Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Malik (الامام مالك) - 1594 Hadith

Hadith

Imam Malik : 841

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زِيَادِ بْنِ أَبِي زِيَادٍ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَيَّاشِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ كَرِيزٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَفْضَلُ الدُّعَاءِ دُعَاءُ يَوْمِ عَرَفَةَ وَأَفْضَلُ مَا قُلْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّونَ مِنْ قَبْلِي لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ

Tað hevur verið sagt mær frá [Ziyad bin Abu Ziyad] fyrrverandi træli hjá Abdullah bin 'Ayyas bin Abu Rabi'ah, frá [Thalhah bin Ubaidullah bin Kariz], at Rasulullah Sallallahu Alaihi af Wasallam segði: 'Týdningarmesta bønin er bønin á degnum A og mest Profetar áðrenn meg hava nakrantíð hoyrt er: 'LAA ILLALLAH WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU' -Tað er eingin gud uttan Allah hin Alvaldi, tað er eingin samstarvsfelagi fyri Hann-'.

Hadith

Imam Malik : 842

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ مَكَّةَ عَامَ الْفَتْحِ وَعَلَى رَأْسِهِ الْمِغْفَرُ فَلَمَّا نَزَعَهُ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْنُ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْتُلُوهُقَالَ مَالِك وَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ مُحْرِمًا وَاللَّهُ أَعْلَمُ

Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Ibn Shihab] frá [Anas bin Malik] segði; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam kom inn í Mekka undir hertøkuni, meðan hann hevði eitt verjandi klæði á høvdinum. Tá ið hann slepti, kom maður til hansara og mælti; 'Ó sendiboð Allahs, Ibn Khathal er bundin at gardinunum í Kaaba! ' Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Drepa hann'. Málikr mælti; 'Profeturin var ikki í ihram tá. Vallahu álam'.

Hadith

Imam Malik : 843

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَأَقْبَلَ مِنْ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِقُدَيْدٍ جَاءَهُ خَبَرٌ مِنْ الْمَدِينَةِ فَرَجَعَ فَدَخَلَ مَكَّةَ بِغَيْرِ إِحْرَامٍو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ بِمِثْلِ ذَلِكَ

Tað varð sagt mær frá Malik frá [Nafi'], at [Abdullah bin Umar] var aftur úr Makkah til meðan hann var í Qudaid, komu tíðindi úr Madinah, so hann avgjørdi at fara aftur til Makkah uttan ihram'. Hevði sagt mær frá Malik frá [Ibn Shihab] sum omanfyri.

Hadith

Imam Malik : 844

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ الدِّيلِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِمْرَانَ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ عَدَلَ إِلَيَّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَوَأَنَا نَازِلٌ تَحْتَ سَرْحَةٍ بِطَرِيقِ مَكَّةَ فَقَالَ مَا أَنْزَلَكَ تَحْتَ هَذِهِ السَّرْحَةِ فَقُلْتُ أَرَدْتُ ظِلَّهَا فَقَالَ هَلْ غَيْرُ ذَلِكَ فَقُلْتُ لَا مَا أَنْزَلَنِي إِلَّا ذَلِكَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كُنْتَ بَيْنَ الْأَخْشَبَيْنِ مِنْ مِنًى وَنَفَخَ بِيَدِهِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ فَإِنَّ هُنَاكَ وَادِيًا يُقَالُ لَهُ السِّرَرُ بِهِ شَجَرَةٌ سُرَّ تَحْتَهَا سَبْعُونَ نَبِيًّا

Hevði sagt mær frá Malik frá [Muhammed bin Amru bin Halhalah Ad-Dili] frá [Muhammed bin Imran Al Ansari] frá [pápa sínum] segði hann; ’ [Abdullah bin Umar] vendi sær einaferð til mín, tá eg fór niðan at leita mær skjól undir einum høgum træi á gøtuni í Makkah. Hann spurdi: »Hvat fekk teg at koma niður undir hetta træið? »Eg svaraði: »Eg vil leita mær skjól«. Hann spurdi aftur: »Er nakað annað endamál enn tað? » Eg svaraði: »Einki. Eg komi ikki niður uttan fyri tað'. Abdullah bin Umar segði tá; "Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði einaferð: Um tú ert millum tveir høll í Mina-dalinum - meðan tú bendir við hondini eystureftir - so er ein dalur, sum eitur As Sirar, har er eitt træ, sum gjørdi sjeyti profetar glaðar, tá teir fingu skjól undir honum."

