Imam Malik : 481
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ لَا يَقْرَأُ فِي الصَّلَاةِ عَلَى الْجَنَازَةِ
[நாஃபி] அவர்கள் வழியாக மாலிக் அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது என்னவென்றால், [அப்துல்லாஹ் பின் உமர்] அவர்கள் ஜனாஸா தொழுகையில் அல் ஃபாத்திஹாவை ஓதவில்லை.
Imam Malik : 482
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي حَرْمَلَةَ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ حُوَيْطِبٍأَنَّ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ تُوُفِّيَتْ وَطَارِقٌ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ فَأُتِيَ بِجَنَازَتِهَا بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ فَوُضِعَتْ بِالْبَقِيعِ قَالَ وَكَانَ طَارِقٌ يُغَلِّسُ بِالصُّبْحِ قَالَ ابْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ لِأَهْلِهَا إِمَّا أَنْ تُصَلُّوا عَلَى جَنَازَتِكُمْ الْآنَ وَإِمَّا أَنْ تَتْرُكُوهَا حَتَّى تَرْتَفِعَ الشَّمْسُ
அப்துர்ரஹ்மான் இப்னு அபூ சுஃப்யான் இப்னு ஹுவைதிபின் முன்னாள் அடிமையான [முஹம்மது இப்னு அபூ ஹர்மலாஹ்] வழியாக மாலிக் மூலம் யஹ்யா எனக்கு அறிவித்தார், ஸைனப் பின்த் அபூ ஸலாமா மரணமடைந்தார். அக்காலத்தில் தாரிக் மதீனாவின் ஆளுநராக இருந்தார். காலைத் தொழுகைக்குப் பிறகு ஸைனபின் உடல் அவருக்கு முன்பாகக் கொண்டுவரப்பட்டு, பின்னர் 'பகீ'யில் வைக்கப்பட்டது. முஹம்மது இப்னு அபூ ஹர்மலாஹ் கூறினார், 'மிகவும் இருட்டாக இருந்தபோதே தாரிக் காலைத் தொழுகையை நிறைவேற்றினார்'. அவர் மேலும் கூறினார், '[அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர்] தனது குடும்பத்தினரிடம், 'நீங்கள் இப்போது உங்கள் இறந்தவர்களுக்காகத் தொழலாம், அல்லது சூரியன் உதிக்கும் வரை அதை விட்டுவிடலாம்' என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்'.
Imam Malik : 483
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَيُصَلَّى عَلَى الْجَنَازَةِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَبَعْدَ الصُّبْحِ إِذَا صُلِّيَتَا لِوَقْتِهِمَا
மாலிக் (ரலி) அவர்கள் வழியாக நாஃபி (ரலி) அவர்களிடம் இருந்து எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது: அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள், 'அஸர் மற்றும் சுப்ஹூஹ் ஆகிய இரு தொழுகைகளும் உரிய நேரத்தில் தொழப்பட்டிருந்தால், அவற்றுக்குப் பிறகு ஜனாஸா தொழுகையைத் தொழலாம்.'
Imam Malik : 484
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّهَا أَمَرَتْ أَنْ يُمَرَّ عَلَيْهَا بِسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ فِي الْمَسْجِدِ حِينَ مَاتَ لِتَدْعُوَ لَهُ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ مَا أَسْرَعَ النَّاسَ مَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى سُهَيْلِ بْنِ بَيْضَاءَ إِلَّا فِي الْمَسْجِدِ
யஹ்யா என்னிடம் மாலிக் மூலமாகவும், உமர் பின் உபைதுல்லாஹ்வின் முன்னாள் அடிமையான [அபூ நத்லர்] மூலமாகவும், நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் மனைவியான [ஆயிஷா] மூலமாகவும் கூறினார்: ஸஅத் பின் அபூ வகாஷ் இறந்துவிட்டால், அவருடைய உடலை மஸ்ஜிதுக்குக் கொண்டு வருமாறு அவர் மக்களுக்குக் கட்டளையிட்டார், அப்போதுதான் ஆயிஷா அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்ய முடியும். ஆனால் மக்கள் அதை நிராகரித்தனர். அப்போது ஆயிஷா கூறினார், 'மக்கள் எவ்வளவு விரைவாக மறந்துவிடுகிறார்கள்! நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் ஸுஹைல் பின் பைத்லாவின் உடலுக்காக மஸ்ஜிதைத் தவிர வேறு எங்கும் பிரார்த்தனை செய்யவில்லையா?'
