Imam Malik (الامام مالك) - 1594 Hadith
Hadith
Imam Malik : 1441
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ ابْنِ بُجَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ ثُمَّ الْحَارِثِيِّ عَنْ جَدَّتِهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رُدُّوا الْمِسْكِينَ وَلَوْ بِظِلْفٍ مُحْرَقٍ
Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Zaid bin Aslam] frá [Ibnu Bujaid Al Anshari Al Haritsi] frá [ommu hansara], at sendiboð Allahs sallallaahu alaihi Wasallam segði: 'Gev teimum fátæku, sjálvt um bara við hóvinum - fótinum á einum geitum - sum er brent! »
Hadith
Imam Malik : 1442
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْكُلُ الْمُسْلِمُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ
Tað hevur verið mær skylt frá Malik frá [Abu Az Zinad] frá [Al A'raj] frá [Abu Hurairah] orðatakinum; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Muslimar eta við einum tarmi meðan vantrúgvandi eta við sjey tarmum'.
Hadith
Imam Malik : 1443
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَافَهُ ضَيْفٌ كَافِرٌ فَأَمَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ فَحُلِبَتْ فَشَرِبَ حِلَابَهَا ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ حَتَّى شَرِبَ حِلَابَ سَبْعِ شِيَاهٍ ثُمَّ إِنَّهُ أَصْبَحَ فَأَسْلَمَ فَأَمَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ فَحُلِبَتْ فَشَرِبَ حِلَابَهَا ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِأُخْرَى فَلَمْ يَسْتَتِمَّهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤْمِنُ يَشْرَبُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَشْرَبُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ
Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Suhail bin Abu Salih] frá [pápa sínum] frá [Abu Hurairah] segði; 'Ein vantrúgvandi kom at vitja rasullah. So bað hann geitin koma við eini geit at mjólka, vantrúgvin drakk síðani mjólkina av henni. Síðan var tað mjólkað av øðrum geitum, og hann drakk tað. Síðan mjólkaði hann hana av einum øðrum geitum, og hann drakk hana aftur, til hann var liðugur við mjólkina av sjey geitum. Dagin eftir umvendi maðurin seg til islam. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav boð um, at geit hansara skuldi mjólkast. Hann drakk mjólkina, so úttrykti hann hana aftur, men hann kláraði hana ikki. So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Ein trúgvandi drekkur við einum tarmi meðan ein vantrúgvandi drekkur við sjey tarmum'.
Hadith
Imam Malik : 1444
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الَّذِي يَشْرَبُ فِي آنِيَةِ الْفِضَّةِ إِنَّمَا يُجَرْجِرُ فِي بَطْنِهِ نَارَ جَهَنَّمَ
Tað hevur verið í ætt við meg frá Malik frá [Nafi'] frá [Zaid bin Abdullah bin Umar bin Khattab] frá [Abdullah bin Abdurrahman bin Abu Bakr Ash Shidhiq] frá [Ummu Salamah] kona profetsins. skip, fer sanniliga at hoyra ryk av helvitis eldi í búkinum’.
Hadith
Imam Malik : 1445
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ حَبِيبٍ مَوْلَى سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى الْجُهَنِيِّ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ عِنْدَ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ فَقَالَ لَهُ مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ أَسَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ النَّفْخِ فِي الشَّرَابِ فَقَالَ لَهُ أَبُو سَعِيدٍ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَا أَرْوَى مِنْ نَفَسٍ وَاحِدٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبِنْ الْقَدَحَ عَنْ فَاكَ ثُمَّ تَنَفَّسْ قَالَ فَإِنِّي أَرَى الْقَذَاةَ فِيهِ قَالَ فَأَهْرِقْهَا
Hevur sagt mær frá Malik frá [Ayub bin Habib] fyrrverandi trælinum Saad bin Abu Waqqash, frá [Abu Al Mutsanna Al Juhani] segði; 'Tá eg var við síðuna av Marwan bin Al Hakam, kom Abu Saíd Al Khudri. Marwan bin Hakam spurdi hann: 'Hevur tú nakrantíð hoyrt, at Rasulullah Sallallahu Alahi Wasallam bannaði at anda, tá ið tú drekkur? ' [Abu Saíd Al Khudri] svaraði: 'Ja'. Tá spurdi ein maður hann: 'Ó sendiboð Allahs, eg kann ikki vera fullur við einum andadrátti! ' Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tak glasið burtur úr munninum, anda so! Maðurin segði; „Eg síggi, at tað er skittur í tí! ’ Hann svaraði: ’Shell tað! »
Hadith
Imam Malik : 1446
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ وَسَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍكَانَا لَا يَرَيَانِ بِشُرْبِ الْإِنْسَانِ وَهُوَ قَائِمٌ بَأْسًا
Malik segði mær frá [Ibn Shihab], at [Aisyah] Ummul Mukminim og [Sa’d bin Waqqas] vóru av teirri fatan, at tað er ikki skeivt, at ein persónur drekkur, meðan hann stendur’.
