Imam Malik (الامام مالك) - 1594 Hadith
Hadith
Imam Malik : 1241
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَنَّهُ قَالَإِنَّ أَبَاهُ بَشِيرًا أَتَى بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي هَذَا غُلَامًا كَانَ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَهُ مِثْلَ هَذَا فَقَالَ لَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَجِعْهُ
O Yahya o n’à dito da-o Malik da-o [Ibn Shihab] da-o [Humaid bin Abdurrahman bin Auf] e da-o [Muhammad bin Numan bin Basyir] che tutti doî gh’an dito, da [Nu’man bin Basyir] o l’à dito che seu poæ, Basyir, o s’é portou à vedde o mæ Messaggê de Allah o l’à dito, figgio un servitô'. O Rasulullah o l'à domandou dapeu: «Aveite dæto ascì à ògnidun di vòstri figgi?» o l’à respòsto; 'Na'. O Rasulullah o l'à dito: «Dòppo, piggiâ torna o regâ».
Hadith
Imam Malik : 1242
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَكَانَ نَحَلَهَا جَادَّ عِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ مَالِهِ بِالْغَابَةِ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ وَاللَّهِ يَا بُنَيَّةُ مَا مِنْ النَّاسِ أَحَدٌ أَحَبُّ إِلَيَّ غِنًى بَعْدِي مِنْكِ وَلَا أَعَزُّ عَلَيَّ فَقْرًا بَعْدِي مِنْكِ وَإِنِّي كُنْتُ نَحَلْتُكِ جَادَّ عِشْرِينَ وَسْقًا فَلَوْ كُنْتِ جَدَدْتِيهِ وَاحْتَزْتِيهِ كَانَ لَكِ وَإِنَّمَا هُوَ الْيَوْمَ مَالُ وَارِثٍ وَإِنَّمَا هُمَا أَخَوَاكِ وَأُخْتَاكِ فَاقْتَسِمُوهُ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا أَبَتِ وَاللَّهِ لَوْ كَانَ كَذَا وَكَذَا لَتَرَكْتُهُ إِنَّمَا هِيَ أَسْمَاءُ فَمَنْ الْأُخْرَى فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ ذُو بَطْنِ بِنْتِ خَارِجَةَ أُرَاهَا جَارِيَةً
O Malik o m'à dito da-o [Ibn Shihab] da-o ['Urwah bin Az Zubair] da-a [Aisyah] a moggê do Profeta, o l'à dito che o [Abu Bakar Ash Shiddiq] o gh'aiva dæto vinti wasaq -sessanta sha'- da-a seu propietæ inta region de Ghabah. Quande o Abu Bakr o l'ea vexin a-a seu mòrte, o l'à dito; — O mæ figgio! Pe Allah, no gh'é nisciun che m'arrecheuggeiva de vegnî ricco dòppo de mi feua che ti. No gh'é nisciun ch'o soffre de misëia dòppo de mi che ti. Ti ò dæto vinti wasaq -datte- da-o mæ tesoro, se ti l’æ arrecuggeito e arrecuggeito, aloa son tò. Ma ancheu, o tesoro o l'é vegnuo un tesoro ereditäio. Dæ a-i vòstri doî fræ e doe seu, scompartîli in sciâ base do Libbro de Allah’. Aisha a l'à dito; — O mæ poæ! Pe Allah, se succede questo e quello – a vòstra mòrte –, abbandono pe in davei a mæ propietæ. Me fræ o l'é Asma, donca à chi gh'ò da fâ attençion?» O Abu Bakr o l'à dito; "O ventre ch'o l'ea into ventre de bint Kharijah, ò visto ch'a l'ea unna scciava – a mæ dependente –''.
