Imam Malik : 1581
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي الْحُبَابِ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ مِنْ كَسْبٍ طَيِّبٍ وَلَا يَقْبَلُ اللَّهُ إِلَّا طَيِّبًا كَانَ إِنَّمَا يَضَعُهَا فِي كَفِّ الرَّحْمَنِ يُرَبِّيهَا كَمَا يُرَبِّي أَحَدُكُمْ فَلُوَّهُ أَوْ فَصِيلَهُ حَتَّى تَكُونَ مِثْلَ الْجَبَلِ
Мәлик миңа [Яхья бин Сәгыйдтән] [Әбү Әл Хубаб Сәгыйд бин Ясардан] Аллаһның Рәсүле саллаһу галәйһи вәссәламнең болай дигәнен сөйләде: «Кем изге гамәлләрдән садака бирсә, Аллаһ изге гамәлләрдән башка бернәрсәне дә кабул итми. Чыннан да, Ул аны Рәхмәтле Аллаһ кулына урнаштырган. Аллаһ аны сезнең берәрегез үзенең эте яки дөясе турында кайгырткан кебек кайгыртыр, хәтта аның садакасы тау кебек булганчы».
Imam Malik : 1582
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ أَبُو طَلْحَةَ أَكْثَرَ أَنْصَارِيٍّ بِالْمَدِينَةِ مَالًا مِنْ نَخْلٍ وَكَانَ أَحَبَّ أَمْوَالِهِ إِلَيْهِ بَيْرُحَاءَ وَكَانَتْ مُسْتَقْبِلَةَ الْمَسْجِدِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَاءٍ فِيهَا طَيِّبٍ قَالَ أَنَسٌ فَلَمَّا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ }قَامَ أَبُو طَلْحَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ{ لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ }وَإِنَّ أَحَبَّ أَمْوَالِي إِلَيَّ بَيْرُحَاءَ وَإِنَّهَا صَدَقَةٌ لِلَّهِ أَرْجُو بِرَّهَا وَذُخْرَهَا عِنْدَ اللَّهِ فَضَعْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ حَيْثُ شِئْتَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَخْ ذَلِكَ مَالٌ رَابِحٌ ذَلِكَ مَالٌ رَابِحٌ وَقَدْ سَمِعْتُ مَا قُلْتَ فِيهِ وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَجْعَلَهَا فِي الْأَقْرَبِينَ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ أَفْعَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَسَمَهَا أَبُو طَلْحَةَ فِي أَقَارِبِهِ وَبَنِي عَمِّهِ
Мәлик миңа [Исхак бин Абдулла бин Әбу Талха]дан [Әнәс бин Мәлик]: «Әбу Талха - Мәдинәдә хөрмә рәвешендәге иң күп байлыкка ия булган ансар. Аның иң яраткан хәзинәсе - мәчет каршындагы Бәйруха. Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам анда кереп, аның чиста суыннан эчә иде», - дип әйткәнен ишеткән. Әнәс болай диде: «Бу аять иңгәч: «Сез яраткан байлыктан бераз акча сарыф итмичә, камиллеккә ирешә алмассыз», - диде». Али Имран: 92 нче сорау. Әбу Талха Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәламгә карап басып торды, аннары болай диде: «Әй Аллаһның илчесе, Аллаһ Тәбарәкә вә Тәгалә әйтте: «Сез беркайчан да камиллеккә ирешә алмассыз, шуңа күрә сез яраткан байлыктан бераз акча бирсәгез», - диде. Чыннан да, миңа иң ошаган хәзинә - Бәйруха. Мин бу бакчаны Аллаһ ризалыгы өчен бирдем, аның яхшы булуын һәм Аллаһ белән саклануын өметләнәм. "Әй Аллаһның Илчесе, бу байлыкны теләгәнчә куллан", - диде Әнәс. "Шуннан соң Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: "Бик шәп...! Бу хәерле хәзинә, бу хәерле хәзинә. Мин сезнең әйткәннәрегезне ишеттем. Минемчә, сез аны якын туганыгызга бирергә тиеш". Шуңа күрә Әбү Талха әйтте: "Әй Аллаһның Илчесе, мин моны эшләрмен". Аннары ул аны абыйсының гаиләсе һәм балалары арасында бүлде".
