Imam Malik : 261
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُخَفِّفُ رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ حَتَّى إِنِّي لَأَقُولُ أَقَرَأَ بِأُمِّ الْقُرْآنِ أَمْ لَا
O Malik o m'à dito da [Yahya bin Sa'id] che [Aisyah] a moggê do Profeta, a l'à dito; "O Rasulullah o l'à ammermou doe rak'ah à l'arba, fin à quande me son domandou: 'O l'à lezzuo o Coran Ummul – Al Fatihah – ò no?''
Imam Malik : 262
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ قَالَسَمِعَ قَوْمٌ الْإِقَامَةَ فَقَامُوا يُصَلُّونَ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَاتَانِ مَعًا أَصَلَاتَانِ مَعًا وَذَلِكَ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ فِي الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ قَبْلَ الصُّبْحِ
O m’aveiva dito da-o Malik da-o [Syarik bin Abdullah bin Abu Namr] da [Abu Salama bin Abdurrahman] o l’à dito; — Un pòpolo o l'à sentio iqomat, dapeu o s'é levou pe pregâ. O Rasulullah o î à incontræ e o l’à domandou: «Gh’é doe preghee into mæximo tempo, gh’é doe preghee into mæximo tempo?» Sto fæto o l'avvëgne pe quello ch'o l'à da fâ co-a preghea do mattin e e doe rak'ah avanti de l'arba.
Imam Malik : 263
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَفَاتَتْهُ رَكْعَتَا الْفَجْرِ فَقَضَاهُمَا بَعْدَ أَنْ طَلَعَتْ الشَّمْسُو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ صَنَعَ مِثْلَ الَّذِي صَنَعَ ابْنُ عُمَرَ
Me l'é stæto dito da-o Malik che o Abdullah bin Umar unna vòtta o l'à perso doî rakat à l'arba, dapeu o î à compensæ dòppo o spægâ do sô. Me l’é stæto dito da-o Malik da [Abdurrahman bin Al Qasim] da [Al Qasim bin Muhammad], ch’o l’à fæto quello che l’à fæto Ibn Omar.
Imam Malik : 264
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَلَاةُ الْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ صَلَاةَ الْفَذِّ بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً
O Yahya o m’à dito da-o Malik da-o [Nafi’] da-o [Abdullah bin Umar], che o Rasulullah o l’à dito: ‘Pregâ in congregaçion o l’é vintisette graddi megio che pregâ da solo’.
Imam Malik : 265
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَلَاةُ الْجَمَاعَةِ أَفْضَلُ مِنْ صَلَاةِ أَحَدِكُمْ وَحْدَهُ بِخَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ جُزْءًا
O m'é stæto contou da-o Malik da-o [Ibn Shihab] da-o [Sa'id bin Musayyab] da-o [Abu Hurairah] che o Messaggê de Allah o l'à dito: «Pregâ in congregaçion o l'é vintiçinque parte ciù importante che pregâ un de voscià solo».
Imam Malik : 266
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِحَطَبٍ فَيُحْطَبَ ثُمَّ آمُرَ بِالصَّلَاةِ فَيُؤَذَّنَ لَهَا ثُمَّ آمُرَ رَجُلًا فَيَؤُمَّ النَّاسَ ثُمَّ أُخَالِفَ إِلَى رِجَالٍ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُهُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَظْمًا سَمِينًا أَوْ مِرْمَاتَيْنِ حَسَنَتَيْنِ لَشَهِدَ الْعِشَاءَ
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Abu Az Zinad] da-o [Al A’raj] da-o [Abu Hurairah] che o Messaggê de Allah o l’à dito: ‘Da Quello inta quæ man a l’é a mæ anima. Pe davvei, voeivo pe in davei ordenâ à quarchedun de arrecheugge a legna de feugo, dapeu ordenâ à quarchedun de dî l’appello a-a preghea, dapeu se dixe l’iqmah. Dòppo quello ò ordenou à quarchedun de ëse præve pe-o pòpolo, tanto che mi ò anæto da quarche òmmo, pe poei bruxâghe e case. Da Quello che inte seu man a l’é a mæ anima, se solo un de loiatri o savesse ch’o l’avieiva ottegnuo unn’òssa de crava grassa – tanta carne ch’a l’arrestava –, ò doe òsse de còsta deliziose, o l’aviæ de seguo frequentou a preghea Isha.
