Imam Malik (الامام مالك) - 1594 Hadith
Hadith
Imam Malik : 1241
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَنَّهُ قَالَإِنَّ أَبَاهُ بَشِيرًا أَتَى بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي هَذَا غُلَامًا كَانَ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَهُ مِثْلَ هَذَا فَقَالَ لَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَجِعْهُ
Yahya hevur sagt okkum frá Malik frá [Ibn Shihab] frá [Humaid bin Abdurrahman bin Auf] og frá [Muhammad bin Nu’man bin Basyir], at teir báðir søgdu honum, frá [Nu’man bin Basyir] segði hann, at pápi hansara, Basyir, førdi hann at síggja Rasulullahlam Salla; 'Eg havi givið soninum ein tænara'. Rasulullah spurdi síðani: 'Hava tit givið hvørjum av tykkara børnum eisini? ' hann svarar; 'Nei'. Rasulullah segði: 'Tak so gávuna aftur'.
Hadith
Imam Malik : 1242
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَكَانَ نَحَلَهَا جَادَّ عِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ مَالِهِ بِالْغَابَةِ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ وَاللَّهِ يَا بُنَيَّةُ مَا مِنْ النَّاسِ أَحَدٌ أَحَبُّ إِلَيَّ غِنًى بَعْدِي مِنْكِ وَلَا أَعَزُّ عَلَيَّ فَقْرًا بَعْدِي مِنْكِ وَإِنِّي كُنْتُ نَحَلْتُكِ جَادَّ عِشْرِينَ وَسْقًا فَلَوْ كُنْتِ جَدَدْتِيهِ وَاحْتَزْتِيهِ كَانَ لَكِ وَإِنَّمَا هُوَ الْيَوْمَ مَالُ وَارِثٍ وَإِنَّمَا هُمَا أَخَوَاكِ وَأُخْتَاكِ فَاقْتَسِمُوهُ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا أَبَتِ وَاللَّهِ لَوْ كَانَ كَذَا وَكَذَا لَتَرَكْتُهُ إِنَّمَا هِيَ أَسْمَاءُ فَمَنْ الْأُخْرَى فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ ذُو بَطْنِ بِنْتِ خَارِجَةَ أُرَاهَا جَارِيَةً
Malik segði mær frá [Ibn Shihab] frá ['Urwah bin Az Zubair] frá [Aisyah] konu profetsins, hann segði, at [Abu Bakar Ash Shiddiq] hevði givið honum tjúgu wasaq -seksti sha'- frá ogn hansara í økinum Ghabah. Tá ið Abu Bakr var nær við at doyggja, segði hann; »Ó, sonur mín! Við Allah, tað er eingin, sum eg vildi gjarna blivið ríkur eftir meg uttan tú. Tað er eingin, sum líður av fátækradømi eftir meg enn tú. Eg havi givið tær tjúgu wasaq -dadlur- úr mínum skatti, um tú hevur avreitt og savnað tær, so eru tær tínar. Men í dag er dýrgripurin vorðin ein arvaður dýrgripur. Gev tínum báðum beiggjum og tveimum systrum, být tær út við støði í Allahs bók'. Aisha segði; »O, faðir mín! Við Allah, um hetta og hatta hendir - tín deyði -, so fari eg sanniliga at sleppa mínum ognarrætti. Beiggi mín eitur Asma, so hvørjum skal eg annars geva gætur? » Ábu Bakr segði; "Móðurlívið, sum var í búkinum á bint Kharijah, sá eg, at hon var ein kvinnulig trælur -mín uppihaldari-''."
