Imam Malik : 1281
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَبُوهُأَنَّهُ كَانَ جَالِسًا عِنْدَ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ فَاخْتَصَمَ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْ جُهَيْنَةَ وَنَفَرٌ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ وَكَانَتْ امْرَأَةٌ مِنْ جُهَيْنَةَ عِنْدَ رَجُلٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ كُلَيْبٍ فَمَاتَتْ الْمَرْأَةُ وَتَرَكَتْ مَالًا وَمَوَالِيَ فَوَرِثَهَا ابْنُهَا وَزَوْجُهَا ثُمَّ مَاتَ ابْنُهَا فَقَالَ وَرَثَتُهُ لَنَا وَلَاءُ الْمَوَالِي قَدْ كَانَ ابْنُهَا أَحْرَزَهُ فَقَالَ الْجُهَنِيُّونَ لَيْسَ كَذَلِكَ إِنَّمَا هُمْ مَوَالِي صَاحِبَتِنَا فَإِذَا مَاتَ وَلَدُهَا فَلَنَا وَلَاؤُهُمْ وَنَحْنُ نَرِثُهُمْ فَقَضَى أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ لِلْجُهَنِيِّينَ بِوَلَاءِ الْمَوَالِي
[அப்துல்லாஹ் பின் அபூபக்கர் பின் ஹஸ்ம்] அவர்களிடமிருந்து மாலிக் என்னிடம் கூறினார், [அவரது தந்தை] அவரிடம் ஒருமுறை அபான் பின் உத்மான் அருகில் அமர்ந்திருந்ததாகக் கூறினார். பின்னர், ஜுஹைனாவைச் சேர்ந்த பலரும், பனூ ஹாரித் பின் அல் கஸ்ரஜைச் சேர்ந்த பலரும் ஒரு சட்டத் தீர்ப்பைக் கேட்டு அவரிடம் வந்தனர். ஜுஹைனாவைச் சேர்ந்த ஒரு பெண், பனூ ஹாரித் இனத்தைச் சேர்ந்த இப்ராஹிம் பின் குலைப் என்பவருடன் வியாபாரம் செய்து கொண்டிருந்தார். பின்னர் அந்தப் பெண் சொத்துக்களையும் அடிமைகளையும் விட்டுவிட்டு இறந்தார். எனவே, அவரது பிள்ளைகளும் கணவரும் அவரது மரபுரிமையைப் பெற்றனர், அதன் பிறகு அவரது பிள்ளைகளும் இறந்துவிட்டனர். அந்தப் பிள்ளையின் வாரிசு கூறினார்; 'அந்தப் பிள்ளை தன் தாயிடமிருந்து பெற்ற அடிமையின் பாதுகாவல் உரிமைகள் எங்களுக்கே'. அல் ஜுஹைனாவைச் சேர்ந்தவர்கள் கூறினார்கள்; "அது அப்படியல்ல, உண்மையில் அவர்கள் எங்கள் நண்பர்களின் அடிமைகள், எனவே அவர்களின் பிள்ளை இறக்கும்போது, அந்தப் பொறுப்பு எங்களுடையதாகிறது, மேலும் அதை வாரிசுரிமையாகப் பெறுபவர்கள் நாங்களே." எனவே [அபான் பின் உத்மான்] இந்த அடிமைகளின் பாதுகாவல் உரிமைகள் அல் ஜுஹைனாவைச் சேர்ந்தவர்களுக்கே சொந்தம் என்று தீர்மானித்தார்'.
Imam Malik : 1282
و حَدَّثَنِي مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍعَنْ السَّائِبَةِ قَالَ يُوَالِي مَنْ شَاءَ فَإِنْ مَاتَ وَلَمْ يُوَالِي أَحَدًا فَمِيرَاثُهُ لِلْمُسْلِمِينَ وَعَقْلُهُ عَلَيْهِمْ
தான் ஒருமுறை [இப்னு ஸிஹாபிடம்] ஸாயிஃபாவைப் பற்றிக் கேட்டதாக மாலிக் என்னிடம் தெரிவித்தார். அதற்கு இப்னு ஸிஹாப் பதிலளித்தார்: 'அவர் தாம் விரும்பியவர் மீது பாதுகாவலராக இருக்கலாம். ஒருவேளை அவர் பாதுகாவலர் இல்லாமல் மரணித்தால், அவருடைய வாரிசுரிமை முஸ்லிம்களுக்கே உரியதாகும், மேலும் அவருடைய தியத் அவர்களின் கடமையாகும்.'
Imam Malik : 1283
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُالْمُكَاتَبُ عَبْدٌ مَا بَقِيَ عَلَيْهِ مِنْ كِتَابَتِهِ شَيْءٌ
[நாஃபி] அவர்களிடமிருந்து மாலிக் என்னிடம் அறிவித்ததாவது: [அப்துல்லாஹ் பின் உமர்] கூறினார்கள்; 'அல்-முகத்தாப், தனது விடுதலைக்காகச் செலுத்த வேண்டிய கடனின் மீதித்தொகை இருக்கும் வரை, அவர் ஒரு அடிமையாகவே இருப்பார்'.
