Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
Na ka treguar [Abdullah Bin Numair] ai tha; na ka lajmëruar [Ismailin] nga [Kajsi] ai tha; [Ebu Bekri] u ngrit dhe e lavdëroi Allahun dhe e pastroi Atë pastaj tha; O ju njerëz, me të vërtetë ju e lexoni këtë ajet: “O ju që besuat, ruani veten; Asnjë person i devijuar nuk do t'ju dëmtojë nëse keni marrë udhëzime'. -QS El Maide ajeti 105-. Dhe me të vërtetë ne e dëgjuam të Dërguarin e Allahut sal-lAllahu 'alejhi ue sel-lem duke thënë: "Vërtet, nëse njerëzit shohin të keqen dhe pastaj nuk e mohojnë atë, atëherë Allahu pothuajse do t'i ndëshkojë të gjithë".
Hadith
Imam Ahmad : 2
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ
Pasi na tha [Waki'] ai tha; Pasi na tregoi [Mis'arin] dhe [Sufjanin] nga [Uthman Bin El Mughirah Ats Tsakafi] nga [Ali Bin Rabi'ah Al Velibi] nga [Esma'Bin El Hakam El Fazari] nga [Aliu], ai tha; Nëse dëgjoj një hadith nga i Dërguari i Allahut salAllahu alejhi ue selem, atëherë Allahu më jep përfitime prej tij sipas dëshirës. e nëse ma thotë dikush tjetër, atëherë e kërkoj të betohet, nëse më është betuar atëherë e konfirmoj. Vërtet, më ka thënë Ebu Bekri, dhe është e vërtetë se [Ebu Bekri] e ka dëgjuar Profetin sal-lAllahu alejhi ue sel-lem duke thënë: "Nuk është një njeri që bën një mëkat dhe pastaj merr abdes dhe e bën abdesin të mirë," tha Mis'ari; -' pastaj u fal, ndërsa Sufjani tha 'pastaj fali dy rekate dhe i kërkoi Allahut falje, përveç nëse me siguri Allahu do t'ia falte mëkatet'.
Hadith
Imam Ahmad : 3
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ
Pasi na tha ['Amru bin Muhamed Ebu Sa'id d.m.th. El 'Ankazi] ai tha; Pasi na tregoi [Izrailin] nga [Ebu Is'haku] nga [El Barra' Bin 'Azib], ai tha; Ebu Bekri bleu një shalë nga Azibi për trembëdhjetë dirhemë, tha El Barra; pastaj Ebu Bekri i tha Azibit; "Thuaji Al Barros që ta çojë në shtëpinë time". Kështu Azibi u përgjigj; 'Jo, përveç nëse dëshiron të na tregosh për atë që ke bërë kur Resulullahu alejhi ue selam doli me ty'. ai thotë; pastaj [Ebu Bekri] tha; "Dolëm duke ecur natën dhe shpejtuam rrugën gjatë ditës dhe natës që kaluam, kur mbërritëm në mesditë dhe dielli ishte direkt lart, shikova rreth nesh nëse kishte ndonjë strehë për ne, një çast më vonë pashë një shkëmb të madh dhe iu afrova dhe doli se kishte një zgavër të vogël - që dilte brenda - e cila ishte mbuluar nga hija e tidi e përhapur për shkëmbin, kështu që vendi ishte i përhapur. Allahu salAllahu alejhi ue selem, pastaj thashë; “Shtri o i Dërguari i Allahut”, pastaj u shtri, pastaj dola për të parë nëse dikush po shikonte, papritmas pashë një bari dhie, e pyeta; "Kujt i përkisni, djalë i ri?" ai u përgjigj; “I përket një njeriu nga Kurejshët”, pastaj tha emrin e tij dhe e njoha, e pyeta përsëri; 'A prodhon qumësht dhia juaj? ’ u përgjigj ai; 'po' e pyeta përsëri; 'A do të më nxirrni qumësht? ’ u përgjigj ai; 'Po', kështu që e urdhërova të mbajë një dhi dhe të pastrojë qumështin e dhisë dhe pëllëmbët e duarve nga pluhuri, solla