Hadith

Imam Malik : 845

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِمَرَّ بِامْرَأَةٍ مَجْذُومَةٍ وَهِيَ تَطُوفُ بِالْبَيْتِ فَقَالَ لَهَا يَا أَمَةَ اللَّهِ لَا تُؤْذِي النَّاسَ لَوْ جَلَسْتِ فِي بَيْتِكِ فَجَلَسَتْ فَمَرَّ بِهَا رَجُلٌ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لَهَا إِنَّ الَّذِي كَانَ قَدْ نَهَاكِ قَدْ مَاتَ فَاخْرُجِي فَقَالَتْ مَا كُنْتُ لِأُطِيعَهُ حَيًّا وَأَعْصِيَهُ مَيِّتًا

Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Abdullah bin Abu Bakr bin Hazm] frá [Ibn Abu Awalkah] segði; ' [Umar bin Khattab] fór framvið einari kvinnu, sum var smittað við sjúku, konan gjørdi Tawaf við Kaaba. Umar segði við hann: 'Ó tænari Allahs, órógva ikki fólk.' Um tú skuldi sitið í tínum húsum -tað hevði verið betri fyri teg-'. So tigaði konan í húsinum. Eftir tað fór ein maður framvið honum og segði við hann: 'Tann, sum bannaði tær, er nú deyður, so tú kemur út -til Hajj-'. Konan segði tá; 'Eg vil ikki vera nøkrum lýðin, meðan hann livir, og so vera honum ólýðin, tá hann er farin'.

Hadith

Imam Malik : 846

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَذْكُرُ أَنَّ رَجُلًا مَرَّ عَلَى أَبِي ذَرٍّ بِالرَّبَذَةِوَأَنَّ أَبَا ذَرٍّ سَأَلَهُ أَيْنَ تُرِيدُ فَقَالَ أَرَدْتُ الْحَجَّ فَقَالَ هَلْ نَزَعَكَ غَيْرُهُ فَقَالَ لَا قَالَ فَأْتَنِفْ الْعَمَلَ قَالَ الرَّجُلُ فَخَرَجْتُ حَتَّى قَدِمْتُ مَكَّةَ فَمَكَثْتُ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ إِذَا أَنَا بِالنَّاسِ مُنْقَصِفِينَ عَلَى رَجُلٍ فَضَاغَطْتُ عَلَيْهِ النَّاسَ فَإِذَا أَنَا بِالشَّيْخِ الَّذِي وَجَدْتُ بِالرَّبَذَةِ يَعْنِي أَبَا ذَرٍّ قَالَ فَلَمَّا رَآنِي عَرَفَنِي فَقَالَ هُوَ الَّذِي حَدَّثْتُكَ

Malik segði mær frá [Yahya bin Sa'id] frá [Muhammed bin Yahya bin Habban], at hann hevði hoyrt hann siga, at tað var [ein maður], sum fór framvið Abu Dharr í Rabadzah-økinum. [Abu Dharr] spurdi hann: 'Hvar fert tú? ' Maðurin svaraði: 'Eg vil fremja Hajj'. Abu Dharr spurdi aftur: 'Er nakað, sum steðgar tær burtursæð frá tí? »Maðurin svaraði: «Einki». Ábu Dharr segði; 'Fram tína venjing'. Maðurin segði; 'Síðani fór eg avstað til tá eg kom til Mekka, var eg har í ókenda tíð. Tá eg savnaðist og skumpaði við fólki ímóti einum manni. Tad kom i ljos ad eg fann gamlan mann sem eg sa i Rabadzah umhverfinu. Nevniliga Ábú Dzarr'. Maðurin segði; »Tá ið hann sá hann, kendi hann meg beinanvegin. Hann mælti tá; „Hetta er maðurin, sum eg segði tær frá“.

