Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 হাদিছ

হাদিছ

Imam Ahmad : 1

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ

আমাক [আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰক] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; আমাক [ইছমাইলক] [কাইছ]ৰ পৰা জনাইছে তেওঁ কয়; [আবু বকৰ] থিয় হৈ আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰিলে আৰু তেওঁক শুদ্ধ কৰিলে তাৰ পিছত ক’লে; হে লোকসকল, নিশ্চয় তোমালোকে এই পদটো পঢ়ক- ‘হে বিশ্বাসীসকল, নিজকে ৰক্ষা কৰা; আপুনি যদি নিৰ্দেশনা লাভ কৰিছে তেন্তে কোনো বিপথে পৰিচালিত ব্যক্তিয়ে আপোনাৰ ক্ষতি নকৰে'। -QS আল মাইদাহ পদ ১০৫-। আৰু সঁচাকৈয়ে আমি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছিলো যে, ‘সঁচাকৈয়ে যদি মানুহে বেয়া দেখে আৰু তাৰ পিছত অস্বীকাৰ নকৰে, তেন্তে আল্লাহে তেওঁলোকৰ সকলোৰে ওপৰত প্ৰায় শাস্তি দিব’।

হাদিছ

Imam Ahmad : 2

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ

আমাক [ৱাকি’] ক’লে তেওঁ ক’লে; আমাক [মিছ’আৰ] আৰু [ছুফিয়ান] [উছমান বিন আল মুগিৰা আতছ ছাকাফি]ৰ পৰা [আলী বিন ৰবিয়া আল ৱালিবী]ৰ পৰা [আছমা’বিন আল হাকাম আল ফজাৰী] [আলী]ৰ পৰা ক’লে, তেওঁ ক’লে; যদি মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা কোনো হাদীছ শুনো, তেন্তে আল্লাহে মোৰ ইচ্ছা অনুসৰি তাৰ পৰা সুবিধা দিয়ে। আৰু যদি আন কোনোবাই মোক কয়, তেন্তে মই তেওঁক শপত খাবলৈ কওঁ, যদি তেওঁ মোক শপত খাইছে তেন্তে মই নিশ্চিত কৰোঁ। সঁচাকৈয়ে আবু বক্ৰে মোক কৈছে, আৰু এইটো সঁচা যে [আবু বকৰ] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছে: ‘এজন মানুহ নহয় যিয়ে পাপ কৰে আৰু তাৰ পিছত অজু কৰি নিজৰ অজু ভাল কৰে, -মিছআৰে কৈছে; -' তাৰ পিছত তেওঁ নামাজ দিলে, আনহাতে চুফিয়ানে ক'লে 'তাৰ পিছত তেওঁ দুটা ৰাক'আত নামাজ দিলে আৰু আল্লাহৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰিলে যদিহে নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁৰ পাপ ক্ষমা নকৰে'।

হাদিছ (18)

