Imam Malik (الامام مالك) - 1594 Hadith
Hadith
Imam Malik : 1301
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْأَمَةِ إِذَا زَنَتْ وَلَمْ تُحْصِنْ فَقَالَ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا ثُمَّ بِيعُوهَا وَلَوْ بِضَفِيرٍقَالَ ابْنُ شِهَابٍ لَا أَدْرِي أَبَعْدَ الثَّالِثَةِ أَوْ الرَّابِعَةِ قَالَ يَحْيَى سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ وَالضَّفِيرُ الْحَبْلُ
Tað hevur verið sagt mær av Malik frá [Ibn Shihab] frá [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud] frá [Abu Hurairah] og [Zaid bin Khalid Al Juhani], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam varð spurdur um ein kvinnuligan træl, sum ikki framdi yeduly. Hann svaraði: »Ef hann gerir hórdóm, so binda hann, ef hann gerir hór aftur, so binda hann, ef hann gerir hór aftur, so binda hann. Síðani selja hann enntá fyri dlafir -hárslips-'. Ibn Sjihab segði; 'Eg veit ikki, um eftir triðju hórdóm ella fjórðu'. Yahya segði; 'Eg havi hoyrt Malik siga, at dlafir er eitt band'.
Hadith
Imam Malik : 1302
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّعَبْدًا كَانَ يَقُومُ عَلَى رَقِيقِ الْخُمُسِ وَأَنَّهُ اسْتَكْرَهَ جَارِيَةً مِنْ ذَلِكَ الرَّقِيقِ فَوَقَعَ بِهَا فَجَلَدَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَنَفَاهُ وَلَمْ يَجْلِدْ الْوَلِيدَةَ لِأَنَّهُ اسْتَكْرَهَهَا
Malik frá [Nafi'] segði mær, at onkur bað um træl úr einum fimta parti, so tók hann við valdi eina kvinnuliga træl úr einum fimta parti og gjørdi síðani kynsligan ágang á hana. Síðani bant [Umar bin Khattab] hann og útlegði hann, meðan kvinnuliga trælurin ikki var bundin, tí hon var undir trýsti.“
Hadith
Imam Malik : 1303
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَيَّاشِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ الْمَخْزُومِيَّ قَالَ أَمَرَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِفِي فِتْيَةٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَجَلَدْنَا وَلَائِدَ مِنْ وَلَائِدِ الْإِمَارَةِ خَمْسِينَ خَمْسِينَ فِي الزِّنَا
Malik segði mær frá [Yahya bin Sa'id], at [Súleiman bin Yasar] upplýsti honum, at [Abdullah bin Ayyasy bin Abu Rabi'ah Al Makhzumi] segði; 'Eg fekk boð frá [Umar bin Khattab] at avrætta ein Quraish ungdóm, síðani bundu vit fleiri kvinnuligar trælir frá teimum fimmti-fimmti stjórnartrælunum fyri hór'.
Hadith
Imam Malik : 1304
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ أَنَّهُ قَالَ جَلَدَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَبْدًا فِي فِرْيَةٍ ثَمَانِينَ قَالَ أَبُو الزِّنَادِ فَسَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ أَدْرَكْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَعُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَالْخُلَفَاءَ هَلُمَّ جَرًّا فَمَا رَأَيْتُ أَحَدًا جَلَدَ عَبْدًا فِي فِرْيَةٍ أَكْثَرَ مِنْ أَرْبَعِينَ
Hevði sagt mær, at Malik frá [Abu Az Zinad] segði; Umar bin Abdul Azis revsaði ein mannligan træl, sum breiddi út ærumeiðing um hórdóm uttan vitni við áttatíu sløgum'. Abu Zinad segði; »Eg spurdi tá [Abdullah bin Ámir bin Rabiá] um hetta, hann svaraði; "Eg búði hjá [Umar bin Khattab], [Uthman bin 'Affan] og øðrum kalifum, eg fann ongan av teimum, sum slógu trælir, sum breiddu út ærumeiðing um hór uttan at vera fylgdir av fleiri enn fjøruti dera sum vitni."
