Imam Malik : 1241
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَنَّهُ قَالَإِنَّ أَبَاهُ بَشِيرًا أَتَى بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي هَذَا غُلَامًا كَانَ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَهُ مِثْلَ هَذَا فَقَالَ لَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَجِعْهُ
யஹ்யா அவர்கள் மாலிக் வழியாக, இப்னு ஷிஹாப், ஹுமைத் இப்னு அப்துர்ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் மற்றும் முஹம்மது இப்னு நுஃமான் இப்னு பஷீர் ஆகியோரிடமிருந்து எங்களுக்கு அறிவித்தார்கள்: அவர்கள் இருவரும் அவரிடம், நுஃமான் இப்னு பஷீர் வழியாக அறிவித்ததாவது: அவருடைய தந்தை பஷீர், அவரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்து வந்து, 'நான் என் மகனுக்கு ஒரு வேலைக்காரனைக் கொடுத்திருக்கிறேன்' என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'உங்கள் பிள்ளைகள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒருவரைக் கொடுத்திருக்கிறீர்களா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், 'இல்லை' என்று பதிலளித்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அப்படியானால் அதைத் திரும்ப எடுத்துக்கொள்' என்று கூறினார்கள்.
Imam Malik : 1242
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَكَانَ نَحَلَهَا جَادَّ عِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ مَالِهِ بِالْغَابَةِ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ وَاللَّهِ يَا بُنَيَّةُ مَا مِنْ النَّاسِ أَحَدٌ أَحَبُّ إِلَيَّ غِنًى بَعْدِي مِنْكِ وَلَا أَعَزُّ عَلَيَّ فَقْرًا بَعْدِي مِنْكِ وَإِنِّي كُنْتُ نَحَلْتُكِ جَادَّ عِشْرِينَ وَسْقًا فَلَوْ كُنْتِ جَدَدْتِيهِ وَاحْتَزْتِيهِ كَانَ لَكِ وَإِنَّمَا هُوَ الْيَوْمَ مَالُ وَارِثٍ وَإِنَّمَا هُمَا أَخَوَاكِ وَأُخْتَاكِ فَاقْتَسِمُوهُ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا أَبَتِ وَاللَّهِ لَوْ كَانَ كَذَا وَكَذَا لَتَرَكْتُهُ إِنَّمَا هِيَ أَسْمَاءُ فَمَنْ الْأُخْرَى فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ ذُو بَطْنِ بِنْتِ خَارِجَةَ أُرَاهَا جَارِيَةً
மாலிக் அவர்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் வழியாக, [இப்னு ஷிஹாப்] அவர்கள் மூலம் எனக்கு அறிவித்தார்கள்: [அபூபக்கர் அஸ்-சித்தீக்] அவர்கள் கஃபா பகுதியில் இருந்த தமது சொத்திலிருந்து இருபது வஸாக் - அறுபது ஸா' - களை அவருக்குக் கொடுத்திருந்தார்கள். அபூபக்கர் அவர்கள் மரணத்தின் விளிம்பில் இருந்தபோது, அவர் கூறினார்: 'என் மகனே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, எனக்குப் பிறகு உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் செல்வந்தராக இருக்க நான் விரும்பவில்லை. எனக்குப் பிறகு உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் ஏழை இல்லை. எனது சொத்திலிருந்து இருபது வஸாக் - பேரீச்சைகளை - உனக்குக் கொடுத்திருக்கிறேன். நீ அவற்றை அறுவடை செய்து சேகரித்திருந்தால், அவை உன்னுடையதாகியிருக்கும். ஆனால் இன்று, அது ஒரு வாரிசுரிமைச் சொத்தாகிவிட்டது. அதை உன்னுடைய இரண்டு சகோதரர்களுக்கும் இரண்டு சகோதரிகளுக்கும் கொடு, அல்லாஹ்வின் வேதத்தின்படி அதைப் பிரித்துக் கொடு.' ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'என் தந்தையே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, இன்னின்ன நிகழ்ந்தால் - அதாவது உங்கள் மரணம் - நான் நிச்சயமாக எனது சொத்தை விட்டுச் சென்றுவிடுவேன். என் சகோதரன் அஸ்மா, எனவே நான் வேறு யாரைக் கவனிக்க வேண்டும்?' அபூபக்கர் கூறினார்; "பின்த் காரிஜாவின் வயிற்றில் இருந்த கருப்பையை, அவள் ஒரு பெண் அடிமை -என்னைச் சார்ந்தவள்- என்று நான் கண்டேன்".