হাদিছ

Imam Ahmad : 3

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ

আমাক [আমৰু বিন মহম্মদ আবু ছাইদ অৰ্থাৎ আল আনকাজী] ক’লে; [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [আল বাৰা’ বিন ‘আজিব]ৰ পৰা আমাক [ইজৰাইল] ক’লে, তেওঁ ক’লে; আবু বকৰে ‘আজিবৰ পৰা তেৰ দিৰহামত এটা চেদল কিনিছিল, আল বাৰা’ই কৈছিল; তেতিয়া আবু বক্ৰে আজিবক ক’লে; 'আল বাৰোক কওক যে তেওঁক মোৰ ঘৰলৈ লৈ যাব'। গতিকে আজিবে উত্তৰ দিলে; 'নাই, যদিহে আপুনি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আপোনাৰ লগত ওলাই অহাৰ সময়ত আপুনি কি কৰিছিল সেই বিষয়ে আমাক ক'ব নিবিচাৰে'। তেওঁ কয়; তেতিয়া [আবু বকৰ] ক’লে; 'আমি ৰাতি খোজ কাঢ়ি ওলাই গৈছিলো আৰু আমি পাৰ হৈ যোৱা দিন আৰু ৰাতি ৰাস্তাটোৰ গতিবেগ বৃদ্ধি কৰিছিলো, যেতিয়া আমি দুপৰীয়া আহি পাইছিলো আৰু সূৰ্য্যটো পোনে পোনে ওপৰত আছিল, মই আমাৰ চাৰিওফালে চালোঁ যে আমাৰ বাবে কিবা আশ্ৰয় আছে নেকি, ক্ষন্তেক পিছত মই এটা ডাঙৰ শিল দেখিলোঁ আৰু মই তাৰ ওচৰ পালোঁ আৰু দেখা গ'ল যে তাত অলপ গহ্বৰ আছিল - ওলাই আহিছে - যিটো শিলটোৰ ছাঁত ঢাকি থোৱা আছিল, গতিকে মই ঠাইখন পৰিপাটি কৰি এটা মেলি দিলোঁ।' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ বাবে চামৰাৰ চোলা, তেতিয়া মই ক’লোঁ; "হে আল্লাহৰ ৰাছুল শুই থাকা" তাৰ পিছত তেওঁ শুই পৰিল, তাৰ পিছত মই ওলাই আহিলোঁ কোনোবাই চাই আছে নেকি চাবলৈ, হঠাতে মই এজন ছাগলী চৰাই দেখা পালোঁ, মই সুধিলোঁ; 'আপুনি কাৰ ডেকা?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'কোৰেইচৰ এজন মানুহৰ,' তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ নাম ক'লে আৰু মই তেওঁক চিনি পালোঁ, মই আকৌ সুধিলোঁ; ‘তোমাৰ ছাগলীটোৱে গাখীৰ উৎপন্ন কৰে নেকি? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'হয়' মই আকৌ সুধিলোঁ; 'মোৰ বাবে গাখীৰ এক্সপ্ৰেছ কৰিবানে? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'হয়' গতিকে মই তেওঁক আদেশ দিলোঁ যে তেওঁৰ এটা ছাগলী ধৰি ছাগলীৰ গাখীৰ আৰু হাতৰ তলুৱাবোৰ ধূলিৰ পৰা পৰিষ্কাৰ কৰক, মই এটা চামৰাৰ গেৰিবা আনিলোঁ যাৰ মুখত কাপোৰৰ ঢাকনি আছিল, তাৰ পিছত তেওঁ মোৰ বাবে অলপ গাখীৰ গাখীৰ দিলে আৰু মই গেৰিবাটোৰ ওপৰত পানী ঢালি দিলোঁ যাতে তলৰ অংশটো বেছি গৰম নহয়, তাৰ পিছত মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিলোঁ তেওঁক এটা পানীয়, আৰু দেখা গ’ল যে তেওঁ টোপনিৰ পৰা সাৰ পাইছে, মই ক’লোঁ; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, ইয়াক পান কৰক’ তেওঁ তাক পান কৰিলে যেতিয়ালৈকে মই সকাহ নাপালোঁ, তাৰ পিছত মই ক’লোঁ; 'আমাৰ যোৱাৰ সময় হৈছে নেকি?' গতিকে আমি মানুহবোৰে বিচাৰি থাকোঁতে ৰাওনা হ’লোঁ আৰু ঘোঁৰাত উঠি চুৰাকাহ বিন মালিক বিন জুছিউমৰ বাহিৰে তেওঁলোকৰ কোনোৱেই আমাক বিচাৰি নাপালে, মই ক’লোঁ; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, যিজনে আমাক চিকাৰ কৰি আছে, তেওঁ আমাক আগুৰি ধৰিব’, নবীয়ে উত্তৰ দিলে: ‘দুখ নকৰিবা, আল্লাহ আমাৰ লগত আছে’ যেতিয়ালৈকে চুৰাক আমাৰ ওচৰত আছিল, প্ৰায় এটা বৰশী বা দুটা বৰশী বা তিনিটা বৰশীৰ দূৰত্বত, মই ক’লোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, যিজনে আমাক চিকাৰ কৰি আছে - তেওঁ আমাক ধৰিব' আৰু মই -সেই সময়ত- কান্দি আছিলো, নবীয়ে সুধিলে: 'আপুনি কিয় কান্দিছে?' মই উত্তৰ দিলোঁ; 'আল্লাহৰ কচম, মই নিজৰ বাবে চিন্তিত হোৱাৰ বাবে কান্দি থকা নাই, কিন্তু মই তোমাৰ বাবে চিন্তিত হোৱাৰ বাবে কান্দিছো' তেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে: 'আমি তেওঁক -চুৰাক- তোমাৰ ইচ্ছামতে এৰি দিওঁ' তাৰ পিছত চুৰাকাৰ ঘোঁৰাৰ পেটলৈকে ভৰি দুখন কঠিন মাটিত পিছলি গ'ল আৰু তেওঁ তাৰ পৰা জপিয়াই ক'লে; 'হে মহম্মদ, মই ইতিমধ্যে জানো যে এইটো আপোনাৰ কাম, গতিকে মোৰ লগত যিটো হৈছে তাৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰিবলৈ আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰক, আল্লাহৰ কচম মই আপোনাৰ খবৰটো মোৰ পিছফালে থকা তোমাক বিচাৰি থকাসকলৰ বাবে গোপন কৰি ৰাখিম, আৰু ইয়াত মোৰ চামৰাৰ কাঁড়ৰ কুইভাৰ আছে, কাঁড়ৰ কিছুমান লওক, আচলতে আপুনি মোৰ উট আৰু ছাগলীৰ মাজেৰে এই আৰু এই ঠাইত পাৰ হ'ব, গতিকে আপোনাৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে তেওঁলোকৰ পৰা লওক'। আবু বকৰে আৰু ক’লে, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে উত্তৰ দিলে; 'মোৰ প্ৰয়োজন নাই' তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে গতিকে চুৰাকাহ মুক্ত হ'ল - তেওঁৰ ওপৰত হোৱা দুৰ্যোগৰ পৰা - আৰু নিজৰ বন্ধুসকলৰ ওচৰলৈ উভতি আহিল, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মোৰ সৈতে যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিলে, যেতিয়া আমি মদীনাত উপস্থিত হ'লোঁ, তেতিয়া মানুহে আমাক আদৰি লৈ ৰাজপথলৈ আৰু ঘৰৰ চাদত ওলাই আহিল, পৃ চাকৰ আৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে খৰধৰকৈ ওলাই আহিল ক’লে; 'আল্লাহ আটাইতকৈ ডাঙৰ, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আহিছে, মহম্মদ আহিছে'। ৰাইজে তৰ্ক কৰি আছিল যে তেওঁলোকৰ কোনজনৰ ঘৰ তেওঁৰ দ্বাৰা দখল কৰাৰ অধিকাৰ আছে, গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে: ‘আজি ৰাতি মই তেওঁলোকক সন্মান জনাবলৈ বানি নাজাৰ ককা আব্দুল মুতালিবৰ ঘৰত থাকিম,’ গতিকে পিছদিনা ৰাতিপুৱা হ’লে তেওঁ নিৰ্দেশ অনুসৰি গুচি গ’ল। বাৰা’ বিন আজিবে ক’লে; 'আমাৰ ওচৰলৈ অহা প্ৰথম মুহাজিৰিন আছিল বানি আব্দুদ দাৰৰ ভাতৃ মুছ'আব বিন উমাইৰ, তাৰ পিছত ইবনু উম্মি মক্টুম, যি অন্ধ আছিল, বানি ফিহৰিৰ ভাতৃ, তাৰ পিছত উমৰ বিন আল খাথথাব বিশজন লোকৰ সৈতে ঘোঁৰাত উঠিছিল, গতিকে আমি সুধিলোঁ; 'ৰছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কি কৰিলে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'তেওঁ মোৰ পিছফালে আছিল', তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আবু বকৰ, বাৰো'ৰ সৈতে আহি পালেহি; 'নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম -মদিনাত- নাহিলহেঁতেন যদিহে সেই সময়ত মই আল মুফাছালৰ পৰা কেইবাখনো চিঠি মুখস্থ কৰা নাছিলো'। ইস্ৰায়েলে ক’লে; 'বড়ো' বানু হৰিৎসহৰ পৰা আনছাৰৰ বন্ধু আছিল'।

হাদিছ (70)

