Imam Malik : 41
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أُمِّ وَلَدٍ لِإِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهَا سَأَلَتْ أُمَّ سَلَمَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْإِنِّي امْرَأَةٌ أُطِيلُ ذَيْلِي وَأَمْشِي فِي الْمَكَانِ الْقَذِرِ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُطَهِّرُهُ مَا بَعْدَهُ
O narratô o spiega; o m’à dito Yahya da Malik da [Mahomed bin Umarah] da [Mahomed bin Ibrahim] da [Mohammad bin Abdurrahman bin Auf a moæ], ch’o l’à domandou à Umm Salamah, a moggê do Profeta; «Son unna dònna che i seu vestî son longhi e a cammina inte di pòsti brutti». Coscì [Umma Salama] a l’à respòsto; O Profeta o l'à dito: 'o pòsto ch'o l'é passou dapeu o ô purifica'.
Imam Malik : 42
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكأَنَّهُ رَأَى رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَقْلِسُ مِرَارًا وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَلَا يَنْصَرِفُ وَلَا يَتَوَضَّأُ حَتَّى يُصَلِّيَ
O narratô o spiega; O Malik o m'à dito ch'o l'aiva visto [o Rabi'ah bin Abu Abdurrahman] vomî ciù vòtte tanto ch'o l'ea inta moschea, ma o no l'ea vegnuo feua e o no l'aiva fæto l'abluçion fin à quande o no l'aiva fæto a preghea.
Imam Malik : 43
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَحَنَّطَ ابْنًا لِسَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ وَحَمَلَهُ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
O narratô o spiega; m’à dito da-o Malik da-o [Nafi’]; Che [o Abdullah bin Umar] o l'à misso do profumo in sciô còrpo do figgio do Sa'id bin Zaid e o l'à portou ascì, dapeu o l'é introu inta moschea e o l'à pregou sensa fâ l'abluçion.
Imam Malik : 44
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكَلَ كَتِفَ شَاةٍ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Me l’é stæto dito che o Yahya da-o Malik da-o [Zaid bin Aslam] da-o [’Atho’ bin Yasar] da-o [Abdullah bin Abbas], o Rasulullah o l’à mangiou e cosce de crava dapeu o l’à pregou e o no l’à fæto l’abluçion.
Imam Malik : 45
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ مَوْلَى بَنِي حَارِثَةَ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ النُّعْمَانِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ خَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالصَّهْبَاءِ وَهِيَ مِنْ أَدْنَى خَيْبَرَ نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَعَا بِالْأَزْوَادِ فَلَمْ يُؤْتَ إِلَّا بِالسَّوِيقِ فَأَمَرَ بِهِ فَثُرِّيَ فَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَكَلْنَا ثُمَّ قَامَ إِلَى الْمَغْرِبِ فَمَضْمَضَ وَمَضْمَضْنَا ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
O narratô o spiega; o m'à dito da-o Malik da-o [Yahya bin Said] da-o [Busyair bin Yasar] un ex scciavo de Bani Haritsah, da-o [Suwaid bin An Nu'man], ch'o gh'aiva informou, ch'o l'ea stæto feua co-o Rasulullah inta guæra de Khaibar, quande ean into pòsto do Shahbalah, un 'alaihi wasallam o s'é fermou e o l'à pregou Asr, dapeu o l'à domandou de scorte, ma no s'é attrovou ninte feua che o sawiq, donca o l'à ordenou de mescciâlo con l'ægua. Allora o Rasulullah o l'à mangiou, e anche niatri o l'à mangiou. Dòppo quello o s’é levou à ponente e o l’à gargou a bocca, e anche niatri s’emmo sciacquæ a bocca, dapeu s’emmo pregou sensa fâ l’abluçion.