Imam Malik : 1243
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَا بَالُ رِجَالٍ يَنْحَلُونَ أَبْنَاءَهُمْ نُحْلًا ثُمَّ يُمْسِكُونَهَا فَإِنْ مَاتَ ابْنُ أَحَدِهِمْ قَالَ مَا لِي بِيَدِي لَمْ أُعْطِهِ أَحَدًا وَإِنْ مَاتَ هُوَ قَالَ هُوَ لِابْنِي قَدْ كُنْتُ أَعْطَيْتُهُ إِيَّاهُ مَنْ نَحَلَ نِحْلَةً فَلَمْ يَحُزْهَا الَّذِي نُحِلَهَا حَتَّى يَكُونَ إِنْ مَاتَ لِوَرَثَتِهِ فَهِيَ بَاطِلٌ
[இப்னு ஷிஹாப்], [உர்வா பின் அஸ் ஸுபைர்], [அப்துர்ரஹ்மான் பின் அப்துல்காரி] வழியாக மாலிக் எனக்கு அறிவித்ததாவது: [உமர் பின் கத்தாப்] கூறினார்கள்; 'ஆண்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு ஒரு பொருளைக் கொடுத்துவிட்டு, அவர்களில் ஒருவர் இறந்தால் அதை ஏன் திரும்பக் கேட்கிறார்கள்?' அதற்கு அவர், 'என் கையில் உள்ள இந்தச் செல்வத்தை நான் யாருக்கும் கொடுத்ததில்லை' என்றார். ஆனால் அந்தப் பிள்ளை இறந்தபோது, 'இந்தச் சொத்து என் மகனுக்குச் சொந்தமானது, நான் அதை அவனுக்குக் கொடுத்துவிட்டேன்' என்று கூறினார். இவ்வாறு செய்பவர்களே, எச்சரிக்கையாக இருங்கள் - யார் ஒரு பரிசைக் கொடுக்கிறாரோ, அந்தப் பரிசு அதைப் பெறுபவரால் அவர் இறக்கும் வரை பெறப்படாமல் இருந்தால், அந்தச் சொத்து வாரிசுரிமையாக மாறுவதற்குச் செல்லுபடியாகாது'.
Imam Malik : 1244
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ بْنِ طَرِيفٍ الْمُرِّيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَنْ وَهَبَ هِبَةً لِصِلَةِ رَحِمٍ أَوْ عَلَى وَجْهِ صَدَقَةٍ فَإِنَّهُ لَا يَرْجِعُ فِيهَا وَمَنْ وَهَبَ هِبَةً يَرَى أَنَّهُ إِنَّمَا أَرَادَ بِهَا الثَّوَابَ فَهُوَ عَلَى هِبَتِهِ يَرْجِعُ فِيهَا إِذَا لَمْ يُرْضَ مِنْهَا
[அபூ கத்தாஃபன் பின் தரீஃப் அல் மாரி] அவர்களிடமிருந்து [தாவூத் பின் அல் ஹுஷைன்] வழியாக மாலிக் எனக்கு அறிவித்ததாவது: [உமர் பின் கத்தாப்] கூறினார்கள்; 'நட்பை வலுப்படுத்துவதற்காகவோ அல்லது தர்மம் செய்வதற்காகவோ யார் ஒரு பரிசைக் கொடுக்கிறாரோ, அவர் அதைத் திரும்பப் பெறக்கூடாது. யார் ஒரு பிரதிபலனை எதிர்பார்த்து ஒரு பரிசைக் கொடுக்கிறாரோ, அந்தப் பரிசில் அவருக்கு மகிழ்ச்சி இல்லையென்றால், அவர் அதைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ளலாம்'.
Imam Malik : 1245
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا رَجُلٍ أُعْمِرَ عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَإِنَّهَا لِلَّذِي يُعْطَاهَا لَا تَرْجِعُ إِلَى الَّذِي أَعْطَاهَا أَبَدًالِأَنَّهُ أَعْطَى عَطَاءً وَقَعَتْ فِيهِ الْمَوَارِيثُ
[இப்னு ஸிஹாப்], [அபூ ஸலாமா பின் அப்துர்ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப்], [ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் அல் அன்சாரி] வழியாக மாலிக் எனக்கு அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'யாருக்குத் தனக்கோ அல்லது தன் சந்ததியினருக்கோ ஒரு குடியிருப்பு வழங்கப்படுகிறதோ, அது அதைப் பெறுபவருக்கே சொந்தமாகும். அதை வழங்கியவரிடம் என்றென்றைக்கும் திருப்பிக் கொடுக்க முடியாது. ஏனெனில், அவர் வாரிசுரிமை கொண்ட ஒரு கொடையை வழங்கியுள்ளார்.'