Imam Malik : 1583
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَعْطُوا السَّائِلَ وَإِنْ جَاءَ عَلَى فَرَسٍ
Мәлик миңа [Зәйд бин Әсләмнән] Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): "Сораучыга бир, хәтта ул атта килсә дә", - диде, дип сөйләде.
Imam Malik : 1584
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُعَاذٍ الْأَشْهَلِيِّ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ جَدَّتِهِ أَنَّهَا قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا نِسَاءَ الْمُؤْمِنَاتِ لَا تَحْقِرَنَّ إِحْدَاكُنَّ أَنْ تُهْدِيَ لِجَارَتِهَا وَلَوْ كُرَاعَ شَاةٍ مُحْرَقًا
Миңа Мәлик әйтте: [Зәйд бин Әсләмнән], ['Әмрү бин Муаз әл-Асыхали әл-Әнсаридан], [аның әбисе] әйтте: «Аллаһның пәйгамбәре саллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: «Әй, мөэмин хатын-кызлар, сезнең берегез дә күршесенә бүләк бирүне кимсетмәгез, хәтта ул кыздырылган кәҗә боты булса да».
Imam Malik : 1585
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ نَاسًا مِنْ الْأَنْصَارِ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَاهُمْ ثُمَّ سَأَلُوهُ فَأَعْطَاهُمْ حَتَّى نَفِدَ مَا عِنْدَهُ ثُمَّ قَالَ مَا يَكُونُ عِنْدِي مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ أَدَّخِرَهُ عَنْكُمْ وَمَنْ يَسْتَعْفِفْ يُعِفَّهُ اللَّهُ وَمَنْ يَسْتَغْنِ يُغْنِهِ اللَّهُ وَمَنْ يَتَصَبَّرْ يُصَبِّرْهُ اللَّهُ وَمَا أُعْطِيَ أَحَدٌ عَطَاءً هُوَ خَيْرٌ وَأَوْسَعُ مِنْ الصَّبْرِ
Миңа Мәлик, [Ибн Шиһаб], ['Әса бин Язид Әл-Ләйси], [Әбу Сәгыйд Әл-Худри] болай дип әйткәннәр: "Әнсарларның кайберләре Аллаһның Рәсүленнән (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) сораганнар, аннары ул аларга биргән. Аннары алар тагын сораганнар, аннары ул аларга бар нәрсәсе беткәнче тагын биргән. Аннары ул болай дигән: "Минем булган яхшылыгымны сездән яшермим. Кем үз намусын сакласа, Аллаһ аның намусын саклаячак. Кем җитәрлек сораучы булса, Аллаһ аны бирәчәк. Кем сабыр булырга тырышса, Аллаһ аңа сабырлык бирәчәк. Беркемгә дә сабырлыктан да яхшырак һәм киңрәк бүләк бирелмәгән".
Imam Malik : 1586
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَهُوَ يَذْكُرُ الصَّدَقَةَ وَالتَّعَفُّفَ عَنْ الْمَسْأَلَةِ الْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنْ الْيَدِ السُّفْلَى وَالْيَدُ الْعُلْيَا هِيَ الْمُنْفِقَةُ وَالسُّفْلَى هِيَ السَّائِلَةُ
Миңа Мәликтән [Нәфидән] [Абдуллаһ бин Гомәрдән] риваять ителде, ул болай диде: «Ул минбәрдә булганда, садака һәм соранудан саклану турында сөйләде, ул болай диде: «Өстәге кул астагы кулдан яхшырак». Өстәге кул бирүче, астагы кул сораучы».
Imam Malik : 1587
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِعَطَاءٍ فَرَدَّهُ عُمَرُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَ رَدَدْتَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَيْسَ أَخْبَرْتَنَا أَنَّ خَيْرًا لِأَحَدِنَا أَنْ لَا يَأْخُذَ مِنْ أَحَدٍ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا ذَلِكَ عَنْ الْمَسْأَلَةِ فَأَمَّا مَا كَانَ مِنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ فَإِنَّمَا هُوَ رِزْقٌ يَرْزُقُكَهُ اللَّهُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا أَسْأَلُ أَحَدًا شَيْئًا وَلَا يَأْتِينِي شَيْءٌ مِنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ إِلَّا أَخَذْتُهُ
Миңа Мәликтән [Зәйд бин Әсләмнән] [Әсә бин Ясардан]: «Рәсүлуллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам Гомәр бин Хаттабка нәрсәдер җибәргән, аннары Гомәр аны кире кайтарган», – дип әйттеләр. Шуңа күрә Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам аңардан: «Ни өчен аны кире кайтардың?» – дип сорады. Гомәр: «Әй Аллаһның Илчесе, кешенең изгелеге башка кешедән нәрсәдер алмауда дип әйтмәдеңме?» – дип җавап бирде. Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам: «Моның мәгънәсе – ул сораса. Әгәр сорап булмаса, бу Аллаһ сезгә бирә торган ризык», – диде. Гомәр бин Хаттаб: «Җаным Аның кулында булган Аллаһ белән ант итәм, мин беркемнән дә бернәрсә дә сорамаячакмын, һәм мин сорамаган нәрсәне беркем дә бирмәячәк, мин аны алмасам», – диде.
