Imama Ahmada (الامام احمد) - 26363 Hadisy
OBOWIĄZEK ZAPOBIEGANIA NIEMOŻLIWOŚCI UNIKNIĘCIA TORTUR BOŻYCH
Imama Ahmada : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
Przekazał nam [Abdullah bin Numair], powiedział; przekazał nam [Isma'il] od [Qais], powiedział; [Abu Bakr] wstał i wychwalał Allaha, i oczyścił Go, a następnie powiedział: O ludzie, zaprawdę przeczytaliście ten werset: „O wy, którzy wierzycie, strzeżcie się! Żaden błądzący nie wyrządzi wam krzywdy, jeśli zostaliście poprowadzeni drogą prostą” (QS Al Maidah, werset 105). I zaprawdę słyszeliśmy Proroka (sallallaahu alaihi wasallam), który powiedział: „Zaprawdę, jeśli ludzie widzą zło i nie zaprzeczają mu, to Allah niemal ześle na nich karę”.
WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE ABLUCJI I MODLITWY JAKO ODKUPIENIA GRZECHÓW
Imama Ahmada : 2
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ
Powiedziawszy nam [Waki'], powiedział; Powiedziawszy nam [Mis'ar] i [Sufyan] od [Uthmana Bin Al Mughirah Ats Tsaqafi] od [Ali Bin Rabi'ah Al Walibi] od [Asma'Bin Al Hakam Al Fazari] od [Alego], powiedział: Jeśli usłyszę hadis od Posłańca Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam, to Allah obdarzy mnie korzyściami z niego zgodnie ze Swoją wolą. A jeśli ktoś inny mi go przekaże, to poproszę go o przysięgę, a jeśli mi przysiągł, to to potwierdzę. Tak, Abu Bakr mi powiedział, i to prawda, że [Abu Bakr] słyszał Proroka (sallallaahu 'alaihi wasallam), który powiedział: „Nie jest tak, że człowiek popełnia grzech, a potem wykonuje ablucję i czyni ją dobrą – powiedział Mis'ar –” a potem się modli, podczas gdy Sufyan mówi: „potem odmawia dwie rakaty i prosi Allaha o przebaczenie, chyba że Allah z pewnością przebaczy mu grzech”.
HISTORIA UCIECZKI PROROKA I ABU BAKARA PODCZAS HIDZRAH I CUDU, KTÓRY SIĘ WYDARZYŁ
Imama Ahmada : 3
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ
Opowiedział nam ['Amru bin Muhammad Abu Sa'id, czyli Al 'Anqazi], że powiedział: Opowiedział nam [Israil] od [Abu Ishaq] od [Al Barra' bin 'Azib], że powiedział: Abu Bakar kupił siodło od 'Azib za trzynaście dirhamów. Al Barra powiedział: potem Abu Bakar powiedział do Aziba: „Nakłoń Al Barro', by zaniósł je do mojego domu.” Wówczas 'Azib odpowiedział: „Nie, chyba że opowiesz nam, co robiłeś, gdy Posłaniec Allaha, niech będzie błogosławiony i pozdrowiony, wyszedł z tobą.” Powiedział, więc [Abu Bakar]: „Wyszliśmy nocą, przyspieszając drogę w ciągu dnia i nocy, gdy dotarliśmy do południa, a słońce było dokładnie nad nami, rozejrzałem się wokół, czy jest jakieś miejsce, gdzie moglibyśmy się schronić. Wkrótce potem zobaczyłem duży kamień i podszedłem do niego, a okazało się, że jest tam mała wnęka (wklęsłość), chroniona cieniem tego kamienia. wtedy uporządkowałem to miejsce i rozłożyłem płaszcz ze skóry dla Posłańca Allaha, niech będzie pochwalony i błogosławiony, a następnie powiedziałem: „Połóż się, o Posłańcu Allaha”, i on się położył, potem wyszedłem, żeby zobaczyć, czy ktoś szuka, nagle zobaczyłem pasterza kóz, zapytałem: „Czyja jesteś, młodzieńcze?” odpowiedział: „Należę do człowieka z Quraysz” następnie wymienił jego imię i go znałem, zapytałem dalej: „Czy twoje kozy dają mleko?” odpowiedział: „Tak” zapytałem ponownie: „Czy chcesz dla mnie dojść mleko?” odpowiedział: „Tak” wtedy nakazałem mu, aby