Imam Malik : 485
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَصُلِّيَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي الْمَسْجِدِ
மாலிக் அவர்கள் வழியாக [நாஃபி'] அவர்களிடமிருந்தும், [அப்துல்லாஹ் பின் உமர்] அவர்களிடமிருந்தும் எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது, அவர் கூறினார், 'உமர் பின் கத்தாப் அவர்கள் பள்ளிவாசலில் தொழுதார்'.
Imam Malik : 486
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ إِذَا صَلَّى عَلَى الْجَنَائِزِ يُسَلِّمُ حَتَّى يُسْمِعَ مَنْ يَلِيهِ
[நாஃபி] அவர்கள் வழியாக மாலிக் அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது என்னவென்றால், [அப்துல்லாஹ் பின் உமர்] அவர்கள் ஒரு சடலத்தின் மீது தொழும்போது, தமக்குப் பின்னால் இருப்பவர்கள் கேட்கும் வரை ஸலாத்தை ஓதுவார்கள்.
Imam Malik : 487
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُلَا يُصَلِّي الرَّجُلُ عَلَى الْجَنَازَةِ إِلَّا وَهُوَ طَاهِرٌ
மாலிக் (ரலி) அவர்கள் வழியாக நாஃபி (ரலி) அவர்களிடம் இருந்து எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது: அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள், 'இறந்த ஒருவர் தூய்மையான நிலையில் இருந்தாலன்றி, யாரும் அவருக்காகத் தொழக்கூடாது'.
Imam Malik : 488
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكَانَ بِالْمَدِينَةِ رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا يَلْحَدُ وَالْآخَرُ لَا يَلْحَدُ فَقَالُوا أَيُّهُمَا جَاءَ أَوَّلُ عَمِلَ عَمَلَهُ فَجَاءَ الَّذِي يَلْحَدُ فَلَحَدَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
ஹிஷாம் இப்னு உர்வாவிடமிருந்து மாலிக் என்னிடம் அறிவித்ததாவது: அவருடைய தந்தை கூறினார், "மதீனாவில் இரண்டு பேர் இருந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் கல்லறைகளைத் தோண்டுவார்—கல்லறையின் நடுவில் அல்லாமல், பக்கவாட்டில் குழிகள் தோண்டுவார்—மற்றொருவர் அவ்வாறு செய்யமாட்டார். 'யார் முதலில் வந்து இதைச் செய்கிறாரோ, அவரே பயன்படுத்தப்படுவார்' என்று அவர்கள் கூறினார்கள். பின்னர், கல்லறைகளைத் தோண்டுபவர் வந்து, அல்லாஹ்வின் தூதருக்காக (ஸல்) ஒரு கல்லறையை அமைத்தார்."
Imam Malik : 489
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْرَأَيْتُ ثَلَاثَةَ أَقْمَارٍ سَقَطْنَ فِي حُجْرَتِي فَقَصَصْتُ رُؤْيَايَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدُفِنَ فِي بَيْتِهَا قَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ هَذَا أَحَدُ أَقْمَارِكِ وَهُوَ خَيْرُهَا
யஹ்யா இப்னு ஸயீத் (ரலி) அவர்கள் வழியாக மாலிக் (ரலி) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்ததாவது: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள், "என் அறையில் மூன்று பிறைகள் விழுந்தது போல் நான் கனவு கண்டேன். பிறகு என் கனவை அபூபக்கர் (ரலி) அஸ்-ஸித்தீக் (ரலி) அவர்களிடம் கூறினேன்." அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்து, தமது இல்லத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டபோது, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், 'நீ கண்ட பிறைகளில் இதுவும் ஒன்று, மேலும் இந்த மூன்றில் இதுவே சிறந்தது' என்று கூறினார்கள்."