Hadith
Imam Malik : 1243
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَا بَالُ رِجَالٍ يَنْحَلُونَ أَبْنَاءَهُمْ نُحْلًا ثُمَّ يُمْسِكُونَهَا فَإِنْ مَاتَ ابْنُ أَحَدِهِمْ قَالَ مَا لِي بِيَدِي لَمْ أُعْطِهِ أَحَدًا وَإِنْ مَاتَ هُوَ قَالَ هُوَ لِابْنِي قَدْ كُنْتُ أَعْطَيْتُهُ إِيَّاهُ مَنْ نَحَلَ نِحْلَةً فَلَمْ يَحُزْهَا الَّذِي نُحِلَهَا حَتَّى يَكُونَ إِنْ مَاتَ لِوَرَثَتِهِ فَهِيَ بَاطِلٌ
Malik hevur sagt mær frá [Ibnu Shihab] frá [Urwah bin Az Zubair] frá [Abdurrahman bin Abdulqari], at [Umar bin Khattab] segði; »Hví geva menn børnum sínum okkurt og biðja so um tað aftur, um eitt teirra doyr? ' Hann segði: 'Eg havi ongantíð givið nøkrum hendan dýrgripin í mínar hendur'. En er barnit andadiz sagdi hann; 'Ognin eigur sonur mín, eg havi givið honum hana'. Verið varin - tey, sum gera hetta -, hvør gevur gávu, og gávan ikki er móttikin av móttakaranum, fyrr enn hann doyr, tá er tað ikki galdandi, at ognin gerst arvur'.
Hadith
Imam Malik : 1244
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ بْنِ طَرِيفٍ الْمُرِّيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَنْ وَهَبَ هِبَةً لِصِلَةِ رَحِمٍ أَوْ عَلَى وَجْهِ صَدَقَةٍ فَإِنَّهُ لَا يَرْجِعُ فِيهَا وَمَنْ وَهَبَ هِبَةً يَرَى أَنَّهُ إِنَّمَا أَرَادَ بِهَا الثَّوَابَ فَهُوَ عَلَى هِبَتِهِ يَرْجِعُ فِيهَا إِذَا لَمْ يُرْضَ مِنْهَا
Malik hevur sagt mær frá [Daud bin Al Hushain] frá [Abu Gatafan bin Tharif Al Mari], at [Umar bin Khattab] segði; »Hvør sum gevur gávu til at styrkja vinalag, ella til næstakærleika, má hann ikki taka hana aftur. Hvør sum gevur eina gávu, við vón um løn, so kann hann taka hana aftur, um hann ikki er nøgdur við gávuna'.
Hadith
Imam Malik : 1245
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا رَجُلٍ أُعْمِرَ عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَإِنَّهَا لِلَّذِي يُعْطَاهَا لَا تَرْجِعُ إِلَى الَّذِي أَعْطَاهَا أَبَدًالِأَنَّهُ أَعْطَى عَطَاءً وَقَعَتْ فِيهِ الْمَوَارِيثُ
Tað hevur verið sagt mær av Malik frá [Ibnu Shihab] frá [Abu Salamah bin Abdurrahman bin Auf] frá [Jabir bin Abdullah Al Ansari], at sendiboð Allahs salla Allahu 'alaihi wa sallam segði: 'Hvør sum helst fær eitt stað at búgva fyri seg sjálvan ella eftirkomarar hansara, kann tað gerast avkominum hjá gevara. Tí hann hevur givið eina gávu, sum hevur arvarætt í henni'.
Hadith
Imam Malik : 1246
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ أَنَّهُ سَمِعَ مَكْحُولًا الدِّمَشْقِيَّ يَسْأَلُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍعَنْ الْعُمْرَى وَمَا يَقُولُ النَّاسُ فِيهَا فَقَالَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ مَا أَدْرَكْتُ النَّاسَ إِلَّا وَهُمْ عَلَى شُرُوطِهِمْ فِي أَمْوَالِهِمْ وَفِيمَا أُعْطُوا
Malik segði mær frá [Yahya bin Sa’id] frá [Abdurrahman bin Al Qasim], at hann hoyrdi Makhul Ad Dimasyqi spyrja [Al Qasim bin Muhammed] um ’umra og hvat fólk halda um tað, so segði Al Qasim bin Muhammed; 'Eg havi ongan hitt uttan teir í teirra avtalu í -málum- ogn og tí, teir hava givið'.