Hadith
Imam Malik : 1305
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ زُرَيْقِ بْنِ حَكِيمٍ الْأَيْلِيِّأَنَّ رَجُلًا يُقَالُ لَهُ مِصْبَاحٌ اسْتَعَانَ ابْنًا لَهُ فَكَأَنَّهُ اسْتَبْطَأَهُ فَلَمَّا جَاءَهُ قَالَ لَهُ يَا زَانٍ قَالَ زُرَيْقٌ فَاسْتَعْدَانِي عَلَيْهِ فَلَمَّا أَرَدْتُ أَنْ أَجْلِدَهُ قَالَ ابْنُهُ وَاللَّهِ لَئِنْ جَلَدْتَهُ لَأَبُوءَنَّ عَلَى نَفْسِي بِالزِّنَا فَلَمَّا قَالَ ذَلِكَ أَشْكَلَ عَلَيَّ أَمْرُهُ فَكَتَبْتُ فِيهِ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَهُوَ الْوَالِي يَوْمَئِذٍ أَذْكُرُ لَهُ ذَلِكَ فَكَتَبَ إِلَيَّ عُمَرُ أَنْ أَجِزْ عَفْوَهُقَالَ زُرَيْقٌ وَكَتَبْتُ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَيْضًا أَرَأَيْتَ رَجُلًا افْتُرِيَ عَلَيْهِ أَوْ عَلَى أَبَوَيْهِ وَقَدْ هَلَكَا أَوْ أَحَدُهُمَا قَالَ فَكَتَبَ إِلَيَّ عُمَرُ إِنْ عَفَا فَأَجِزْ عَفْوَهُ فِي نَفْسِهِ وَإِنْ افْتُرِيَ عَلَى أَبَوَيْهِ وَقَدْ هَلَكَا أَوْ أَحَدُهُمَا فَخُذْ لَهُ بِكِتَابِ اللَّهِ إِلَّا أَنْ يُرِيدَ سِتْرًا
Malik segði mær frá [Zuraiq bin Hakim Al Aili], at ein maður, sum æt Misbah, bað sonin um hjálp, men tað virkaði sum um sonurin bremsaði sær. Tá er son hans kom mælti hann; »Tú hórdómari! ' Zuraiq -frásøgumaðurin- segði; 'Sonurin bað meg tá um hjálp - viðvíkjandi ákærunum hjá pápa sínum móti sær -. Tá ið eg skuldi sláa pápan, segði sonurin; 'Við Allah, um tú revsar hana, so skal eg viðganga at hava framt hór'. Tá hann segði tað, gjørdist tað enn truplari hjá mær. Eg skrifadi svo bref til Umar bin Abdul Azis sem var tha kalifur. [Umar bin Abdul Aziz] skrivaði síðani eitt svar, har hann bað meg geva pápa sínum fyrigeving sonar síns'. Zuraiq segði; »Eg skrivaði so aftur til hansara: »Hvat heldur tú um, at ein maður ella bæði foreldrini verða ákærd fyri hór, meðan bæði ella annað av foreldrunum er deytt? » Zuraiq segði; »So svaraði Umar; 'Um maðurin - ákærdi - fyrigevur ákæraranum, so taka ímóti fyrigevingini, hann gevur.' Og um ákærdi eru bæði foreldur, og bæði ella ein teirra er deyður, so avgerð sambært Allahs bók, uttan so at hann vil halda tað loyniligt’.
Hadith
Imam Malik : 1306
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ قَالَ فِي رَجُلٍ قَذَفَ قَوْمًا جَمَاعَةً أَنَّهُ لَيْسَ عَلَيْهِ إِلَّا حَدٌّ وَاحِدٌقَالَ مَالِك وَإِنْ تَفَرَّقُوا فَلَيْسَ عَلَيْهِ إِلَّا حَدٌّ وَاحِدٌ
Tað hevur verið sagt mær, at Malik frá [Hisyam bin 'Urwah] frá [pápa sínum] segði um ein mann, sum ákærdi ein hóp av fólki fyri at fremja hór, tá varð eingin revsing álagd honum men bara ein hevði'. Málikr mælti; 'Sjálvt um ákærdu eru hvør sær, so eru teir framvegis bert undir einum dómi'.