Imam Malik : 267
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ قَالَأَفْضَلُ الصَّلَاةِ صَلَاتُكُمْ فِي بُيُوتِكُمْ إِلَّا صَلَاةَ الْمَكْتُوبَةِ
O m’é stæto dito da-o Malik da [Abu Nadlr] un ex scciavo de Umar bin Ubaidullah, da [Busr bin Sa’id] da [Zaid bin Thabit] o l’à dito; «A megio preghea pe ti a l’é quella che ti fai à cà, feua che pe-e preghee obrigatöie».
Imam Malik : 268
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ الْأَسْلَمِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْمُنَافِقِينَ شُهُودُ الْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ لَا يَسْتَطِيعُونَهُمَا أَوْ نَحْوَ هَذَا
O Yahya o m’à dito da-o Malik da-o [Abdurrahman bin Harmalah Al-Aslami] da-o [Sa’id bin Musayyab] che o Messaggê de Allah o l’à dito: ‘A differensa tra de nòsci e i pòpoli a l’é de frequentâ e preghee da seia e do mattin. No peuan fâlo». o con de atre prononçiaçioin pæge.
Imam Malik : 269
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ إِذْ وَجَدَ غُصْنَ شَوْكٍ عَلَى الطَّرِيقِ فَأَخَّرَهُ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ وَقَالَ الشُّهَدَاءُ خَمْسَةٌ الْمَطْعُونُ وَالْمَبْطُونُ وَالْغَرِقُ وَصَاحِبُ الْهَدْمِ وَالشَّهِيدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَالَ لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الْأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلَّا أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لَاسْتَهَمُوا وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لَاسْتَبَقُوا إِلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لَأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا
O m'é stæto contou da-o Malik da [Sumayya] o scciavo de Abu Bakr bin Abdurrahman, da [Abu Salih] da [Abu Hurairah] che o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allah seggian in sce de lê) o l'à dito: «Quande un òmmo o camminava pe unna stradda, tutt'assemme o l'é vegnuo à montâ. Coscì Allah o gh'à ringraçiou e o gh'à perdonou i seu pecchi'. O l’à dito torna: ‘Gh’é quattro qualitæ de martirio: e gente che mòrran pe caxon da peste ta’un, e gente che mòrran pe caxon de mouttie do steumago, e gente che mòrran pe l’annegamento, e gente che mòrran pe caxon di detriti e e gente che mòrran pe caxon da stradda de Allah’. O l’à continuou dapeu co-e seu poule: «Se e gente conosceivan a compensaçion ch’a l’é inte l’appello a-a preghea e into primmo verscio, aloa no poeivan ottegnîla feua che con tiâ a sorte, de seguo se batteivan pe-a lottöia. Se conosceivan a compensaçion pe avei frequentou a-a spedia e preghee congregaçionale, de seguo ghe corrieivan. E se conosceivan a compensaçion pe-e preghee da seia e do mattin, ghe vegnieivan anche à quattro pê.»
