Imam Malik : 21
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَذَهَبَ عَقْلُهُ فَلَمْ يَقْضِ الصَّلَاةَقَالَ مَالِك وَذَلِكَ فِيمَا نَرَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ أَنَّ الْوَقْتَ قَدْ ذَهَبَ فَأَمَّا مَنْ أَفَاقَ فِي الْوَقْتِ فَإِنَّهُ يُصَلِّي
Akɛɛ mi kɛjɛ Malik ni jɛ [Nafi’] ŋɔɔ, akɛ [Abdullah bin ‘Umar] bɛ jwɛŋmɔ ni ekaiii nii, ni ekɛ esɔlemɔi lɛ tsuuu nii. Malik kɛɛ; 'Yɛ wɔsusumɔ naa lɛ, Allah le jogbaŋŋ, no hewɔ lɛ, kɛ́ be lɛ ho, yɛ mɔ ni le be lɛ he lɛ, esa akɛ esɔle'.
Imam Malik : 22
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ خَيْبَرَ أَسْرَى حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ اكْلَأْ لَنَا الصُّبْحَ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ وَكَلَأَ بِلَالٌ مَا قُدِّرَ لَهُ ثُمَّ اسْتَنَدَ إِلَى رَاحِلَتِهِ وَهُوَ مُقَابِلُ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ الرَّكْبِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمْ الشَّمْسُ فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِلَالٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْتَادُوا فَبَعَثُوا رَوَاحِلَهُمْ وَاقْتَادُوا شَيْئًا ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ ثُمَّ قَالَ حِينَ قَضَى الصَّلَاةَ مَنْ نَسِيَ الصَّلَاةَ فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ فِي كِتَابِهِ{ أَقِمْ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي }
Akɛɛ mi akɛ Yahya ni jɛ Malik kɛjɛ [Ibn Shihab] kɛjɛ [Sa’id bin Musayyab] beni Rasulullah ye Khaibar nɔ kunim lɛ, enyiɛ kɛyashi gbɛkɛ lɛ naagbee kɛkɛ ni ekpa ni ekɛjɔɔ ehe, kɛkɛ ni ekɛɛ Bilal akɛ; ‘Kwɛmɔ leebi maŋkpa koni ote wɔ shi’, kɛkɛ ni Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam kɛ enanemɛi lɛ wɔ, yɛ be mli ni Bilal hiɛɔ ehe nɔ kɛtsɔ hewalɛwoo nɔ, beni je tsɛreɔ lɛ ekɛ ehe fɔ̃ɔ etsɔne lɛ nɔ, ni naagbee lɛ ewɔ. Rasulullah kɛ enanemɛi krokomɛi lɛ teee shi kɛyashi hulu lɛ te shi, Rasulullah naa kpɛ ehe, ni Bilal kɛɛ lɛ akɛ; 'O Allah bɔfo, nɔ ko eba minɔ tamɔ bɔ ni eba onɔ lɛ,' kɛkɛ ni Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam kɛɛ: 'Nyɛnyiɛa okpɔŋɔi lɛ ahiɛ', no hewɔ lɛ amɛte shi ni amɛkudɔ amɛkpɔŋɔi lɛ be fioo, kɛkɛ ni Rasulullah shallallahilamihi 'alaihi wasallam kɛɛ Bilal akɛ ekɛɛ 'iqayerlahmah prasullahallah the mor . kɛ amɛ, beni egbe esɔlemɔ lɛ naa lɛ ekɛɛ akɛ, ‘Mɔ fɛɛ mɔ ni hiɛ kpaa sɔlemɔ nɔ lɛ, no lɛ esɔleɔ beni ekaiɔ lɛ. Ejaakɛ Allah Ta’ala kɛɛ yɛ E-wolo lɛ mli akɛ: ‘to sɔlemɔ shishi koni okai Mi. ''
Imam Malik : 23