হাদিছ

Imam Ahmad : 4

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي

আমাক [ৱাকি’] ক’লে তেওঁ ক’লে; কৈছে [ইজৰাইল]; কৈছে [আবু ইছহাকে]; [জাইদ বিন য়ুছাই]ৰ পৰা [আবু বকৰ]ৰ পৰা যে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক মক্কাৰ জনসাধাৰণৰ পৰা স্বাধীনতাৰ বিবৃতি লৈ পঠিয়াইছিল; 'যাতে এই বছৰৰ পিছত কোনো মুশ্বৰিক হজলৈ নাযায়, কোনোৱেই উলংগ হৈ তৱাফ নকৰে আৰু এজন মুছলমানৰ বাহিৰে স্বৰ্গত প্ৰৱেশ নকৰে, যাৰ নিজৰ আৰু আল্লাহৰ ৰাছুলৰ মাজত চুক্তি হয়, তাৰ সীমা চুক্তিৰ শেষলৈকে, আৰু আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুল মুশ্বৰিকসকলৰ পৰা মুক্ত হ'ব'। YAzid ক’লে; গতিকে তিনিজন মানুহ লৈ গুচি গ’ল। তাৰ পাছত তেওঁ আলীক ক’লে; 'তেওঁৰ পিছে পিছে গৈ আবু বকৰক মোৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিয়ক আৰু আপোনাৰ দ্বাৰা বক্তব্য প্ৰদান কৰক'। তেনেকৈয়ে কৰিলে, তেওঁ ক’লে; যেতিয়া আবু বকৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিছিল, তেতিয়া তেওঁ কান্দিছিল আৰু সুধিছিল; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোৰ কিবা হৈছে নেকি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'আপোনাৰ ভালৰ বাহিৰে একো হোৱা নাই, কিন্তু মোক আদেশ দিয়া হৈছিল যে এই বিষয়টো মোৰ বা মোৰ এজনৰ বাহিৰে ক'ব নালাগে'।

হাদিছ (8)

হাদিছ

Imam Ahmad : 5

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى

আমাক [মহাম্মদ বিন জা’ফাৰক] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; [আউছাথ]ৰ পৰা [ইয়াজিদ বিন খুমাইৰ]ৰ পৰা [চুলাইম বিন আমিৰ]ৰ পৰা আমাক [ছ্যু’বাহ] সম্পৰ্কিত কৰি তেওঁ ক’লে; [আবু বকৰ] আমাক প্ৰচাৰ কৰি ক’লে; ৰাছুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম প্ৰথম বছৰত মোৰ ঠাইত থিয় হৈছিল। তেতিয়া আবু বক্ৰে কান্দিলে, তাৰ পিছত ক’লে; আল্লাহৰ পৰা আল মু'আফাত - ক্ষমা বিচাৰিব - বা তেওঁ আল 'আফিয়াহ - নিৰাপত্তা - কৈছে - কাৰণ বিশ্বাসৰ পিছত কাকো আল 'আফিয়াহ বা আল মু'আফাততকৈ ডাঙৰ একো দিয়া নহয়, সৎ হওক কাৰণ সততা গুণৰ সৈতে একেলগে আছে আৰু দুয়োজনেই স্বৰ্গত আছে, আৰু মিছাৰ পৰা আঁতৰি থাকক কাৰণ মিছা বেয়াৰ সৈতে একেলগে আছে আৰু দুয়োজনেই নৰকত আছে, আৰু ইজনে সিজনক ঈৰ্ষা নকৰিব, শত্ৰুতা কৰক, আৰু বন্ধুত্বৰ সম্পৰ্ক বিচ্ছিন্ন কৰি ইজনে সিজনৰ পৰা আঁতৰি নাযাব, কিন্তু আল্লাহ তাআলাই আদেশ দিয়াৰ দৰে ভাই হওক।'

হাদিছ

Imam Ahmad : 6

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى

আমাক কোৱা হৈছে যে [আব্দুৰহমান বিন মাহদি] আৰু [আবু আমিৰ] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [জুহাইৰ অৰ্থাৎ ইবনু মহম্মদ] [আব্দুল্লাহ অৰ্থাৎ ইবনু মহম্মদ বিন আকিল]ৰ পৰা [মু’আজ বিন ৰিফা’আহ বিন ৰফি’ আল আনছাৰী]ৰ পৰা তেওঁৰ পিতৃ অৰ্থাৎ [ৰিফা’আহ বিন ৰফি’]ৰ পৰা কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; মই [আবু বকাৰ আছ ছিদ্দিক] ৰাছুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মঞ্চৰ পৰা প্ৰচাৰ কৰা শুনিলোঁ, তাৰ পিছত কৈছিল; ‘মই ৰাছুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা শুনিলোঁ, আৰু আবু বকৰ ৰাছুল্লাহ চাল্লালহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ নাম উল্লেখ কৰিলে কান্দিলে, তাৰ পিছত তেওঁ চকুলোৰ পৰা নিমাত হৈ ক’লে; 'মই প্ৰথম বছৰতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে এইদৰে গৰম, গৰম দিনত কোৱা শুনিছিলো: 'আল্লাহৰ পৰা ক্ষমা, নিৰাপত্তা আৰু আখিৰাত আৰু পৃথিৱীৰ ওপৰত আস্থা বিচাৰক'।

হাদিছ

Imam Ahmad : 7

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ

আমাক [আবু কামিল] ক’লে, তেওঁ ক’লে; আমাক [হাম্মাদ, অৰ্থাৎ ইবনে চালামাহ]ক [ইবনে আবু আতিক] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আবু বকৰ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, যে হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘চিৱাক হৈছে মুখ পৰিষ্কাৰ কৰা আৰু আল্লাহৰ ওপৰত সন্তুষ্ট’।

হাদিছ (119)

হাদিছ

Imam Ahmad : 8

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا

আমাক [হাছিম বিন আল কাছিম]ক কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; আমাক [আল লাইটছ]ক কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; মোক [য়াজিদ বিন আবু হাবিব] [আবুল খাইৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু]ৰ পৰা [আবু বকাৰ আছ শ্বিদ্দিক]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ ৰাছুল্লাহক কৈছিল; 'মোৰ নামাজত যি দু'আৰ দ্বাৰা প্ৰাৰ্থনা কৰো, সেই দু'আ মোক শিকাওক,' তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'পঢ়ক, আল্লাহম্মা ইনি ঝালমতু নাফছি ঝুলমান কাটচিয়ো, ৱালা ইয়াঘফিৰুজ জুনুবা ইল্লা অন্তা, ফাগফিৰলি মাঘফিৰাটান মিন 'ইণ্ডিকা ৱাৰহামনী ইননাকা অন্তাল ঘোফুৰুৰ ৰহিম '-হে আল্লাহ, মই নিজৰ ওপৰত বহুত অন্যায় কৰিছো, আৰু মোৰ কোনেও ক্ষমা কৰিব নোৱাৰে।' sins except তুমি তেতিয়া তোমাৰ ফালৰ পৰা ক্ষমাৰে মোৰ পাপ ক্ষমা কৰা আৰু মোক দয়া কৰা, সঁচাকৈয়ে তুমি আটাইতকৈ ক্ষমাশীল, আটাইতকৈ দয়ালু-'। [যোনাই] ক’লে; 'কবিৰা -বিগ-,' আমাক [হাছান আল আছি য়াব] [ইবনে লাহিয়াহ]ৰ পৰা ইয়াক বৰ্ণনা কৰিছে তেওঁ কৈছে; তেওঁ ক’লে: 'কবিৰা -ডাঙৰ-'।

