Abraza el Islam, haz clic aquí
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith

Hadith

Imam Ahmad : 1

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ

Díxonos [Abdullah Bin Numair], dixo; informounos [Isma'il] de [Qais], dixo; [Abu Bakr] levantouse e loou a Alá e purificouno, despois dixo: Oh, xente, de verdade lestes este versículo: "Oh, vós que credes, gardádevos; ningunha persoa equivocada vos fará dano se recibistes guía". -QS Al Maidah, versículo 105-. E de feito escoitamos a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dicir: "De feito, se a xente ve o mal e despois non o nega, entón Alá case lles inflixirá un castigo a todos".

Hadith

Imam Ahmad : 2

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ

Despois de contarnos [Waki'], dixo; Despois de contarnos [Mis'ar] e [Sufyan] de [Uthman Bin Al Mughirah Ats Tsaqafi] de [Ali Bin Rabi'ah Al Walibi] de [Asma'Bin Al Hakam Al Fazari] de [Ali], dixo; Se escoito un hadith do Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, entón Alá concédeme beneficios segundo o que El queira. E se alguén mo conta, entón pídolle que xure, se mo xurou, entón confirmoo. De feito, Abu Bakr díxomo, e é certo que [Abu Bakr] escoitou ao Profeta, sallallaahu alaihi wasallam, dicir: "Non é un home que comete un pecado e logo realiza a ablución e fai boa a súa ablución", dixo Mis'ar; -', entón rezou, mentres Sufyan dixo 'despois rezou dúas rak'ahs e pediu perdón a Alá, a non ser que Alá lle perdoase os seus pecados'.

