Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith

Hadith

Imam Ahmad : 1

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ

Մեզ [Աբդուլլահ իբն Նումեյրից] պատմվեց, որ նա ասել է. մեզ [Իսմայիլից] [Քայսից] պատմվեց, որ նա ասել է. [Աբու Բաքրը] կանգնեց, գովաբանեց Ալլահին և փառաբանեց Նրան, ապա ասաց. «Օ՜, մարդիկ, իսկապես դուք կարդում եք այս այաթը. «Օ՜, դուք, ովքեր հավատացել եք, զգույշ եղեք ինքներդ ձեզնից, ոչ ոք, ով մոլորվել է, չի վնասի ձեզ, եթե դուք առաջնորդվեք»: (ՔՍ Ալ-Մաիդա, այա 105): Եվ իսկապես մենք լսեցինք Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասելիս. «Իրոք, եթե մարդիկ տեսնեն չարիք և չժխտեն այն, ապա Ալլահը գրեթե բոլորին կպատժի»:

Hadith

Imam Ahmad : 2

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ

[Վակին] մեզ պատմեց, որ նա ասել է. «[Միսարը] և [Սուֆյանը] մեզ պատմեցին [Ուսման բին Ալ Մուգիրահ Աթս Թաքաֆիից] [Ալի բին Ռաբիահ ալ Վալիբիից] [Ասմա բին ալ Հաքամ ալ Ֆազարիից] [Ալիից], նա ասաց. «Եթե ես լսում եմ Ալլահի առաքյալից (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան), Ալլահը օգուտ է տալիս ինձ դրանից, ինչպես Նա կամենա: Եվ եթե ինչ-որ մեկը պատմում է այն ինձ, ես խնդրում եմ նրան երդվել, և երբ նա երդվում է ինձ, ես հավատում եմ նրան: Իրոք, Աբու Բաքրը պատմել է ինձ, և ճիշտ է, որ [Աբու Բաքրը] լսել է Մարգարեին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) ասելով. «Ոչ մի մարդ մեղք չի գործում, ապա լվացվում և կատարելագործում է իր լվացումը», - ասաց Միսարը. - «ապա աղոթում է», մինչդեռ Սուֆյանն ասաց. «ապա աղոթում է երկու ռաքա և խնդրում է Ալլահին ներողամտություն, բացառությամբ այն բանի, որ Ալլահը կների նրա մեղքերը»:»

Hadith Corroboration (18)