Imam Malik : 1588
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُمْ حَبْلَهُ فَيَحْتَطِبَ عَلَى ظَهْرِهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْتِيَ رَجُلًا أَعْطَاهُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَيَسْأَلَهُ أَعْطَاهُ أَوْ مَنَعَهُ
Мәлик миңа [Әбу әз-Зинадтан] [Әл-Әгъраҗдан] [Әбу Һөрәйрәдән] Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) болай диде: «Җаным Аның кулында булган Зат белән ант итәм, әгәр сезнең берәрегез арканын алып, утын эзләп, аны җилкәсенә күтәрсә, бу аның өчен мул ризык бирелгән кеше янына барып, аннан соравыннан яхшырак булыр иде, аңа бирелсә дә, бирелмәсә дә».
Imam Malik : 1589
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي أَسَدٍ أَنَّهُ قَالَنَزَلْتُ أَنَا وَأَهْلِي بِبَقِيعِ الْغَرْقَدِ فَقَالَ لِي أَهْلِي اذْهَبْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْأَلْهُ لَنَا شَيْئًا نَأْكُلُهُ وَجَعَلُوا يَذْكُرُونَ مِنْ حَاجَتِهِمْ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدْتُ عِنْدَهُ رَجُلًا يَسْأَلُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا أَجِدُ مَا أُعْطِيكَ فَتَوَلَّى الرَّجُلُ عَنْهُ وَهُوَ مُغْضَبٌ وَهُوَ يَقُولُ لَعَمْرِي إِنَّكَ لَتُعْطِي مَنْ شِئْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَيَغْضَبُ عَلَيَّ أَنْ لَا أَجِدَ مَا أُعْطِيهِ مَنْ سَأَلَ مِنْكُمْ وَلَهُ أُوقِيَّةٌ أَوْ عَدْلُهَا فَقَدْ سَأَلَ إِلْحَافًا قَالَ الْأَسَدِيُّ فَقُلْتُ لَلَقْحَةٌ لَنَا خَيْرٌ مِنْ أُوقِيَّةٍ قَالَ مَالِك وَالْأُوقِيَّةُ أَرْبَعُونَ دِرْهَمًا قَالَ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَسْأَلْهُ فَقُدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ بِشَعِيرٍ وَزَبِيبٍ فَقَسَمَ لَنَا مِنْهُ حَتَّى أَغْنَانَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Миңа Мәликтән [Зәйд бин Әсләмнән] [Әсә бин Ясардан] [Бәни Әсәдтән] бер кеше әйтте: "Хатыным белән мин Баки әл-Гаркадта туктадык, аннары гаиләм: "Аллаһның Илчесе белән очрашыгыз, аннары безгә ашарга нәрсә сорагыз", - диделәр. Аннары алар үзләренең ихтыяҗларын әйттеләр, аннары мин Рәсүлүллаһка [саллаллаһу галәйһи вә сәлләм] бардым, аннан нәрсәдер сораган кешене таптым. Рәсүлүллаһ [саллаллаһу галәйһи вә сәлләм]: "Минем сезгә бирә алырлык бернәрсәм дә юк", - дип җавап бирде. Ир ачу белән китеп барды: "Чыннан да, сез теләгән кешегә бирә аласыз!". Шунда Рәсүлүллаһ [саллаллаһу галәйһи вә сәлләм]: "Ул миңа ачуланды, чөнки мин аның сораганын алмадым. Сезнең берәрегез бер үк кыйя яки аңа тиң булган нәрсә сораса, ул көчләп нәрсәдер сораган була", - диде. Әл-Әсәди әйтте: "Бала тудырырга җыенган дөябез бер үк кыйядан яхшырак". Мәлик әйтте: «Бер 'укия кырык дирһәмгә тигез». Бану Әсәдтән булган кеше: «Мин аңардан сорамыйча кире кайттым», – диде. Шуннан соң Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам бер кешегә он һәм бодай бирде, аннары ул аларны безгә Аллаһ Әззә вә Җәлләлә безгә җитәрлек булганчы таратты».
