Imam Malik : 361
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتَرَوْنَ قِبْلَتِي هَاهُنَا فَوَاللَّهِ مَا يَخْفَى عَلَيَّ خُشُوعُكُمْ وَلَا رُكُوعُكُمْ إِنِّي لَأَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Abu Az Zinad] da-o [Al A’raj] da-o [Abu Hurairah], che o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allah in sce de lê) o l’à domandou: ‘Me vedde chì? Pe Allah, veddo a vòstra umiltæ e l'inclinaçion. Ti ò visto pe in davei da derê à mi».
Imam Malik : 362
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتِي قُبَاءَ رَاكِبًا وَمَاشِيًا
Me l'é stæto dito da-o Malik da-o [Nafi'] da-o [Abdullah bin Umar], che o Messaggê de Allah o l'é vegnuo à Quba con guiddâ e à pê'.
Imam Malik : 363
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ مُرَّةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا تَرَوْنَ فِي الشَّارِبِ وَالسَّارِقِ وَالزَّانِي وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُنْزَلَ فِيهِمْ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُنَّ فَوَاحِشُ وَفِيهِنَّ عُقُوبَةٌ وَأَسْوَأُ السَّرِقَةِ الَّذِي يَسْرِقُ صَلَاتَهُ قَالُوا وَكَيْفَ يَسْرِقُ صَلَاتَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَا يُتِمُّ رُكُوعَهَا وَلَا سُجُودَهَا
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Yahya bin Sa’id] da-o [Nu’man bin bin Murrah], che o Messaggê de Allah o l’à domandou: «Cose ne pensa di bevitoî, di laddronissi e di adulteri?» À quelli tempi o verscio o no ghe l’ea ancon stæto revelou ch’o spiegava questo. An respòsto; «Allah e o seu Messaggê o san megio». O l’à dito: «Tutti sti chì son di atti heinosi e inte quelli gh’é o castiggo. O ladro ciù brutto o l'é quarchedun ch'o arröba tanto ch'o prega.» Domandan; — O Messaggê de Allah, comme peu quarchedun arröbâ e seu preghee? O l’à respòsto: «O no l’à completou o seu inchino e a seu prostraçion».
Imam Malik : 364
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اجْعَلُوا مِنْ صَلَاتِكُمْ فِي بُيُوتِكُمْ
O m'é stæto contou da-o Malik da [Hysyam bin Urwah] da [seu poæ], che o Messaggê de Allah o l'à dito: 'Fæ quarcheduña de vòstre preghee à cà'.
Imam Malik : 365
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُإِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ الْمَرِيضُ السُّجُودَ أَوْمَأَ بِرَأْسِهِ إِيمَاءً وَلَمْ يَرْفَعْ إِلَى جَبْهَتِهِ شَيْئًا
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Nafi’] che o [Abdullah bin Umar] o l’à dito; «Se unna persoña ammalâ a no peu prostrase, ch'a fasse di gesti co-a testa e a no tiâ sciù ninte in sciâ fronte».
Imam Malik : 366
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ إِذَا جَاءَ الْمَسْجِدَ وَقَدْ صَلَّى النَّاسُ بَدَأَ بِصَلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ وَلَمْ يُصَلِّ قَبْلَهَا شَيْئًا
O m'é stæto dito da-o Malik da-o [Rabi'ah bin Abu Abdurrahman] che se o [Abdullah bin Umar] o vëgne a-a moschea e e gente pregan za, o prega de botto a preghea fardlu sensa fâ pe ninte a preghea sunnah passâ'.
Imam Malik : 367
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَمَرَّ عَلَى رَجُلٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَرَدَّ الرَّجُلُ كَلَامًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَالَ لَهُ إِذَا سُلِّمَ عَلَى أَحَدِكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي فَلَا يَتَكَلَّمْ وَلْيُشِرْ بِيَدِهِ
O m’é stæto parlou da-o Malik da-o [Nafi’] che o [Abdullah bin Umar] o l’é passou da un òmmo ch’o pregava. Dapeu o l'à dito ciao à l'òmmo. L'òmmo o l'à dapeu respòsto con unna poula. O Abdolla bin Omar o gh'à dito; ‘Se quarchedun o saluta un de voscià tanto ch’o prega, no responde con de poule, ma fâ un gesto co-a seu man’.
Imam Malik : 368
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُمَنْ نَسِيَ صَلَاةً فَلَمْ يَذْكُرْهَا إِلَّا وَهُوَ مَعَ الْإِمَامِ فَإِذَا سَلَّمَ الْإِمَامُ فَلْيُصَلِّ الصَّلَاةَ الَّتِي نَسِيَ ثُمَّ لِيُصَلِّ بَعْدَهَا الْأُخْرَى
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Nafi’] che o [Abdullah bin Umar] o l’à dito; ‘Chi s’ascorda unna preghea, e o no se regòrda feua che quande o prega con l’imam, aloa quande l’imam o ô salua o dovieiva fâ a preghea ch’o s’é desmentegou, dapeu fâ unn’atra preghea’.
