Imam Malik (الامام مالك) - 1594 Hadith
Hadith
Imam Malik : 1281
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَبُوهُأَنَّهُ كَانَ جَالِسًا عِنْدَ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ فَاخْتَصَمَ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْ جُهَيْنَةَ وَنَفَرٌ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ وَكَانَتْ امْرَأَةٌ مِنْ جُهَيْنَةَ عِنْدَ رَجُلٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ كُلَيْبٍ فَمَاتَتْ الْمَرْأَةُ وَتَرَكَتْ مَالًا وَمَوَالِيَ فَوَرِثَهَا ابْنُهَا وَزَوْجُهَا ثُمَّ مَاتَ ابْنُهَا فَقَالَ وَرَثَتُهُ لَنَا وَلَاءُ الْمَوَالِي قَدْ كَانَ ابْنُهَا أَحْرَزَهُ فَقَالَ الْجُهَنِيُّونَ لَيْسَ كَذَلِكَ إِنَّمَا هُمْ مَوَالِي صَاحِبَتِنَا فَإِذَا مَاتَ وَلَدُهَا فَلَنَا وَلَاؤُهُمْ وَنَحْنُ نَرِثُهُمْ فَقَضَى أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ لِلْجُهَنِيِّينَ بِوَلَاءِ الْمَوَالِي
Malik segði mær frá [Abdullah bin Abu Bakr bin Hazm], at [pápi hansara] segði honum, at hann einaferð sat við síðuna av Aban bin Usman. Síðani komu fleiri fólk úr Juhainah og fleiri fólk úr Bani Harith bin Al Khazraj til hansara og spurdu um rættarliga avgerð. Tad var kona fra Juhainah sem var ad gera vid mann fra Banu Harith sem het Ibrahim bin Kulaib, svo do konan og legdi eftir eftir ogn og trælir. So arvaðu børn og maður hennara arv hennara, eftir sum børn hennara eisini doyðu. Arvingurin hjá barninum segði; 'Verjarætturin hjá trælinum - sum barnið fekk frá mammuni - til okkum'. Fólkið í Al Juhaina segði; "Tað er ikki soleiðis, faktiskt eru tey trælir hjá vinum okkara, so tá barn teirra doyr, gerst álitið okkara, og vit eru tey, sum arva tað." So [Aban bin 'Uthman] avgjørdi, at verjarættindini hjá hesum trælum hoyrdu til fólkið í Al Juhainah'.
Hadith
Imam Malik : 1282
و حَدَّثَنِي مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍعَنْ السَّائِبَةِ قَالَ يُوَالِي مَنْ شَاءَ فَإِنْ مَاتَ وَلَمْ يُوَالِي أَحَدًا فَمِيرَاثُهُ لِلْمُسْلِمِينَ وَعَقْلُهُ عَلَيْهِمْ
Malik hevur upplýst mær, at hann einaferð spurdi [Ibn Shihab] um Sai`bah. Ibn Sjihab svaraði; 'Hann hevur verja yvir tí, hann vil, um hann doyr og ikki hevur verja, so fer arvur hansara til muslimarnar og uppfyllingin av hansara diyat er teirra skylda'.
Hadith
Imam Malik : 1283
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُالْمُكَاتَبُ عَبْدٌ مَا بَقِيَ عَلَيْهِ مِنْ كِتَابَتِهِ شَيْءٌ
Malik segði mær frá [Nafi'], at [Abdullah bin Umar] segði; 'Al Mukatab er enn trælur, so leingi enn er eftir av manumission, sum hann skal rinda'.