Hadith

Imam Ahmad : 3

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ

Մեզ պատմել է [Ամրու բին Մուհամմադ Աբու Սաիդը, այսինքն՝ Ալ Անկազին], նա ասել է. «Մեզ [Իսրայելին] պատմել է [Աբու Իսհակից] [Ալ Բարրա բին Ազիբից],- ասել է նա. «Աբու Բաքարը տասներեք դիրհամով մի թամբ գնեց Ազիբից», - ասել է Ալ Բարրան։ Ապա Աբու Բաքրն ասել է Ազիբին. «Ասա Ալ Բարրոյին, որ նրան բերի իմ տուն»։ Ապա Ազիբը պատասխանել է. «Ոչ, եթե դու չես ուզում մեզ պատմել այն մասին, թե ինչ ես արել, երբ Ալլահի առաքյալը, Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան, դուրս եկավ քեզ հետ», - ասել է նա։ Ապա [Աբու Բաքրը] ասել է. «Գիշերը մենք դուրս եկանք զբոսնելու և արագացրինք ճանապարհը ցերեկը և գիշերը, որով անցանք։ Երբ հասանք կեսօրին, և արևը մի փոքր վերևում էր, ես շուրջս նայեցի՝ տեսնելու, թե արդյոք մեզ համար ապաստան գտնելու տեղ կա, մի պահ անց տեսա մի մեծ ժայռ, մոտեցա դրան, և պարզվեց, որ այնտեղ մի փոքրիկ խոռոչ կար, որը ծածկված էր ժայռի ստվերով, ուստի ես կարգի բերեցի տեղը և կաշվե զգեստ փռեցի Աստծո առաքյալի համար, Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան։ Ապա ասացի. «Պառկիր, ո՛վ Ալլահի առաքյալ», և նա պառկեց։ Հետո դուրս եկա՝ տեսնելու, թե արդյոք ինչ-որ մեկը նայում է, հանկարծ տեսա մի այծահովվի։ Հարցրի. «Ու՞մ ես պատկանում, երիտասարդ»։ Նա պատասխանեց. «Այն պատկանում է Քուրեյշից մի մարդու»։ Հետո նա հիշատակեց նրա անունը, և ես ճանաչեցի նրան։ Ես կրկին հարցրի. «Քո այծը կաթ տա՞»։ Նա պատասխանեց. «Այո», - կրկին հարցրի ես. «Ուզու՞մ ես ինձ համար կթել»։ Նա պատասխանեց. «Այո՛», ուստի ես հրամայեցի նրան բռնել իր այծերից մեկին և մաքրել կաթը այծից, ինչպես նաև երկու ձեռքերից փոշին։ Ես բերեցի կաշվե կուժ՝ բերանին կտորե կափարիչով, ապա նա կաթ կթեց ինձ համար, և ես ջուր լցրի կուժի մեջ, որպեսզի հատակը շատ տաք չլինի։ Հետո մոտեցա Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն նրան)՝ նրան խմելու, և պարզվեց, որ նա արթնացել էր քնից։ Ես ասացի. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, խմիր»։ Նա խմեց այնքան, մինչև ես թեթևացա, ապա ասացի. «Ժամանակն է, որ մենք գնանք»։ Այսպիսով, մենք ճանապարհ ընկանք, մինչ մարդիկ փնտրում էին մեզ, և նրանցից ոչ ոք չկարողացավ գտնել մեզ, բացի Սուրաքահ բին Մալիկ բին Ջուշումից՝ ձիու վրա։ Ես ասացի. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, մեզ հետապնդողը կհասնի մեզ»։ Մարգարեն պատասխանեց. «Մի՛ տխրիր, իսկապես Ալլահը մեզ հետ է»։ Երբ Սուրաքան մոտեցավ մեզ՝ մոտավորապես մեկ, երկու կամ երեք նիզակի երկարությամբ, ես ասացի. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, մեզ հետապնդողը կհասնի մեզ»։ Ես լաց եղա։ Մարգարեն հարցրեց. «Ինչո՞ւ ես լաց լինում»։ Ես պատասխանեցի. «Ալլահով, ես ինձ համար վախից չեմ լաց լինում, այլ քեզ համար եմ լաց լինում»։ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) աղոթեց. «Մենք Սուրաքան թողնում ենք քո կամքին»։ Այնուհետև Սուրաքայի ձին գետնից սահեց դեպի փորը, և նա ցատկեց դրանից ու ասաց. «Օ՜, Մուհամմադ, ես գիտեմ, որ սա քո գործն է, ուստի աղոթիր Ալլահին, որ փրկի ինձ ինձ վրա պատահողից։ Ալլահով, ես քո լուրը գաղտնի կպահեմ նրանցից, ովքեր քեզ փնտրում են իմ ետևից։ Եվ ահա իմ կաշվե կապարճը, վերցրու դրա նետերից մի քանիսը։ Դու կանցնես իմ ուղտերի և այծերի կողքով այս վայրում, և սա այն է, այնպես որ վերցրու դրանից քո կարիքների համար»։ Աբու Բաքրը շարունակեց։ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) պատասխանեց. «Ես դրա կարիքը չունեմ»։ Ապա Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) աղոթեց նրա համար։ Սուրաքան ազատվեց իրեն հասած աղետից և վերադարձավ իր ուղեկիցների մոտ։ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) շարունակեց իր ճանապարհորդությունը ինձ հետ։ Երբ մենք հասանք Մեդինա, մարդիկ ողջունեցին մեզ և դուրս եկան փողոցներ և տների տանիքներ։ Ծառաներն ու երեխաները շտապ դուրս եկան՝ ասելով. «Ալլահը մեծ է, Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) եկել է։ Մուհամմադը եկել է»։ Մարդիկ վիճեցին, թե իրենցից ով իրավունք ունի զբաղեցնելու նրան, ուստի Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասաց. «Այսօր գիշերը ես կանցկացնեմ Բանի Նաջար հորեղբայր Աբդուլ Մութալիբի տանը՝ նրանց հարգանք ցույց տալու համար»։ Այսպիսով, հաջորդ առավոտյան նա ճանապարհ ընկավ, ինչպես հրամայվել էր։ Բարրա բին Ազիբն ասել է. «Մուհաջիրիններից առաջինը մեզ մոտ եկավ Մուսաբ բին Ումայրը՝ Բանի Աբդուդ Դարի եղբայրը, ապա Իբն Ումմ Մաքթումը՝ Բանի Ֆիհրիի կույր եղբայրը, ապա Ումար բին Ալ-Խաթաբը՝ քսան ձիավորով, ուստի մենք հարցրինք. «Ի՞նչ արեց Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա)»: Նա պատասխանեց. «Նա իմ ետևից էր», ապա Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ժամանեց Աբու Բաքրի հետ: Բարրան ասել է. «Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) Մեդինա չհասավ, բացի այն, որ այդ ժամանակ ես անգիր էի սովորել Ալ-Մուֆաշալի որոշ նամակներ»: Իսրայելն ասել է. «Բարրան Բանի Հարիսթայից Անսարների ուղեկից էր»:

Hadith Corroboration (70)