Imam Malik : 1246
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ أَنَّهُ سَمِعَ مَكْحُولًا الدِّمَشْقِيَّ يَسْأَلُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍعَنْ الْعُمْرَى وَمَا يَقُولُ النَّاسُ فِيهَا فَقَالَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ مَا أَدْرَكْتُ النَّاسَ إِلَّا وَهُمْ عَلَى شُرُوطِهِمْ فِي أَمْوَالِهِمْ وَفِيمَا أُعْطُوا
[யஹ்யா பின் ஸயீத்] வழியாக [அப்துர்ரஹ்மான் பின் அல் காஸிம்] இடமிருந்து மாலிக் என்னிடம் கூறினார்: மக்ஹுல் அத் திமஸிகி அவர்கள் [அல் காஸிம் பின் முஹம்மது] அவர்களிடம் உம்ராவைப் பற்றியும், அதைப் பற்றி மக்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பது குறித்தும் கேட்டதை அவர் கேட்டதாகவும், அதற்கு அல் காஸிம் பின் முஹம்மது அவர்கள், 'சொத்து மற்றும் அவர்கள் கொடுத்தவை போன்ற விஷயங்களில் உடன்பாடு கொள்வதில் அவர்களைத் தவிர வேறு யாரையும் நான் சந்தித்ததில்லை' என்று கூறியதாகவும் தெரிவித்தார்.
Imam Malik : 1247
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَوَرِثَ مِنْ حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ دَارَهَا قَالَ وَكَانَتْ حَفْصَةُ قَدْ أَسْكَنَتْ بِنْتَ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ مَا عَاشَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ بِنْتُ زَيْدٍ قَبَضَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْمَسْكَنَ وَرَأَى أَنَّهُ لَهُ
[நாஃபி'] இடமிருந்து மாலிக் என்னிடம் கூறினார், [அப்துல்லாஹ் பின் உமர்] அவர்கள் ஹஃப்ஷா பின்த் உமரின் வீட்டை மரபுரிமையாகப் பெற்றார். நாஃபி' கூறினார்; 'ஹஃப்ஷா, ஸைத் பின் கத்தாபின் மகள் உயிருடன் இருக்கும் வரை அவளுக்குப் பதவி உரிமைகளை வழங்கியுள்ளார். ஸைதின் மகள் இறந்தபோது, அப்துல்லாஹ் பின் உமர் அந்த வீட்டைத் தனக்கே உரியதாக வைத்துக்கொண்டார், மேலும் அந்த வீடு தனக்குரியது என்றும் வாதிட்டார்.'
Imam Malik : 1248
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ اللُّقَطَةِ فَقَالَ اعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلَّا فَشَأْنَكَ بِهَا قَالَ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هِيَ لَكَ أَوْ لِأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ قَالَ فَضَالَّةُ الْإِبِلِ قَالَ مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا وَحِذَاؤُهَا تَرِدُ الْمَاءَ وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا
மாலிக் அவர்கள் [ரபிஆ பின் அபூ அப்துர்ரஹ்மான்], அல் முன்பைத்துகளின் அடிமையான [யஜீத்] வழியாக, [ஸைத் பின் காலித் அல் ஜுஹானி] அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவித்தார்; அவர் கூறினார்: 'ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களைச் சந்தித்து, கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருளான லுகத்தாவைப் பற்றிக் கேட்டார். அதற்கு அவர் கூறினார்: 'அந்த உறையையும் கயிற்றையும் அறிந்துகொள். பிறகு அதை ஓராண்டுக்கு அறிவித்துவிடு. அதன் உரிமையாளர் வந்தால் அதை அவரிடம் கொடுத்துவிடு, இல்லையென்றால் அது உன்னுடையது'. அந்த மனிதர் மீண்டும் கேட்டார், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, வழிதவறிய ஆட்டைப் பற்றி என்ன?' அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்: 'அந்த ஆடு உனக்கோ, அல்லது உன் சகோதரனுக்கோ, அல்லது ஓநாக்கோ உரியது'. அந்த மனிதர் மீண்டும் கேட்டார்; 'வழிதவறிய ஒட்டகத்தைப் பற்றி என்ன?' அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்: 'உனக்கு ஒட்டகத்துடன் என்ன வேலை, அதற்கு நீர் அருந்தவும் கால்கள் இருக்கவும் செய்யும்! அது தன் உரிமையாளரைச் சந்திக்கும் வரை தனக்கான நீரையும் உணவையும் தானே தேடிக்கொள்ளும்'.
