Imam Malik : 1
قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثِيّ عَنْ مَالِك بْن أَنَس عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَخَّرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا فَدَخَلَ عَلَيْهِ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ فَأَخْبَرَهُ أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ أَخَّرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا وَهُوَ بِالْكُوفَةِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَبُو مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَمَا هَذَا يَا مُغِيرَةُ أَلَيْسَ قَدْ عَلِمْتَ أَنَّ جِبْرِيلَ نَزَلَ فَصَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بِهَذَا أُمِرْتُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ اعْلَمْ مَا تُحَدِّثُ بِهِ يَا عُرْوَةُ أَوَ إِنَّ جِبْرِيلَ هُوَ الَّذِي أَقَامَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقْتَ الصَّلَاةِقَالَ عُرْوَةُ كَذَلِكَ كَانَ بَشِيرُ بْنُ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيُّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ عُرْوَةُ وَلَقَدْ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ فِي حُجْرَتِهَا قَبْلَ أَنْ تَظْهَرَ
आख्यायिका अवदत्; [इब्न शिहाब] इत्यस्मात् मलिक बिन् अनस् इत्यस्मात् अल लैत्सी इत्यस्मै कथितवान् अस्ति; एकस्मिन् दिने उमरबिन् अब्दुल अजीजः स्वस्य प्रार्थनायाः समाप्तिम् अकरोत्, उर्वाह बिन् अज् जुबैरः तस्य साक्षात्कारं कृत्वा अवदत् यत् एकस्मिन् दिने मुघिरा बिन् स्युबाहः कुफानगरे स्थित्वा स्वस्य प्रार्थनायाः समाप्तिम् अकरोत्, अतः इब्नु मसूदः तस्य साक्षात्कारं कृत्वा तं भर्त्सितवान् 'किं त्वया अभिप्रेतम् मुघिरा? किं भवन्तः न जानन्ति, जिब्रिलः अवतरितः आसीत् ततः प्रार्थनां कृतवान् आसीत् तथा च रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वस्ल्लमः नमाजार्थं सम्मिलितः अभवत्, ततः सः प्रार्थनां कृतवान् तथा च रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वस्ल्लमः नमाजं कृतवान्, ततः सः प्रार्थनां कृतवान् तथा च रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम अपि प्रार्थनायां सम्मिलितः अभवत्, ततः सः प्रार्थनां कृतवान् तथा च रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वस्ल्लमः नमाजार्थं सम्मिलितः अभवत्। तदा गेब्रियलः अवदत्; 'एवं मम आदेशः प्राप्तः,' तदा उमर बिन् अब्दुल अजीजः पृष्टवान्, 'भवन्तः यत् प्रतिवेदयन्ति तस्मिन् ध्यानं ददातु, हे उर्वाह! किं जिब्रिलः एव रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्मै नमाजसमयं शिक्षयति स्म? [उर्वाहः] उत्तरं दत्तवान्; '[बसीर् बिन् मसूद अल अन्सारी] [स्वपितरं] अपि तथैव अवदत्' तदा [उर्वाहः] पुष्टिं कृतवान्; तथा च नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य पत्नीं मां [ऐस्याह] अवदत् यत् अल्लाहस्य दूतः सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम अपराह्णस्य नमाजं प्रार्थितवान् यदा सूर्यः अद्यापि न दृश्यते स्म।
Imam Malik : 2
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّهُ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ وَقْتِ صَلَاةِ الصُّبْحِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الْغَدِ صَلَّى الصُّبْحَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ صَلَّى الصُّبْحَ مِنْ الْغَدِ بَعْدَ أَنْ أَسْفَرَ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ قَالَ هَأَنَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ مَا بَيْنَ هَذَيْنِ وَقْتٌ