Hadith

Imam Ahmad : 4

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي

[Վաքին] մեզ պատմեց, որ նա ասել է. [Իսրայելը] ասել է. [Աբու Իսհակը] ասել է. [Զաիդ բին Յութսայիից] [Աբու Բաքրից], որ Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) նրան ուղարկել է Մեքքայի ժողովրդից հրաժարվելու հայտարարությամբ. «որպեսզի այս տարվանից հետո ոչ մի բազմաստված չգնա Հաջ կատարելու, ոչ ոք մերկ չանի Թավաֆ և ոչ ոք չմտնի Դրախտ, բացի մուսուլմանից, ով պայմանագիր ունի իր և Ալլահի առաքյալի միջև, ապա նրա սահմանը մինչև այդ պայմանագրի կատարումն է, և Ալլահը և Նրա առաքյալը հեռանան բազմաստվածներից»: Յազիդն ասաց. այսպիսով նա ճանապարհ ընկավ երեք տղամարդկանց հետ: Ապա նա ասաց Ալիին. «Հետևիր նրան և բեր Աբու Բաքրին ինձ մոտ և փոխանցիր հայտարարությունը քո միջոցով»: Այսպիսով, նա այդպես էլ արեց, ասաց նա. երբ Աբու Բաքրը եկավ Մարգարեի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) մոտ, նա լաց եղավ և հարցրեց. «Ով Ալլահի առաքյալ, ինձ հետ ինչ-որ բան պատահե՞լ է»: Նա պատասխանեց. «Քեզ ոչինչ չի պատահի, բացի լավից, բայց ինձ հրամայվեց, որ այդ մասին չհաղորդվի, բացի ինձնից կամ ինձանից որևէ մեկից»։

Hadith Corroboration (8)

Hadith

Imam Ahmad : 5

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى

[Մուհամմադ բին Ջաֆարը] մեզ պատմեց, որ նա ասել է. [Շուբան] մեզ պատմեց [Յազիդ բին Խումայրից] [Սուլեյմ բին Ամիրից] [Աուսաթից], նա ասաց. [Աբու Բաքրը] քարոզ կարդաց մեզ և ասաց. «Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) առաջին տարում կանգնեց իմ տեղում»: Ապա Աբու Բաքրը լաց եղավ, ապա ասաց. «Խնդրեք Ալլահից Ալ Մուաֆաթ՝ ներողամտություն, կամ նա ասաց Ալ Աաֆիյա՝ փրկություն, քանի որ ոչ մեկին վստահությունից հետո Ալ Աաֆիայից կամ Ալ Մուաֆաթից ավելի լավ բան չի տրվում, եղեք ճշմարտացի, քանի որ ազնվությունը ուղեկցվում է առաքինությամբ, և երկուսն էլ դրախտում են, և խուսափեք ստելուց, քանի որ ստին ուղեկցվում է չարիքով, և երկուսն էլ դժոխքում են, և մի՛ նախանձեք միմյանց, մի՛ թշնամացեք, մի՛ խզեք ազգակցական կապերը և մի՛ հեռացեք միմյանցից, այլ եղեք եղբայրներ, ինչպես հրամայել է Ամենակարող Ալլահը»:

Hadith

Imam Ahmad : 6

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى

Մեզ՝ [Աբդուրահման բին Մահդիին] և [Աբու Ամիրին] երկուսն էլ պատմեցին. «Մեզ՝ [Զուհեյրին, այսինքն՝ Իբն Մուհամմադ] պատմեցին [Աբդուլլահից, այսինքն՝ Իբն Մուհամմադ բին Աքիլից] [Մուադ բին Ռիֆաա բին Ռաֆի Ալ Անսարիից] նրա հորից՝ [Ռիֆաա բին Ռաֆիից], որն ասաց. «Ես լսեցի [Աբու Բաքր Աշ Սիդդիքին] քարոզ կարդալիս Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություններ լինեն նրա վրա) ամբիոնից, ապա նա ասաց. «Ես լսեցի Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություններ լինեն նրա վրա) ասելիս. «Եվ Աբու Բաքրը լաց եղավ, երբ հիշատակեց Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություններ լինեն նրա վրա) անունը, ապա դադարեց լաց լինելուց և ասաց. «Ես լսեցի Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություններ լինեն նրա վրա) առաջին տարվա այսպիսի շոգ օրը ասելիս. «Խնդրեք Ալլահից ներողամտություն, անվտանգություն և վստահություն հանդերձյալ կյանքում և այս աշխարհում»:»

Hadith

Imam Ahmad : 7

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ

[Աբու Քամիլը] մեզ պատմեց, ասաց նա. [Համմադը, այսինքն՝ Իբն Սալամա] մեզ պատմեց [Իբն Աբու Աթիքից] [իր հորից] [Աբու Բաքրից], որ Մարգարեն, Ալլահը օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան, ասել է. «Սիվակը բերանը մաքրող միջոց է և հաճելի է Ալլահին»:

Hadith Corroboration (119)

Hadith

Imam Ahmad : 8

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا

Հաշիմ բին Ալ-Քասիմը մեզ պատմեց, որ ասել է. Հաշիմ բին Ալ-Քասիմը մեզ պատմեց, որ ասել է. Հաշիմ բին Աբու Հաբիբը ինձ պատմեց, որ Աբու Բաքր բին Սիդդիքին ասել է, որ Ալլահի առաքյալին ասել է. «Սովորեցրու ինձ մի աղոթք, որով ես աղաչեմ իմ աղոթքում»։ Նա պատասխանել է. «Կարդա՝ «Ալլահումմա իննիի ժալամտու նաֆսիի զուլման կացիրո, վալա յաղֆիրուդզ դհունուբա իլլա անտա, ֆագֆիրլիի մագֆիրաթան մին 'ինդիկա վարհամնիի իննակա անտալ ղաֆուրուր ռահիմ»։ Օ՜, Ալլահ, ես շատ եմ անարդարություն գործել ինքս ինձ հետ, և ոչ ոք չի կարող ներել մեղքերը, բացի Քեզանից, ուստի ներիր ինձ իմ մեղքերը Քո թողությամբ և ողորմիր ինձ։ Իսկապես, Դու ներողամիտ ես, ողորմած»։ [Յունուսը] ասաց. «քաբիրաա - մեծ-», - մեզ պատմեց [Հասան ալ-Աշ յաբը] [Իբն Լահիայից] նա ասաց. նա ասաց. «քաբիրաա - մեծ-»։