Hadith

Imam Malik : 847

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍعَنْ الْاسْتِثْنَاءِ فِي الْحَجِّ فَقَالَ أَوَ يَصْنَعُ ذَلِكَ أَحَدٌ وَأَنْكَرَ ذَلِكَسُئِلَ مَالِك هَلْ يَحْتَشُّ الرَّجُلُ لِدَابَّتِهِ مِنْ الْحَرَمِ فَقَالَ لَا

Malik segði mær, at hann spurdi [Ibn Shihab] um tey undantøk, sum eru í Hajj. Ibn Abbas svaraði tá: »Er tað nakar, sum gjørdi tað og noktaði tí? ’ Malik varð spurdur: ’Er tað loyvt einum persóni at draga gras úr tí heilaga landinum til alibrúk sítt? » Hann svaraði: »Nei.

Hadith

Imam Malik : 848

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا كَانَتْ تَقُولُالصِّيَامُ لِمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ لِمَنْ لَمْ يَجِدْ هَدْيًا مَا بَيْنَ أَنْ يُهِلَّ بِالْحَجِّ إِلَى يَوْمِ عَرَفَةَ فَإِنْ لَمْ يَصُمْ صَامَ أَيَّامَ مِنًىو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي ذَلِكَ مِثْلَ قَوْلِ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهَا

Hevur sagt mær Yahya frá Malik frá [Ibn Shihab] frá [Urwah bin Zubair] frá [Aisyah] Ummul Mukminin, segði hann; 'Føsta er fyri tey, sum fremja hajj tamattu'; við Umrah og síðani Hajj, og ikki fáa nøkur slaktað djór millum tíðina Tahallul Hajj til tíðina 'Arafah. Hevur hann ikki fastað, skal hann fasta, meðan hann er í Mina'. Tað hevur verið sagt mær frá Malik, frá [Ibnu Shihab] frá [Salim bin Abdullah] frá [Abdullah bin Umar] segði í tí málinum tað, sum Aisyah Radliallahu Anha segði.

Hadith

Imam Malik : 849

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَثَلُ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ الصَّائِمِ الْقَائِمِ الدَّائِمِ الَّذِي لَا يَفْتُرُ مِنْ صَلَاةٍ وَلَا صِيَامٍ حَتَّى يَرْجِعَ

Tað hevur verið sagt mær av Yahya frá Malik frá [Abu Az Zinad] frá [Al A'raj] frá [Abu Hurairah], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Líknilsið um ein mujahid, sum berjist á Allahs vegi, er sum ein persónur, sum fastar og biður; hann brótið ikki føstuna og steðgaði ikki á at biðja, fyrr enn hann kom aftur -stríð-'.

Hadith

Imam Malik : 850

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَكَفَّلَ اللَّهُ لِمَنْ جَاهَدَ فِي سَبِيلِهِ لَا يُخْرِجُهُ مِنْ بَيْتِهِ إِلَّا الْجِهَادُ فِي سَبِيلِهِ وَتَصْدِيقُ كَلِمَاتِهِ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ أَوْ يَرُدَّهُ إِلَى مَسْكَنِهِ الَّذِي خَرَجَ مِنْهُ مَعَ مَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ

Tað hevur verið mær í ætt frá Malik frá [Abu Az Zinad] frá [Al A'raj] frá [Abu Hurairah], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Allah tryggjar teimum, sum stremba eftir jihad á Hansara leið; hann ferr eigi úr húsi sínum uttan at stríðast í hans leið og staðfesta hans orð, at koma inn í hann í himin. Ella venda tí aftur á upprunaliga stað, tá tað fór avstað við at fáa og/ella ghanimah'.

Hadith

Imam Malik : 851

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْخَيْلُ لِرَجُلٍ أَجْرٌ وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّذِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَطَالَ لَهَا فِي مَرْجٍ أَوْ رَوْضَةٍ فَمَا أَصَابَتْ فِي طِيَلِهَا ذَلِكَ مِنْ الْمَرْجِ أَوْ الرَّوْضَةِ كَانَ لَهُ حَسَنَاتٌ وَلَوْ أَنَّهَا قُطِعَتْ طِيَلَهَا ذَلِكَ فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كَانَتْ آثَارُهَا وَأَرْوَاثُهَا حَسَنَاتٍ لَهُ وَلَوْ أَنَّهَا مَرَّتْ بِنَهَرٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَمْ يُرِدْ أَنْ يَسْقِيَ بِهِ كَانَ ذَلِكَ لَهُ حَسَنَاتٍ فَهِيَ لَهُ أَجْرٌ وَرَجُلٌ رَبَطَهَا تَغَنِّيًا وَتَعَفُّفًا وَلَمْ يَنْسَ حَقَّ اللَّهِ فِي رِقَابِهَا وَلَا فِي ظُهُورِهَا فَهِيَ لِذَلِكَ سِتْرٌ وَرَجُلٌ رَبَطَهَا فَخْرًا وَرِيَاءً وَنِوَاءً لِأَهْلِ الْإِسْلَامِ فَهِيَ عَلَى ذَلِكَ وِزْرٌ وَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْحُمُرِ فَقَالَ لَمْ يُنْزَلْ عَلَيَّ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا هَذِهِ الْآيَةُ الْجَامِعَةُ الْفَاذَّةُ{ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ }

Tað hevur verið mær í ætt frá Malik frá [Zaid bin Aslam] frá [Abu Shalih As Samman] frá [Abu Hurairah], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ein hestur fyri ein mann kann vera ein løn, fyri ein annan mann kann hann vera ein klædningur, og fyri ein annan mann kann hann vera ein synd. Rossini, sum bera lønir, eru; ein maður tekur hestin í vegin hjá Allah, so letur hann hann vera í haga ella í einum vakrum garði. So hvat sum helst, sum festir seg á rossið, meðan tað gongur á beiti í haganum ella garðinum, fær eigarin gott. Um rossið verður slitið frá beiti sínum og síðani heldur fram at fylgja slóðini gjøgnum høg støð, so verða sporini og støvið hjá rossinum lønt við góðum. Um hesturin fer ígjøgnum eina á og drekkur vatnið, og eigarin ikki vil hava hann at drekka, so verður tað góð ting fyri hann, og alt hetta verður ein løn fyri eigaran. Meðan ein persónur, sum hevur bundið hestin, tí hann vil sleppa undan at vera treytaður av menniskjum og verja seg fyri synd, uttan at gloyma rættindini hjá Allah á hálsinum ella rygginum, so gerst tað eitt klædningur. Hvat onkran viðvíkur, sum hevur bundið hestin orsakað av kenslum av stoltleika, riya' og mótstøðu móti muslimum, so er tað synd fyri hann. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam varð spurdur um ross, so hann svaraði: 'Einki er komið niður til mín um tað uttan bara hetta globala versið, nevniliga versið: '-Tann, sum ger góðar gerningar á stødd við eitt sinnopsfræ, hann skal síggja tað í framtíðini. Og tann, sum ger ringar gerðir so stórar sum eitt sinnopsfræ, hann skal eisini síggja tað í framtíðini-'. -Sp. Áz Salsala: 7-8-'

Hadith

Imam Malik : 852

و حَدَّثَنِي عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرِ النَّاسِ مَنْزِلًا رَجُلٌ آخِذٌ بِعِنَانِ فَرَسِهِ يُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرِ النَّاسِ مَنْزِلًا بَعْدَهُ رَجُلٌ مُعْتَزِلٌ فِي غُنَيْمَتِهِ يُقِيمُ الصَّلَاةَ وَيُؤْتِي الزَّكَاةَ وَيَعْبُدُ اللَّهَ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا

Tað hevur verið sagt mær frá [Abdullah bin Abdurrahman bin Ma'mar Al Ansari] frá ['Atha bin Yasar] segði; »Profeturin segði: »Skal eg siga tær frá bestu menniskjansligu støðuni? Nevniliga onkur, sum heldur tyngdina á einum hesti fyri at berjast móti jihad á veg Allahs. Skal eg siga tær frá besta manninum eftir tað? "Tað er, onkur, sum býr á einum einsemi, altíð biður um náttina, rindar zakat og tilbiður Allah uttan at seta nakað í samband við Hann."

Hadith

Imam Malik : 853

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَادَةُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَبَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي الْيُسْرِ وَالْعُسْرِ وَالْمَنْشَطِ وَالْمَكْرَهِ وَأَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ وَأَنْ نَقُولَ أَوْ نَقُومَ بِالْحَقِّ حَيْثُمَا كُنَّا لَا نَخَافُ فِي اللَّهِ لَوْمَةَ لَائِمٍ

Hevði sagt mær frá Malik frá [Yahya bin Sa'id] segði, hevði sagt mær ['Ubadaah bin Al Walid bin Ubadah bin Ash-Shamit] frá [pápa sínum] frá [abba sínum] segði hann; 'Vit hava lovað trúfesti til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam at altíð lurta og vera lýðin, antin í lættum ella truplum tíðum, í eldhuga ella neyðstøðu, ikki at seta seg ímóti hansara stjórn, og at altíð tosa ella halda sannleikan, hvar vit enn eru, ikki at vera bangin fyri e um vit eru kritiserað.