Hadith
Imam Malik : 1247
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَوَرِثَ مِنْ حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ دَارَهَا قَالَ وَكَانَتْ حَفْصَةُ قَدْ أَسْكَنَتْ بِنْتَ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ مَا عَاشَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ بِنْتُ زَيْدٍ قَبَضَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْمَسْكَنَ وَرَأَى أَنَّهُ لَهُ
Malik segði mær frá [Nafi'], at [Abdullah bin Umar] arvaði húsið hjá Hafshah bint Umar. Nafi' mælti; 'Hafshah hevur givið dóttrini hjá Zaid bin Khattab setanarrætt, so leingi hon er á lívi. Tá dóttir Zaid doyði, helt Abdullah bin Umar húsini og hann førdi fram, at húsini vóru hansara.
Hadith
Imam Malik : 1248
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ اللُّقَطَةِ فَقَالَ اعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلَّا فَشَأْنَكَ بِهَا قَالَ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هِيَ لَكَ أَوْ لِأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ قَالَ فَضَالَّةُ الْإِبِلِ قَالَ مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا وَحِذَاؤُهَا تَرِدُ الْمَاءَ وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا
Malik hevur sagt mær frá [Rabi'ah bin Abu Abdurrahman] frá [Yazid] træli Al Munba'its, frá [Zaid bin Khalid AL Juhani] segði hann; 'Ein maður hitti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og spurdi um Luqathah -funnu lutirnar-, hann segði síðani: 'Kenn lokið og bandið, so boða frá tí í eitt ár.' Um eigarin kemur so gev honum tað, og um ikki so er tað títt'. Maðurin spurdi aftur: 'Ó Allahs sendiboð, hvat við villgeitini? » Hann svaraði: »Geiturin er til tín, ella til beiggja tín, ella til úlvin'. Maðurin spurdi aftur; »Hvat við kamelinum, sum viltist? ’ Hann svaraði: ’Hvat hevur tú við kamel, hann kann drekka og hevur føtur! Hann fer at leita eftir sínum egna drekka og mati, til hann hittir sín eigara.
Hadith
Imam Malik : 1249
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَدْرٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ نَزَلَ مَنْزِلَ قَوْمٍ بِطَرِيقِ الشَّامِ فَوَجَدَ صُرَّةً فِيهَا ثَمَانُونَ دِينَارًا فَذَكَرَهَا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ عَرِّفْهَا عَلَى أَبْوَابِ الْمَسَاجِدِ وَاذْكُرْهَا لِكُلِّ مَنْ يَأْتِي مِنْ الشَّأْمِ سَنَةً فَإِذَا مَضَتْ السَّنَةُ فَشَأْنَكَ بِهَا
Malik segði mær frá [Ayyub bin Musa] frá [Muawiyah bin Abdullah bin Badr Al Juhani], at [pápi hansara] segði við hann, at hann hevði steðgað á hjá einum fólki á veg til Sýria. Síðani fann hann ein posa, sum innihelt áttatíu dinarar, hetta segði hann við Umar bin Khattab. [Umar] mælti tá; — Boða frá tí við dyrnar í moskuni og siga øllum, sum koma úr Sýria um árið. Um eitt ár er farið, er tað upp til tín'.