Hadith Corroboration (36)

Hadith

Imam Ahmad : 9

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ

[Աբդուր-Ռազզակը] մեզ պատմեց, որ ինքն ասել է. [Մա'մարը] մեզ [Ազ-Զուհրիից] [Ուրվայից] [Աիշայից] պատմեց, որ Ֆաթիման և Աբբասը եկել են Աբու Բաքրի մոտ, երկուսն էլ պահանջելով իրենց բաժինը ժառանգությունից Ալլահի առաքյալից (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա), այդ ժամանակ նրանք երկուսն էլ խնդրեցին նրա հողը Ֆադակի ճակատամարտում և իր բաժինը Խայբարի ճակատամարտում, ապա [Աբու Բաքրը] նրանց ասաց. «Ես լսեցի Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասելիս. «Մենք ժառանգություն չենք ստացել, մեր թողած ունեցվածքը բարեգործություն է, Մուհամմադի ընտանիքը միայն ուտում է այս ունեցվածքից»: Այսպիսով, Ալլահով եմ ասում, ես ոչինչ չեմ թողնի, ինչ տեսել եմ Ալլահի առաքյալին անելիս, բացի այն, որ անպայման կանեմ դա»:

Hadith Corroboration (60)

Hadith

Imam Ahmad : 10

حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ

[Աբու Աբդուրահման Ալ Մուքրին] մեզ պատմեց, որ ասել է. [Հայվա բին Շուրայհը] մեզ պատմեց, որ ասել է. «Ես լսեցի [Աբդուլ Մալիկ բին Ալ Հարիթին] ասելով. Իրոք, [Աբու Հուրայրան] ասել է. «Ես լսեցի [Աբու Բաքր աշ Սիդդիքին] այս ամբիոնից ասելով. Ես լսեցի Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասելով այս օրը առաջին տարում, ապա Աբու Բաքրը այնքան ճնշվեց խորհրդից, որ լաց եղավ և ասաց. «Ես լսեցի Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասելով. «Ձեզ չի տրվի ոչինչ, որը ավելի բարձր դիրք ունի, քան անկեղծ խոսքը, ինչպիսին է Ալ-Աֆիյան՝ փրկությունը, այնպես որ խնդրեք Ալլահից Ալ-Աֆիյան»:

Hadith

Imam Ahmad : 11

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا

Մեզ՝ Աֆֆանին, պատմեցին, որ նա ասաց։ Մեզ՝ Համմամին, պատմեցին, որ նա ասաց։ Մեզ՝ Սաբիթին, պատմեցին Անասից, որ Աբու Բաքրը նրան պատմել է։ Նա՝ Աբու Բաքրը, ասաց. «Ես ասացի Մարգարեին (խաղաղություն և օրհնություն նրա վրա լինի), երբ նա քարանձավում էր, - մեկ այլ պատմության մեջ նա ասել է. «Եվ մենք քարանձավում էինք, - և եթե նրանցից մեկը տեսներ նրա ոտքերը, նրանք անպայման կտեսնեին մեզ նրա ոտքերի տակից», ուստի նա ասաց. «Օ՜, Աբու Բաքր, ի՞նչ ես ենթադրում երկու մարդկանց մասին, մի՞թե Ալլահը նրանցից երրորդը չէ»։

Hadith Corroboration (5)

Hadith

Imam Ahmad : 12

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ

Մեզ [Ռաուհ] պատմեցին, որ նա ասել է. Մեզ [Իբն Աբի Արուբային] պատմեցին [Աբու Աթ Թայայից] [Ալ Մուգիրա բին Սուբայիից] [Ամր բին Հուրեյրայից] [Աբու Բաքր Աշ Սիդդիքից], նա ասաց. «Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) մեզ ասաց, որ Դաջջալը կհայտնվի երկրի արևելյան մասից, որը կոչվում է Խորասան, շատ մարդիկ կհետևեն նրան, կարծես նրանց դեմքերը նման լինեն մուրճով կռված վահանների»:

Hadith

Imam Ahmad : 13

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ

Աբու Սաիդը՝ Բանու Հաշիմի նախկին ստրուկը, մեզ պատմեց. Սադակա բին Մուսան՝ Ադ Դաքիքի ընկերը, մեզ պատմեց Ֆարկադից՝ Մուրրա բին Սիրահիլից՝ Աբու Բաքր ալ-Սիդդիկից, որն ասաց. Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասաց. «Ոչ մի ժլատ, ոչ մի խաբեբա, ոչ մի վախկոտ և ոչ մի անքաղաքավարի մարդ չի մտնի Դրախտ, և Դրախտի դուռը առաջինը կթակեն բարի ստրուկները, ովքեր լավն են իրենց և Ամենաբարձրյալ Ալլահի միջև, և ինչ կա իրենց և իրենց տիրոջ միջև»:

Hadith

Imam Ahmad : 14

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ

Մեզ պատմեց [Աբդուլլահ բին Մուհամմադ բին Աբու Շայբան]: Աբդուլլահն ասաց. «Եվ ես լսեցի դա Աբդուլլահ բին Աբու Շայբայից, նա ասաց. Մեզ պատմեց [Մուհամմադ բին Ֆուդլայլը] [Ալ Վալիդ բին Ջումայի]-ից [Աբու Աթ Թուֆեյլ], նա ասաց. «Երբ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) մահացավ, Ֆաթիման նամակ գրեց Աբու Բաքրին, որում ասվում էր. «Դուք կամ նրա ընտանիքը Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ժառանգորդնե՞րն եք»: Նա պատասխանեց. «Ես նրան չեմ ժառանգել, այլ նրա ընտանիքն է ժառանգել նրան», - ասաց Ֆաթիման. «Ապա որտե՞ղ է Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) բաժինը»: Այսպիսով, [Աբու Բաքրը] ասաց. «Իրոք, ես լսեցի Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասելիս. «Իրոք, երբ Ալլահը սնունդ է տալիս մարգարեին, ապա մահացնում է նրան, Նա այն պատրաստում է նրանց համար, ովքեր գալիս են նրանից հետո», ուստի ես մտադիր եմ այն վերադարձնել մուսուլմաններին»: Ապա Ֆաթիման ասաց. «Այդ դեպքում դու ավելի լավ գիտես, քան այն, ինչ լսել ես Ալլահի առաքյալից»։