Hadith
Imam Malik : 1447
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْقَارِئِ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيَشْرَبُ قَائِمًا
Hevði sagt mær, at Malik frá [Abu Ja'far Al Qari] segði; 'Eg sá [Abdullah bin Umar] drekka, meðan hann stóð'.
Hadith
Imam Malik : 1448
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يَشْرَبُ قَائِمًا
Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Amir bin Abdullah bin Az Zubair] frá [pápa sínum], at hann drekkur, meðan hann stendur'.
Hadith
Imam Malik : 1449
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِلَبَنٍ قَدْ شِيبَ بِمَاءٍ مِنْ الْبِئْرِ وَعَنْ يَمِينِهِ أَعْرَابِيٌّ وَعَنْ يَسَارِهِ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ فَشَرِبَ ثُمَّ أَعْطَى الْأَعْرَابِيَّ وَقَالَ الْأَيْمَنَ فَالْأَيْمَنَ
Tað hevur verið sagt mær, at Malik frá [Ibn Shihab] frá [Anas bin Malik] segði; 'Sendiboðin Allahs Sallallahu Alaihi Wasallam fekk einaferð mjólk, sum varð blandað við brunnvatni.' Til høgru var ein beduin meðan til vinstru var Abu Bakar As Siddiq. Hann drakk drekkivøruna gav síðani beduininum og segði: 'Tann rætti, tann rætti'.
Hadith
Imam Malik : 1450
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِشَرَابٍ فَشَرِبَ مِنْهُ وَعَنْ يَمِينِهِ غُلَامٌ وَعَنْ يَسَارِهِ الْأَشْيَاخُ فَقَالَ لِلْغُلَامِ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أُعْطِيَ هَؤُلَاءِ فَقَالَ الْغُلَامُ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا أُوثِرُ بِنَصِيبِي مِنْكَ أَحَدًا قَالَ فَتَلَّهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَدِهِ
Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Abu Hazm bin Dinar] frá [Sahl bin Sa'd Al Ansari] segði; 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fekk bjóðað sær ein drekkamunn, drakk hann hann. Á høgru síðu er eitt lítið barn, meðan á vinstru síðu eru fleiri gomul fólk. Hann spurdi barnit: »Viltu leyfa mer, ef ek gefi {)eim {)etta vatn fyrst? ' Barnið svaraði: 'Ó Allahs sendiboð, við Allah, nei! Eg fari ikki at raðfesta mín part frá tær til nakran'. Sahl bin Sa'ad segði; 'So legði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tað í hondina á barninum'.