হাদিছ (36)

হাদিছ

Imam Ahmad : 9

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ

আমাক [আব্দুৰাজ্জাক] ক’লে তেওঁ ক’লে; আমাক [মা’মাৰক] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [উৰৱাহ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, যে ফাতিমা আৰু আল আব্বাছ আবু বকৰৰ ওচৰলৈ আহিছিল, দুয়োজনে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা নিজৰ উত্তৰাধিকাৰৰ অংশ বিচাৰিছিল, যেতিয়া দুয়োজনে ফাদাক যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ মাটি আৰু খাইবাৰ যুদ্ধৰ পৰা তেওঁৰ অংশ বিচাৰিছিল, তেতিয়া [আবু বাকাৰে] কৈছিল তেওঁলোকক; আচলতে মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহৰ ৰাছুলৰ পৰা কোৱা শুনিছিলো: ‘আমাৰ উত্তৰাধিকাৰী নহয়, আমি এৰি যোৱা ধন দান হৈ পৰে, মহম্মদৰ পৰিয়ালে কেৱল এই ধনৰ পৰাই খায়’। গতিকে, আল্লাহৰ কচম, মই ৰাছুলুল্লাহক কৰা দেখা কাম এটা মই নিশ্চিতভাৱে নকৰিলে পৰিত্যাগ নকৰো’।

হাদিছ (60)

হাদিছ

Imam Ahmad : 10

حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ

আমাক [আবু আব্দুৰহমান আল মুকৰী’] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; আমাক [হাইৱা বিন ছ্যুৰাইহ] ক’লে তেওঁ ক’লে; [আব্দুল মালিক বিন আল হাৰিথে] কোৱা শুনিলোঁ; নিশ্চয় [আবু হুৰাইৰা] কৈছে; এই মঞ্চত [আবু বকাৰ আছ ছিদ্দিক] কোৱা শুনিলোঁ; প্ৰথম বছৰৰ এই দিনটোত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কোৱা শুনিছিলো, তেতিয়া আবু বকৰ উপদেশত ইমানেই হেৰাই গৈছিল যে তেওঁ কান্দিছিল আৰু তাৰ পিছত কৈছিল; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘আপোনাক কোনো বস্তু দিয়া নহয় - যিটো উচ্চ পদবীত আছে - আল আফিয়াহৰ দৰে আন্তৰিক বাক্যৰ পিছত - নিৰাপত্তা -, গতিকে আল্লাহৰ পৰা আল আফিয়াহৰ বাবে অনুৰোধ কৰক’।

হাদিছ

Imam Ahmad : 11

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا

আমাক ['আফ্ফান] ক'লে তেওঁ ক'লে; আমাক [হাম্মাম] ক’লে, তেওঁ ক’লে; আমাক [থাবিত] [আনাছ]ৰ পৰা জনাইছে যে [আবু বাকাৰে] তেওঁক কৈছে, তেওঁ -আবু বকাৰ- ক’লে; মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক ক’লোঁ যেতিয়া তেওঁ গুহাত আছিল, - আন এটা ৰিৱায়ামত তেওঁ কৈছিল; 'আৰু আমি গুহাত আছিলো, - আৰু যদি তেওঁলোকৰ কোনোবাই তেওঁৰ ভৰি দুখন দেখিলেহেঁতেন তেন্তে তেওঁলোকে আমাক তেওঁৰ ভৰিৰ তলৰ পৰা দেখিলেহেঁতেন', তেতিয়া তেওঁ ক'লে: 'হে আবু বকৰ, আপুনি দুজন মানুহৰ বিষয়ে কি ভাবে, আল্লাহ দুজনৰ ভিতৰত তৃতীয় নহয়নে'।

হাদিছ (5)

হাদিছ

Imam Ahmad : 12

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ

আমাক [ৰৌহ] ক’লে তেওঁ ক’লে; আমাক [আবু আত টাইয়াহ]ৰ পৰা [আল মুগিৰা বিন ছুবাই’ৰ পৰা [আমৰু বিন হুৰাইতছ] [আবু বকাৰ আছ শ্বিদ্দিক]ৰ পৰা [ইবনে আবি আৰুবাহ] কৈছে, তেওঁ কয়; 'ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে আমাক কৈছিল যে দজ্জালসকল খুৰাছান নামৰ পৃথিৱীৰ পূব অংশৰ পৰা ওলাই আহিব, বহুতে তেওঁৰ পিছে পিছে যাব, যেন তেওঁলোকৰ মুখখন হাতুৰীৰে কোবাই ঢালৰ দৰে'।

হাদিছ

Imam Ahmad : 13

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ

আমাক [আবু ছাইদ] বানি হাছিমৰ এজন প্ৰাক্তন দাসক কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; আমাক [ছাদাকাহ বিন মুছা] বন্ধু আদ ডাকিকক কৈছে, [ফাৰকাদ]ৰ পৰা [মুৰাহ বিন ছায়াৰাহিল]ৰ পৰা [আবু বাকাৰ আছ শ্বিদ্দিক]ৰ পৰা, তেওঁ কয়; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘যিসকল দুষ্ট, প্ৰতাৰক, কাপুৰুষ, সেইসকলেও স্বৰ্গত প্ৰৱেশ নকৰে, আৰু যিসকলে অভদ্ৰ আচৰণ কৰে, আৰু যিসকল লোকে প্ৰথমে স্বৰ্গৰ দুৱাৰত টোকৰ মাৰিব, তেওঁলোক এনে বান্দা হ’ব যিসকলে তেওঁলোকৰ আৰু আল্লাহ আজ্জা ৱা জল্লাৰ মাজত যি আছে আৰু তেওঁলোকৰ আৰু তেওঁলোকৰ মালিকৰ মাজত যি আছে তাক সম্পন্ন কৰাত পাকৈত হ’ব’।