një geriba lëkure me një mbulesë prej pëlhure në gojë, pastaj ai më mjelti pak qumësht dhe e derdha ujë në geriba që fundi të mos nxehet shumë, pastaj erdha te i Dërguari i Allahut a.s. dhe doli që ishte zgjuar nga gjumi, thashë; 'O i Dërguari i Allahut, pije' Ai e piu derisa u qetësova, pastaj thashë; "A është koha që ne të largohemi?" kështu që ne u nisëm ndërsa njerëzit po kërkonin dhe askush prej tyre nuk mundi të na gjente përveç Suraka Bin Malik Bin Ju'syum me kalë, thashë; “O i Dërguari i Allahut, ai që po na gjuan do të na arrijë”, Profeti u përgjigj: “Mos u trishto, Allahu është me ne” derisa kur Suraka ishte afër nesh, rreth një shtizë ose dy shtiza ose tre shtiza, thashë; "O i Dërguari i Allahut, ai që po na gjuan - do të na arrijë" dhe unë - në atë kohë - po qaja, Profeti e pyeti: "Pse po qan?" Unë u përgjigja; "Pasha Allahun, nuk po qaj sepse shqetësohem për veten time, por po qaj sepse jam i shqetësuar për ty", atëherë i Dërguari i Allahut sal-lAllahu alejhi ue sel-lem u lut: "Ne e lëmë atë -Suraka-në vullnetin Tënd" pastaj këmbët deri në barkun e Surakasë rrëshqitën fort nga kali dhe u hodhën në tokë; "O Muhamed, unë tashmë e di se kjo është vepra jote, prandaj lutu Allahun që të më shpëtojë nga ajo që më ka ndodhur, pasha Allahun unë do ta mbaj sekret lajmin tënd për ata që të kërkojnë ty që janë pas meje, dhe ja ku është shigjeta ime prej lëkure, merr disa nga shigjetat, në fakt do të kalosh nëpër devetë dhe dhitë e mia në këtë dhe në këtë vend për nevojat e tua, prandaj merre prej tyre." Ebu Bekri vazhdoi, pastaj Resulullahu salallahu alejhi ue selem u përgjigj; 'Nuk kam nevoje' pastaj Resulullahu salallahu alejhi ue selem u lut per te keshtu sureja u lirua - nga fatkeqesia qe e goditi - dhe u kthye te shoket e tij, Resulullahu salAllahu alejhi ue selem vazhdoi udhetimin me mua, kur arritem ne Medine, njerezit na priten dhe dilnin ne rruge dhe ne kulmet e shtepive. Shërbëtorët dhe fëmijët dolën me shpejtësi duke thënë; "Allahu është më i madhi, ka ardhur Resulullahu alejhi ue selam, ka ardhur Muhamedi". Njerëzit po grindeshin se cili prej tyre kishte të drejtë që ta pushtonte shtëpinë e tij, kështu që i Dërguari i Allahut salallahu alejhi ue selem tha: 'Sonte do të qëndroj në shtëpinë e Beni Nexher xhaxhit Abdul Mutalib për t'i nderuar ata, kështu që kur u bë mëngjesi i ditës tjetër ai u largua sipas urdhërit. Barra' Bin Azib ka thënë; Muhaxhiri i parë që erdhi tek ne ishte Mush'ab bin Umejri, vëllai i Beni Abdud Darit, pastaj Ibnu Ummi Maktum, i cili ishte i verbër, vëllai i Beni Fihrit, pastaj hipën Umer Bin El Hathabi me njëzet veta, kështu që pyetëm; "Çfarë ka bërë Resulullahu alejhi ue selam?" ai u përgjigj; "Ai ishte pas meje", pastaj Resulullahu salallahu alejhi ue selem arriti me Ebu Bekrin, Barro tha; “Profeti salAllahu alejhi ue selem nuk do të kishte mbërritur - në Medine - nëse në atë kohë nuk kisha mësuar përmendësh disa letra nga El Mufashal. Izraeli tha; 'Barro' ishte mik i ensarëve nga Benu Haritsah'.