Hadith
Imam Malik : 1307
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ أَبِي الرِّجَالِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَارِثَةَ بْنِ النُّعْمَانِ الْأَنْصَارِيِّ ثُمَّ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِأَنَّ رَجُلَيْنِ اسْتَبَّا فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِلْآخَرِ وَاللَّهِ مَا أَبِي بِزَانٍ وَلَا أُمِّي بِزَانِيَةٍ فَاسْتَشَارَ فِي ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ قَائِلٌ مَدَحَ أَبَاهُ وَأُمَّهُ وَقَالَ آخَرُونَ قَدْ كَانَ لِأَبِيهِ وَأُمِّهِ مَدْحٌ غَيْرُ هَذَا نَرَى أَنْ تَجْلِدَهُ الْحَدَّ فَجَلَدَهُ عُمَرُ الْحَدَّ ثَمَانِينَ
Tað hevur verið sagt mær, at Malik frá [Abu Al Rijal Muhammad bin Abdurrahman bin Haritsah bin An Nu'man Al Anshari] - hann er úr Bani An Najjar - frá mammu síni ['Amrah bint Abdurrahman] undir stjórn Umar bin Khattab vóru tveir menn, sum forrættaðu hvønn annan. Annar teirra segði við hin; 'Við Allah, pápi og mamma mín ikki eru hórdómar'. [Umar bin Khattab] umrøddi síðani hetta málið. Maðr mælti tá; »Faktiskt rósti hann pápa og mammu síni! ' Meðan onnur søgdu; — Pápi og mamma hansara hava uppiborið æru umframt tað. So vit halda, at tú skalt áleggja hesum manninum revsing. Eftir tað rakti Umar hann við áttatíu vippum'.
Hadith
Imam Malik : 1308
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِقَالَ لِرَجُلٍ خَرَجَ بِجَارِيَةٍ لِامْرَأَتِهِ مَعَهُ فِي سَفَرٍ فَأَصَابَهَا فَغَارَتْ امْرَأَتُهُ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ وَهَبَتْهَا لِي فَقَالَ عُمَرُ لَتَأْتِينِي بِالْبَيِّنَةِ أَوْ لَأَرْمِيَنَّكَ بِالْحِجَارَةِ قَالَ فَاعْتَرَفَتْ امْرَأَتُهُ أَنَّهَا وَهَبَتْهَا لَهُ
Malik segði mær frá [Rabi'ah bin Abu Abdurrahman], at [Umar bin Khattab] segði einaferð við ein mann, sum ferðaðist saman við kvinnuliga trælinum hjá konu síni, at hann síðani hevði sex við henni. Kona hansara kendi seg síðani øvundsjúka og meldaði tað til Umar bin Khattab. 'Umar bin Khattab spurdi síðani mannin um kynsligan samlegu, hann hevði við kvinnuliga trælina, maðurin svaraði: 'Hann hevur givið mær hana! ' Umar sagdi -til konu sina-; »Tú veitir prógv ella skal eg kasta steinar eftir tær? » Rabia segði; »Síðani viðgekk kona hansara, at hon hevði givið hann burtur«.
Hadith
Imam Malik : 1309
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطَعَ فِي مِجَنٍّ ثَمَنُهُ ثَلَاثَةُ دَرَاهِمَ
Hevði sagt mær, at Malik frá [Nafi'] frá [Abdullah bin Umar] segði; 'Profeturin fekk einaferð hondina avskorið orsakað av einum skjøldi, sum kostaði tríggjar dirham'.
