Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 2181
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ أَنَّ سُبَيْعَةَ وَضَعَتْ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِأَيَّامٍ فَتَشَوَّفَتْ فَعَابَ أَبُو السَّنَابِلِ فَسَأَلَتْ أَوْ ذَكَرَتْ أَمْرَهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهَا أَنْ تَتَزَوَّجَ
اسان کي [محمد بن يوسف]، [سفيان]، [منصور]، [ابراهيم]، [الاسود] کان روايت ڪئي وئي آهي ته سبيعہ پنهنجي مڙس جي وفات کان ڪجهه ڏينهن بعد ٻار پيدا ڪيو. پوءِ هن پاڻ کي سينگاريو، اهو معلوم ٿيو ته ابو الصنابيل طرفان هن تي تنقيد ڪئي وئي هئي. پوءِ سبيعہ شڪايت ڪئي يا معاملو رسول الله صلي الله عليه وسلم سان ذڪر ڪيو، ظاهر آهي ته هن ان کي ٻيهر شادي ڪرڻ جو حڪم ڏنو.
حديث
Imam Darimi : 2182
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَوْ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ أَنْ تَحِدَّ عَلَى أَحَدٍ فَوْقَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ إِلَّا عَلَى زَوْجِهَا
اسان کي خبر ڏني آهي [محمد بن ڪثير] اسان کي خبر ڏني آهي [سليمان بن ڪثير] از [عروه] از [عروه] از [عيسيه] از [رسول الله صلي الله عليه وسلم]، پاڻ فرمايو: 'اهڙي عورت لاءِ جائز ناهي جيڪا الله ۽ آخرت جي ڏينهن تي ايمان رکي ٿي يا الله تي ايمان رکي ٿي، ته ان لاءِ جائز ناهي ته هو ڪنهن تي ٽن ڏينهن کان وڌيڪ سوڳ ڪري سواءِ پنهنجي مڙس جي.'
حديث
Imam Darimi : 2183
أَخْبَرَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ تُحَدِّثُ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ بِنْتِ أَبِي سُفْيَانَ أَنَّ أَخًا لَهَا مَاتَ أَوْ حَمِيمًا لَهَا فَعَمَدَتْ إِلَى صُفْرَةٍ فَجَعَلَتْ تَمْسَحُ يَدَيْهَا وَقَالَتْ إِنَّمَا أَفْعَلُ هَذَا لِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ تَحِدَّ فَوْقَ ثَلَاثٍ إِلَّا عَلَى زَوْجِهَا فَإِنَّهَا تَحِدُّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا أَخْبَرَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ زَيْنَبَ بِنْتَ أُمِّ سَلَمَةَ تُحَدِّثُ عَنْ أُمِّهَا أَوْ امْرَأَةٍ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
اسان کي [حسيم بن القاسم] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سيوبه] [حميد بن نافع] کان ٻڌايو آهي، هن چيو ته مون [زينب بنت ابي سلمه] کي [ام حبيبه بنت ابو سفيان] کان ٻڌائيندي ٻڌو آهي ته سندس ڀيڻ - يا سندس دوست - پوءِ هن پيلي خوشبو کڻي پنهنجي هٿن ۾ ملائي، هن چيو ته: 'يقيناً مان اهو ڪري رهي آهيان ڇو ته رسول الله ﷺ فرمايو آهي ته: 'اهڙي عورت لاءِ جائز ناهي جيڪا الله ۽ آخرت جي ڏينهن تي ايمان رکي ٿي ته ٽن ڏينهن کان وڌيڪ سوگ ڪري، سواءِ پنهنجي مڙس جي، پوءِ چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن سوگ ڪري'. اسان کي [سيوبه] [حميد بن نافع] کان ٻڌايو، هن چيو ته: مون [زينب بنت ام سلمه] کي رسول الله ﷺ جي زالن بابت اهڙي طرح ٻڌائيندي ٻڌو آهي'.