Imam Malik : 46
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ وَعَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهُدَيْرِأَنَّهُ تَعَشَّى مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
O narratô o spiega; m’an dito da-o Malik da-o [Muhammad bin Al Munkadir] e da-o [Shafwan bin Sulaim] tutti doî m’an dito da-o [Muhammad bin Ibrahim bin Al Harits At Taimi] da-o [Rabi’ah bin Abdullah bin Al Hudair], ch’o l’aiva avuo o pranso con [Umar bin Khathab] e dapeu o no l’aiva pregou.
Imam Malik : 47
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ سَعِيدٍ الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَأَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ أَكَلَ خُبْزًا وَلَحْمًا ثُمَّ مَضْمَضَ وَغَسَلَ يَدَيْهِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
O narratô o spiega; o m’à dito da-o Malik da [Dlamrah bin Said Al Mazini] da [Aban bin Uthman], che [Otman bin ‘Affan] o mangiava pan e carne, dapeu o s’é sciacquou a bocca, o s’é lavou e man, o s’é asciugou a faccia, dapeu o l’à pregou e o no l’à fæto l’abluçion.
Imam Malik : 48
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَعَنْ الرَّجُلِ يَتَوَضَّأُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ يُصِيبُ طَعَامًا قَدْ مَسَّتْهُ النَّارُ أَيَتَوَضَّأُ قَالَ رَأَيْتُ أَبِي يَفْعَلُ ذَلِكَ وَلَا يَتَوَضَّأُ
O narratô o spiega; o m'à dito da-o Malik da [Yahya bin Said], ch'o l'à domandou [a-o Abdullah bin 'Amir bin Rabi'ah] in sce un òmmo ch'o l'aiva fæto l'abluçion pe-a preghea, dapeu o l'à mangiou do mangiâ toccou da-o feugo, o l'à fæto torna l'abluçion?' -Abdullah bin Amir bin Rabiâ- o l'à respòsto; «Ò visto [me poæ] fâ quello e o no l'à fæto l'abluçion».
Imam Malik : 49
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ يَقُولُ رَأَيْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَأَكَلَ لَحْمًا ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
O narratô o spiega; o m'à dito che o Yahya da-o Malik da-o [Abu Nu'aim Wahab bin Kaisan] o l'à sentio [Jabir bin Abdullah Al Ansari] dî; «Ò visto [o Abu Bakar comme Siddiq] mangiâ carne dapeu pregâ e no fâ l'abluçion».
Imam Malik : 50
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دُعِيَ لِطَعَامٍ فَقُرِّبَ إِلَيْهِ خُبْزٌ وَلَحْمٌ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ أُتِيَ بِفَضْلِ ذَلِكَ الطَّعَامِ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
O narratô o spiega; Me l’é stæto dito da-o Malik da [Muhammad bin Al Munkadir], che o Rasulullah o l’ea stæto invitou à mangiâ, dapeu o l’ea stæto servio pan e carne, coscì o l’aiva mangiou e dapeu o l’aiva fæto l’abluçion e o l’aiva pregou, dapeu o l’aiva dæto o resto do mangiâ e o l’aiva mangiou e dapeu o no l’aiva fæto a preghea.
Imam Malik : 51
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍقَدِمَ مِنْ الْعِرَاقِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَرَّبَ لَهُمَا طَعَامًا قَدْ مَسَّتْهُ النَّارُ فَأَكَلُوا مِنْهُ فَقَامَ أَنَسٌ فَتَوَضَّأَ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ مَا هَذَا يَا أَنَسُ أَعِرَاقِيَّةٌ فَقَالَ أَنَسٌ لَيْتَنِي لَمْ أَفْعَلْ وَقَامَ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَصَلَّيَا وَلَمْ يَتَوَضَّآَ
O narratô o spiega; O Malik o m'à dito da-o [Musa bin Uqbah] da-o [Abdurrahman bin Yazid Al Ansari], che o [Anas bin Malik] o l'ea vegnuo da l'Iraq, dapeu o Abu Talhah e o Ubai bin Ka'ab gh'an vixitou, o Anas o gh'à servio ascì do mangiâ cotto co-o feugo, e an mangiou tutti o mangiâ. Dapeu Anas o s’é levou e o l’à fæto l’abluçion, dapeu [Abu Talhah] e [Ubai bin Ka’ab] gh’an domandou; — Quæ o l'é questo, Anas, a l'é unna costummansa iracheña? O Anas bin Malik o l'à dito; «Avvegniva che no l'avesse fæto». alloa o Abu Talhah e o Ubai bin Ka'ab se son levæ e tutti doî an pregou sensa abluçion.