Hadith
Imam Malik : 1250
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ رَجُلًا وَجَدَ لُقَطَةً فَجَاءَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَفَقَالَ لَهُ إِنِّي وَجَدْتُ لُقَطَةً فَمَاذَا تَرَى فِيهَا فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَرِّفْهَا قَالَ قَدْ فَعَلْتُ قَالَ زِدْ قَالَ قَدْ فَعَلْتُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَا آمُرُكَ أَنْ تَأْكُلَهَا وَلَوْ شِئْتَ لَمْ تَأْخُذْهَا
Hevði sagt mær Malik av [Nafi'] sagt; »Maður fann ein lut, so fór hann til Abdullah bin Umar og segði; »Eg fann ein lutur, hvat heldur tú? » [Ábdullah bin Umar] svaraði; »Boða frá tí! » Maðurin segði; 'Tað havi eg longu gjørt'. Abdullah segði; 'Ger tað aftur'. Maðurin segði; 'Tað havi eg longu gjørt'. Abdullah segði; 'Eg sigi tær ikki, at tú skalt eta tað, um tú vilt hava tað, so tak tað ikki'.
Hadith
Imam Malik : 1251
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ ثَابِتَ بْنَ الضَّحَّاكِ الْأَنْصَارِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ وَجَدَ بَعِيرًا بِالْحَرَّةِ فَعَقَلَهُ ثُمَّ ذَكَرَهُ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَأَمَرَهُ عُمَرُ أَنْ يُعَرِّفَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ إِنَّهُ قَدْ شَغَلَنِي عَنْ ضَيْعَتِي فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَرْسِلْهُ حَيْثُ وَجَدْتَهُ
Malik segði mær frá [Yahya bin Sa'id] frá [Sulaiman bin Yasar], at [Thabit bin Dlahak Al Ansari] segði við hann, at hann einaferð fann ein kamel, sum var sloppin onkustaðni, so bant hann hann upp og meldaði hann til [Umar bin Khattab]. Umar segði síðani við hann, at hann skuldi boða frá tí tríggjar ferðir. Tabit mælti; 'Tað hevur hildið mær so upptikin, at eg ikki kann ansa eftir mínum øki'. Umar segði eisini; »Lat kamelin fara, har tú fekst hann! »
Hadith
Imam Malik : 1252
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ وَهُوَ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ إِلَى الْكَعْبَةِمَنْ أَخَذَ ضَالَّةً فَهُوَ ضَالٌّ
Malik segði mær frá [Yahya bin Sa'id] frá [Sa'id bin Musayyab], at [Umar bin Khattab] segði, og hallaði ryggin móti Kaaba: 'Tann, sum tekur eitt villdjór, er farin av vegnum'.
Hadith
Imam Malik : 1253
و حَدَّثَنِي مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍ يَقُولُكَانَتْ ضَوَالُّ الْإِبِلِ فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِبِلًا مُؤَبَّلَةً تَنَاتَجُ لَا يَمَسُّهَا أَحَدٌ حَتَّى إِذَا كَانَ زَمَانُ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَمَرَ بِتَعْرِيفِهَا ثُمَّ تُبَاعُ فَإِذَا جَاءَ صَاحِبُهَا أُعْطِيَ ثَمَنَهَا
Hevði sagt mær Malik, at hann hoyrdi [Ibn Shihab] siga; 'Tað vóru so nógvir kamelar, sum viltust í tíðini hjá Umar bin Khattab, teir aldu enntá og eingin tók teir. Meðan [Uthman bin Affan], eftir at hava viðurkent eyðkennini við henni, gav hann boð um at selja hana, um eigarin kom, skuldi peningurin av søluni verða latin honum.“
Hadith
Imam Malik : 1254
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّهُ قَالَخَرَجَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ فَحَضَرَتْ أُمَّهُ الْوَفَاةُ بِالْمَدِينَةِ فَقِيلَ لَهَا أَوْصِي فَقَالَتْ فِيمَ أُوصِي إِنَّمَا الْمَالُ مَالُ سَعْدٍ فَتُوُفِّيَتْ قَبْلَ أَنْ يَقْدَمَ سَعْدٌ فَلَمَّا قَدِمَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ ذُكِرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ يَنْفَعُهَا أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ فَقَالَ سَعْدٌ حَائِطُ كَذَا وَكَذَا صَدَقَةٌ عَنْهَا لِحَائِطٍ سَمَّاهُ
Malik hevur sagt mær frá [Sa'id bin Amru bin Syurahbil bin Sa'id bin Sa'ad bin 'Ubadah] frá [pápa sínum] frá [abba sínum] segði; 'Saad bin 'Ubadah fór út við Rasulullah í fleiri stríðum. Meðan mamma hansara, sum var í Medina, nærkaðist deyðanum, segði hann við hana: 'Uppfør teg'. Móðir hansara segði tá; 'Sanniliga eigur dýrgripurin Sa'd'. Síðani doyði hann, áðrenn Sa'd kom til Medina. Tá Sa'd bin Ubadah kom, varð hetta sagt honum. Sa'd mælti; 'Ó Allahs sendiboð, um eg gevi mammu míni næstakærleika, fer tað at gagna mammu míni? ' Rasulullah svaraði: 'Ja'. Sa'ad segði tá; 'Hesin garðurin og hetta eru almuga í navni mammu mínar'.