Imam Malik : 490
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَمَا أُحِبُّ أَنْ أُدْفَنَ بِالْبَقِيعِ لَأَنْ أُدْفَنَ بِغَيْرِهِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أُدْفَنَ بِهِ إِنَّمَا هُوَ أَحَدُ رَجُلَيْنِ إِمَّا ظَالِمٌ فَلَا أُحِبُّ أَنْ أُدْفَنَ مَعَهُ وَإِمَّا صَالِحٌ فَلَا أُحِبُّ أَنْ تُنْبَشَ لِي عِظَامُهُ
மாலிக், ஹிஷாம் பின் உர்வா (அவரது தந்தை வழியாக) மூலம் எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது என்னவென்றால், அவர் கூறினார், 'பகீயில் அடக்கம் செய்யப்படுவதை நான் விரும்பவில்லை'. அங்கு அடக்கம் செய்யப்படுவதை விட வேறு இடத்தில் அடக்கம் செய்யப்படுவதே மேலானது. ஏனெனில், அங்கு அடக்கம் செய்யப்படுபவர்கள் இரண்டு வகை: ஒன்று அநியாயக்காரன், எனவே நான் அவனுடன் அடக்கம் செய்யப்பட விரும்பவில்லை; மற்றொன்று நல்லோர், எனவே அவர்களின் முந்தைய கல்லறைகளை நிரப்புவதற்காக அவர்களின் எலும்புகள் எனக்காகத் தோண்டி எடுக்கப்படுவதை நான் விரும்பவில்லை'.
Imam Malik : 491
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ وَاقِدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ مَسْعُودِ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُومُ فِي الْجَنَائِزِ ثُمَّ جَلَسَ بَعْدُ
யஹ்யா பின் ஸயீத், வகீத் பின் அம்ரு பின் முஅத்ஸ், நாஃபி பின் ஜுபைர் பின் முத்ஹீம், மஸ்ஊத் பின் அல் ஹகம், அலி பின் அபூ தாலிப் ஆகியோரிடமிருந்து மாலிக் வழியாக யஹ்யா எனக்கு அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், ஒரு உடல் கடந்து சென்றபோது எழுந்து நின்றார்கள், அதன் பிறகு அமர்ந்தார்கள்.
Imam Malik : 492
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا أُمَامَةَ بْنَ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ يَقُولُكُنَّا نَشْهَدُ الْجَنَائِزَ فَمَا يَجْلِسُ آخِرُ النَّاسِ حَتَّى يُؤْذَنُوا
மாலிக் அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது என்னவென்றால், [அபூபக்கர் பின் உஸ்மான் பின் சஹ்ல் பின் ஹுனைஃப்] அவர்கள், [அபூ உமாமா பின் சஹ்ல் பின் ஹுனைஃப்] அவர்கள், 'நாங்கள் ஒருமுறை ஒரு ஜனாஸாவில் கலந்துகொண்டோம். கடைசி நபர் அமர அனுமதிக்கப்படும் வரை யாரும் அமரவில்லை' என்று கூறுவதைக் கேட்டார்கள்.