Hadith
Imam Malik : 1451
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ نَعَمْ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخَذَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ يَدِي وَرَدَّتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ لِلطَّعَامِ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا قَالَ فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مِنْ الطَّعَامِ مَا نُطْعِمُهُمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَهُ حَتَّى دَخَلَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ عَلَيْهِ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً لَهَا فَآدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ بِالدُّخُولِ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ حَتَّى أَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ رَجُلًا أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلًا
Tað hevur verið sagt mær frá Malik, at [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talha] hevur hoyrt [Anas bin Malik] siga; 'Abu Talha segði við Umm Sulaim: 'Eg hoyrdi røddina av Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sera veik og lág, eg visti, at hann var svangur. Hevur tú nakað? „Umm Sulain svaraði: „Ja“. Síðani tók Umm Sulaim eitt sindur av flatum hveitibreyði út, meðan hon tók í høvuðsdúkin. Umm Sulaim legði síðani breyðið í eitt slør og legði tað undir hondina á mær. Hann sendi meg síðani at bera matin til Rasulullah. Anas segði; »Eg tók hann við mær at síggja Rasulullah. Eg fann hann sita í moskuni saman við vinfólkunum, so stóð eg framman fyri teimum. Rasulullah Sallallahu Aleyhi Vasallam spurdi: 'Hevur Abu Talhah boð um teg? » Anas segði; »Eg svaraði; 'Ja'. Hann spurdi: ’At koma við mati? „Eg svaraði: „Ja“. So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við fólkið, sum var saman við honum: ’Reisið upp! Anas segði; 'Hann fór og eg var fremst fyri teimum, til eg hitti Abu Talha og segði honum frá tí'. Ábu Talha segði; 'Ó Umm Sulaim, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kom við fólki, meðan vit ikki høvdu nokk av mati at tæna teimum! ' Umm Sulaim svaraði: 'Allah og sendiboð hansara vita betur'. Anas segði; 'Abu Talhah hitti rasulláh sallallahu áleyhi vasallam. Síðani fóru hann og Abu Talha inn í hús hansara, segði: 'Ó Umm Sulaim, kom higar! Hvat hevur tú? ' Umm Sulaim kom síðani við breyði, tá bað Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam breyðið knúsast. So varð breyðið knúst og Umm Sulaim helt ghee í ílatið til tað bleiv ein síðurættur. Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam segði okkurt sum Allah vildi hava hann at siga. Eftir tað segði hann: 'Bjóðið tíggju fólkum inn'. Abu Talhah bjóðaði síðani tíggju fólkum inn, so fóru tey inn og ótu mat til tey kendu seg mett, fóru síðani avstað. Hann segði aftur: 'Bjóðið tíggju fólkum inn'. Abu Talhah bjóðaði síðani tíggju fólkum inn, so fóru tey inn og ótu mat til tey kendu seg mett, fóru síðani avstað. Hann segði aftur: 'Bjóðið tíggju fólkum inn'. Abu Talhah bjóðaði síðani tíggju fólkum inn, so fóru tey inn og ótu mat til tey kendu seg mett, fóru síðani avstað. Hann segði aftur: 'Bjóðið tíggju fólkum inn'. Abu Talhah bjóðaði síðani tíggju fólkum inn, so fóru tey inn og ótu mat til tey kendu seg mett, fóru síðani avstað. Hann segði aftur: 'Bjóðið tíggju fólkum inn'. Soleiðis at alt fólkið etur og er mett. Teir vóru sjeyti ella áttati av teimum'.
Hadith
Imam Malik : 1452
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ طَعَامُ الْاثْنَيْنِ كَافِي الثَّلَاثَةِ وَطَعَامُ الثَّلَاثَةِ كَافِي الْأَرْبَعَةِ
Tað hevur verið mær greitt frá Malik frá [Abu Az Zinad] frá [Al A'raj] frá [Abu Hurairah], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Maturin hjá tveimum fólkum er nóg mikið til trý fólk, og maturin hjá trimum fólkum er nóg mikið til fýra fólk'.
Hadith
Imam Malik : 1453
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَغْلِقُوا الْبَابَ وَأَوْكُوا السِّقَاءَ وَأَكْفِئُوا الْإِنَاءَ أَوْ خَمِّرُوا الْإِنَاءَ وَأَطْفِئُوا الْمِصْبَاحَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَفْتَحُ غَلَقًا وَلَا يَحُلُّ وِكَاءً وَلَا يَكْشِفُ إِنَاءً وَإِنَّ الْفُوَيْسِقَةَ تُضْرِمُ عَلَى النَّاسِ بَيْتَهُمْ
Tað hevur verið mær í ætt frá Malik frá [Abu Zubair Al Maki] frá [Jabir bin Abdullah], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Læs hurðarnar og set lokið á tín vatntang, vend tínum skipum á høvdið ella dekk tíni skip. Sløkk ljósini, tí Satan kann ikki lata upp læstar hurðar, kann ikki loysa bond, kann ikki lata upp íløt. Faktiskt kunnu rottur seta eld á - seta eld á - hús og harvið skaða tey'.
