Imam Malik (الامام مالك) - 1594 Hadith
Hadith
Imam Malik : 41
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أُمِّ وَلَدٍ لِإِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهَا سَأَلَتْ أُمَّ سَلَمَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْإِنِّي امْرَأَةٌ أُطِيلُ ذَيْلِي وَأَمْشِي فِي الْمَكَانِ الْقَذِرِ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُطَهِّرُهُ مَا بَعْدَهُ
Il naradôr al splee; al à contât Yahya di Malik di [Mohammed bin Umarah] di [Mohammed bin Ibrahim] de mari di [Ibrahim bin Abdurrahman bin Auf], che al à domandât a Umm Salamah, la femine dal Profete; ‘O soi une femine che e à vistîts luncs e e cjamine in puescj sporcs’. Duncje [Umm Salama] e rispuindè; Il Rasulullah al à dit: ‘il lûc che al è passât dopo lu purificarà’.
Hadith
Imam Malik : 42
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكأَنَّهُ رَأَى رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَقْلِسُ مِرَارًا وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَلَا يَنْصَرِفُ وَلَا يَتَوَضَّأُ حَتَّى يُصَلِّيَ
Il naradôr al splee; Malik al mi à contât che al veve viodût [Rabi’ah bin Abu Abdurrahman] vomitâ plui voltis intant che al jere inte moschee, ma nol è vignût fûr e nol à fat la abluzion fintant che nol veve fat la preiere.
Hadith
Imam Malik : 43
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَحَنَّطَ ابْنًا لِسَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ وَحَمَلَهُ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Il naradôr al splee; mi à contât di Malik di [Nafi’]; Che [Abdullah bin Umar] al metè il profum sul cuarp dal fi di Sa’id bin Zaid e lu puartà ancje lui, daspò al jentrà inte moschee e al preà cence fâ la abluzion.
Hadith
Imam Malik : 44
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكَلَ كَتِفَ شَاةٍ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Mi è stât contât che Yahya di Malik di [Zaid bin Aslam] di [‘Atho’ bin Yasar] di [Abdullah bin Abbas], il rasul al mangjave lis cossis di cjavre daspò al preave e nol faseve la abluzion.
Hadith
Imam Malik : 45
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ مَوْلَى بَنِي حَارِثَةَ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ النُّعْمَانِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ خَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالصَّهْبَاءِ وَهِيَ مِنْ أَدْنَى خَيْبَرَ نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَعَا بِالْأَزْوَادِ فَلَمْ يُؤْتَ إِلَّا بِالسَّوِيقِ فَأَمَرَ بِهِ فَثُرِّيَ فَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَكَلْنَا ثُمَّ قَامَ إِلَى الْمَغْرِبِ فَمَضْمَضَ وَمَضْمَضْنَا ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Il naradôr al splee; al mi à contât di Malik di [Yahya bin Said] di [Busyair bin Yasar] un ex sclâf di Bani Haritsah, di [Suwaid bin An Nu’man], che al lu à comunicât che al jere stât fûr cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam in timp de vuere di Khaibar, cuant che a jerin sul puest di Shahballah Rasullah, un Wasallam si fermà e al preà Asr, daspò al domandà provis, ma no si cjatà nuie fûr che il sawiq, cussì al ordenà di messedâlu cun aghe. Alore il Rasulullah al à mangjât, e ancje nô al à mangjât. Dopo di chê al si alçà a ovest e al gargarizà la bocje, e ancje nô o sgjavavin la bocje, daspò o preavin cence fâ la abluzion.
Hadith
Imam Malik : 46
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ وَعَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهُدَيْرِأَنَّهُ تَعَشَّى مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Il naradôr al splee; a mi àn contât di Malik di [Mohammed bin Al Munkadir] e di [Shafwan bin Sulaim] ducj i doi a mi àn contât di [Mohammed bin Ibrahim bin Al Harits a Taimi] di [Rabi’ah bin Abdullah bin Al Hudair], che al veve merendât cun [Umar bin Khathab] e daspò nol veve preât.
Hadith
Imam Malik : 47
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ سَعِيدٍ الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَأَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ أَكَلَ خُبْزًا وَلَحْمًا ثُمَّ مَضْمَضَ وَغَسَلَ يَدَيْهِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Il naradôr al splee; al à contât di Malik di [Dlamrah bin Said Al Mazini] di [Aban bin Usman], che [Usman bin ‘Affan] al mangjave pan e cjar, daspò si sgjavave la bocje, si lave lis mans, si asciugave la muse, daspò al preave e nol faseve la abluzion.