Imam Malik : 493
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ عَنْ عَتِيكِ بْنِ الْحَارِثِ وَهُوَ جَدُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرٍ أَبُو أُمِّهِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَتِيكٍ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ يَعُودُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ ثَابِتٍ فَوَجَدَهُ قَدْ غُلِبَ عَلَيْهِ فَصَاحَ بِهِ فَلَمْ يُجِبْهُ فَاسْتَرْجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ غُلِبْنَا عَلَيْكَ يَا أَبَا الرَّبِيعِ فَصَاحَ النِّسْوَةُ وَبَكَيْنَ فَجَعَلَ جَابِرٌ يُسَكِّتُهُنَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْهُنَّ فَإِذَا وَجَبَ فَلَا تَبْكِيَنَّ بَاكِيَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْوُجُوبُ قَالَ إِذَا مَاتَ فَقَالَتْ ابْنَتُهُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأَرْجُو أَنْ تَكُونَ شَهِيدًا فَإِنَّكَ كُنْتَ قَدْ قَضَيْتَ جِهَازَكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَوْقَعَ أَجْرَهُ عَلَى قَدْرِ نِيَّتِهِ وَمَا تَعُدُّونَ الشَّهَادَةَ قَالُوا الْقَتْلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشُّهَدَاءُ سَبْعَةٌ سِوَى الْقَتْلِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الْمَطْعُونُ شَهِيدٌ وَالْغَرِقُ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ ذَاتِ الْجَنْبِ شَهِيدٌ وَالْمَبْطُونُ شَهِيدٌ وَالْحَرِقُ شَهِيدٌ وَالَّذِي يَمُوتُ تَحْتَ الْهَدْمِ شَهِيدٌ وَالْمَرْأَةُ تَمُوتُ بِجُمْعٍ شَهِيدٌ
யஹ்யா என்னிடம் மாலிக் வழியாக, [அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல்லாஹ் பின் ஜாபிர் பின் ஆத்திக்] வழியாக, [ஆத்திக் பின் அல் ஹாரித்] மூலம் கூறினார். அதாவது, அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல்லாஹ் பின் ஜாபிரின் பாட்டனார், அதாவது அவருடைய தாயின் தந்தை, அவரிடம் [ஜாபிர் பின் ஆத்திக்] அறிவித்ததாகக் கூறினார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் தாபித்தை சந்தித்திருந்தார்கள். அவர் மரணப்படுக்கையில் இருப்பதைக் கண்டார்கள். அவர்கள் அவரை அழைத்தார்கள், ஆனால் அவர் பதிலளிக்கவில்லை. ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் இஸ்திர்ஜா ஓதி, 'அபூ அர் ரபீயே, நீங்கள் எங்களை முந்திச் சென்றுவிட்டீர்கள்' என்று கூறினார்கள். பெண்கள் அலறி அழுதார்கள், ஜாபிர் அவர்களை அமைதிப்படுத்த முயன்றார். பின்னர் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், 'அவர்களை அப்படியே விட்டுவிடுங்கள். அப்படி நடந்தால், அதற்காக யாரும் அழ வேண்டாம்' என்று கூறினார்கள். மக்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, என்ன நடக்க வேண்டும்?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், 'அவர் இறந்துவிட்டால்' என்று பதிலளித்தார். அவருடைய மகள், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அவர் வீரமரணம் அடைவார் என நம்புகிறேன். இப்போது நீங்கள் உங்கள் பணியை முடித்துவிட்டீர்கள்' என்று கூறினார். நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், 'அல்லாஹ் அவனது நோக்கத்திற்கேற்ப அவனுக்குக் கூலியைக் கொடுத்துவிட்டான். நீங்கள் ஒரு வீரமரணம் அடைந்தவரை என்னவென்று அழைப்பீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர்' என்று பதிலளித்தார்கள். நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்படுவதைத் தவிர, வீரமரணம் அடைவதில் ஏழு வகைகள் உள்ளன; ஒருவர் 'தாஊன்' நோயால் இறந்தால், அவர் ஒரு வீரமரணம் அடைந்தவர். நீரில் மூழ்கி இறப்பவர் ஒரு வீரமரணம் அடைந்தவர். பெரியம்மை அல்லது கொப்புளங்களால் இறப்பவர் ஒரு வீரமரணம் அடைந்தவர். வயிற்று நோயால் இறப்பவர் ஒரு வீரமரணம் அடைந்தவர். தீயில் எரிந்து இறப்பவர்கள் வீரமரணம் அடைந்தவர்கள். இடிபாடுகள் விழுந்து இறப்பவர் ஒரு வீரமரணம் அடைந்தவர். பிரசவத்தின்போது இறக்கும் ஒரு பெண் ஒரு வீரமரணம் அடைந்தவர்' என்று கூறினார்கள்.