Imam Malik : 1284
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ الْمَكِّيِّ أَنَّ مُكَاتَبًا كَانَ لِابْنِ الْمُتَوَكِّلِ هَلَكَ بِمَكَّةَ وَتَرَكَ عَلَيْهِ بَقِيَّةً مِنْ كِتَابَتِهِ وَدُيُونًا لِلنَّاسِ وَتَرَكَ ابْنَتَهُ فَأَشْكَلَ عَلَى عَامِلِ مَكَّةَ الْقَضَاءُ فِيهِ فَكَتَبَ إِلَى عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَيَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ عَبْدُ الْمَلِكِ أَنْ ابْدَأْ بِدُيُونِ النَّاسِ ثُمَّ اقْضِ مَا بَقِيَ مِنْ كِتَابَتِهِ ثُمَّ اقْسِمْ مَا بَقِيَ مِنْ مَالِهِ بَيْنَ ابْنَتِهِ وَمَوْلَاهُ
[ஹுமாயித் பின் கைஸ் அல் மக்கி] அவர்களிடமிருந்து மாலிக் கூறியதாக எனக்குச் சொல்லப்பட்டது: 'இப்னு முத்தவக்கிலுக்குச் சொந்தமான ஒரு முகாத்தப் அடிமை மக்காவில் இறந்துவிட்டார். அவர் தனது விடுதலைக்கான மீதமுள்ள தொகைகளையும், பலருக்குச் செலுத்த வேண்டிய கடன்களையும், ஒரு மகளையும் விட்டுச் சென்றிருந்தார். மக்காவில் உள்ள அரசாங்க அதிகாரிகளுக்கு இந்த விஷயத்தைத் தீர்ப்பதில் சிரமம் ஏற்பட்டது. எனவே அவர் இது குறித்துக் கேட்பதற்காக அப்துல் மாலிக் பின் மர்வானுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார். அதற்கு [அப்துல் மாலிக் பின் மர்வான்] பதிலளித்தார்; 'முதலில் அவர் மக்களுக்குச் செலுத்த வேண்டிய கடன்களைத் தீர்த்து வையுங்கள், பின்னர் அவரது விடுதலை தொடர்பான மீதமுள்ள விஷயங்களைத் தீர்த்து வையுங்கள், அதன்பிறகு மீதமுள்ள சொத்துக்களை அவரது மகளுக்கும் அவரது முதலாளிக்கும் பிரித்துக் கொடுங்கள்'.
Imam Malik : 1285
حَدَّثَنِي مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَغَيْرَهُ يَذْكُرُونَأَنَّ مُكَاتَبًا كَانَ لِلْفُرَافِصَةِ بْنِ عُمَيْرٍ الْحَنَفِيِّ وَأَنَّهُ عَرَضَ عَلَيْهِ أَنْ يَدْفَعَ إِلَيْهِ جَمِيعَ مَا عَلَيْهِ مِنْ كِتَابَتِهِ فَأَبَى الْفُرَافِصَةُ فَأَتَى الْمُكَاتَبُ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ وَهُوَ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَدَعَا مَرْوَانُ الْفُرَافِصَةَ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَأَبَى فَأَمَرَ مَرْوَانُ بِذَلِكَ الْمَالِ أَنْ يُقْبَضَ مِنْ الْمُكَاتَبِ فَيُوضَعَ فِي بَيْتِ الْمَالِ وَقَالَ لِلْمُكَاتَبِ اذْهَبْ فَقَدْ عَتَقْتَ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ الْفُرَافِصَةُ قَبَضَ الْمَالَ
ஃபூராஃபிஷா இப்னு உமைர் அல் ஹனஃபிக்குச் சொந்தமான முகாத்தப், அவனது விடுதலைக்காகச் செலுத்த வேண்டிய முழுத் தொகையையும் செலுத்த முன்வந்ததாகவும், ஆனால் ஃபூராஃபிஷா மறுத்துவிட்டதாகவும் [ரபீஆ இப்னு அபூ அப்துர்ரஹ்மான்] மற்றும் [மற்றவர்கள்] குறிப்பிட்டதை தான் கேட்டதாக மாலிக் என்னிடம் கூறினார். பின்னர் அந்த முகாத்தப் அடிமை, இந்த விஷயத்தைத் தெரிவிப்பதற்காக மதீனாவின் ஆளுநரான [மர்வான் இப்னு ஹகம்] அவர்களிடம் சென்றான். மர்வான் ஃபூராஃபிஷாவை வரவழைத்து, அவளிடம் அந்த விஷயத்தைத் தெரிவித்தார், ஆனால் அவள் அப்போதும் மறுத்துவிட்டாள். இறுதியாக, மர்வான் அந்த முகாத்தப் அடிமையின் சொத்துக்களைப் பொதுக் கருவூலத்தில் சேர்க்குமாறு உத்தரவிட்டார், மேலும் அவனிடம், 'செல், நீ விடுதலையாகிவிட்டாய்' என்று கூறினார். இதைக் கண்ட ஃபூராஃபிஷா, அந்தச் சொத்துக்களை எடுத்துக்கொண்டாள்.