Imam Malik : 270
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِفَقَدَ سُلَيْمَانَ بْنَ أَبِي حَثْمَةَ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ وَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ غَدَا إِلَى السُّوقِ وَمَسْكَنُ سُلَيْمَانَ بَيْنَ السُّوقِ وَالْمَسْجِدِ النَّبَوِيِّ فَمَرَّ عَلَى الشِّفَاءِ أُمِّ سُلَيْمَانَ فَقَالَ لَهَا لَمْ أَرَ سُلَيْمَانَ فِي الصُّبْحِ فَقَالَتْ إِنَّهُ بَاتَ يُصَلِّي فَغَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ فَقَالَ عُمَرُ لَأَنْ أَشْهَدَ صَلَاةَ الصُّبْحِ فِي الْجَمَاعَةِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَقُومَ لَيْلَةً
Me l'é stæto dito da-o Malik da-o [Ibnu Shihab] da-o [Abu Bakr bin Sulaiman bin Abu Hatsmah], che [O Umar bin Khatthab] unna vòtta o l'à perso -o no l'à visto- o Sulaiman bin Abu Hatsmah inta preghea do mattin. Coscì into primmo dòppomeizzogiorno, o Umar bin Khatthab o l'é anæto a-o mercou a-a mattin, tanto che a rescidensa do Sulaiman a l'ea collocâ tra o mercou e a moschea de Nabawi. O Umar dapeu o l'à conosciuo Asy Syifa, a moæ do Sulaiman. Omar o l'à dito aloa: «No ò visto o Salomon inta preghea do mattin?» A dònna a l’à respòsto: «O l’aiva pregou tutta a neutte, fin à quande o s’é addormio». Omar o l'à dito; «Me piaxe frequentâ e preghee do mattin inta congregaçion ciù che pregâ tutta a neutte».
Imam Malik : 271
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهُ قَالَ جَاءَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَإِلَى صَلَاةِ الْعِشَاءِ فَرَأَى أَهْلَ الْمَسْجِدِ قَلِيلًا فَاضْطَجَعَ فِي مُؤَخَّرِ الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُ النَّاسَ أَنْ يَكْثُرُوا فَأَتَاهُ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ فَسَأَلَهُ مَنْ هُوَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ مَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ مَنْ شَهِدَ الْعِشَاءَ فَكَأَنَّمَا قَامَ نِصْفَ لَيْلَةٍ وَمَنْ شَهِدَ الصُّبْحَ فَكَأَنَّمَا قَامَ لَيْلَةً
O m'à dito da-o Malik da-o [Yahya bin Sa'id] da-o [Muhammad bin Ibrahim] da-o [Abdurrahman bin Abu 'Amrah Al Ansari] o l'à dito; ' [O Uthman bin Affan] o l'é anæto a-a preghea Isha, ma o l'à visto che gh'ea solo pöche persoñe presente, donca o s'é desteixo in sciô bòrdo da moschea in atteisa che vegnisse ciù gente. O Ibn Abu 'Amrah o s'é dapeu avvexinou à lê e o s'é misso da-a rente à lê. O Abu Amrah o l'à domandou dapeu a-o mæximo Othman, e dapeu o gh'à dito. Dapeu Amrah o l’à domandou torna: «Cöse sai da-o Coran? — o gh’à dito torna o Othman. Dòppo quello o Othman o gh’à dito: «Chi segue a preghea da seia comme s’o l’avesse pregou a meitæ da neutte». Chi se frequenta a-a preghea do mattin, o l’é comme s’o l’avesse pregou tutta a neutte».
Imam Malik : 272
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي الدِّيلِ يُقَالُ لَهُ بُسْرُ بْنُ مِحْجَنٍ عَنْ أَبِيهِ مِحْجَنٍأَنَّهُ كَانَ فِي مَجْلِسٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُذِّنَ بِالصَّلَاةِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى ثُمَّ رَجَعَ وَمِحْجَنٌ فِي مَجْلِسِهِ لَمْ يُصَلِّ مَعَهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ النَّاسِ أَلَسْتَ بِرَجُلٍ مُسْلِمٍ فَقَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَكِنِّي قَدْ صَلَّيْتُ فِي أَهْلِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جِئْتَ فَصَلِّ مَعَ النَّاسِ وَإِنْ كُنْتَ قَدْ صَلَّيْتَ
Me l’é stæto dito da-o Yahya da-o Malik da-o [Zaid bin Aslam] da un òmmo de Bani Ad Dil ch’o se ciammava [Busr bin Mihjan] da-o seu poæ [Mihjan], ch’o l’ea unna vòtta inte l’assemblea do Profeta. Dapeu l'é stæto annonçiou l'appello de preghea, o Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam dapeu o s'é levou in çimma pe pregâ e o l'é tornou. Into mentre, o Mihjan o l'ea ancon a-o majlis e o no pregava con lê. O Rasulullah o l’à domandou: «Cöse t’impedisce de pregâ co-e gente? No ti l'é un mossulman?» O Mihjan o l’à respòsto: «Quello o l’é giusto, o Messaggê de Allah! Ma ò pregou co-a mæ famiggia». O Rasulullah o l'à dito: 'Se ti vegni a-a moschea, aloa prega co-o pòpolo ascì ben che son za apreuvo à pregâ'.