Hadith
Imam Ahmad : 4
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي
Pasi na tha [Waki'] ai tha; ka thënë [Izraeli]; ka thënë [Ebu Is’haku]; nga [Zaid Bin Jutsai'] nga [Ebu Bekri] që Profeti sal-lAllahu alejhi ue sel-lem ia dërgoi me një deklaratë të pavarësisë nga banorët e Mekës; “Që asnjë politeist të mos shkojë në haxh pas këtij viti, askush nuk do të bëjë tavaf lakuriq dhe nuk do të hyjë në xhennet përveç një muslimani, kushdo që ka marrëveshje mes vetes dhe të Dërguarit të Allahut, kufiri është deri në fund të marrëveshjes, dhe Allahu dhe i Dërguari i Tij do të jenë të lirë nga idhujtarët”. Jezidi ka thënë; kështu ai u largua me tre veta. Pastaj i tha Aliut; 'Ndiqeni atë dhe kthejeni Ebu Bekrin tek unë dhe përcillni deklaratën tuaj'. kështu bëri, tha; kur Ebu Bekri erdhi te Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem, ai qau dhe pyeti; "O i Dërguari i Allahut, a më ka ndodhur diçka?" ai u përgjigj; "Nuk ju ka ndodhur asgjë tjetër përveçse të mirës, por unë jam urdhëruar që kjo çështje të mos transmetohet vetëm nga unë ose një prej meje".
Hadith
Imam Ahmad : 5
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى
Na ka treguar [Muhamed Bin Xhaferi] ka thënë; Duke na treguar [Syu'bah] nga [Jezid Bin Khumair] nga [Sulaim Bin 'Amir] nga [Ausath], ai tha; [Ebu Bekri] na predikoi dhe tha; Resulullahu alejhi ue selam qëndroi në vendin tim në vitin e parë. Pastaj Ebu Bekri qau, pastaj tha; kërkoni Allahun për Al mu'Afaat - falje - ose ai thotë Al 'A'fiyah - siguri - sepse askujt nuk i jepet diçka më e madhe se Al 'A'fijah ose El Mu'Afaat pas besimit, jini të ndershëm sepse ndershmëria është së bashku me virtytin dhe të dy janë në qiell, dhe largohuni nga gënjeshtrat sepse gënjeshtra është e kundërt me të keqen, dhe mos bëni të dyja janë mikpritëse. lidhjet e miqësisë dhe largohuni nga njëri-tjetri, por bëhuni vëllezër ashtu siç ka urdhëruar Allahu Teala.'
Hadith
Imam Ahmad : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
Na është thënë se [Abdurrahman Bin Mehdiu] dhe [Ebu Amiri] kanë thënë të dy; Duke na treguar [Zuhejr d.m.th. Ibnu Muhamed] nga [Abdullah d.m.th. Ibnu Muhamed Bin Akil] nga [Mu'adz Bin Rifa'ah Bin Rafi' El Ensari] nga babai i tij d.m.th. [Rifa'h Bin Rafi'] ai tha; Dëgjova [Ebu Bekar Esh Sidikun] duke predikuar nga minberi i Resulullahut salallahu alejhi ue selem, pastaj duke thënë; “Kam dëgjuar të thotë Resulullahu alejhi ue selam, dhe Ebu Bekri qau kur përmendi emrin e Resulullahut alejhi ue selam, pastaj heshti nga lotët e tij dhe tha; “Kam dëgjuar Resulullahun alejhi selam duke thënë në një ditë të nxehtë dhe të nxehtë si kjo në vitin e parë: “Kërkoni Allahun për falje, siguri dhe besim në ahiret dhe dynja”.
Hadith
Imam Ahmad : 7
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
Pasi na tha [Ebu Kamilit], ai tha; Na është thënë [Hamedit, përkatësisht Ibn Seleme] nga [Ibn Ebu 'Atiku] nga [babai i tij] nga [Ebu Bekri], se i Dërguari i Allahut salallahu alejhi ue selem ka thënë: 'Sivaku është pastrim i gojës dhe është i kënaqur me Allahun'.
Hadith
Imam Ahmad : 8
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا
Pasi na tha [Hasyim Bin Al Kasim] ai tha; Pasi na tha [El Laits] ai tha; Më ka thënë [Jazid bin Ebu Habib] nga [Ebul Khairi] nga [Abdullah Bin 'Amru] nga [Ebu Bekar Esh Shiddik] se i tha Resulullahut; "Më mëso duatë me të cilat falem në namazin tim," Ai u përgjigj: "lexo, Allahumma Innii Zhalamtu Nafsii Zhulman Katsiiro, Walaa Yaghfirudz Dzunuuba Illaa Anta, Faghfirlii maghfiratan Min 'Indika Warhamnii Innaka Antal Ghofuur, dhe nuk kam bërë gabim, dhe nuk kam bërë ndonjë gabim. mund t'i falë mëkatet e mia përveçse Ti, më fal mëkatet e mia me falje nga ana jote dhe më mëshiro mua, vërtet ti je më falës, më i mëshirshmi-'. [Jonahu] tha; 'kabiira - e madhe-, na e ka transmetuar [Hasan El Asy jab] nga [Ibn Lahi'ah] ai tha; ai tha: 'kabiiraa -big-'.