Imam Malik : 1286
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَدَبَّرَ جَارِيَتَيْنِ لَهُ فَكَانَ يَطَؤُهُمَا وَهُمَا مُدَبَّرَتَانِ
[நாஃபி'] அவர்களிடமிருந்து மாலிக் என்னிடம் கூறினார், [அப்துல்லாஹ் பின் உமர்] தாம் இறந்துவிட்டால் இரண்டு அடிமைப் பெண்களை விடுவிப்பதாக வாக்குறுதி அளித்ததாகவும், அந்த அடிமைகள் முடப்பராக்களாக (பாதிக்கப்பட்டவர்களாக) இருந்தபோதிலும் அவர் அவர்களுடன் தொடர்ந்து உடலுறவு கொண்டதாகவும்.
Imam Malik : 1287
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ كَانَ يَقُولُإِذَا دَبَّرَ الرَّجُلُ جَارِيَتَهُ فَإِنَّ لَهُ أَنْ يَطَأَهَا وَلَيْسَ لَهُ أَنْ يَبِيعَهَا وَلَا يَهَبَهَا وَوَلَدُهَا بِمَنْزِلَتِهَا
[யஹ்யா பின் ஸயீத்] அவர்களிடமிருந்து மாலிக் என்னிடம் கூறினார்: [ஸயீத் பின் முஸய்யப்] கூறினார்; 'ஒரு எஜமான் தனது பெண் அடிமைக்கு அவள் இறந்த பிறகு சுதந்திரம் அளிப்பதாக வாக்குறுதி அளித்தால், அவன் அவளை மணக்கலாம், ஆனால் அவளை விற்கவோ அல்லது வேறு யாருக்கும் கொடுக்கவோ கூடாது. மேலும், அந்தக் குழந்தை - அடிமை - தன் தாயின் அதே நிலையில் தான் இருக்கிறது'.
Imam Malik : 1288
حَدَّثَنَا مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَجَاءَتْ الْيَهُودُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا لَهُ أَنَّ رَجُلًا مِنْهُمْ وَامْرَأَةً زَنَيَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَجِدُونَ فِي التَّوْرَاةِ فِي شَأْنِ الرَّجْمِ فَقَالُوا نَفْضَحُهُمْ وَيُجْلَدُونَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ كَذَبْتُمْ إِنَّ فِيهَا الرَّجْمَ فَأَتَوْا بِالتَّوْرَاةِ فَنَشَرُوهَا فَوَضَعَ أَحَدُهُمْ يَدَهُ عَلَى آيَةِ الرَّجْمِ ثُمَّ قَرَأَ مَا قَبْلَهَا وَمَا بَعْدَهَا فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ ارْفَعْ يَدَكَ فَرَفَعَ يَدَهُ فَإِذَا فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ فَقَالُوا صَدَقَ يَا مُحَمَّدُ فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ فَأَمَرَ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَافَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَرَأَيْتُ الرَّجُلَ يَحْنِي عَلَى الْمَرْأَةِ يَقِيهَا الْحِجَارَةَ قَالَ مَالِك يَعْنِي يَحْنِي يُكِبُّ عَلَيْهَا حَتَّى تَقَعَ الْحِجَارَةُ عَلَيْهِ
[நாஃபி'யிடமிருந்து [அப்துல்லாஹ் பின் உமர்] வழியாக மாலிக் (ரலி) அவர்கள் நமக்கு அறிவிக்கிறார்கள்: 'யூதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களைச் சந்தித்து, தங்களில் ஒரு ஆணும் ஒரு பெண்ணும் விபச்சாரம் செய்ததாகக் கூறினார்கள். ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கேட்டார்கள்: 'கல்லெறிவதைப் பற்றி தவ்ராத்தில் என்ன காண்கிறீர்கள்?' அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், 'நாங்கள் அவர்களின் வெட்கத்தை வெளிப்படுத்தி அவர்களைக் கட்டுவோம்'. அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் அவர்களும் கூறினார்கள்; 'நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்கள்! நிச்சயமாக, அதில் கல்லெறிவதற்கான சட்டம் உள்ளது'. எனவே அவர்கள் தவ்ராத் புத்தகத்தைக் கொண்டு வந்து அதைத் திறந்தார்கள், ஆனால் அவர்களில் ஒருவர் கல்லெறியும் வசனத்தின் மீது தன் கையை வைத்தார். கமுய்தான் (ரலி) அவர் அதற்கு முந்தைய மற்றும் பிந்தைய வசனங்களைப் படித்தார். பின்னர் அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் அந்த மனிதரிடம், 'கைகளை உயர்த்துங்கள்!' என்று கூறினார். அந்த யூதர் தன் கையை உயர்த்தினார், அதில் கல்லெறியும் வசனம் இருந்தது தெரியவந்தது. அவர்கள் கூறினார்கள்; 'முஹம்மதே, அவர் சொல்வது சரிதான். தவ்ராத்தில் கல்லெறிவது பற்றிய ஒரு வசனம் உள்ளது'. பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் இருவரையும் கல்லால் எறியும்படி கட்டளையிட்டார். அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள், "அந்த மனிதன், கல்லிலிருந்து அவளைப் பாதுகாப்பதற்காக அவள் மீது குனிந்திருப்பதை நான் கண்டேன்" என்றார். மாலிக் (ரலி) அவர்கள், "கல் அவர் மீது படும் வரை, அந்த மனிதன் தன் உடலால் அந்தப் பெண்ணைப் பாதுகாத்தான்" என்றனர்.