Hadith
Imam Malik : 1255
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَجُلًا قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَأُرَاهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ أَفَأَتَصَدَّقُ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ
Hafði sagt mær Malik frá [Hisyam bin 'Urwah] frá [faðir sínum] frá [Aisyah] konu profetsins, segði hann; »Ein maður segði við Rasulullah; 'Mamma mín doyði knappliga, eg hugsaði, um hon tímdi at tosa, so fór hon at geva okkurt burtur. Kann eg geva honum næstakærleika? ' Rasulullah svaraði: 'Ja'.
Hadith
Imam Malik : 1256
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَيْءٌ يُوصَى فِيهِ يَبِيتُ لَيْلَتَيْنِ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ عِنْدَهُ مَكْتُوبَةٌ
Malik frá [Nafi'] segði mær frá [Abdullah bin Umar], at Rasulullah salla Allahu 'alaihi wa sallam segði: 'Tað er ikki rætt hjá einum muslimi, sum hevur okkurt at arva og síðani letur tað vera í tvær nætur, uttan so at testamenti hansara er skrivað fyrst.'
Hadith
Imam Malik : 1257
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَمْرَو بْنَ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ قِيلَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِنَّ هَاهُنَا غُلَامًا يَفَاعًا لَمْ يَحْتَلِمْ مِنْ غَسَّانَ وَوَارِثُهُ بِالشَّامِ وَهُوَ ذُو مَالٍ وَلَيْسَ لَهُ هَاهُنَا إِلَّا ابْنَةُ عَمٍّ لَهُ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَلْيُوصِ لَهَا قَالَ فَأَوْصَى لَهَا بِمَالٍ يُقَالُ لَهُ بِئْرُ جُشَمٍ قَالَ عَمْرُو بْنُ سُلَيْمٍ فَبِيعَ ذَلِكَ الْمَالُ بِثَلَاثِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ وَابْنَةُ عَمِّهِ الَّتِي أَوْصَى لَهَا هِيَ أُمُّ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّو حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّ غُلَامًا مِنْ غَسَّانَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ بِالْمَدِينَةِ وَوَارِثُهُ بِالشَّامِ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ فُلَانًا يَمُوتُ أَفَيُوصِي قَالَ فَلْيُوصِ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ الْغُلَامُ ابْنَ عَشْرِ سِنِينَ أَوْ اثْنَتَيْ عَشَرَةَ سَنَةً قَالَ فَأَوْصَى بِبِئْرِ جُشَمٍ فَبَاعَهَا أَهْلُهَا بِثَلَاثِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ
Malik hevur sagt mær frá [Abdullah bin Abu Bakr bin Hazm] frá [faðir sínum], at [Amru bin Sulaim Az Zuraqi], at hann greiddi honum frá, at tað hevði verið sagt við Umar bin Khattab; »Ja, tað var ein sonur, sum ikki hevði nátt pubertetin úr Gassan, meðan arvingur hansara var persónur í Sham. Barnið var eitt ríkt barn men átti ongan uttan dóttur abban. [Umar bin Khattab] svaraði; »Hann skuldi gera ein testament til sonin hjá abba sínum«. Amrú bin Súlaím segði; 'Drongurin arvaði testamentið hjá dóttur abba síns við ognini, sum eitur Jusyam brunnur'. Amrú bin Súlaím segði; 'So varð ognin seld fyri tríati túsund dirham og navnið á dóttrini hjá abbanum, sum fekk testamentið, var Amru bin Sulaim Az Zuraqi'. Malik segði mær frá [Yahya bin Sa'id] frá [Abu Bakr bin Hazm], at í Medina var ein sonur frá Gassan, sum nærkaðist deyða sínum, meðan arvingur hansara var í Sýria. Síðani miðlaði hann hetta til Umar bin Khattab. Tað var sagt við hann; »Onkur er deyður, hevur hann testamenti? ' [Umar] segði; „Hann skal gera eitt testamenti“. Jahya bin Saíd segði; Ábu Bakr segði; 'Barnið var tíggju ella tólv ára gamalt, tá gjørdi hann testament við Jusyam-brunnin, tá seldi familja hansara brunnin fyri tríati túsund dirham'.