Imam Malik : 1590
و عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُمَا نَقَصَتْ صَدَقَةٌ مِنْ مَالٍ وَمَا زَادَ اللَّهُ عَبْدًا بِعَفْوٍ إِلَّا عِزًّا وَمَا تَوَاضَعَ عَبْدٌ إِلَّا رَفَعَهُ اللَّهُقَالَ مَالِك لَا أَدْرِي أَيُرْفَعُ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ لَا
Мәликтән [Әл-Әла бин Абдуррахманнан] Ул аның: "Сәдака белән байлык кимеми, һәм Аллаһ гафу итүче колны даннан башка арттырмый. Һәм Аллаһ аның дәрәҗәсен күтәрмәсә, кол тәвадху кылмый", - дигәнен ишеткән. Мәлик: "Мин бу хәдис Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам өчен файдалымы, юкмы белмим", - дигән.
Imam Malik : 1591
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَ رَجُلًا مِنْ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا قَدِمَ سَأَلَهُ إِبِلًا مِنْ الصَّدَقَةِ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى عُرِفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ وَكَانَ مِمَّا يُعْرَفُ بِهِ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ أَنْ تَحْمَرَّ عَيْنَاهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَسْأَلُنِي مَا لَا يَصْلُحُ لِي وَلَا لَهُ فَإِنْ مَنَعْتُهُ كَرِهْتُ الْمَنْعَ وَإِنْ أَعْطَيْتُهُ أَعْطَيْتُهُ مَا لَا يَصْلُحُ لِي وَلَا لَهُ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا أَسْأَلُكَ مِنْهَا شَيْئًا أَبَدًا
Миңа Мәликтән [Абдуллаһ ибн Әбү Бәкердән] [аның әтисеннән] риваять килде: "Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) Бәни Габдел Әл-Әшхалдан бер кешене зәкят җыючы итеп билгеләде. Ул килгәч, теге кеше зәкяттән бер дөя сорады. Шуннан соң Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын ...
Imam Malik : 1592
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْأَرْقَمِادْلُلْنِي عَلَى بَعِيرٍ مِنْ الْمَطَايَا أَسْتَحْمِلُ عَلَيْهِ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَقُلْتُ نَعَمْ جَمَلًا مِنْ الصَّدَقَةِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْأَرْقَمِ أَتُحِبُّ أَنَّ رَجُلًا بَادِنًا فِي يَوْمٍ حَارٍّ غَسَلَ لَكَ مَا تَحْتَ إِزَارِهِ وَرُفْغَيْهِ ثُمَّ أَعْطَاكَهُ فَشَرِبْتَهُ قَالَ فَغَضِبْتُ وَقُلْتُ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ أَتَقُولُ لِي مِثْلَ هَذَا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْأَرْقَمِ إِنَّمَا الصَّدَقَةُ أَوْسَاخُ النَّاسِ يَغْسِلُونَهَا عَنْهُمْ
Миңа Мәликтән [Зәйд бин Әсләмнән] [аның әтисеннән] ул болай диде: [Абдуррахман бин Әл-Әркәм] әйтте: "Миңа Мөэминнәр Әмирен күтәреп йөртергә дөя күрсәтегез", - диде. Мин: "Әйе, зәкат дөяләреннән бер ир дөя бар", - дидем. Шуннан соң Габдулла бин Әл-Әркәм сорады: "Әгәр сез бик эссе көндә симез кеше сезнең өчен эчке киемен һәм ботларын юса, аннары сезгә су бирсә, сез аны эчәр идегезме?" Әсләм әйтте: "Мин ачуландым һәм: "Аллаһ сезне гафу итсен, ни өчен миңа шулай әйтәсез?" - дидем. Габдулла бин Әлкәм әйтте: "Чынлыкта, зәкят - ул кешеләрнең үзләреннән чистарткан пычрагы".