Hadith
Imam Malik : 1243
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَا بَالُ رِجَالٍ يَنْحَلُونَ أَبْنَاءَهُمْ نُحْلًا ثُمَّ يُمْسِكُونَهَا فَإِنْ مَاتَ ابْنُ أَحَدِهِمْ قَالَ مَا لِي بِيَدِي لَمْ أُعْطِهِ أَحَدًا وَإِنْ مَاتَ هُوَ قَالَ هُوَ لِابْنِي قَدْ كُنْتُ أَعْطَيْتُهُ إِيَّاهُ مَنْ نَحَلَ نِحْلَةً فَلَمْ يَحُزْهَا الَّذِي نُحِلَهَا حَتَّى يَكُونَ إِنْ مَاتَ لِوَرَثَتِهِ فَهِيَ بَاطِلٌ
O Malik o m’à dito da-o [Ibnu Shihab] da-o [’Urwah bin Az Zubair] da-o [Abdurrahman bin Abdulqari] che o [Umar bin Khattab] o l’à dito; — Perché i òmmi dan quarcösa a-i seu figgi e dapeu ghe domandan torna, se un de loiatri o mòrre? O l'à dito: «No ò mai dæto sto tesoro inte mæ moen à nisciun». Ma quande o figgeu o l'é mòrto o l'à dito: «A propietæ a l'é de mæ figgio, gh'ò dæto». Fate attençion – quelli che fan questo –, chi se segge ch'o dà un regâ, e o regâ o no l'é stæto reçevuo da-o reçevente fin à quande o no mòrre, aloa o no l'é valido che a propietæ a vëgne unn'ereditæ'.
Hadith
Imam Malik : 1244
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ بْنِ طَرِيفٍ الْمُرِّيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَنْ وَهَبَ هِبَةً لِصِلَةِ رَحِمٍ أَوْ عَلَى وَجْهِ صَدَقَةٍ فَإِنَّهُ لَا يَرْجِعُ فِيهَا وَمَنْ وَهَبَ هِبَةً يَرَى أَنَّهُ إِنَّمَا أَرَادَ بِهَا الثَّوَابَ فَهُوَ عَلَى هِبَتِهِ يَرْجِعُ فِيهَا إِذَا لَمْ يُرْضَ مِنْهَا
O Malik o m'à dito da [Daud bin Al Hushain] da [Abu Ghatafan bin Tharif Al Mari] che [Umar bin Khattab] o l'à dito; — Chi dà un regâ pe rinforsâ l’amixiçia, ò pe-a caitæ, o no deve piggiâlo torna. Chi se segge ch'o dà un regâ, co-a speransa de unna recompensa, aloa o peu piggiâlo torna s'o no l'é contento do regâ».
Hadith
Imam Malik : 1245
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا رَجُلٍ أُعْمِرَ عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَإِنَّهَا لِلَّذِي يُعْطَاهَا لَا تَرْجِعُ إِلَى الَّذِي أَعْطَاهَا أَبَدًالِأَنَّهُ أَعْطَى عَطَاءً وَقَعَتْ فِيهِ الْمَوَارِيثُ
O m'é stæto dito da-o Malik da-o [Ibnu Shihab] da-o [Abu Salamah bin Abdurrahman bin Auf] da [Jabir bin Abdullah Al Ansari] che o Messaggê de Allah o l'à dito: «Chi se segge dæto un pòsto pe vive pe lê mæximo ò pe-i seu descendenti, o peu vegnî e propietæ do neturpi donatô. Pecöse o l’à dæto un regâ ch’o l’à o drito d’ereditæ drento’.
Hadith
Imam Malik : 1246
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ أَنَّهُ سَمِعَ مَكْحُولًا الدِّمَشْقِيَّ يَسْأَلُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍعَنْ الْعُمْرَى وَمَا يَقُولُ النَّاسُ فِيهَا فَقَالَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ مَا أَدْرَكْتُ النَّاسَ إِلَّا وَهُمْ عَلَى شُرُوطِهِمْ فِي أَمْوَالِهِمْ وَفِيمَا أُعْطُوا
O Malik o m'à dito da [Yahya bin Sa'id] da [Abdurrahman bin Al Qasim] ch'o l'aiva sentio o Makhul Ad Dimasyqi domandâ [a-o Al Qasim bin Mahomed] in sce l'umra e in sce quello che a gente a ne pensa, dapeu o Al Qasim bin Mahomed o l'à dito; «No ò conosciuo nisciun feua che loiatri into seu accòrdio in -costioin- propietæ e quello ch'an dæto».