حديث
Imam Darimi : 2184
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَحِدُّ الْمَرْأَةُ فَوْقَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ إِلَّا عَلَى زَوْجٍ فَإِنَّهَا تَحِدُّ عَلَيْهِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا لَا تَلْبَسُ ثَوْبًا مَصْبُوغًا إِلَّا ثَوْبَ عَصْبٍ وَلَا تَكْتَحِلُ وَلَا تَمَسُّ طِيبًا إِلَّا فِي أَدْنَى طُهْرِهَا إِذَا اغْتَسَلَتْ مِنْ مَحِيضِهَا نُبْذَةً مِنْ كُسْتٍ وَأَظْفَارٍ
اسان کي [محمد بن يوسف] ٻڌايو آهي [زيده] [هشام بن حسن] کان [حفشه بنت سيرين] کان [ام عطيه] کان، رسول الله ﷺ فرمايو ته: 'عورت لاءِ ٽن ڏينهن کان وڌيڪ سوگ ڪرڻ جائز ناهي، سواءِ پنهنجي مڙس جي، تنهنڪري اها چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن سوگ ڪري، ۽ رنگين ڪپڙا نه پائي، پر صرف ٿلها ڪپڙا - مخمل جو ڪپڙو - پائي، ۽ اکين جو سايو نه لڳائي سگهي، ۽ خوشبو نه لڳائي سگهي جيستائين ان جي عدت ختم نه ٿئي، پوءِ ان لاءِ قسط ۽ اذفار - هڪ قسم جو وڻ جيڪو سٺي خوشبوءِ ڏئي ٿو - پائڻ جائز آهي.'
حديث
Imam Darimi : 2185
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِسْحَقَ بْنِ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ عَنْ عَمَّتِهِ زَيْنَبَ بِنْتِ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ أَنَّ الْفُرَيْعَةَ بِنْتَ مَالِكٍ أَخْبَرَتْهَا أَنَّهَا سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَأْذَنَ لَهَا أَنْ تَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهَا فَإِنَّ زَوْجِي قَدْ خَرَجَ فِي طَلَبِ أَعْبُدٍ لَهُ أَبَقُوا فَأَدْرَكَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ بِطَرَفِ الْقَدُومِ قَتَلُوهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْكُثِي فِي بَيْتِكِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ فَقُلْتُ إِنَّهُ لَمْ يَدَعْنِي فِي بَيْتٍ أَمْلِكُهُ وَلَا نَفَقَةٍ فَقَالَ امْكُثِي حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ فَاعْتَدَّتْ فِيهِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا قَالَتْ فَلَمَّا كَانَ عُثْمَانُ أَرْسَلَ إِلَيَّ فَسَأَلَنِي عَنْ ذَلِكَ فَأَخْبَرْتُهُ فَاتَّبَعَ ذَلِكَ وَقَضَى بِهِ
اسان کي خبر ڏني آهي [عبيدالله بن عبدالمجيد] اسان کي [مالڪ] کان [سعد بن اسحاق بن ڪعب بن عجره] پنهنجي چاچي [زينب بنت ڪاعن بن عجره] کان ته [الفريعه بنت مالڪ]، هن ان کي خبر ڏني آهي؛ ته هن هڪ ڀيرو رسول الله صلي الله عليه وسلم کان پڇيو ته مون کي پنهنجي گهر واپس وڃڻ جي اجازت ڏيو. هن چيو؛ 'حقيقت ۾، منهنجو مڙس پنهنجن ڀڄي ويل غلامن کي ڳولڻ لاءِ نڪتو، پوءِ هن انهن کي مليو جيستائين اهي ثراف القدوم ۾ هئا، سندس غلامن ان کي قتل ڪري ڇڏيو.' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'پنهنجي گهر ۾ رهو جيستائين توهان جي عدت ختم نه ٿئي. مون چيو؛ 'بيشڪ، منهنجو مڙس مون کي ان گهر ۾ نه ٿو ڇڏي جيڪو منهنجي ملڪيت آهي، ۽ نه ئي ان جي ڪا آمدني آهي'. هن چيو؛ 'عدت جي آخري تاريخ تائين رهو'. پوءِ هن چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن عدت گذاري. فريعه چيو: جڏهن عثمان مون کي خط موڪليو ۽ ان بابت پڇيو، ته مون کيس خبر ڏني، جنهن کان پوءِ عثمان سندس پيروي ڪئي ۽ پنهنجو فيصلو ڏنو.