Imam Malik : 1593
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِاسْتَعْمَلَ مَوْلًى لَهُ يُدْعَى هُنَيًّا عَلَى الْحِمَى فَقَالَ يَا هُنَيُّ اضْمُمْ جَنَاحَكَ عَنْ النَّاسِ وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنَّ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ مُجَابَةٌ وَأَدْخِلْ رَبَّ الصُّرَيْمَةِ وَرَبَّ الْغُنَيْمَةِ وَإِيَّايَ وَنَعَمَ ابْنِ عَفَّانَ وَابْنِ عَوْفٍ فَإِنَّهُمَا إِنْ تَهْلِكْ مَاشِيَتُهُمَا يَرْجِعَانِ إِلَى الْمَدِينَةِ إِلَى زَرْعٍ وَنَخْلٍ وَإِنَّ رَبَّ الصُّرَيْمَةِ وَالْغُنَيْمَةِ إِنْ تَهْلِكْ مَاشِيَتُهُ يَأْتِنِي بِبَنِيهِ فَيَقُولُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَفَتَارِكُهُمْ أَنَا لَا أَبَا لَكَ فَالْمَاءُ وَالْكَلَأُ أَيْسَرُ عَلَيَّ مِنْ الذَّهَبِ وَالْوَرِقِ وَايْمُ اللَّهِ إِنَّهُمْ لَيَرَوْنَ أَنِّي قَدْ ظَلَمْتُهُمْ إِنَّهَا لَبِلَادُهُمْ وَمِيَاهُهُمْ قَاتَلُوا عَلَيْهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَأَسْلَمُوا عَلَيْهَا فِي الْإِسْلَامِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْلَا الْمَالُ الَّذِي أَحْمِلُ عَلَيْهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَا حَمَيْتُ عَلَيْهِمْ مِنْ بِلَادِهِمْ شِبْرًا
Мәлик миңа [Зәйд ибн Әсләмнән] [әтисеннән] [Гомәр ибн Хәттаб] үзенең элеккеге колы Һөнәйяне чикләрне сакларга яллаганын сөйләде. Аннары Гомәр әйтте: "Әй Һөнәйя! Кешеләргә золым итүдән тыел һәм мәзлумнарның догасыннан курк. Чөнки мәзлумнарның догасы кабул ителә. Аз булган дөяләр һәм кәҗәләр хуҗалары керегез. Ибн Әффан һәм Ибн Әуфның малларын калдырыгыз, әгәр алар бетсә, алар Мәдинәгә игенчелек һәм игенчелек белән шөгыльләнергә кайтырлар. Аз булган дөяләр яки кәҗәләр булган көтүчеләр, беткәч, балалары белән минем яныма килеп: "Әй Мөэминнәрнең Әмире! Әй Мөэминнәрнең Әмире! Аларны калдырасызмы? Мин сезгә каршы түгел, су һәм үлән минем өчен алтын һәм көмештән җиңелрәк. Аллаһ белән ант итәм, алар минем аларга золым иткәнемне күрәләр. Бу аларның җире һәм суы". Алар җәһилият чорында моның өчен көрәштеләр һәм Ислам чорында аны бирделәр. Җаным Аның кулында булган Зат белән ант итәм, әгәр мин Аллаһ юлында китергән байлык булмаса, мин аларның җирләренең бер сантиметрын да сакламас идем.
Imam Malik : 1594
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِي خَمْسَةُ أَسْمَاءٍ أَنَا مُحَمَّدٌ وَأَنَا أَحْمَدُ وَأَنَا الْمَاحِي الَّذِي يَمْحُو اللَّهُ بِيَ الْكُفْرَ وَأَنَا الْحَاشِرُ الَّذِي يُحْشَرُ النَّاسُ عَلَى قَدَمِي وَأَنَا الْعَاقِبُ
Миңа Мәлик [Ибн Шиһабтан] [Мөхәммәд бин Җәбир бин Мутъимнан] Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнең миңа болай дип әйткәнен ишеттеләр: «Минем биш исемем бар: Мин Мөхәммәд, Әхмәд, Аллаһ минем белән көферлекне бетергән Әл-Маһи, аның астында барлык кешелек минем аяк астымда җыелган Әл-Хашир һәм Әл-Акыйб».