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّهُ قَالَعَرَّسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً بِطَرِيقِ مَكَّةَ وَوَكَّلَ بِلَالًا أَنْ يُوقِظَهُمْ لِلصَّلَاةِ فَرَقَدَ بِلَالٌ وَرَقَدُوا حَتَّى اسْتَيْقَظُوا وَقَدْ طَلَعَتْ عَلَيْهِمْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ الْقَوْمُ وَقَدْ فَزِعُوا فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرْكَبُوا حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي وَقَالَ إِنَّ هَذَا وَادٍ بِهِ شَيْطَانٌ فَرَكِبُوا حَتَّى خَرَجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي ثُمَّ أَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْزِلُوا وَأَنْ يَتَوَضَّئُوا وَأَمَرَ بِلَالًا أَنْ يُنَادِيَ بِالصَّلَاةِ أَوْ يُقِيمَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيْهِمْ وَقَدْ رَأَى مِنْ فَزَعِهِمْ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ قَبَضَ أَرْوَاحَنَا وَلَوْ شَاءَ لَرَدَّهَا إِلَيْنَا فِي حِينٍ غَيْرِ هَذَا فَإِذَا رَقَدَ أَحَدُكُمْ عَنْ الصَّلَاةِ أَوْ نَسِيَهَا ثُمَّ فَزِعَ إِلَيْهَا فَلْيُصَلِّهَا كَمَا كَانَ يُصَلِّيهَا فِي وَقْتِهَا ثُمَّ الْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ إِنَّ الشَّيْطَانَ أَتَى بِلَالًا وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَأَضْجَعَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُهَدِّئُهُ كَمَا يُهَدَّأُ الصَّبِيُّ حَتَّى نَامَ ثُمَّ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَخْبَرَ بِلَالٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ الَّذِي أَخْبَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ
Kɛ ekɛɛ mi kɛjɛ Malik ŋɔɔ kɛjɛ [Zaid bin Aslam] ŋɔɔ lɛ ekɛɛ; 'Gbi ko gbɛkɛ lɛ, Gbalɔ sallallaahu 'alaihi wasallam kpa koni ekɛjɔɔ ehe yɛ gbɛ ko nɔ yɛ Mecca, ni ekɛ nitsumɔ ha Bilal koni ete amɛ shi yɛ sɔlemɔ be mli, kɛkɛ ni Bilal wɔ ni amɛ hu amɛwɔ kɛyashi hulu lɛ te shi. Amɛte shi yɛ shoofeemɔ shihilɛ mli, kɛkɛ ni Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam kɛɛ amɛ akɛ amɛjie amɛtsɔnei lɛ kɛjɛ jɔɔ lɛ mli. Kɛkɛ ni - Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam - kɛɛ: 'Anɔkwale, nɛkɛ jɔɔ nɛɛ yɛ abonsam yɛ mli,' kɛkɛ ni amɛnyiɛ kɛyashi amɛshi nakai he lɛ, kɛkɛ ni efã amɛ akɛ amɛkpa kɛha ablution ni ekɛɛ Bilal akɛ amɛfee tsɛmɔ kɛmiiya sɔlemɔ loo iqamah, kɛkɛ ni Allah bɔfo lɛ sɔle kɛkwɛ amɛ yɛ a hearn ni ekɛɛ akɛ: ' gbɔmɛi, Allah eŋɔ wɔsusumai, kɛji Esumɔɔ lɛ, ebaaŋɔ wɔsusumai yɛ be kroko mli fe nɛkɛ be nɛɛ, kɛji nyɛteŋ mɔ kome wɔ kɛjɛ sɔlemɔ mli loo ehiɛ kpa nɔ ni no sɛɛ lɛ ekai lɛ no lɛ nyɛfea tamɔ bɔ ni efee yɛ ebeaŋ lɛ’. Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam tsɔ ehe ekwɛ Abu Bakr ni ekɛɛ: ‘Anɔkwale mli lɛ, abonsam ba Bilal ŋɔɔ beni edamɔ shi ni esɔleɔ lɛ ni eha ewɔ, ni ekɛ ŋmɔlɔ ŋmɔ lɛ lolo tamɔ bɔ ni nyɛ shwieɔ ebi lɛ ŋmɔlɔ kɛyashiɔ ewɔ lɛ’, kɛkɛ ni etsɛ Bilal ni ekɛɛ Rasullamubuhilalla akɛ ‘ no sɛɛ lɛ Abu Bakr kɛɛ; 'Miyeɔ odase akɛ bo ji Allah bɔfo'.
Imam Malik : 24
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَإِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ وَقَالَ اشْتَكَتْ النَّارُ إِلَى رَبِّهَا فَقَالَتْ يَا رَبِّ أَكَلَ بَعْضِي بَعْضًا فَأَذِنَ لَهَا بِنَفَسَيْنِ فِي كُلِّ عَامٍ نَفَسٍ فِي الشِّتَاءِ وَنَفَسٍ فِي الصَّيْفِ
Yahya ekɛɛ mi kɛjɛ Malik kɛjɛ [Zaid bin Aslam] kɛjɛ [‘Atho‘ bin Yasar] ŋɔɔ, Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam kɛɛ: ‘Lɛlɛŋ, latsaa ni naa wa lɛ jɛɔ Jahannam ni atswaa lɛ mli, no hewɔ lɛ kɛji latsaa lɛ naa wa lɛ, nyɛtsia sɔlemɔ lɛ sɛɛ kɛyashiɔ be mli ni ebaatsɔ shade’. Ni ekɛɛ: ‘Hɛl wieɔ huhuuhu etsɔɔ e-Nuŋtsɔ lɛ, ni ekɛɛ; 'O mi Rabb, miteŋ mɛi komɛi yeɔ mɛi krokomɛi' no sɛɛ lɛ -Allah 'azza wajalla- ŋmɛɔ gbɛ kɛ mumɔi enyɔ daa afi, mumɔ kome yɛ fɛ̃i be mli kɛ mumɔ kroko yɛ latsaa be mli'.
Imam Malik : 25
و حَدَّثَنَا مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ مَوْلَى الْأَسْوَدِ بْنِ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ وَذَكَرَ أَنَّ النَّارَ اشْتَكَتْ إِلَى رَبِّهَا فَأَذِنَ لَهَا فِي كُلِّ عَامٍ بِنَفَسَيْنِ نَفَسٍ فِي الشِّتَاءِ وَنَفَسٍ فِي الصَّيْفِ
Malik ekɛɛ mi kɛjɛ [Abdullah bin Yazid] ni ji Al Aswad bin Sufyan tsutsu nyɔŋ lɛ ŋɔɔ, kɛjɛ [Abu Salamah bin Abdurrahman] ŋɔɔ, kɛjɛ [Muhammad bin Abdurrahman bin Tsauban] ŋɔɔ kɛjɛ [Abu Hurairah] ŋɔɔ akɛ, Rasulullah ji mɔ ni he wa waa lɛ akɛ: shaded, ejaakɛ latsaa ni naa wa lɛ jɛɔ Jahannam tswaa lɛ mli,’ ni ekɛɛ, ‘akɛ hɛl wieɔ huhuuhu etsɔɔ E-Rabb lɛ, no sɛɛ lɛ Allah ŋmɛɔ gbɛ yɛ afi fɛɛ afi mli kɛ mumɔi enyɔ, mumɔ kome yɛ fɛ̃i be mli kɛ mumɔ kome yɛ latsaa be mli’.
Imam Malik : 26
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ
Sanegbalɔ lɛ tsɔɔ mli akɛ; ni akɛɛ mi kɛjɛ Malik kɛjɛ [Abu Az Zinad] kɛjɛ [Al A’raj] kɛjɛ [Abu Hurairah] ŋɔɔ.
Imam Malik : 27
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَلَا يَقْرُبْ مَسَاجِدَنَا يُؤْذِينَا بِرِيحِ الثُّومِ
Akɛɛ mi akɛ Yahya ni jɛ Malik kɛjɛ [Ibn Shihab] ni jɛ [Sa’id bin Musayyab] ŋɔɔ lɛ kɛɛ: ‘Mɔ fɛɛ mɔ ni yeɔ tso nɛɛ -onion- lɛ, kaabɛŋkɛ wɔ sɔlemɔtsu lɛ, ejaakɛ eŋɔli lɛ baanyɛ ahao wɔ’.
Imam Malik : 28
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمُجَبَّرِأَنَّهُ كَانَ يَرَى سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ إِذَا رَأَى الْإِنْسَانَ يُغَطِّي فَاهُ وَهُوَ يُصَلِّي جَبَذَ الثَّوْبَ عَنْ فِيهِ جَبْذًا شَدِيدًا حَتَّى يَنْزِعَهُ عَنْ فِيهِ
Malik kɛɛ mi kɛjɛ [Abdurrahman bin Al Mujabbar] ŋɔɔ, akɛ ena [Salim bin Abdullah], beni ena mɔ ko ni ha enaabu nɔ beni esɔleɔ lɛ, egbala eshiɛti lɛ waa aahu akɛ ejɛ enaabu mli egbee shi’.
