ ۾ آهي. بيشڪ، هن توبه ڪئي آهي ته جيڪڏهن ڪو ٽيڪس وصول ڪندڙ اسلامي قانون جي مطابق ٽيڪس گڏ نه ڪري ها، ته ٽيڪس وصول ڪندڙ کي معاف ڪيو وڃي ها. پوءِ حڪم ڏنائين ته عورت جي جنازي جي نماز پڙهي ۽ دفن ڪيو وڃي.
Imam Darimi : 2222
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ امْرَأَةً مِنْ جُهَيْنَةَ أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ حُبْلَى مِنْ الزِّنَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِيَّهَا فَقَالَ اذْهَبْ فَأَحْسِنْ إِلَيْهَا فَإِذَا وَضَعَتْ حَمْلَهَا فَأْتِنِي بِهَا فَفَعَلَ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهَا فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُصَلِّي عَلَيْهَا وَقَدْ زَنَتْ فَقَالَ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْنَ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَوَسِعَتْهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنَفْسِهَا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
اسان کي [وهب بن جرير] ٻڌايو آهي ته اسان کي [هشام] ٻڌايو آهي ته [يحييٰ] کان [ابو قلابه] کان [ابو المحلب] کان [عمران بن حُشين] ته جهينه جي هڪ عورت رسول الله ﷺ وٽ آئي ۽ زنا جي ڪري حاملہ ٿي وئي، هن چيو ته: 'يا رسول الله! بيشڪ مون قانون جي ڀڃڪڙي ڪئي آهي، تنهنڪري مون تي سزا ڏيو!'. رسول الله ﷺ پنهنجي سرپرست کي سڏيو ۽ چيو ته: 'وڃ ۽ ان جي چڱي طرح سنڀال ڪر، جڏهن هوءَ ٻار پيدا ڪري ته ان کي مون وٽ آڻيو'. سندس سرپرست سندس حڪم تي عمل ڪيو، ان کان پوءِ رسول الله ﷺ حڪم ڏنو ته عورت جا ڪپڙا ان جي جسم تي ٻڌل هجن، آخرڪار حڪم ڏنو ته عورت کي سنگسار ڪيو وڃي. ان کان پوءِ هن عورت جي جسم لاءِ دعا گهري، عمر چيو ته: 'يا رسول الله! ڇا توهان ان لاءِ دعا گهري رهيا آهيو جڏهن ته هن زنا ڪيو آهي؟' هن چيو؛ ”سچ پچ هن اهڙي توبه ڪئي آهي جيڪا جيڪڏهن مديني جي ستر رهاڪن ۾ ورهائي وڃي ته يقيناً انهن سڀني لاءِ ڪافي هوندي. ڇا توهان کي ان شخص کان بهتر توبه ملندي جيڪا پاڻ کي الله جي حوالي ڪري ڇڏي؟“
Imam Darimi : 2223
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْأَمَةِ تَزْنِي وَلَمْ تُحْصَنْ فَقَالَ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا قَالَ مَا أَدْرِي فِي الثَّالِثَةِ أَوْ فِي الرَّابِعَةِ فَبِيعُوهَا وَلَوْ بِضَفِيرٍ
اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [خالد بن مخلد] اسان کي ٻڌايو آهي ته [مالڪ] [ابن شهاب] کان [عبيدالله بن عبدالله بن عتبه] کان [زيد بن خالد الجهني] ۽ [ابو هريره] کان ته رسول الله ﷺ کان هڪ ٻانهي بابت پڇيو ويو جيڪا زنا ڪري ٿي ۽ شادي شده نه هئي، پاڻ فرمايائون: 'جيڪڏهن اهو زنا ڪري ٿو ته ان کي ڪوڙا لڳايو، جيڪڏهن اهو اڃا تائين زنا ڪري رهيو آهي ته ان کي ڪوڙا لڳايو، جيڪڏهن اهو اڃا تائين زنا ڪري رهيو آهي ته ان کي ڪوڙا لڳايو'. ابو هريره چيو: مون کي خبر ناهي ته هن اهو ٽيون ڀيرو چيو يا چوٿون ڀيرو؛ 'پوءِ ان کي وڪرو ڪريو جيتوڻيڪ اهو صرف زين جي پٽيءَ جي قيمت تي هجي'.