Imam Malik : 369
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ إِلَى جِدَارِ الْقِبْلَةِ فَلَمَّا قَضَيْتُ صَلَاتِي انْصَرَفْتُ إِلَيْهِ مِنْ قِبَلِ شِقِّي الْأَيْسَرِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَنْصَرِفَ عَنْ يَمِينِكَ قَالَ فَقُلْتُ رَأَيْتُكَ فَانْصَرَفْتُ إِلَيْكَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَإِنَّكَ قَدْ أَصَبْتَ إِنَّ قَائِلًا يَقُولُ انْصَرِفْ عَنْ يَمِينِكَ فَإِذَا كُنْتَ تُصَلِّي فَانْصَرِفْ حَيْثُ شِئْتَ إِنْ شِئْتَ عَنْ يَمِينِكَ وَإِنْ شِئْتَ عَنْ يَسَارِكَ
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Yahya bin Sa’id] da-o [Muhammad bin Yahya bin Hibban] da-o seu tio [Wasi’ bin Hibban], ch’o l’à dito; «Ò pregou tanto che [o Abdullah bin Umar] o s'appoggiava a-a miagia da Qibla. Quande ò finio de pregâ, me son vortou verso de lê da-a banda manciña'. o Abdolla bin Omar o l'à domandou; — Cossa t'impedisce de girâte da-a banda drita? Mi ò respòsto: «T’ò visto, donca me son vortou verso de ti». O Abdullah o l'à dito; — T'æ raxon, o l'à dito quarchedun; — Gira da-a parte drita. Quande ti finisci de pregâ, ti giæ comme ti veu. se ti veu girâ da-a vòstra banda drita, se ti veu girâ da-a vòstra banda manciña'.
Imam Malik : 370
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لَمْ يَرَ بِهِ بَأْسًاأَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَأُصَلِّي فِي عَطَنِ الْإِبِلِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَا وَلَكِنْ صَلِّ فِي مُرَاحِ الْغَنَمِ
Dòppo aveime dito da-o Malik da [Hisham bin Urwah] da [seu poæ] da [un òmmo di Muhajirin, ch'o no veddeiva nisciun problema] o l'à domandou [a-o Abdullah bin 'Amru bin Al Ash]: «Peu pregâ inta penna di cammelli?» O Abdullah o l'à respòsto; «No, ma prega inta penna de crave».
Imam Malik : 371
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَمَا صَلَاةٌ يُجْلَسُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ مِنْهَا ثُمَّ قَالَ سَعِيدٌ هِيَ الْمَغْرِبُ إِذَا فَاتَتْكَ مِنْهَا رَكْعَةٌ وَكَذَلِكَ سُنَّةُ الصَّلَاةِ كُلُّهَا
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Ibn Shihab] da-o [Sa’id bin Musayyab], ch’o l’à domandou; «Quæ preghea a domanda de stâ assettou inte ògni rak’ah?» O Sa'id o l'à respòsto dapeu: «Quella a l'é a preghea do Maghrib». Se ti l'é un rakat derê à lê. Quella a l’é a sunnah de sta preghea’.
Imam Malik : 372
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ حَامِلٌ أُمَامَةَ بِنْتَ زَيْنَبَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِأَبِي الْعَاصِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَهَا وَإِذَا قَامَ حَمَلَهَا
O Yahya o m'à dito da-o Malik da-o ['Amir bin Abdullah bin Az Zubair] da-o ['Amru bin Sulaim Az Zuraqi] da-o [Abu Qatadah Al Ansari], che o Rasulullah unna vòtta o pregava con portâ Umamah, a figgia de Zainab bin Rasulullah a l'ea. Inta stöia de Abu Al 'Ash bin Rabi'ah bin Abdu Shams, s'afferma: 'Quande o s'é prostrou o l'à misso zu, e quande o s'é levou o l'à portou torna'.