Hadith
Imam Malik : 1258
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَجَاءَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ مِنْ وَجَعٍ اشْتَدَّ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ بَلَغَ بِي مِنْ الْوَجَعِ مَا تَرَى وَأَنَا ذُو مَالٍ وَلَا يَرِثُنِي إِلَّا ابْنَةٌ لِي أَفَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثَيْ مَالِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَقُلْتُ فَالشَّطْرُ قَالَ لَا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ إِنَّكَ أَنْ تَذَرَ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَذَرَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ وَإِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا أُجِرْتَ حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فِي امْرَأَتِكَ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَأُخَلَّفُ بَعْدَ أَصْحَابِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ لَنْ تُخَلَّفَ فَتَعْمَلَ عَمَلًا صَالِحًا إِلَّا ازْدَدْتَ بِهِ دَرَجَةً وَرِفْعَةً وَلَعَلَّكَ أَنْ تُخَلَّفَ حَتَّى يَنْتَفِعَ بِكَ أَقْوَامٌ وَيُضَرَّ بِكَ آخَرُونَ اللَّهُمَّ أَمْضِ لِأَصْحَابِي هِجْرَتَهُمْ وَلَا تَرُدَّهُمْ عَلَى أَعْقَابِهِمْ لَكِنْ الْبَائِسُ سَعْدُ بْنُ خَوْلَةَ يَرْثِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ مَاتَ بِمَكَّةَ
Tað hevur verið sagt mær, at Malik frá [Ibn Shihab] frá [Amir bin Sa'd bin Abu Waqqas] frá [pápa sínum] segði; 'Rasulullah salla Allahu 'alaihi wa sallam vitjaði meg undir Hajj Wada tiltakinum, tí tá var eg sera sjúkur. Eg segði; 'O Allahs sendiboð, í løtuni eri eg álvarsliga sjúkur og eg havi nógv ríkidømi, men eingin arvar meg uttan dóttir mín, skal eg geva næstakærleika við tveimum triðingum av mínum ríkidømi? ' Rasulullah salla Allahu 'alaihi va sallam segði; »Ikki,« spurdi eg; „Ella helvtina? ' Hann segði: 'Nei,' so segði Rasulullah salla Allahu 'alaihi va sallam: 'Ein triðingur. Ein triðingur er nógv. Tað er betri fyri teg at lata arvingar tínar vera ríkar enn at lata teir vera fátækar og biddara. Brúka ikki títt ríkidømi til at vóna góðkenning frá Allah, uttan so at tú verður løntur upp til tað, tú leggur í munnin á konu tíni'. Sa'd bin Ábu Wakkas segði; »Eg segði; »Ó Allahs sendiboð, kann eg vera verandi í Makkah, eftir at vinir mínir eru farnir? ' Rasulullah salla Allahu 'alaihi wa sallam svaraði: 'Sjálvt um tú verður verandi í Mekka, og tú gert rættvísar gerðir, so fer dýrd og heiður tín uttan iva at vaksa. Tað kundi verið, at um tú býrt í tí, so fer tað at bera ágóða fyri ein bólk og skaða fyri aðrar. O Allah, ger ferðina hjá vinum mínum smidliga, dempa ikki teirra eldhuga.“ Men ein syrgilig ørindi rakti Sa'd bin Khaulah, hann møtti deyða sínum í Mekka. Rasulullah sallam Allahu 'alaihi va sallam bað um miskunn og fyrigeving fyri hann'.