przytrzymał jedną ze swoich kóz i oczyścił mleko z kozy oraz obie swoje dłonie z kurzu, przyniosłem skórzany garniec, którego otwór był przykryty kawałkiem tkaniny.następnie podlał dla mnie trochę mleka, a ja polałam wodą geribę, żeby spód nie był zbyt gorący, potem podeszłam do Posłańca Allaha, niech będzie błogosławiony i raczy być pozdrowiony, żeby go napoić, i okazało się, że obudził się ze snu. Powiedziałam: „O, Posłańcu Allaha, napij się”. On wypił, aż poczułam ulgę, potem powiedziałam: „Czy już czas, żebyśmy ruszyli?” Wtedy wyruszyliśmy, podczas gdy ludzie nas szukali, i nikt z nich nie mógł nas znaleźć, z wyjątkiem Suraqaha bin Malika bin Ju'syuma na koniu. Powiedziałam: „O, Posłańcu Allaha, ci którzy nas ścigają, dogonią nas”. Na co Prorok odpowiedział: „Nie smuć się, Allah jest z nami”. Aż gdy Suraqah był blisko nas, w odległości około jednej, dwóch lub trzech włóczni, powiedziałam: „O, Posłańcu Allaha, ci którzy nas ścigają, dogonią nas” i w tym momencie płakałam. Prorok zapytał: „Dlaczego płaczesz?” Odpowiedziałem: „Przez Boga, nie płaczę z powodu troski o siebie, ale płaczę z powodu troski o Ciebie, pan.” Następnie Prorok Muhammad, niech będzie pochwalony i błogosławiony, modlił się: „Oddajemy go (Suraqah) w Twoją wolę.” I wtedy nogi, a nawet brzuch konia Suraqaha wpadły w twardą ziemię, a on wyskoczył z niego i powiedział: „O Muhammadzie, już wiem, że to Twój czyn, więc módl się do Boga, aby mnie ocalił od tego, co mnie spotkało. Przez Boga, zachowam Twoją wiadomość w tajemnicy przed tymi, którzy Cię szukają za mną. Oto pojemnik na strzały z mojej skóry, weź niektóre strzały. Zaiste, przejdziesz tutaj przy moich wielbłądach i kozach, więc weź coś od nich do swoich potrzeb.” Abu Bakr kontynuował, wtedy Posłaniec Allahu, niech będzie błogosławiony i pozdrowiony, odpowiedział: „Nie potrzebuję tego”, a następnie Posłaniec Allahu, niech będzie błogosławiony i pozdrowiony, pomodlił się za niego i Suraqah został uratowany od nieszczęścia, które go spotkało, i powrócił do swoich towarzyszy. Posłaniec Allahu, niech będzie błogosławiony i pozdrowiony, kontynuował podróż ze mną, a gdy dotarliśmy do Medyny, ludzie wyszli powitać go na ulicach i na dachach domów, służba i dzieci wybiegły pośpiesznie, mówiąc: „Allah jest wielki, Posłaniec Allahu, niech będzie błogosławiony i pozdrowiony, przybył, Muhammad przyszedł”. Ludzie spierali się o to, kto spośród nich zasługuje na to, aby jego dom odwiedził Posłaniec Allahu, niech będzie błogosławiony i pozdrowiony, wtedy Posłaniec Allahu powiedział: „Dziś w nocy zanocuję w domu Bani Najar, wuja Abdul MuThaliba, aby ich uhonorować”, a rano następnego dnia wyruszył zgodnie z rozkazem. Barra' Bin Azib powiedział: „pierwszym muzułmaninem, który przyszedł do nas, był Mush'ab Bin Umair, brat Bani Abdud Dar, potem niewidomy Ibn Ummi Maktum, brat Bani Fihri, następnie Umar Bin Al Khaththab wraz z dwudziestoma osobami na koniach. Zapytałiśmy: „co robił Prorok Muhammad, niech będzie z nim pokój?” On odpowiedział: „był za mną”. Następnie Prorok Muhammad, niech będzie z nim pokój, przybył z Abu Bakrem, a Barro' powiedział: „Prorok Muhammad, niech będzie z nim pokój, nie przybył do Medyny, dopóki nie nauczyłem się na pamięć kilku sur z Al-Mufashal.” Israil powiedział: „Barro' był towarzyszem Anshar z Bani Haritsah.