Imam Malik : 1289
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَجُلًا مِنْ أَسْلَمَ جَاءَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَقَالَ لَهُ إِنَّ الْأَخِرَ زَنَى فَقَالَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ هَلْ ذَكَرْتَ هَذَا لِأَحَدٍ غَيْرِي فَقَالَ لَا فَقَالَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ فَتُبْ إِلَى اللَّهِ وَاسْتَتِرْ بِسِتْرِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ فَلَمْ تُقْرِرْهُ نَفْسُهُ حَتَّى أَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ مَا قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ مِثْلَ مَا قَالَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ فَلَمْ تُقْرِرْهُ نَفْسُهُ حَتَّى جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ إِنَّ الْأَخِرَ زَنَى فَقَالَ سَعِيدٌ فَأَعْرَضَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يُعْرِضُ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا أَكْثَرَ عَلَيْهِ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ أَيَشْتَكِي أَمْ بِهِ جِنَّةٌ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَحِيحٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبِكْرٌ أَمْ ثَيِّبٌ فَقَالُوا بَلْ ثَيِّبٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَ
[ஸயீத் பின் முஸய்யப்] அவர்களிடமிருந்து [யஹ்யா பின் ஸயீத்] வழியாக மாலிக் எனக்கு அறிவித்தார்: அஸ்லாம் இனத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இளைஞர் அபூபக்கர் (அஸ் சித்தீக்) அவர்களைச் சந்தித்தார். அவர், 'நிச்சயமாக அல் ஆகிர் விபச்சாரம் செய்துவிட்டார்' என்று கூறினார். அபூபக்கர், 'என்னைத் தவிர வேறு யாரிடமாவது இதைச் சொல்லியிருக்கிறாயா?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், 'இல்லை' என்று பதிலளித்தார். அபூபக்கர் அவரிடம், 'அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரு, அதை அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பால் மூடிக்கொள். அல்லாஹ் தன் அடியார்களின் பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறான்' என்று கூறினார். ஆனால், அவர் உமர் பின் கத்தாப் அவர்களைச் சந்திக்கும் வரை அவரது உள்ளம் திருப்தியடையவில்லை. பின்னர், அவர் அபூபக்கரிடம் கூறியதையே உமர் பின் கத்தாபிடமும் கூறினார், மேலும் அபூபக்கர் கூறியபடியே உமர் பதிலளித்தார். அந்த மனிதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் வரும் வரை அவரது உள்ளம் திருப்தியடையவில்லை. அவர், 'அல் ஆகிர் விபச்சாரம் செய்துவிட்டார்!' என்று கூறினார். ஸயீத் மீண்டும், 'ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவரை விட்டு மூன்று முறை விலகிச் சென்றார்கள்' என்று கூறினார். அவன் ஒவ்வொரு முறை ஏதேனும் சொல்லும்போதும், அவன் அவனை விட்டுப் பலமுறை முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டான். பிறகு ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அவனது குடும்பத்தினரை அனுப்பி, 'இவனுக்குப் புகார் சொல்வது பிடிக்குமா அல்லது இவன் மனநிலை பிறழ்ந்தவனா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, இவன் ஒரு ஆரோக்கியமான மனிதன்' என்று கூறினார்கள். ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், 'இவன் இன்னும் திருமணமாகாதவனா அல்லது திருமணமானவனா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் திருமணமானவர்' என்று பதிலளித்தார்கள். எனவே, அவனைக் கல்லெறிந்து கொல்லும்படி கட்டளையிட்டார்கள்.
Imam Malik : 1290
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَ بَلَغَنِيأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَسْلَمَ يُقَالُ لَهُ هَزَّالٌ يَا هَزَّالُ لَوْ سَتَرْتَهُ بِرِدَائِكَ لَكَانَ خَيْرًا لَكَقَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ فِي مَجْلِسٍ فِيهِ يَزِيدُ بْنُ نُعَيْمِ بْنِ هَزَّالٍ الْأَسْلَمِيِّ فَقَالَ يَزِيدُ هَزَّالٌ جَدِّي وَهَذَا الْحَدِيثُ حَقٌّ
[ஸயீத் பின் முஸய்யப்] அவர்களிடமிருந்து [யஹ்யா பின் ஸயீத்] அவர்கள் வழியாக மாலிக் அவர்கள் கூறியதாக எனக்குச் செய்தி வந்துள்ளது; ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் ஹஸ்ஸல் என்ற இளம் அஸ்லமிடம், 'ஓ ஹஸ்ஸல், நீ இதை உன் சால்வையால் மூடினால், அது உனக்குச் சிறந்ததாக இருக்கும்' என்று கூறியதாக எனக்குச் செய்தி வந்துள்ளது. யஹ்யா பின் ஸயீத் அவர்கள் கூறினார்கள்; '[யஜீத் பின் நுஐம் பின் பின் ஹஸ்ஸல் அல் அஸ்லமி] அவர்கள் இருந்த ஒரு சபையில் நான் இந்த ஹதீஸைக் கூறினேன், அப்போது யஜீத் அவர்கள், 'ஹஸ்ஸல் என் தாத்தா, இந்த ஹதீஸ் உண்மையானது' என்று கூறினார்'.
