Imam Malik (الامام مالك) - 1594 हदीस
हदीस
Imam Malik : 161
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ أَنَّهُ قَالَصَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِشَاءَ فَقَرَأَ فِيهَا بِالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ
मलाई मलिकले [याह्या बिन सईद] बाट [अदी बिन सबित अल अन्सारी] बाट [अल बर्रा बिन 'अजीब] बाट बताएका छन्, उनले भने, 'मैले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग साँझको नमाज पढें, उहाँले पढ्नुभयो: वत्-तिइन वज्जैतुन - नेभारा र जैतूनको खातिर -'।
हदीस
Imam Malik : 162
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ لُبْسِ الْقَسِّيِّ وَعَنْ تَخَتُّمِ الذَّهَبِ وَعَنْ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ فِي الرُّكُوعِ
याह्याले मलाई मलिकबाट, [नाफी'बाट], [इब्राहिम बिन अब्दुल्लाह बिन हुनैनबाट], [उनका बुबाबाट], [अली बिन अबू थालिबबाट], अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले रेशम लगाउन, सुनको औंठी लगाउन र झुक्दा कुरान पढ्न निषेध गर्नुभएको छ।
हदीस
Imam Malik : 163
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ التَّمَّارِ عَنْ الْبَيَاضِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ عَلَى النَّاسِ وَهُمْ يُصَلُّونَ وَقَدْ عَلَتْ أَصْوَاتُهُمْ بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ إِنَّ الْمُصَلِّيَ يُنَاجِي رَبَّهُ فَلْيَنْظُرْ بِمَا يُنَاجِيهِ بِهِ وَلَا يَجْهَرْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ بِالْقُرْآنِ
मलाई मलिकले याह्या बिन सईदले मुहम्मद बिन इब्राहिम बिन अल हरित अत तैमीले अबू हज्म अत तम्मरले अल बयादलीबाट वर्णन गरेको छ कि अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले मानिसहरूलाई भेटे जब तिनीहरू नमाज पढिरहेका थिए। तिनीहरू ठूलो स्वरमा पढिरहेका थिए, त्यसैले उहाँले भन्नुभयो: 'साँच्चै, नमाज पढ्नेले आफ्नो प्रभुलाई पुकारिरहेको छ, त्यसैले उसले के फुसफुसाउँछ हेर। तिमीहरूमध्ये कोहीले अरूमाथि ठूलो स्वरमा पढेर नपरोस्!'
हदीस
Imam Malik : 164
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَقُمْتُ وَرَاءَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فَكُلُّهُمْ كَانَ لَا يَقْرَأُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ
मलाई मलिकले [हुमैद अत थविल] बाट [अनास बिन मलिक] बाट वर्णन गरेको छ, उनले भने: 'मैले एक पटक [अबु बकर], [उमर] र [उस्मान] को पछाडि नमाज पढेको थिएँ, तिनीहरू सबैले नमाज सुरु गर्दा 'बिस्मिल्लाही अर-रहमान अर-रहीम' पढेनन्।'
हदीस
Imam Malik : 165
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكُنَّا نَسْمَعُ قِرَاءَةَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عِنْدَ دَارِ أَبِي جَهْمٍ بِالْبَلَاطِ
मलिकले आफ्ना काका [अबु सुहेल बिन मलिक] बाट [उनका बुबा] बाट बताएपछि उनले भने: 'मैले बलातमा हुँदा अबु जहमको घरमा [उमर बिन खत्ताबको] पाठ सुनेको थिएँ'।
हदीस
Imam Malik : 166
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا فَاتَهُ شَيْءٌ مِنْ الصَّلَاةِ مَعَ الْإِمَامِ فِيمَا جَهَرَ فِيهِ الْإِمَامُ بِالْقِرَاءَةِ أَنَّهُ إِذَا سَلَّمَ الْإِمَامُ قَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَرَأَ لِنَفْسِهِ فِيمَا يَقْضِي وَجَهَرَ
