Imam Malik (الامام مالك) - 1594 Hadith
Hadith
Imam Malik : 1
قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثِيّ عَنْ مَالِك بْن أَنَس عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَخَّرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا فَدَخَلَ عَلَيْهِ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ فَأَخْبَرَهُ أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ أَخَّرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا وَهُوَ بِالْكُوفَةِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَبُو مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَمَا هَذَا يَا مُغِيرَةُ أَلَيْسَ قَدْ عَلِمْتَ أَنَّ جِبْرِيلَ نَزَلَ فَصَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بِهَذَا أُمِرْتُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ اعْلَمْ مَا تُحَدِّثُ بِهِ يَا عُرْوَةُ أَوَ إِنَّ جِبْرِيلَ هُوَ الَّذِي أَقَامَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقْتَ الصَّلَاةِقَالَ عُرْوَةُ كَذَلِكَ كَانَ بَشِيرُ بْنُ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيُّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ عُرْوَةُ وَلَقَدْ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ فِي حُجْرَتِهَا قَبْلَ أَنْ تَظْهَرَ
Ривоят гуфт; Ба ман Ал-Лайтсиро аз Молик ибни Анас аз [Ибни Шиҳоб] гуфтааст; Рӯзе Умар ибни Абдулазиз намозашро ба поён расонд, Урва ибни Зубайр бо ӯ вохӯрд ва ба ӯ гуфт, ки рӯзе Муғира ибни Сюъба дар ҳоле ки ӯ дар Куфа буд, намозашро тамом кард, пас Ибни Масъуд бо ӯ мулоқот кард ва ӯро сарзаниш кард; «Чӣ мегӯӣ, эй Муғира? Оё намедонӣ, ки Ҷабраил (а) фуруд омад ва намоз хонд ва Расули Худо (с) ҳамроҳ шуд, сипас намоз хонд ва Расули Худо (с) ҳамроҳ шуд, сипас намоз хонд ва Расули Худо (с) низ ҳамроҳ шуд. намоз хондан. Пас Чабраил гуфт; Умар ибни Абдулазиз гуфт: «Ба ман чунин фармон дода шуд, эй Урва! Оё Ҷабраил буд, ки вақтҳои намозро ба Расули Худо (с) омӯхт? [Урва] посух дод; «[Басийир ибни Масъуди Ансорӣ] [ба падараш] низ чунин гуфт», сипас [Урва] тасдиқ кард; ва ба ман [Оиша], зани Паёмбар (с) гуфта буд, ки Расули Худо (с) намози асрро дар ҳоле ки ҳанӯз офтоб намоён набуд, хондааст.
Hadith
Imam Malik : 2
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّهُ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ وَقْتِ صَلَاةِ الصُّبْحِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الْغَدِ صَلَّى الصُّبْحَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ صَلَّى الصُّبْحَ مِنْ الْغَدِ بَعْدَ أَنْ أَسْفَرَ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ قَالَ هَأَنَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ مَا بَيْنَ هَذَيْنِ وَقْتٌ
Ба ман Яҳёро аз Молик аз [Зайд ибни Аслам] аз [Атоъ ибни Ясор] гуфтааст, гуфт: Марде назди Расули Худо (с) омад ва дар бораи вақти намози бомдод пурсид. -Атоъ ибни Ясор- гуфт; Пас Расули Худо (с) сукут кард, то фардо намози бомдодро чун бомдодон хонд, фардо чун осмон зард шуд. Сипас - Расули Худо (с) пурсид: Марде, ки аз ман дар бораи вақти намози бомдод пурсид, куҷост? — Мард — чавоб дод; «Ман, эй Расули Худо (с), пас гуфт: «Вақти намози бомдод миёни ин ду вақт аст».
Hadith
Imam Malik : 3
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ النِّسَاءُ مُتَلَفِّعَاتٍ بِمُرُوطِهِنَّ مَا يُعْرَفْنَ مِنْ الْغَلَسِ
Ба ман Яҳёро аз Молик аз [Яҳё ибни Саид] аз [Амра бинти Абдурраҳмон] аз [Оиша] ҳамсари Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам гуфт: «Вақте ки Расули Худо (с) намози бомдодро тамом карданд, занон бо либосҳои худ берун баромаданд ва торикӣ будани онҳо ҳанӯз маълум набуд.