Imam Malik : 1249
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَدْرٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ نَزَلَ مَنْزِلَ قَوْمٍ بِطَرِيقِ الشَّامِ فَوَجَدَ صُرَّةً فِيهَا ثَمَانُونَ دِينَارًا فَذَكَرَهَا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ عَرِّفْهَا عَلَى أَبْوَابِ الْمَسَاجِدِ وَاذْكُرْهَا لِكُلِّ مَنْ يَأْتِي مِنْ الشَّأْمِ سَنَةً فَإِذَا مَضَتْ السَّنَةُ فَشَأْنَكَ بِهَا
[அய்யூப் இப்னு மூஸா] வழியாக [முஆவியா இப்னு அப்துல்லாஹ் இப்னு பத்ர் அல் ஜுஹானி] அவர்களிடம் மாலிக் என்னிடம் கூறினார்: [அவரது தந்தை] சிரியாவுக்குச் செல்லும் வழியில் சிலரிடம் தங்கியதாக அவரிடம் தெரிவித்தார். அப்போது அவர் எண்பது தீனார்கள் அடங்கிய ஒரு பையைக் கண்டெடுத்து, அதை உமர் இப்னு கத்தாபிடம் கூறினார். அதற்கு [உமர்], 'இதை மஸ்ஜித்களின் வாசல்களில் அறிவித்து, ஒரு வருடத்திற்கு சிரியாவிலிருந்து வரும் அனைவருக்கும் தெரியப்படுத்துங்கள். ஒரு வருடம் கடந்த பிறகு, அது உங்கள் பொறுப்பு' என்று கூறினார்.
Imam Malik : 1250
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ رَجُلًا وَجَدَ لُقَطَةً فَجَاءَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَفَقَالَ لَهُ إِنِّي وَجَدْتُ لُقَطَةً فَمَاذَا تَرَى فِيهَا فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَرِّفْهَا قَالَ قَدْ فَعَلْتُ قَالَ زِدْ قَالَ قَدْ فَعَلْتُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَا آمُرُكَ أَنْ تَأْكُلَهَا وَلَوْ شِئْتَ لَمْ تَأْخُذْهَا
மாலிக் அவர்கள் [நாஃபி] அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவித்தார்கள்: அவர் கூறினார், 'ஒரு மனிதர் ஒரு பொருளைக் கண்டுபிடித்து அப்துல்லாஹ் பின் உமர் அவர்களிடம் சென்று, "நான் ஒரு பொருளைக் கண்டுபிடித்துள்ளேன். நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார். [அப்துல்லாஹ் பின் உமர்] அவர்கள், "அதைச் சொல்!" என்றார்கள். அந்த மனிதர், "நான் அதைச் செய்துவிட்டேன்" என்றார். அப்துல்லாஹ் அவர்கள், "மீண்டும் செய்" என்றார். அந்த மனிதர், "நான் அதைச் செய்துவிட்டேன்" என்றார். அப்துல்லாஹ் அவர்கள், "அதை உண்ணும்படி நான் உனக்குக் கட்டளையிடவில்லை; நீ விரும்பினால், அதை உண்ணாதே" என்றார்.'
Imam Malik : 1251
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ ثَابِتَ بْنَ الضَّحَّاكِ الْأَنْصَارِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ وَجَدَ بَعِيرًا بِالْحَرَّةِ فَعَقَلَهُ ثُمَّ ذَكَرَهُ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَأَمَرَهُ عُمَرُ أَنْ يُعَرِّفَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ إِنَّهُ قَدْ شَغَلَنِي عَنْ ضَيْعَتِي فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَرْسِلْهُ حَيْثُ وَجَدْتَهُ
[சுலைமான் பின் யஸர்] அவர்களிடமிருந்து [யஹ்யா பின் ஸயீத்] வழியாக மாலிக் என்னிடம் கூறினார்: [தாபித் பின் த்லஹாக் அல் அன்சாரி] அவரிடம், ஒருமுறை எங்கோ தப்பி ஓடிய ஒரு ஒட்டகத்தைக் கண்டதாகவும், பின்னர் அதைக் கட்டிப்போட்டு [உமர் பின் கத்தாப்] அவர்களிடம் தெரிவித்ததாகவும் கூறினார். உமர், அதை மூன்று முறை அறிவிக்குமாறு அவரிடம் கூறினார். தாபித் கூறினார்; 'இது என்னை மிகவும் வேலையாக ஆக்கிவிட்டது, என்னால் என் வயல்களைக் கவனிக்க முடியவில்லை'. உமர் கூறினார், 'நீ அதைப் பிடித்த இடத்திற்கே அந்த ஒட்டகம் செல்லட்டும்!'