Hadith
Imam Malik : 1284
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ الْمَكِّيِّ أَنَّ مُكَاتَبًا كَانَ لِابْنِ الْمُتَوَكِّلِ هَلَكَ بِمَكَّةَ وَتَرَكَ عَلَيْهِ بَقِيَّةً مِنْ كِتَابَتِهِ وَدُيُونًا لِلنَّاسِ وَتَرَكَ ابْنَتَهُ فَأَشْكَلَ عَلَى عَامِلِ مَكَّةَ الْقَضَاءُ فِيهِ فَكَتَبَ إِلَى عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَيَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ عَبْدُ الْمَلِكِ أَنْ ابْدَأْ بِدُيُونِ النَّاسِ ثُمَّ اقْضِ مَا بَقِيَ مِنْ كِتَابَتِهِ ثُمَّ اقْسِمْ مَا بَقِيَ مِنْ مَالِهِ بَيْنَ ابْنَتِهِ وَمَوْلَاهُ
Hevði sagt mær, at Malik frá [Húmaid bin Qais Al Makki] segði; 'Ein mukatab-trælur, sum hoyrdi til Ibn Mutawakkil, doyði í Mekka, hann legði eftir seg nakrar av teimum eftirstandandi gjaldingunum fyri at sleppa sær leys, skuld til fleiri fólk og eina dóttur. Landsstýrisfólk í Mekka høvdu trupult við at loysa hetta málið. So skrivaði hann eitt bræv til Abdul Malik bin Marwan fyri at spyrja um hetta. [Abdul Málik bin Márvan] svaraði tá; 'Avgreiða fyrst skuldina, hann skyldar fólki, avgreið síðani eftirstandandi viðurskifti frá hansara leyslating og eftir tað býta eftirstandandi ognina at geva dóttrini og arbeiðsgevaranum'.
Hadith
Imam Malik : 1285
حَدَّثَنِي مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَغَيْرَهُ يَذْكُرُونَأَنَّ مُكَاتَبًا كَانَ لِلْفُرَافِصَةِ بْنِ عُمَيْرٍ الْحَنَفِيِّ وَأَنَّهُ عَرَضَ عَلَيْهِ أَنْ يَدْفَعَ إِلَيْهِ جَمِيعَ مَا عَلَيْهِ مِنْ كِتَابَتِهِ فَأَبَى الْفُرَافِصَةُ فَأَتَى الْمُكَاتَبُ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ وَهُوَ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَدَعَا مَرْوَانُ الْفُرَافِصَةَ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَأَبَى فَأَمَرَ مَرْوَانُ بِذَلِكَ الْمَالِ أَنْ يُقْبَضَ مِنْ الْمُكَاتَبِ فَيُوضَعَ فِي بَيْتِ الْمَالِ وَقَالَ لِلْمُكَاتَبِ اذْهَبْ فَقَدْ عَتَقْتَ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ الْفُرَافِصَةُ قَبَضَ الْمَالَ
Malik hevur sagt mær, at hann hoyrdi [Rabi'ah bin Abu Abdurrahman] og [Burtursæð frá tí] nevndu teir, at mukatab, sum hoyrdi til Furafishah bin 'Umair Al Hanafi, bjóðaði sær sjálvum at rinda til fulnar tað, sum var byrðan av hansara leyslating, men Furafishah noktaði. Síðani hitti mukatab-trælurin [Marwan bin Hakam], landsstýrismannin í Medina, fyri at bera hetta fram. Marwan ringdi síðani til Furafishah og miðlaði henni trupulleikan, men hon noktaði framvegis. At enda gav Marwan boð um, at ognin, sum hoyrdi til Mukatab-trælin, skuldi setast í baitul mal, og við trælin segði Marwan; 'Far, tú ert fríur'. Tá ið Furafishah sá hetta, tók hann dýrgripin.
Hadith
Imam Malik : 1286
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَدَبَّرَ جَارِيَتَيْنِ لَهُ فَكَانَ يَطَؤُهُمَا وَهُمَا مُدَبَّرَتَانِ
Malik segði mær frá [Nafi'], at [Abdullah bin Umar] lovaði at frígera tvær kvinnuligar trælir, um hann doyði, og hann helt fram at hava kynsligt samband við tær hóast allir trælirnir vóru ungir.
Hadith
Imam Malik : 1287
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ كَانَ يَقُولُإِذَا دَبَّرَ الرَّجُلُ جَارِيَتَهُ فَإِنَّ لَهُ أَنْ يَطَأَهَا وَلَيْسَ لَهُ أَنْ يَبِيعَهَا وَلَا يَهَبَهَا وَوَلَدُهَا بِمَنْزِلَتِهَا
Malik segði mær frá [Yahya bin Sa’id], at [Sa’id bin Musayyab] segði; 'Um ein harri lovar kvinnuligu træli síni frælsi eftir deyða hennara, so kann hann giftast við henni men hann má ikki selja hana ella geva hana burtur -til nakran annan-.' Og barnið - trælurin - er í somu støðu sum mamman'.