Imam Malik : 273
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَفَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي فِي بَيْتِي ثُمَّ أُدْرِكُ الصَّلَاةَ مَعَ الْإِمَامِ أَفَأُصَلِّي مَعَهُ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ نَعَمْ فَقَالَ الرَّجُلُ أَيَّتَهُمَا أَجْعَلُ صَلَاتِي فَقَالَ لَهُ ابْنُ عُمَرَ أَوَ ذَلِكَ إِلَيْكَ إِنَّمَا ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ يَجْعَلُ أَيَّتَهُمَا شَاءَ
Me l’é stæto dito da-o Malik da [Nafi’], che gh’ea un òmmo ch’o l’aiva domandou a-o Abdullah bin Umar, ‘Son apreuvo à pregâ à cà, dapeu me son trovou à pregâ con l’imam. Dovieiva pregâ torna con loiatri?» [O Abdullah bin Omar] o l'à respòsto: «Sì». L’òmmo o l’à dito: «Quæ di doî o l’annulla o mæ òbrigo?» O Ibn Omar o gh’à respòsto: «Quello o l’é o seu affæ? Quello o l’é l’affæ do Segnô. O l’é quello ch’o l’à o drito de determinâlo».
Imam Malik : 274
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِفَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي فِي بَيْتِي ثُمَّ آتِ الْمَسْجِدَ فَأَجِدُ الْإِمَامَ يُصَلِّي أَفَأُصَلِّي مَعَهُ فَقَالَ سَعِيدٌ نَعَمْ فَقَالَ الرَّجُلُ فَأَيُّهُمَا صَلَاتِي فَقَالَ سَعِيدٌ أَوَ أَنْتَ تَجْعَلُهُمَا إِنَّمَا ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ
Me l’é stæto dito da-o Malik da [Yahya bin Sa’id] che gh’ea un òmmo ch’o l’aiva domandou [Sa’id bin Musayyab]; — Ò pregou a-a mæ casa. Dapeu son anæto a-a moschea, e ò attrovou l'imam che pregava. Dovieiva pregâ con lê?» Allora o Sa'id o l'à respòsto; — Sì — o l’à domandou l’òmmo; — Quæ di doî o l’invalida o mæ òbrigo? O Sa'id o gh'à respòsto: «Quello o l'é o to drito? O l'é o drito de Allah'.
Imam Malik : 275
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَفِيفٍ السَّهْمِيِّ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي أَسَدٍ أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّفَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي فِي بَيْتِي ثُمَّ آتِ الْمَسْجِدَ فَأَجِدُ الْإِمَامَ يُصَلِّي أَفَأُصَلِّي مَعَهُ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ نَعَمْ فَصَلِّ مَعَهُ فَإِنَّ مَنْ صَنَعَ ذَلِكَ فَإِنَّ لَهُ سَهْمَ جَمْعٍ أَوْ مِثْلَ سَهْمِ جَمْعٍ
O m'é stæto dito da-o Malik da [Afif As-Sahmi] da [un òmmo da Bani Asad] ch'o l'à domandou [a-o Abu Ayub Al Ansari], 'Son apreuvo à pregâ inta mæ casa, dapeu son anæto a-a moschea e ò attrovou l'imam che pregava. Coscì dovrei pregâ torna con lê?» O Abu Ayub o l'à respòsto; — Sì, prega con lê. Chi o fa quello, o l’ottëgne a compensaçion da congregaçion, ò comme a compensaçion da congregaçion’.