Hadith
Imam Ahmad : 9
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
Pasi na tha [Abdurrazzak] ai tha; Na është thënë [Ma'mar] nga [Az Zuhri] nga ['Urwah] nga [Aisyah], se Fatimeja dhe Al Abasi erdhën te Ebu Bekri, të dy duke kërkuar një pjesë të trashëgimisë së tyre nga i Dërguari i Allahut sal-lAllahu 'alejhi ue sel-lem, kur të dy kërkuan tokën e tij dhe pjesën e tij gjatë luftës, nga Hakari, pastaj i tha [Fedakut] për tokën e tij. ato; Në fakt, e kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut duke thënë: “Ne nuk jemi të trashëguar, pasuria që lëmë bëhet sadaka, familja e Muhamedit ha vetëm nga kjo pasuri”. Pra, pasha Allahun, unë nuk do të lë një gjë që e kam parë Resulullahun duke e bërë, përveç nëse e bëj patjetër.
Hadith
Imam Ahmad : 10
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ
Pasi na tha [Ebu Abdurrahman El Muqri'] ai tha; Pasi na tha [Haiwah Bin Syuraih] ai tha; Kam dëgjuar [Abdul Malik Bin Al Harith] duke thënë; Vërtet [Ebu Hurejra] ka thënë; Kam dëgjuar [Ebu Bekar Esh Siddik] duke thënë në këtë minber; E dëgjova Resulullahun alejhi selam duke thënë në këtë ditë të vitit të parë, atëherë Ebu Bekri ishte aq i humbur në këshillat saqë qau dhe pastaj tha; E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) të thotë: “Nuk të jepet diçka – e cila është në një pozitë më të lartë – pas një fjalie të sinqertë si “Al Afijah” – siguri –, andaj kërko nga Allahu Al Afijah.
Hadith
Imam Ahmad : 11
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا
Pasi na tha ['Affan] ai tha; Pasi na tha [Hamamin], ai tha; na ka lajmëruar [Thabitin] nga [Enesi] se [Ebu Bekari] i ka thënë atij, ai - Ebu Bekar- ka thënë; I thashë Pejgamberit salAllahu alejhi ue selem kur ishte në shpellë, - në një transmetim tjetër ai tha; "Dhe ne ishim në shpellë, - dhe nëse njëri prej tyre do t'i kishte parë dy këmbët e tij, do të na shihnin nga poshtë këmbëve të tij", pastaj tha: "O Ebu Bekr, si mendon për dy njerëz, a nuk është Allahu i treti nga të dy".
Hadith
Imam Ahmad : 12
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
Pasi na tha [Rauh] ai tha; Na ka treguar [Ibn Ebi Arubeh] nga [Ebu Et Taijah] nga [El Mughirah Bin Subai'] nga ['Amru Bin Hurejts] nga [Ebu Bekar Esh Shiddik], ai tha; “Resulull-llahu alejhi ue selam na tha se Dexhalli do të dalë nga pjesa lindore e tokës e quajtur Khurasan, shumë njerëz do ta ndjekin atë, sikur fytyrat e tyre të jenë si mburoja me çekiç”.
Hadith
Imam Ahmad : 13
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ
Pasi na tha [Ebu Seidit] një ish-skllav i Beni Hashimit, ai tha; Na ka treguar [Shadakah Bin Musa] shokun Ad Dakik, nga [Farkadi] nga [Murrah Bin Syarahil] nga [Ebu Bekar Esh Shiddik], ai tha; I Dërguari i Allahut (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) ka thënë: “Nuk do të hyjnë në Xhenet ata që janë të këqij, mashtrues, frikacakë, as ata që sillen në mënyrë të vrazhdë, dhe njerëzit që do të trokasin së pari në derën e qiellit do të jenë shërbëtorë të mirë në kryerjen e asaj që është mes tyre dhe Zotit të tyre dhe Allahut të tyre.