Imam Malik : 52
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْاسْتِطَابَةِ فَقَالَ أَوَلَا يَجِدُ أَحَدُكُمْ ثَلَاثَةَ أَحْجَارٍ
Me l’é stæto dito che o Yahya da Malik da [Hysyam bin Urwah] da [seu poæ], o Rasulullah o l’é stæto domandou unna vòtta in sce l’istithabah –nettezzâse da l’impuritæ dòppo avei fæto l’urina e o defecou-, dapeu o l’à dito; «No gh'é stæto træ prie».
Imam Malik : 53
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْمَقْبُرَةِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ وَدِدْتُ أَنِّي قَدْ رَأَيْتُ إِخْوَانَنَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا بِإِخْوَانِكَ قَالَ بَلْ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانُنَا الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ يَأْتِي بَعْدَكَ مِنْ أُمَّتِكَ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لِرَجُلٍ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ فِي خَيْلٍ دُهْمٍ بُهْمٍ أَلَا يَعْرِفُ خَيْلَهُ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ الْوُضُوءِ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَلَا يُذَادَنَّ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ الْبَعِيرُ الضَّالُّ أُنَادِيهِمْ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ فَيُقَالُ إِنَّهُمْ قَدْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ فَسُحْقًا فَسُحْقًا فَسُحْقًا
O narratô o spiega; o m’à dito da-o Malik da-o [Al’Ala’ bin Abdurrahman] da-o [seu poæ] da-o [Abu Hurairah]; O Rasulullah o l'é sciortio a-o çimitëio dapeu o l'à lezzuo; '-Sarvessa à voscià, ò occupanti de tombe di credenti. Se Allah o veu, ti seguiemmo. - Voio ben ben vedde quello di nòstri fræ. Coscì i amixi an domandou; «O Messaggê de Allah, no semmo i to fræ». O l’à respòsto: ‘Anche ti l’é mæ amixi, ma i mæ fræ son quelli che vegnan ciù tardi, quande î aspëto in sciô bòrdo do lago’ dixan; «O Messaggê de Allah, comme ti peu conosce o pòpolo ch’o l’é vegnuo dòppo ti da-o to pòpolo?» O Rasulullah o l'à respòsto: «cöse ne pensa se gh'é un òmmo ch'o l'à un cavallo gianco lumminoso tra di cavalli scui, o no ô saieiva?» gh’an responduo; «Sì, a l’é vea, o Messaggê de Allah». O l’à dito: «De fæto, vegnian into Giorno do Giudiçio sciortindo gianchi pe caxon de l’abluçion, mi ghe l’açetto into lago. Coscì pe no ëse cacciou feua nisciun da-o mæ lago, comme un cammello errante ch'o l'é cacciou feua, ghe digo; — Vegnî chì, vegnî chì! vegnî chì! ' all'improvviso quarchedun o l'à repreiso; ‘De fæto an cangiou a religion dòppo che ti l’æ mòrto’ coscì ò dito; 'Sta lontan, sta lontan, sta lontan''.