Hadith
Imam Malik : 48
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَعَنْ الرَّجُلِ يَتَوَضَّأُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ يُصِيبُ طَعَامًا قَدْ مَسَّتْهُ النَّارُ أَيَتَوَضَّأُ قَالَ رَأَيْتُ أَبِي يَفْعَلُ ذَلِكَ وَلَا يَتَوَضَّأُ
Il naradôr al splee; al à contât di Malik di [Yahya bin Said], che al à domandât a [Abdullah bin Amir bin Rabi’ah] di un om che al veve fat la abluzion pe preiere, daspò al veve mangjât mangjâ che al jere stât tocjât dal fûc, al veve fat di gnûf la abluzion? ' -Abdullah bin Amir bin Rabia- al rispuindè; “O ai viodût [mi pari] fâ cussì e nol à fat la abluzion”.
Hadith
Imam Malik : 49
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ يَقُولُ رَأَيْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَأَكَلَ لَحْمًا ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Il naradôr al splee; al à contât che Yahya di Malik di [Abu Nu’aim Wahab ben Kaisan] al à sintût [Jabir ben Abdullah Al Ansari] dî; “O ai viodût [Abu Bakar come Siddiq] mangjâ cjar e daspò preâ e no fâ l’abluzion”.
Hadith
Imam Malik : 50
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دُعِيَ لِطَعَامٍ فَقُرِّبَ إِلَيْهِ خُبْزٌ وَلَحْمٌ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ أُتِيَ بِفَضْلِ ذَلِكَ الطَّعَامِ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Il naradôr al splee; Mi è stât contât di Malik di [Muhammad bin Al Munkadir], che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al jere invitât a mangjâ, daspò i fo servît pan e cjar, cussì al lu mangjà e daspò al fasè la abluzion e al preà, daspò i fo dât il rest dal mangjâ e al lu mangjà e daspò nol preà.
Hadith
Imam Malik : 51
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍقَدِمَ مِنْ الْعِرَاقِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَرَّبَ لَهُمَا طَعَامًا قَدْ مَسَّتْهُ النَّارُ فَأَكَلُوا مِنْهُ فَقَامَ أَنَسٌ فَتَوَضَّأَ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ مَا هَذَا يَا أَنَسُ أَعِرَاقِيَّةٌ فَقَالَ أَنَسٌ لَيْتَنِي لَمْ أَفْعَلْ وَقَامَ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَصَلَّيَا وَلَمْ يَتَوَضَّآَ
Il naradôr al splee; Malik al mi à contât di [Musa bin Uqbah] di [Abdurrahman bin Yazid Al Ansari], che [Anas bin Malik] al vignive dal Irak, daspò Abu Talhah e Ubai bin Ka’ab a lu àn visitât, ancje Anas al à servît lôr mangjâ cusinât cul fûc, e ducj a àn mangjât il mangjâ. Alore Anas al si alçà e al fasè l’abluzion, alore [Abu Talhah] e [Ubai bin Ka’ab] a lu domandarin; ‘Cje al è chest, Anas, al è un costum irachian? ’ Anas bin Malik al disè; “O varès volût no lu vedi fat”. Dopo Abu Talha e Ubai bin Ka’ab a si son alçâts e ducj i doi a àn preât cence abluzion.
Hadith
Imam Malik : 52
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْاسْتِطَابَةِ فَقَالَ أَوَلَا يَجِدُ أَحَدُكُمْ ثَلَاثَةَ أَحْجَارٍ
Yahya al à contât di Malik di [Hysyam bin Urwah] di [so pari], al è stât domandât une volte al istithabah -netâsi de impuritât dopo vê urinât o defecât-, daspò al à dit; “No vevis cjapât trê pieris?”