Hadith
Imam Malik : 1288
حَدَّثَنَا مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَجَاءَتْ الْيَهُودُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا لَهُ أَنَّ رَجُلًا مِنْهُمْ وَامْرَأَةً زَنَيَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَجِدُونَ فِي التَّوْرَاةِ فِي شَأْنِ الرَّجْمِ فَقَالُوا نَفْضَحُهُمْ وَيُجْلَدُونَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ كَذَبْتُمْ إِنَّ فِيهَا الرَّجْمَ فَأَتَوْا بِالتَّوْرَاةِ فَنَشَرُوهَا فَوَضَعَ أَحَدُهُمْ يَدَهُ عَلَى آيَةِ الرَّجْمِ ثُمَّ قَرَأَ مَا قَبْلَهَا وَمَا بَعْدَهَا فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ ارْفَعْ يَدَكَ فَرَفَعَ يَدَهُ فَإِذَا فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ فَقَالُوا صَدَقَ يَا مُحَمَّدُ فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ فَأَمَرَ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَافَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَرَأَيْتُ الرَّجُلَ يَحْنِي عَلَى الْمَرْأَةِ يَقِيهَا الْحِجَارَةَ قَالَ مَالِك يَعْنِي يَحْنِي يُكِبُّ عَلَيْهَا حَتَّى تَقَعَ الْحِجَارَةُ عَلَيْهِ
Tað hevur verið sagt okkum, at Malik frá [Nafi'] frá [Abdullah bin Umar] segði; 'Jødarnir hittu Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og nevndu, at ein maður og ein kona teirra millum høvdu framt hór. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam spurdi: 'Hvat finnur tú í Tóruni viðvíkjandi steinandi? ' Teir svaraðu: 'Vit skulu avdúka skomm teirra og binda teir'. Abdullah bin Salam segði eisini; »Tú lýgur! Jú, í henni er ein lóg um steina’. So komu teir við Tórubókini og lótu hana upp, men ein teirra legði hondina á steinandi versið. Kamuidan las hann fyrru og næstu vers. Abdullah bin Salam segði tá við mannin: 'Rætt hendurnar upp! ’ Jødin lyfti síðani hondina upp og tað vísti seg, at tað innihelt versið um steina. Peir søgdu; »Ó Muhammed, hann hevur rætt. Í Tóruni er eitt vers um steina. So gav Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam boð um, at teir báðir skuldu steinast'. Abdullah bin Umar segði; »Eg sá mannin boyggja seg yvir kvinnuna fyri at verja hana fyri at kasta steinar«. Málikr mælti; "Maðurin vardi kvinnuna við kroppinum, til steinurin, sum varð kastaður, rakti hansara egna kropp."
Hadith
Imam Malik : 1289
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَجُلًا مِنْ أَسْلَمَ جَاءَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَقَالَ لَهُ إِنَّ الْأَخِرَ زَنَى فَقَالَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ هَلْ ذَكَرْتَ هَذَا لِأَحَدٍ غَيْرِي فَقَالَ لَا فَقَالَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ فَتُبْ إِلَى اللَّهِ وَاسْتَتِرْ بِسِتْرِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ فَلَمْ تُقْرِرْهُ نَفْسُهُ حَتَّى أَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ مَا قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ مِثْلَ مَا قَالَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ فَلَمْ تُقْرِرْهُ نَفْسُهُ حَتَّى جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ إِنَّ الْأَخِرَ زَنَى فَقَالَ سَعِيدٌ فَأَعْرَضَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يُعْرِضُ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا أَكْثَرَ عَلَيْهِ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ أَيَشْتَكِي أَمْ بِهِ جِنَّةٌ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَحِيحٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبِكْرٌ أَمْ ثَيِّبٌ فَقَالُوا بَلْ ثَيِّبٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَ
Malik segði mær frá [Yahya bin Saíd] frá [Saíd bin Musayyab], at ein ungur maður úr Aslam hitti Abu Bakr As Siddiq. Hann sigur; 'Sanniliga hevur Al Akhir framt hór'. spurdi Ábu Bakr; »Hevur tú sagt tað við nakran annan enn meg? ' hann svarar; 'Nei'. Abu Bakr mælti við hann; 'Umvenda tykkum til Allah og dekka tað við verju Allahs.' Allah góðtekur umvendingina hjá tænarum sínum. En hjarta hans var eigi mett, fyrr enn hann hitti Umar bin Khattab, sidan sagdi hann, sem hann sagdi vid Abu Bakr, ok svaradi hann sem Abu Bakr sagdi. Hjartað hjá manninum var enn ikki nøgt, fyrr enn hann kom til Rasulullah. Hann segði: 'Al Akhir framdi hór! » Sa'id segði aftur; »Profeturin vendi sær frá honum tríggjar ferðir. Hvørja ferð hann segði okkurt, vendi hann sær frá honum, fleiri ferðir. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sendi síðani til familjuna og spurdi: 'Dámar honum væl at klaga ella er hann galin? ' Teir søgdu: 'Ó sendiboð Allahs, við Allah er hann ein frískur persónur'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Er hann enn einsamallur ella giftur? » svaraðu teir; 'Tú ert giftur, o Allahs sendiboð'. So bað hann steina hann’.