Hadith
Imam Malik : 1310
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ الْمَكِّيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا قَطْعَ فِي ثَمَرٍ مُعَلَّقٍ وَلَا فِي حَرِيسَةِ جَبَلٍ فَإِذَا آوَاهُ الْمُرَاحُ أَوْ الْجَرِينُ فَالْقَطْعُ فِيمَا يَبْلُغُ ثَمَنَ الْمِجَنِّ
Tað hevur verið mær greitt frá Malik frá [Abdullah bin Abdurrahman bin Abu Husain Al Maki], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tað er eingin lóg um at skera hondina av frukt, sum enn hongur ella sum er vard í einum hegni í fjøllunum. Er skjólið hjá alibrúki ella staðið, har rís verður sligið, vart, so er revsingin við at skera hondina av, so leingi stolnu vørurnar røkka virðinum á skjøldrinum’.
Hadith
Imam Malik : 1311
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِأَنَّ سَارِقًا سَرَقَ فِي زَمَانِ عُثْمَانَ أُتْرُجَّةً فَأَمَرَ بِهَا عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ أَنْ تُقَوَّمَ فَقُوِّمَتْ بِثَلَاثَةِ دَرَاهِمَ مِنْ صَرْفِ اثْنَيْ عَشَرَ دِرْهَمًا بِدِينَارٍ فَقَطَعَ عُثْمَانُ يَدَهُ
Malik segði mær frá [Abdullah bin Abu Bakr] frá [pápa sínum] frá ['Amrah bint Abdurrahman], at tað var ein tjóvur, sum stjól Utrujah-fruktina - ein frukt, sum smakkaði heldur súr - í tíðini hjá Usman. [Uthman] gav síðani boð um at rokna prísin út. Fruktin varð prísað til tríggjar dirhams við kursinum tólv dirhams fyri ein dinar, so 'skerdi Uthman hondina av honum'.
Hadith
Imam Malik : 1312
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْمَا طَالَ عَلَيَّ وَمَا نَسِيتُ الْقَطْعُ فِي رُبُعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا
Hevði sagt mær frá Malik frá [Yahya bin Sa'id] frá ['Amrah bint Abdurrahman] frá ['Aisyah] konu profetsins, sagdi hann; 'Tað var ikki langt síðani hjá mær og er enn ikki doyvt úr minninum, at avskurðurin -av tjóvahondum- á einum fjórðingi av einum dinari ella meira'.
Hadith
Imam Malik : 1313
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهَا قَالَتْخَرَجَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى مَكَّةَ وَمَعَهَا مَوْلَاتَانِ لَهَا وَمَعَهَا غُلَامٌ لِبَنِي عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَبَعَثَتْ مَعَ الْمَوْلَاتَيْنِ بِبُرْدٍ مُرَجَّلٍ قَدْ خِيطَ عَلَيْهِ خِرْقَةٌ خَضْرَاءُ قَالَتْ فَأَخَذَ الْغُلَامُ الْبُرْدَ فَفَتَقَ عَنْهُ فَاسْتَخْرَجَهُ وَجَعَلَ مَكَانَهُ لِبْدًا أَوْ فَرْوَةً وَخَاطَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَدِمَتْ الْمَوْلَاتَانِ الْمَدِينَةَ دَفَعَتَا ذَلِكَ إِلَى أَهْلِهِ فَلَمَّا فَتَقُوا عَنْهُ وَجَدُوا فِيهِ اللِّبْدَ وَلَمْ يَجِدُوا الْبُرْدَ فَكَلَّمُوا الْمَرْأَتَيْنِ فَكَلَّمَتَا عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ كَتَبَتَا إِلَيْهَا وَاتَّهَمَتَا الْعَبْدَ فَسُئِلَ الْعَبْدُ عَنْ ذَلِكَ فَاعْتَرَفَ فَأَمَرَتْ بِهِ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُطِعَتْ يَدُهُ وَقَالَتْ عَائِشَةُ الْقَطْعُ فِي رُبُعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا
Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Abdullah bin Abu Bakr bin Hazm] frá ['Amrah bint Abdurrahman] segði; ' [Aisyah], kona profetsins, fór til Mekka við sínum báðum kvinnuligu trælum, umframt einum mannligum tænara frá Bani Abdullah bin Abu Bakr As Siddiq. Síðani sendi Aisyah eitt teppi við mynd, sum varð seymað við restum av grønum klúti, umvegis sínar báðar kvinnuligu trælir. 'Amrah bint Abdurrahman sagdi; »Tann mannligi tænarin, sum var við honum, tók teppið og brast seymin og tók innihaldið út, mannligi trælurin skifti síðani tað út við ein saðildúk ella eitt slag av kápu, sum var klætt við leðri, so seymaði hann tað upp. Tá tær báðar kvinnuligu trælirnar komu til Medina, lótu tær tær til familjuna hjá Aisyah. Ok er þeir opnadu, þa fundu þeir al labd ok fundu eigi teppi. Teir spurdu síðani tær báðar kvinnuligu trælirnar um tað, til teir báðir loksins miðlaðu hetta til Aisyah, konu profetsins Sallallahu Alaihi Wasallam, ella teir báðir sendu henni brøv. Teir báðir kvinnuligu trælirnir høvdu illgruna um, at tað var mannligi trælurin, sum hevði gjørt tað. So varð mannligi trælurin spurdur og hann viðgekk tað. Aisyah, kona profetsins, gav boð um at skera hendur hansara av og segði; 'At skera hondina av er gjørt, um hon røkkur fjórðing av einum dinari ella meira'.
Hadith
Imam Malik : 1314
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدًا لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَسَرَقَ وَهُوَ آبِقٌ فَأَرْسَلَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِلَى سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ وَهُوَ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ لِيَقْطَعَ يَدَهُ فَأَبَى سَعِيدٌ أَنْ يَقْطَعَ يَدَهُ وَقَالَ لَا تُقْطَعُ يَدُ الْآبِقِ السَّارِقِ إِذَا سَرَقَ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فِي أَيِّ كِتَابِ اللَّهِ وَجَدْتَ هَذَا ثُمَّ أَمَرَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقُطِعَتْ يَدُهُ
Tað varð sagt mær frá Malik frá [Nafi'], at trælurin hjá Abdullah bin Umar stjól og rann burtur, so gav Abdullah bin Umar - hetta málið - til Sa'id bin Al Ash sum var landsstýrismaður í Medina at skera hondina av honum. Sa'id vrakaði tað og segði; 'Hondin á einum flýggjandi tjóvi, óskorin'. [Abdullah bin Umar] spurdi; »Í hvørjari bók hjá Allah fanst tú hetta? »Abdullah bin Umar gav tá boð um at skera hondina av honum.«
Hadith
Imam Malik : 1315
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زُرَيْقِ بْنِ حَكِيمٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ أَخَذَ عَبْدًا آبِقًا قَدْ سَرَقَ قَالَ فَأَشْكَلَ عَلَيَّ أَمْرُهُ قَالَ فَكَتَبْتُ فِيهِ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِأَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ وَهُوَ الْوَالِي يَوْمَئِذٍ قَالَ فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّنِي كُنْتُ أَسْمَعُ أَنَّ الْعَبْدَ الْآبِقَ إِذَا سَرَقَ وَهُوَ آبِقٌ لَمْ تُقْطَعْ يَدُهُ قَالَ فَكَتَبَ إِلَيَّ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ نَقِيضَ كِتَابِي يَقُولُ كَتَبْتَ إِلَيَّ أَنَّكَ كُنْتَ تَسْمَعُ أَنَّ الْعَبْدَ الْآبِقَ إِذَا سَرَقَ لَمْ تُقْطَعْ يَدُهُ وَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ فِي كِتَابِهِ{ وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِنْ اللَّهِ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ }فَإِنْ بَلَغَتْ سَرِقَتُهُ رُبُعَ دِينَارٍ فَصَاعِدًا فَاقْطَعْ يَدَهُو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ وَسَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَعُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ كَانُوا يَقُولُونَ إِذَا سَرَقَ الْعَبْدُ الْآبِقُ مَا يَجِبُ فِيهِ الْقَطْعُ قُطِعَ قَالَ مَالِك وَذَلِكَ الْأَمْرُ الَّذِي لَا اخْتِلَافَ فِيهِ عِنْدَنَا أَنَّ الْعَبْدَ الْآبِقَ إِذَا سَرَقَ مَا يَجِبُ فِيهِ الْقَطْعُ قُطِعَ