Hadith
Imam Malik : 53
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْمَقْبُرَةِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ وَدِدْتُ أَنِّي قَدْ رَأَيْتُ إِخْوَانَنَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا بِإِخْوَانِكَ قَالَ بَلْ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانُنَا الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ يَأْتِي بَعْدَكَ مِنْ أُمَّتِكَ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لِرَجُلٍ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ فِي خَيْلٍ دُهْمٍ بُهْمٍ أَلَا يَعْرِفُ خَيْلَهُ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ الْوُضُوءِ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَلَا يُذَادَنَّ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ الْبَعِيرُ الضَّالُّ أُنَادِيهِمْ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ فَيُقَالُ إِنَّهُمْ قَدْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ فَسُحْقًا فَسُحْقًا فَسُحْقًا
Il naradôr al splee; al à contât di Malik di [Al ‘Ala’ bin Abdurrahman] di [so pari] di [Abu Hurairah]; Il Rasulullah al jessì al cemeteri daspò al leè; '-Salvece a voi, o ocupants des tombis dai crodints. Se Allah al vûl, o vi seguirìn. - Pardabon o vuei viodi chei dai nestris fradis. Duncje i amîs a domandarin; ‘O Messazîr di Allah, no jerin nô i tois fradis’. Al rispuindè: ‘Ancje voialtris o sin i miei amîs, ma i miei fradis a son chei che a vignaran plui tart, cuant che o ju spetarò sul ôr dal lât’ a disevin; ‘O Messazîr di Allah, come si pues cognossi la int che e je vignude dopo di te dal to popul? ’ Rasulullah al rispuindè: ‘ce pensis se al fos un om che al à un cjaval blanc luminôs tra cjavâi scurts, no lu cognossarès? ’ a àn rispuindût; ‘Sì, al è vêr, o Messazîr di Allah’. Al disè: ‘Invezit, a vignaran tal dì dal judizi lusint blancs par vie de abluzion, o ju darò la benvignude tal lât. Par che nissun al sedi mandât fûr dal mê lât, come un camêl straviât che al ven mandât fûr, o ju clami; — Vigni culì, vigni culì! Viôt culì! ’ di colp cualchidun al rimproverà; ‘Invezit a àn cambiât la lôr religjon dopo che tu sês muart’ cussì o ai dit; 'Stâ lontan, stâ lontan, stâ lontan''.
Hadith
Imam Malik : 54
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَجَلَسَ عَلَى الْمَقَاعِدِ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ فَآذَنَهُ بِصَلَاةِ الْعَصْرِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَأُحَدِّثَنَّكُمْ حَدِيثًا لَوْلَا أَنَّهُ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ امْرِئٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ ثُمَّ يُصَلِّي الصَّلَاةَ إِلَّا غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلَاةِ الْأُخْرَى حَتَّى يُصَلِّيَهَاقَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك أُرَاهُ يُرِيدُ هَذِهِ الْآيَةَ{ أَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ }
Mi è stât contât di Malik di [Hysyam bin Urwah] di [sô pari] dal sclâf di [Humran] Usman bin Affan, [Usman bin Affan] al jere sierât suntun banc, daspò al vignì un muezdzin, al jere daûr a clamâ la preiere dal dopodisnà. Cussì al domandà aghe daspò al fasè la abluzion, dopo di chê al disè; ‘Par Allah, o vi dirai ce che, se chest nol fos tal libri di Allah, no lu varès dit’. Alore al disè; O ai sintût dî il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: ‘No je une persone che e fâs la abluzion come che al covente e daspò e pree, ma i pecjâts che e à cometût jenfri chê preiere e il timp che e fâs une altre preiere a saran pardonâts’, al à dit Yahya; Malik al disè; O pensi che ce che al voleve dî al fos il significât di chest verset; ‘E stabilî la preiere a dutis dôs lis estremitâts dal dì - matine e di sere - e al inizi de gnot. Lis buinis azions a cancelin i pecjâts des azions cjatis. Chest al è un avertiment par chei che a si ricuardin’.
Hadith
Imam Malik : 55
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الصُّنَابِحِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ فَتَمَضْمَضَ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ فِيهِ وَإِذَا اسْتَنْثَرَ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ أَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ قَالَ ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلَاتُهُ نَافِلَةً لَهُ
Mi è stât contât di Malik di [Zaid bin Aslam] di [‘Atho’ bin Yasar] di [Abdullah Shunabihi]; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Cuant che un crodint al fâs la abluzion e al sgjave la bocje, i pecjâts a vegnin fûr de sô bocje. Se al sburte fûr aghe che e je stade metude tal nâs, alore i pecjâts a vegnin fûr dal nâs, se al lave la muse, alore i pecjâts a vegnin fûr de sô muse e ancje des sôs paladis. Se al lave lis mans, i pecjâts a vegnin fûr des sôs mans fin aes sôs ungjis; se al si asciughe il cjâf, i pecjâts a vegnin fûr dal cjâf e dai orêi. Se al lave i pîts, i pecjâts a jessin dai pîts fin che a no jessin di sot des ungjis’. Al disè: “Il so viaç viers la moschee e lis sôs preieris a son in plui par lui”.