Hadith

Imam Ahmad : 3

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ

Despois de contarnos [Amru Bin Muhammad Abu Said, é dicir, Al 'Anqazi], dixo; Despois de contarnos [Israil] de [Abu Ishaq] de [Al Barra' Bin 'Azib], dixo; Abu Bakr comprou unha sela de 'Azib por trece dirhams, dixo Al Barra'; entón Abu Bakr díxolle a Azib: "Dille a Al Barro que o leve á miña casa". Entón 'Azib respondeu: "Non, a non ser que queiras contarnos o que fixeches cando Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam saíu contigo". El dixo; entón [Abu Bakr] dixo; Saímos a camiñar de noite e aceleramos o noso camiño durante o día e a noite que pasamos. Cando chegamos á hora de Dhuhr e o sol estaba directamente enriba, mirei ao noso redor para ver se había refuxio para nós. Un momento despois vin unha gran rocha e achegueime a ela e resultou que había unha pequena cavidade, que sobresaía, cuberta pola sombra da rocha, así que ordenei o lugar e estendín unha capa de coiro para o Mensaxeiro de Alá (a paz e as bendicións de Alá estean con el). Logo dixen: "Deitate, oh Mensaxeiro de Alá", así que se deitou. Logo saín para ver se alguén me buscaba. De súpeto vin un pastor de cabras. Pregunteille: "De quen pertences, oh mozo?". Respondeu: "Pertences a un home de Quraysh". Logo díxome o seu nome e recoñecino. Volvín preguntar: "As túas cabras producen leite?". Respondeu: "Si", volvín preguntar; "Muxirásmelas?". Respondeu. «Si», así que lle ordenei que suxeitase unha das cabras e limpase o leite de cabra e as palmas das súas mans do po. Trouxen unha geriba de coiro cunha cuberta de tea na boca, logo muxiu un pouco de leite para min e botei auga sobre a geriba para que o fondo non se quentase demasiado. Logo fun ao Profeta, que a paz estea con el, para darlle de beber e resultou que estaba esperto. Dixen: «Oh, Mensaxeiro de Alá, bébeo». Bebeuno ata que me sentín aliviado. Entón dixen: «É hora de marchar?». Así que partimos mentres a xente buscaba e ningún deles nos puido atopar agás Suraqah Bin Malik Bin Ju'syum a cabalo. Dixen: «Oh, Mensaxeiro de Alá, o que nos persegue alcanzaranos». O Profeta respondeu: «Non esteades tristes, Alá está connosco». Cando Suraqah estivo preto de nós, a unha distancia dunha ou dúas ou tres lanzas, dixen: «Oh Mensaxeiro de Alá, o que nos persegue alcanzaranos». E eu, nese momento, estaba chorando. O Profeta preguntou: «Por que choras?». Eu respondín: «Por Alá, non choro porque estea preocupado por min mesmo, senón porque estou preocupado por vós». Entón, o Profeta, sallallahu alaihi wasallam, rezou: «Deixámolo (Suraqah) á túa vontade». Entón, as pernas ata o estómago do cabalo de Suraqah esvaráronse no chan duro e el saltou del e dixo: «Oh Muhammad, xa sei que esta é a túa acción, así que rógalle a Alá que me salve do que me pasou. Por Alá, manterei as túas novas en segredo para aqueles que te buscan e que están detrás de min. Aquí está a miña alxaba de coiro. Toma algunhas das frechas. De feito, pasarás polos meus camelos e cabras neste e neste lugar, así que toma deles para as túas necesidades». Abu Bakr continuou. Entón, o Profeta, sallallahu alaihi wasallam, respondeu: «Non o necesito», entón o Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam rezou por el para que Suraqah se liberase do desastre que lle acontecía e volvese cos seus amigos. O Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam continuou a súa viaxe comigo. Cando chegamos a Medina, a xente recibiunos e saíu ás rúas e aos tellados das casas, os serventes e os nenos saíron inmediatamente dicindo: «Alá é o máis grande, chegou o Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, chegou Mahoma». A xente discutía sobre cal deles tiña dereito a ocupar a súa casa xunto a el, polo que o Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dixo: «Esta noite quedarei na casa do tío Abdul MuTalib de Bani Najar para honralos», así que cando chegou a mañá do día seguinte marchou segundo as ordes. Barra' Bin Azib dixo; «O primeiro muhajirin que veu a nós foi Mush'ab Bin Umair, irmán de Bani Abdud Dar, despois Ibnu Ummi Maktum, que era cego, irmán de Bani Fihri, e despois Umar Bin Al Khaththab cabalgou con vinte persoas, así que preguntamos: "Que fixo o Rasulullah, sallallahu Alaihi Wasallam?", respondeu; "estaba detrás de min". Despois chegou o Rasulullah, sallallahu Alaihi Wasallam, con Abu Bakr. Barro dixo: "O Mensaxeiro de Alá, sallallahu Alaihi Wasallam, non tería chegado a Medina a non ser que nese momento tivese memorizado varias cartas de Al Mufashal". Israel dixo: "Barro era amigo dos Ansar de Banu Haritsah».

Hadith

Imam Ahmad : 4

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي

Despois de dicirnos [Waki'], el dixo; dixo [Israil]; dixo [Abu Ishaq]; de [Zaid Bin Yutsai'] de [Abu Bakar] que o profeta, sallallahu Alaihi Wasallam, enviouno cunha declaración de independencia do pobo da Meca; "Para que ningún politeísta vaia á Hajj despois deste ano, ninguén realizará o Tawaf espido e non entrará no ceo excepto un musulmán, quen teña un acordo entre el e o Mensaxeiro de Alá, o límite é ata o final do acordo, e Alá e o seu Mensaxeiro estarán libres dos politeístas". Dixo Yazid; entón marchou con tres persoas. Entón díxolle a Ali: "Sígueo e devolve a Abu Bakr a min e transmíteme a declaración túa". Así o fixo, dixo; cando Abu Bakr chegou ao profeta, sallallahu alaihi wasallam, chorou e preguntou: "Oh Mensaxeiro de Alá, pasoume algo?", respondeu; Non che acontecerá máis que ben, pero ordenáronme que este asunto non sexa transmitido excepto por min ou por un de min".