Hadith

Imam Ahmad : 15

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى

Մեզ [Իբրահիմ բին Իսհակ Աթ Թալականիին] պատմեցին, որ նա ասաց. Ինձ [Ան Նադլար բին Շումեյլ ալ Մազինիին] պատմեցին, որ նա ասաց. Ինձ [Աբու Նաամային] պատմեցին, որ նա ասաց. Ինձ [Աբու Հունեյդա ալ Բարրա բին Նաուֆալին] պատմեցին, որ [Վալան ալ Ադավիին], որ [Հուդհայֆային], որ [Աբու Բաքր աշ Սիդդիքին] ասաց. «Մի առավոտ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) աղոթեց Ֆաջր աղոթքը, ապա նստեց, մինչև որ եկավ Զուհրի ժամանակը։ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ծիծաղեց, ապա նստեց իր տեղում, մինչև որ աղոթեց Զուհր, Ասր և Մաղրիբ աղոթքները, և նա չխոսեց մինչև Իշայի աղոթքը գիշերվա վերջում, ապա վերադարձավ իր ընտանիքի մոտ, ուստի մարդիկ ասացին Աբու Բաքրին. «Ինչո՞ւ չհարցրիր Ալլահի առաքյալին այսօրվա արածների մասին, երբ նա երբեք ոչինչ չէր արել»։ Նա ասաց։ Ապա հարցրեց նրան, և նա ասաց. «Այո, ինձ ցույց տրվեց, թե ինչ է լինելու այս աշխարհի և հանդերձյալ կյանքի գործերում, ուստի անցյալի մարդիկ և նրանք, ովքեր գալու են մեկ վայրում հավաքվեցին, ուստի մարդիկ վախեցան դրանից, ուստի եկան Ադամի մոտ, երբ քրտինքը գրեթե ծածկում էր նրանց, և ասացին. «Օ՜, Ադամ, դու մարդկության հայրն ես, և Ալլահ Ազզա Վաջալլան ընտրել է քեզ, ուստի խնդրիր մեզ համար միջնորդություն քո Տիրոջ մոտ»։ Ադամն ասաց. «Ես կհանդիպեմ այն բանին, ինչին դու կհանդիպես, գնա քո հոր մոտ՝ Նոյի մոտ, որովհետև Աստված բոլոր մարդկանցից բարձր է ընտրել Ադամին, Նոյին, Իբրահիմի ընտանիքին և Իմրանի ընտանիքին»։ Նրանք եկան Նոյի մոտ և ասացին. «Միջնորդիր մեզ համար քո Տիրոջ մոտ, որովհետև Աստված ընտրել է քեզ, պատասխանել է քո աղոթքին և անհավատներին չի թողել երկրի երեսին ոչ մի բնակավայր»։ Նոյն ասաց. «Ես չեմ կարող քեզ համար միջնորդել, այնպես որ գնա Իբրահիմի մոտ, որովհետև Աստված նրան դարձրել է իր սիրեցյալը»։ Այնուհետև նրանք գնացին Իբրահիմի մոտ, և Իբրահիմն ասաց. «Ես չեմ կարող քեզ համար միջնորդել, գնա Մովսեսի մոտ, որովհետև Աստված մի անգամ ուղղակիորեն խոսեց նրա հետ»։ Այդ ժամանակ Մովսեսը պատասխանեց. «Ես չունեմ այն, ինչ դու խնդրում ես, այնպես որ գնա Իսայի իբն Մարիամի մոտ, իսկապես նա կարող է բուժել կույրերին, բորոտությանը և հարություն տալ մեռածներին»։ Այդ ժամանակ Իսան պատասխանեց. «Ես չունեմ այն, ինչ դու խնդրում ես, բայց գնա տես քո տիրոջը՝ Ադամի որդուն, որովհետև նրա գերեզմանը առաջին անգամ կբացվի Դատաստանի օրը, գնա տես Մուհամմադին, Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան, նա անպայման քեզ միջնորդություն կանի քո Տիրոջ առջև»։ Նա ասաց. «Այսպիսով նա հեռացավ, ապա Ջիբրիլը դեմ առ դեմ կանգնեց իր Տիրոջը, ապա Աստված ասաց. «Թույլ տուր նրան միջնորդել և բարի լուր հաղորդել երկնքի տեսքով»։ Նա ասաց. Այնուհետև Գաբրիելը գնաց բարի լուրը հայտնելու, ուստի Մուհամմադը խոնարհվեց և խոնարհվեց ուրբաթ օրը, ապա Ալլահն ասաց. «Բարձրացրու գլուխդ, ո՛վ Մուհամմադ, ասա, որ քեզ կլսեն և միջնորդիր, քեզ թույլատրվել է միջնորդել»։ Նա ասաց. «Այսպիսով, նա բարձրացրեց գլուխը, և երբ նայեց իր Տիրոջը, նա նույնպես խոնարհվեց ևս մեկ ուրբաթ օրը, և Ալլահը կրկին ասաց. «Բարձրացրու գլուխդ և ասա, որ քեզ կլսեն, միջնորդիր, քեզ թույլատրվել է միջնորդել»։ Նա ասաց. «Այսպիսով, նա գնաց խոնարհվելու, և Գաբրիելը բռնեց նրա ձեռքերը, ապա բացեց մի աղոթք, որը երբեք չէր բացվել որևէ մարդու համար, ապա ասաց. «Օ՜, իմ Տեր, դու ինձ ստեղծել ես որպես Ադամի որդիների տիրակալ, և այնտեղ ամբարտավանություն չկա, դու ինձ դարձրել ես առաջին մարդը, որի գերեզմանը կբացվի Հարության օրը, և այնտեղ ամբարտավանություն չկա, մինչև որ դու չդարձնես իմ աղբյուր եկող մարդկանց թիվը այնքան, որքան կա Շոնայի և Այլայի միջև»։ Ապա ասվեց. «Կանչեք Սիդդիքինին, որպեսզի նրանք միջնորդեն», ապա ասվեց. «Կանչեք մարգարեներին»։ Նա ասաց. այսպես Մարգարեն եկավ իր հետևորդների խմբի հետ, և կար մի Մարգարե հինգ և վեց հետևորդներով, և կար մի Մարգարե, որը հետևորդներ չուներ, ապա ասվեց. «Կանչեք նահատակներին, որպեսզի նրանք միջնորդեն նրանց համար, ում համար ցանկանում են»։ Եվ Մարգարեն շարունակեց. երբ նահատակները դա արեցին, Մարգարեն ասաց. «Ալլահն ասում է. «Ես ողորմածներից ամենաողորմածն եմ, ընդունեք Իմ Դրախտ նրանց, ովքեր ինձ ոչինչ չեն զուգակցում»։ Նա ասաց. այսպես նրանք մտան Դրախտ։ Նա ասաց. «Ապա Ալլահն ասաց. «Նայեք Դժոխքին, կգտե՞ք որևէ մեկին, ով երբևէ բարի գործ է արել»։ Նա ասաց. այսպես նրանք գտան մի մարդու, ապա Ալլահը հարցրեց նրան. «Դու երբևէ բարի գործ արե՞լ ես»։ Տղամարդն ասաց. «Ոչ, բացի այն, որ ես մարդկանց համար հեշտացնում էի առևտրով զբաղվելը»։ Այսպիսով, Ալլահն ասաց. «Թեթևացրեք Իմ ծառայի համար, ինչպես նա հեշտացրել է մյուս ծառաների համար»։ Ապա նրանք մի մարդու դուրս բերեցին դժոխքից, և Աստված հարցրեց նրան. «Դու երբևէ բարի գործ արե՞լ ես»։ Նա պատասխանեց. «Ոչ, բացի այն, որ մի անգամ որդուս ասացի, որ երբ մահանամ, այրիր ինձ կրակի մեջ, ապա մանրացրու ինձ, մինչև ալյուրի պես դառնամ, ապա տար ինձ ծովը և ցրիր այն օդում, ապա երդվում եմ Ալլահով՝ աշխարհների Տիրոջով, այն երբեք չի կարողանա ինձ վերադարձնել»։ Այսպիսով, Աստված ասաց. «Ինչո՞ւ դա արեցիր»։ Նա պատասխանեց. «Քեզանից վախենալով»։ Մարգարեն (Խաղաղություն և օրհնություն նրան) շարունակեց. «Այսպիսով, Աստված ասաց. «Նայեք ամենամեծ թագավորությանը, ապա իսկապես ձեզ համար այդպիսին է, նույնիսկ տասը անգամ նման»։ Մարգարեն շարունակեց. «Ծառան ասաց. «Ինչո՞ւ ես ինձ վիրավորում, երբ դու թագավոր ես»։ Մարգարեն (Խաղաղություն և օրհնություն նրան) ասաց. «Դա է, ինչն է ինձ ծիծաղեցնում Դլուհայի ժամանակ»։