হাদিছ

Imam Ahmad : 14

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ

আমাক [আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদ বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে। আব্দুল্লাই ক’লে; আৰু মই আব্দুল্লাহ বিন আবু ছায়াইবাৰ পৰা শুনিছো, তেওঁ ক’লে; আমাক [মুহাম্মাদ বিন ফুদলাইলক] [আল ৱালিদ বিন জুমাই’]ৰ পৰা [আবু আথ থুফাইল]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; নবীৰ মৃত্যুৰ সময়ত ফাতিমাই আবু বকৰলৈ এখন চিঠি লিখিছিল য’ত আছিল; 'আপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ উত্তৰাধিকাৰী হৈছেনে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; ‘মই উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পোৱা নাছিলো, কিন্তু তাইৰ পৰিয়ালে পাইছিল,’ ফাতিমাই ক’লে; 'তেন্তে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ভাগ ক'ত?' গতিকে [আবু বকৰে] ক’লে; ‘সঁচাকৈয়ে মই আল্লাহৰ ৰাছুলে কোৱা শুনিলোঁ; 'সঁচাকৈয়ে যদি আল্লাহে কোনো নবীক খুৱাই দিয়ে, তাৰ পিছত মৃত্যুবৰণ কৰে, তেন্তে তেওঁ - আল্লাহে - তেওঁৰ পিছত অহাসকলৰ বাবে সেইটো বনাই দিয়ে', তেন্তে মই মুছলমানসকলক ঘূৰাই দিয়াৰ মনস্থ কৰিছো'। তেতিয়া ফাতিমাই ক’লে; 'তেন্তে তোমালোকে আল্লাহৰ ৰাছুলৰ পৰা যি শুনিছা তাক ভালকৈ জানে'।