Hadith

Imam Ahmad : 5

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى

Díxonos [Muhammad Bin Ja'far] que dixo; Despois de relatarnos [Shu'bah] de [Yazid Bin Khumair] de [Sulaim Bin Amir] de [Ausath], dixo; [Abu Bakr] predicounos e dixo: Rasullah Shallallahu Alaihi Wasallam ocupou o meu lugar no primeiro ano. Entón Abu Bakr chorou e dixo: pídelle a Alá Al mu'Aafaat - perdón - ou el di Al 'Aa'fiyah - seguridade -, porque a ninguén se lle dá nada maior que Al 'Aa'fiyah ou Al mu'Aafaat despois da crenza, sede honestos porque a honestidade está xunto coa virtude e ambas están no ceo, e mantente lonxe das mentiras porque as mentiras están xunto co mal e ambas están no inferno, e non vos envexedes uns aos outros, sexades hostís e non cortedes os lazos de amizade nin vos afastedes uns dos outros, senón sede irmáns como Alá Ta'ala ordenou.

Hadith

Imam Ahmad : 6

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى

Contáronnos que [Abdurrahman Bin Mahdi] e [Abu Amir] dixeron ambos: Despois de contarnos [Zuhair, é dicir, Ibnu Muhammad] de [Abdullah, é dicir, Ibnu Muhammad Bin 'Aqil] de [Mu'adz Bin Rifa'ah Bin Rafi' Al Ansari] do seu pai, é dicir, [Rifa'ah Bin Rafi'], dixo: "Oín a [Abu Bakar Ash Siddiq] predicar dende o púlpito de Rasullah Shallallahu Alaihi Wasallam", e despois dixo: "Oín a Rasullah Shallallahu Alaihi Wasallam dicir", e Abu Bakr chorou cando mencionou o nome de Rasullah Shallallahu Alaihi Wasallam, logo deixou de chorar e dixo: "Oín a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dicir nun día caloroso coma este no primeiro ano: 'pide perdón a Alá, seguridade e confianza no máis alá e no mundo'".

Hadith

Imam Ahmad : 7

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ

Despois de dicirnos [a Abu Kamil], dixo: Contáronnos [a Hammad, concretamente a Ibn Salamah] por [Ibn Abu 'Atiq] por [o seu pai] por [Abu Bakr], que o Profeta, sallallaahu alaihi Wasallam, dixo: "O siwak é un limpador bucal e está satisfeito con Alá".

Hadith

Imam Ahmad : 8

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا

Despois de contarnos [Hasyim Bin Al Qasim], dixo; Despois de contarnos [Al Laits], dixo; Foi contado por [Yazid Bin Abu Habib], por [Abul Khair], por [Abdullah Bin Amru], por [Abu Bakar Ash Siddiq] que lle dixo a Rasulllah: "Ensíname a Du'a coa que rezo na miña oración". El respondeu: "Le, Allahumma Innii Zhalamtu Nafsii Zhulman Katsiiro, Walaa Yaghfirudz Dzunuuba Illaa Anta, Faghfirlii maghfiratan Min 'Indika Warhamnii Innaka Antal Ghofuurur Rahiim '-Oh Alá, fixenme moito dano a min mesmo, e ninguén pode perdoar os meus pecados a non ser que Ti os perdoes co perdón da túa parte e teñas piedade de min, de verdade que ti es o máis indulxente, o máis misericordioso-". [Xonás] dixo; 'kabiiraa -grande-', relatouno a nós [Hasan Al Asy yab] de [Ibn Lahi'ah] dixo; dixo: 'kabiiraa -grande-'.

Hadith

Imam Ahmad : 9

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ

Despois de contárnolo [a Abdurrazzaq], dixo: "Contáronnos [a Ma'mar] desde [Az Zuhri] desde ['Urwah] desde [Aisyah] que Fátima e Al Abbas viñeron a Abu Bakr, ambos esixindo unha parte da súa herdanza ao Rasulláh Sallallahu Alaihi Wasallam, nese momento ambos pediron as súas terras durante a guerra de Fadak e as súas partes da guerra de Khaibar, entón [Abu Bakar] díxolles: "De feito, escoitei ao Mensaxeiro de Alá dicir: "Non somos herdados, a riqueza que deixamos convértese en esmola, a familia de Mahoma só come desta riqueza". Entón, por Alá, non abandonarei nada que vin facer ao Rasulláh a menos que o faga definitivamente".