Hadith
Imam Malik : 4
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ وَعَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ وَعَنْ الْأَعْرَجِ كُلُّهُمْ يُحَدِّثُونَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنْ الصُّبْحِ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَقَدْ أَدْرَكَ الصُّبْحَ وَمَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنْ الْعَصْرِ قَبْلَ أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَقَدْ أَدْرَكَ الْعَصْرَ
Ба ман аз Молик аз [Зайд ибни Аслам] аз [Атоъ ибни Ясор], [Буср ибни Саид] ва [Аъроҷ] ривоят шудааст, ки ҳама аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардаанд, Расули Худо (с) фармуданд: «Ҳар кӣ як ракъат намози бомдодро бигирад, пеш аз намози бомдодро дорад. Ҳар кӣ пеш аз ғуруби офтоб як ракъат намози асрро тамом кунад, пас намози асрро тамом кардааст.
Hadith
Imam Malik : 5
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَتَبَ إِلَى عُمَّالِهِ إِنَّ أَهَمَّ أَمْرِكُمْ عِنْدِي الصَّلَاةُ فَمَنْ حَفِظَهَا وَحَافَظَ عَلَيْهَا حَفِظَ دِينَهُ وَمَنْ ضَيَّعَهَا فَهُوَ لِمَا سِوَاهَا أَضْيَعُ ثُمَّ كَتَبَ أَنْ صَلُّوا الظُّهْرَ إِذَا كَانَ الْفَيْءُ ذِرَاعًا إِلَى أَنْ يَكُونَ ظِلُّ أَحَدِكُمْ مِثْلَهُ وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ قَدْرَ مَا يَسِيرُ الرَّاكِبُ فَرْسَخَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ إِذَا غَابَ الشَّفَقُ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ وَالصُّبْحَ وَالنُّجُومُ بَادِيَةٌ مُشْتَبِكَةٌ
Аз Молик ба ман аз ғуломи собиқ Абдуллоҳ ибни Умар (Нофиъ) гуфтааст; [Умар ибни Хаттоб] боре ба кормандони худ нома навишт: «Ман фикр мекунам, ки барои шумо аз ҳама муҳимтар намоз аст. Ҳар кӣ ба он нигоҳ мекунад ва ба он нигоҳ мекунад, дини худро нигоҳ доштааст. Ҳар кас, ки онро зоеъ кунад, дигар аъмоли ӯ боз ҳам бетаваҷҷӯҳ мешавад,' пас навиштааст; «Намози нисфирӯзиро дар ҳоле бихон, ки сояи ту як зироъ дароз бошад, то сояи ту ба андозаи дақиқи баданат бошад. Намози асрро дар ҳоле бихонед, ки офтоб ҳанӯз баланд ва сафеди софу беғубор аст ва масофаи тақрибан ду ё се фарсаҳ пеш аз ғуруби офтоб. Намози шомро чун ғуруби офтоб бихонед ва хуфтанро ҳангоме ки сяфақ - осмони сурхи осмон пас аз ғуруби офтоб аз сеяки шаб нопадид шуд. Ҳар кӣ хобад, чашмаш намехобад, ҳар кӣ хобад, чашмаш хоб намекунад. Ва намози бомдодро дар ҳоле, ки ситорагон ба ҳам омехта мешаванд, бигузоред».
Hadith
Imam Malik : 6
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَتَبَ إِلَى أَبِي مُوسَى أَنْ صَلِّ الظُّهْرَ إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَهَا صُفْرَةٌ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَأَخِّرْ الْعِشَاءَ مَا لَمْ تَنَمْ وَصَلِّ الصُّبْحَ وَالنُّجُومُ بَادِيَةٌ مُشْتَبِكَةٌ وَاقْرَأْ فِيهَا بِسُورَتَيْنِ طَوِيلَتَيْنِ مِنْ الْمُفَصَّلِ
Ба ман аз Молик аз амакаш – [Абусуҳайл] - аз [падараш] ривоят шудааст, ки [Умар ибни Хатаб] ба Абумӯсо Ал-Асёрӣ навиштааст: Намози пешинро чун ғуруби офтоб бигузор ва намози асрро ҳангоме, ки офтоб сафед шавад, пеш аз зард шудан. Намози шомро чун ғуруби офтоб бихон ва намози хуфтанро дар ҳоле, ки дар хоб нестӣ, бихон ва намози бомдодро вақте ки ситораҳо ба ҳам ҳам меоянд, бихон ва дар он ду сураи дарозеро, ки ба гурӯҳи сураҳои Ал-Муфасҳал дохил мешаванд - сураҳое, ки аз сураи Ҳуҷурот сар карда то охири охирон ҳастанд, бихон.