Hadith
Imam Malik : 1259
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ مُخَنَّثًا كَانَ عِنْدَ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْمَعُ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنْ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ الطَّائِفَ غَدًا فَأَنَا أَدُلُّكَ عَلَى ابْنَةِ غَيْلَانَ فَإِنَّهَا تُقْبِلُ بِأَرْبَعٍ وَتُدْبِرُ بِثَمَانٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلَنَّ هَؤُلَاءِ عَلَيْكُمْ
Malik frá [Hysyam bin 'Urwah] segði mær frá [pápa sínum], at tað var ein transvestitur við síðuna av Umm Salamah, kona profetsins, hann segði við Abdullah bin Abu Umayah og Rasulullah lurtaði; »Ó Abdullah, um Allah einaferð letur Taif upp fyri tær, so skal eg vísa tær dóttur Ghailan. Sanniliga verður hann sæddur frá teimum fýra fremstu og frá teimum átta aftastu’. Tá segði Rasulullah: 'Lat tey ongantíð koma inn at síggja teg'.
Hadith
Imam Malik : 1260
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُكَانَتْ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَوَلَدَتْ لَهُ عَاصِمَ بْنَ عُمَرَ ثُمَّ إِنَّهُ فَارَقَهَا فَجَاءَ عُمَرُ قُبَاءً فَوَجَدَ ابْنَهُ عَاصِمًا يَلْعَبُ بِفِنَاءِ الْمَسْجِدِ فَأَخَذَ بِعَضُدِهِ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الدَّابَّةِ فَأَدْرَكَتْهُ جَدَّةُ الْغُلَامِ فَنَازَعَتْهُ إِيَّاهُ حَتَّى أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ فَقَالَ عُمَرُ ابْنِي وَقَالَتْ الْمَرْأَةُ ابْنِي فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَلِّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ قَالَ فَمَا رَاجَعَهُ عُمَرُ الْكَلَامَقَالَ و سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ وَهَذَا الْأَمْرُ الَّذِي آخُذُ بِهِ فِي ذَلِكَ
Malik segði mær frá [Yahya bin Sa'id] hann segði; Eg hoyrdi [Al Qasim bin Muhammed] siga; 'Umar bin Khattab giftist einari ansar-konu, síðani fingu tey eitt barn, sum æt 'Ashim bin Umar, síðani skilti Umar seg frá henni. Tá Umar kom til Quba, fann hann børnini spæla á moskuterrassuni. So helt Umar í armin á soninum og legði hann í fangið, oman á akfarið. Hetta sá tó omma drongsins - Ashim, sonur Umar -, so tey bæði komu til Abu Bakar Ash Shaiddiq. Umar mælti tá; „Hetta er sonur mín“. Og omman segði; 'Kvinnan - mamma barnsins - er mítt barn'. [Abu Bakar Sum Siddiq] segði tá; 'Lat barnið vera hjá ommu síni'. Al Qasim - frásøgumaðurin - segði; »Eftir tað segði Umar ikki fleiri orð«. Yahya segði; »Eg hoyrdi Malik siga; - Tað er tann áskoðan, vit hava í hesum málinum.