मलाई [नाफी] बाट मलिकबाट भनिएको छ कि यदि [अब्दुल्लाह बिन उमर] ठूलो स्वरमा पढेका केही रकातहरूमा इमामभन्दा पछि पर्छन् भने, जब इमामले उनलाई अभिवादन गर्छन्, उनी उठ्छन् र बाँकी रकातहरू अलि ठूलो स्वरमा पढेर आफैं पढ्छन्।
हदीस
Imam Malik : 167
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ رُومَانَ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أَؤُصَلِّ إِلَى جَانِبِ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍفَيَغْمِزُنِي فَأَفْتَحُ عَلَيْهِ وَنَحْنُ نُصَلِّي
मलिकले [यजीद बिन रुमान] बाट मलाई बताएको थियो, उनले भने; 'मैले [नाफी' बिन जुबैर बिन मुथिम] को छेउमा प्रार्थना गरें। उनले मलाई इशारा गरे - ताकि म उनको पठन सच्याऊँ -। हामीले प्रार्थना गरिरहेका भए तापनि मैले उनको पठन पनि सच्याएँ।'
हदीस
Imam Malik : 168
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَصَلَّى الصُّبْحَ فَقَرَأَ فِيهَا سُورَةَ الْبَقَرَةِ فِي الرَّكْعَتَيْنِ كِلْتَيْهِمَا
याह्याले मलाई मलिक, हिशाम बिन उरवाह, उनका बुबाबाट बताउँछन् कि अबु बकर अल-सिद्दीकले बिहानको नमाज पढे र दुई रकातमा सुरा अल-बकरह पढे।
हदीस
Imam Malik : 169
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ يَقُولُصَلَّيْنَا وَرَاءَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ الصُّبْحَ فَقَرَأَ فِيهَا بِسُورَةِ يُوسُفَ وَسُورَةِ الْحَجِّ قِرَاءَةً بَطِيئَةً فَقُلْتُ وَاللَّهِ إِذًا لَقَدْ كَانَ يَقُومُ حِينَ يَطْلُعُ الْفَجْرُ قَالَ أَجَلْ
मलिकले मलाई [हिस्याम बिन उरवाह] बाट [उनको बुबा] बाट बताए कि उनले [अब्दुल्लाह बिन 'अमिर बिन रबी'आह] लाई यसो भन्दै सुनेका थिए: 'हामीले [उमर बिन खत्ताब] पछाडि बिहानको नमाज पढ्यौं। उनले सुरा युसुफ र सुरा अल हज बिस्तारै पढे। मैले भने: 'अल्लाहको कसम, त्यसपछि उनी बिहान नभएसम्म नमाज पढ्दै उभिए'। अब्दुल्लाह बिन 'अमिरले जवाफ दिए: 'सही'।
हदीस
Imam Malik : 170
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ وَرَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّ الْفُرَافِصَةَ بْنَ عُمَيْرٍ الْحَنَفِيَّ قَالَمَا أَخَذْتُ سُورَةَ يُوسُفَ إِلَّا مِنْ قِرَاءَةِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ إِيَّاهَا فِي الصُّبْحِ مِنْ كَثْرَةِ مَا كَانَ يُرَدِّدُهَا لَنَا
मलाई मलिकले [याह्या बिन सईद] र [रबियाह बिन अबु अब्दुर्रहमानले] [अल कासिम बिन मुहम्मद] बाट वर्णन गरेको छ कि [अल फुराफिशाह बिन 'उमैर अल हनाफी] ले भनेका छन्; 'मैले बिहानको नमाजमा [उस्मान बिन अफानको] पाठ बाहेक अरू कुनै सुरा युसुफ कण्ठस्थ गर्न सकिनँ, किनभने उनी बारम्बार दोहोर्याउने गर्थे।'
हदीस
Imam Malik : 171
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَقْرَأُ فِي الصُّبْحِ فِي السَّفَرِ بِالْعَشْرِ السُّوَرِ الْأُوَلِ مِنْ الْمُفَصَّلِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَسُورَةٍ
मलिकले [नाफी' बाट] मलाई बताएअनुसार बिहानको नमाजको लागि जाँदा, [अब्दुल्लाह बिन उमर] ले अध्याय अल-मुफश्सलको पहिलो दश अध्यायहरू पाठ गरे। र प्रत्येक रकातमा उनले अध्याय अल-फातिहा र अध्याय ' पाठ गरे।
हदीस
Imam Malik : 172
