Imam Malik : 481
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ لَا يَقْرَأُ فِي الصَّلَاةِ عَلَى الْجَنَازَةِ
Tað varð sagt mær frá Malik frá [Nafi'], at [Abdullah bin Umar] ikki las -al fatihah- í jarðarferðarbønini'.
Imam Malik : 482
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي حَرْمَلَةَ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ حُوَيْطِبٍأَنَّ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ تُوُفِّيَتْ وَطَارِقٌ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ فَأُتِيَ بِجَنَازَتِهَا بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ فَوُضِعَتْ بِالْبَقِيعِ قَالَ وَكَانَ طَارِقٌ يُغَلِّسُ بِالصُّبْحِ قَالَ ابْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ لِأَهْلِهَا إِمَّا أَنْ تُصَلُّوا عَلَى جَنَازَتِكُمْ الْآنَ وَإِمَّا أَنْ تَتْرُكُوهَا حَتَّى تَرْتَفِعَ الشَّمْسُ
Yahya segði mær frá Malik frá [Muhammed bin Abu Harmalah] fyrrverandi træli hjá Abdurrahman bin Abu Sufyan bin Huwaithib, at Zainab bin Abu Salamah doyði. Tá var Tariq landsstýrismaður í Medina. Líkið av Zainab varð síðani borið fram fyri hann eftir morgunbønir, síðani lagt í Baqi''. Muhammed bin Abu Harmala segði; 'Thariq framdi morgunbønina, tá tað enn var sera myrkt'. Hann legði afturat: »Eg hoyrdi [Abdullah bin Umar] siga við familju sína; "Tú kanst biðja yvir líkið nú, ella tú kanst lata tað vera, til sólin rísur."
Imam Malik : 483
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَيُصَلَّى عَلَى الْجَنَازَةِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَبَعْدَ الصُّبْحِ إِذَا صُلِّيَتَا لِوَقْتِهِمَا
Tað hevur verið mær skylt frá Malik frá [Nafi'], at [Abdullah bin Umar] segði; 'Kroppurin kann biðjast eftir Asr og Fajr, um báðar bønirnar eru framdar í rættari tíð'.
Imam Malik : 484
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّهَا أَمَرَتْ أَنْ يُمَرَّ عَلَيْهَا بِسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ فِي الْمَسْجِدِ حِينَ مَاتَ لِتَدْعُوَ لَهُ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ مَا أَسْرَعَ النَّاسَ مَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى سُهَيْلِ بْنِ بَيْضَاءَ إِلَّا فِي الْمَسْجِدِ
Yahya segði mær frá Malik frá [Abu Nadlr] fyrrverandi trælinum hjá 'Umar bin 'Ubaidullah, frá [Aisyah] konu profetsins, at hann bað fólk fáa líkið av Sa'd bin Abu Waqash, um hann hevði doytt til moskuna fyri honum, so at hann kundi biðja. Men fólk vrakaðu tað, segði Aisyah tá; 'Hvussu skjótt fólk -gloyma-! Bønaði rasullah ikki fyri líkinum hjá Suhail bin Baidla uttan í moskuni?
Imam Malik : 485
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَصُلِّيَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي الْمَسْجِدِ
Tað hevur verið skylt mær frá Malik frá [Nafi'] frá [Abdullah bin Umar], at hann segði; 'Umar bin Khathab bað í moskuni'.
Imam Malik : 486
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ إِذَا صَلَّى عَلَى الْجَنَائِزِ يُسَلِّمُ حَتَّى يُسْمِعَ مَنْ يَلِيهِ
Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Nafi'], at tá [Abdullah bin Umar] biður um líki, lesur hann heilsanina upp, til tey aftanfyri hann hoyra'.
Imam Malik : 487
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُلَا يُصَلِّي الرَّجُلُ عَلَى الْجَنَازَةِ إِلَّا وَهُوَ طَاهِرٌ
Tað hevur verið mær skylt frá Malik frá [Nafi'], at [Abdullah bin Umar] segði; 'Lat ongan biðja um deytt lík, uttan so at hann er reinur'.