मम कृते मलिकात् [जैद बिन् असलम] ['अथो` बिन् यासर] इत्यस्मात् याह्या इति उक्तवान्, सः अवदत्; एकः पुरुषः रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य समीपम् आगत्य प्रातः नमाजस्य समयस्य विषये पृष्टवान्। -'अथो` बिन् यासर- कहा; ततः रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मौनम् अभवत्, यावत् परदिने सः प्रातःकाले प्रदोषे नमाजं कृतवान्, परदिने सः प्रार्थनां कृतवान् यदा आकाशः पीतः जातः। तदा -रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम- पृष्टवान्- 'कुत्र अस्ति यः पुरुषः मां प्रातःकाले नमाजस्य समयस्य विषये पृष्टवान्?' -पुरुषः- उत्तरम् अयच्छत्; 'अहं हे अल्लाहस्य दूत' इति तदा अवदत् - 'प्रातःकालस्य नमाजस्य समयः एतयोः कालयोः मध्ये अस्ति' इति ।
Imam Malik : 3
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ النِّسَاءُ مُتَلَفِّعَاتٍ بِمُرُوطِهِنَّ مَا يُعْرَفْنَ مِنْ الْغَلَسِ
मम कृते मलिकात् याह्या [याह्या बिन सईद] इत्यस्मात् [अमरा बिन्त् अब्दुर्रहमान] इत्यस्मात् [ऐस्याह] नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य पत्नी सः अवदत्; 'यदा रसुलुल्लाह शल्लाहु अलैहि वसल्लमः प्रातःकाले नमाजं समाप्तवान् तदा स्त्रियः स्ववस्त्रैः आच्छादिताः बहिः आगताः, अद्यापि तेषां परिचयः न अभवत् यतः अन्धकारः आसीत्'।
Imam Malik : 4
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ وَعَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ وَعَنْ الْأَعْرَجِ كُلُّهُمْ يُحَدِّثُونَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنْ الصُّبْحِ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَقَدْ أَدْرَكَ الصُّبْحَ وَمَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنْ الْعَصْرِ قَبْلَ أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَقَدْ أَدْرَكَ الْعَصْرَ
मम कृते मलिकतः [जैद बिन असलम] ['अथो` बिन् यासर], [बुस्र बिन सैद] तथा [अल अ'राज] इत्यस्मात् कथितं, तेषां सर्वेषां कृते [अबू हुरैरा] इत्यस्मात् कथितं, रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वस्ल्लम इत्यनेन उक्तं यत् - 'यः सूर्योदयात् पूर्वं प्रातः नमाजस्य एकं रकाहं प्राप्नोति, सः प्रातः नमाजं प्राप्तवान्। यः सूर्यास्तात् पूर्वं अस्र-नमाजस्य एकं रकाहं सम्पन्नं करोति तर्हि सः अस्र-नमाजं सम्पन्नवान् अस्ति।
Imam Malik : 5
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَتَبَ إِلَى عُمَّالِهِ إِنَّ أَهَمَّ أَمْرِكُمْ عِنْدِي الصَّلَاةُ فَمَنْ حَفِظَهَا وَحَافَظَ عَلَيْهَا حَفِظَ دِينَهُ وَمَنْ ضَيَّعَهَا فَهُوَ لِمَا سِوَاهَا أَضْيَعُ ثُمَّ كَتَبَ أَنْ صَلُّوا الظُّهْرَ إِذَا كَانَ الْفَيْءُ ذِرَاعًا إِلَى أَنْ يَكُونَ ظِلُّ أَحَدِكُمْ مِثْلَهُ وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ قَدْرَ مَا يَسِيرُ الرَّاكِبُ فَرْسَخَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ إِذَا غَابَ الشَّفَقُ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ وَالصُّبْحَ وَالنُّجُومُ بَادِيَةٌ مُشْتَبِكَةٌ