Hadith
Imam Malik : 1290
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَ بَلَغَنِيأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَسْلَمَ يُقَالُ لَهُ هَزَّالٌ يَا هَزَّالُ لَوْ سَتَرْتَهُ بِرِدَائِكَ لَكَانَ خَيْرًا لَكَقَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ فِي مَجْلِسٍ فِيهِ يَزِيدُ بْنُ نُعَيْمِ بْنِ هَزَّالٍ الْأَسْلَمِيِّ فَقَالَ يَزِيدُ هَزَّالٌ جَدِّي وَهَذَا الْحَدِيثُ حَقٌّ
Tað hevur verið sagt mær, at Malik frá [Yahya bin Sa’id] frá [Sa’id bin Musayyab] segði; Tíðindi eru komin til mín, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði við ein ungan Aslam, sum æt Hazzal: 'Ó Hazzal, um tú dekur tað við tínum sjali, so verður tað betri fyri teg'. Jahya bin Saíd segði; 'Eg segði hesa hadisin á samkomu, har [Yazid bin Nu'aim bin Hazzal Al Aslami] var til staðar, tá segði Yazid; 'Hazzal er abbi mín og henda hadith er sonn''.
Hadith
Imam Malik : 1291
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ رَجُلًا اعْتَرَفَ عَلَى نَفْسِهِ بِالزِّنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَمِنْ أَجْلِ ذَلِكَ يُؤْخَذُ الرَّجُلُ بِاعْتِرَافِهِ عَلَى نَفْسِهِ
Malik segði mær frá [Ibn Shihab], at hann upplýsti honum, at tað var ein maður, sum viðgekk, at hann hevði framt hór í tíðini hjá profetinum salla Allahu 'alaihi wa sallam, og hann svor á seg sjálvan fýra ferðir. So gav Rasulullah síðani boð um, at hann skuldi steinast. Ibn Sjihab segði; 'Tí kann ein maður verða revsaður út frá síni játtan'.
Hadith
Imam Malik : 1292
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ زَيْدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِيهِ زَيْدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا زَنَتْ وَهِيَ حَامِلٌ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبِي حَتَّى تَضَعِي فَلَمَّا وَضَعَتْ جَاءَتْهُ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبِي حَتَّى تُرْضِعِيهِ فَلَمَّا أَرْضَعَتْهُ جَاءَتْهُ فَقَالَ اذْهَبِي فَاسْتَوْدِعِيهِ قَالَ فَاسْتَوْدَعَتْهُ ثُمَّ جَاءَتْ فَأَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ
Malik segði mær frá [Yaqub bin Zaid bin Thalhah] frá pápa sínum [Zaid bin Thalhah] frá [Abdullah bin Abumulaikah], at hann segði honum, at tað var ein kvinna, sum møtti Allahs sendiboði, sallallaahu alaihi wasallam, og segði honum, at hon hevði framt hór og var pregnant. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Far til tú føðir! ’ Tá ið hon føddi, kom hon aftur til hansara. Hann segði so: 'Far til tú gevur honum bróst'. Tá hon hevði givið bróst, kom hon aftur at vitja hann aftur. Hann segði eisini: 'Far og lat barnið í hendur'. Kvinnan lat síðani barn sítt, eftir tað fór hon til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, síðani bað hann hana steina og hon varð steinað'.