Imam Malik : 1252
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ وَهُوَ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ إِلَى الْكَعْبَةِمَنْ أَخَذَ ضَالَّةً فَهُوَ ضَالٌّ
[ஸயீத் பின் முஸய்யப்] அவர்களிடமிருந்து [யஹ்யா பின் ஸயீத்] வழியாக மாலிக் எனக்கு அறிவித்தார்: [உமர் பின் கத்தாப்] அவர்கள் கஃபாவில் சாய்ந்துகொண்டு, 'வழிதவறிய பிராணியை யார் எடுத்துக்கொள்கிறாரோ, அவர் வழிதவறிச் சென்றுவிடுகிறார்' என்று கூறினார்கள்.
Imam Malik : 1253
و حَدَّثَنِي مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍ يَقُولُكَانَتْ ضَوَالُّ الْإِبِلِ فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِبِلًا مُؤَبَّلَةً تَنَاتَجُ لَا يَمَسُّهَا أَحَدٌ حَتَّى إِذَا كَانَ زَمَانُ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَمَرَ بِتَعْرِيفِهَا ثُمَّ تُبَاعُ فَإِذَا جَاءَ صَاحِبُهَا أُعْطِيَ ثَمَنَهَا
உமர் இப்னு கத்தாபின் காலத்தில் வழிதவறிய ஒட்டகங்கள் ஏராளமாகப் பெருகின, அவற்றை யாரும் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. உஸ்மான் இப்னு அஃபானின் காலத்தில், அவற்றின் குணாதிசயங்களை அடையாளம் கண்ட பிறகு, அவற்றை விற்கும்படி அவர் கட்டளையிட்டார். அவற்றின் உரிமையாளர்கள் வந்தால், அந்தப் பணம் அவரிடம் கொடுக்கப்படும் என்று இப்னு ஷிஹாப் கூறியதை மாலிக் என்னிடம் சொன்னார்.
Imam Malik : 1254
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّهُ قَالَخَرَجَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ فَحَضَرَتْ أُمَّهُ الْوَفَاةُ بِالْمَدِينَةِ فَقِيلَ لَهَا أَوْصِي فَقَالَتْ فِيمَ أُوصِي إِنَّمَا الْمَالُ مَالُ سَعْدٍ فَتُوُفِّيَتْ قَبْلَ أَنْ يَقْدَمَ سَعْدٌ فَلَمَّا قَدِمَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ ذُكِرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ يَنْفَعُهَا أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ فَقَالَ سَعْدٌ حَائِطُ كَذَا وَكَذَا صَدَقَةٌ عَنْهَا لِحَائِطٍ سَمَّاهُ
மாலிக் அவர்கள், [ஸயீத் பின் அம்ர் பின் ஷுரஹ்பில் பின் ஸயீத் பின் ஸஅத் பின் உபாதா] அவர்களிடமிருந்து, [அவருடைய தந்தை] வழியாக, [அவருடைய தாத்தா] வழியாக எனக்கு அறிவித்தார்கள்: 'ஸஅத் பின் உபாதா அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் பல போர்களுக்குச் சென்றார்கள். மதீனாவில் இருந்த அவருடைய தாயார் மரணத்தின் விளிம்பில் இருந்தார். அவரிடம், "ஒரு உயில் எழுது" என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு அவர், "நிச்சயமாக, இந்தச் சொத்து ஸஅத் அவர்களுக்குச் சொந்தமானது" என்று கூறினார். பின்னர், ஸஅத் அவர்கள் மதீனாவை அடைவதற்கு முன்பே அவர் இறந்துவிட்டார். ஸஅத் பின் உபாதா அவர்கள் வந்தடைந்தபோது, அவரிடம் அது கூறப்பட்டது. ஸஅத் அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் இதை தர்மமாக அளித்தால் என் தாயாருக்கு அது பயன் அளிக்குமா?" என்று கேட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள். பின்னர் ஸஅத் அவர்கள், "இந்தத் தோட்டமும் இதுவும் என் தாயாரின் சார்பாக அளிக்கப்படும் தர்மம்" என்று கூறினார்கள்.'
Imam Malik : 1255
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَجُلًا قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَأُرَاهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ أَفَأَتَصَدَّقُ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ
மாலிக் அவர்கள், [ஹிஷ்யம் பின் உர்வா] அவர்கள் வழியாக, [அவரது தந்தை] வழியாக, நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் மனைவி [ஆயிஷா] வழியாக என்னிடம் கூறினார்கள்: 'ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம், 'என் தாய் திடீரென இறந்துவிட்டார். பேசுவதற்கு அவருக்கு நேரம் இருந்திருந்தால், அவர் ஏதேனும் தர்மம் செய்திருப்பார் என்று நினைத்தேன். நான் அவருக்கு தர்மம் செய்யலாமா?' என்று கேட்டார். அதற்கு ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், 'ஆம்' என்று பதிலளித்தார்கள்.'