ZAKAZ WYKONYWANIA HADŻU PRZEZ MUZYKÓW PO UPŁYWIE OKREŚLONEGO ROKU
Imama Ahmada : 4
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي
Powiedziawszy nam [Waki], powiedział; powiedział [Israil]; powiedział [Abu Ishaq]; od [Zaida Bin Yutsai] od [Abu Bakra], że Prorok (sallallaahu 'alaihi wasallam) wysłał go z oświadczeniem o niezależności od ludu Mekki: „Żeby żaden politeista nie udał się na pielgrzymkę po tym roku, nikt nie odprawi Tawaf nago i nie wejdzie do nieba, z wyjątkiem muzułmanina, który ma umowę między sobą a Posłańcem Allaha, a limit jest do wypełnienia umowy, a Allah i Jego Posłaniec są wolni od politeistów”. Powiedział YAzid; więc odszedł z trzema ludźmi. Następnie powiedział do Alego: „Podążajcie za nim i wróćcie Abu Bakra do mnie i przekażcie to oświadczenie od was”. Tak też uczynił, powiedział; kiedy Abu Bakr przyszedł do Proroka (sallallaahu 'alaihi wasallam), zapłakał i zapytał: „O Posłańcu Allaha, czy coś mi się stało?” odpowiedział: „Nie spotka cię nic dobrego, ale zostałem poinstruowany, aby ta sprawa nie została przekazana nikomu innemu, jak tylko mnie lub komuś z moich”.
ABU BAKAR ZALECA PROŚBĘ O WYBACZENIE I BEZPIECZEŃSTWO
Imama Ahmada : 5
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى
Opowiedział nam [Muhammad Bin Ja'far] i powiedział: Opowiedział nam [Syu'bah] od [Yazida Bin Khumaira], od [Sulaima Bin 'Amira] i od [Ausath] i powiedział: [Abu Bakr] wygłosił nam kazanie i powiedział: Rasullah shallallahu 'alaihi wasallam stanął na moim miejscu w pierwszym roku. Wtedy Abu Bakr zapłakał i powiedział: Proście Allaha o przebaczenie (Al mu'Aafaat) lub, jak mówi Allah, o zbawienie (Al 'Aa'fiyah), ponieważ nikomu nie jest dane nic ważniejszego niż Al 'Aa'fiyah lub Al mu'Aafaat po wierze, bądźcie uczciwi, ponieważ uczciwość idzie w parze z cnotą, a obie są w niebie, i trzymajcie się z dala od kłamstw, ponieważ kłamstwa idą w parze ze złem, a obie są w piekle, i nie zazdrośćcie sobie nawzajem, nie bądźcie wrodzy, i nie zrywajcie więzów przyjaźni i nie odwracajcie się od siebie, będziecie braćmi, jak nakazał Allah Ta'ala.
ABU BAKAR GŁOSIŁ KAZANIE O PROSZENIU O ZBAWIENIE OD BOGA
Imama Ahmada : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
Powiedziano nam, że obaj [Abdurrahman Bin Mahdi] i [Abu 'Amir] powiedzieli; Powiedziawszy nam [Zuhair, tj. Ibnu Muhammad] od [Abdullaha, tj. Ibnu Muhammad Bin 'Aqil] od [Mu'adz Bin Rifa'ah Bin Rafi' Al Ansari] od swojego ojca, tj. [Rifa'ah Bin Rafi'], powiedział; Słyszałem, jak [Abu Bakar Ash Siddiq] głosił z ambony Rasullaha sallallaahu 'alaihi wasallam, a następnie mówił: „Słyszałem, jak Rasullah shallahu 'alaihi wasallam mówił” i Abu Bakr zapłakał, gdy wspomniał imię Rasullaha shallahu „alaihi wasallam, po czym zamilkł ze łez i powiedział; „Słyszałem, jak Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam powiedział pewnego upalnego dnia, w pierwszym roku: «Proś Allaha o przebaczenie, bezpieczeństwo i pewność w życiu pozagrobowym i na tym świecie».