حديث
Imam Darimi : 2186
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ طُلِّقَتْ خَالَتِي فَأَرَادَتْ أَنْ تَجُدَّ نَخْلًا لَهَا فَقَالَ لَهَا رَجُلٌ لَيْسَ لَكِ أَنْ تَخْرُجِي قَالَتْ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ اخْرُجِي فَجُدِّي نَخْلَكِ فَلَعَلَّكِ أَنْ تَصَدَّقِي أَوْ تَصْنَعِي مَعْرُوفًا
اسان کي [عاشم]، [ابن جريج]، [ابو الزبير]، [جابر]، ٻڌايو ته: منهنجي ماسي کي طلاق ڏني وئي هئي ۽ هوءَ پنهنجو کجيءَ جو وڻ ڪٽڻ واري هئي، تڏهن ڪنهن چيو: 'تون ٻاهر نه ٿو وڃي سگهين'. منهنجي ماسي چيو؛ پوءِ مان رسول الله ﷺ وٽ ويس ۽ ان بابت کيس ٻڌايو. پاڻ فرمايائون: 'ٻاهر وڃ ۽ پنهنجو کجيءَ جو وڻ ڪٽي ڇڏ، ممڪن آهي ته تون خيرات ڪندين يا ڪا تعريف جوڳي ڪم ڪندين'.
حديث
Imam Darimi : 2187
أَخْبَرَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ بَرِيرَةَ فَأَرَادَ مَوَالِيهَا أَنْ يَشْتَرِطُوا وَلَاءَهَا فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اشْتَرِيهَا فَإِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ فَاشْتَرَتْهَا فَأَعْتَقَتْهَا وَخَيَّرَهَا مِنْ زَوْجِهَا وَكَانَ حُرًّا وَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِلَحْمٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ هَذَا قِيلَ تُصُدِّقَ بِهِ عَلَى بَرِيرَةَ فَقَالَ هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ وَلَنَا هَدِيَّةٌ
اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [سهل بن حماد] اسان کي [صيوبة]، [الحڪم]، [ابراهيم]، [الاسود]، [عائشه] کان ٻڌايو آهي ته هو بريره خريد ڪرڻ چاهي ٿو، ظاهر آهي ته سندس آقا شرط رکيو هو ته سرپرستي انهن جي هجڻ گهرجي. عائشه به رسول الله ﷺ سان ان بابت شڪايت ڪئي. پوءِ پاڻ فرمايو: 'ان کي خريد ڪريو، حقيقت ۾ سرپرستي ان شخص جي آهي جيڪو ان کي آزاد ڪري ٿو'. پوءِ عائشه ان کي خريد ڪيو ۽ آزاد ڪيو. ۽ ان کي پنهنجي مڙس جي چونڊ جو اختيار پڻ ڏنو جيڪو پڻ هڪ آزاد مرد هو. ۽ رسول الله ﷺ کي هڪ ڀيرو گوشت ڏنو ويو، پوءِ پڇيائون: 'هي گوشت ڪٿان آيو؟' جواب ڏنائين: 'هي اهو گوشت آهي جيڪو بريره کي صدقي ۾ پيش ڪيو ويندو آهي'. پوءِ فرمايائون: 'ان لاءِ اهو صدقو آهي ۽ اسان لاءِ اهو تحفو آهي'.