Hadith
Imam Malik : 1293
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُأَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَقَالَ الْآخَرُ وَهُوَ أَفْقَهُهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي فِي أَنْ أَتَكَلَّمَ قَالَ تَكَلَّمْ فَقَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ مَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَأَخْبَرُونِي أَنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ عَلَيْكَ وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا وَأَمَرَ أُنَيْسًا الْأَسْلَمِيَّ أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الْآخَرِ فَإِنْ اعْتَرَفَتْ رَجَمَهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَاقَالَ مَالِك وَالْعَسِيفُ الْأَجِيرُ
Malik segði mær frá [Ibnu Shihab] frá ['Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah bin Mas'ud] frá [Abu Hurairah] og [Zaid bin Khalid Al Juhani] tey bæði greiddu frá, at tað vóru tvey fólk, sum klagaðu um teirra mál til Rasulullah. Ein teirra segði; »Ó sendiboð Allahs, avgerð okkara mál sambært Allahs bók,« meðan hin - og hann var meira gudsóttandi - segði; »Tað er rætt, o Allahs sendiboð! Avgerð okkara mál sambært Allahs bók, men loyv mær at tosa'. Hann segði: »Tosa«. Maðurin segði tá; »Ja, sonur mín var arbeiðsmaður, sum arbeiddi hjá hesum manninum, tá framdi hann hór við konu sína. Tá segði hann mær, at sonur mín mátti steinast. So eg loysti hann beinanvegin við at gjalda hundrað geitir og frígjørdi træl mín. Eftir tað spurdi eg fleiri serfrøðingar um hetta málið, teir søgdu, at sonur mín skuldi verða sligin hundrað ferðir og útlegdur í eitt ár, meðan konan skuldi steinast’. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Við hvørs hond er mín sál, skal eg sanniliga avgera títt mál við Allahs bók. Geitir og trælir tínir verða latnir aftur'. Hann plágaði síðani barnið hjá manninum hundrað ferðir og útlegði tað í eitt ár. Síðani bað hann Unais Al Aslami koma við konu, um hon viðgekk, at hon fór at verða steinað. Kvinnan viðgekk tað tá, so Unais steinaði hana. Málikr mælti; ''Asif er arbeiðsmaður'.
Hadith
Imam Malik : 1294
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنِّي وَجَدْتُ مَعَ امْرَأَتِي رَجُلًا أَأُمْهِلُهُ حَتَّى آتِيَ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ
Tað hevur verið sagt mær av Malik frá [Suhail bin Abu Salih] frá [pápa sínum] frá [Abu Hurairah], at Sa'd bin 'Ubadah spurdi Rasulullah; »Hvat heldur tú, um eg finni konu mína hjá øðrum manni, skal eg bíða, til eg fái fýra vitni inn? ' Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam svaraði: 'Ja'.
Hadith
Imam Malik : 1295
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُالرَّجْمُ فِي كِتَابِ اللَّهِ حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ إِذَا أُحْصِنَ إِذَا قَامَتْ الْبَيِّنَةُ أَوْ كَانَ الْحَبَلُ أَوْ الْاعْتِرَافُ
Malik sagdi mer fra [Ibn Shihab] fra ['Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud] fra [Abdullah bin Abbas] hann sagdi; »Eg hoyrdi [Umar bin Khattab] siga; 'Stein í bók Allahs er nakað, sum er rætt, nevniliga fyri menn ella kvinnur, sum fremja hór; um tey eru gift; um prógv eru; ella um kvinnan er við barn; ella er ein játtan’.