Imam Malik : 29
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ وَهُوَ جَدُّ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُرِيَنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ نَعَمْ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدِهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِمَا إِلَى قَفَاهُ ثُمَّ رَدَّهُمَا حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ
Ekɛɛ mi Yahya kɛjɛ Malik kɛjɛ [‘Amru bin Yahya Al Mazini] kɛjɛ [etsɛ] ŋɔɔ, ekɛɛ Abdullah Zaid bin Ashim ni lɛ ji ‘Amru bin Yahya Al Mazini, ni ji Rasulullah nanemɛi lɛ ateŋ mɔ kome lɛ tsɛkwɛ̃; 'Ani obaanyɛ otsɔɔ mi bɔ ni Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam feɔ ablution?' Abdullah bin Zaid bin ‘Ashim kɛɛ akɛ; 'Hɛɛ'. no hewɔ lɛ ebi ni aha lɛ ablution nu, kɛkɛ ni ekɛshwie eniji anɔ, ni efɔ eniji ahe shii enyɔ. no sɛɛ lɛ, efɔ enaabu he ni efee eklɛŋklɛŋ mumɔ shii etɛ. Kɛkɛ ni efɔ ehiɛ shii etɛ, kɛkɛ ni efɔ eniji ahe kɛyashi etsitsi nɔ shii enyɔ loo shii enyɔ. Kɛkɛ ni ekɛ eniji enyɔ lɛ fɛɛ shwie eyitso nɔ, kɛtee sɛɛ kɛ sɛɛ, ebɔi kɛjɛ eyitso hiɛ kɛkɛ ni etsa nɔ kɛtee etsitsi shishi ni ekɛku esɛɛ kɛtee he ni ebɔi yɛ lɛ kɛkɛ ni efɔ enaji enyɔ lɛ fɛɛ he.
Imam Malik : 30
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِيَنْثِرْ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ
Akɛ mi egba kɛjɛ Malik kɛjɛ Abu Az Zinad kɛjɛ [Al A’raj] kɛjɛ [Abu Hurairah] ŋɔɔ, Rasulullah sallallahu ‘alaihi wasallam kɛɛ: ‘Kɛ́ nyɛteŋ mɔ ko fee ablution lɛ, esa akɛ ekɛ nu awo ehiɛ mli ni no sɛɛ lɛ efee istintsar. Ni mɔ fɛɛ mɔ ni kɛ tɛi baasɔle lɛ, ha ekɛ yibɔ ni ejaaa afee’.
Imam Malik : 31
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ فَلْيَسْتَنْثِرْ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ
Akɛɛ mi kɛjɛ Malik ŋɔɔ kɛjɛ [Ibnu Shihab] ŋɔɔ kɛjɛ [Abu Idris Al Khaulani] ŋɔɔ kɛjɛ [Abu Hurairah] ŋɔɔ, Allah bɔfo (Allah toiŋjɔlɛ kɛ jɔɔmɔi ahi enɔ) kɛɛ: ‘Mɔ fɛɛ mɔ ni feɔ ablud lɛ esa akɛ efee istijmar ni mɔ fɛɛ mɔ ni feɔ istijmar lɛ esa akɛ ekɛ yibɔ ko afee’.
Imam Malik : 32
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَحْلَاءَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِيَتَوَضَّأُ بِالْمَاءِ لِمَا تَحْتَ إِزَارِهِ
Akɛɛ mi kɛjɛ Malik ni jɛ [Yahya bin Muhammad bin Thahla`] ni jɛ [Uthman bin Abdurrahman] ŋɔɔ lɛ ŋɔɔ, akɛ [etsɛ] kɛɛ lɛ akɛ enu akɛ [Umar bin Al Khatthab] kɛ nu ni akɛtsuɔ esɔlemɔi lɛ ahe nii lɛ tsuɔ ehe nii.