حديث
Imam Darimi : 2188
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ دَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ فَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ طَعَامًا لَيْسَ فِيهِ لَحْمٌ فَقَالَ أَلَمْ أَرَ لَكُمْ قِدْرًا مَنْصُوبَةً قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا لَحْمٌ تُصُدِّقَ بِهِ عَلَى بَرِيرَةَ فَأَهْدَتْ لَنَا قَالَ هُوَ عَلَيْهَا صَدَقَةٌ وَهُوَ لَنَا مِنْهَا هَدِيَّةٌ وَكَانَ لَهَا زَوْجٌ فَلَمَّا عُتِقَتْ خُيِّرَتْ
اسان کي [اسماعيل بن خليل] ٻڌايو آهي اسان کي [علي بن مُشِر] اسان کي [هِسام بن عُروه] ٻڌايو آهي [عبدالرحمن بن القاسم] کان [پنهنجي پيءُ] عائشه کان، هن چيو ته رسول الله ﷺ مون سان مليا، پوءِ مان اهڙو کاڌو کڻي آيس جنهن ۾ گوشت نه هو، پوءِ پاڻ فرمايائون: 'ڇا مون توهان کي ڪولي ۾ گوشت پچائيندي نه ڏٺو هو؟' پوءِ مون چيو: 'يا رسول الله، هي اهو گوشت آهي جيڪو بريره کي خيرات ۾ ڏنو ويو هو، ۽ هن اهو اسان کي ڏنو'. هن چيو: 'گوشت ان لاءِ خيرات ۽ اسان لاءِ تحفو هو'. ۽ بريره جو اڳ ۾ هڪ مڙس هو، پوءِ آزاد ٿيڻ کان پوءِ، هن کي اختيار ڏنو ويو - جاري رکڻ يا الڳ ٿيڻ جي وچ ۾ -'.
حديث
Imam Darimi : 2189
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الضَّحَّاكِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيِّ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ بَرِيرَةَ حِينَ أَعْتَقَتْهَا عَائِشَةُ كَانَ زَوْجُهَا عَبْدًا فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحُضُّهَا عَلَيْهِ فَجَعَلَتْ تَقُولُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَيْسَ لِي أَنْ أُفَارِقَهُ قَالَ بَلَى قَالَتْ فَقَدْ فَارَقْتُهُ
اسان کي [عبدالرحمان بن عض ضحاڪ] [المغيره بن عبدالرحمان المخزومي] کان [هشام بن عروه] کان [عبدالرحمان بن القاسم] کان [سندس پيءُ] کان [عائشه] تائين روايت ڪئي آهي ته جڏهن بريره کي عائشه آزاد ڪيو، جڏهن ته سندس مڙس اڃا غلام هو، تڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي صلاح ڏني ته هن سان نيڪي ڪري، تڏهن بريره رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چيو ته ڇا مان هن کان جدا نه ٿي سگهان؟ هن جواب ڏنو؛ 'صحيح'. هن چيو ته؛ 'سچ پچ مان هن کان جدا ٿي چڪو آهيان'.