Imam Malik : 373
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَتَعَاقَبُونَ فِيكُمْ مَلَائِكَةٌ بِاللَّيْلِ وَمَلَائِكَةٌ بِالنَّهَارِ وَيَجْتَمِعُونَ فِي صَلَاةِ الْعَصْرِ وَصَلَاةِ الْفَجْرِ ثُمَّ يَعْرُجُ الَّذِينَ بَاتُوا فِيكُمْ فَيَسْأَلُهُمْ وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ كَيْفَ تَرَكْتُمْ عِبَادِي فَيَقُولُونَ تَرَكْنَاهُمْ وَهُمْ يُصَلُّونَ وَأَتَيْنَاهُمْ وَهُمْ يُصَلُّونَ
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Abu Az Zinad] da-o [Al A’raj] da-o [Abu Hurairah], che o Messaggê de Allah o l’à dito: ‘I angeli da neutte e i angeli do giorno se piggian o turno de guardâte. Se riuniscian pe-e preghee de Asar e Fajr. Allora l’angelo ch’o ti guardava a-a neutte o s’é levou, Allah o gh’à domandou dapeu – e Allah o sa megio da seu condiçion –: «Com’ean i Mò servitoî quande î l’æ lasciæ?» gh’an respòsto: «Li emmo lasciæ in preghea e gh’emmo vegnuo anche in preghea».
Imam Malik : 374
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ قَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُنْ لَأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَقَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لِأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا
O m'é stæto contou da-o Malik da-o [Hysyam bin Urwah] da-o [seu poæ] da-a [Aisha] a moggê do Profeta, che o Messaggê de Allah o l'à dito: «Va da-o Abu Bakr, dighe de pregâ à guiddâ o pòpolo». Aisha a l'à dito; — O Messaggê de Allah, de fæto, Abu Bakr, s’o l’avesse piggiou o pòsto de ti, e gente no saieivan stæte boñe à senti a seu voxe pe caxon do seu piangî. Dighe a-o Umar de guiddâ o pòpolo». O l'à dito: «Dighe à Abu Bakr de guiddâ o pòpolo». Aisha a l'à dito; 'Ò dito donca a-o Hafshah, 'Dighe a-o Messaggê de Allah, che 'se Abu Bakr o piggia o teu pòsto, e gente de seguo no saian boñe à senti a seu voxe pe caxon do seu piangî' de fronte a-o tò pòsto, no saian boñe à sentilo pe caxon do seu piangî. Dighe a-o Umar de guiddâ o pòpolo». O Hafshah o l'à fæto ascì. O Rasulullah o l'à dito: «Ti l'é comme i amixi do Yusuf! Ordina a-o Abu Bakr de guiddâ o pòpolo.» O Hafsa o l'à dito à Aisha; «Pe in davei no son megio de ti – o no fonçioña –».
Imam Malik : 375
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ أَنَّهُ قَالَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ النَّاسِ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ فَسَارَّهُ فَلَمْ يُدْرَ مَا سَارَّهُ بِهِ حَتَّى جَهَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ يَسْتَأْذِنُهُ فِي قَتْلِ رَجُلٍ مِنْ الْمُنَافِقِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَهَرَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ الرَّجُلُ بَلَى وَلَا شَهَادَةَ لَهُ فَقَالَ أَلَيْسَ يُصَلِّي قَالَ بَلَى وَلَا صَلَاةَ لَهُ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُولَئِكَ الَّذِينَ نَهَانِي اللَّهُ عَنْهُمْ
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Ibn Shihab] da-o [Atha bin Yazid Al Laitsi] da-o [Ubaidullah bin ‘Adi bin Al Khiyar] ch’o l’à dito; 'Quande o Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam o l'ea assettou tra e gente, un òmmo o gh'é vegnuo e o gh'à barlugou e no se saveiva cöse o l'aiva barlugou. O Rasulullah o l'à dapeu indurio, e s'é descoverto che l'òmmo o l'à domandou o permisso a-o Rasulullah pe ammassâ un òmmo ipòcrita. Quande o l'à dæto questo, o Rasulullah o l'à dito: «No l'à testimoniou che no gh'é nisciun dê feua che Allah e o Mahomed o l'é o Messaggê de Allah?» L'òmmo o gh'à respòsto: «Sì, l'é coscì, ma a shahada a no l'é valida! ' O Rasulullah o l'à domandou dapeu: 'No l'à pregou?' L'òmmo o l'à respòsto: «Sì, ma a seu preghea a no l'ea valida». O Rasulullah o l'à dito donca: «Quelli son e gente che Allah o m'à proibio d'ammassâ».
Imam Malik : 376
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْ قَبْرِي وَثَنًا يُعْبَدُ اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى قَوْمٍ اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Zaid bin Aslam] da-o [Atha bin Yasar], che o Messaggê de Allah o l’à dito: ‘O Allah, no fâ da mæ tomba un idolo da venerâ. A raggia do Segnô a l'ea ben ben grave contra un pòpolo ch'o l'aiva fæto da tomba do seu Profeta unna moschea.'