Imam Malik : 1291
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ رَجُلًا اعْتَرَفَ عَلَى نَفْسِهِ بِالزِّنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَمِنْ أَجْلِ ذَلِكَ يُؤْخَذُ الرَّجُلُ بِاعْتِرَافِهِ عَلَى نَفْسِهِ
மாலிக் அவர்கள் [இப்னு ஷிஹாப்] அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் விபச்சாரம் செய்ததாக ஒரு மனிதர் ஒப்புக்கொண்டார், மேலும் அவர் தன்மீதே நான்கு முறை சத்தியம் செய்தார். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவரைக் கல்லெறிந்து கொல்லும்படி கட்டளையிட்டார்கள். இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள் கூறினார்கள், "ஆகையால், ஒரு மனிதன் அவனது ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தின் அடிப்படையில் தண்டிக்கப்படலாம்."
Imam Malik : 1292
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ زَيْدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِيهِ زَيْدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا زَنَتْ وَهِيَ حَامِلٌ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبِي حَتَّى تَضَعِي فَلَمَّا وَضَعَتْ جَاءَتْهُ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبِي حَتَّى تُرْضِعِيهِ فَلَمَّا أَرْضَعَتْهُ جَاءَتْهُ فَقَالَ اذْهَبِي فَاسْتَوْدِعِيهِ قَالَ فَاسْتَوْدَعَتْهُ ثُمَّ جَاءَتْ فَأَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ
மாலிக் அவர்கள், [யகூப் பின் ஸைத் பின் தல்ஹா] அவர்களிடமிருந்து, அவருடைய தந்தை [ஸைத் பின் தல்ஹா] அவர்களிடமிருந்து, [அப்துல்லாஹ் பின் அபூ அவல்ஹா] அவர்களிடமிருந்து என்னிடம் கூறினார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களைச் சந்தித்த ஒரு பெண்மணி, தான் விபச்சாரம் செய்து கர்ப்பமாக இருப்பதாக அவரிடம் கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'நீ பிரசவிக்கும் வரை செல்!' என்று கூறினார்கள். அவள் பிரசவித்ததும், அவரிடம் திரும்பி வந்தாள். பிறகு அவர், 'நீ அவனுக்குப் பாலூட்டும் வரை செல்' என்று கூறினார். அவள் பாலூட்டியதும், மீண்டும் அவரைப் பார்க்கத் திரும்பி வந்தாள். அவர் மேலும், 'சென்று குழந்தையை அவரிடம் ஒப்படை' என்று கூறினார். அப்பெண் தன் குழந்தையை அவரிடம் ஒப்படைத்தாள். அதன்பிறகு அவள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் சென்றாள். பின்னர் அவர், அவரைக் கல்லால் எறியும்படி கட்டளையிட்டார், அவரும் கல்லால் எறியப்பட்டார்.
Imam Malik : 1293
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُأَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَقَالَ الْآخَرُ وَهُوَ أَفْقَهُهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي فِي أَنْ أَتَكَلَّمَ قَالَ تَكَلَّمْ فَقَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ مَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَأَخْبَرُونِي أَنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ عَلَيْكَ وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا وَأَمَرَ أُنَيْسًا الْأَسْلَمِيَّ أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الْآخَرِ فَإِنْ اعْتَرَفَتْ رَجَمَهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَاقَالَ مَالِك وَالْعَسِيفُ الْأَجِيرُ
மாலிக் அவர்கள், [இப்னு ஷிஹாப்], [உபைதுல்லாஹ் பின் அப்துல்லாஹ் பின் உத்பாஹ் பின் மஸ்ஊத்], [அபூ ஹுரைரா] மற்றும் [ஸைத் பின் காலித் அல் ஜுஹானி] ஆகிய இருவரும் அறிவித்ததாவது: இரண்டு மனிதர்கள் தங்கள் நிலைமையைப் பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் முறையிட்டனர். அவர்களில் ஒருவர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் வேதத்தின்படி எங்கள் வழக்கைத் தீர்ப்பீராக' என்றார். மற்றொருவர் - அவர் அதிக அறிவுடையவர் - 'ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் வேதத்தின்படி எங்கள் வழக்கைத் தீர்ப்பீராக, ஆனால் நான் பேச அனுமதியுங்கள்' என்றார். அவர், 'பேசு' என்றார். அந்த மனிதர் கூறினார்: 'நிச்சயமாக, என் மகன் இந்த மனிதரிடம் வேலை செய்யும் ஒரு தொழிலாளியாக இருந்தான், பின்னர் அவன் அவனுடைய மனைவியுடன் விபச்சாரம் செய்தான். பிறகு என் மகனைக் கல்லெறிந்து கொல்ல வேண்டும் என்று அவன் என்னிடம் கூறினான். எனவே நான் உடனடியாக நூறு ஆடுகளைக் கொடுத்து அவனை மீட்டு, என் அடிமையை விடுவித்தேன்.' அதன்பிறகு நான் இந்த விஷயத்தைப் பற்றி பல நிபுணர்களிடம் கேட்டேன், அவர்கள் என் மகனை நூறு முறை அடித்து ஒரு வருடத்திற்கு நாடு கடத்த வேண்டும் என்றும், அந்தப் பெண்ணைக் கல்லால் எறிய வேண்டும் என்றும் கூறினார்கள். ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'என் உயிர் எவன் கையில் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, அல்லாஹ்வின் வேதத்தைக் கொண்டு உங்கள் வழக்கை நான் நிச்சயமாகத் தீர்ப்பேன். உங்கள் ஆடுகளும் அடிமைகளும் திருப்பித் தரப்படும்'. பின்னர் அவர் அந்த மனிதனின் குழந்தையை நூறு முறை சாட்டையடி கொடுத்து, அவனை ஒரு வருடத்திற்கு நாடு கடத்தினார். பிறகு அவர் உனைஸ் அல் அஸ்லாமியிடம் அந்த மனைவியை அழைத்து வருமாறு கட்டளையிட்டார், அவள் ஒப்புக்கொண்டால் கல்லால் எறியப்படுவாள். அந்தப் பெண் அதை ஒப்புக்கொண்டாள், எனவே உனைஸ் அவள் மீது கல்லால் எறிந்தார். மாலிக் கூறினார்; ''ஆசிஃப் ஒரு தொழிலாளி''.