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ مَوْلَى عَامِرِ بْنِ كُرَيْزٍ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَادَى أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ لَحِقَهُ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَى يَدِهِ وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَخْرُجَ مِنْ بَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ لَا تَخْرُجَ مِنْ الْمَسْجِدِ حَتَّى تَعْلَمَ سُورَةً مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الْقُرْآنِ مِثْلَهَا قَالَ أُبَيٌّ فَجَعَلْتُ أُبْطِئُ فِي الْمَشْيِ رَجَاءَ ذَلِكَ ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ السُّورَةَ الَّتِي وَعَدْتَنِي قَالَ كَيْفَ تَقْرَأُ إِذَا افْتَتَحْتَ الصَّلَاةَ قَالَ فَقَرَأْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ حَتَّى أَتَيْتُ عَلَى آخِرِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هِيَ هَذِهِ السُّورَةُ وَهِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُعْطِيتُ
याह्याले मलाई मलिकबाट [अल 'अला' बिन अब्दुर्रहमान बिन याकूब] बाट बताए कि 'अमीर बिन कुरैजका पूर्व दास [अबू सईद] ले उनलाई जानकारी दिए कि अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले उबे बिन काअबलाई बोलाउनुभयो जो नमाज पढिरहेका थिए। जब उनले सलाम गरे, उनी उनको पछि लागे। जब उनी मस्जिदको ढोकाबाट बाहिर निस्कन लागेका थिए, उनले उबे बिन काअबको हात समातेर भने। उनले भने: 'म आशा गर्छु कि तिमी अझै बाहिर निस्कने छैनौ, जबसम्म तिमीले त्यस्तो पत्र सुन्ने छैनौ जुन अल्लाहले तोराह, बाइबल वा कुरानमा पठाएको छैन।' उबे बिन काअबले भने; 'मैले त्यो आशा गर्दै ढिलो गरें। त्यसपछि मैले सोधें; 'हे अल्लाहका रसूल, तपाईंले मलाई वाचा गर्नुभएको पत्र कहाँ छ?' उनले भने: 'तिमी नमाज सुरु गर्दा के पढ्छौ?' उबे बिन काअबले जवाफ दिए; 'म पढ्छु; 'अलहमदु लिल्लाही रब्बिल 'आलामीन' अन्त्यसम्म'।' अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भन्नुभयो: "त्यो अक्षर अस सबु अल मत्सानी र महान कुरान हो जुन मलाई दिइएको थियो।"
हदीस
Imam Malik : 173
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِيَقُولُ مَنْ صَلَّى رَكْعَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَلَمْ يُصَلِّ إِلَّا وَرَاءَ الْإِمَامِ
मलिकले मलाई [अबु नुआइम वहाब बिन कैसान] बाट बताए कि उनले [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] लाई यसो भन्दै सुनेका छन्: 'जसले उम्मुल कुरान - अल फातिहा - नपढी एक रकात नमाज पढ्छ, उसले इमामको पछाडि बाहेक यो काम नगरोस्'।
हदीस
Imam Malik : 174
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا السَّائِبِ مَوْلَى هِشَامِ بْنِ زُهْرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ صَلَّى صَلَاةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهِيَ خِدَاجٌ هِيَ خِدَاجٌ هِيَ خِدَاجٌ غَيْرُ تَمَامٍ قَالَ فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ إِنِّي أَحْيَانًا أَكُونُ وَرَاءَ الْإِمَامِ قَالَ فَغَمَزَ ذِرَاعِي ثُمَّ قَالَ اقْرَأْ بِهَا فِي نَفْسِكَ يَا فَارِسِيُّ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ فَنِصْفُهَا لِي وَنِصْفُهَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَءُوا يَقُولُ الْعَبْدُ{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ }يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى حَمِدَنِي عَبْدِي وَيَقُولُ الْعَبْدُ{ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ }يَقُولُ اللَّهُ أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي وَيَقُولُ الْعَبْدُ{ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ }يَقُولُ اللَّهُ مَجَّدَنِي عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ{ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ }فَهَذِهِ الْآيَةُ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ يَقُولُ الْعَبْدُ{ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ }فَهَؤُلَاءِ لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ
याह्याले मलाई मलिकबाट [अल 'अला बिन अब्दुर्रहमान बिन याकूब] ले बताए कि उनले [अबु अस साइब] लाई हिशाम बिन जुहराहका पूर्व दासले भनिरहेको सुनेका छन्; मैले [अबु हुरैराह] लाई भनिरहेको सुनेको छु, 'मैले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई भन्नुभएको सुनेको छु: 'जसले प्रार्थना गर्छ तर त्यसमा उम्मुल कुरआन - अल फातिहा - पढ्दैन, उसको प्रार्थना कम हुन्छ, उसको प्रार्थना कम हुन्छ, उसको प्रार्थना अपर्याप्त र अपूर्ण हुन्छ'। अबू अस साइबले भने, 'त्यसपछि मैले भने, 'हे अबू हुरैरा, म कहिलेकाहीं इमामको पछाडि नमाज पढ्छु,' अबू अस साइबले भने, 'अबू हुरैराले तुरुन्तै मेरो हात समातेर भने, 'हे फारसी, आफ्नो हृदयमा पढ', किनकि मैले अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई यसो भन्दै सुनेको थिएँ: 'अल्लाह तबरका व तआलाले भन्नुभयो, 'म आफ्नो र मेरो सेवकलाई दुई आधा भागमा बाँड्छु, आधा मेरो लागि र अर्को आधा मेरो सेवकको लागि, र मेरो सेवकले जे माग्छ त्यसको लागि'। रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'पढ्नुहोस्: अलहमदु लिल्लाही रब्बिल 'आलामीन। अल्लाह तबरका व तआलाले भन्नुभयो; 'मेरो सेवकले मेरो प्रशंसा गरेको छ'। यदि सेवकले पढ्छ भने; अर-रहमानिर रहिम। अल्लाह तबरका व तआलाले भन्नुभयो; 'मेरो सेवकले मेरो प्रशंसा गरेको छ'। यदि सेवकले पढ्छ भने; मालिकी यौमिद्दीन। अल्लाह भन्छन्; 'मेरो सेवकले मेरो प्रशंसा गरेको छ'। यदि सेवकले पढ्छ भने; यदि सेवकले पढ्छ भने; मलिकी यौमिद्दीन। अल्लाह भन्छन्; 'मेरो सेवकले मेरो महिमा गरेको छ'। यदि सेवकले पढ्छ भने; यदि सेवकले पढ्छ भने; 'इय्याका ना'बुडु वा इय्याका नास्ता'। यो पद म र मेरो दासको बीचमा छ, र उसको लागि उसले जे मागेको छ। यदि कुनै सेवकले 'इहदीनास शिराथल मुस्तकिम, शिराथल लद्दजिना आन'अम्ता 'अलेहिम घिरिल मग्दलुबी' अलैहिम वालद दलाल्लिन' पढ्छ भने, यो सबै मेरो दासको लागि हो र उसले जे माग्छ त्यही हो।
हदीस
Imam Malik : 175
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ خَلْفَ الْإِمَامِ فِيمَا لَا يَجْهَرُ فِيهِ الْإِمَامُ بِالْقِرَاءَةِ
मलाई मलिकले [हिशाम बिन उरवाह] बाट [उनको बुबा] बाट वर्णन गरेको छ कि उनी इमामको पछाडि नमाज पढ्थे जुन इमामले ठूलो स्वरमा पढ्दैनथे।
हदीस
Imam Malik : 176
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ وَعَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍكَانَ يَقْرَأُ خَلْفَ الْإِمَامِ فِيمَا لَا يَجْهَرُ فِيهِ الْإِمَامُ بِالْقِرَاءَةِ
मलाई मलिकले [याह्या बिन सईद] बाट [रबियाह बिन अब्दुर्रहमान] बाट वर्णन गरेको छ कि [अल कासिम बिन मुहम्मद] ले इमामको पछाडि नमाजमा क्रुपयात गर्थे, जहाँ इमामले ठूलो स्वरमा क्रुपयात गर्दैनथे।
हदीस