Hadith
Imam Malik : 56
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ أَوْ الْمُؤْمِنُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ مِنْ وَجْهِهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا بِعَيْنَيْهِ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ مِنْ يَدَيْهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ بَطَشَتْهَا يَدَاهُ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ كُلُّ خَطِيئَةٍ مَشَتْهَا رِجْلَاهُ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ حَتَّى يَخْرُجَ نَقِيًّا مِنْ الذُّنُوبِ
Al è stât contât a me di Malik di [Suhail bin Abu Salih] di [sô pari] di [Abu Hurairah], che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: 'Cuant che un servidôr musulman o un crodint al fâs la abluzion, alore al si lave la muse, ogni colpe e vignarà fûr de sô muse che al viôt cun lis sôs dôs abluzions finâls. Se al si lave lis mans, i pecjâts cometûts a vegnin fûr cu lis ultimis gotis di aghe di abluzion. Se al si lave i pîts, alore i pecjâts che a àn cjaminât a vegnin fûr cu lis ultimis gotis di aghe di abluzion, fin che al ven fûr net dai siei pecjâts’.
Hadith
Imam Malik : 57
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَانَتْ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَالْتَمَسَ النَّاسُ وَضُوءًا فَلَمْ يَجِدُوهُ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَضُوءٍ فِي إِنَاءٍ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ الْإِنَاءِ يَدَهُ ثُمَّ أَمَرَ النَّاسَ يَتَوَضَّئُونَ مِنْهُ قَالَ أَنَسٌ فَرَأَيْتُ الْمَاءَ يَنْبُعُ مِنْ تَحْتِ أَصَابِعِهِ فَتَوَضَّأَ النَّاسُ حَتَّى تَوَضَّئُوا مِنْ عِنْدِ آخِرِهِمْ
Mi è stât contât di Malik di [Ishaq ben Abdullah ben Abu Talhah] di [Anas ben Malik] al à dit; O ai viodût il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam cuant che al jere il timp de preiere di Asr e la int e jere daûr a cirî aghe par abluzion ma no la cjapavin. Po dopo al à dât al Profete aghe di abluzion intun vâs. Il Rasulullah al metè la man tal vâs, daspò al ordenà ae int di fâ l’abluzion dal vâs. Anas al disè; “O viodevi aghe che e vignive fûr di sot dai siei dêts, daspò la int e faseve la abluzion di lui, fin che l’ultin di lôr al rivave ancjemò a fâ la abluzion.”
Hadith
Imam Malik : 58
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمَدَنِيِّ الْمُجْمِرِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُمَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ خَرَجَ عَامِدًا إِلَى الصَّلَاةِ فَإِنَّهُ فِي صَلَاةٍ مَا دَامَ يَعْمِدُ إِلَى الصَّلَاةِ وَإِنَّهُ يُكْتَبُ لَهُ بِإِحْدَى خُطْوَتَيْهِ حَسَنَةٌ وَيُمْحَى عَنْهُ بِالْأُخْرَى سَيِّئَةٌ فَإِذَا سَمِعَ أَحَدُكُمْ الْإِقَامَةَ فَلَا يَسْعَ فَإِنَّ أَعْظَمَكُمْ أَجْرًا أَبْعَدُكُمْ دَارًا قَالُوا لِمَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ مِنْ أَجْلِ كَثْرَةِ الْخُطَا
Al è stât contât a me di Malik di [Nu’am bin Abdullah Al Madani Al Mujmir], che al à sintût [Abu Hurairah] dî; ‘Cui che al complete la sô abluzion e daspò al va fûr di voli a preâ, alore al è contât inte preiere fintant che al è concentrât inte preiere. In fat, al è stât scrit par lui, di ogni pas al cjape une robe buine e une robe brute gjavade vie cun chê. Se un di voi al sint l’iqamah, ma nol va, alore la persone cun plui ricompense e sarà chê plui lontane di cjase,’ a àn domandât; ‘Parcè, o Abu Uraira? ’ al rispuindè; ‘Par vie dai tancj pas’.
Hadith
Imam Malik : 59
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِيُسْأَلُ عَنْ الْوُضُوءِ مِنْ الْغَائِطِ بِالْمَاءِ فَقَالَ سَعِيدٌ إِنَّمَا ذَلِكَ وُضُوءُ النِّسَاءِ
Mi veve contât di Malik di [Yahya bin Sa’id]; che al veve sintût [Sa’id bin Musayyab] domandâ di fâ la abluzion cun aghe dopo vê defecât, cussì Sa’id al à rispuindût; “In fat, cheste e je la abluzion des feminis”.
Hadith
Imam Malik : 60
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا شَرِبَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْسِلْهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ
Al è stât contât a me di Malik di [Abu Az Zinad] di [Al A’raj] di [Abu Hurairah] che il Rasulullah al à dit: ‘Se un cjan al leche il vâs di un di voi alore lavâlu siet voltis’.