Hadith
Imam Malik : 7
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَتَبَ إِلَى أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ أَنْ صَلِّ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ قَدْرَ مَا يَسِيرُ الرَّاكِبُ ثَلَاثَةَ فَرَاسِخَ وَأَنْ صَلِّ الْعِشَاءَ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ ثُلُثِ اللَّيْلِ فَإِنْ أَخَّرْتَ فَإِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ وَلَا تَكُنْ مِنْ الْغَافِلِينَ
Ба ман аз Молик аз [Ҳисём ибни Урва] аз [падараш] хабар дода буд; (Умар ибни Хатсаб) боре ба Абумўсои Асиъари навиштааст, ки намози асрро дар сурати сафед шудани офтоб бо се фарсах сафар бигузор ва намози хуфтанро дар сеяки шаб бигузор, агар хохй, ки онро ба охир расони, нисфи шабро бихон ва аз гафлаткунандагон мабош.
Hadith
Imam Malik : 8
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّهُ سَأَلَ أَبَا هُرَيْرَةَ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَا أُخْبِرُكَ صَلِّ الظُّهْرَ إِذَا كَانَ ظِلُّكَ مِثْلَكَ وَالْعَصْرَ إِذَا كَانَ ظِلُّكَ مِثْلَيْكَ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ ثُلُثِ اللَّيْلِ وَصَلِّ الصُّبْحَ بِغَبَشٍ يَعْنِي الْغَلَسَ
Ба ман аз Молик аз [Язид ибни Зиёд] аз [Абдуллоњ ибни Рофиъ] ѓуломи собиќ Умми Салама, зани Расули Худо (с) ривоят карда буд, аз Абуњурайра (р) дар бораи ваќти намоз пурсид. Пас [Абу Ҳурайра] гуфт; Ман инро ба шумо мефаҳмонам, - яъне; - Намози нисфирӯзиро дар ҳоле бигузоред, ки сояи шумо маҳз ба баландии шумо бошад ва намози асрро вақте ки сояатон ду баробар зиёд бошад, намози шомро ҳангоми ғуруби офтоб ва намози хуфтонро дар миёни шумо ва сеяки шаб. Ва намози бомдодро дар охири шаб дар ҳоле, ки торикӣ аст, бигузоред.
Hadith
Imam Malik : 9
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَخْرُجُ الْإِنْسَانُ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَيَجِدُهُمْ يُصَلُّونَ الْعَصْرَ
Ба ман аз Молик аз [Исҳоқ ибни Абдуллоҳ ибни Абу Талҳа] аз [Анас ибни Молик] гуфт, гуфт: «Мо намози аср мехондем, пас касе ба назди фарзандони Амр ибни Авф баромад, ки ҳанӯз ҳам онҳоро дар намози аср меёфт».
Hadith
Imam Malik : 10
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَكُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى قُبَاءٍ فَيَأْتِيهِمْ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ
Ба ман аз Молик аз [Ибни Шиҳоб] аз [Анас ибни Молик] нақл кардааст, гуфт: «Намози аср кардем, баъд яке аз мо ба Қубо рафт ва вақте ки ба он ҷо расидем, офтоб ҳанӯз баланд буд».
Hadith
Imam Malik : 11
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ قَالَمَا أَدْرَكْتُ النَّاسَ إِلَّا وَهُمْ يُصَلُّونَ الظُّهْرَ بِعَشِيٍّ
Ба ман аз Молик аз [Рабиъа ибни Абу Абдураҳмон] аз [Қосим ибни Муҳаммад] гуфт, гуфт: «Ман касеро наёфтам, магар ин ки дар вақти «асий» намози нисфирӯзӣ мехонданд.
Hadith
Imam Malik : 12
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ أَرَى طِنْفِسَةً لِعَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ يَوْمَ الْجُمُعَةِ تُطْرَحُ إِلَى جِدَارِ الْمَسْجِدِ الْغَرْبِيِّ فَإِذَا غَشِيَ الطِّنْفِسَةَ كُلَّهَا ظِلُّ الْجِدَارِ خَرَجَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَصَلَّى الْجُمُعَةَقَالَ مَالِكٌ ثُمَّ نَرْجِعُ بَعْدَ صَلَاةِ الْجُمُعَةِ فَنَقِيلُ قَائِلَةَ الضَّحَاءِ
Агар ба ман Яҳёро аз Молик аз амакаш - [Абусуҳайл ибни Молик] - аз [падараш] гуфта буд, гуфт; «Рӯзи ҷумъа гилеме дидам, ки аз Уқайл ибни Абутолиб (р) дар девори ғарбии масҷид гузошта шуда буд, чун сояи қолин тамоми қолинро фаро гирифт, [Умар ибни Хаттоб] берун баромад ва намози ҷумъаро хонд». Малик гуфт; Пас аз намози ҷумъа ба хона рафтем ва нисфирӯзӣ кайлуллоҳро хоб бурдем.