Imam Malik : 54
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَجَلَسَ عَلَى الْمَقَاعِدِ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ فَآذَنَهُ بِصَلَاةِ الْعَصْرِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَأُحَدِّثَنَّكُمْ حَدِيثًا لَوْلَا أَنَّهُ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ امْرِئٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ ثُمَّ يُصَلِّي الصَّلَاةَ إِلَّا غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلَاةِ الْأُخْرَى حَتَّى يُصَلِّيَهَاقَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك أُرَاهُ يُرِيدُ هَذِهِ الْآيَةَ{ أَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ }
O m'é stæto dito da-o Malik da-o [Hisyam bin Urwah] da-o [seu poæ] da-o [Humran] o scciavo do Usman bin Affan, o [Osman bin Affan] o l'ea assettou in sce un banco, dapeu o l'é vegnuo un muezdzin, o l'ea apreuvo à tiâ sciù a preghea do pomeriggio. Coscì o l’à domandou l’ægua dapeu o l’à fæto l’abluçion, dòppo quello o l’à dito; «Pe Allah, ti diò quello che, se questo o no fïse into libbro de Allah, no ô avieivia dito». Allora o l'à dito; Ho sentio o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allah in sce de lê) dî: ‘No l’é che unna persoña a fa o wudhu comme dev’ëse e dapeu a prega, ma i peccati ch’a l’à commesso tra quella preghea e o tempo ch’a fa unn’atra preghea saian perdui’, o Yahya o l’à dito; O Malik o l'à dito; Penso che quello ch’o voeiva dî o l’ea o scignificato de sto verscio; — E stabilisce a preghea à tutte doe e estremitæ do giorno – mattin e seia – e a-o comenso da neutte. E boñe açioin cancellan i peccati de brutte açioin. Quello o l'é un avvertimento pe quelli che se regòrdan».
Imam Malik : 55
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الصُّنَابِحِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ فَتَمَضْمَضَ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ فِيهِ وَإِذَا اسْتَنْثَرَ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ أَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ قَالَ ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلَاتُهُ نَافِلَةً لَهُ
O m’é stæto dito da-o Malik da-o [Zaid bin Aslam] da-o [’Atho` bin Yasar] da-o [Abdullah Shunabihi]; O Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à dito: «Quande un credente o fa l'abluçion e o se sciacqua a bocca, i pecchi ne vëgnan da-a bocca. Se o sciorte l’ægua ch’a l’é stæta missa into naso, aloa i peccati ne vëgnan da-o naso, se o se lava a faccia, aloa i peccati ne vëgnan da-a faccia e fiña da-e pappegge. Se o se lava e man, i peccati ne vëgnan da-e man fin a-e unghe; se o se asciuga a testa, i peccati ne vëgnan da-a testa e da-e orecchie. Se o se lava i pê, i peccati ghe ne vëgnan da-i pê fin à quande no ne vëgnan da-o sotta e unghe’. O l'à dito: 'O seu viægio pe-a moschea e e seu preghee son in azzonta à lê'.
Imam Malik : 56
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ أَوْ الْمُؤْمِنُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ مِنْ وَجْهِهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا بِعَيْنَيْهِ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ مِنْ يَدَيْهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ بَطَشَتْهَا يَدَاهُ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ كُلُّ خَطِيئَةٍ مَشَتْهَا رِجْلَاهُ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ حَتَّى يَخْرُجَ نَقِيًّا مِنْ الذُّنُوبِ
O m'é stæto contou da-o Malik da [Suhail bin Abu Salih] da [seu poæ] da [Abu Hurairah], che o Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à dito: 'Quande un servitô ò credente mossulman o fa l'abluçion, aloa o se lava a faccia, ògni errô o ne vegnià feua co-i seu euggi urtimi co-i seu urtimi euggi ch'o vedde ægua d’abluçion. Se o se lava e man, i peccati commessi ne vëgnan feua co-e urtime gocce d’ægua d’abluçion. Se o se lava i pê, aloa i pecchi che an cacciou sciù sciortan co-e urtime gocce d’ægua d’abluçion, fin à quande o sciòrte feua netto da-i seu pecchi’.