Imam Darimi : 2224
أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خُذُوا عَنِّي خُذُوا عَنِّي قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا الْبِكْرُ بِالْبِكْرِ وَالثَّيِّبُ بِالثَّيِّبِ الْبِكْرُ جَلْدُ مِائَةٍ وَنَفْيُ سَنَةٍ وَالثَّيِّبُ جَلْدُ مِائَةٍ وَالرَّجْمُ أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ
بشر بن عمر الزهراني اسان کي خبر ڏني آهي ته حماد بن سلمه اسان کي قتاده کان، الحسن کان، حثن بن عبدالله کان، عبادة بن اش شميت کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'منهنجي تعليم تي عمل ڪريو، منهنجي تعليم تي عمل ڪريو، بيشڪ الله تعاليٰ عورت لاءِ سزا مقرر ڪئي آهي، ڪنواري لاءِ ڪنواري جي سزا جي مطابق سزا، يعني سؤ ڪوڙا ۽ هڪ سال لاءِ جلاوطني، جڏهن ته شادي شده شخص جي سزا به شادي شده شخص جي سزا جي مطابق آهي، يعني سؤ ڪوڙا ۽ سنگسار.' عمرو بن عون اسان کي خبر ڏني آهي ته حسيئم اسان کي منصور کان، الحسن کان، حثن بن عبدالله کان، عبادة بن اش شميت کان، نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم کان، جيئن مٿي ڏنل حديث ۾ آهي.
Imam Darimi : 2225
أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ كَتَبَ إِلَيَّ خَالِدُ بْنُ عُرْفُطَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ أَنَّ غُلَامًا كَانَ يُنْبَزُ فُرْفُورًا فَوَقَعَ عَلَى جَارِيَةِ امْرَأَتِهِ فَرُفِعَ إِلَى النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ فَقَالَ لَأَقْضِيَنَّ فِيهِ بِقَضَاءٍ شَافٍ إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ جَلَدْتُهُ مِائَةً وَإِنْ كَانَتْ لَمْ تُحِلَّهَا لَهُ رَجَمْتُهُ فَقِيلَ لَهَا زَوْجُكِ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ أَحْلَلْتُهَا لَهُ فَضَرَبَهُ مِائَةً قَالَ يَحْيَى هُوَ مَرْفُوعٌ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
اسان کي [يحيى بن حماد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابان بن يزيد] ٻڌايو آهي ته [قتاده] چيو ته؛ [خالد بن عرفثه] مون کي [حبيب بن سليم] کان هڪ خط لکيو هو ته فرفور نالي هڪ نوجوان پنهنجي زال جي ٻانهي سان زيادتي ڪئي آهي. جڏهن اها خبر [عنعمان بن بصير] کي ڏني وئي، ته هن چيو؛ 'يقيناً مان هن نوجوان بابت هڪ جامع فيصلي سان فيصلو ڏيندس. جيڪڏهن هن جي زال غلام کي هن لاءِ حلال ڪيو آهي، ته مان ان کي سؤ ڀيرا ڪوڙا هڻندس، ۽ جيڪڏهن هن جي زال غلام کي هن لاءِ حلال نه ڪيو آهي، ته مان ان کي سنگسار ڪندس'. پوءِ هن پنهنجي زال کي چيو؛ 'تنهنجو مڙس توهان تي منحصر آهي'. سندس زال چيو؛ 'مون هن لاءِ غلام کي حلال ڪيو آهي'. پوءِ عنعمان هن کي سؤ ڀيرا ڪوڙا هنيا؛ 'حديث مرفوع آهي'. اسان کي [شداقه بن الفضل] ٻڌايو آهي اسان کي [محمد بن جعفر] ٻڌايو آهي [سيوبه] کان [ابوبصير] کان [خالد بن عرفثه] کان [حبيب بن سليم] کان [عن نعمان بن بصير] رسول الله صلي الله عليه وسلم کان جيئن مٿي ڏنل حديث ۾ آهي.