Hadith
Imam Malik : 1454
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْكَعْبِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ جَائِزَتُهُ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ وَضِيَافَتُهُ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ فَمَا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ فَهُوَ صَدَقَةٌ وَلَا يَحِلُّ لَهُ أَنْ يَثْوِيَ عِنْدَهُ حَتَّى يُحْرِجَهُ
Tað hevur verið mær í ætt frá Malik frá [Sa'id bin Abu Sa'id Al Maqburi] frá [Abu Syuraih Al Ka'bi], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tann, sum trýr á Allah og síðsta dag, skal siga gott ella tiga. Tann, sum trýr á Allah og síðsta dag, skal virða sínar næsta. Tann, sum trýr á Allah og síðsta dag, skal heiðra sínar gestir; tað, sum er skyldugt, er dagur og nátt, meðan vitjanarrætturin er tríggir dagar, sum fyri restina er tað almuga. Tað er ikki halal hjá -gestum- at gista í eigaranum, til neyð hjá eigaranum'.
Hadith
Imam Malik : 1455
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ إِذْ اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِيهَا فَشَرِبَ وَخَرَجَ فَإِذَا كَلْبٌ يَلْهَثُ يَأْكُلُ الثَّرَى مِنْ الْعَطَشِ فَقَالَ الرَّجُلُ لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الْكَلْبَ مِنْ الْعَطَشِ مِثْلُ الَّذِي بَلَغَ مِنِّي فَنَزَلَ الْبِئْرَ فَمَلَأَ خُفَّهُ ثُمَّ أَمْسَكَهُ بِفِيهِ حَتَّى رَقِيَ فَسَقَى الْكَلْبَ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ لَأَجْرًا فَقَالَ فِي كُلِّ ذِي كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ
Tað hevur verið mær sagt frá Malik frá [Sumayya] fyrrverandi træli hjá Abu Bakr, frá [Abu Shalih As Saman] frá [Abu Hurairah], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Vasallam segði: 'Einaferð, var ein maður, sum gekk á einum vegi. Hann var sera tystur, so hann fann ein brunn. Síðan fór hann niður í tað og drakk vatnið. Tá ið hann kom út, fann hann ein hund, sum stingaði tunguna út og át bleytu jørðina, tí hann var tystur. Tá mælti maðurin; »Veruliga er hesin hundurin eins tystur og eg var tystur,« fór hann so niðan aftur til brunnin. Síðan fylldi hann skógvarnar við vatni, hann helt við munninum, unz hann klifraði út úr brunninum, eptir tað gav hann hundinum vatn. Allah takkaði honum og fyrigav honum'. Felagarnir spurdu: 'Ó sendiboð Allahs, av tí at vit geva djórum okkurt fáa vit løn? ’ Hann segði: ’Hvør tann, sum hevur lív, hevur løn’.
Hadith
Imam Malik : 1456
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْثًا قِبَلَ السَّاحِلِ فَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ وَهُمْ ثَلَاثُ مِائَةٍ قَالَ وَأَنَا فِيهِمْ قَالَ فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ فَنِيَ الزَّادُ فَأَمَرَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِأَزْوَادِ ذَلِكَ الْجَيْشِ فَجُمِعَ ذَلِكَ كُلُّهُ فَكَانَ مِزْوَدَيْ تَمْرٍ قَالَ فَكَانَ يُقَوِّتُنَاهُ كُلَّ يَوْمٍ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى فَنِيَ وَلَمْ تُصِبْنَا إِلَّا تَمْرَةٌ تَمْرَةٌ فَقُلْتُ وَمَا تُغْنِي تَمْرَةٌ فَقَالَ لَقَدْ وَجَدْنَا فَقْدَهَا حَيْثُ فَنِيَتْ قَالَ ثُمَّ انْتَهَيْنَا إِلَى الْبَحْرِ فَإِذَا حُوتٌ مِثْلُ الظَّرِبِ فَأَكَلَ مِنْهُ ذَلِكَ الْجَيْشُ ثَمَانِيَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ أَمَرَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِضِلْعَيْنِ مِنْ أَضْلَاعِهِ فَنُصِبَا ثُمَّ أَمَرَ بِرَاحِلَةٍ فَرُحِلَتْ ثُمَّ مَرَّتْ تَحْتَهُمَا وَلَمْ تُصِبْهُمَاقَالَ مَالِك الظَّرِبُ الْجُبَيْلُ