Hadith
Imam Malik : 1247
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَوَرِثَ مِنْ حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ دَارَهَا قَالَ وَكَانَتْ حَفْصَةُ قَدْ أَسْكَنَتْ بِنْتَ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ مَا عَاشَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ بِنْتُ زَيْدٍ قَبَضَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْمَسْكَنَ وَرَأَى أَنَّهُ لَهُ
O Malik o m'à dito da-o [Nafi'] che [o Abdullah bin Omar] o l'à ereditou a cà do Hafshah bin Omar. O Nafi' o l'à dito; 'O Hafshah o l'à dæto i driti de collocaçion a-a figgia do Zaid bin Khattab fintanto ch'a l'é viva. Quande a figgia do Zaid a l'é mòrta, o Abdullah bin Umar o l'à conservou a cà e o l'à sostegnuo che a cà a l'ea seu.
Hadith
Imam Malik : 1248
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ اللُّقَطَةِ فَقَالَ اعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلَّا فَشَأْنَكَ بِهَا قَالَ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هِيَ لَكَ أَوْ لِأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ قَالَ فَضَالَّةُ الْإِبِلِ قَالَ مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا وَحِذَاؤُهَا تَرِدُ الْمَاءَ وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا
O Malik o m’à dito da-o [Rabi’ah bin Abu Abdurrahman] da-o [Yazid] o scciavo de Al Munba’its, da-o [Zaid bin Khalid A. L. Juhani] o l’à dito; 'Un òmmo o l'à incontrou o Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ch'o domandava in sciô Luqathah – l'oggetto attrovou –, o l'à dito dapeu: 'Conosce a covertua e a còrda, dapeu annonçiâlo pe un anno. Se o propietäio o vëgne aloa ghe ô dai, e se no aloa o l'é o teu'. L’òmmo o l’à domandou torna: «O Messaggê de Allah, e a crava errante?» O l’à respòsto: «A cavra a l’é pe ti, ò pe to fræ, ò pe-o lovo». L'òmmo o l'à domandou torna; — E o cammello ch'o s'é perso? ’ O gh’à respòsto: ‘Che affæ t’æ con un cammello, o peu beive e o l’à de gambe! O çerchià o seu beive e o seu mangiâ fin à quande o no l’incontra o seu patron.
Hadith
Imam Malik : 1249
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَدْرٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ نَزَلَ مَنْزِلَ قَوْمٍ بِطَرِيقِ الشَّامِ فَوَجَدَ صُرَّةً فِيهَا ثَمَانُونَ دِينَارًا فَذَكَرَهَا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ عَرِّفْهَا عَلَى أَبْوَابِ الْمَسَاجِدِ وَاذْكُرْهَا لِكُلِّ مَنْ يَأْتِي مِنْ الشَّأْمِ سَنَةً فَإِذَا مَضَتْ السَّنَةُ فَشَأْنَكَ بِهَا
O Malik o m'à dito da-o [Ayyub bin Musa] da-o [Mu'awiyah bin Abdullah bin Badr Al Juhani] che [seu poæ] o gh'aiva dito ch'o s'ea fermou da un pòpolo in sciô seu cammin pe-a Sciria. Dapeu o l'à attrovou unna sacchetta ch'a contegniva ottanta dinari, o l'à dito questo a-o Umar bin Khattab. [Omar] o l’à dito dapeu: ‘Proclamâlo a-e pòrte da moschea e dîlo à chi se segge ch’o vëgne da-a Sciria into corso de l’anno. Se l'é passou un anno, a l'é à ti'.