হাদিছ

Imam Ahmad : 15

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى

আমাক [ইব্ৰাহিম বিন ইছহাক আথ থালাকানী] ক’লে তেওঁ ক’লে; মোক [এন নাডলাৰ বিন ছ্যুমাইল আল মাজিনী] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; মোক [আবু নাআমাক] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; মোক [আবু হুনাইদা আল বাৰা’ বিন নৌফাল] [ৱালান আল আদাৱী]ৰ পৰা [হুদজাইফা]ৰ পৰা [আবু বাকাৰ আছ শ্বিদ্দিক]ৰ পৰা কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; এদিন ৰাতিপুৱা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ৰাতিপুৱাৰ নামাজ পঢ়িছিল। তাৰ পিছত তেওঁ বহিল, যেতিয়ালৈকে ধুহাৰ সময় আহিল, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে হাঁহিলে, তাৰ পিছত নিজৰ আদি ঠাইত বহি দুপৰীয়াৰ নামাজ, আছৰ আৰু মাগৰিবৰ নামাজ নিদিলে, ৰাতিৰ শেষত সন্ধিয়া নামাজলৈকে তেওঁ কথা নাপাতিলে, তাৰ পিছত নিজৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ ঘৰলৈ গ’ল, তাৰ পিছত মানুহে আবু বকৰক ক’লে; 'আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহক কিয় সুধিব নোৱাৰে যে তেওঁ আজি কি কৰিলে, যদিও তেওঁ আগতে কেতিয়াও কৰা নাছিল?' তেওঁ ক’লে; তেতিয়া তেওঁ তেওঁক সুধিলে, গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘হয়, মোক দেখুৱাই দিয়া হৈছে যে এই পৃথিৱী আৰু আখিৰাতৰ বিষয়ত কি হ’ব, গতিকে যিসকল আগতে আছিল আৰু যিসকল আহিছিল তেওঁলোক একে ঠাইতে গোট খাইছিল, তেতিয়া মানুহে এই কথাত ভয় কৰিছিল, গতিকে তেওঁলোকে আদমৰ ওচৰলৈ আহিছিল যেতিয়া ঘামে তেওঁলোকক প্ৰায় ঢাকি পেলাইছিল, তেওঁলোকে ক’লে; ‘হে আদম, আপুনি মানৱতাৰ পিতৃ আৰু আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই আপোনাক বাছি লৈছে, গতিকে আপোনাৰ প্ৰভুক আমাৰ বাবে শ্বাফাইট কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰক,’ আদমে উত্তৰ দিলে; ‘মইও তুমি যিটোৰ সন্মুখীন হৈছা, তোমাৰ পিতৃ অৰ্থাৎ নোহৰ পিছত তোমাৰ পিতৃৰ ওচৰলৈ যাওক,’ সঁচাকৈয়ে আল্লাহে আদম, নূহ, ইব্ৰাহীমৰ পৰিয়াল আৰু ‘ইমৰাণৰ পৰিয়ালক সকলো মানুহৰ ওপৰত’ বাছি লৈছে। তেতিয়া তেওঁলোকে নোহৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে; 'আপোনাৰ ৰাব্বৰ আগত আমাক শ্বাফী দিয়া, কাৰণ আল্লাহে আপোনাক বাছি লৈছে আৰু আপোনাৰ প্ৰাৰ্থনাৰ উত্তৰ দিছে আৰু তেওঁ পৃথিৱীৰ পৃষ্ঠত কাফিৰসকলৰ মাজত কোনো ঘৰ এৰি যোৱা নাই'। তেতিয়া নোহে ক’লে; 'মই তোমাৰ বাবে শ্বাফাৰী কৰিব নোৱাৰো, গতিকে ইব্ৰাহিমৰ ওচৰলৈ যাওক, কাৰণ আল্লাহে তেওঁক তেওঁৰ প্ৰেমিক কৰি লৈছে'। তাৰ পাছত তেওঁলোকে ইব্ৰাহিমৰ ওচৰলৈ গ’ল আৰু ইব্ৰাহীমে ক’লে; 'মই তোমাক শ্বহীদ দিব নোৱাৰো, মুছাৰ ওচৰলৈ যাওক, কাৰণ আল্লাহে এবাৰ তেওঁৰ লগত পোনপটীয়াকৈ কথা পাতিছিল'। তেতিয়া মুছাই উত্তৰ দিলে; 'আপুনি যি বিচাৰে মোৰ হাতত নাই, গতিকে ইছা বিন মৰিয়ামৰ ওচৰলৈ যাওক, সঁচাকৈয়ে তেওঁ অন্ধ, ৰোগীক সুস্থ কৰি মৃতকক জীৱন্ত কৰি তুলিব পাৰে'। তেতিয়া যীচুৱে উত্তৰ দিলে; 'আপুনি যি বিচাৰে মোৰ হাতত নাই, কিন্তু আপোনাৰ মালিক আদমৰ পুত্ৰৰ ওচৰলৈ যাওক, কাৰণ কিয়ামতৰ দিনত তেওঁৰ কবৰ প্ৰথম খোল খাব, মহম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ যাওক, নিশ্চয় তেওঁ আপোনাৰ ৰাব্বৰ আগত আপোনাৰ বাবে শ্বাফাইট কৰিব'। তেওঁ ক’লে; 'গতিকে তেওঁ গুচি গ'ল, তাৰ পিছত জিব্ৰিলে নিজৰ ৰবৰ মুখামুখি হ'ল, তাৰ পিছত আল্লাহে ক'লে: 'তেওঁক অনুমতি দিয়ক - মধ্যস্থতা কৰক - আৰু তেওঁক স্বৰ্গৰ শুভবাৰ্তা দিয়ক'। তেওঁ কয়; তাৰ পিছত জিব্ৰিল শুভ খবৰ লৈ গুচি গ’ল, তাৰ পিছত মহম্মদে এটা শুকুৰবাৰৰ বাবে প্ৰণাম কৰি প্ৰণাম কৰিলে, তাৰ পিছত আল্লাহে ক’লে: ‘হে মহম্মদ, তোমাৰ মূৰটো ওপৰলৈ তুলি লোৱা, কোৱা তোমাৰ কথা শুনা হ’ব আৰু শ্বাফাইট কৰা হ’ব, তোমাক শ্বাফাইট কৰাৰ অনুমতি দিয়া হৈছে’। তেওঁ কয়; গতিকে তেওঁ মূৰটো ওপৰলৈ তুলিলে আৰু যেতিয়া তেওঁ নিজৰ প্ৰভুৰ ফালে চালে তেতিয়া তেওঁ আন এটা জুম্মাৰৰ বাবে বশ হ’ল আৰু আল্লাহে পুনৰ ক’লে: ‘আপুনি মূৰ তুলি কওক যে আপোনাৰ কথা শুনা হ’ব, শ্বাফাইট কৰক, তোমালোকক শ্বাফাইট কৰাৰ অনুমতি আছে’। তেওঁ কয়; তেওঁ প্ৰণাম কৰিবলৈ গ’ল, আৰু গেব্ৰিয়েলে তেওঁৰ দুয়োখন হাত ধৰিলে, তাৰ পিছত কোনো মানুহৰ বাবে আগতে কেতিয়াও খোলা নোহোৱা প্ৰাৰ্থনা এটা খুলিলে, গতিকে তেওঁ ক’লে; 'হে মোৰ ৰাব, তুমি মোক আদমৰ পুত্ৰৰ মালিক হ'বলৈ সৃষ্টি কৰিছা আৰু কোনো অহংকাৰ নাই, তুমি মোক কিয়ামতৰ দিনত তেওঁৰ কবৰ খোলাবলৈ প্ৰথম কৰিছা আৰু কোনো অহংকাৰ নাই, যেতিয়ালৈকে তুমি মোৰ হ্ৰদলৈ অহা মানুহক শোণ'আ আৰু আইলাৰ মাজত যিমান মানুহ নানাবা,' তেতিয়া কোৱা হ'ল; ‘শিদ্দিকিনক মাতিব যাতে তেওঁলোকে মধ্যস্থতা কৰে’, তেতিয়া কোৱা হ’ল; 'নাবছক ফোন কৰক।' ম‍ই'। তেওঁ ক’লে; তেতিয়া নবী তেওঁৰ অনুগামীৰ এটা দল লৈ আহিল, আৰু এজন নবী আছিল পাঁচ-ছয় অনুগামী আছিল, আৰু এজন নবী আছিল যাৰ অনুগামী নাছিল, তেতিয়া কোৱা হৈছিল; 'শ্বহীদক মাতিব যাতে তেওঁলোকে নিজৰ ইচ্ছামতে মধ্যস্থতা কৰে'। আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে অব্যাহত ৰাখিলে; গতিকে যেতিয়া শ্বহীদসকলে তেনে কৰিলে, তেতিয়া নবীয়ে ক’লে: আল্লাহে ক’লে, ‘মই দয়ালুসকলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ দয়ালু, মোৰ স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰক যিসকলে মোৰ লগত একো শ্বৰক নকৰে’। তেওঁ ক’লে; তেতিয়া তেওঁলোকে স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰিলে। তেওঁ ক’লে, তেতিয়া আল্লাহে ক’লে, ‘নহকলৈ চাওক, কোনোবা এজনক পাবানে যিয়ে কেতিয়াবা ভাল কাম কৰিছে? 'তেওঁ কয়; গতিকে তেওঁলোকে এজন মানুহক বিচাৰি পালে, তাৰ পিছত আল্লাহে তেওঁক সুধিলে: ‘আপুনি কেতিয়াবা কোনো ভাল কাম কৰিছেনে? ' মানুহজনে উত্তৰ দিলে; 'নাই, মাথোঁ অতীতত মই মানুহৰ বাবে কিনা-বিক্ৰয়ৰ ক্ষেত্ৰত কামবোৰ সহজ কৰি তুলিছো'। গতিকে আল্লাহে ক’লে: ‘মোৰ বান্দাৰ বাবেও যেনেকৈ তেওঁ মোৰ আন বান্দাসকলৰ বাবেও সহজ কৰি তুলিছে’। তাৰ পিছত তেওঁলোকে এজন মানুহক নৰকৰ পৰা উলিয়াই আনিলে আৰু আল্লাহে তেওঁক সুধিলে; 'আপুনি কেতিয়াবা কোনো ভাল কাম কৰিছেনে? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'নাই, যেতিয়ালৈকে মই মোৰ পুত্ৰক নকওঁ যে যদি মই মৰিছো, মোক জুইত জ্বলাই দিয়ক তাৰ পিছত মোক আটাৰ দৰে পিহি দিয়ক, তাৰ পিছত সাগৰলৈ লৈ যাওক আৰু বতাহত সিঁচৰতি কৰক, তেতিয়ালৈকে সকলো জগতৰ প্ৰভু আল্লাহৰ কচম, ই মোক আৰু কেতিয়াও ঘূৰাই আনিব নোৱাৰিব'। তেতিয়া আল্লাহে ক’লে, ‘আপুনি কিয় তেনেকুৱা কৰিলে? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'তোমাৰ ভয়ত'। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আৰু ক’লে: তাৰ পিছত আল্লাহে ক’লে: ‘চোৱা, আটাইতকৈ মহিমামণ্ডিত ৰাজ্যখনৰ ৰাজ্য, তেন্তে নিশ্চয় তোমালোকৰ বাবে ই ইয়াৰ দৰেই, আনকি ইয়াৰ দহগুণো বেছি’। নবীয়ে আৰু ক’লে: বান্দাজনে ক’লে; 'আপুনি ৰজা হৈ মোক কিয় অপমান কৰে?' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘সেইটোৱেই মোক অতীতত হাঁহিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল’।