Imam Malik : 1294
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنِّي وَجَدْتُ مَعَ امْرَأَتِي رَجُلًا أَأُمْهِلُهُ حَتَّى آتِيَ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ
[அபூ ஹுரைரா] அவர்களிடமிருந்து [சுஹைல் பின் அபூ சாலிஹ்], [அவரது தந்தை] வழியாக மாலிக் எனக்கு அறிவித்தார்: ஸஅத் பின் உபாதா (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம், 'என் மனைவி வேறொரு ஆணுடன் இருப்பதை நான் கண்டால், நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டுவரும் வரை காத்திருக்க வேண்டுமா? நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், 'ஆம்' என்று பதிலளித்தார்கள்.
Imam Malik : 1295
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُالرَّجْمُ فِي كِتَابِ اللَّهِ حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ إِذَا أُحْصِنَ إِذَا قَامَتْ الْبَيِّنَةُ أَوْ كَانَ الْحَبَلُ أَوْ الْاعْتِرَافُ
மாலிக் அவர்கள், [இப்னு ஸிஹாப்], [உபைதுல்லாஹ் பின் அப்துல்லாஹ் பின் உத்பாஹ் பின் மஸ்ஊத்], [அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ்] ஆகியோரிடமிருந்து எனக்கு அறிவித்தார்கள்: அவர் கூறினார், '[உமர் பின் கத்தாப்] அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்; 'அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் கல்லெறிந்து கொல்வது சரியானதாகும்; அதாவது, விபச்சாரம் செய்யும் ஆண்களுக்கோ பெண்களுக்கோ; அவர்கள் திருமணமானவர்களாக இருந்தால்; அதற்கான ஆதாரம் இருந்தால்; அல்லது அந்தப் பெண் கருவுற்றிருந்தால்; அல்லது ஒப்புதல் வாக்குமூலம் இருந்தால்'.
Imam Malik : 1296
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِأَتَاهُ رَجُلٌ وَهُوَ بِالشَّامِ فَذَكَرَ لَهُ أَنَّهُ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا فَبَعَثَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَبَا وَاقِدٍ اللَّيْثِيَّ إِلَى امْرَأَتِهِ يَسْأَلُهَا عَنْ ذَلِكَ فَأَتَاهَا وَعِنْدَهَا نِسْوَةٌ حَوْلَهَا فَذَكَرَ لَهَا الَّذِي قَالَ زَوْجُهَا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأَخْبَرَهَا أَنَّهَا لَا تُؤْخَذُ بِقَوْلِهِ وَجَعَلَ يُلَقِّنُهَا أَشْبَاهَ ذَلِكَ لِتَنْزِعَ فَأَبَتْ أَنْ تَنْزِعَ وَتَمَّتْ عَلَى الْاعْتِرَافِ فَأَمَرَ بِهَا عُمَرُ فَرُجِمَتْ
யஹ்யா இப்னு ஸயீத், சுலைமான் இப்னு யஸர், அபூ வகீத் அல்-லைத்ஸி வழியாக மாலிக் எனக்கு அறிவித்தார்: உமர் இப்னு கத்தாப் சிரியாவில் இருந்தபோது, ஒரு மனிதர் அவரிடம் வந்தார். அந்த மனிதர், தனது மனைவி வேறொரு ஆணுடன் இருப்பதைக் கண்டதாக அவரிடம் கூறினார். உமர் இப்னு கத்தாப், அதைப் பற்றிக் கேட்பதற்காக அபூ வகீத் அல்-லைத்ஸியை அந்த மனிதரின் மனைவியிடம் அனுப்பினார். அபூ வகீத், அந்தப் பெண் சில பெண்களுடன் இருந்தபோது அவளைச் சந்தித்தார். பின்னர் அபூ வகீத், அவளுடைய கணவன் கூறிய அனைத்தையும் உமர் இப்னு கத்தாபிடம் கூறினார், மேலும் அவள் தன் கணவனின் வார்த்தைகளால் மட்டும் தண்டிக்கப்பட மாட்டாள் என்றும் கூறினார். அபூ வகீத், தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ளும்படி அந்தப் பெண்ணிடம் ஏதோ கூறினார், ஆனால் அவள் மறுத்துவிட்டாள். உண்மையில், அவள் இறுதியில் தனது செயல்களை ஒப்புக்கொண்டாள். பின்னர் உமர், அவளைக் கல்லால் எறியும்படி கட்டளையிட்டார், அவளும் கல்லால் எறியப்பட்டாள்.