SIWAK JAKO PŁYN DO PŁUKANIA JAMY USTNEJ, KTÓRY BÓG APROBUJE
Imama Ahmada : 7
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
Powiedziawszy nam [Abu Kamilowi], powiedział: Powiedziano nam [Hammadowi, mianowicie Ibn Salamahowi] od [Ibn Abu 'Atiqa] od [jego ojca] od [Abu Bakra], że Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam powiedział: „Siwak jest środkiem do płukania ust i jest zadowolony z Allaha”.
MODLITWA O PRZEBACZENIE CZYTANA PRZEZ ABU BAKARA PODCZAS MODLITWY
Imama Ahmada : 8
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا
Powiedziawszy nam [Hasyim Bin Al Qasim], powiedział; Powiedziawszy nam [Al Laits], powiedział; Powiedział mi [Yazid Bin Abu Habib] od [Abul Khair] od [Abdullah Bin 'Amru] od [Abu Bakar Ash Shiddiq], że powiedział Rasulllahowi; „Naucz mnie Du'a, z którym się modlę w modlitwie” – odpowiedział: „czytaj Allahumma Innii Zhalamtu Nafsii Zhulman Katsiiro, Walaa Yaghfirudz Dzunuuba Illaa Anta, Faghfirlii maghfiratan Min 'Indika Warhamnii Innaka Antal Ghofuurur Rahiim” (O Allahu, bardzo się skrzywdziłem i nikt oprócz Ciebie nie może przebaczyć moich grzechów w takim razie przebacz mi moje grzechy z przebaczeniem z Twojej strony i zmiłuj się nade mną, zaprawdę, jesteś najbardziej przebaczający, najbardziej miłosierny).” [Yunus] powiedział; „kabiiraa (wielki)” opowiedział nam to [Hasan Al Asy Yab] od [Ibn Lahi'ah] powiedział; powiedział: „kabiiraa (wielki)”.
FATIMAH I AL ABBAS ŻĄDAJĄ DZIEDZICTWA RASULULLAH SHALALLAHU ALAIHI WASALLAMA
Imama Ahmada : 9
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
Opowiedział nam [Abdurrazzaq] i rzekł: Powiedziano nam [Ma'mar] od [Az Zuhri] od ['Urwah] od [Aisyah], że Fatimah i Al Abbas przybyli do Abu Bakra i obaj zażądali części swojego dziedzictwa od Posłańca Allaha (sallallaahu 'alaihi wasallam), kiedy obaj prosili o jego ziemię podczas wojny Fadak i o jego część z wojny Chajbar, wtedy [Abu Bakar] powiedział im: W rzeczywistości słyszałem, jak Posłaniec Allaha powiedział: „Nie jesteśmy dziedzicami, majątek, który zostawiamy, staje się jałmużną, rodzina Mahometa żywi się tylko z tego majątku”. Więc na Allaha, nie porzucę niczego, co widziałem, że robił Posłaniec Allaha, dopóki nie zrobię tego dokładnie.
ZNACZENIE PROSZENIA BOGA O BEZPIECZEŃSTWO
Imama Ahmada : 10
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ
Powiedziawszy nam [Abu Abdurrahman Al Muqri], powiedział; Powiedziawszy nam [Haiwah Bin Syuraih], powiedział; Słyszałem [Abdul Malik Bin Al Harith] mówiącego; Zaprawdę [Abu Hurairah] powiedział; Słyszałem [Abu Bakar Ash Siddiq] mówiącego z tej ambony; Słyszałem Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam mówiącego w tym dniu pierwszego roku, wtedy Abu Bakr tak bardzo pochłonął się radą, że zapłakał i powiedział: Słyszałem Posłańca Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim), który powiedział: „Nie jest wam dane nic (wyższej pozycji) po szczerym wyroku, takim jak Al Afiyah (zbawienie), więc proś Allaha o Al Afiyah”.