Hadith Corroboration (35)

Hadith

Imam Ahmad : 16

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ

Հաշիմ բին Ալ-Քասիմը մեզ ասաց, որ ինքն ասել է. Հաշիմ բին Ալ-Քասիմը մեզ ասաց, որ ինքն ասել է. Հաշիմ բին Զուհեյր բին Մուավիան մեզ ասաց, որ ինքն ասել է. Հաշիմ բին Իսմայիլ բին Աբու Խալիդը մեզ ասաց, որ ինքն ասել է. Հաշիմ բին Քայսը մեզ ասաց, որ ինքն ասել է. «[Աբու Բաքրը] կանգնեց և գովաբանեց Ալլահին ու փառաբանեց Նրան, ապա ասաց. «Օ՜, մարդիկ, դուք կարդացիք այս այաթը. «Օ՜, դուք, ովքեր հավատացել եք, դուք պատասխանատու եք ինքներդ ձեզ համար, ձեզանից ոչ մեկին վնաս չի հասցնի մոլորվածները» - մինչև այաթի վերջը, և դուք այն տեղից հանեցիք, ես լսեցի Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) ասելով. «Իրոք, եթե մարդը տեսնում է չարիք և չի փոխում այն, ապա վախ կա, որ Ալլահը կտարածի պատիժը նրանց բոլորի վրա»: Նա ասաց. «Եվ ես լսեցի Աբու Բաքրին ասելով. «Օ՜, մարդիկ, խուսափեք ստելուց, որովհետև ստը հեռացնում է ձեզ հավատքից»:

Hadith

Imam Ahmad : 17

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا

Հաշիմը մեզ ասաց դա. Շուբան մեզ ասաց դա. Յազիդ բին Խումայրը ինձ ասաց դա. Ես լսեցի, թե ինչպես Հիմյարից մի մարդ՝ Սուլեյմ բին Ամիրը, մեզ պատմում էր Աուսաթ բին Իսմայիլ բին Աուսաթ ալ Բաջալիից, ով մեզ պատմեց Աբու Բաքրից, որ լսել է, որ երբ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) մահացավ, նա ասել է. «Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) առաջին տարում կանգնեց իմ տեղում, լաց եղավ և ասաց. «Եղեք ճշմարտացի, քանի որ ճշմարտացիությունը ուղեկցվում է բարությամբ, և երկուսն էլ դրախտում են, և խուսափեք ստից, քանի որ այն ուղեկցվում է մեղքով, և երկուսն էլ դժոխքում են, և փնտրեք փրկություն Ալլահից, քանի որ ոչ ոքի հավատքից հետո փրկությունից ավելի լավ բան չի տրվում»։ Ապա նա շարունակեց. «Մի՛ խզեք ազգակցական կապերը, խուսափեք միմյանցից, ատեք միմյանց և մի՛ նախանձեք միմյանց, այլ եղեք Ալլահի ծառաներ որպես եղբայրներ»։

Hadith Corroboration (38)

Hadith

Imam Ahmad : 18

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ

[Աֆֆանը] մեզ պատմեց, որ նա ասել է. [Աբու Ավանան] մեզ պատմեց [Դաուդ բին Աբդուլլահ Ալ Աուդիից] [Հումեյդ բին Աբդուրահմանից], որն ասել է. երբ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) մահացավ, [Աբու Բաքրը] Մեդինայի ծայրամասում էր, նա (Հումեյդ բին Աբդուրահմանը) ասաց. ապա նա մոտեցավ, բացեց իր դեմքը ծածկող կտորը, համբուրեց նրան և ասաց. «Ես պատրաստ եմ տալ հորս և մորս որպես փրկագին, որքա՜ն գեղեցիկ են քո կյանքն ու մահը, Մուհամմադը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) մահացել է, և անունով է Քաաբայի Տիրոջը»։ Այնուհետև նա հիշատակեց հադիսը։ Նա ասաց. «Այնուհետև Աբու Բաքրը և Ումարը ճանապարհ ընկան՝ Անսարների մոտ, որոնք վիճում էին առաջնորդության հարցի շուրջ, մինչև որ հանդիպեցին նրանց՝ Անսարներին, ապա Աբու Բաքրը խոսեց և չբաց թողեց Անսարներին հայտնված ոչինչ կամ Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասած ոչինչ, բացի այն, որ նա ամեն ինչ նշեց, և նա ասաց. «Դուք գիտեք, որ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) ասել է. «Եթե մի մարդ անցներ մի հովիտով, իսկ Անսարները՝ մեկ այլ հովիտով, ես կանցնեի Անսարների հովիտով»։ Եվ դուք գիտեք, ո՛վ Սաադ, որ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) ասաց, երբ դուք նստած էիք՝ ոչինչ չանելով. «Քուրեյշներն են պատասխանատու այս հարցի համար, ուստի մարդկանց բարեպաշտները հետևում են նրանց բարեպաշտներին՝ Քուրեյշներին, իսկ նրանց անհնազանդները՝ նրանց անհնազանդներին»։ Նա ասաց. ապա [Սաադը] պատասխանեց Աբու Բաքրին. «Դուք ճիշտ եք, մենք նախարարներն ենք, իսկ դուք՝ առաջնորդները»։