Imam Malik : 1256
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَيْءٌ يُوصَى فِيهِ يَبِيتُ لَيْلَتَيْنِ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ عِنْدَهُ مَكْتُوبَةٌ
[நாஃபி] அவர்கள் வழியாக [அப்துல்லாஹ் பின் உமர்] அவர்கள் எனக்கு அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஒரு முஸ்லிம், உயில் எழுதுவதற்காக ஒரு பொருளை வைத்திருந்து, அதை இரண்டு இரவுகள் விட்டுச் செல்வது சரியல்ல; அவருடைய உயில் முதலில் எழுதப்பட்டிருந்தாலன்றி'.
Imam Malik : 1257
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَمْرَو بْنَ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ قِيلَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِنَّ هَاهُنَا غُلَامًا يَفَاعًا لَمْ يَحْتَلِمْ مِنْ غَسَّانَ وَوَارِثُهُ بِالشَّامِ وَهُوَ ذُو مَالٍ وَلَيْسَ لَهُ هَاهُنَا إِلَّا ابْنَةُ عَمٍّ لَهُ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَلْيُوصِ لَهَا قَالَ فَأَوْصَى لَهَا بِمَالٍ يُقَالُ لَهُ بِئْرُ جُشَمٍ قَالَ عَمْرُو بْنُ سُلَيْمٍ فَبِيعَ ذَلِكَ الْمَالُ بِثَلَاثِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ وَابْنَةُ عَمِّهِ الَّتِي أَوْصَى لَهَا هِيَ أُمُّ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّو حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّ غُلَامًا مِنْ غَسَّانَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ بِالْمَدِينَةِ وَوَارِثُهُ بِالشَّامِ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ فُلَانًا يَمُوتُ أَفَيُوصِي قَالَ فَلْيُوصِ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ الْغُلَامُ ابْنَ عَشْرِ سِنِينَ أَوْ اثْنَتَيْ عَشَرَةَ سَنَةً قَالَ فَأَوْصَى بِبِئْرِ جُشَمٍ فَبَاعَهَا أَهْلُهَا بِثَلَاثِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ
மாலிக், [அப்துல்லாஹ் பின் அபூபக்கர் பின் ஹஸ்ம்] அவர்களிடமிருந்து [அவரது தந்தை] வழியாக எனக்கு அறிவித்தார், [அம்ர் பின் சுலைம் அஸ் ஸுராகி] அவர்கள் தன்னிடம் தெரிவித்ததாவது, உமர் பின் கத்தாபிடம் இவ்வாறு கூறப்பட்டது: 'நிச்சயமாக, ஹஸனைச் சேர்ந்த ஒரு சிறுவன் பருவமடையவில்லை, அவனுடைய வாரிசு சிரியாவில் உள்ள ஒரு மனிதர். அவன் ஒரு செல்வந்த சிறுவன், ஆனால் அவனுக்கு அவனுடைய மாமாவின் மகளைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை.' [உமர் பின் கத்தாப்] பதிலளித்தார்: 'அவன் தன் மாமாவின் மகளுக்கு உயில் எழுத வேண்டும்.' அம்ர் பின் சுலைம் கூறினார்: 'அந்தச் சிறுவன், ஜுஸ்யாம் கிணறு என்றழைக்கப்படும் ஒரு சொத்துடன் தன் மாமாவின் மகளுக்கு உயில் எழுதினான்.' அம்ர் பின் சுலைம் கூறினார்: 'ஆகவே, அது முப்பது ஆயிரம் திர்ஹம்களுக்கு விற்கப்பட்டது, மேலும் உயில் வழங்கப்பட்ட மகளின் பெயர் அம்ர் பின் சுலைம் அஸ் ஸுராகியின் தாயார் ஆவார்.' [அபூபக்கர் பின் ஹஸ்ம்] அவர்களிடமிருந்து [யஹ்யா பின் ஸயீத்] வழியாக மாலிக் எனக்கு அறிவித்தார்: மதீனாவில் உள்ள ஹஸன் நகரைச் சேர்ந்த ஒரு சிறுவன் மரணத்தின் விளிம்பில் இருந்தான், அவனுடைய வாரிசுகள் சிரியாவில் இருந்தனர். பின்னர், இந்விஷயம் உமர் பின் கத்தாபிடம் தெரிவிக்கப்பட்டது. அவரிடம், 'ஒருவர் இறந்துவிட்டார்; அவர் உயில் எழுதி வைத்திருந்தாரா?' என்று கேட்கப்பட்டது. [உமர்] கூறினார், 'அவர் உயில் எழுதி வைத்திருக்க வேண்டும்.' யஹ்யா பின் ஸயீத் கூறினார், 'அபூபக்கர் கூறினார், 'அந்தச் சிறுவனுக்குப் பத்து அல்லது பன்னிரண்டு வயது, அவன் ஜுஸ்யாம் கிணற்றுக்காக ஒரு உயில் எழுதி வைத்திருந்தான், அவனுடைய குடும்பத்தினர் அதை முப்பது ஆயிரம் திர்ஹம்களுக்கு விற்றனர்.'