Hadith

Imam Ahmad : 10

حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ

Despois de dicirnos [Abu Abdurrahman Al Muqri'], dixo; Despois de dicirnos [Haiwah Bin Syuraih], dixo; Escoitei [Abdul Malik Bin Al Harith] dicir; De verdade [Abu Hurairah] dixo; Escoitei [Abu Bakar Ash Siddiq] dicir neste púlpito; Escoitei a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dicir neste día do primeiro ano, entón Abu Bakr estaba tan perdido no consello que chorou e despois dixo; Escoitei a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dicir: "Non se che dá algo - que está nunha posición superior - despois dunha sentenza sincera como Al Afiyah - seguridade -, así que pídelle a Alá Al Afiyah".

Hadith

Imam Ahmad : 11

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا

Despois de noslo dicir ['Affan], dixo; Despois de noslo dicir [Hammam], dixo; informounos [Thabit] por [Anas] que [Abu Bakar] lle contou, el -Abu Bakar- dixo; Díxenlle ao profeta, sallallahu Alaihi Wasallam, cando estaba na cova, - noutra narración dixo; "e estabamos na cova, - e se un deles vise os seus dous pés, veríanos de debaixo dos seus pés", entón dixo: "Oh, Abu Bakr, que pensas de dúas persoas? Non é Alá o terceiro dos dous?".

Hadith

Imam Ahmad : 12

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ

Despois de dicirnos [Rauh], el dixo; Díxonos [Ibn Abi 'Arubah] de [Abu At Taiyyah] de [Al Mughirah Bin Subai'] de [Amru Bin Huraits] de [Abu Bakar Ash Shiddiq], el dixo; "O Profeta, sallallaahu alaihi wasallam, díxonos que o Dajjal virá da parte oriental da terra chamada Khurasan, moita xente o seguirá, coma se os seus rostros fosen escudos martillados".

Hadith

Imam Ahmad : 13

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ

Despois de contarnos [Abu Said] o antigo escravo de Bani Hashim, dixo; Díxonos [Shadaqah Bin Musa] o amigo Ad Daqiq, de [Farqad] de [Murrah Bin Syarahil] de [Abu Bakar Ash Shiddiq], dixo; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dixo: "Nin entrarán no ceo os traviesos, os tramposos, os covardes nin os que se comportan groseiramente, e as persoas que primeiro chamarán á porta do ceo serán servos que son bos en levar a cabo o que hai entre eles e Allah Azza wa Jalla e o que hai entre eles e o seu amo".

Hadith

Imam Ahmad : 14

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ

Díxonos [Abdullah Bin Muhammad Bin Abu Syaibah]. Abdullah dixo; e escoiteino de Abdullah Bin Abu Syaibah, dixo; Díxonos [Muhammad Bin Fudlail] de [Al Walid Bin Jumai'] de [Abu Ath Thufail] dixo; Cando morreu o Profeta, Fátima escribiu unha carta a Abu Bakr que contiña: "Es ti ou a túa familia o herdeiro do Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam?" El respondeu: "Eu non o herdei, pero a súa familia si", dixo Fátima; "Entón, onde están as partes do Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam?" Entón [Abu Bakr] dixo: "De feito, escoitei ao Mensaxeiro de Alá dicir: 'De feito, se Alá alimenta a un Profeta e logo morre, entón El - Alá - faino para os que veñen despois del', entón eu pretendo devolvelo aos musulmáns". Entón Fátima dixo: "Entón sabes mellor o que escoitaches do Mensaxeiro de Alá".