Hadith
Imam Ahmad : 14
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ
Na ka treguar [Abdullah Bin Muhamed Bin Ebu Sijabe]. Abdullahu tha; dhe e kam dëgjuar nga Abdullah Bin Ebu Sijabe, ai tha; Na ka treguar [Muhamed Bin Fudlail] nga [El Velid Bin Xhumai'] nga [Ebu Eth Thufeli] ai tha; Kur Profeti vdiq, Fatimeja i shkroi një letër Ebu Bekrit që përmbante; 'A po trashëgon ti apo familja jote Profetin salAllahu 'alejhi ue sel-lem?' Ai u përgjigj; 'Nuk e kam trashëguar unë, por e ka trashëguar familja e saj', tha Fatimja; 'Atëherë ku janë aksionet e Resulullahut salallahu alejhi ue selem?' Kështu [Ebu Bekri] tha; “Vërtet e kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut duke thënë; “Vërtet, nëse Allahu e ushqen një pejgamber, pastaj vdes, atëherë Ai – Allahu – e bën atë për ata që vijnë pas tij”, atëherë unë kam për qëllim t’ua kthej atë muslimanëve”. pastaj Fatimeja tha; 'Atëherë ju e dini më mirë atë që keni dëgjuar nga i Dërguari i Allahut'.
Hadith
Imam Ahmad : 15
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى
Pasi na tha [Ibrahim Bin Is’hak Eth Thalakani] ai tha; Pasi më tha [A Nadlar Bin Syumail Al Mazini] ai tha; Pasi më tha mua [Ebu Naamah] ai tha; Pasi më tha [Ebu Hunejde Al Barra' Bin Naufal] nga [Velan El Adevi] nga [Hudzaifah] nga [Ebu Bekar Esh Shiddik] ai tha; Një mëngjes, Resulullahu salAllahu alejhi ue selem e fali namazin e sabahut. Pastaj u ul, derisa kur erdhi koha e dhuhasë, Resulullahu salallahu alejhi ue selem qeshi, pastaj u ul në vendin e tij origjinal derisa fali namazin e drekës, ikindisë dhe akshamit, nuk foli deri në namazin e akshamit në fund të natës, pastaj shkoi në shtëpi te familja e tij, pastaj njerëzit i thanë Ebu Bekrit; "Pse nuk e pyet të Dërguarin e Allahut se çfarë bëri ai sot, edhe pse nuk e kishte bërë kurrë më parë?" tha ai; pastaj ai e pyeti, kështu që ai u përgjigj: 'po, më është treguar se çfarë do të ndodhë në punët e kësaj bote dhe të botës tjetër, kështu që ata që ishin më parë dhe ata që erdhën u mblodhën në një vend, pastaj njerëzit u frikësuan nga kjo, kështu që erdhën te Ademi ndërsa djersa pothuajse i mbuloi, ata thanë; “O Adem, ti je babai i njerëzimit dhe Allahu azze uexhella të ka zgjedhur, andaj lute Zotin tënd të ndërmjetësojë për ne”, u përgjigj Ademi; “Edhe unë jam duke u përballur me atë që po përballeni, shko te babai yt pas babait tënd, pra Nuhut”, me të vërtetë Allahu ka zgjedhur Ademin, Nuhun, familjen e Ibrahimit dhe familjen e “Imranit mbi të gjithë njerëzit”. Kështu ata erdhën te Noeu dhe i thanë; “Na ndërmjetëso para Zotit tënd, sepse Allahu të ka zgjedhur ty dhe iu përgjigj lutjes tënde dhe nuk ka lënë asnjë shtëpi mes jobesimtarëve në sipërfaqen e tokës”. Atëherë Noeu tha; "Unë nuk mund të ndërmjetësoj për ty, prandaj shko te Ibrahimi, sepse Allahu e ka bërë atë të dashur". Pastaj shkuan te Ibrahimi dhe Ibrahimi tha; "Unë nuk mund të të ndërmjetësoj, shko te Moisiu, sepse Allahu një herë i foli drejtpërdrejt". Atëherë Musai u përgjigj; "Unë nuk kam atë që kërkoni, prandaj shkoni te Isa bin Merjem, me të vërtetë ai mund të shërojë të