Tað hevur verið í ætt við meg frá Malik frá [Wahab bin Kaisan] frá [Jabir bin Abdullah] segði hann; »Profeturin sendi eina sendinevnd til strondina. Hann setti Abu Ubaidah bin Jarrah sum leiðara fyri hermonnunum, meðan talið á teimum var trý hundrað fólk'. Jabir segði; »Og eg eri ein teirra. Vit fóru so avstað, til tá vit komu til ein veg vóru vit næstan úti av provianti. Abu Ubaidah gav boð um, at veitingin hjá hermonnunum, sum vóru eftir, skuldi savnast, og veitingin varð savnað. Avsetingin, sum varð savnað inn, var tveir posar av dadlum.“ Jabir segði; '-Tað amboðið- var okkara høvuðsmatur hvønn dag, so smátt um smátt rann maturin út. Og vit fingu ikki fleiri rationir uttan eina dato pr. spurdi eg; 'Hvat merkir ein dato'. Abu Ubaida svaraði; 'Vit hava funnið ein avloysara fyri okkara troyttu veitingar'. Jabir segði; »Síðani komu vit til eina strond, og tað vísti seg, at har var ein hvalur so stórur sum ein hólmur. So ótu hermenninir tað í átjan nætur. Abu Ubaidah gav boð um, at tvey av ribbum hansara skuldu takast og stakkast. Hann gav boð um at fáa ein reiðkamel. Tað vísir seg, at kamelurin var førur fyri at fara undir ribburnar á fiskinum og rakti hann ikki'. Málikr mælti; 'Azh Zharb er eitt lítið fjall'.
Hadith
Imam Malik : 1457
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ عَنْ جَدَّتِهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا نِسَاءَ الْمُؤْمِنَاتِ لَا تَحْقِرَنَّ إِحْدَاكُنَّ لِجَارَتِهَا وَلَوْ كُرَاعَ شَاةٍ مُحْرَقًا
Tað hevur verið mær í ætt frá Malik frá [Zaid bin Aslam] frá ['Amr bin Sa'ad bin Mu'adz] frá [ommuni], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ó trúgvandi kvinnur, latið eingin av tykkum kenna seg óvirðiligan at geva næsta sínum sjálvt bara eitt brent geit bein'.
Hadith
Imam Malik : 1458
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاتَلَ اللَّهُ الْيَهُودَ نُهُوا عَنْ أَكْلِ الشَّحْمِ فَبَاعُوهُ فَأَكَلُوا ثَمَنَهُ
Hevði sagt mær frá Malik frá [Abdullah bin Abu Bakr] segði hann; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Má Allah banna jødarnar, teimum er bannað at eta feitt, men teir selja tað og eta framleiðsluna hjá seljaranum'.
Hadith
Imam Malik : 1459
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِكَانَ يَأْكُلُ خُبْزًا بِسَمْنٍ فَدَعَا رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ فَجَعَلَ يَأْكُلُ وَيَتَّبِعُ بِاللُّقْمَةِ وَضَرَ الصَّحْفَةِ فَقَالَ عُمَرُ كَأَنَّكَ مُقْفِرٌ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَكَلْتُ سَمْنًا وَلَا لُكْتُ أَكْلًا بِهِ مُنْذُ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ عُمَرُ لَا آكُلُ السَّمْنَ حَتَّى يَحْيَا النَّاسُ مِنْ أَوَّلِ مَا يَحْيَوْنَ
Malik segði mær frá [Yahya bin Sa'id], at [Umar bin Khattab] át breyð við ghee, so kallaði hann ein av beduinunum. 'Umar bin Khattab fór at eta og fylgdi manninum við einum stórum tallerki. Umar mælti; 'Tú tykist ikki hava nakran mat'. Hann svarar; 'Við Allah, eg havi ikki etið við ghee leingi og eg havi ikki tygt við tí síðani hetta og hatta'. Tá mælti Umar; 'Eg skal ikki eta samin, fyrr enn fólk kunnu liva frá byrjan av lívinum'.
Hadith
Imam Malik : 1460
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِوَهُوَ يَوْمَئِذٍ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ يُطْرَحُ لَهُ صَاعٌ مِنْ تَمْرٍ فَيَأْكُلُهُ حَتَّى يَأْكُلَ حَشَفَهَا
Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah] frá [Anas bin Malik] segði; 'Eg sá [Umar bin Khattab] geva eina sha' dagfesting, tá var hann Amirul Mukminin. Umar át tær, til hann át tær ljótastu dadlurnar.“