Imam Malik : 488
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكَانَ بِالْمَدِينَةِ رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا يَلْحَدُ وَالْآخَرُ لَا يَلْحَدُ فَقَالُوا أَيُّهُمَا جَاءَ أَوَّلُ عَمِلَ عَمَلَهُ فَجَاءَ الَّذِي يَلْحَدُ فَلَحَدَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevði sagt mær frá Malik frá [Hisyam bin Urwah] frá [pápa sínum] segði hann; 'Tað vóru tvey fólk í Medina, har annar plagdi at gera lahat hol - hol, sum vóru gjørd við síðuna av holinum, ikki í miðjuni - og hin ikki. Peir søgdu; 'Tann, sum kemur fyrst og ger arbeiðið, er tann, sum verður brúktur'. Har kom ein persónur, sum gravaði við lahat, so gjørdi hann eitt lahat hol til Rasulullah.
Imam Malik : 489
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْرَأَيْتُ ثَلَاثَةَ أَقْمَارٍ سَقَطْنَ فِي حُجْرَتِي فَقَصَصْتُ رُؤْيَايَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدُفِنَ فِي بَيْتِهَا قَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ هَذَا أَحَدُ أَقْمَارِكِ وَهُوَ خَيْرُهَا
Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Yahya bin Said], at [Aisyah] kona profetsins segði; »Eg droymdi, at tríggir mánar duttu í kamarinum hjá mær. Síðani segði eg dreymin við Abu Bakar Ash Siddiq'. Abu Bakr segði tá; 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam doyði og varð jarðaður í húsi sínum, segði Abu Bakr; "Hetta er ein av teimum mánunum, tú sært, og hann er tann besti av teimum trimum."
Imam Malik : 490
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَمَا أُحِبُّ أَنْ أُدْفَنَ بِالْبَقِيعِ لَأَنْ أُدْفَنَ بِغَيْرِهِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أُدْفَنَ بِهِ إِنَّمَا هُوَ أَحَدُ رَجُلَيْنِ إِمَّا ظَالِمٌ فَلَا أُحِبُّ أَنْ أُدْفَنَ مَعَهُ وَإِمَّا صَالِحٌ فَلَا أُحِبُّ أَنْ تُنْبَشَ لِي عِظَامُهُ
Tað hevur verið mær skylt frá Malik frá [Hsyam bin Urwah] frá [pápa sínum], at hann segði; 'Mær dámar ikki at verða grivin í Baqi'. Eg vildi heldur verið grivin onkra aðrastaðni enn at verða grivin har. Tí har eru tvey sløg av fólki grivin: órættvís fólk so eg vil ikki verða grivin saman við teimum, ella rættvís fólk so eg vil ikki hava bein teirra at verða grivin upp fyri meg -at fylla holini tey plagdu at vera í-'.
Imam Malik : 491
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ وَاقِدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ مَسْعُودِ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُومُ فِي الْجَنَائِزِ ثُمَّ جَلَسَ بَعْدُ
Tað hevur verið sagt mær av Yahya frá Malik frá [Yahya bin Sa'id] frá [Waqid bin Amru bin Mu'adz] frá [Nafi' bin Jubair bin Muth'im] frá [Mas'ud bin Al Hakam] frá [Ali bin Abu Talib] at Rasulullah Sallallahu Alain niður'.
Imam Malik : 492
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا أُمَامَةَ بْنَ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ يَقُولُكُنَّا نَشْهَدُ الْجَنَائِزَ فَمَا يَجْلِسُ آخِرُ النَّاسِ حَتَّى يُؤْذَنُوا
Malik segði mær frá [Abu Bakr bin Usman bin Sahl bin Hunaif], at hann hoyrdi [Abu Umamah bin Sahl bin Hunaif] siga; — Vit møttu einaferð til líkið. Eingin setti seg niður so tann seinasti persónurin var -knappliga- loyvdur'.