Hadith
Imam Malik : 1296
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِأَتَاهُ رَجُلٌ وَهُوَ بِالشَّامِ فَذَكَرَ لَهُ أَنَّهُ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا فَبَعَثَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَبَا وَاقِدٍ اللَّيْثِيَّ إِلَى امْرَأَتِهِ يَسْأَلُهَا عَنْ ذَلِكَ فَأَتَاهَا وَعِنْدَهَا نِسْوَةٌ حَوْلَهَا فَذَكَرَ لَهَا الَّذِي قَالَ زَوْجُهَا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأَخْبَرَهَا أَنَّهَا لَا تُؤْخَذُ بِقَوْلِهِ وَجَعَلَ يُلَقِّنُهَا أَشْبَاهَ ذَلِكَ لِتَنْزِعَ فَأَبَتْ أَنْ تَنْزِعَ وَتَمَّتْ عَلَى الْاعْتِرَافِ فَأَمَرَ بِهَا عُمَرُ فَرُجِمَتْ
Malik segði mær frá [Yahya bin Sa'id] frá [Sulaiman bin Yasar] frá [Abu Waqid Al Laitsi], at onkur hitti Umar bin Khattab, meðan hann var í Sýria. Maðurin segði, at hann hevði funnið konu sína hjá einum øðrum manni. Umar bin Khattab sendi síðani Abu Waqid Al Laitsi til konu mannin at spyrja um hetta. Abu Waqid hitti síðani kvinnuna, tá hon var saman við fleiri kvinnum. Síðani segði Abu Waqid alt, sum maður hansara hevði sagt við [Umar bin Khattab], og at hann ikki fór at verða revsaður bara av orðum mannsins. Abu Waqid segði tá okkurt fyri at fáa kvinnuna at verja seg, men kvinnan noktaði. Faktiskt viðgekk hann at enda sínar gerðir. Umar gav síðani boð um, at hon skuldi steinast, og konan varð steinað.“
Hadith
Imam Malik : 1297
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ لَمَّا صَدَرَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِمِنْ مِنًى أَنَاخَ بِالْأَبْطَحِ ثُمَّ كَوَّمَ كَوْمَةً بَطْحَاءَ ثُمَّ طَرَحَ عَلَيْهَا رِدَاءَهُ وَاسْتَلْقَى ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ كَبِرَتْ سِنِّي وَضَعُفَتْ قُوَّتِي وَانْتَشَرَتْ رَعِيَّتِي فَاقْبِضْنِي إِلَيْكَ غَيْرَ مُضَيِّعٍ وَلَا مُفَرِّطٍ ثُمَّ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ سُنَّتْ لَكُمْ السُّنَنُ وَفُرِضَتْ لَكُمْ الْفَرَائِضُ وَتُرِكْتُمْ عَلَى الْوَاضِحَةِ إِلَّا أَنْ تَضِلُّوا بِالنَّاسِ يَمِينًا وَشِمَالًا وَضَرَبَ بِإِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ إِيَّاكُمْ أَنْ تَهْلِكُوا عَنْ آيَةِ الرَّجْمِ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ لَا نَجِدُ حَدَّيْنِ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَقَدْ رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَمْنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْلَا أَنْ يَقُولَ النَّاسُ زَادَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى لَكَتَبْتُهَا الشَّيْخُ وَالشَّيْخَةُ فَارْجُمُوهُمَا أَلْبَتَّةَ فَإِنَّا قَدْ قَرَأْنَاهَاقَالَ مَالِك قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ فَمَا انْسَلَخَ ذُو الْحِجَّةِ حَتَّى قُتِلَ عُمَرُ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ يَحْيَى سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ قَوْلُهُ الشَّيْخُ وَالشَّيْخَةُ يَعْنِي الثَّيِّبَ وَالثَّيِّبَةَ فَارْجُمُوهُمَا أَلْبَتَّةَ
Malik segði mær frá [Yahya bin Sa’id] frá [Sa’id bin Musayyab], at hann hoyrdi hann siga; »Tá ið [Umar bin Khattab] kom úr Mina, koyrdi hann kamel sín til Abtah. Umar savnaði síðani smásteinarnar og støvlaði teir upp. Hann klæddi síðani smásteinarnar við kápuni, meðan hann lá niðri, hann rætti hendurnar út til himmals og segði; 'O Allah, mín aldur er komin fram, mín styrki er veikt, og mítt fólk er farið at spreingjast, so bjóða mær til Tína nærveru uttan at spilla ella yvirdrivið'. Síðani fór hann til Medina og prædikaði fyri fólkinum, hann segði: 'O fólk, sanniliga hava verandi reglur verið galdandi fyri tykkum og skyldur eru tykkum veðlagdar, sum skulu uppfyllast. Tú ert eftir omanfyri tær reglurnar, uttan so at tú leiðir fólk av vegnum vinstru og høgru'. -Meðan Umar vísti hetta við at klappa eina hond á hina hondina-- meðan hann segði; »Gerv ikki glatast við at sleppa steinarversinum, nevniliga onkur segði; vit fáa ikki tvær revsingar í Allahs bók'. Rasulullah sallam Allahu 'alaihi va sallam hevur framt steinar, og tað hava vit eisini gjørt. Við tí, hvørs sál er í hansara hondum, um fólk ikki høvdu sagt, at Umar bin Khattab legði okkurt afturat bókini hjá Allah Ta'ala, so hevði eg skrivað hana -í Koranini-; 'Ein gamal maður ella kona - um tey fremja hór - so steina tey bæði í senn, 'tí vit hava lisið tað'. Málikr mælti; Jahya bin Saíd segði; Saíd bin Musæjab segði; 'Dzulhijjah mánaðurin var ikki farin enn, Umar bin Khattab varð dripin'. Yahya segði; 'Eg hoyrdi orðið hjá Allah Ta'ala - Menn og kvinnur, sum eru gift, so steina tey - '.