Imam Malik : 57
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَانَتْ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَالْتَمَسَ النَّاسُ وَضُوءًا فَلَمْ يَجِدُوهُ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَضُوءٍ فِي إِنَاءٍ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ الْإِنَاءِ يَدَهُ ثُمَّ أَمَرَ النَّاسَ يَتَوَضَّئُونَ مِنْهُ قَالَ أَنَسٌ فَرَأَيْتُ الْمَاءَ يَنْبُعُ مِنْ تَحْتِ أَصَابِعِهِ فَتَوَضَّأَ النَّاسُ حَتَّى تَوَضَّئُوا مِنْ عِنْدِ آخِرِهِمْ
O m'é stæto dito da-o Malik da-o [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah] da-o [Anas bin Malik] o l'à dito; Ho visto o Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam quande l'ea tempo pe-a preghea de l'Asr e e gente çercavan l'ægua pe l'abluçion ma no l'aivan. Dapeu o l'à dæto a-o Profeta l'ægua d'abluçion inte un vaso. O Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à misso a man into vaso, dapeu o l'à ordenou a-o pòpolo de fâ l'abluçion da-o vaso. Anas o l'à dito; «Ò visto l'ægua che ne vegniva da sotta e seu die, dapeu e gente gh'an fæto l'abluçion, fin à quande l'urtimo de loiatri o l'é stæto ancon bon de fâ l'abluçion.»
Imam Malik : 58
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمَدَنِيِّ الْمُجْمِرِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُمَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ خَرَجَ عَامِدًا إِلَى الصَّلَاةِ فَإِنَّهُ فِي صَلَاةٍ مَا دَامَ يَعْمِدُ إِلَى الصَّلَاةِ وَإِنَّهُ يُكْتَبُ لَهُ بِإِحْدَى خُطْوَتَيْهِ حَسَنَةٌ وَيُمْحَى عَنْهُ بِالْأُخْرَى سَيِّئَةٌ فَإِذَا سَمِعَ أَحَدُكُمْ الْإِقَامَةَ فَلَا يَسْعَ فَإِنَّ أَعْظَمَكُمْ أَجْرًا أَبْعَدُكُمْ دَارًا قَالُوا لِمَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ مِنْ أَجْلِ كَثْرَةِ الْخُطَا
O m'é stæto contou da-o Malik da-o [Nu'aim bin Abdullah Al Madani Al Mujmir], ch'o l'à sentio [Abu Hurairah] dî; — Chi completa a seu abluçion e dapeu o sciòrte de propòxito à pregâ, aloa o l’é contou inta preghea fintanto ch’o l’é conçentrou inta preghea. De fæto, o l'é stæto scrito pe lê, da ògni passo o piggia unna cösa boña e unna cösa brutta levâ con lê. Se un de voscià o sente l’iqamah, ma o no va, aloa a persoña co-a ciù tanta compensaçion a saià quella ciù lontaña da cà,’ an domandou; — Perché, ò Abu Hurairah? o l’à respòsto; «Pe caxon di tanti pasci».
Imam Malik : 59
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِيُسْأَلُ عَنْ الْوُضُوءِ مِنْ الْغَائِطِ بِالْمَاءِ فَقَالَ سَعِيدٌ إِنَّمَا ذَلِكَ وُضُوءُ النِّسَاءِ
O m'aiva dito da-o Malik da-o [Yahya bin Sa'id]; che o l’à sentio [o Sa’id bin Musayyab] domandâ de fâ l’abluçion con l’ægua dòppo avei defecou, coscì o Sa’id o l’à respòsto; «De fæto, sta chì a l'é l'abluçion de dònne».
Imam Malik : 60
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا شَرِبَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْسِلْهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ
O m’é stæto contou da-o Malik da [Abu Az Zinad] da [Al A’raj] da [Abu Hurairah] che o Messaggê de Allah o l’à dito: ‘Se un can o lecca o reçipiente de un de voscià aloa lavalo sette vòtte’.