Hadith

Imam Ahmad : 15

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى

Despois de contárnolo [a Ibrahim Bin Ishaq Ath Thalaqani], dixo; Despois de contárnolo [a An Nadlar Bin Syumail Al Mazini], dixo; Despois de contárnolo [a Abu Na'amah], dixo; Despois de contárnolo [a Abu Hunaidah Al Barra' Bin Naufal] de [Walan Al 'Adawi] de [Hudzaifah] de [Abu Bakar Ash Shiddiq], dixo: "Unha mañá, o Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam rezou a oración da mañá. Despois sentouse, ata que cando chegou a hora da dhuha, o Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam riu, logo sentouse no seu lugar orixinal ata rezou o mediodía, as oracións de Asr e Maghrib, non falou ata a oración da noite ao final da noite, logo volveu á casa coa súa familia, entón a xente díxolle a Abu Bakr: "Por que non lle preguntas ao Mensaxeiro de Alá que fixo hoxe, aínda que nunca o fixera antes?", dixo; Entón preguntoulle, e el respondeu: "Si, mostráronme o que acontecerá nos asuntos deste mundo e do máis alá, así que os que estiveron antes e os que viñeron reuníronse nun só lugar, entón a xente tivo medo disto, polo que viñeron a Adán mentres a suor case os cubría, dixeron: "Oh Adán, ti es o pai da humanidade e Alá 'azza wajalla elixiuche, así que pídelle ao teu Señor que interceda por nós", respondeu Adán; "Eu tamén estou a enfrontarme ao que ti estás a enfrontar, vai ao teu pai despois do teu pai, é dicir, Nuh," de feito Alá elixiu a Adán, Nuh, a familia de Ibrahim e a familia de 'Imran sobre todo o pobo". Entón viñeron a Noé e dixeron: "Dános intercesión ante o teu Señor, porque Alá te elixiu e respondeu ás túas oracións e non lle aforrou aos incrédulos nin unha soa casa na superficie da terra". Entón Noé dixo: "Non podo interceder por ti, así que vai a Ibrahim, porque Alá o converteu no seu amigo". Entón foron a Ibrahim, e Ibrahim dixo: "Non podo interceder por vós, así que ide a Musa, porque Alá faloulle directamente". Entón Musa respondeu: "Non teño o que pedes, así que ide a Isa, fillo de Maryam, porque el pode curar os cegos, a lepra e dar vida aos mortos". Entón Isa respondeu: "Non teño o que pedes, pero ide ao mestre dos fillos de Adán, porque a súa tumba será a primeira en abrirse no Día da Resurrección. Ide a Mahoma, a paz sexa con el, porque el intercederá por vós ante o voso Señor". El dixo: "Así que foi, entón Gabriel foi ao seu Señor, e Alá dixo: "Permítede que interceda e vos dea a boa nova do Paraíso". El dixo, entón Jibril marchou coa boa nova, entón Mahoma inclinouse e postrouse durante un venres, entón Alá dixo: "Levanta a cabeza, oh Mahoma, di que serás escoitado e intercede, dáseche permiso para interceder". El dixo; así que levantou a cabeza e cando mirou ao seu Señor postrouse en submisión por outro venres, e Alá dixo de novo: "levanta a cabeza e di que serás escoitado, intercede, estás autorizado a interceder". El dixo; foi postrarse, e Gabriel colleulle as dúas mans, logo abriu unha oración que nunca antes se abrira a ningún ser humano, así que dixo: "Oh meu Rabb, creáchesme para ser o mestre do fillo de Adán e non hai arrogancia, fixéchesme o primeiro en abrir a súa tumba no Día da Resurrección e non hai arrogancia, ata que fagas tanta xente que veña ao meu lago como hai entre Shon'a e Ailah", entón díxose; "Chama aos Shiddiqin para que intercedan", entón díxose; "Chama aos Profetas". El dixo; entón o Profeta veu cun grupo dos seus seguidores, e había un Profeta con cinco ou seis seguidores, e había un Profeta sen seguidores, entón díxose; "Chamade aos mártires para que intercedan por aqueles que desexen". E o profeta, sallallaahu Alaihi Wasallam, continuou; entón, cando os mártires o fixeron, o profeta dixo: Alá dixo: "Son o máis misericordioso dos misericordiosos, entran no meu ceo aqueles que non asocian nada comigo". El dixo; entón entraron no ceo. El dixo: Entón Alá dixo: "Mirade no inferno, atopades a alguén que fixese algunha vez unha boa acción?" El dixo; Entón atoparon un home, entón Alá preguntoulle: "Fixeches algunha vez algunha boa acción?" O home respondeu: "Non, agás que no pasado facilitei as cousas para a xente en materia de compra e venda". Entón Alá dixo: "Facilitádelle ao meu servo como llo facilitou aos meus outros servos". Entón sacaron a un home do inferno, e Alá preguntoulle: "Fixeches algunha vez algunha boa acción?", respondeu; «Non, a non ser que lle diga ao meu fillo que, se morro, quéimame con lume e logo móeme ata que sexa coma fariña, logo lévaa ao mar e espállaa polo aire, e entón, por Alá, Señor, por todos os mundos, non poderá traerme de volta para sempre». Entón Alá dixo: «Por que fixeches iso?», respondeu; «por medo a Ti». O profeta, sallallahu alaihi wasallam, continuou: entón Alá dixo: «Contempla o reino do reino máis glorioso, entón, en verdade, para ti é coma el, mesmo dez veces máis do que é». O profeta continuou: o servo dixo: «Por que me insultas cando es rei?». O profeta, sallallahu alaihi wasallam, dixo: «Iso é o que me fixo rir no pasado».