Imam Malik : 494
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ تَقُولُ وَذُكِرَ لَهَا أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَيِّ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَغْفِرُ اللَّهُ لِأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَكْذِبْ وَلَكِنَّهُ نَسِيَ أَوْ أَخْطَأَ إِنَّمَا مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَهُودِيَّةٍ يَبْكِي عَلَيْهَا أَهْلُهَا فَقَالَ إِنَّكُمْ لَتَبْكُونَ عَلَيْهَا وَإِنَّهَا لَتُعَذَّبُ فِي قَبْرِهَا
மாலிக் அவர்களிடமிருந்து, அப்துல்லாஹ் பின் அபூபக்கர் அவர்களிடமிருந்து, அவருடைய தந்தையிடமிருந்து, அம்ரா பின்த் அப்துர்ரஹ்மான் அவர்களிடமிருந்து எனக்கு இது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது: அப்துல்லாஹ் பின் உமர் அவர்கள், 'அழுகை இன்னும் உயிரோடு இருந்ததால் சடலம் சித்திரவதை செய்யப்பட்டது' என்று கூறியதாக, ஆயிஷா அவர்களிடம் இது குறிப்பிடப்பட்டபோது அவர் கேட்டதாக ஆயிஷா கூறினார். ஆயிஷா கூறினார், 'அல்லாஹ் அபூ அப்துர்ரஹ்மானை மன்னிப்பானாக. உண்மையில் அவர் பொய் சொல்லவில்லை, ஆனால் அவர் மறந்துவிட்டார் அல்லது தவறு செய்துவிட்டார். நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், அழுதுகொண்டிருந்த ஒரு யூதப் பெண்ணின் சடலத்தைக் கடந்து சென்றபோது, 'நீங்கள் அவளுக்காக அழுகிறீர்கள். அவர் தனது கல்லறையில் சித்திரவதை செய்யப்பட்டார்' என்று கூறினார்கள்.'
Imam Malik : 495
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَمُوتُ لِأَحَدٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ ثَلَاثَةٌ مِنْ الْوَلَدِ فَتَمَسَّهُ النَّارُ إِلَّا تَحِلَّةَ الْقَسَمِ
யஹ்யா எனக்கு மாலிக் வழியாக, [இப்னு ஷிஹாப்], [ஸயீத் பின் முஸய்யப்], [அபூ ஹுரைரா] ஆகியோரிடமிருந்து அறிவித்தார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'தன் மூன்று பிள்ளைகளை இழந்த ஒரு முஸ்லிம், ஒரு கணத்தைத் தவிர நரக நெருப்பால் நிச்சயமாகத் தீண்டப்பட மாட்டார்'.
Imam Malik : 496
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي النَّضْرِ السَّلَمِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَمُوتُ لِأَحَدٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ ثَلَاثَةٌ مِنْ الْوَلَدِ فَيَحْتَسِبُهُمْ إِلَّا كَانُوا لَهُ جُنَّةً مِنْ النَّارِ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ اثْنَانِ قَالَ أَوْ اثْنَانِ
[அபூ நத்லர் அஸ்ஸலாமி] அவர்களிடமிருந்து, [முஹம்மது பின் அபூபக்கர் பின் அம்ரு பின் ஹஜ்ர்] அவர்களிடமிருந்து, [அவரது தந்தை] அவர்களிடமிருந்து மாலிக் எனக்கு அறிவித்தார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஒரு முஸ்லிமின் மூன்று பிள்ளைகள் அவனை மரணத்தின் விளிம்பில் விட்டால், அவன் பொறுமையுடன் இருந்து, நற்கூலியை எதிர்பார்ப்பதில்லை; அவர்கள் நரக நெருப்பிலிருந்து ஒரு கேடயமாக ஆகும் வரை'. அப்போது, ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் அருகில் இருந்த ஒரு பெண்மணி, 'ரசூலுல்லாஹ்வே, இரண்டு பிள்ளைகள் இருந்தால் எப்படி?' என்று கேட்டார். அதற்கு ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், 'அதுபோலவே இரண்டு பிள்ளைகள் இருந்தாலும்' என்று பதிலளித்தார்கள்.