Imam Malik : 33
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلْيَغْسِلْ يَدَهُ قَبْلَ أَنْ يُدْخِلَهَا فِي وَضُوئِهِ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ
Yahya ni jɛ Malik kɛjɛ Abu Az Zinad kɛjɛ [Al A’raj] kɛjɛ [Abu Hurairah] ŋɔɔ lɛ kɛɛ mi akɛ, Allah bɔfo sallallaahu ‘alaihi wasallam kɛɛ: ‘Kɛ́ nyɛteŋ mɔ kome te shi kɛjɛ wɔɔhe lɛ, nyɛfɔ eniji ahe dani ekɛwo ablution nu lɛ mli, ejaakɛ nyɛteŋ mɔ kome night lɛ leee he ni enine lɛ shwieɔ’.
Imam Malik : 34
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَإِذَا نَامَ أَحَدُكُمْ مُضْطَجِعًا فَلْيَتَوَضَّأْ
Akɛ mi ebɔ he kɛjɛ Malik kɛjɛ [Zaid bin Aslam] ŋɔɔ, [Umar bin Al Khatthab] kɛɛ; 'Kɛji nyɛteŋ mɔ kome wɔ ni ekɛ esɛɛ ka shi lɛ, no lɛ ha ekɛ ehe afɔ ehe'.
Imam Malik : 35
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ تَفْسِيرَ هَذِهِ الْآيَةِ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوا بِرُءُوسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ }أَنَّ ذَلِكَ إِذَا قُمْتُمْ مِنْ الْمَضَاجِعِ يَعْنِي النَّوْمَ
Malik kɛɛ mi kɛjɛ [Zaid bin Aslam] ŋɔɔ, yɛ kuku lɛ shishitsɔɔmɔ he akɛ: ‘O nyɛ mɛi ni nyɛheɔ nyɛyeɔ lɛ, kɛ́ nyɛmiisumɔ ni nyɛsɔle lɛ, nyɛfɔ nyɛhiɛi kɛ nyɛdɛŋ kɛyashi nyɛtsitsii anɔ, ni nyɛtsumɔ nyɛyitsei kɛ nyɛnaji kɛyashi nyɛtsitsii ahe’ ni ji nɔ ni baa kɛji ote shi kɛjɛ wɔɔhe.
Imam Malik : 36
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَكَانَ يَنَامُ جَالِسًا ثُمَّ يُصَلِّي وَلَا يَتَوَضَّأُ
Sanegbalɔ lɛ tsɔɔ mli akɛ; ekɛɛ mi, kɛjɛ Malik ni jɛ [Nafi’] ŋɔɔ lɛ, akɛ be ko lɛ [Ibn Umar] wɔ ni eta shi ni no sɛɛ lɛ esɔle ni ekɛ ablution tsuuu nii.
Imam Malik : 37
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَلَمَةَ مِنْ آلِ بَنِي الْأَزْرَقِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ وَهُوَ مِنْ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَرْكَبُ الْبَحْرَ وَنَحْمِلُ مَعَنَا الْقَلِيلَ مِنْ الْمَاءِ فَإِنْ تَوَضَّأْنَا بِهِ عَطِشْنَا أَفَنَتَوَضَّأُ بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ الطَّهُورُ مَاؤُهُ الْحِلُّ مَيْتَتُهُ
Sanegbalɔ lɛ tsɔɔ mli akɛ; ekɛɛ mi kɛjɛ Malik ni jɛ [Shafwan bin Sulaim] kɛjɛ [Sa’id bin Salamah] ni yɔɔ Bani Al Arzaq lɛ ateŋ lɛ ŋɔɔ, kɛjɛ [Al Mughirah bin Abu Burdah] ni yɔɔ Bani Abdud Dar lɛ ateŋ lɛ ŋɔɔ akɛ enu [Abu Hurairah] kɛɛ; mɔ ko ba Rasulullah ŋɔɔ ni ekɛɛ; ‘O Allah bɔfo, wɔfã gbɛ yɛ ŋshɔ lɛ nɔ yɛ be mli ni wɔhiɛ nu fioo pɛ. Kɛ wɔkɛ lɛ fee ablution lɛ, kumai baaye wɔ, ani wɔbaanyɛ wɔkɛ lɛ afee ablution?’ Gbalɔ lɛ kɛɛ akɛ: ‘Ŋshɔ mli nu lɛ yɛ krɔŋkrɔŋ, egbohii lɛ ji halal’.