verbërit, të sëmurët dhe t'i ringjallë të vdekurit". Atëherë Jezusi u përgjigj; “Nuk kam atë që kërkon, por shko te zotëria yt, biri i Ademit, sepse varri i tij do të hapet i pari në Ditën e Kijametit, shko te Muhamedi salAllahu alejhi ue selem, me siguri ai do të ndërmjetësojë për ty para Rabit tënd. Ai tha; "Pra ai u largua, pastaj Xhibrili u përball me Zotin e tij, pastaj Allahu tha: "Lëre atë - ndërmjetësoje - dhe përgëzoje për qiellin". ai thotë; pastaj Xhibrili u largua me lajmin e mirë, pastaj Muhamedi u përkul dhe bëri sexhde për një të premte, pastaj Allahu tha: "Ngrite kokën o Muhamed, thuaj se do të dëgjohesh dhe ndërmjetëso, të jepet leja të ndërmjetësosh". ai thotë; kështu ai ngriti kokën dhe kur shikoi Zotin e tij, ra në sexhde duke iu nënshtruar edhe një xhuma tjetër, dhe Allahu përsëri tha: "Ngrite kokën dhe thuaj se do të dëgjohesh, ndërmjetëso, të lejohet të ndërmjetësosh". ai thotë; ai shkoi të bënte sexhde dhe Xhibrili ia mori të dy duart, pastaj hapi një lutje që nuk i ishte hapur kurrë asnjë njeriu, kështu që tha; "O Rab im, ti më ke krijuar të jem zotërues i birit të Ademit dhe nuk ka mendjemadhësi, më ke bërë të parën që i hapet varri në Ditën e Kijametit dhe nuk ka mendjemadhësi, derisa të bësh sa njerëz që vijnë në liqenin tim sa ka midis Shon'a dhe Ailah", pastaj u tha; “Thirrni Shiddikin që të ndërmjetësojnë”, atëherë u tha; 'Thirrni Nabs' unë'. Ai tha; pastaj erdhi Pejgamberi me një grup nga pasuesit e tij, dhe ishte një Pejgamber me pesë ose gjashtë pasues, dhe ishte një Pejgamber pa pasues, pastaj u tha; “Thirrni dëshmorët që të ndërmjetësojnë për ata që dëshirojnë”. dhe Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem vazhdoi; kështu që kur dëshmorët e bënë këtë, Profeti tha: Allahu tha: "Unë jam më i mëshirshmi i mëshiruesve, hyni në qiellin tim ata që nuk më bëjnë shok". tha ai; pastaj hynë në parajsë. Ai tha: Pastaj Allahu tha: “Shikoni në xhehenem, a gjen ndonjë që ka bërë ndonjë vepër të mirë? Ai thotë; Kështu ata gjetën një njeri, pastaj Allahu e pyeti: "A ke bërë ndonjëherë ndonjë vepër të mirë?" - u përgjigj burri; 'Jo, përveç që në të kaluarën ua kam lehtësuar njerëzve në çështjet e blerjes dhe shitjes'. Kështu Allahu tha: 'lehtësoji robit tim ashtu siç ia lehtësoi ai robërve të mi'. Pastaj nxorën një njeri nga ferri dhe Allahu e pyeti atë; 'A keni bërë ndonjëherë ndonjë vepër të mirë? ’ u përgjigj ai; “Jo, përveç nëse i kam thënë djalit tim që nëse vdes, më digj me zjarr, më bluaj si miell, pastaj merre në det dhe shpërndaje në ajër, pastaj pasha Allahun, Zotin e të gjitha botëve, nuk do të mund të më kthejë më”. Pastaj Allahu tha: 'Pse e bëre këtë? ’ u përgjigj ai; 'nga frika prej Teje'. Pejgamberi sal-lAllahu alejhi ue sel-lem vazhdoi: pastaj Allahu tha: 'Shiko mbretërinë e mbretërisë më të lavdishme, atëherë me të vërtetë për ty ajo është e ngjashme me të, madje dhjetë herë më shumë se sa është'. Profeti vazhdoi: shërbëtori tha; "Pse më fyen kur je mbret?" Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem ka thënë: "Kjo është ajo që më ka bërë të qesh në të kaluarën".
Hadith
Imam Ahmad : 16
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ
Pasi na tha [Hasyim Bin Al Kasim] ai tha; Pasi na tha [Zuhejri, përkatësisht Ibn Muavije] ai tha; Na ka treguar [Ismail Bin Ebu Halid] ai tha; Pasi na tha [Kais], ai tha; [Ebu Bekri] u ngrit dhe lavdëroi Allahun dhe e pastroi Atë, pastaj tha; “O ju njerëz, me të vërtetë po lexoni këtë ajet: “O ju që besuat, ju jeni përgjegjës për veten tuaj, nuk do t'ju dëmtojë as njeriu më i vogël që humbet -deri në fund të ajetit-, dhe ju e vutë në vend, e kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut salAllahu alejhi ue selem duke thënë: "Vërtet, nëse frikohemi, atëherë nëse njerëzit do të ndryshojnë!" shpërndani dënimin për të gjithë ata.' Ai thotë; “Dhe dëgjova Ebu Bekrin duke thënë; “O ju njerëz, largohuni nga gënjeshtrat, sepse gënjeshtra ju largon nga besimi”.
Hadith
Imam Ahmad : 17
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا
Pasi na tha [Hasim] ai tha; Pasi na tregoi [Shubahut] ai tha; më ka informuar mua [Jazid bin Khumair] ai tha; Dëgjova [Sulaim Bin Amirin] një burrë nga Himjari, duke treguar një histori nga [Ausath Bin Ismail Bin Ausath Al Bajali] i cili tregoi një histori nga [Ebu Bekar], se ai e dëgjoi atë kur vdiq i Dërguari i Allahut (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të), tha; I Dërguari i Allahut qëndroi në vitin e parë në vendin tim dhe pastaj qau dhe tha: "Bëhu i sinqertë, sepse ndershmëria shkon me mirësinë dhe të dy janë në xhennet, dhe largohu nga gënjeshtrat, sepse ata janë me mëkate dhe të dy janë në xhehenem, dhe kërkoji Allahun për shpëtim, sepse me të vërtetë askujt nuk i jepet asgjë pasi të besojë se është më e mirë se shpëtimi". Pastaj vazhdoi: “Mos i ndërprisni lidhjet me njëri-tjetrin, shmanguni njëri-tjetrit, urreni njëri-tjetrin dhe mos e keni zili njëri-tjetrin, por bëhuni robër të Allahut vëllezër”.
Hadith
Imam Ahmad : 18
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ
Pasi na tha ['Affan] ai tha; Pasi na tregoi [Ebu Avanah] nga [Daud Bin Abdullah Al Audiy] nga [Humaid Bin Abdurrahman] ai tha; Kur Resulullahu alejhi ue selam vdiq, [Ebu Bekri] ishte në periferi të Medinës, ai - Humeid Bin Abdurrahman- tha; pastaj erdhi dhe hapi pëlhurën që mbulonte fytyrën dhe e puthi dhe tha; "Unë jam i gatshëm të pranoj babanë dhe nënën time si shpërblimin tuaj, sa e bukur do të jetë jeta dhe vdekja juaj, ka vdekur Muhamedi salAllahu alejhi ue selem, dhe pasha Rabbin pronarin e Qabesë". pastaj e përmendi hadithin. Ai thotë; Pastaj Ebu Bekri dhe Omeri shkuan - te ensarët - të cilët po grindeshin me njëri-tjetrin për udhëheqjen, kështu që ata u takuan me ata - ensarët -, pastaj Ebu Bekri foli dhe nuk la pas asgjë që u ishte shpallur ensarëve dhe asgjë që i Dërguari i Allahut (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të) përmendi për ta, përveç nëse i përmendi të gjitha; “Në të vërtetë, ju tashmë e dini se i Dërguari i Allahut (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) ka thënë: “Nëse njerëzit do të kalonin nëpër një luginë dhe ensarët do të kalonin nëpër një luginë tjetër, atëherë unë do të kaloja nëpër luginën e ensarëve”. dhe ti tashmë e di, o Sad, se i Dërguari i Allahut (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të) tha ndërsa ju uleni - duke mos bërë asgjë-, 'Kurejshët janë përgjegjës për këtë çështje, kështu që njerëzit e përgjegjshëm të popullit ndjekin njerëzit e përgjegjshëm të tyre - Kurejshët - dhe njerëzit e tyre të pabindur ndjekin popullin e tyre të pabindur'. ai thotë; atëherë (Sa'di) iu përgjigj Ebu Bekrit; “Keni të drejtë, ne jemi ministra ndërsa ju liderë”.