Hadith
Imam Malik : 1298
حَدَّثَنِي مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍعَنْ الَّذِي يَعْمَلُ عَمَلَ قَوْمِ لُوطٍ فَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ عَلَيْهِ الرَّجْمُ أَحْصَنَ أَوْ لَمْ يُحْصِنْ
Malik segði mær, at hann einaferð spurdi [Ibnu Shihab] um tann persónin, sum framdi gerðir fólks Luts profets, hann svaraði; 'Hann skal steinast um hann er giftur ella ikki'.
Hadith
Imam Malik : 1299
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ رَجُلًا اعْتَرَفَ عَلَى نَفْسِهِ بِالزِّنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَوْطٍ فَأُتِيَ بِسَوْطٍ مَكْسُورٍ فَقَالَ فَوْقَ هَذَا فَأُتِيَ بِسَوْطٍ جَدِيدٍ لَمْ تُقْطَعْ ثَمَرَتُهُ فَقَالَ دُونَ هَذَا فَأُتِيَ بِسَوْطٍ قَدْ رُكِبَ بِهِ وَلَانَ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجُلِدَ ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ آنَ لَكُمْ أَنْ تَنْتَهُوا عَنْ حُدُودِ اللَّهِ مَنْ أَصَابَ مِنْ هَذِهِ الْقَاذُورَاتِ شَيْئًا فَلْيَسْتَتِرْ بِسِتْرِ اللَّهِ فَإِنَّهُ مَنْ يُبْدِي لَنَا صَفْحَتَهُ نُقِمْ عَلَيْهِ كِتَابَ اللَّهِ
Hevði sagt mær, at Malik frá [Zaid bin Aslam] segði; 'Í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var ein maður, sum viðgekk, at hann hevði framt hór, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bað tá um eina písku, so hann kom við einari brotnari písku. Hann mælti: 'Hvat er størri enn hetta'. Síðan fekk hann eina písku, sum enn var góð og endarnir ikki vóru skornir av. Hann mælti: 'Hvat er lættari enn hetta'. Síðani fáa tey eina písku, sum er streingjað saman og er nakað mjúk. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav síðani boð um at hann skuldi verða bundin, so maðurin varð bundin. Eftir tað segði hann: »Ó fólk, tíðin er sanniliga komin til, at tit skulu lata vera við at bróta forboð Allahs. Tann, sum dettur í hesa skitnu gerð, skal dekka hana við Allahs verju. Tann, sum upplýsir okkum um sína gerð, so vilja vit umsita lógina hjá Allah móti honum'.
Hadith
Imam Malik : 1300
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَأُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ وَقَعَ عَلَى جَارِيَةٍ بِكْرٍ فَأَحْبَلَهَا ثُمَّ اعْتَرَفَ عَلَى نَفْسِهِ بِالزِّنَا وَلَمْ يَكُنْ أَحْصَنَ فَأَمَرَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ فَجُلِدَ الْحَدَّ ثُمَّ نُفِيَ إِلَى فَدَكَ
Malik frá [Nafi'] segði mær, at [Shafiyah bint 'Ubaid] segði við hann, at einaferð tá [Abu Bakar As Siddiq] varð konfronteraður av einum manni, sum hevði sex við einari kvinnuligari træl, sum enn var jomfrú, til hon gjørdist við barn, viðgekk maðurin sínar gerðir, hóast hann ikki var giftur. Abu Bakr gav síðani boð um at hann skuldi verða bundin og síðani útlegdur til Fadak'.