Imam Malik : 1297
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ لَمَّا صَدَرَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِمِنْ مِنًى أَنَاخَ بِالْأَبْطَحِ ثُمَّ كَوَّمَ كَوْمَةً بَطْحَاءَ ثُمَّ طَرَحَ عَلَيْهَا رِدَاءَهُ وَاسْتَلْقَى ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ كَبِرَتْ سِنِّي وَضَعُفَتْ قُوَّتِي وَانْتَشَرَتْ رَعِيَّتِي فَاقْبِضْنِي إِلَيْكَ غَيْرَ مُضَيِّعٍ وَلَا مُفَرِّطٍ ثُمَّ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ سُنَّتْ لَكُمْ السُّنَنُ وَفُرِضَتْ لَكُمْ الْفَرَائِضُ وَتُرِكْتُمْ عَلَى الْوَاضِحَةِ إِلَّا أَنْ تَضِلُّوا بِالنَّاسِ يَمِينًا وَشِمَالًا وَضَرَبَ بِإِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ إِيَّاكُمْ أَنْ تَهْلِكُوا عَنْ آيَةِ الرَّجْمِ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ لَا نَجِدُ حَدَّيْنِ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَقَدْ رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَمْنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْلَا أَنْ يَقُولَ النَّاسُ زَادَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى لَكَتَبْتُهَا الشَّيْخُ وَالشَّيْخَةُ فَارْجُمُوهُمَا أَلْبَتَّةَ فَإِنَّا قَدْ قَرَأْنَاهَاقَالَ مَالِك قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ فَمَا انْسَلَخَ ذُو الْحِجَّةِ حَتَّى قُتِلَ عُمَرُ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ يَحْيَى سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ قَوْلُهُ الشَّيْخُ وَالشَّيْخَةُ يَعْنِي الثَّيِّبَ وَالثَّيِّبَةَ فَارْجُمُوهُمَا أَلْبَتَّةَ
[ஸயீத் பின் முஸய்யப்] அவர்களிடமிருந்து [யஹ்யா பின் ஸயீத்] வழியாக மாலிக் எனக்கு அறிவித்தார்: அவர் கூறுவதை நான் கேட்டேன்; '[உமர் பின் கத்தாப்] மினாவிலிருந்து வந்தபோது, அவர் தனது ஒட்டகத்தை அப்தாவில் ஓட்டினார். பின்னர் உமர் கூழாங்கற்களைச் சேகரித்து அவற்றைக் குவித்து வைத்தார். பிறகு அவர் படுத்துக்கொண்டு, அந்தக் கூழாங்கற்களைத் தனது மேலாடையால் மூடி, வானத்தை நோக்கித் தனது கைகளை நீட்டி, 'யா அல்லாஹ், என் வயது முதிர்ந்துவிட்டது, என் பலம் குறைந்துவிட்டது, என் மக்கள் சிதறத் தொடங்கிவிட்டனர், எனவே வீணாக்காமலும் மிகைப்படுத்தாமலும் உனது சன்னிதிக்கு என்னை அழை' என்று கூறினார். பின்னர் அவர் மதீனாவுக்குச் சென்று மக்களுக்கு முன்னால் பிரசங்கம் செய்தார், அவர் கூறினார், 'மக்களே, நிச்சயமாக தற்போதுள்ள விதிகள் உங்களுக்குப் பொருந்தும், நிறைவேற்றப்பட வேண்டிய கடமைகளும் உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளன. நீங்கள் மக்களை இடமும் வலமும் வழிதவறச் செய்யாதவரை, தெளிவான விதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர்களாக இருக்கிறீர்கள்'. -உமர் ஒரு கையின் மீது மற்றொரு கையைத் தட்டி இதை விளக்கும்போது-- 'கல்லெறிதல் வசனத்தைக் கைவிடுவதால் நீங்கள் அழிந்துவிடாதீர்கள், அதாவது ஒருவர் கூறினார்; அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் எங்களுக்கு இரண்டு தண்டனைகள் கிடையாது. ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கல்லெறிதலை நிறைவேற்றினார்கள், நாங்களும் அதைச் செய்திருக்கிறோம். எவனது உயிர் அவன் கைகளில் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, உமர் பின் கத்தாப் அவர்கள் அல்லாஹ் தஆலாவின் வேதத்தில் ஒன்றைச் சேர்த்தார் என்று மக்கள் சொல்லியிருக்காவிட்டால், நான் அதை குர்ஆனில் எழுதியிருப்பேன்; 'ஒரு வயதான ஆணும் அல்லது பெண்ணும் விபச்சாரம் செய்தால், அவர்கள் இருவரையும் ஒரே நேரத்தில் கல்லெறியுங்கள், ஏனெனில் நாங்கள் அதைப் படித்திருக்கிறோம்'. மாலிக் கூறினார்; யஹ்யா பின் ஸயீத் கூறினார்; ஸயீத் பின் முஸய்யப் கூறினார்; 'துல்ஹிஜ்ஜா மாதம் இன்னும் முடிவடையவில்லை, உமர் பின் கத்தாப் கொல்லப்பட்டார்'. யஹ்யா கூறினார்; 'நான் அல்லாஹ் தஆலாவின் வார்த்தையைக் கேட்டேன் - திருமணமான ஆண்களையும் பெண்களையும் கல்லெறியுங்கள் -'.