Imam Darimi : 2226
أَخْبَرَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنَكْدِرِ عَنْ ابْنِ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أُقِيمَ عَلَيْهِ حَدٌّ غُفِرَ لَهُ ذَلِكَ الذَّنْبُ
اسان کي [مروان بن محمد عاد دماسيقي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابن وهب] ٻڌايو آهي ته [اسامہ بن زيد] کان [محمد بن المنڪدر] کان [ابن خزيمه بن ثابت] کان [پنهنجي پيءُ] تائين، هن چيو ته رسول الله ﷺ فرمايو آهي ته: 'جنهن کي - ان گناهه جي سزا ڏني وئي جيڪا هن ڪئي آهي - ان جو گناهه معاف ڪيو ويندو'.
Imam Darimi : 2227
أَخْبَرَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ فَمَاتَتْ فَجَاءَ أَخُوهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ كَانَ عَلَيْهَا دَيْنٌ كُنْتَ قَاضِيَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَاقْضُوا اللَّهَ فَاللَّهُ أَحَقُّ بِالْوَفَاءِ
اسان کي [سهل بن حماد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [صيوبة] [ابو بصير] کان [سعيد بن جبير] کان [ابن عباس] ٻڌايو آهي ته هڪ عورت حج ڪرڻ جي نذر ڪئي هئي، ظاهر آهي ته هوءَ حج ڪرڻ کان اڳ فوت ٿي وئي هئي، پوءِ سندس ڀاءُ رسول الله ﷺ وٽ آيو ۽ ان بابت پڇيو، پاڻ فرمايائون: 'جيڪڏهن توهان جي ڀاءُ تي قرض هجي ها ته ڇا توهان ان کي ادا ڪندا؟' ان شخص جواب ڏنو: 'ها'. پاڻ فرمايو: 'پنهنجو قرض الله کي ادا ڪريو، ڇاڪاڻ ته هو پنهنجي قرض جي ادائيگي جو وڌيڪ حقدار آهي'.
Imam Darimi : 2228
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَفْصٌ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي نَذَرْتُ نَذْرًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ ثُمَّ جَاءَ الْإِسْلَامُ قَالَ فِ بِنَذْرِكَ
اسان کي [عبدالله بن سعيد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حفش] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عبيدالله] [نافع] کان [ابن عمر] کان ۽ [عمر] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته: 'يا رسول الله، بيشڪ مون جاهليت جي دور ۾ نذر ڪئي هئي، پوءِ اسلام آيو'. پاڻ فرمايائون ته: 'پنهنجي نذر پوري ڪريو'.
Imam Darimi : 2229
أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الرُّعَيْنِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ قَالَ نَذَرَتْ أُخْتِي أَنْ تَحُجَّ لِلَّهِ مَاشِيَةً غَيْرَ مُخْتَمِرَةٍ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مُرْ أُخْتَكَ فَلْتَخْتَمِرْ وَلْتَرْكَبْ وَلْتَصُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ
اسان کي [جعفر بن عون] ٻڌايو آهي [يحيى بن سعيد] [عبيدالله بن زهر] کان [ابو سعيد الروعيني] کان [عبدالله بن مالڪ] کان [عقبه بن عامر الجهني] تائين، هن چيو ته: منهنجي ڀيڻ هڪ ڀيري نذر ڪئي هئي ته الله جي لاءِ پيادل ۽ بغير ڍڪڻ جي حج تي ويندي. جڏهن مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي اهو ٻڌايو ته پاڻ فرمايو: 'پنهنجي مائٽن کي حڪم ڏيو ته پنهنجا مٿا ڍڪين ۽ گاڏين تي سوار ٿين ۽ ٽي ڏينهن روزا رکن'.
Imam Darimi : 2230
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ أَخْبَرَنِي قَتَادَةُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ أُخْتَ عُقْبَةَ نَذَرَتْ أَنْ تَمْشِيَ إِلَى الْبَيْتِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنْ نَذْرِ أُخْتِكَ لِتَرْكَبْ وَلْتُهْدِ هَدْيًا
اسان کي [ابو الوليد ثيالسي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [همام] ٻڌايو آهي ته مون کي [قتاده] عڪرمه کان ۽ [ابن عباس] کان ٻڌايو آهي ته عقبه برنازذار جي ڀيڻ ڪعبي ڏانهن هلي وئي. تڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'بيشڪ الله کي توهان جي ڀيڻ جي نذر جي ضرورت ناهي، ان کي چئو ته گاڏي ۾ چڙهي قرباني ڪري.'