Hadith

Imam Ahmad : 16

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ

Despois de dicirnos [a Hasyim Bin Al Qasim], dixo; Despois de dicirnos [a Zuhair, é dicir, a Ibn Muawiyah], dixo; Díxonos [a Isma'il Bin Abu Khalid], dixo; Despois de dicirnos [a Qais], dixo; ' [Abu Bakr] levantouse e loou a Alá e purificouno, entón dixo: 'Oh, xente, de certo lestes este versículo: 'Oh, crentes, sodes responsables de cada un de vós mesmos, non vos prexudicará mesmo se vos desviades... -ata o final do versículo-, e o sacades de lugar, escoitei a Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam dicir: 'De certo, se a xente ve o mal, non o cambie, entón témese que Alá estenda o castigo a todos eles'. El di: 'E escoitei a Abu Bakr dicir: 'Oh, xente, mantente lonxe das mentiras, porque de certo as mentiras afastanvos da fe'.

Hadith

Imam Ahmad : 17

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا

Despois de contarnos [a Hasyim], dixo; Despois de contarnos [a Shu'bah], dixo; informoume [a Yazid Bin Khumair], dixo; Escoitei [a Sulaim Bin Amir], un home de Himyar, contar unha historia de [Ausath Bin Isma'il Bin Ausath Al Bajali], que contou unha historia de [Abu Bakar], que a ouviu cando morreu o Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, dixo; O Mensaxeiro de Alá estivo no meu lugar o primeiro ano e logo chorou e dixo: "Sede honestos, porque a honestidade vai coa bondade e ambos están no ceo, e mantente lonxe das mentiras, porque están co pecado e ambos están no inferno, e pídelle a Alá a salvación, porque de feito a ninguén se lle dá nada despois de crer que é mellor que a salvación". Despois continuou "non cortedes lazos uns cos outros, evitedes os uns aos outros, odiédevos e non vos envexedes uns aos outros, senón sede servos de Alá que son irmáns".