Bóg jest zawsze z prorokiem
Imama Ahmada : 11
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا
Powiedziawszy nam [Affan], powiedział; Powiedziawszy nam [Hammam], powiedział; przekazał nam [Thabit] od [Anas], że [Abu Bakar] mu powiedział, on (Abu Bakar) powiedział: Powiedziałem Prorokowi sallallaahu 'alaihi wasallam, kiedy był w jaskini, - w innym przekazie powiedział: „A my byliśmy w jaskini, - i gdyby któryś z nich zobaczył swoje dwie stopy, zobaczyliby nas spod swoich stóp”, więc powiedział: „O Abu Bakrze, co myślisz o dwojgu ludziach, czyż Allah nie jest trzecią z dwóch?”
HISTORIA DAJJALA Z KHURASAN I JEGO ZWOLENNIKÓW
Imama Ahmada : 12
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
Powiedziawszy nam [Rauh], powiedział: Powiedział nam [Ibn Abi 'Arubah] z [Abu At Taiyyah] z [Al Mughirah Bin Subai'] z ['Amru Bin Huraits] z [Abu Bakar Ash Shiddiq], powiedział: „Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam powiedział nam, że Ad-Dajjal nadejdzie ze wschodniej części ziemi zwanej Khurasan, wielu ludzi podąży za nim, jakby ich twarze były jak kute tarcze”.
PIERWSI LUDZIE, KTÓRZY WEJDĄ DO NIEBA
Imama Ahmada : 13
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ
Opowiedział nam [Abu Sa’id] były niewolnik Bani Hashim, powiedział: Opowiedział nam [Shadaqah Bin Musa] przyjaciel Ad Daqiq, od [Farqad], od [Murrah Bin Syarahil], od [Abu Bakar Ash Shiddiq], powiedział: Wysłannik Allaha (sallallahu 'alaihi wasallam) powiedział: „Ani nie wejdą do nieba ci, którzy są niegrzeczni, oszukańczy, tchórzliwi, ani ci, którzy zachowują się niegrzecznie, a pierwszymi ludźmi, którzy pukają do bram nieba, są słudzy, którzy potrafią wypełniać to, co jest między nimi a Allahem Azza wa Jalla i to, co jest między nimi a ich panem”.
FATIMAH ZAPYTAŁA O DZIEDZICTWO RASULULLAHA SHALALLAHU ALAIHI WASALLAMA
Imama Ahmada : 14
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ
Powiedział nam [Abdullah Bin Muhammad Bin Abu Syaibah]. Abdullah powiedział; i słyszałem to od Abdullaha Bin Abu Syaibah, powiedział; Powiedział nam [Muhammad Bin Fudlail] od [Al Walid Bin Jumai'] od [Abu Ath Thufail], powiedział; Kiedy Prorok zmarł, Fatima napisała list do Abu Bakra zawierający; „Czy ty lub twoja rodzina dziedziczycie Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam?” Odpowiedział; „Nie odziedziczyłam go, ale jego rodzina”, powiedziała Fatima; „Gdzie więc są udziały Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam?” Więc [Abu Bakr] powiedział; „Zaprawdę, słyszałam, jak Posłaniec Allaha powiedział: «Zaprawdę, jeśli Allah nakarmi Proroka, a potem umrze, to On (Allah) da życie tym, którzy przyjdą po nim», to zamierzam zwrócić to muzułmanom”. Wtedy Fatima rzekła: „Więc wiesz lepiej, co usłyszałeś od Posłańca Allaha”.