अब्दुल्ला बिन् उमरस्य पूर्वदासस्य [नाफी'] इत्यस्मात् मलिकात् मम सम्बन्धः आसीत्; [उमर बिन् अल खट्टाब] एकदा स्वसेवकानां कृते लिखितवान् यत्, 'मम मते भवतः कार्येषु सर्वाधिकं महत्त्वपूर्णं प्रार्थना अस्ति।' यः रक्षति पालयति च तस्य धर्मः रक्षितः । यः तस्य उपेक्षां करोति, तदा अन्यानि कर्माणि अधिकं उपेक्षितानि भविष्यन्ति' इति तदा लिखितवान्; 'छायाहस्तं यावत् भवतः शरीरस्य समानं परिमाणं न भवति तावत् धुह्रप्रार्थना कर्तव्या।' सूर्यास्तपूर्वं प्रायः द्वौ वा त्रीणि वा फरसाखानि यावत् सवारीदीर्घतायाः सह सूर्यः अद्यापि उच्चः, स्पष्टशुक्लः च भवति तदा भवन्तः अस्र-नमाजं प्रार्थयन्तु । सूर्यास्तसमये मगरिब- प्रार्थनां कुर्वन्तु, इशा` च यदा स्याफक् - सूर्यास्तस्य अनन्तरं आकाशे रक्त-गोधूलिः - रात्रौ तृतीयभागपर्यन्तं अन्तर्धानं जातम्। यः स्वपिति तस्य चक्षुः न निद्रां करोति, यः सुप्तः तस्य चक्षुः न निद्रां करोति। नक्षत्राणि च मिश्रितानि दृश्यन्ते तदा प्रातः प्रार्थनां कुरु।'
Imam Malik : 6
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَتَبَ إِلَى أَبِي مُوسَى أَنْ صَلِّ الظُّهْرَ إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَهَا صُفْرَةٌ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَأَخِّرْ الْعِشَاءَ مَا لَمْ تَنَمْ وَصَلِّ الصُّبْحَ وَالنُّجُومُ بَادِيَةٌ مُشْتَبِكَةٌ وَاقْرَأْ فِيهَا بِسُورَتَيْنِ طَوِيلَتَيْنِ مِنْ الْمُفَصَّلِ
मलिकतः मम मातुलात् - [अबू सुहैलः] - [तस्य पितुः] इत्यस्मात् कथितं यत् [उमर बिन् अल खट्टाबः] अबू मूसा अल अस्या'री इत्यस्मै लिखितवान् यत् यदा सूर्यः व्यभिचरति तदा धुहर-नमाजं कुर्वन्तु तथा च यदा सूर्यः पीतवर्णः भवितुं पूर्वं स्पष्टः श्वेतः दृश्यते तदा अस्र-नमाजं कुर्वन्तु। सूर्यास्तसमये मगरिब-नमाजं कुर्वन्तु, जागरणसमये च ईशा-नमाजं समाप्तं कुर्वन्तु, तथा च यदा तारा: पङ्क्तिबद्धाः दृश्यन्ते तदा फजर-नमाजं कुर्वन्तु, तस्मिन् च दीर्घसूराद्वयं पठन्तु ये अल मुफस्सलस्य सूराणां वर्गे समाविष्टाः सन्ति - ये सूराः अन्त्यपर्यन्तं सूरह-अल हुजुरात-इत्यनेन आरभ्यन्ते
Imam Malik : 7
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَتَبَ إِلَى أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ أَنْ صَلِّ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ قَدْرَ مَا يَسِيرُ الرَّاكِبُ ثَلَاثَةَ فَرَاسِخَ وَأَنْ صَلِّ الْعِشَاءَ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ ثُلُثِ اللَّيْلِ فَإِنْ أَخَّرْتَ فَإِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ وَلَا تَكُنْ مِنْ الْغَافِلِينَ
मलिकतः [हिस्यम् बिन् उर्वाहः] [तस्य पितुः] इत्यस्मात् मां कथितवान् आसीत्; [उमर बिन् अल खट्ठाब] एकदा अबू मूसा अल अस्यरी इत्यस्मै लिखितवान्, यत् 'अस्र-नमाजं कुर्वन्तु यदा सूर्यः त्रि-फरसाख-यात्रायाः सह स्पष्टः श्वेतः दृश्यते, तथा च भवतः मध्ये ईशा'-नमाजं कुर्वन्तु, रात्रौ तृतीयभागं यावत् प्रार्थनां कुर्वन्तु, यदि भवन्तः तस्य समाप्तिम् इच्छन्ति तर्हि अर्धरात्रौ यावत्, तथा च ये प्रमादिनः सन्ति, तेषु अन्यतमाः न भवेयुः।
Imam Malik : 8
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّهُ سَأَلَ أَبَا هُرَيْرَةَ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَا أُخْبِرُكَ صَلِّ الظُّهْرَ إِذَا كَانَ ظِلُّكَ مِثْلَكَ وَالْعَصْرَ إِذَا كَانَ ظِلُّكَ مِثْلَيْكَ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ ثُلُثِ اللَّيْلِ وَصَلِّ الصُّبْحَ بِغَبَشٍ يَعْنِي الْغَلَسَ