Imam Darimi : 2231
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَدْرَكَ شَيْخًا يَمْشِي بَيْنَ ابْنَيْهِ فَقَالَ مَا شَأْنُ هَذَا الشَّيْخِ فَقَالَ ابْنَاهُ نَذَرَ أَنْ يَمْشِيَ فَقَالَ ارْكَبْ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكَ وَعَنْ نَذْرِكَ
اسان کي [سعيد بن منصور] ٻڌايو آهي اسان کي [عبدالعزيز بن محمد] عمرو بن ابو عمرو کان [الاعرج] کان [ابو هريره] ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ دفعي هڪ پوڙهي ماڻهوءَ سان مليا جيڪو ٻن ماڻهن جي وچ ۾ کڻي وڃي رهيو هو، پوءِ فرمايائون: 'هن پوڙهي ماڻهوءَ کي ڇا ٿيو آهي؟' ٻنهي ٻارن جواب ڏنو؛ 'هن ڪعبي ڏانهن هلڻ جو نذر ڪيو هو'. پاڻ فرمايائون: 'هن کي چئو ته گاڏي وٺي وڃي، بيشڪ الله کي توهان جي ۽ توهان جي نذر جي ضرورت ناهي.'
Imam Darimi : 2232
أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَلَا فِيمَا لَا يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ
اسان کي ابو نعيم ٻڌايو آهي ته اسان کي حماد بن زيد ٻڌايو آهي ته ايوب چيو آهي ته ابو قلابه چيو آهي ته ابو المحلب چيو آهي ته عمران بن حصين چيو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته الله جي نافرماني ڪرڻ لاءِ نذر پورو ڪرڻ واجب ناهي ۽ جيڪو انسانن وٽ ناهي.
Imam Darimi : 2233
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ الْأَيْلِيِّ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ نَذَرَ أَنْ يَطِيعَ اللَّهَ فَلْيُطِعْهُ وَمَنْ نَذَرَ أَنْ يَعْصِيَ اللَّهَ فَلَا يَعْصِهِ
اسان کي [خالد بن مخلد] ٻڌايو آهي اسان کي [مالڪ] [ثعلح بن عبدالملڪ العيلي] کان [القاسم بن محمد] عائشه کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو آهي ته: جيڪو به الله جي اطاعت جو نذر مڃي، ان کي سندس اطاعت ڪرڻ گهرجي ۽ جيڪو به الله جي نافرماني جو نذر مڃي، ان کي سندس نافرماني نه ڪرڻ گهرجي.
Imam Darimi : 2234
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي بَقِيَّةَ الْمُعَلِّمِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي نَذَرْتُ إِنْ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكَ أَنْ أُصَلِّيَ فِي بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَقَالَ صَلِّ هَا هُنَا فَأَعَادَ عَلَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَأْنُكَ إِذَنْ
اسان کي [حجاج بن منهل] ٻڌايو آهي اسان کي [حماد بن سلمه] ٻڌايو آهي [حبيب بن ابو باقي المعلم] کان [عطا بن ابو رباح] کان [جابر بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته هڪ شخص چيو: 'يا رسول الله، بيشڪ مون نذر ڪئي آهي ته جيڪڏهن الله توهان کي فتح ڏني ته پوءِ مان بيت المقدس ۾ نماز پڙهندس.' پاڻ فرمايائون: 'هتي نماز پڙهو'. جابر اهو ٽي ڀيرا ورجايو، آخرڪار رسول الله ﷺ فرمايو: 'توهان تي، پوءِ'.
Imam Darimi : 2235
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ النَّذْرَ لَا يَرُدُّ شَيْئًا وَإِنَّمَا يُسْتَخْرَجُ بِهِ مِنْ الشَّحِيحِ
اسان کي خبر ڏني آهي [عمرو بن عون] اسان کي خبر ڏني آهي [ابو عوانه] [منصور] کان [عبدالله بن مُره] [ابن عمر] کان، هن چيو ته رسول الله ﷺ فرمايو: ”بيشڪ نذر ڪنهن به شيءِ کي رد نٿو ڪري سگهي، حقيقت ۾ اهو بخيل شخص کان جاري ڪيو ويندو آهي“.