Hadith

Imam Ahmad : 19

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ

[Ալի բին Այաշը] մեզ ասաց, որ նա ասաց. [Ալ Աթսաֆ բին Խալիդը] մեզ ասաց. [Բասրայի ժողովրդից] մի մարդ ինձ ասաց, [Թալհա բին Աբդուլլահ բին Աբդուրահման բին Աբու Բաքր Աշ Սիդդիքից] նա ասաց. «Ես լսեցի [հորս] հիշատակումը, որ [նրա հայրը] լսել է [Աբու Բաքրին] ասելիս. «Ես հարցրի Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն նրա համար)՝ «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, գործողությունը հիմնված է հաստատված բանի վրա, թե՞ նոր հորինված բաների վրա»: Նա պատասխանեց. «Բայց հաստատված բանի վրա»: Նա ասաց, ես հարցրի. «Ապա ո՞րն է գործողության նպատակը, ո՛վ Ալլահի առաքյալ»: Նա ասաց. «Յուրաքանչյուր մարդու համար հեշտ է գործել՝ համաձայն այն նպատակի, որի համար նա ստեղծվել է»:

Hadith Corroboration (27)

Hadith

Imam Ahmad : 20

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ

[Աբուլ Յամանը] մեզ պատմեց, որ ասել է. [Շուաիբը] մեզ պատմեց, որ [Ազ-Զուհրին] ինձ պատմեց, որ [Անսարներից մի իրավագետ] ինձ պատմել է, որ լսել է [Ուսման բին Աֆանին] պատմելիս, որ Մարգարեի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) որոշ ուղեկիցներ տխուր էին, երբ Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) մահացավ, այնպես որ գրեթե բոլորը կասկածեցին։ Ուսմանն ասաց. «Եվ ես նրանց մեջ էի, երբ նստած էի պատի ստվերում, Ումարն անցավ իմ կողքով և ողջունեց ինձ, բայց ես չզգացի, որ նա անցավ և ողջունեց ինձ, այնպես որ նա անցավ, մինչև հանդիպեց Աբու Բաքրին, ապա ասաց նրան. «Կա մի բան, որը կզարմացնի քեզ, իսկապես ես անցա Ուսմանի կողքով և ողջունեցի նրան, բայց նա չպատասխանեց իմ ողջույնին»։ Աբու Բաքրի գահակալության ժամանակ Ումարն ու Աբու Բաքրը եկան, և երկուսն էլ ողջունեցին ինձ, ապա Աբու Բաքրն ասաց. «Քո եղբայր Ումարը եկավ ինձ մոտ և ասաց, որ անցել է քո առջևից, ապա ողջունել է քեզ, բայց դու նրան չես պատասխանել, ուրեմն ի՞նչն է քեզ ստիպել դա անել», - ասաց նա, ես պատասխանեցի. «Ես դա չեմ արել»։ Ումարն ասաց. «Այո՛, Աստծո անունով, դու դա արել ես, բայց դա քո ամբարտավանության պատճառով էր, ո՛վ Ումայադներ»։ Նա ասաց. «Աստծով եմ ասում, ես երբեք չեմ զգացել, որ դու անցել ես և ողջունել ինձ», - ասաց Աբու Բաքրը. «Ուսմանը ճիշտ է, դու իսկապես զբաղված ես եղել նրա հետ կապված գործերով», - ասացի ես. «Այո՛», - հարցրեց Ումարը. «Ի՞նչ գործ է դա»։ Ապա Ուսմանը ասաց. «Աստված մահացավ իր մարգարեի (խաղաղություն և օրհնություն նրան) առջևից, նախքան մենք նրան հարցնեինք այս գործի անվտանգության մասին», - ասաց Աբու Բաքրը. «Ես նրան հարցրել եմ գործի մասին», - ասաց նա։ Այսպես ես կանգնեցի նրա դիմաց և ասացի. «Հանուն հորս և մորս, դու ավելի շատ իրավունքներ ունես նրա նկատմամբ», - ասաց [Աբու Բաքարը]։ Ես հարցրի. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, ինչպե՞ս է այս հարցում անվտանգությունը»։ Ապա Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասաց. «Ով ընդունի իմ հորեղբորը տված խոսքը, ապա վերադարձնի այն ինձ, այդ խոսքը նրա համար փրկություն կլինի»։