Imam Malik : 493
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ عَنْ عَتِيكِ بْنِ الْحَارِثِ وَهُوَ جَدُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرٍ أَبُو أُمِّهِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَتِيكٍ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ يَعُودُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ ثَابِتٍ فَوَجَدَهُ قَدْ غُلِبَ عَلَيْهِ فَصَاحَ بِهِ فَلَمْ يُجِبْهُ فَاسْتَرْجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ غُلِبْنَا عَلَيْكَ يَا أَبَا الرَّبِيعِ فَصَاحَ النِّسْوَةُ وَبَكَيْنَ فَجَعَلَ جَابِرٌ يُسَكِّتُهُنَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْهُنَّ فَإِذَا وَجَبَ فَلَا تَبْكِيَنَّ بَاكِيَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْوُجُوبُ قَالَ إِذَا مَاتَ فَقَالَتْ ابْنَتُهُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأَرْجُو أَنْ تَكُونَ شَهِيدًا فَإِنَّكَ كُنْتَ قَدْ قَضَيْتَ جِهَازَكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَوْقَعَ أَجْرَهُ عَلَى قَدْرِ نِيَّتِهِ وَمَا تَعُدُّونَ الشَّهَادَةَ قَالُوا الْقَتْلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشُّهَدَاءُ سَبْعَةٌ سِوَى الْقَتْلِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الْمَطْعُونُ شَهِيدٌ وَالْغَرِقُ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ ذَاتِ الْجَنْبِ شَهِيدٌ وَالْمَبْطُونُ شَهِيدٌ وَالْحَرِقُ شَهِيدٌ وَالَّذِي يَمُوتُ تَحْتَ الْهَدْمِ شَهِيدٌ وَالْمَرْأَةُ تَمُوتُ بِجُمْعٍ شَهِيدٌ
Tað hevur verið sagt mær, at Yahya frá Malik frá [Abdullah bin Abdullah bin Jabir bin 'Atik] frá ['Atik bin Al Harith], nevniliga abbi Abdullah bin Abdullah bin Jabirs vitjan, pápi mammu hansara, greiddi honum frá, at [Jabir bin Abdullah bin Jabir bin 'Atik] greiddi frá, at Tað. Hann fann hann doyggjandi. Hann rópti á hann, men hann svaraði ikki. Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam las istirja' og segði: 'Tú ert farin framvið okkum, o Abu Ar Rabi'. Kvinnurnar róptu og grátu, meðan Jabir royndi at tiga tær. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Lat tey bara vera. Um tað skuldi hent, so lat ongan gráta yvir tað'. Fólk spurdu: 'Ó sendiboð Allahs, hvat skal henda? ' hann svarar; »Um hann doyr«. Dóttir hansara mælti; »Við Allah, eg vóni, at hann er pínslarváttaður. Nú hevur tú klárað tína uppgávu'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Allah hevur givið sína løn eftir ætlan síni. Hvat kallar tú ein pínslarvátta? ' Teir svaraðu; 'Drepin á vegi Allahs'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Umframt at verða dripin á Allahs vegi, eru sjey sløg av pínslarvátta; Um onkur doyr orsakað av tha'un sjúku so er hann pínslarváttur. Ein persónur, sum doyr av at drukna, er pínslarváttur. Ein persónur, sum doyr av skáldkoppum ella kóki, er pínslarváttur. Ein persónur, sum doyr av magasjúku, er pínslarváttur. Fólk, sum brenna til deyðis, eru pínslarváttar. Ein persónur, sum doyr orsakað av at verða raktur av gróti, er pínslarváttur. Ein kvinna, sum doyr orsakað av føðing, er pínslarváttur'.
Imam Malik : 494
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ تَقُولُ وَذُكِرَ لَهَا أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَيِّ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَغْفِرُ اللَّهُ لِأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَكْذِبْ وَلَكِنَّهُ نَسِيَ أَوْ أَخْطَأَ إِنَّمَا مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَهُودِيَّةٍ يَبْكِي عَلَيْهَا أَهْلُهَا فَقَالَ إِنَّكُمْ لَتَبْكُونَ عَلَيْهَا وَإِنَّهَا لَتُعَذَّبُ فِي قَبْرِهَا
Tað hevur verið mær sagt frá Malik frá [Abdullah bin Abu Bakr] frá [pápa sínum] frá ['Amrah bint Abdurrahman] hann greiddi honum frá, at hann hoyrdi [Aisyah] tá tað varð nevnt fyri honum, at [Abdullah bin Umar] segði 'Líkið varð pínt, tí rópið var enn á lívi'. Aisha segði; »Má Allah fyrigeva Abu Abdurrahman. Faktiskt leyg hann ikki, men hann gloymdi ella gjørdi eitt mistak. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fór framvið líkinum av eini jødiskari kvinnu, hvørs familja græt, so segði hann: 'Tú grætur fyri henni. Hann varð píndur í grøv síni''.
Imam Malik : 495
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَمُوتُ لِأَحَدٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ ثَلَاثَةٌ مِنْ الْوَلَدِ فَتَمَسَّهُ النَّارُ إِلَّا تَحِلَّةَ الْقَسَمِ
Tað hevur verið sagt mær av Yahya frá Malik frá [Ibn Shihab] frá [Sa'id bin Musayyab] frá [Abu Hurairah], at sendiboð Allahs segði: 'Ein muslimur, sum hevur mist trý av sínum børnum, verður sanniliga ikki rørdur av helvitis eldinum uttan eina løtu'.