मलिकतः [यजीद बिन् जियाद] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह बिन् रफी'] पूर्वदास उम्म सलामाह, पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य पत्नी इत्यस्मात् मां कथितवान् आसीत्, सः अबू हुरैराह इत्यनेन नमाजसमयानां विषये पृष्टवान्। अतः [अबु हुरैरा] उक्तवान्; अहं भवद्भ्यः व्याख्यास्यामि, - इति; - मध्याह्न प्रार्थना यदा भवतः छाया भवतः ऊर्ध्वता सम्यक् भवति, तथा च अस्र प्रार्थना यदा भवतः छाया द्विगुणा दीर्घा भवति, सूर्यास्तसमये मघ्रिब प्रार्थना तथा च भवतः रात्रौ तृतीयभागस्य च मध्ये ईशा` प्रार्थनां कुर्वन्तु। अन्धकारे च रात्रौ अन्ते प्रातः प्रार्थनां कुर्वन्तु।
Imam Malik : 9
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَخْرُجُ الْإِنْسَانُ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَيَجِدُهُمْ يُصَلُّونَ الْعَصْرَ
मम कृते मलिकात् [इशाक बिन् अब्दुल्लाह बिन् अबू तलहः] [अनस बिन् मलिक] इत्यस्मात् कथितम् इति सः अवदत्; 'वयं अस्र-नमाजं कुर्वन्तः आसन्, ततः एकः पुरुषः बानी 'अम्र बिन् औफ्' -नगरं प्रति निर्गतवान्, तथापि सः तान् अस्र-नमाजं कुर्वन्तः दृष्टवान्।'
Imam Malik : 10
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَكُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى قُبَاءٍ فَيَأْتِيهِمْ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ
मम कृते मलिकात् [इब्न सिहाबतः] [अनस बिन् मलिकात्] कथितम् इति सः अवदत्; 'वयं अपराह्णे प्रार्थनां कृतवन्तः, ततः अस्माकं एकः कुबानगरं गतः`, तत्र आगत्य सूर्यः अद्यापि उच्चः आसीत्'।
Imam Malik : 11
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ قَالَمَا أَدْرَكْتُ النَّاسَ إِلَّا وَهُمْ يُصَلُّونَ الظُّهْرَ بِعَشِيٍّ
मम कृते [रबिअह बिन् अबू अब्दुर्रहमान] इत्यस्मात् मलिकात् [अल कासिम बिन् मुहम्मदात्] इत्यस्मात् कथितम् इति सः अवदत्; 'अस्य्य्'समये धुह्रप्रार्थनाम् अकुर्वन् इति व्यतिरिक्तं जनान् न प्राप्नोमि।'
Imam Malik : 12
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ أَرَى طِنْفِسَةً لِعَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ يَوْمَ الْجُمُعَةِ تُطْرَحُ إِلَى جِدَارِ الْمَسْجِدِ الْغَرْبِيِّ فَإِذَا غَشِيَ الطِّنْفِسَةَ كُلَّهَا ظِلُّ الْجِدَارِ خَرَجَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَصَلَّى الْجُمُعَةَقَالَ مَالِكٌ ثُمَّ نَرْجِعُ بَعْدَ صَلَاةِ الْجُمُعَةِ فَنَقِيلُ قَائِلَةَ الضَّحَاءِ
मलिकात् याह्या इति मम मातुलात् - [अबु सुहैल बिन् मलिकात्] - [तस्य पितुः] कृते उक्तवान् आसीत्, सः अवदत्; 'मया शुक्रवासरे मस्जिदस्य पश्चिमभित्तिषु स्थापितं 'उकैलबिन् अबू तालिबस्य गलीचां दृष्टम्, अतः यदा गलीचायाः छाया सम्पूर्णं गलीचां आच्छादितवती तदा [उमर बिन् अल खट्ठाबः] बहिः आगत्य शुक्रवासरस्य नमाजं कृतवान्' इति। मलिकः अवदत्; 'ततः वयं शुक्रवासरस्य प्रार्थनां कृत्वा गृहं गत्वा मध्याह्ने कैलुलाः सुप्तवन्तः'।
Imam Malik : 13
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ ابْنِ أَبِي سَلِيطٍ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَصَلَّى الْجُمُعَةَ بِالْمَدِينَةِ وَصَلَّى الْعَصْرَ بِمَلَلٍقَالَ مَالِك وَذَلِكَ لِلتَّهْجِيرِ وَسُرْعَةِ السَّيْرِ
मम कृते ['अमरु बिन् याह्या अल मज़िनी] इत्यस्मात् मलिकात् [इब्न अबू सलिथ्] इत्यस्मात् कथितं यत् [उस्मान् बिन् अफ्फान्] मदीनायां जुमारे नमाजं मालालनगरे च अस्र-नमाजं च अकरोत्, अर्थात् शुक्रवासरस्य नमाजस्य त्वरिततां यात्रायाः त्वरिततां च कर्तुं आसीत्' इति।
Imam Malik : 14