حديث
Imam Darimi : 2190
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ خَالِدٍ يَعْنِي الْحَذَّاءَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ زَوْجَ بَرِيرَةَ كَانَ عَبْدًا يُقَالُ لَهُ مُغِيثٌ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَطُوفُ خَلْفَهَا يَبْكِي وَدُمُوعُهُ تَسِيلُ عَلَى لِحْيَتِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْعَبَّاسِ يَا عَبَّاسُ أَلَا تَعْجَبُ مِنْ شِدَّةِ حُبِّ مُغِيثٍ بَرِيرَةَ وَمِنْ شِدَّةِ بُغْضِ بَرِيرَةَ مُغِيثًا فَقَالَ لَهَا لَوْ رَاجَعْتِيهِ فَإِنَّهُ أَبُو وَلَدِكِ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَأْمُرُنِي قَالَ إِنَّمَا أَنَا شَافِعٌ قَالَتْ لَا حَاجَةَ لِي فِيهِ
اسان کي خبر پئي آهي ته [عمرو بن عون] اسان کي [خالد بن عبدالله] کان [خالد يعني الحززاء] کان [عڪرمه] کان [ابن عباس] تائين ٻڌايو آهي ته بريره جو مڙس مغيث نالي هڪ غلام هو، مون کي لڳي ٿو ته مون کيس بريره جي پٺيان روئندي ڏٺو ۽ سندس ڳوڙها سندس ڏاڙهيءَ کي نم ڪرڻ لاءِ وهي رهيا هئا. پوءِ رسول الله ﷺ عباس کي چيو: 'اي عباس، ڇا تون مغيثن جي بريره لاءِ وڏي محبت ۽ بريره جي مغيثن لاءِ وڏي نفرت تي حيران نه آهين؟' پوءِ هن بريره کي چيو: 'جيڪڏهن تون هن ڏانهن موٽي وئين ته واقعي هو تنهنجي ٻار جو پيءُ آهي'. پوءِ بريره چيو: 'يا رسول الله، ڇا تون مون کي حڪم ڏئي رهي آهين؟' هن جواب ڏنو: 'يقيناً مان وچولي آهيان'. هن چيو: 'مون کي هن جي ضرورت ناهي'.
حديث
Imam Darimi : 2191
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي زِيَادُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ أَبِي مَيْمُونَةَ سُلَيْمَانَ مَوْلًى لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ أَبِي هُرَيْرَةَ فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنَّ زَوْجِي يُرِيدُ أَنْ يَذْهَبَ بِوَلَدِي فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ كُنْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنَّ زَوْجِي يُرِيدُ أَنْ يَذْهَبَ بِوَلَدِي أَوْ بِابْنِي وَقَدْ نَفَعَنِي وَسَقَانِي مِنْ بِئْرِ أَبِي عِنَبَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَهِمَا أَوْ قَالَ تَسَاهَمَا أَبُو عَاصِمٍ الشَّاكُّ فَجَاءَ زَوْجُهَا فَقَالَ مَنْ يُخَاصِمُنِي فِي وَلَدِي أَوْ فِي ابْنِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا غُلَامُ هَذَا أَبُوكَ وَهَذِهِ أُمُّكَ فَخُذْ بِيَدِ أَيِّهِمَا شِئْتَ وَقَدْ قَالَ أَبُو عَاصِمٍ فَاتْبَعْ أَيَّهُمَا شِئْتَ فَأَخَذَ بِيَدِ أُمِّهِ فَانْطَلَقَتْ بِهِ
اسان کي [ابو عاصم] ٻڌايو آهي [ابن جريج] چيو آهي، مون کي [زياد بن سعد] ٻڌايو آهي [هلال بن اسامه] کان [ابو ميمونه سليمان] جيڪو مديني جو اڳوڻو غلام هو، هن چيو ته؛ مان هڪ ڀيري ابو هريره جي گهر ۾ هوس، تڏهن هڪ عورت وٽس آئي ۽ چيو؛ 'دراصل منهنجو مڙس منهنجي ٻار کي کڻي وڃڻ چاهي ٿو'. [ابو هريره] پوءِ چيو؛ 'مان هڪ ڀيري رسول الله ﷺ سان گڏ هيس، اوچتو هڪ عورت وٽس آئي ۽ چيو؛ 'حقيقت ۾، منهنجو مڙس منهنجي ٻار سان گڏ وڃڻ چاهي ٿو - يا منهنجي پٽ سان - جڏهن ته منهنجو ٻار مون کي فائدو ڏنو آهي ۽ هميشه ابو 'انابه' جي کوهه مان پاڻي ڀريندو آهي. پوءِ رسول الله ﷺ چيو؛ 'اوھان ٻئي کي قرعه اندازي ڪرڻ گھرجي'. -يا ھن چيو؛ 'اوھين ھڪ ٻئي کان قرعه اندازي ڪرڻ گھرجي'. ابو عاصم کي حديث جي ترديد بابت شڪ هو - پوءِ سندس مڙس آيو ۽ چيو؛ ' 'منهنجي پٽ سان ڪير وڙهندو؟' رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'اي ٻار، هي تنهنجو پيءُ آهي ۽ هي تنهنجي ماءُ آهي، انهن مان جنهن جو به چاهين هٿ پڪڙي وٺ!' ٻار آخرڪار پنهنجي ماءُ جو هٿ جهليو، پوءِ عورت ٻار کي کڻي هلي وئي.'