Imam Darimi : 2236
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَدْرَكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَهُوَ يَسِيرُ فِي رَكْبٍ وَهُوَ يَحْلِفُ بِأَبِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ فَمَنْ كَانَ حَالِفًا فَلْيَحْلِفْ بِاللَّهِ أَوْ لِيَصْمُتْ
[الحڪم بن المبارڪ] اسان کي [مالڪ انس] [نافع] ۽ [ابن عمر] کان خبر ڏني آهي ته الله جي رسول صلي الله عليه وسلم عمر بن الخطاب کي پنهنجي سواري تي سوار ٿي پنهنجن ابن ڏاڏن جي قسم کڻندي ڏٺو، پوءِ الله جي رسول صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'بيشڪ، الله توهان کي پنهنجن ابن ڏاڏن جي نالي تي قسم کڻڻ کان منع ڪيو آهي. جيڪو به قسم کڻندو آهي، اهو الله جي نالي تي قسم کڻندو يا خاموش رهندو.'
Imam Darimi : 2237
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ ثُمَّ قَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَقَدْ اسْتَثْنَى
اسان کي [ابو الوليد ثيالسي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حماد بن سلمه] ٻڌايو آهي ته [ايوب] ان کان [نافع] ان کان [ابن عمر] نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم کان روايت ڪئي آهي ته: جيڪو قسم کڻي ۽ پوءِ چوي ته 'ان شاء الله' ته پوءِ ان هڪ استثنا جو اعلان ڪيو.
Imam Darimi : 2238
أَخْبَرَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ ثُمَّ قَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَهُوَ بِالْخِيَارِ إِنْ شَاءَ فَعَلَ وَإِنْ شَاءَ لَمْ يَفْعَلْ
اسان کي [حجاج] ٻڌايو آهي، اسان کي [حماد بن سلمه] ٻڌايو آهي، اسان کي [ايوب] [نافع] کان، [ابن عمر] کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جيڪو به قسم کڻي ٿو، پوءِ چوي ٿو ته الله چاهي ٿو، ته ان کي اختيار آهي، جيڪڏهن چاهي ته اهو ڪري ۽ جيڪڏهن چاهي ته اهو نه ڪري.
Imam Darimi : 2239
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ لَا تُقْسِمْ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الْحَدِيثُ فِيهِ طُولٌ
اسان کي [عبدالله بن صالح] ٻڌايو آهي اسان کي [الليث] ٻڌايو آهي مون کي [يونس] ٻڌايو آهي [ابن شهاب] ۽ [عبيدالله بن عبدالله] ۽ [ابن عباس] ته رسول الله ﷺ ابو بڪر کي چيو: 'قسم نه کڻ'. ابو محمد چيو ته: 'هي حديث ڊگهي آهي'.
Imam Darimi : 2240
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرٍو هُوَ ابْنُ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا يُقَالُ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو زَمَنَ الْجَمَاجِمِ يُحَدِّثُ قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ عَدِيَّ بْنَ حَاتِمٍ فَحَلَفَ أَنْ لَا يُعْطِيَهُ شَيْئًا ثُمَّ قَالَ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ
اسان کي [ابو الوليد ثيالسي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [صيوبة] عمرو يعني ابن هبيره کان ٻڌايو آهي، هن چيو ته مون الجماعة جي جنگ جي وقت [عبدالله بن عمرو] نالي هڪ شخص کي چوندي ٻڌو ته: ڪنهن [عدي بن حاتم کان ڪجهه گهريو، پر عدي قسم نه کنيو ته ڪجهه به نه ڏيندس. پوءِ هن چيو ته: جيڪڏهن مون رسول الله ﷺ کي اهو چوندي نه ٻڌو هجي ها ته: جيڪو قسم کڻي ٿو ۽ ڏسي ٿو ته ان کان بهتر ڪجهه آهي، ته ان کي بهتر ڪم ڪرڻ گهرجي ۽ پنهنجي قسم جو ڪفارو ادا ڪرڻ گهرجي.