Hadith
Imam Malik : 13
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ ابْنِ أَبِي سَلِيطٍ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَصَلَّى الْجُمُعَةَ بِالْمَدِينَةِ وَصَلَّى الْعَصْرَ بِمَلَلٍقَالَ مَالِك وَذَلِكَ لِلتَّهْجِيرِ وَسُرْعَةِ السَّيْرِ
Ба ман аз Молик аз [Амру ибни Яҳё ал-Мозинӣ] аз [Ибни Абӯсолис] ривоят шудааст, ки [Усмон ибни Аффон] дар Мадина намози ҷумъа ва намози асрро дар Малол хондааст, ки барои суръат бахшидан ба намози ҷумъа ва суръат бахшидан ба сафар буд».
Hadith
Imam Malik : 14
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنْ الصَّلَاةِ فَقَدْ أَدْرَكَ الصَّلَاةَ
Ба ман ривоят аст, ки Яҳё аз Молик аз [Ибни Шиҳоб] аз [Абу Салама ибни Абдурраҳмон] аз [Абу Ҳурайра] Расули Худо (с) фармуд: "Ҳар кӣ як ракъат намоз бихонад, ҳамон намозро гирифтааст".
Hadith
Imam Malik : 15
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ كَانَ يَقُولُإِذَا فَاتَتْكَ الرَّكْعَةُ فَقَدْ فَاتَتْكَ السَّجْدَةُ
Ба ман аз Молик аз [Нофиъ] аз [Абдуллох ибни Умар ибни Хасаб] ривоят шудааст, ки гуфт; «Агар рукуъро аз даст додӣ, як ракъатро аз даст додаӣ».
Hadith
Imam Malik : 16
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُدُلُوكُ الشَّمْسِ مَيْلُهَا
Яҳё ба ман аз Молик аз [Нофиъ] гуфт, [Абдуллоҳ ибни Умар] гуфт: «Маънои «дулукус сямси» — ивазшавии офтоб — лағзиши он аст».
Hadith
Imam Malik : 17
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ قَالَ أَخْبَرَنِي مُخْبِرٌ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ كَانَ يَقُولُدُلُوكُ الشَّمْسِ إِذَا فَاءَ الْفَيْءُ وَغَسَقُ اللَّيْلِ اجْتِمَاعُ اللَّيْلِ وَظُلْمَتُهُ
Агар ба ман аз Молик аз [Довуд ибни Ҳусайн] хабар дода буд, ки ӯ ба ман [ба касе] хабар додааст, ки [Абдуллоҳ ибни Аббос] гуфт; «Маънои «дулукус сямси — ивазшавии офтоб» ин аст, ки сояҳо пайдо шуданд. «Ғасоқул лайл – торикии шаб – «шабеест, ки комилан хомӯш ва торик аст».
Hadith
Imam Malik : 18
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الَّذِي تَفُوتُهُ صَلَاةُ الْعَصْرِ كَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ
Ба ман Яҳё аз Молик аз (Нофиъ) аз Абдуллоҳ ибни Умар (р) ривоят шудааст, ки Расули Худо (с) фармуд: Шахсе, ки намози асрро тарк мекунад, монанди касест, ки хонавода ва молашро аз даст медиҳад.
Hadith
Imam Malik : 19
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ فَلَقِيَ رَجُلًا لَمْ يَشْهَدْ الْعَصْرَ فَقَالَ عُمَرُ مَا حَبَسَكَ عَنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ فَذَكَرَ لَهُ الرَّجُلُ عُذْرًا فَقَالَ عُمَرُ طَفَّفْتَقَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك وَيُقَالُ لِكُلِّ شَيْءٍ وَفَاءٌ وَتَطْفِيفٌ
Молик ба ман аз [Яҳё ибни Саъид] гуфт, ки пас аз хатми намози аср [Умар ибни Хаттоб] бо марде вохӯрд, ки дар намози аср иштирок намекард ва пурсид: 'Чӣ чиз шуморо аз дохил шудан ба намози аср бозмедорад? пас он мард сабабашро гуфт, пас Умар гуфт; "мукофоти худро кам кардед". Малик гуфт; 'Ҳама чиз пурра ва камбуд аст'.
Hadith
Imam Malik : 20
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُإِنَّ الْمُصَلِّيَ لَيُصَلِّي الصَّلَاةَ وَمَا فَاتَهُ وَقْتُهَا وَلَمَا فَاتَهُ مِنْ وَقْتِهَا أَعْظَمُ أَوْ أَفْضَلُ مِنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ
Ба ман аз Молик аз [Яҳё ибни Саид] гуфт: «Одами намозгузор вақти худро зоеъ намекунад. Ваќти ў ба сабаби намоз зоеъ гардад, пас ин бењтар аз даст додани хонавода ва моли ўст».