Imam Malik : 276
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُمَنْ صَلَّى الْمَغْرِبَ أَوْ الصُّبْحَ ثُمَّ أَدْرَكَهُمَا مَعَ الْإِمَامِ فَلَا يَعُدْ لَهُمَاقَالَ مَالِك وَلَا أَرَى بَأْسًا أَنْ يُصَلِّيَ مَعَ الْإِمَامِ مَنْ كَانَ قَدْ صَلَّى فِي بَيْتِهِ إِلَّا صَلَاةَ الْمَغْرِبِ فَإِنَّهُ إِذَا أَعَادَهَا كَانَتْ شَفْعًا
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Nafi’] che o [Abdullah bin Umar] o l’à dito; «Chi l'à fæto a preghea do Maghrib ò do Fajr, e dapeu o treuva l'Imam ch'o â fa, aloa o no â repete.» O Malik o l'à dito; — Son de l’opinion: no gh’é problema de pregâ con l’imam pe chi se segge ch’o l’agge pregou, feua che pe-a preghea do Maghrib. Pecöse se o ô repete, o saià pari».
Imam Malik : 277
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ بِالنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمْ الضَّعِيفَ وَالسَّقِيمَ وَالْكَبِيرَ وَإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِنَفْسِهِ فَلْيُطَوِّلْ مَا شَاءَ
O m’é stæto contou da-o Malik da-o [Abu Az Zinad] da-o [Al A’raj] da-o [Abu Hurairah] che o Messaggê de Allah o l’à dito: ‘Se un de voscià o guidda e gente, aloa ch’o se fasse ciù leggio. Pecöse tra de loiatri gh’é debole, ammalæ e vegie. Se un de voscià o prega da solo, o peu allonghîlo comme o veu».
Imam Malik : 278
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ قَالَ قُمْتُ وَرَاءَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَفِي صَلَاةٍ مِنْ الصَّلَوَاتِ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ غَيْرِي فَخَالَفَ عَبْدُ اللَّهِ بِيَدِهِ فَجَعَلَنِي حِذَاءَهُ
A m'aveva dito da Malik da [Nafi'] o l'à dito; — Stavo derê à [Abdullah bin Umar] inte unna preghea. Mentre nisciun o pregava derê à lê feua che mi, aloa o Abdullah o m'à tiou pe-a man e o m'à fæto parallelo à lê».
Imam Malik : 279
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍأَنَّ رَجُلًا كَانَ يَؤُمُّ النَّاسَ بِالْعَقِيقِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَنَهَاهُقَالَ مَالِك وَإِنَّمَا نَهَاهُ لِأَنَّهُ كَانَ لَا يُعْرَفُ أَبُوهُ
Me l'é stæto dito da-o Malik da [Yahya bin Sa'id], che gh'ea un òmmo ch'o guiddava o pòpolo à 'Aqiq. Dapeu [O Umar bin Abdul Aziz] o gh’à mandou un messaggê e o gh’à proibio de vegnî un præve. O Malik o l'à dito, "O Umar bin Abdul Aziz o gh'à proibio de vegnî un præve perché o poæ de l'òmmo o no l'ea conosciuo."
Imam Malik : 280
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ فَرَسًا فَصُرِعَ فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ فَصَلَّى صَلَاةً مِنْ الصَّلَوَاتِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ قُعُودًا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ
O Yahya o m’à dito da-o Malik da-o [Ibnu Shihab] da-o [Anas bin Malik], che o Messaggê de Allah o l’ea à cavallo, dapeu o seu cavallo o l’é cheito e o seu brasso drito o s’é sciätou. O pregava dapeu assettou, e niatri gh’emmo anæto apreuvo inta preghea assettou. Anche noi preghemmo derê à lê assettæ. Dòppo a preghea o l’à dito: «L’ëse fæto præve o l’é da anâ apreuvo. Se o prega in pê, prega in pê. Se o se inchina, aloa inchina anche lê. Se o se leva, aloa levate anche ti. Se o leze; SAMI’A Allahu Liman Hamidah -Allah o l’é Onni-Ascoltô pe quelli che ô lodan-, coscì dixan; -O Rab, tutte e lode son à Ti. Se o prega assettou, aloa tutti pregan assettou.»