حديث
Imam Darimi : 2192
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي مُظَاهِرٌ وَهُوَ ابْنُ أَسْلَمَ أَنَّهُ سَمِعَ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِلْأَمَةِ تَطْلِيقَتَانِ وَقُرْؤُهَا حَيْضَتَانِ قَالَ أَبُو عَاصِمٍ سَمِعْتُهُ مِنْ مُظَاهِرٍ
اسان کي خبر ڏني آهي [ابو عاصم] اسان کي خبر ڏني آهي [ابن جريج] مون کي خبر ڏني آهي [مظهر يعني ابن اسلم] ته هن [القاسم بن محمد] کي عائشه کان رسول الله ﷺ کان ٻڌو آهي ته پاڻ فرمايائون: 'ٻانهي کي ٻه طلاقون آهن، ۽ ان جي قرع - ان جي عدت - ٻه حيض آهي'. [ابو عاصم] چيو ته: مون اهو [مظهر] کان ٻڌو آهي.
حديث
Imam Darimi : 2193
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ قَيْسِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي الْوَدَّاكِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَرَفَعَهُ أَنَّهُ قَالَ فِي سَبَايَا أَوْطَاسٍ لَا تُوطَأُ حَامِلٌ حَتَّى تَضَعَ حَمْلَهَا وَلَا غَيْرُ ذَاتِ حَمْلٍ حَتَّى تَحِيضَ حَيْضَةً
اسان کي خبر ڏني آهي [عمرو بن عون] اسان کي [شريق] کان [قيس بن وهب] کان [ابو الودڪ] کان [ابو سعيد] تائين - هن رفاعيت ڪئي آهي - هن عتص جي قيدي عورتن بابت چيو آهي ته: 'حامله عورتن کي ان وقت تائين صحبت نه ڪرڻ گهرجي جيستائين اهي ٻار پيدا نه ڪن، جڏهن ته جيڪي حامله نه آهن انهن کي هڪ حيض اچڻ تائين جنسي تعلق نه رکڻ گهرجي.'
حديث
Imam Darimi : 2194
أَخْبَرَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلَاثَةٍ عَنْ النَّائِمِ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ وَعَنْ الصَّغِيرِ حَتَّى يَحْتَلِمَ وَعَنْ الْمَجْنُونِ حَتَّى يَعْقِلَ وَقَدْ قَالَ حَمَّادٌ أَيْضًا وَعَنْ الْمَعْتُوهِ حَتَّى يَعْقِلَ
اسان کي عفان ٻڌايو آهي ته اسان کي حماد بن سلمه ٻڌايو آهي ته اسان کي حماد ٻڌايو آهي ته ابراهيم کان اسود کان عيسيه کان نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جن فرمايو ته قلم ٽن ماڻهن مان مقرر ڪيو ويو آهي، يعني: اهي ماڻهو جيڪي سمهندا آهن جيستائين جاڳندا نه آهن، اهي ماڻهو جيڪي اڃا ننڍا آهن جيستائين اهي خواب نه ڏسي سگهن - بالغ - ۽ ديواني کان هوشيار ماڻهو تائين. حماد چيو ته: 'انهي شخص کان جيڪو عقل کان محروم آهي جيستائين هو هوشيار نه ٿئي'.