Imam Malik : 496
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي النَّضْرِ السَّلَمِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَمُوتُ لِأَحَدٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ ثَلَاثَةٌ مِنْ الْوَلَدِ فَيَحْتَسِبُهُمْ إِلَّا كَانُوا لَهُ جُنَّةً مِنْ النَّارِ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ اثْنَانِ قَالَ أَوْ اثْنَانِ
Malik hevur sagt mær frá [Muhammed bin Abu Bakr bin Amru bin Hazm] frá [pápa sínum] frá [Abu Nadlr As Salami], at profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Tað er ikki ein muslimur, sum er eftir at doyggja av trimum av børnum sínum, tá er hann tolsamur og vónleysur av, at tey verða komin ein løn frá honum. Tá spurdi ein kvinna, sum var við síðuna av Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Ó Rasulullah, hvussu við tveimum? ' Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam svaraði; 'Somuleiðis um tað eru tvey'.
Imam Malik : 497
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِيُعَزِّ الْمُسْلِمِينَ فِي مَصَائِبِهِمْ الْمُصِيبَةُ بِي
Yahya segði mær frá Malik frá [Abdurrahman bin Al Qasim bin Muhammad bin Abu Bakr], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Muslimska fólkið skal heiðrast av vanlukkuni, sum hendi teimum, sum vanlukkan, sum hendi mær'.
Imam Malik : 498
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَصَابَتْهُ مُصِيبَةٌ فَقَالَ كَمَا أَمَرَ اللَّهُ{ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ }اللَّهُمَّ أْجُرْنِي فِي مُصِيبَتِي وَأَعْقِبْنِي خَيْرًا مِنْهَا إِلَّا فَعَلَ اللَّهُ ذَلِكَ بِهِ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو سَلَمَةَ قُلْتُ ذَلِكَ ثُمَّ قُلْتُ وَمَنْ خَيْرٌ مِنْ أَبِي سَلَمَةَ فَأَعْقَبَهَا اللَّهُ رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَزَوَّجَهَا
Tað hevur verið mær greitt frá Malik frá [Rabi'ah bin Abu Abdurrahman] frá [Ummu Salamah] konu profetsins, at sendiboð Allahs segði: 'Hvør sum er raktur av vanlukku, so lesur hann sum boðið av Allah: -Ja, vit hoyra øll til Allah, og vilja venda aftur til Hansara. O Allah, løn mær fyri vanlukkuna, sum hendi mær og skift hana út við okkurt betri enn tað, 'um Allah veruliga ikki vil gera tað'. Umm Sálama segði; »Tá Abu Salamah doyði, bað eg hesa bønina. Tá segði eg við meg sjálvan; 'Hvør er betri enn Abu Salama'. Men so skifti Allah hann út við Rasulullah. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam giftist síðani henni'.
Imam Malik : 499
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ قَالَهَلَكَتْ امْرَأَةٌ لِي فَأَتَانِي مُحَمَّدُ بْنُ كَعْبٍ الْقُرَظِيُّ يُعَزِّينِي بِهَا فَقَالَ إِنَّهُ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ فَقِيهٌ عَالِمٌ عَابِدٌ مُجْتَهِدٌ وَكَانَتْ لَهُ امْرَأَةٌ وَكَانَ بِهَا مُعْجَبًا وَلَهَا مُحِبًّا فَمَاتَتْ فَوَجَدَ عَلَيْهَا وَجْدًا شَدِيدًا وَلَقِيَ عَلَيْهَا أَسَفًا حَتَّى خَلَا فِي بَيْتٍ وَغَلَّقَ عَلَى نَفْسِهِ وَاحْتَجَبَ مِنْ النَّاسِ فَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْهِ أَحَدٌ وَإِنَّ امْرَأَةً سَمِعَتْ بِهِ فَجَاءَتْهُ فَقَالَتْ إِنَّ لِي إِلَيْهِ حَاجَةً أَسْتَفْتِيهِ فِيهَا لَيْسَ يُجْزِينِي فِيهَا إِلَّا مُشَافَهَتُهُ فَذَهَبَ النَّاسُ وَلَزِمَتْ بَابَهُ وَقَالَتْ مَا لِي مِنْهُ بُدٌّ فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ إِنَّ هَاهُنَا امْرَأَةً أَرَادَتْ أَنْ تَسْتَفْتِيَكَ وَقَالَتْ إِنْ أَرَدْتُ إِلَّا مُشَافَهَتَهُ وَقَدْ ذَهَبَ النَّاسُ وَهِيَ لَا تُفَارِقُ الْبَابَ فَقَالَ ائْذَنُوا لَهَا فَدَخَلَتْ عَلَيْهِ فَقَالَتْ إِنِّي جِئْتُكَ أَسْتَفْتِيكَ فِي أَمْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَتْ إِنِّي اسْتَعَرْتُ مِنْ جَارَةٍ لِي حَلْيًا فَكُنْتُ أَلْبَسُهُ وَأُعِيرُهُ زَمَانًا ثُمَّ إِنَّهُمْ أَرْسَلُوا إِلَيَّ فِيهِ أَفَأُؤَدِّيهِ إِلَيْهِمْ فَقَالَ نَعَمْ وَاللَّهِ فَقَالَتْ إِنَّهُ قَدْ مَكَثَ عِنْدِي زَمَانًا فَقَالَ ذَلِكِ أَحَقُّ لِرَدِّكِ إِيَّاهُ إِلَيْهِمْ حِينَ أَعَارُوكِيهِ زَمَانًا فَقَالَتْ أَيْ يَرْحَمُكَ اللَّهُ أَفَتَأْسَفُ عَلَى مَا أَعَارَكَ اللَّهُ ثُمَّ أَخَذَهُ مِنْكَ وَهُوَ أَحَقُّ بِهِ مِنْكَ فَأَبْصَرَ مَا كَانَ فِيهِ وَنَفَعَهُ اللَّهُ بِقَوْلِهَا
Tað hevur verið mær skylt frá Malik frá [Yahya bin Said] frá [Al Qasim bin Muhammed], at hann segði; »Kona mín doyði. Síðani gav [Muhammed bin Ka'b Al Qurazhi] mær Ta'ziyah og hann segði mær; 'Einaferð var millum Bani Ísra`il ein maður, sum var faqih, 'alim, 'abid og mujtahid.' Hann hevði eina konu, sum hann elskaði og beundraði. Ein dagin doyði kona hansara, so hann var sera ørkymlaður og keddur. Hann læsti seg burtur og isoleraði seg frá menniskjum. Eingin kom inn at síggja hann. Tá var tað ein kvinna, sum hoyrdi hendingina, so kvinnan kom til hennara. Konan segði; „Eg havi brúk fyri honum. Eg vil fegin biðja um hansara fatwa. Eg verði ongantíð nøgdur, fyrr enn eg tosi við hann andlit til andlits'. Fólkið fór frá honum, men hann varð verandi við dyrnar og bíðaði eftir honum og segði; 'Eg fari als ikki'. Tað var onkur, sum segði við fólkið í Bani Ísra'il; »Her er ein kona, sum vil biðja um tína fatwa, og hon sigur; 'Eg vil ikki, uttan so at eg tosi beinleiðis við hann'. Fólk eru farin frá honum, meðan hann framvegis ikki fer út um hurðina hjá tær. Viðkomandi segði; „Lat hann inn“. Konan kom inn og segði; 'Eg kom til tín at biðja um fatwa um eitt mál'. Viðkomandi spurdi: ’Hvat er hatta? » Konan segði; »Eg lænti smúkkur frá grannanum. Eg bar hana og lænti hana í eina tíð. Síðan sendu teir ein sendiboð til mín at spyrja hann, skuldi eg lata tað aftur? ' Viðkomandi svaraði: 'Ja'. Konan segði aftur; 'Við Allah havi eg borið tað í eina tíð'. Viðkomandi segði; 'Tað er tað, tey hava rætt til at taka tað aftur frá tær, eftir at hava lánt tær tað í eina tíð'. Konan segði; „Okey, má Allah miskunna tær. Ert tú heldur ikki fúsur at taka ímóti tí, sum Allah lænti tær, so tekur Hann tað aftur? Sjálvt um Hann hevur meira rætt til tað enn tú.“ So er viðkomandi tilvitaður um, hvat er hent. Allah gagnaði honum við orðunum hjá kvinnuni'.
Imam Malik : 500
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الرِّجَالِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ سَمِعَهَا تَقُولُلَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُخْتَفِيَ وَالْمُخْتَفِيَةَ يَعْنِي نَبَّاشَ الْقُبُورِ
Yahya hevur sagt mær frá Malik frá [Abu Rijal Muhammed bin Abdurrahman] frá móður síni [‘Amrah bint Abdurrahman], at hann hoyrdi hann, og segði; 'Rasulullah Sallallahu Alahi Wasallam bannaði Al mukhtafi og Al mukhtafiyah, nevniliga fólk sum stjala ting úr grøvum'.