Imam Malik : 497
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِيُعَزِّ الْمُسْلِمِينَ فِي مَصَائِبِهِمْ الْمُصِيبَةُ بِي
யஹ்யா அவர்கள் மாலிக் வழியாக, [அப்துர்ரஹ்மான் பின் அல் காஸிம் பின் முஹம்மது பின் அபூபக்கர்] அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'எனக்கு நேர்ந்த துன்பங்களைப் போலவே, முஸ்லிம்களுக்கு நேரும் துன்பங்களாலும் அவர்கள் கண்ணியமடைய வேண்டும்'.
Imam Malik : 498
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَصَابَتْهُ مُصِيبَةٌ فَقَالَ كَمَا أَمَرَ اللَّهُ{ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ }اللَّهُمَّ أْجُرْنِي فِي مُصِيبَتِي وَأَعْقِبْنِي خَيْرًا مِنْهَا إِلَّا فَعَلَ اللَّهُ ذَلِكَ بِهِ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو سَلَمَةَ قُلْتُ ذَلِكَ ثُمَّ قُلْتُ وَمَنْ خَيْرٌ مِنْ أَبِي سَلَمَةَ فَأَعْقَبَهَا اللَّهُ رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَزَوَّجَهَا
நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் மனைவி உம்மு ஸலமாவிடமிருந்து, [ரபிஆ பின் அபூ அப்துர்ரஹ்மான்] அவர்கள் வழியாக மாலிக் அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'யார் ஒரு துன்பத்தால் தாக்கப்படுகிறாரோ, அவர் அல்லாஹ் கட்டளையிட்டபடி ஓதுகிறார்: 'இன்னா லில்லாஹி வ இன்னா இலைஹி ராஜிஊன் அல்லாஹும்ம ஜுர்னீ ஃபி முஷீபதீ வ அஃகிப்னீ கைரன் மின்ஹா', -நிச்சயமாக நாம் அனைவரும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவர்கள், மேலும் அவனிடமே நாம் திரும்புவோம். யா அல்லாஹ், எனக்கு நேர்ந்த துன்பத்திற்கு எனக்கு நற்கூலி வழங்குவாயாக, அதைவிடச் சிறந்த ஒன்றை அதற்குப் பதிலாக வழங்குவாயாக-, 'அல்லாஹ் அதைச் செய்யாத வரையில்'.' உம்மு ஸலமா கூறினார்கள், 'அபூ ஸலமா மரணித்தபோது, நானும் அந்தத் துஆவை ஓதினேன். பிறகு நான் எனக்குள் சொல்லிக்கொண்டேன்: 'அபூ ஸலமாவை விடச் சிறந்தவர் யார்?'' ஆனால் அல்லாஹ் அவருக்குப் பதிலாக நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களைக் கொண்டு வந்தான். ரசூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் பிறகு அவளை மணந்தார்கள்.