Hadith
Imam Ahmad : 19
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ
Pasi na tha [Ali Bin Ejjasi] ai tha; Pasi na tha [El Eththaf Bin Halid] ai tha; Më ka thënë [një burrë] nga njerëzit e Bashroh, nga [Thalhah Bin Abdullah bin Abdurrahman Bin Ebu Bekar Esh Shiddik] ai tha; Dëgjova [babain tim] të përmendte se [babai i tij] dëgjoi [Ebu Bekrin] duke thënë; E pyeta Resulullahun salAllahu alejhi ue selem; "O i Dërguari i Allahut, a bazohen veprimet në gjëra të vendosura apo në gjëra të reja?" Ai u përgjigj: "Por në bazë të çështjeve që janë përcaktuar". tha, pyeta; “Pra, për çfarë shërben kjo praktikë, o i Dërguar i Allahut? Ai tha: "Për çdo njeri është e lehtë të bëjë vepra të mira në përputhje me qëllimin për të cilin është krijuar".
Hadith
Imam Ahmad : 20
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ
Pasi na tha [Ebul Jamanit] ai tha; na ka transmetuar [Syu'ajbi] nga [Ez Zuhri] ai tha; më ka informuar mua [një njeri ekspert në jurisprudencë nga ensarët], se ka dëgjuar [Uthman Bin Affanin] duke treguar një histori; se kishte disa shokë të Profetit sal-lAllahu 'alejhi ue sel-lem të cilët ishin të trishtuar kur Profeti salallahu alejhi ue selem vdiq, kështu që pothuajse gjysma e tyre u ankthuan, tha Osmani; Dhe unë isha njëri prej tyre, kur isha ulur nën hijen e njërit prej mureve, Omeri kaloi para meje dhe më përshëndeti, por nuk e ndjeva se po kalonte dhe u përshëndet, kështu që ai ndërroi jetë derisa e takoi Ebu Bekrin, pastaj i tha; "Ka diçka që do t'ju habisë, në fakt kalova para Osmanit dhe e përshëndeta, por ai nuk iu përgjigj përshëndetjes sime". Kështu gjatë sundimit të Ebu Bekrit, erdhën Omeri dhe Ebu Bekri dhe të dy më përshëndetën, pastaj Ebu Bekri tha; "Vëllai yt Umeri erdhi tek unë dhe më tha se ai kaloi para teje dhe tha përshëndetje, por ti nuk i përgjigjesh atij, prandaj çfarë të shtyu ta bësh këtë?" ai tha: Unë u përgjigja; 'Nuk e bëra'. Kështu që Omeri tha; "Po, pasha Allahun, ju e keni bërë atë, por kjo ishte për shkak të mendjemadhësisë suaj, o Beni Umejje". Ai tha: Unë u përgjigja; "Pasha Allahun, kurrë nuk kam ndjerë se ti ke kaluar dhe më ke përshëndetur," tha Ebu Bekri; "Uthmani ka të drejtë, me të vërtetë ti ke qenë i zënë me ndonjë punë prej tij", kështu i thashë; 'Po' pyeti Omeri; 'Çfarë biznesi është kjo?' pastaj Osmani tha; "Allahu ndërroi jetë Pejgamberin e tij salAllahu alejhi ue selam para se ta pyesnim për sigurinë e kësaj çështjeje," tha Ebu Bekri; "Unë e kam pyetur atë për këtë çështje," tha ai; kështu që unë u ngrita para tij dhe i thashë: "Pasha babin dhe nënën time, ti ke më shumë të drejta mbi të", tha [Ebu Bekri]; pyeta; O i Dërguari i Allahut, si është kjo e sigurt? Pastaj i Dërguari i Allahut salallahu alejhi ue selem tha: "Kushdo që merr një dënim prej meje që ia kam ofruar xhaxhait tim dhe pastaj ma kthen mua, atëherë ai dënim do të jetë shpëtim për të".