Hadith

Imam Malik : 854

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ قَالَ كَتَبَ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِيَذْكُرُ لَهُ جُمُوعًا مِنْ الرُّومِ وَمَا يَتَخَوَّفُ مِنْهُمْ فَكَتَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ مَهْمَا يَنْزِلْ بِعَبْدٍ مُؤْمِنٍ مِنْ مُنْزَلِ شِدَّةٍ يَجْعَلْ اللَّهُ بَعْدَهُ فَرَجًا وَإِنَّهُ لَنْ يَغْلِبَ عُسْرٌ يُسْرَيْنِ وَأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ فِي كِتَابِهِ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ }

Hevði sagt mær frá Malik frá [Zaid bin Aslam] sagt; Abu Ubaidah bin Al Jarrah skrivaði eitt bræv til Umar bin Al Khattab um talið av hermonnum hjá Ramawi og óttanum hjá muslimunum mótvegis teimum. Síðan svaraði [Umar bin Khattab] honum; 'Amma ba'du: Um líðing kemur niður á ein trúfastan tænara, so fer Allah sanniliga at gera tingini lættari eftir tað. Jú, ein trupulleiki fer ikki at kunna vinna á tveimum lættum, sigur Allah í bók síni: '-Ó tit, sum trúgva, verið tolsamur og styrkið tol tykkara og verð árvakin -á landamørkum tykkara- og óttast Allah, so tit verða heppin-' -Sp. Áli Ímrán: 200-

Hadith

Imam Malik : 855

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُسَافَرَ بِالْقُرْآنِ إِلَى أَرْضِ الْعَدُوِّقَالَ مَالِك وَإِنَّمَا ذَلِكَ مَخَافَةَ أَنْ يَنَالَهُ الْعَدُوُّ

Hevur sagt mær Yahya frá Malik frá [Nafi'] frá [Abdullah bin Umar] hann segði; 'Sendiboð Allahs Shallallahu Alaihi Wasallam forbjóðaði onkrum at ferðast við Koranini til fíggindastøð'. Málikr mælti; 'Tað er óttast fyri, at fíggindin tekur tað'.

Hadith

Imam Malik : 856

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنٍ لِكَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبٍ أَنَّهُ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِينَ قَتَلُوا ابْنَ أَبِي الْحُقَيْقِ عَنْ قَتْلِ النِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ قَالَ فَكَانَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يَقُولُ بَرَّحَتْ بِنَا امْرَأَةُ ابْنِ أَبِي الْحُقَيْقِ بِالصِّيَاحِ فَأَرْفَعُ السَّيْفَ عَلَيْهَا ثُمَّ أَذْكُرُ نَهْيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكُفُّ وَلَوْلَا ذَلِكَ اسْتَرَحْنَا مِنْهَا

Tað hevur verið sagt mær, at Yahya frá Malik frá [Ibn Shihab] frá [einum av synunum hjá Ka'ab bin Malik] segði; 'Rasulullah Sallallah Alahi Wasallam forbjóðaði fólkunum, sum drupu Ibn Abu Al Huqaiq, at drepa kvinnur og børn'. 'Abdurráman segði; »Ein teirra segði; Kona Ibn Abu Al Huqaiq var ad valda okkur trupulleikar med skridum sinum, eg lyfti svo sverd mitt upp til ad drepa hana, en eg mintist forbod profetsins sallallaahu alaihi wasallam. So eg gavst við mínari ætlan. Var tað ikki fyri hesum forboðnum, hevði eg dripið hann."

Hadith

Imam Malik : 857

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ امْرَأَةً مَقْتُولَةً فَأَنْكَرَ ذَلِكَ وَنَهَى عَنْ قَتْلِ النِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ

Tað hevur verið mær skylt frá Malik frá [Nafi'] frá [Ibn 'Umar] sigandi; 'Í nøkrum av hansara stríðum sá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kvinnur -drepnar-, so noktaði hann hesum. Tá bannaði hann at drepa kvinnur og børn.