Malik segði mær, at [Zuraiq bin Hakim] segði honum, at hann hevði funnið ein træl, sum var farin avstað eftir at hava stolið. Zuraiq helt fram; »Hetta er bjóðandi trupulleikum fyri meg. So eg skrivaði eitt bræv til Umar bin Abdul Aziz, sum tá var guvernørur, fyri at spyrja um hetta. Eg segði honum, at eg hoyrdi um ein tænara, sum rann avstað, um hann stjól og rann avstað, so vóru hendurnar ikki avskornar.“ Zuraiq helt fram: '[Umar bin Abdul Aziz] svaraði síðani brævi mínum og segði; 'Tú skrivaði mær, at tú hevur hoyrt, um ein trælur, sum rennur burtur, stjelur og rennur burtur, so er hond hansara ikki avskorin, meðan Allah Tabaraka Wa Ta'ala í bók síni sigur; 'Ein tjóvur, antin maður ella kvinna, skal skera hondina av sær sum løn fyri sínar gerðir og revsing frá Allah, og Allah er mest heiðurligur og mest vísur-' -Sp. Al Maidah: 38- um stolnu vørurnar eru ein fjórðing av einum dinari ella meira, so sker hondina av honum'. Tað hevur verið sagt mær frá Malik, at tað er komið til hansara, at Al Qasim bin Muhammed og Salim bin Abdullah og Urwah bin Zubair søgdu teir; 'Um ein rýmdur trælur stjelur okkurt, sum røkkur skylduni at verða avskorin, so er hond hansara avskorin'. Málikr mælti; »Tað er eitt mál, sum eingin meiningsmunur er okkara millum um, nevniliga, um ein tænari, sum rennur burtur, stjelur ein lutur, sum røkkur til skylduna at skera hondina av honum, so skal hondin skerast av honum.'
Hadith
Imam Malik : 1316
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَأَنَّ صَفْوَانَ بْنَ أُمَيَّةَ قِيلَ لَهُ إِنَّهُ مَنْ لَمْ يُهَاجِرْ هَلَكَ فَقَدِمَ صَفْوَانُ بْنُ أُمَيَّةَ الْمَدِينَةَ فَنَامَ فِي الْمَسْجِدِ وَتَوَسَّدَ رِدَاءَهُ فَجَاءَ سَارِقٌ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَأَخَذَ صَفْوَانُ السَّارِقَ فَجَاءَ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تُقْطَعَ يَدُهُ فَقَالَ لَهُ صَفْوَانُ إِنِّي لَمْ أُرِدْ هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلَّا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ
Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Ibnu Shihab] frá [Sjafvan bin Abdullah bin Sjáfvan] tað varð sagt við Sjáfvan bin Umayyah; 'Tann, sum ikki flytur, fer til grundar'. Tá Shafwan bin Umayyah kom til Medina, svav hann í moskuni við sjalinum sum kodda. Síðani var ein tjóvur sum tók sjalið, Shafwan fangaði hann beinanvegin og fór við honum til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Hann baud sidan at skera hondina af honum, en Shafwan sagdi; »Ó sendiboð Allahs, tað meinti eg ikki. Eg meti hesi klæðini sum næstakærleika fyri hann'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: »Hví segði tú mær tað ikki, áðrenn tú komst við honum til mín? »
Hadith
Imam Malik : 1317
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ الزُّبَيْرَ بْنَ الْعَوَّامِلَقِيَ رَجُلًا قَدْ أَخَذَ سَارِقًا وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَذْهَبَ بِهِ إِلَى السُّلْطَانِ فَشَفَعَ لَهُ الزُّبَيْرُ لِيُرْسِلَهُ فَقَالَ لَا حَتَّى أَبْلُغَ بِهِ السُّلْطَانَ فَقَالَ الزُّبَيْرُ إِذَا بَلَغْتَ بِهِ السُّلْطَانَ فَلَعَنَ اللَّهُ الشَّافِعَ وَالْمُشَفِّعَ
Malik segði mær frá [Rabi'ah bin Abu Abdurrahman], at [Zubair bin Al Awwam] einaferð møtti einum manni, sum hevði fangað ein tjóv og vildi taka hann við til myndugleikarnar. Zubair bað síðani um, at tjóvurin skuldi fyrigevast og læt hann fara. En liann mælti; „Ikki fyrr enn eg taki hann til myndugleikarnar“. Zubair segði; 'Tá tú kemur til myndugleikarnar, fer Allah at banna tey, sum fyrigeva og tey, sum verða fyrigivin'.