Hadith
Imam Malik : 1250
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ رَجُلًا وَجَدَ لُقَطَةً فَجَاءَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَفَقَالَ لَهُ إِنِّي وَجَدْتُ لُقَطَةً فَمَاذَا تَرَى فِيهَا فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَرِّفْهَا قَالَ قَدْ فَعَلْتُ قَالَ زِدْ قَالَ قَدْ فَعَلْتُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَا آمُرُكَ أَنْ تَأْكُلَهَا وَلَوْ شِئْتَ لَمْ تَأْخُذْهَا
Me l’é stæto dito che o Malik da [Nafi’] o l’à dito: ‘Un òmmo o l’à attrovou un oggetto, dapeu o l’é anæto da-o Abdullah bin Umar e o l’à dito; — Ò attrovou un articolo, che ne pensi? [O Abdolla bin Omar] o l’à respòsto; — Annunçiâlo! ' L'òmmo o l'à dito; «L'ò za fæto». O Abdullah o l'à dito: «Fâlo torna». L'òmmo o l'à dito: «L'ò fæto». O Abdullah o l'à dito; «No ti digo de mangiâlo, se ti veu aloa no piggiâlo».
Hadith
Imam Malik : 1251
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ ثَابِتَ بْنَ الضَّحَّاكِ الْأَنْصَارِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ وَجَدَ بَعِيرًا بِالْحَرَّةِ فَعَقَلَهُ ثُمَّ ذَكَرَهُ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَأَمَرَهُ عُمَرُ أَنْ يُعَرِّفَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ إِنَّهُ قَدْ شَغَلَنِي عَنْ ضَيْعَتِي فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَرْسِلْهُ حَيْثُ وَجَدْتَهُ
O Malik o m'à dito da-o [Yahya bin Sa'id] da-o [Sulaiman bin Yasar] che [o Thabit bin Dlahak Al Ansari] o gh'aiva dito che unna vòtta o l'aiva attrovou un cammello ch'o l'ea scappou da quarche banda, dapeu o l'aiva ligou e o l'aiva segnallou a-o [Umar bin Khattab]. O Umar dapeu o gh'à dito de annonçiâlo træ vòtte. O Tabit o l'à dito; «O m'à tegnuo mai tanto occupou che no peuo piggiâ cura di mæ campi». Omar o l’à dito: «Che o cammello o vagghe into pòsto donde l’æ piggiou! '
Hadith
Imam Malik : 1252
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ وَهُوَ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ إِلَى الْكَعْبَةِمَنْ أَخَذَ ضَالَّةً فَهُوَ ضَالٌّ
O Malik o m'à dito da-o [Yahya bin Sa'id] da-o [Sa'id bin Musayyab] che o [Omar bin Khattab] o l'à dito, con apposâse a-a Kaaba, 'Chi piggia unna bestia errante o l'é anæto perso'.
Hadith
Imam Malik : 1253
و حَدَّثَنِي مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍ يَقُولُكَانَتْ ضَوَالُّ الْإِبِلِ فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِبِلًا مُؤَبَّلَةً تَنَاتَجُ لَا يَمَسُّهَا أَحَدٌ حَتَّى إِذَا كَانَ زَمَانُ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَمَرَ بِتَعْرِيفِهَا ثُمَّ تُبَاعُ فَإِذَا جَاءَ صَاحِبُهَا أُعْطِيَ ثَمَنَهَا
O m'aiva dito o Malik ch'o l'aiva sentio [Ibn Shihab] dî; — Gh'ea tanti cammelli che se son straviæ into tempo do Umar bin Khattab, che se allevavan fiña e nisciun o î piggiava. Into mentre, [o Uthman bin Affan], dòppo avei reconosciuo e seu caratteristiche, o l'à ordenou de vendilo, se o propietäio o vegniva, i dinæ da vendia ghe vegnivan dæti.'