Imam Malik : 38
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ حُمَيْدَةَ بِنْتِ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ خَالَتِهَا كَبْشَةَ بِنْتِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ وَكَانَتْ تَحْتَ ابْنِ أَبِي قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهَاأَنَّ أَبَا قَتَادَةَ دَخَلَ عَلَيْهَا فَسَكَبَتْ لَهُ وَضُوءًا فَجَاءَتْ هِرَّةٌ لِتَشْرَبَ مِنْهُ فَأَصْغَى لَهَا الْإِنَاءَ حَتَّى شَرِبَتْ قَالَتْ كَبْشَةُ فَرَآنِي أَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ أَتَعْجَبِينَ يَا ابْنَةَ أَخِي قَالَتْ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهَا لَيْسَتْ بِنَجَسٍ إِنَّمَا هِيَ مِنْ الطَّوَّافِينَ عَلَيْكُمْ أَوْ الطَّوَّافَاتِ
Sanegbalɔ lɛ tsɔɔ mli akɛ; ekɛɛ mi kɛjɛ Malik ŋɔɔ kɛjɛ [Ishaq bin Abdullah bin Abu Thalhah] ŋɔɔ kɛjɛ [Humaidah kɛ Ubaid bin Rifa’ah] ŋɔɔ kɛjɛ etsɛkwɛ̃ ŋɔɔ - [Kabsyah bint Ka’ab bin Malik] - ni eyɛ Abu Qatadah Al Ansari kwɛmɔ shishi, ekɛɛ lɛ akɛ [Abu Qatadah] basara lɛ yɛ gbi ko nɔ, tsɛŋemɔ hela ba ni ebanu e-ablution nu lɛ, no hewɔ lɛ ekɛ tsɛnsi lɛ bɛŋkɛ koni tsɛŋemɔ hela lɛ anu. Kabsyah kɛɛ akɛ; Kɛkɛ ni ena mi ni miikwɛ lɛ lɛ ni ekɛɛ; ‘Ani efee bo naakpɛɛ O minyɛmi nuu biyoo?’ Ekɛɛ akɛ; no sɛɛ lɛ, miha hetoo akɛ, ‘Hɛɛ’. Abu Qatadah tsɔɔ mli akɛ, Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam kɛɛ: ‘Akpɔlɔi ahe tseee, ejaakɛ amɛji kooloi ni ebɔle wɔhe’.
Imam Malik : 39
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ فِي رَكْبٍ فِيهِمْ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ حَتَّى وَرَدُوا حَوْضًا فَقَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ لِصَاحِبِ الْحَوْضِ يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ هَلْ تَرِدُ حَوْضَكَ السِّبَاعُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ لَا تُخْبِرْنَا فَإِنَّا نَرِدُ عَلَى السِّبَاعِ وَتَرِدُ عَلَيْنَا
Sanegbalɔ lɛ tsɔɔ mli akɛ; ekɛɛ mi kɛjɛ Malik kɛjɛ [Yahya bin Said] ŋɔɔ kɛjɛ [Muhammad bin Ibrahim bin Al Harits At Taimi] kɛjɛ [Yahya bin Abdurrahman bin Hathib] ŋɔɔ, akɛ [Umar bin Al Khathab] kɛ kuu ko ni ‘Amru bin Al Ash yɔɔ mli lɛ je kpo be ko, beni amɛshɛ Aru lɛ diɛŋtsɛ kɛɛ akɛ, ‘O ŋshɔ lɛ nɔkwɛlɔ, ani koolooi ni yɔɔ ŋa nɔ lɛ miinu nu kɛjɛ o-ŋshɔ lɛ mli?’ no sɛɛ lɛ, Umar bin Al Khathab kpa sane lɛ mli; 'O ŋshɔ lɛ nɔkwɛlɔ, kaakɛɛ wɔ, wɔnuɔ nu ni koo mli kooloi lɛ enu lɛ mli ni koo mli kooloi lɛ hu nuɔ nu ni wɔnu lɛ mli'.
Imam Malik : 40
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُإِنْ كَانَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَتَوَضَّئُونَ جَمِيعًا
Sanegbalɔ lɛ tsɔɔ mli akɛ; ekɛɛ mi kɛjɛ Malik kɛjɛ [Nafi’] ŋɔɔ; Nakai [Abdullah bin Umar] kɛɛ; 'Hii kɛ yei ni yɔɔ Gbalɔ sallallaahu 'alaihi wasallam beaŋ lɛ feɔ ablution yɛ be kome mli'.