Hadith
Imam Malik : 1318
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ أَقْطَعَ الْيَدِ وَالرِّجْلِ قَدِمَ فَنَزَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِفَشَكَا إِلَيْهِ أَنَّ عَامِلَ الْيَمَنِ قَدْ ظَلَمَهُ فَكَانَ يُصَلِّ مِنْ اللَّيْلِ فَيَقُولُ أَبُو بَكْرٍ وَأَبِيكَ مَا لَيْلُكَ بِلَيْلِ سَارِقٍ ثُمَّ إِنَّهُمْ فَقَدُوا عِقْدًا لِأَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ امْرَأَةِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَطُوفُ مَعَهُمْ وَيَقُولُ اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِمَنْ بَيَّتَ أَهْلَ هَذَا الْبَيْتِ الصَّالِحِ فَوَجَدُوا الْحُلِيَّ عِنْدَ صَائِغٍ زَعَمَ أَنَّ الْأَقْطَعَ جَاءَهُ بِهِ فَاعْتَرَفَ بِهِ الْأَقْطَعُ أَوْ شُهِدَ عَلَيْهِ بِهِ فَأَمَرَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ فَقُطِعَتْ يَدُهُ الْيُسْرَى وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لَدُعَاؤُهُ عَلَى نَفْسِهِ أَشَدُّ عِنْدِي عَلَيْهِ مِنْ سَرِقَتِهِ
Yahya segði mær frá Malik frá [Abdurrahman bin Al Qasim] frá [pápa sínum], at ein jemenskur maður, hvørs føtur og armar vóru avskornir, kom og steðgaði á staðnum hjá Abu Bakr As Siddiq. Hann klagaði um, at ein jemenskur embætismaður hevði gjørt seg inn á hann, meðan hann bað um náttina. [Ábu Bakr] spurdi; 'Við pápa tínum, hvussu var náttin hjá tær við einum tjóvi'. Síðani mistu teir ringin hjá Asma` bint 'Umais, konu Abu Bakar As Siddiq, og maðurin - tjóvurin - meldaði seg til at leita saman við teimum, meðan hann bað; 'O Allah, revsa tann, sum hevur framt stuldur í nátt móti rættvísa eigaranum av hesum húsinum'. Smúkkurnar fingu tey frá einum gullsmiði. Og gullsmiðurin segði, at tað var maðurin, sum hondin var skorin av, sum hevði borið. Og maðurin, sum hondin varð skorin av, viðgekk tað, ella fleiri vitni vórðu løgd fram fyri honum. So Abu Bakr As Siddiq gav boð um at skera vinstru hond av sær, segði so: 'Við Allah, bøn hansara fyri honum er sanniliga størri fyri meg enn hansara stuldursgerð'.