Imam Malik : 499
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ قَالَهَلَكَتْ امْرَأَةٌ لِي فَأَتَانِي مُحَمَّدُ بْنُ كَعْبٍ الْقُرَظِيُّ يُعَزِّينِي بِهَا فَقَالَ إِنَّهُ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ فَقِيهٌ عَالِمٌ عَابِدٌ مُجْتَهِدٌ وَكَانَتْ لَهُ امْرَأَةٌ وَكَانَ بِهَا مُعْجَبًا وَلَهَا مُحِبًّا فَمَاتَتْ فَوَجَدَ عَلَيْهَا وَجْدًا شَدِيدًا وَلَقِيَ عَلَيْهَا أَسَفًا حَتَّى خَلَا فِي بَيْتٍ وَغَلَّقَ عَلَى نَفْسِهِ وَاحْتَجَبَ مِنْ النَّاسِ فَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْهِ أَحَدٌ وَإِنَّ امْرَأَةً سَمِعَتْ بِهِ فَجَاءَتْهُ فَقَالَتْ إِنَّ لِي إِلَيْهِ حَاجَةً أَسْتَفْتِيهِ فِيهَا لَيْسَ يُجْزِينِي فِيهَا إِلَّا مُشَافَهَتُهُ فَذَهَبَ النَّاسُ وَلَزِمَتْ بَابَهُ وَقَالَتْ مَا لِي مِنْهُ بُدٌّ فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ إِنَّ هَاهُنَا امْرَأَةً أَرَادَتْ أَنْ تَسْتَفْتِيَكَ وَقَالَتْ إِنْ أَرَدْتُ إِلَّا مُشَافَهَتَهُ وَقَدْ ذَهَبَ النَّاسُ وَهِيَ لَا تُفَارِقُ الْبَابَ فَقَالَ ائْذَنُوا لَهَا فَدَخَلَتْ عَلَيْهِ فَقَالَتْ إِنِّي جِئْتُكَ أَسْتَفْتِيكَ فِي أَمْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَتْ إِنِّي اسْتَعَرْتُ مِنْ جَارَةٍ لِي حَلْيًا فَكُنْتُ أَلْبَسُهُ وَأُعِيرُهُ زَمَانًا ثُمَّ إِنَّهُمْ أَرْسَلُوا إِلَيَّ فِيهِ أَفَأُؤَدِّيهِ إِلَيْهِمْ فَقَالَ نَعَمْ وَاللَّهِ فَقَالَتْ إِنَّهُ قَدْ مَكَثَ عِنْدِي زَمَانًا فَقَالَ ذَلِكِ أَحَقُّ لِرَدِّكِ إِيَّاهُ إِلَيْهِمْ حِينَ أَعَارُوكِيهِ زَمَانًا فَقَالَتْ أَيْ يَرْحَمُكَ اللَّهُ أَفَتَأْسَفُ عَلَى مَا أَعَارَكَ اللَّهُ ثُمَّ أَخَذَهُ مِنْكَ وَهُوَ أَحَقُّ بِهِ مِنْكَ فَأَبْصَرَ مَا كَانَ فِيهِ وَنَفَعَهُ اللَّهُ بِقَوْلِهَا
[யஹ்யா பின் சயீத்] வழியாக [அல் காசிம் பின் முஹம்மது] அவர்களிடம் இருந்து மாலிக் எனக்கு அறிவித்ததாவது: அவர் கூறினார், 'என் மனைவி இறந்துவிட்டார். பின்னர் [முஹம்மது பின் கஅப் அல் குரைஷி] எனக்கு ஆறுதல் கூறி, இவ்வாறு கூறினார், 'இஸ்ரவேலின் சந்ததியினரில் ஒரு மனிதர் இருந்தார். அவர் ஒரு சட்ட வல்லுநராகவும், கற்றறிந்தவராகவும், ஒரு முஜ்தஹீதாகவும் இருந்தார். அவர் நேசித்த மற்றும் போற்றிய ஒரு மனைவி அவருக்கு இருந்தார். ஒரு நாள் அவரது மனைவி இறந்துவிட்டார், அவர் மிகவும் துக்கமடைந்து மன உளைச்சலுக்கு ஆளானார். அவர் மக்களிடமிருந்து தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொண்டார். யாரும் அவரைப் பார்க்க வரவில்லை. அப்போது ஒரு பெண் இதைக் கேள்விப்பட்டு அவரிடம் வந்தாள். அவள் கூறினாள், 