হাদিছ (35)

হাদিছ

Imam Ahmad : 16

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ

আমাক [হাছিম বিন আল কাছিম]ক কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; আমাক [জুহাইৰ অৰ্থাৎ ইবনে মুআৱিয়াহ] ক’লে; আমাক [ইছমাইল বিন আবু খালিদ] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; আমাক [কায়ছ] ক’লে, তেওঁ ক’লে; ' [আবু বকৰ] থিয় হৈ আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰিলে আৰু তেওঁক শুদ্ধ কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ ক'লে; ‘হে মানুহবোৰ, সঁচাকৈয়ে তোমালোকে এই আয়াতটো পঢ়িছা: ‘হে তোমালোকে বিশ্বাস কৰা, তোমালোকে নিজৰ প্ৰত্যেকৰে বাবে দায়ী, ই তোমালোকক সামান্যতম ব্যক্তিৰ কোনো ক্ষতি নকৰে যিয়ে বিপথে পৰিচালিত হয়... -আয়াতৰ শেষলৈকে-, আৰু তোমালোকে ইয়াক ঠাইৰ বাহিৰত ৰাখিছা, মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘সঁচাকৈয়ে যদি মানুহে বেয়া দেখে, তেন্তে ইয়াক সলনি নকৰিবা, তেন্তে ইয়াক ভয় কৰা হয় যে আল্লাহে তেওঁলোকৰ সকলোৰে ওপৰত শাস্তি বিয়পাই দিব।' তেওঁ কয়; ‘আৰু মই আবু বকৰৰ কথা শুনিলোঁ; 'হে মানুহবোৰ, মিছাৰ পৰা আঁতৰি থাকক, কাৰণ সঁচাকৈয়ে মিছাই তোমালোকক বিশ্বাসৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখে'।

হাদিছ

Imam Ahmad : 17

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا

আমাক [হাছিম] ক’লে, তেওঁ ক’লে; আমাক [শ্বুবাহ] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; মোক [য়াজিদ বিন খুমাইৰক] জনাইছে তেওঁ কয়; হিমিয়াৰৰ এজন ব্যক্তিয়ে [চুলাইম বিন আমিৰ] এজন ব্যক্তিয়ে [আউছাথ বিন ইছমাইল বিন আউছাথ আল বজালী]ৰ পৰা এটা কাহিনী কোৱা শুনিছিলো যিয়ে [আবু বকাৰ]ৰ পৰা এটা কাহিনী কৈছিল, যে তেওঁ সেই কথা শুনিছিল যেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুল (ছাঃ)ৰ মৃত্যু হৈছিল, তেওঁ কৈছিল; আল্লাহৰ ৰাছুল প্ৰথম বছৰত মোৰ ঠাইত থিয় হৈ তাৰ পিছত কান্দি কান্দি ক’লে: ‘সৎ হওক, কাৰণ সততা ভালৰ লগত যায় আৰু দুয়োজনেই স্বৰ্গত আছে, আৰু মিছাৰ পৰা আঁতৰি থাকক, কাৰণ তেওঁলোক পাপৰ লগত আছে আৰু দুয়োজনেই জাহান্নামত আছে, আৰু আল্লাহৰ পৰা মুক্তি বিচাৰিব, কাৰণ সঁচাকৈয়ে কাকো কোনো বস্তু দিয়া নহয়, তেওঁ বিশ্বাস কৰাৰ পিছত যিটো পৰিত্ৰাণতকৈ উত্তম’। তাৰ পিছত তেওঁ আৰু ক’লে ‘ইজনে সিজনৰ লগত সম্পৰ্ক বিচ্ছিন্ন নকৰিব, ইজনে সিজনক এৰাই চলিব, ইজনে সিজনক ঘৃণা নকৰিব, আৰু ইজনে সিজনক ঈৰ্ষা নকৰিব, কিন্তু ভাই আল্লাহৰ বান্দা হওক’।

হাদিছ (38)

হাদিছ

Imam Ahmad : 18

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ

আমাক ['আফ্ফান] ক'লে তেওঁ ক'লে; [হুমাইদ বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [দাউদ বিন আব্দুল্লাহ আল অদৈ]ৰ পৰা আমাক [আবু আৱানাহ] ক’লে; যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মৃত্যু হ’ল, [আবু বকৰ] মদীনাৰ বাহিৰত আছিল, তেওঁ -হুমাইদ বিন আব্দুৰহমান- ক’লে; তেতিয়া তেওঁ আহি মুখখন ঢাকি ৰখা কাপোৰখন খুলি চুমা খাই ক’লে; 'মই মোৰ পিতৃ আৰু মাকক আপোনাৰ মুক্তিপণ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ ইচ্ছুক, আপোনাৰ জীৱন আৰু মৃত্যু কিমান সুন্দৰ হ'ব, মহম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মৃত্যু হৈছে, আৰু কাবাৰ মালিক ৰাব্বৰ দ্বাৰা'। তাৰ পিছত হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিলে। তেওঁ কয়; 'তাৰ পিছত আবু বকৰ আৰু উমৰ গ'ল -আনছাৰৰ ওচৰলৈ - যিসকলে নেতৃত্বৰ বিষয়ে ইজনে সিজনৰ লগত তৰ্ক কৰি আছিল, গতিকে তেওঁলোকে তেওঁলোকক লগ পালে - আনছাৰ -, তাৰ পিছত আবু বক্ৰে কথা ক'লে আৰু আনছাৰৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হোৱা কোনো কথা আৰু আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা একোৱেই এৰি নিদিলে, যদিহে তেওঁ তেওঁলোকৰ সকলো কথা উল্লেখ নকৰে, আৰু তেওঁ ক'লে; 'সঁচাকৈয়ে আপুনি ইতিমধ্যে জানে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, যদি মানুহে এটা উপত্যকাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায় আৰু আনছাৰ আন এটা উপত্যকাৰ মাজেৰে পাৰ হয়, তেন্তে মই আনছাৰৰ উপত্যকাৰ মাজেৰে পাৰ হ'লোহেঁতেন।' আৰু আপুনি ইতিমধ্যে জানে, হে ছা’দ, যে আপুনি বহি থকাৰ সময়ত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছিল যে, ‘কোৰেইচসকলে এই বিষয়ৰ দায়িত্বত আছে, গতিকে জনসাধাৰণৰ কৰ্তব্যপৰায়ণ লোকসকলে তেওঁলোকৰ কৰ্তব্যপৰায়ণ লোকসকলক অনুসৰণ কৰে -কোৰেইচ- আৰু তেওঁলোকৰ অবাধ্য লোকসকলে তেওঁলোকৰ অবাধ্য লোকসকলক অনুসৰণ কৰে’। তেওঁ কয়; তাৰ পিছত [ছা’দে] আবু বকৰক উত্তৰ দিলে; 'আপুনি ঠিকেই কৈছে, আপুনি নেতা হোৱাৰ সময়ত আমি মন্ত্ৰী'।