PROROK POKAZUJE WYDARZENIA W DNIU OSTATECZNYM I WSTAWIENNICTWO PROROKÓW
Imama Ahmada : 15
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى
Powiedziawszy nam [Ibrahim Bin Ishaq Ath Thalaqani], powiedział; Powiedziawszy mi [An Nadlar Bin Syumail Al Mazini], powiedział; Powiedziawszy mi [Abu Na'amah], powiedział; Powiedziawszy mi [Abu Hunaidah Al Barra' Bin Naufal] od [Walan Al 'Adawi] od [Hudzaifah] od [Abu Bakar Ash Shiddiq], powiedział; "Pewnego ranka Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam odmówił modlitwę poranną. Następnie usiadł, aż nadszedł czas dhuha, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam roześmiał się, a następnie usiadł na swoim pierwotnym miejscu, aż do modlitwy południowej, modlitw Asr i Maghrib, nie odzywał się aż do modlitwy wieczornej pod koniec nocy, a następnie wrócił do domu do swojej rodziny, a wtedy ludzie powiedzieli do Abu Bakra; "Dlaczego nie zapytasz Posłańca Allaha, co zrobił dzisiaj, mimo że nigdy wcześniej tego nie robił? Nie zrób tego w ogóle?" powiedział; a potem go zapytał, a on odpowiedział: "tak, pokazano mi, co wydarzy się w sprawach tego świata i życia przyszłego, więc ci, którzy byli wcześniej i ci, którzy przyszli, zebrali się w jednym miejscu, a ludzie się tego bali, więc przyszli do Adama, podczas gdy pot prawie ich pokrywał, powiedzieli; „O Adamie, ty jesteś ojcem ludzkości, a Allah 'azza wajalla wybrał ciebie, więc proś swego Pana, aby wstawił się za nami” – odpowiedział Adam. „Ja również stoję w obliczu tego, co ty, idź do swego ojca po swoim ojcu, mianowicie Noego. „Zaprawdę Allah wybrał Adama, Noego, rodzinę Abrahama i rodzinę Imrana ponad wszystkie narody”. Przyszli więc do Noego i powiedzieli: „Wstawiaj się za nami u swego Pana, ponieważ Allah wybrał ciebie i wysłuchał twojej modlitwy, i nie pozostawił ani jednego domu niewiernych na powierzchni ziemi”. Noe powiedział: „Nie mogę wstawić się za tobą, więc idź do Abrahama, ponieważ Allah uczynił go swoim przyjacielem”. Potem udali się do Abrahama, a Abraham powiedział: „Nie mogę wstawić się za tobą, idź do Mojżesza, ponieważ Allah przemówił do niego bezpośrednio”. Wtedy Mojżesz odpowiedział: 'Nie mam tego, o co prosisz, więc udaj się do Isy syna Maryam, bo on może uleczyć niewidomych, trąd i przywrócić życie umarłym.' Wtedy Isa odpowiedział; 'Nie mam tego, o co prosisz, ale udaj się do pana synów Adama, bo jego grób będzie pierwszym, który zostanie otwarty w Dniu Zmartwychwstania, udaj się do Muhammada shallallahu 'alaihi wasallam, on z pewnością wstawi się za tobą przed twoim Rabbem.' Powiedział; 'Więc odszedł, wtedy Dżibryl stanął przed swoim Panem, a wtedy Allah powiedział: 'pozwól mu (wstawiać się) i przekaż mu dobrą nowinę z nieba', mówi; wtedy Dżibryl odszedł z dobrą nowiną, a potem Muhammad pokłonił się i pokłonił przez jeden piątek, a potem Allah powiedział: 'podnieś głowę, o Muhammadzie, powiedz, że będziesz wysłuchany i wstawiaj się. Masz pozwolenie na wstawianie się', mówi; więc podniósł głowę i kiedy spojrzał na swego Pana, pokłonił się w poddaniu na kolejny piątek, a Allah powiedział ponownie: „podnieś głowę i powiedz, że będziesz wysłuchany, wstawiaj się, masz pozwolenie na wstawiennictwo”. powiedział; poszedł, aby się pokłonić, a Gabriel wziął obie jego ręce, następnie rozpoczął modlitwę, która nigdy wcześniej nie była otwarta