Imam Malik : 1298
حَدَّثَنِي مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍعَنْ الَّذِي يَعْمَلُ عَمَلَ قَوْمِ لُوطٍ فَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ عَلَيْهِ الرَّجْمُ أَحْصَنَ أَوْ لَمْ يُحْصِنْ
நபி லூத் அவர்களின் சமூகத்தைப் போன்ற செயல்களைச் செய்யும் ஒருவரைப் பற்றி தான் ஒருமுறை [இப்னு ஷிஹாபிடம்] கேட்டதாகவும், அதற்கு அவர், 'அவருக்குத் திருமணமாகியிருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் கல்லெறிந்து கொல்லப்பட வேண்டும்' என்று பதிலளித்ததாகவும் மாலிக் என்னிடம் கூறினார்.
Imam Malik : 1299
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ رَجُلًا اعْتَرَفَ عَلَى نَفْسِهِ بِالزِّنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَوْطٍ فَأُتِيَ بِسَوْطٍ مَكْسُورٍ فَقَالَ فَوْقَ هَذَا فَأُتِيَ بِسَوْطٍ جَدِيدٍ لَمْ تُقْطَعْ ثَمَرَتُهُ فَقَالَ دُونَ هَذَا فَأُتِيَ بِسَوْطٍ قَدْ رُكِبَ بِهِ وَلَانَ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجُلِدَ ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ آنَ لَكُمْ أَنْ تَنْتَهُوا عَنْ حُدُودِ اللَّهِ مَنْ أَصَابَ مِنْ هَذِهِ الْقَاذُورَاتِ شَيْئًا فَلْيَسْتَتِرْ بِسِتْرِ اللَّهِ فَإِنَّهُ مَنْ يُبْدِي لَنَا صَفْحَتَهُ نُقِمْ عَلَيْهِ كِتَابَ اللَّهِ
[ஸைத் பின் அஸ்லாம்] அவர்களிடமிருந்து மாலிக் எனக்கு அறிவித்தார்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் காலத்தில், ஒரு மனிதர் விபச்சாரம் செய்ததை ஒப்புக்கொண்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஒரு சாட்டையைக் கேட்டார்கள், உடைந்த ஒன்று அவரிடம் கொண்டுவரப்பட்டது. அவர் கூறினார்: 'இதைவிடப் பெரியது வேண்டும்.' பிறகு, இன்னும் நல்ல நிலையில், வெட்டப்படாத ஒரு சாட்டை அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. அவர் கூறினார்: 'இதைவிட இலேசானது வேண்டும்.' பிறகு, ஒன்றாகக் கோர்க்கப்பட்டு, ஓரளவு மென்மையாக இருந்த ஒரு சாட்டை அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவரைக் கட்டும்படி கட்டளையிட்டார்கள், அந்த மனிதரும் கட்டப்பட்டார். அதன்பிறகு அவர் கூறினார்: 'மக்களே! அல்லாஹ்வின் தடையுத்தரவுகளை மீறுவதை நீங்கள் நிறுத்த வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது. இந்த அசுத்தமான செயலில் விழுபவர், அதை அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பால் மூடிக்கொள்ள வேண்டும். தனது செயல்களைப் பற்றி எங்களுக்குத் தெரிவிப்பவர் மீது, நாங்கள் அல்லாஹ்வின் சட்டத்தை நிலைநாட்டுவோம்.'
Imam Malik : 1300
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَأُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ وَقَعَ عَلَى جَارِيَةٍ بِكْرٍ فَأَحْبَلَهَا ثُمَّ اعْتَرَفَ عَلَى نَفْسِهِ بِالزِّنَا وَلَمْ يَكُنْ أَحْصَنَ فَأَمَرَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ فَجُلِدَ الْحَدَّ ثُمَّ نُفِيَ إِلَى فَدَكَ
[நாஃபி']யைச் சேர்ந்த மாலிக் என்னிடம், [ஷாஃபியா பின்த் உபைது] தன்னிடம் கூறியதாகச் சொன்னார்: ஒருமுறை, திருமணம் ஆகாத ஒரு பெண் அடிமையுடன், அவள் கருவுறும் வரை உடலுறவு கொண்ட ஒருவன் [அபூபக்கர் அஸ் சித்தீக்] அவர்களை எதிர்கொண்டபோது, அந்த மனிதன் தன் செயல்களை ஒப்புக்கொண்டான். அதன்பின் அபூபக்கர், அவனைக் கட்டிப்போட்டு ஃபதக்'க்கு நாடு கடத்தும்படி கட்டளையிட்டார்.