Imam Malik : 177
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ رُومَانَ أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍكَانَ يَقْرَأُ خَلْفَ الْإِمَامِ فِيمَا لَا يَجْهَرُ فِيهِ بِالْقِرَاءَةِقَالَ مَالِك وَذَلِكَ أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَيَّ فِي ذَلِكَ
मलिकबाट [यजीद बिन रुमान] ले मलाई बताएको छ कि [नाफी' बिन जुबैर बिन मुथ'इम] ले इमामको पछाडि पढ्थे, जबकि इमामले ठूलो स्वरमा पढ्दैनथे'। मलिकले भने; 'मैले सुनेको कुरामा मलाई सबैभन्दा मन पर्ने कुरा यही हो'।
हदीस
Imam Malik : 178
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا سُئِلَ هَلْ يَقْرَأُ أَحَدٌ خَلْفَ الْإِمَامِ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ خَلْفَ الْإِمَامِ فَحَسْبُهُ قِرَاءَةُ الْإِمَامِ وَإِذَا صَلَّى وَحْدَهُ فَلْيَقْرَأْقَالَ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَا يَقْرَأُ خَلْفَ الْإِمَامِ
मलाई याह्याले मलिकबाट [नाफी] ले बताएका छन् कि [अब्दुल्लाह बिन उमर] लाई सोधिएको थियो, 'के कोही इमामको पछाडि पढ्छ?' उनले जवाफ दिए, 'यदि तिमीहरूमध्ये कोही इमामको पछाडि नमाज पढ्छ भने, इमामको पढाइ उसको लागि पर्याप्त हुन्छ। यदि उसले एक्लै नमाज पढ्छ भने, उसलाई पढ्न देऊ'। नाफीले भने; 'अब्दुल्लाह बिन उमरले इमामको पछाडि -अल फातिहा- पढेनन्'।'
हदीस
Imam Malik : 179
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ أُكَيْمَةَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةٍ جَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ هَلْ قَرَأَ مَعِي مِنْكُمْ أَحَدٌ آنِفًا فَقَالَ رَجُلٌ نَعَمْ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي أَقُولُ مَا لِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنْ الْقِرَاءَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا جَهَرَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْقِرَاءَةِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
मलाई याह्याले मलिकबाट [इब्नु शिहाबबाट] [इब्नु उकैमा अल लैत्सीबाट] [अबू हुरैराहबाट] बताएका छन् कि जब अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले नमाज समाप्त गर्नुहुन्थ्यो तब उहाँले भन्नुभयो: 'के तिमीहरूमध्ये कसैले मसँग पढेका थियौ?' त्यहाँ एक जना मानिस थियो जसले जवाफ दियो, 'म, हे अल्लाहका रसूल!' अबू हुरैराहले भने, 'रसूलुल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'मैले भनें - आश्चर्य - कुरान पढ्दा म किन अलमल्लमा परें!' त्यसैले, रसूलुलल्लाहु अलैहि वसल्लमबाट यो हदीस सुनेपछि, मानिसहरूले रसूलुलल्लाहु अलैहि वसल्लमले ठूलो स्वरमा भनेको नमाज पढ्न बन्द गरे।
हदीस
Imam Malik : 180
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَمَّنَ الْإِمَامُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ آمِينَ
याह्याले मलाई मलिकबाट, [इब्न शिहाब] बाट, [सईद बिन मुसय्यब] बाट र [अबू सलामा बिन अब्दुर्रहमान] दुबैले उनलाई [अबू हुरैराह] बाट बताएका छन् कि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'जब इमामले आमीन पढ्छन्, तब आमीन भन। जसले फरिश्ताहरूको आमीनसँगै आमीन पढ्छ, उसको विगतका पापहरू निश्चित रूपमा क्षमा हुनेछन्। इब्न शिहाबले भने, 'रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले आमीन पढ्नुभयो।'