حديث
Imam Darimi : 2195
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ عَنْ عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلَّا بِإِحْدَى ثَلَاثٍ بِكُفْرٍ بَعْدَ إِيمَانٍ أَوْ بِزِنًى بَعْدَ إِحْصَانٍ أَوْ يَقْتُلُ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ فَيُقْتَلُ
اسان کي ابو نعمان ٻڌايو آهي ته اسان کي حماد بن زيد ٻڌايو آهي ته يحييٰ بن سعيد ٻڌايو آهي ته ابو امامه بن سهل بن هاني عثمان کان وٺي مون رسول الله ﷺ کي فرمائيندي ٻڌو آهي ته: مسلمان جو خون ٽن صورتن کان سواءِ حلال ناهي، يعني: ايمان آڻڻ کان پوءِ ڪفر ڪرڻ - مرتد ٿيڻ - شادي کان پوءِ زنا ڪرڻ، يا ڪنهن جان کي حق جي بغير قتل ڪرڻ جو ان کي قتل ڪيو وڃي.
حديث
Imam Darimi : 2196
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحِلُّ دَمُ رَجُلٍ يَشْهَدُ أَنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا أَحَدَ ثَلَاثَةِ نَفَرٍ النَّفْسُ بِالنَّفْسِ وَالثَّيِّبُ الزَّانِي وَالتَّارِكُ لِدِينِهِ الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ
اسان کي [يعليٰ] ٻڌايو آهي [العماسي] عبدالله بن مُره کان [مصروق کان] عبدالله کان، هن چيو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته: ”اهڙي عورت جو خون حلال ناهي جيڪا شاهدي ڏئي ٿي ته الله کان سواءِ ڪو به عبادت جي لائق ناهي ۽ مان الله جو رسول آهيان، سواءِ انهن ٽن ماڻهن مان هڪ جي، يعني: روحن کي قِشَه جي روحن سان بدلو ڏنو ويندو آهي، زنا ڪندڙ بيوه عورتون، اهي ماڻهو جيڪي پنهنجو دين ڇڏي ڏين ٿا ۽ پاڻ کي مسلمانن جي جماعت کان الڳ ڪن ٿا“.
حديث
Imam Darimi : 2197
أَخْبَرَنَا سَعْدُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ صَفْوَانُ بْنُ أُمَيَّةَ نَائِمًا فِي الْمَسْجِدِ فَأَتَاهُ رَجُلٌ وَهُوَ نَائِمٌ فَاسْتَلَّ رِدَاءَهُ مِنْ تَحْتِ رَأْسِهِ فَنَبِهَ بِهِ فَلَحِقَهُ فَأَخَذَهُ فَانْطَلَقَ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنْتُ نَائِمًا فِي الْمَسْجِدِ فَأَتَانِي هَذَا فَاسْتَلَّ رِدَائِي مِنْ تَحْتِ رَأْسِي فَلَحِقْتُهُ فَأَخَذْتُهُ فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ لَهُ صَفْوَانُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ رِدَائِي لَمْ يَبْلُغْ أَنْ يُقْطَعَ فِيهِ هَذَا قَالَ فَهَلَّا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ
اسان کي [سعد بن حفش] ٻڌايو آهي ته اسان کي [شيبان] اشعث کان [عڪرمه] کان [ابن عباس] تائين ٻڌايو آهي، هن چيو ته: شفوان بن اميه هڪ ڀيري مسجد ۾ سمهيو هو، پوءِ هڪ ماڻهو ان وٽ آيو جڏهن هو اڃا سمهي رهيو هو، پوءِ ان ماڻهوءَ پنهنجي چادر کي پنهنجي مٿي جي هيٺان کان ڪڍيو. جڏهن هو جاڳيو ته فوري طور تي ان ماڻهوءَ جو پيڇو ڪيو ۽ ان کي پڪڙڻ ۾ ڪامياب ٿي ويو، ان کان پوءِ هن ان کي رسول الله ﷺ جي سامهون آندو ۽ چيو ته: 'يا رسول الله! مان مسجد ۾ سمهي رهيو هوس، پوءِ اهو شخص مون وٽ آيو ۽ منهنجي چادر کي منهنجي مٿي جي هيٺان کان کسي ورتو. پوءِ مون ان جو پيڇو ڪيو ۽ ان کي پڪڙڻ ۾ ڪامياب ٿي ويو. پوءِ هن ان ماڻهوءَ جا هٿ ڪٽڻ جو حڪم ڏنو. اهو نڪتو ته شفوان چيو ته: 'يا رسول الله! بيشڪ منهنجي چادر جي ڪري توهان جو هٿ ڪٽڻ ضروري ناهي'. هن چيو ته: 'ڪاش توهان ان کي مون وٽ آڻڻ کان اڳ ائين چيو هجي ها'.