হাদিছ

Imam Ahmad : 19

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ

আমাক [আলী বিন আয়াছীক] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; আমাক [আল আথথাফ বিন খালিদ] ক’লে তেওঁ ক’লে; মোক [এজন মানুহক] বাছৰোহৰ মানুহৰ পৰা কৈছে, [থালহা বিন আব্দুল্লাহ বিন আব্দুৰহমান বিন আবু বাকাৰ আছ শ্বিদ্দিক]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল; মই [মোৰ পিতৃয়ে] উল্লেখ কৰা শুনিছিলো যে [তেওঁৰ পিতৃয়ে] [আবু বকৰ] কোৱা শুনিছিল; মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক সুধিলোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, কৰ্ম প্ৰতিষ্ঠিত বস্তুৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হয় নে নতুন বস্তুৰ ওপৰত?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘কিন্তু নিৰ্ধাৰণ কৰা বিষয়ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি’। তেওঁ ক’লে, মই সুধিলোঁ; ‘তেন্তে হে আল্লাহৰ ৰাছুল, এই প্ৰথা কিহৰ বাবে? তেওঁ কৈছিল: ‘প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে যি উদ্দেশ্যৰ বাবে সৃষ্টি হৈছে, সেই উদ্দেশ্য অনুসৰি ভাল কাম কৰাটো সহজ’।

হাদিছ (27)

হাদিছ

Imam Ahmad : 20

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ

আমাক [আবুল ইয়ামানক] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; [আজ জুহৰী]ৰ পৰা আমাক [ছ্যুআইব]ক ৰিপৰ্ট দিছে তেওঁ ক’লে; মোক [আনছাৰৰ পৰা অহা এজন ন্যায়বিজ্ঞানৰ বিশেষজ্ঞ ব্যক্তিক] জনাইছে, যে তেওঁ [উছমান বিন আফফানে] এটা কাহিনী কোৱা শুনিছে; যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কেইবাজনো চাহাবা আছিল যিসকলে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মৃত্যুৰ সময়ত দুখী হৈছিল, যাৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰায় আধাই উদ্বিগ্ন হৈ পৰিছিল, উছমানে কয়; 'আৰু মইও তাৰ মাজৰ এজন আছিলো, যেতিয়া মই এখন দেৱালৰ ছাঁত বহি আছিলো, তেতিয়া উমৰ মোৰ সন্মুখৰ পৰা পাৰ হৈ মোক হেল্ল' ক'লে, কিন্তু মই অনুভৱ কৰা নাছিলো যে তেওঁ পাৰ হৈ গৈ আছে আৰু হেল্ল' ক'লে, গতিকে আবু বকৰক লগ পোৱালৈকে তেওঁ ইহলীলা সম্বৰণ কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক ক'লে; 'কিবা এটা আছে যিয়ে আপোনাক আচৰিত কৰিব, আচলতে মই উছমানৰ সন্মুখেৰে পাৰ হৈ গৈ তেওঁক সম্ভাষণ জনাইছিলো, কিন্তু তেওঁ মোৰ অভিবাদনৰ উত্তৰ নিদিলে।' গতিকে আবু বকৰৰ ৰাজত্বকালত উমৰ আৰু আবু বকৰ আহি দুয়োজনে মোক সম্ভাষণ জনাইছিল, তাৰ পিছত আবু বকৰে ক’লে; 'আপোনাৰ ভাই উমৰ মোৰ ওচৰলৈ আহি ক'লে যে তেওঁ আপোনাৰ সন্মুখৰ পৰা পাৰ হৈ হেল্ল' ক'লে, কিন্তু আপুনি তেওঁক কোনো উত্তৰ নিদিলে, গতিকে কি কাৰণত আপুনি তেনেকুৱা কৰিলে?' তেওঁ ক’লে, “মই উত্তৰ দিলোঁ; 'মই কৰা নাছিলো'। গতিকে উমৰে ​​ক’লে; 'হয়, আল্লাহৰ কচম, তুমি কৰিলা, কিন্তু তোমাৰ অহংকাৰৰ বাবেই হৈছিল হে বানি উমাইয়া।' তেওঁ ক’লে, “মই উত্তৰ দিলোঁ; ‘আল্লাহৰ কচম, মই কেতিয়াও অনুভৱ কৰা নাছিলো যে আপুনি কাষেৰে পাৰ হৈ মোক সম্ভাষণ জনাইছে,’ আবু বকৰে ক’লে; ‘উছমানে ঠিকেই কৈছে, সঁচাকৈয়ে আপুনি তেওঁৰ পৰা কিবা এটা ব্যৱসায়ত ব্যস্ত হৈ আহিছে,’ গতিকে মই ক’লোঁ; 'হয়' উমৰে ​​সুধিলে; 'সেইটো কি ব্যৱসায়?' তেতিয়া উছমানে ক’লে; আমি এই বিষয়ৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে সোধাৰ আগতে আল্লাহ তেওঁৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক মৃত্যুবৰণ কৰিলে।’ আবু বকৰে কয়; ‘মই তেওঁক প্ৰেমৰ কথা সুধিছো,’ তেওঁ ক’লে; গতিকে মই তেওঁৰ ওচৰত থিয় দি তেওঁক ক’লোঁ ‘মোৰ পিতৃ আৰু মাৰ দ্বাৰা আপোনাৰ তেওঁৰ ওপৰত অধিক অধিকাৰ আছে,’ [আবু বকৰ] ক’লে; মই সুধিলোঁ; হে আল্লাহৰ ৰাছুল, এইটো কেনেকৈ নিৰাপদ? তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে, ‘যি কোনোৱে মোৰ পৰা এবাৰ ককাক দিয়া শাস্তি এটা লাভ কৰে আৰু তাৰ পিছত মোক ঘূৰাই দিয়ে, তেতিয়া সেই শাস্তি তেওঁৰ বাবে পৰিত্ৰাণ হ’ব’।