Hadith
Imam Malik : 1254
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّهُ قَالَخَرَجَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ فَحَضَرَتْ أُمَّهُ الْوَفَاةُ بِالْمَدِينَةِ فَقِيلَ لَهَا أَوْصِي فَقَالَتْ فِيمَ أُوصِي إِنَّمَا الْمَالُ مَالُ سَعْدٍ فَتُوُفِّيَتْ قَبْلَ أَنْ يَقْدَمَ سَعْدٌ فَلَمَّا قَدِمَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ ذُكِرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ يَنْفَعُهَا أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ فَقَالَ سَعْدٌ حَائِطُ كَذَا وَكَذَا صَدَقَةٌ عَنْهَا لِحَائِطٍ سَمَّاهُ
O Malik o m'à dito da [Sa'id bin Amru bin Syurahbil bin Sa'id bin Sa'ad bin Ubadah] da [seu poæ] da [seu poæ] o l'à dito; O Saad bin Ubadah o l'é anæto feua co-o Rasulullah inte ben ben de guære. Tanto che seu moæ, ch'a l'ea à Medina, a l'ea vexiña a-a seu mòrte, o gh'à dito: «Comportâte». A seu moæ a l'à dito aloa; «De fæto o tesoro o l'appartëgne a-o Sa'd». dapeu o l'é mòrto avanti che o Sa'd o l'arrivesse à Medina. Quande o Sa'd bin Ubadah o l'é arrivou, gh'é stæto dito sto fæto. O Sa'd o l'à dito: «O Messaggê de Allah, se dò a caitæ à mæ moæ, a saià d'avvantaggio à mæ moæ?» O Rasulullah o l'à respòsto: «Sì». O Sa'ad o l'à dito alloa; «Sto giardin e questo son l'elemosina into nomme de mæ moæ».
Hadith
Imam Malik : 1255
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَجُلًا قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَأُرَاهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ أَفَأَتَصَدَّقُ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ
O m’avesse dito o Malik da [Hysyam bin ‘Urwah] da [seu poæ] da [Aisha] a moggê do Profeta, o l’à dito: ‘Un òmmo o l’à dito a-o Messaggê de Allah; — A mæ moæ a l’é mòrta tutt’assemme, pensava che se a l’avesse tempo de parlâ, a ghe dava quarcösa. Ghe poscio dâ a caitæ?» O Rasulullah o l'à respòsto: «Sì».
Hadith
Imam Malik : 1256
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَيْءٌ يُوصَى فِيهِ يَبِيتُ لَيْلَتَيْنِ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ عِنْدَهُ مَكْتُوبَةٌ
O Malik do [Nafi'] o m'à dito da-o [Abdullah bin Umar] che o Rasulullah o l'à dito: «No l'é giusto pe un mossulman ch'o l'agge quarcösa da lasciâ e dapeu o ô lascia pe doe neutte, feua che o seu testamento o no segge scrito primma».
Hadith
Imam Malik : 1257
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَمْرَو بْنَ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ قِيلَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِنَّ هَاهُنَا غُلَامًا يَفَاعًا لَمْ يَحْتَلِمْ مِنْ غَسَّانَ وَوَارِثُهُ بِالشَّامِ وَهُوَ ذُو مَالٍ وَلَيْسَ لَهُ هَاهُنَا إِلَّا ابْنَةُ عَمٍّ لَهُ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَلْيُوصِ لَهَا قَالَ فَأَوْصَى لَهَا بِمَالٍ يُقَالُ لَهُ بِئْرُ جُشَمٍ قَالَ عَمْرُو بْنُ سُلَيْمٍ فَبِيعَ ذَلِكَ الْمَالُ بِثَلَاثِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ وَابْنَةُ عَمِّهِ الَّتِي أَوْصَى لَهَا هِيَ أُمُّ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّو حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّ غُلَامًا مِنْ غَسَّانَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ بِالْمَدِينَةِ وَوَارِثُهُ بِالشَّامِ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ فُلَانًا يَمُوتُ أَفَيُوصِي قَالَ فَلْيُوصِ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ الْغُلَامُ ابْنَ عَشْرِ سِنِينَ أَوْ اثْنَتَيْ عَشَرَةَ سَنَةً قَالَ فَأَوْصَى بِبِئْرِ جُشَمٍ فَبَاعَهَا أَهْلُهَا بِثَلَاثِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ
O Malik o m’à dito da [Abdullah bin Abu Bakr bin Hazm] da [seu poæ] che [‘Amru bin Sulaim Az Zuraqi] ch’o gh’à segnallou, ch’o l’ea stæto dito à Umar bin Khattab; — De fæto, gh'ea un figgio ch'o no l'aiva razzonto a pubertæ da Gassan, tanto che o seu erede o l'ea unna persoña à Sham. O figgeu o l'ea un figgeu ricco ma o no l'aiva nisciun feua che a figgia de seu tio. [Omar bin Khattab] o l’à respòsto; «O dovieiva fâ un testamento a-o figgio de seu tio». — O Amru bin Sulaim o l'à dito; «O figgeu o l'à ereditou o testamento da figgia de seu tio co-a propietæ ch'a se ciamma Jusyam well». — O Amru bin Sulaim o l'à dito; «Così a propietæ a l'é stæta vendua pe trentamilla dirham e o nomme da figgia do tio ch'a l'aiva reçevuo o testamento o l'ea «Amru bin Sulaim Az Zuraqi». O Malik o m'à dito da-o [Yahya bin Sa'id] da-o [Abu Bakr bin Hazm] che à Mediña gh'ea un figgio de Gassan ch'o l'ea vexin a-a seu mòrte, tanto che o seu erede o l'ea in Siria. Dapeu o l'à trasmisso sto fæto à Umar bin Khattab. Ghe l'é stæto dito; — Quarchedun o l'é mòrto, o l'à un testamento? [Omar] o l’à dito; «O dovieiva fâ un testamento». O Yahya bin Sa'id o l'à dito; O Abu Bakr o l'à dito; «O figgeu o l'aiva dexe ò dozze anni, dapeu o l'à fæto un testamento co-o pòsso Jusyam, dapeu a seu famiggia a l'à venduo o pòsso pe trentamilla dirham».
Hadith
Imam Malik : 1258
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَجَاءَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ مِنْ وَجَعٍ اشْتَدَّ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ بَلَغَ بِي مِنْ الْوَجَعِ مَا تَرَى وَأَنَا ذُو مَالٍ وَلَا يَرِثُنِي إِلَّا ابْنَةٌ لِي أَفَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثَيْ مَالِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَقُلْتُ فَالشَّطْرُ قَالَ لَا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ إِنَّكَ أَنْ تَذَرَ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَذَرَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ وَإِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا أُجِرْتَ حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فِي امْرَأَتِكَ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَأُخَلَّفُ بَعْدَ أَصْحَابِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ لَنْ تُخَلَّفَ فَتَعْمَلَ عَمَلًا صَالِحًا إِلَّا ازْدَدْتَ بِهِ دَرَجَةً وَرِفْعَةً وَلَعَلَّكَ أَنْ تُخَلَّفَ حَتَّى يَنْتَفِعَ بِكَ أَقْوَامٌ وَيُضَرَّ بِكَ آخَرُونَ اللَّهُمَّ أَمْضِ لِأَصْحَابِي هِجْرَتَهُمْ وَلَا تَرُدَّهُمْ عَلَى أَعْقَابِهِمْ لَكِنْ الْبَائِسُ سَعْدُ بْنُ خَوْلَةَ يَرْثِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ مَاتَ بِمَكَّةَ
Me l’é stæto dito che o Malik da [Ibn Shihab] da [Amir bin Sa’d bin Abu Waqqas] da [seu poæ] o l’à dito; O m'à vixitou into tempo de l'evento Hajj Wada, perché à quelli tempi l'ea ben ben ammalou. Mi ò dito; «O Messaggê de Allah, a-o momento son gravemente ammalou e gh’ò ben ben de ricchessa, ma nisciun o m’eredita feua che mæ figgia, dovieiva dâ a caitæ con doî tersi da mæ ricchessa? ' O Rasulullah o l'à dito; — No, ò domandou; — O a meitæ? ’ O l’à dito: ‘No,’ alloa o Rasulullah o l’à dito: ‘Un terso. Un terso o l'é ben ben. L’é megio che ti lasci ricchi i to eredi che lasciâli pövei e mendicanti. No spendi a vòstra ricchessa inta speransa de l'approvaçion de Allah, feua che se vëgne compensou con quello che mette inta bocca de vòstra moggê». O Sa'd bin Abu Waqqas o l'à dito: «Ò dito; «O Messaggê de Allah, poscio restâ a-a Mecca dòppo che i mæ amixi son anæti?» O Rasulullah o l’à respòsto: «Anche se ti resti inta Mecca, e ti fai de boñe açioin, a tò glòria e l’onô aumentian sensa dubio. O porrieiva ëse che se ti ghe vive, o portiâ di avvantaggi à un gruppo e di danni à di atri. O Allah, rende liscio o viægio de l'hijrah di mæ amixi, no ammermâ o seu entuxasmo.» Ma un destin tragico o l'é capitou o Sa'd bin Khaulah, o l'à incontrou a seu mòrte a-a Mecca. O Rasulullah o l'à domandou misericordia e perdono pe lê'.
Hadith
Imam Malik : 1259
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ مُخَنَّثًا كَانَ عِنْدَ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْمَعُ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنْ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ الطَّائِفَ غَدًا فَأَنَا أَدُلُّكَ عَلَى ابْنَةِ غَيْلَانَ فَإِنَّهَا تُقْبِلُ بِأَرْبَعٍ وَتُدْبِرُ بِثَمَانٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلَنَّ هَؤُلَاءِ عَلَيْكُمْ
O Malik da [Hysyam bin 'Urwah] o m'à dito da [seu poæ] che gh'ea un travestio da-a rente à Umm Salamah, a moggê do Profeta, o l'à dito a-o Abdullah bin Abu Umayah e o Rasulullah o l'à ascoltou; — O Abdullah, se un giorno Allah o t'arve o Taif, aloa ti mostriò a figgia do Ghailan. In veitæ o saià visto da-i quattro davanti e da-i eutto derê». Dapeu, o Rasulullah o l'à dito: «No lasciâ che vëgnan mai drento pe veddete».
Hadith
Imam Malik : 1260
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُكَانَتْ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَوَلَدَتْ لَهُ عَاصِمَ بْنَ عُمَرَ ثُمَّ إِنَّهُ فَارَقَهَا فَجَاءَ عُمَرُ قُبَاءً فَوَجَدَ ابْنَهُ عَاصِمًا يَلْعَبُ بِفِنَاءِ الْمَسْجِدِ فَأَخَذَ بِعَضُدِهِ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الدَّابَّةِ فَأَدْرَكَتْهُ جَدَّةُ الْغُلَامِ فَنَازَعَتْهُ إِيَّاهُ حَتَّى أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ فَقَالَ عُمَرُ ابْنِي وَقَالَتْ الْمَرْأَةُ ابْنِي فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَلِّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ قَالَ فَمَا رَاجَعَهُ عُمَرُ الْكَلَامَقَالَ و سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ وَهَذَا الْأَمْرُ الَّذِي آخُذُ بِهِ فِي ذَلِكَ
O Malik o m'à dito da [Yahya bin Sa'id] ch'o l'à dito; Ho sentio [o Al Qasim bin Mahomed] dî; O Omar bin Khattab o l'à sposou unna dònna Ansar, dapeu an avuo un figgio ch'o se ciammava o Ashim bin Umar, e dapeu o Umar o l'à divorçiâ. Quande o Umar o l'é vegnuo à Quba, o l'à attrovou i seu figgi che zeugan in sciâ terrassa da moschea. Coscì o Umar o l'à tegnuo o brasso de seu figgio e o l'à misso in scê seu grembe, in sciô seu veicolo. Però, a nanna do figgeu – o Ashim, o figgio do Umar – o l'à visto sto fæto, coscì che son vegnui tutti doî da-o Abu Bakar Ash Shaiddiq. O Umar o l'à dito dapeu: «Questo o l'é o mæ figgio». E a nonna a l'à dito: «A dònna – a moæ do figgeu – a l'é mæ figgia». [Abu Bakar Comme o Siddiq] o l'à dito alloa; «Che o figgeu o segge co-a seu nonna». O Al Qasim – o narratô – o l'à dito; «Dòppo quello, o Umar o no l'à dito ciù de poule». O Yahya o l'à dito; — Ho sentio o Malik dî; "Quella a l'é l'opinion ch'emmo in sce sta costion."