'நான் அவரிடம் ஒன்று கேட்க வேண்டும். நான் அவருடைய ஃபத்வாவைக் கேட்க விரும்புகிறேன். நான் அவரிடம் நேரடியாகப் பேசும் வரை எனக்குத் திருப்தி ஏற்படாது.' மக்கள் அவரை விட்டுச் சென்றனர், ஆனால் அவர் அவர்களுக்காக வாசலில் காத்திருந்து, 'நான் போகவே மாட்டேன்' என்று கூறினார். இஸ்ரவேலின் சந்ததியினரில் ஒருவரிடம் ஒருவர் கூறினார்: 'இங்கே ஒரு பெண் இருக்கிறார், அவர் உங்கள் ஃபத்வாவைக் கேட்க விரும்புகிறார், மேலும் அவர் கூறுகிறார், "நான் அவரிடம் நேரில் தவிர பேச விரும்பவில்லை."' மக்கள் அவளை விட்டுச் சென்றுவிட்டனர், ஆனால் அவள் உங்கள் வீட்டின் வாசலை விட்டு நகரவில்லை. அந்த மனிதன், "அவளை உள்ளே வர விடுங்கள்" என்றான். அந்தப் பெண் உள்ளே வந்து, "நான் ஒரு விஷயத்தில் ஃபத்வா (தீர்மானம்) கேட்க உங்களிடம் வந்தேன்" என்றாள். அந்த மனிதன், "அது என்ன?" என்று கேட்டான். அவள், "நான் என் அண்டை வீட்டாரிடம் நகைகளைக் கடன் வாங்கினேன். நான் அதைச் சிறிது காலம் அணிந்து, கடனாகப் பெற்றிருந்தேன். பிறகு, அதைத் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டுமா என்று கேட்டு அவர்கள் ஒரு தூதரை என்னிடம் அனுப்பினார்கள்" என்றாள். அந்த மனிதன், "ஆம்" என்றான். அவள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நான் அதைச் சிறிது காலம் அணிந்திருந்தேன்" என்றாள். அந்த மனிதன், "அது சரிதான்; அதை உங்களுக்குச் சிறிது காலம் கடனாகக் கொடுத்த பிறகு, அதை உங்களிடமிருந்து திரும்பப் பெற அவர்களுக்கு உரிமை உண்டு" என்றான். அந்தப் பெண், "சரி, அல்லாஹ் உங்கள் மீது கருணை காட்டுவானாக. அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கடனாகக் கொடுத்த ஒரு பொருளை, உங்களை விட அவனுக்கு அதன் மீது அதிக உரிமை இருந்தபோதிலும், அவன் திரும்பப் பெற்றுக் கொள்வதில் உங்களுக்கு மகிழ்ச்சி இல்லையா?" என்றாள். அப்போது அந்த மனிதன் என்ன நடந்தது என்பதை உணர்ந்தான். அவளுடைய வார்த்தைகளால் அல்லாஹ் அவனுக்கு நன்மை செய்தான்.
Imam Malik : 500
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الرِّجَالِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ سَمِعَهَا تَقُولُلَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُخْتَفِيَ وَالْمُخْتَفِيَةَ يَعْنِي نَبَّاشَ الْقُبُورِ
யஹ்யா, மாலிக் வழியாக [அபூ ரிஜால் முஹம்மது பின் அப்துர்ரஹ்மான்] அவர்களிடமிருந்து, அவருடைய தாயார் [அம்ரா பின்த் அப்துர்ரஹ்மான்] அவர்கள் மூலம் எனக்கு அறிவித்தார்: அவர், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அல்-முக்தஃபியையும் அல்-முக்தஃபியாவையும், அதாவது கல்லறைகளிலிருந்து எதையாவது திருடுபவரையும் சபித்தார்கள்' என்று அவர் கூறுவதை கேட்டதாக யஹ்யா கூறினார்.