Hadith
Imam Malik : 1319
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّ أَبَا الزِّنَادِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَامِلًا لِعُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِأَخَذَ نَاسًا فِي حِرَابَةٍ وَلَمْ يَقْتُلُوا أَحَدًا فَأَرَادَ أَنْ يَقْطَعَ أَيْدِيَهُمْ أَوْ يَقْتُلَ فَكَتَبَ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فِي ذَلِكَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ لَوْ أَخَذْتَ بِأَيْسَرِ ذَلِكَ
Tað var mær í ætt frá Malik, at [Abu Zinad] upplýsti honum, at arbeiðsmenn hjá Umar bin Abdul Aziz fangaðu fleiri ránsmenn og drupu ongan. Og hann vildi skera tyangan teirra av ella drepa teir, so hann skrivaði eitt bræv til Umar bin Abdul Aziz um tað málið. [Umar bin Abdul Áziz] svaraði; 'Um tú bara varð revsaður við onkrum lættari enn tí'.
Hadith
Imam Malik : 1320
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَأَنَّ عَبْدًا سَرَقَ وَدِيًّا مِنْ حَائِطِ رَجُلٍ فَغَرَسَهُ فِي حَائِطِ سَيِّدِهِ فَخَرَجَ صَاحِبُ الْوَدِيِّ يَلْتَمِسُ وَدِيَّهُ فَوَجَدَهُ فَاسْتَعْدَى عَلَى الْعَبْدِ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ فَسَجَنَ مَرْوَانُ الْعَبْدَ وَأَرَادَ قَطْعَ يَدِهِ فَانْطَلَقَ سَيِّدُ الْعَبْدِ إِلَى رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا قَطْعَ فِي ثَمَرٍ وَلَا كَثَرٍ وَالْكَثَرُ الْجُمَّارُ فَقَالَ الرَّجُلُ فَإِنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ أَخَذَ غُلَامًا لِي وَهُوَ يُرِيدُ قَطْعَهُ وَأَنَا أُحِبُّ أَنْ تَمْشِيَ مَعِيَ إِلَيْهِ فَتُخْبِرَهُ بِالَّذِي سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَشَى مَعَهُ رَافِعٌ إِلَى مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ فَقَالَ أَخَذْتَ غُلَامًا لِهَذَا فَقَالَ نَعَمْ فَقَالَ فَمَا أَنْتَ صَانِعٌ بِهِ قَالَ أَرَدْتُ قَطْعَ يَدِهِ فَقَالَ لَهُ رَافِعٌ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا قَطْعَ فِي ثَمَرٍ وَلَا كَثَرٍ فَأَمَرَ مَرْوَانُ بِالْعَبْدِ فَأُرْسِلَ
Yahya segði mær frá Malik frá [Yahya bin Sa'id] frá [Muhammed bin Yahya bin Habban], at ein trældrongur stjól eitt lítið dadlupálma úr garðinum hjá onkrum, síðani plantaði hann tað í garðinum hjá húsbónda sínum. Eigarin av trænum fór út at leita eftir sínum dadlupálma og fekk tað. Hann klagaði síðani til Marwan bin Al Hakam um gerðirnar hjá trælinum. So fongslaði Marwan trælin, og vildi skera hondina av honum. Harrin hjá trælinum fór síðani til Rafi' bin Khadij og spurdi um trupulleikan. [Rafi'] upplýsti honum síðani, at hann hevði hoyrt Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Tað er einki skurður av hondum í dadlum og katsar, og katsar er eitt skip úr mayang -dadlupálma-'. Viðkomandi segði; »Marwan bin Al Hakam fangaði tænara mín og hann vildi skera hondina av honum. So eg vóni, at um tú ert fúsur at fara við mær at hitta hann, so tú kanst miðla tað, tú hevur hoyrt frá profetinum salla Allahu 'alaihi wa sallam'. So fór Rafi' við honum til Marvans bin Al Hakam, tá spurdi hann Marvans; »Hevur tú tikið trælin hjá hesum manninum til fanga? ' hann svarar; 'Ja'. spurdi Rafi' aftur; »Hvat skalt tú gera við hann? ' Hann svarar; „Eg vil klippa hondina av honum“. pá mælti Rafi'; til hans; 'Eg havi hoyrt Rasulullah salla Allahu 'alaihi wa sallam siga: 'Tað er einki skerjing av hondum í dadlum og katsar'. Síðan gav hann boð um at sleppa trælinum, og trælurin varð leyslatin.