Hadith

Imam Malik : 858

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَبَعَثَ جُيُوشًا إِلَى الشَّامِ فَخَرَجَ يَمْشِي مَعَ يَزِيدَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ وَكَانَ أَمِيرَ رُبْعٍ مِنْ تِلْكَ الْأَرْبَاعِ فَزَعَمُوا أَنَّ يَزِيدَ قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ إِمَّا أَنْ تَرْكَبَ وَإِمَّا أَنْ أَنْزِلَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا أَنْتَ بِنَازِلٍ وَمَا أَنَا بِرَاكِبٍ إِنِّي أَحْتَسِبُ خُطَايَ هَذِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّكَ سَتَجِدُ قَوْمًا زَعَمُوا أَنَّهُمْ حَبَّسُوا أَنْفُسَهُمْ لِلَّهِ فَذَرْهُمْ وَمَا زَعَمُوا أَنَّهُمْ حَبَّسُوا أَنْفُسَهُمْ لَهُ وَسَتَجِدُ قَوْمًا فَحَصُوا عَنْ أَوْسَاطِ رُءُوسِهِمْ مِنْ الشَّعَرِ فَاضْرِبْ مَا فَحَصُوا عَنْهُ بِالسَّيْفِ وَإِنِّي مُوصِيكَ بِعَشْرٍ لَا تَقْتُلَنَّ امْرَأَةً وَلَا صَبِيًّا وَلَا كَبِيرًا هَرِمًا وَلَا تَقْطَعَنَّ شَجَرًا مُثْمِرًا وَلَا تُخَرِّبَنَّ عَامِرًا وَلَا تَعْقِرَنَّ شَاةً وَلَا بَعِيرًا إِلَّا لِمَأْكَلَةٍ وَلَا تَحْرِقَنَّ نَحْلًا وَلَا تُغَرِّقَنَّهُ وَلَا تَغْلُلْ وَلَا تَجْبُنْ

Malik segði mær frá [Yahya bin Sa'id], at [Abu Bakr Ash Siddiq] sendi hermenn til landið í Sýria, síðani kom hann út við Yazid bin Abu Sufyan sum tá skipaði fyri einum fjórðingi av herinum. Fólk halda, at Yazid einaferð segði við Abu Bakr: 'Tú far upp, ella fari eg niður'. Ábu Bakr segði; „Far ikki av, so eg kann koyra akfarið. Eg havi ætlað míni stig bert á Allahs leið'. Síðan mælti Abu Bakr við hann; 'Tú finnur eitt fólk, sum sigur seg hava hildið seg aftur fyri Allah, so halt teg burtur frá teimum og tí, tey halda.' Tú finnur eisini eitt fólk, sum rakar miðjuna á høvdinum, so slá tað, sum tey raka við svørði. Jú, eg geri tykkum eitt testamenti við tíggju tingum: ongantíð drepa kvinnur, børn og eldri. Ikki høgga trø, sum bera ávøkst, ikki ríva bygningar niður, ikki slakta geitir ella kamelar uttan til matna, ikki brenna dadlupálmar ella drukna teir. Og ikki gera ghulul ella vera ein ræðuskítur.“

Hadith

Imam Malik : 859

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ إِذَا أَعْطَى شَيْئًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ إِذَا بَلَغْتَ وَادِيَ الْقُرَى فَشَأْنَكَ بِهِ

Tað hevur verið sagt mær av Yahya frá Malik frá [Nafi'] frá [Abdullah bin Umar], at um hann gevur okkurt í vegin fyri Allah, so sigur hann við tann, sum brúkar tað: Um tú ert komin í ein dal av eini bygd, so er tað upp til tín.

Hadith

Imam Malik : 860

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ كَانَ يَقُولُإِذَا أُعْطِيَ الرَّجُلُ الشَّيْءَ فِي الْغَزْوِ فَيَبْلُغُ بِهِ رَأْسَ مَغْزَاتِهِ فَهُوَ لَهُ

Tað hevur verið mær skylt frá Malik frá [Yahya bin Saíd], at [Saíd Ibnul Musayyab] segði; 'Um onkur fær okkurt í stríði, so kemur hann á staðin, har stríðið fer avstað, so gerst tann luturin hansara'.