Imam Malik : 1258
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَجَاءَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ مِنْ وَجَعٍ اشْتَدَّ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ بَلَغَ بِي مِنْ الْوَجَعِ مَا تَرَى وَأَنَا ذُو مَالٍ وَلَا يَرِثُنِي إِلَّا ابْنَةٌ لِي أَفَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثَيْ مَالِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَقُلْتُ فَالشَّطْرُ قَالَ لَا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ إِنَّكَ أَنْ تَذَرَ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَذَرَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ وَإِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا أُجِرْتَ حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فِي امْرَأَتِكَ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَأُخَلَّفُ بَعْدَ أَصْحَابِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ لَنْ تُخَلَّفَ فَتَعْمَلَ عَمَلًا صَالِحًا إِلَّا ازْدَدْتَ بِهِ دَرَجَةً وَرِفْعَةً وَلَعَلَّكَ أَنْ تُخَلَّفَ حَتَّى يَنْتَفِعَ بِكَ أَقْوَامٌ وَيُضَرَّ بِكَ آخَرُونَ اللَّهُمَّ أَمْضِ لِأَصْحَابِي هِجْرَتَهُمْ وَلَا تَرُدَّهُمْ عَلَى أَعْقَابِهِمْ لَكِنْ الْبَائِسُ سَعْدُ بْنُ خَوْلَةَ يَرْثِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ مَاتَ بِمَكَّةَ
மாலிக் அவர்கள், [இப்னு ஷிஹாப்] அவர்களிடமிருந்து, [ஆமிர் பின் ஸஅத் பின் அபூ வக்காஸ்] அவர்களிடமிருந்து, [அவருடைய தந்தை] அவர்கள் கூறியதாக எனக்கு அறிவித்தார்கள்: 'நான் கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, இறுதி ஹஜ்ஜின் போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் என்னைச் சந்தித்தார்கள். நான் கேட்டேன்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டுள்ளேன், என்னிடம் மிகுந்த செல்வம் உள்ளது, ஆனால் என் மகளைத் தவிர வேறு யாரும் எனக்கு வாரிசுரிமை பெறப்போவதில்லை. என் செல்வத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கை தர்மமாக அளிக்கலாமா?' அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'வேண்டாம்' என்றார்கள். நான் கேட்டேன்: 'அல்லது பாதியா?' அவர் கூறினார்: 'வேண்டாம்'. பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'மூன்றில் ஒரு பங்கு. மூன்றில் ஒரு பங்கு என்பதே ஏற்கெனவே ஒரு பெரிய தொகையாகும். உங்கள் வாரிசுகளை ஏழைகளாகவும், மக்களிடம் பிச்சை எடுப்பவர்களாகவும் விட்டுச் செல்வதை விட, அவர்களைச் செல்வந்தர்களாக விட்டுச் செல்வதே உங்களுக்குச் சிறந்தது.' அல்லாஹ்வின் அங்கீகாரத்தை எதிர்பார்த்து உங்கள் செல்வத்தைச் செலவிடாதீர்கள்; இல்லையெனில், உங்கள் மனைவியின் வாயில் நீங்கள் இட்ட அளவுக்கு உங்களுக்கு வெகுமதி கிடைக்கும். ஸஅத் பின் அபூ வக்காஸ் கூறினார், 'நான் கேட்டேன்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, என் நண்பர்கள் சென்ற பிறகு நான் மக்காவில் தங்கலாமா?' ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: 'நீங்கள் மக்காவில் தங்கியிருந்து, நற்செயல்கள் செய்தாலும், உங்கள் பெருமையும் கண்ணியமும் சந்தேகமின்றி அதிகரிக்கும். நீங்கள் அதில் வாழ்ந்தால், அது ஒரு கூட்டத்தினருக்கு நன்மைகளையும் மற்றவர்களுக்குத் தீமைகளையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். யா அல்லாஹ், என் நண்பர்களின் ஹிஜ்ரத் பயணத்தைச் சீராக்குவாயாக, அவர்களின் உற்சாகத்தைக் குறைக்காதிருப்பாயாக.' ஆனால் ஸஅத் பின் கௌலாஹ்வுக்கு ஒரு துயரமான கதி நேர்ந்தது, அவர் மக்காவில் மரணமடைந்தார். ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அவருக்காகக் கருணையையும் மன்னிப்பையும் கோரினார்கள்'.