حديث
Imam Darimi : 2198
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تُقْطَعُ الْيَدُ فِي رُبْعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا
اسان کي خبر ڏني آهي [سليمان بن داؤد الهسيمي] اسان کي خبر ڏني آهي [ابراهيم بن سعد] [عز زهريءَ] کان [عمره بنت عبدالرحمان] عائشه کان ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'چوٿائي دينار يا ان کان وڌيڪ جي ڪا شيءِ وٺڻ تي هٿ ڪٽيا ويندا آهن'.
حديث
Imam Darimi : 2199
أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ وَإِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ وَعُبَيْدِ اللَّهِ وَمُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَطَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مِجَنٍّ قِيمَتُهُ ثَلَاثَةُ دَرَاهِمَ
اسان کي [ابونعيم] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سفيان] [ايوب] ۽ [اسماعيل بن اميه] ۽ [عبيدالله] ۽ [موسيٰ بن عقبه] [نافع] کان [ابن عمر] کان بيان ڪيو آهي ته رسول الله ﷺ هڪ چور جو هٿ ڪٽيو جنهن جي ڍال ٽن درهم جي قيمت هئي.
حديث
Imam Darimi : 2200
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ قُرَيْشًا أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ فَقَالُوا مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ فَقَالَ إِنَّمَا هَلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمْ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمْ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا
اسان کي [احمد بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته اسان کي [الليث] [ابن شهاب] کان [عروه بن الزبير] کان [عيسيه] ٻڌايو آهي ته قريش جا ماڻهو مخزوم عورتن جي چوري جي معاملي ۾ مشغول هئا، پوءِ انهن چيو ته: 'هن عورت جي باري ۾ رسول الله صلي الله عليه وسلم جو ترجمان ڪير هوندو؟' ٻيا چون ٿا ته: 'اهو لڳي ٿو ته اسامه بن زيد کان سواءِ ڪنهن کي به همت نه هئي، اهو شخص جنهن سان رسول الله صلي الله عليه وسلم محبت ڪندا هئا.' پوءِ اسامه ان سان ڳالهايو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم چيو: 'ڇا توهان الله جي حدن جي معاملن ۾ مدد ڪندا؟' پوءِ هو اٿيو ۽ وعظ ڪيائين، هن چيو: 'يقيناً، توهان کان اڳ وارا هلاڪ ٿيا، جيڪڏهن انهن ۾ ڪو شريف ماڻهو چوري ڪندو آهي ته اهي ان کي اجازت ڏيندا آهن ۽ جيڪڏهن انهن ۾ ڪو ڪمزور ماڻهو چوري ڪندو آهي ته ان تي سزا ڏيندا آهن.' خدا جو قسم، جيڪڏهن فاطمه بنت محمد چوري ڪندي ته مان ضرور ان جا هٿ ڪٽي ڇڏيندس.