Hadith

Imam Ahmad : 18

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ

Despois de contarnos ['Affan], dixo; Despois de contarnos [Abu 'Awanah] de [Daud Bin Abdullah Al Audiy] de [Humaid Bin Abdurrahman], dixo; Cando morreu o Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, [Abu Bakr] estaba nos arredores de Medina, el -Humaid Bin Abdurrahman- dixo; entón achegouse e abriu o pano que lle cubría a cara e bicouno e dixo: "Aceptarei o meu pai e a miña nai como o teu rescate, que fermosa será a túa vida e a túa morte, Muhammad Shallallahu Alaihi Wasallam morreu, e por Rabb o dono da Kaaba". Despois mencionou o hadith. El di; "Entón Abu Bakr e Umar foron - aos Ansar - que estaban discutindo entre si sobre o liderado, polo que se atoparon con eles - os Ansar -, entón Abu Bakr falou e non deixou atrás nada do que lle fora revelado aos Ansar e nada foi mencionado polo Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sobre eles a menos que mencionase todo, e dixo; «De feito, xa sabes que o Rasulullah, sallallahu Alaihi Wasallam, dixo: "Se os humanos pasan por un val e os Ansar pasan por outro val, entón eu pasarei polo val dos Ansar". E xa sabes, oh Sa'd, que o Rasulullah, sallallahu Alaihi Wasallam, dixo mentres estabas sentado -sen facer nada-: "Os Quraysh están ao mando deste asunto, polo que a xente obediente do pobo segue á xente obediente deles -os Quraysh- e o seu pobo desobediente segue ao seu pobo desobediente". El dixo; entón [Sa'd] respondeu a Abu Bakr: "Tes razón, nós somos ministros mentres que vós sodes líderes".»

Hadith

Imam Ahmad : 19

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ

Despois de contarnos [Ali Bin 'Ayyasy], dixo; Despois de contarnos [Al 'Aththaf Bin Khalid], dixo; Díxome [un home] da xente de Bashroh, de [Thalhah Bin Abdullah Bin Abdurrahman Bin Abu Bakar Ash Shiddiq], dixo; Escoitei [ao meu pai] mencionar que [o seu pai] ouviu [a Abu Bakr] dicir; Pregunteille a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam; "Oh Mensaxeiro de Alá, as accións baséanse en cousas que foron establecidas ou en cousas novas?". Respondeu: "Pero baséanse en asuntos que foron determinados". El dixo, eu preguntei; "Entón, para que serve esta práctica, oh Mensaxeiro de Alá?". El dixo: "É doado para cada persoa facer boas accións de acordo co propósito para o que foi creada".

Hadith

Imam Ahmad : 20

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ

Despois de contarnos [a Abul Yaman], dixo; informounos [a Syu'aib] de [Az Zuhri], dixo; informoume [un home experto en xurisprudencia dos Ansar], que ouviu [a Uthman Bin 'Affan] contar unha historia; que había varios amigos do profeta Shallallahu Alaihi Wasallam que estaban tristes cando o profeta Shallallahu Alaihi Wasallam morreu, de xeito que case algúns deles se angustiaron, Uthman dixo: "E eu era un deles, cando estaba sentado á sombra dun dos muros, Umar pasou diante de min e saudoume, pero non sentín que estivese pasando e saudoume, así que faleceu ata que atopou a Abu Bakr, entón díxolle: "Hai algo que che sorprenderá, de feito pasei diante de Uthman e saudeino, pero non respondeu ao meu saúdo". Así, durante o reinado de Abu Bakr, Umar e Abu Bakr viñeron e ambos me saudaron, entón Abu Bakr dixo; «O teu irmán Umar veu a min e díxome que pasara por ti e te saudara, pero ti non lle respondiches, entón que che levou a facer iso?». El dixo, eu respondín: «Eu non o fixen». Entón Umar dixo: «Si, por Alá, fixéchelo, pero iso foi pola túa arrogancia, oh omeias». El dixo, eu respondín: «Por Alá, nunca sentín que pasaras e me saudases». Abu Bakr dixo: «Uthman ten razón, de feito estives ocupado con algo del». Eu dixen: «Si». Umar preguntou: «Que é ese asunto?». Entón Uthman dixo: «Alá causou a morte do seu Profeta (a paz e as bendicións de Alá estean con el) antes de que lle preguntásemos pola seguridade deste asunto». Abu Bakr dixo: «Pregunteille sobre iso». El dixo: «Entón levanteime e díxenlle: "Polo meu pai e a miña nai, tes máis dereito sobre iso"». [Abu Bakr] dixo: Eu preguntei: "Oh Mensaxeiro de Alá, como é a seguridade deste asunto?" Entón, Rasulullah, sallallahu Alaihi Wasallam, dixo: "Quen reciba unha sentenza miña que unha vez lle ofrecín ao meu tío e logo ma devolva, entón esa sentenza será unha salvación para el".