Imam Malik : 1259
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ مُخَنَّثًا كَانَ عِنْدَ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْمَعُ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنْ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ الطَّائِفَ غَدًا فَأَنَا أَدُلُّكَ عَلَى ابْنَةِ غَيْلَانَ فَإِنَّهَا تُقْبِلُ بِأَرْبَعٍ وَتُدْبِرُ بِثَمَانٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلَنَّ هَؤُلَاءِ عَلَيْكُمْ
மாலிக் அவர்கள் [ஹிஷாம் பின் உர்வா] அவர்களிடமிருந்து [அவருடைய தந்தையிடமிருந்து] எனக்கு அறிவித்தார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் மனைவி உம்மு ஸலாமா அவர்களுடன் ஒரு திருநங்கை இருந்தார். அவர் அப்துல்லாஹ் பின் அபூ உமையா அவர்களிடம் கூறினார், அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்: 'அப்துல்லாஹ்வே, அல்லாஹ் உமக்காக தஃயிஃபைத் திறந்தால், நான் உமக்கு கைலானின் மகளைக் காட்டுவேன். அவள் முன்புறமிருந்து நான்கு முறையும், பின்புறமிருந்து எட்டு முறையும் காணப்படுவாள்.' அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அவர்கள் உம்மீது நுழைய வேண்டாம்.'
Imam Malik : 1260
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُكَانَتْ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَوَلَدَتْ لَهُ عَاصِمَ بْنَ عُمَرَ ثُمَّ إِنَّهُ فَارَقَهَا فَجَاءَ عُمَرُ قُبَاءً فَوَجَدَ ابْنَهُ عَاصِمًا يَلْعَبُ بِفِنَاءِ الْمَسْجِدِ فَأَخَذَ بِعَضُدِهِ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الدَّابَّةِ فَأَدْرَكَتْهُ جَدَّةُ الْغُلَامِ فَنَازَعَتْهُ إِيَّاهُ حَتَّى أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ فَقَالَ عُمَرُ ابْنِي وَقَالَتْ الْمَرْأَةُ ابْنِي فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَلِّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ قَالَ فَمَا رَاجَعَهُ عُمَرُ الْكَلَامَقَالَ و سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ وَهَذَا الْأَمْرُ الَّذِي آخُذُ بِهِ فِي ذَلِكَ
யஹ்யா பின் ஸயீத் வழியாக மாலிக் என்னிடம் கூறினார்: நான் அல் காஸிம் பின் முஹம்மது கூறுவதைக் கேட்டேன்: 'உமர் பின் கத்தாப் அன்ஸாரைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணை மணந்தார், அவர்களுக்கு ஆஸிம் பின் உமர் என்ற மகன் பிறந்தான், பின்னர் உமர் அவளை விவாகரத்து செய்தார். உமர் குபாவிற்கு வந்தபோது, அவரது மகன் மசூதியின் மாடியில் விளையாடுவதைக் கண்டார். எனவே உமர் தன் மகனின் கையைப் பிடித்து, தனது குதிரையின் மீது மடியில் அமர வைத்தார். ஆனால் அந்தச் சிறுவனின் பாட்டியான, உமரின் மகன் ஆஸிம், இதைக் கண்டார், அவர்கள் இருவரும் அபூபக்கர் அஸ்-சித்தீக்கிடம் வந்தனர். அப்போது உமர், 'இவன் என் மகன்' என்றார். அதற்கு அந்தப் பாட்டி, 'அந்தப் பெண் - குழந்தையின் தாய் - என் மகன்' என்றார். [அபூபக்கர் அஸ்-சித்தீக்] பின்னர், 'சிறுவனை அவனது பாட்டியுடன் விட்டுவிடு' என்றார். அறிவிப்பாளரான அல் காஸிம் கூறினார்: 'அதன்பிறகு, உமர் வேறு எதுவும் பேசவில்லை.' யஹ்யா கூறினார்: 'மாலிக், 'இந்த விஷயத்தில் இதுதான் எங்கள் கருத்து' என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்.'