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنْ الصَّلَاةِ فَقَدْ أَدْرَكَ الصَّلَاةَ
मम कृते कथितं यत् मलिकतः [इब्न शिहाबतः] [अबू सलामाह बिन् अब्दुर्रहमान] इत्यस्मात् [अबु हुरैरा] तः रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्मात् याह्या उक्तवान् यत् 'यस्य एकं रकाहं नमाजं प्राप्नोति, तर्हि तस्य सा प्रार्थना प्राप्ता' इति।
Imam Malik : 15
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ كَانَ يَقُولُإِذَا فَاتَتْكَ الرَّكْعَةُ فَقَدْ فَاتَتْكَ السَّجْدَةُ
मम कृते मलिकात् [नाफी'] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह बिन् उमर बिन् खथाब] इत्यस्मात् कथितं यत्; 'यदि त्वं रुकु चूकसि' तर्हि त्वं एकं रकाहं चूकसि'।
Imam Malik : 16
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُدُلُوكُ الشَّمْسِ مَيْلُهَا
याह्या [नाफी'] इत्यस्मात् मलिकात् मम सम्बन्धं कृतवान्, [अब्दुल्लाह बिन् उमरः] अवदत्; ''दुलुकुस स्याम्सि' - सूर्यस्य शिफ्ट - इति अर्थः तस्य स्खलनम्' इति ।
Imam Malik : 17
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ قَالَ أَخْبَرَنِي مُخْبِرٌ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ كَانَ يَقُولُدُلُوكُ الشَّمْسِ إِذَا فَاءَ الْفَيْءُ وَغَسَقُ اللَّيْلِ اجْتِمَاعُ اللَّيْلِ وَظُلْمَتُهُ
मलिकतः मम कृते कथितं यत् [दाउद बिन् अल हुशैन] अवदत् यत् कश्चन मां सूचितवान् यत् [अब्दुल्लाह बिन् अब्बासः] अवदत्; ''दुलुकुस स्यामसि - सूर्यस्य स्थानान्तरणम् - ' इत्यस्य अर्थः यदा छायाः प्रादुर्भूताः। 'घसाकुल लैल - रात्रिस्य अन्धकारः - ' इति मौनम् अन्धकारमयं जातम्' इति ।
Imam Malik : 18
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الَّذِي تَفُوتُهُ صَلَاةُ الْعَصْرِ كَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ
मम कृते कथितं यत् [नाफी’] इत्यस्मात् मलिकतः याह्या [अब्दुल्लाह बिन् उमर] रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन उक्तं यत् 'यः व्यक्तिः अस्र-नमाजं चूकति सः व्यक्तिः इव भवति यः स्वपरिवारस्य सम्पत्तिं च नष्टं करोति'।
Imam Malik : 19
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ فَلَقِيَ رَجُلًا لَمْ يَشْهَدْ الْعَصْرَ فَقَالَ عُمَرُ مَا حَبَسَكَ عَنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ فَذَكَرَ لَهُ الرَّجُلُ عُذْرًا فَقَالَ عُمَرُ طَفَّفْتَقَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك وَيُقَالُ لِكُلِّ شَيْءٍ وَفَاءٌ وَتَطْفِيفٌ
मलिकात् मम कृते कथितं यत् [याह्या बिन् सैइदः] अवदत् यत्, [उमर बिन् अल-खत्ताब] अस्र-नमाजं समाप्तवान् ततः परं सः एकस्य पुरुषस्य समीपम् आगत्य यः अस्र-नमाजं न सम्मिलितवान्, तम् अपृच्छत् - 'किं भवन्तं अस्र-नमाजं सम्मिलितुं निवारितवान्?' सः पुरुषः तस्मै कारणं अवदत्, अतः उमरः अवदत्- 'भवता पुरस्कारः न्यूनीकृतः।' मलिकः अवदत्- 'सर्वं पूर्णं अभावं च अस्ति।'
Imam Malik : 20
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُإِنَّ الْمُصَلِّيَ لَيُصَلِّي الصَّلَاةَ وَمَا فَاتَهُ وَقْتُهَا وَلَمَا فَاتَهُ مِنْ وَقْتِهَا أَعْظَمُ أَوْ أَفْضَلُ مِنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ
मलिकः मां कथितवान् यत् याह्या बिन् सैदः अवदत् यत् "यः प्रार्थनां करोति सः स्वसमयं न व्यययति। यदि प्रार्थनायाः कारणेन तस्य समयः अपव्ययः भवति तर्हि तस्य परिवारस्य धनस्य च हानिः अपेक्षया श्रेयस्करम्।