Imam Malik : 377
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍكَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهُوَ أَعْمَى وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالْمَطَرُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذْهُ مُصَلًّى فَجَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فَأَشَارَ لَهُ إِلَى مَكَانٍ مِنْ الْبَيْتِ فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Me l'é stæto dito da-o Malik da-o [Ibnu Shihab] da-o [Mahmud bin Ar Rabi' Al Ansari] che o ['Itban bin Malik] o l'aiva guiddou o seu pòpolo ascì ben ch'o l'ea òrbo. Dapeu o l'à dito a-o Rasulullah; — L’ea sciuo, piovoso e inondato, tanto che mi l’ea un òmmo òrbo. O Messaggê de Allah! Ti domando de pregâ à cà mæ, inte un pòsto che deuviò comme pòsto de preghea». O Rasulullah o l’é vegnuo dapeu da lê e o l’à dito: «In che pòsto ti piaxe che prego?» O gh'à mostrou un pòsto inta seu cà coscì che o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allah seggian in sce de lê) o preghesse lì.
Imam Malik : 378
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَمِّهِأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْتَلْقِيًا فِي الْمَسْجِدِ وَاضِعًا إِحْدَى رِجْلَيْهِ عَلَى الْأُخْرَىو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَعُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا كَانَا يَفْعَلَانِ ذَلِكَ
Me l'é stæto dito da-o Malik da-o [Ibn Shihab] da-o ['Abbad bin Tamim] da-o [seu tio], che unna vòtta o l'aiva visto o Rasulullah desteixo inta moschea con unna gamba in sce l'atra'. Ne l'é stæto dito da-o Malik da-o [Ibn Shihab] da-o [Sa'id bin Musayyab] che o [Umar bin Khatthab] e o [Othman bin Affan] radiallahu 'an huma ascì an fæto a mæxima cösa'.
Imam Malik : 379
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍقَالَ لِإِنْسَانٍ إِنَّكَ فِي زَمَانٍ كَثِيرٌ فُقَهَاؤُهُ قَلِيلٌ قُرَّاؤُهُ تُحْفَظُ فِيهِ حُدُودُ الْقُرْآنِ وَتُضَيَّعُ حُرُوفُهُ قَلِيلٌ مَنْ يَسْأَلُ كَثِيرٌ مَنْ يُعْطِي يُطِيلُونَ فِيهِ الصَّلَاةَ وَيَقْصُرُونَ الْخُطْبَةَ يُبَدُّونَ أَعْمَالَهُمْ قَبْلَ أَهْوَائِهِمْ وَسَيَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ قَلِيلٌ فُقَهَاؤُهُ كَثِيرٌ قُرَّاؤُهُ يُحْفَظُ فِيهِ حُرُوفُ الْقُرْآنِ وَتُضَيَّعُ حُدُودُهُ كَثِيرٌ مَنْ يَسْأَلُ قَلِيلٌ مَنْ يُعْطِي يُطِيلُونَ فِيهِ الْخُطْبَةَ وَيَقْصُرُونَ الصَّلَاةَ يُبَدُّونَ فِيهِ أَهْوَاءَهُمْ قَبْلَ أَعْمَالِهِمْ
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Yahya bin Sa’id] che [o Abdullah bin Mas’ud] o l’à dito à quarchedun; — De fæto, ti vive inte unn’epoca donde gh’é tanti giuristi tanto che gh’é pöchi reçittoî, e lezze do Coran son guardæ tanto che e lettie son perse. Pöchi domandan ma tanti son boin à dâ -fatwa-. Allongan a preghea e accurtan o sermon. E dâ prioritæ a-a caitæ in sciâ lussuria. Dapeu l’arrivià un tempo pe l’umanitæ con pöchi esperti de giurisprudensa, ma tanti qari`a. E lettie do Coran son guardæ tanto che e seu leze son ignoæ. Tanti domandan e pöchi peuan dâ -fatwa-. Allongan o sermon e accurtan a preghea. E mettan i seu dexidëi avanti de seu açioin».
Imam Malik : 380
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ بَلَغَنِيأَنَّ أَوَّلَ مَا يُنْظَرُ فِيهِ مِنْ عَمَلِ الْعَبْدِ الصَّلَاةُ فَإِنْ قُبِلَتْ مِنْهُ نُظِرَ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عَمَلِهِ وَإِنْ لَمْ تُقْبَلْ مِنْهُ لَمْ يُنْظَرْ فِي شَيْءٍ مِنْ عَمَلِهِ
O m’é stæto relaçionou da-o Malik da-o [Yahya bin Sa’id] ch’o l’à dito; l'é vegnuo da mi; — A primma cösa ch’a se vedde da-a prattica do servitô a l’é a preghea. Se a seu preghea a ven açettâ, se veddan e seu atre prattiche. Se a seu preghea a no vëgne açettâ, e seu atre prattiche no saian viste pe ninte.»