do żadnej istoty ludzkiej, więc powiedział: „O mój Rabbie, stworzyłeś mnie, abym był panem syna Adama i nie ma w tym żadnej arogancji, uczyniłeś mnie pierwszym, którego grób został otwarty w Dniu Zmartwychwstania i nie ma w tym żadnej arogancji, dopóki nie sprawisz, że tak wielu ludzi, którzy przybędą do mojego jeziora, ile jest między Shon'a i Ailah”, wtedy powiedziano; „wezwij Shiddiqin, aby się wstawiali”, wtedy powiedziano; „wezwij Proroków”. Powiedział: Potem przyszedł Prorok z grupą swoich zwolenników, a był Prorok z pięcioma lub sześcioma zwolennikami, a był Prorok bez zwolenników, wtedy powiedziano: „Zwołajcie męczenników, aby wstawiali się za ludźmi, których pragną”. A Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam kontynuował; więc kiedy męczennicy to zrobili, Prorok powiedział: Allah powiedział: „Jestem najbardziej miłosierny z miłosiernych, wejdźcie do mojego nieba ci, którzy nie dodają mi niczego współtowarzyszy”. Powiedział; wtedy weszli do nieba. Powiedział: Wtedy Allah powiedział: „Spójrzcie do piekła, czy znajdziecie kogoś, kto kiedykolwiek wykonał dobry uczynek?” Mówi; Więc znaleźli człowieka, a wtedy Allah zapytał go: „Czy kiedykolwiek wykonałeś jakiś dobry uczynek?” Człowiek odpowiedział: „Nie, z wyjątkiem tego, że w przeszłości ułatwiałem ludziom sprawy kupna i sprzedaży”. Więc Allah powiedział: „Ułatw mojemu słudze, tak jak on ułatwił życie moim innym sługom”. Następnie wyprowadzili człowieka z piekła, a Allah zapytał go: „Czy kiedykolwiek uczyniłeś jakiś dobry uczynek?”. Odpowiedział: „Nie, chyba że powiem mojemu synowi, że jeśli umrę, spali mnie w ogniu, a następnie zmieli, aż będę jak mąka, a następnie zabierze mnie do morza i rozrzuci w powietrzu, to na Allaha, Rabba, wszystkie światy nie będą w stanie sprowadzić mnie z powrotem na zawsze”. Wtedy Allah powiedział: „Dlaczego to zrobiłeś?”. Odpowiedział: „Z obawy przed Tobą”. Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam kontynuował: Wtedy Allah powiedział: „Oto najwspanialsze królestwo, a zaprawdę dla ciebie jest ono podobne, nawet dziesięć razy większe”. Prorok kontynuował: Sługa powiedział: „Dlaczego mnie obrażasz, skoro jesteś królem?”. Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam powiedział: „To właśnie mnie rozśmieszało w przeszłości”.
OBOWIĄZEK ZAPOBIEGANIA NAŁOŻENIU W CELU UNIKNIĘCIA DELIKTÓW ALLAH
Imama Ahmada : 16
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ
Powiedziawszy nam [Hasyim Bin Al Qasim], powiedział; Powiedziawszy nam [Zuhair, a mianowicie Ibn Mu'awiyah], powiedział; Powiedział nam [Isma'il Bin Abu Khalid], powiedział; Powiedziawszy nam [Qais], powiedział; " [Abu Bakr] powstał i wychwalał Allaha i oczyścił Go, a następnie powiedział: "O ludzie, zaiste czytacie ten werset: "O wierzący, jesteście odpowiedzialni za każdego z was, nie zaszkodzi wam nawet najmniejsza osoba, która zbłądzi... (do końca wersetu), a wy wypaczacie go, słyszałem, jak Posłaniec Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam powiedział: "Zaiste, jeśli ludzie widzą zło, to go nie zmieniajcie, wtedy istnieje obawa, że Allah rozciągnie karę na nich wszystkich." Powiedział; "I słyszałem, jak Abu Bakr powiedział: "O ludzie, trzymajcie się z dala od kłamstw, bo kłamstwa naprawdę oddalają was od wiary."
UCZCIWOŚĆ JAKO DROGA DO NIEBA I NIEBEZPIECZEŃSTWA KŁAMSTWA
Imama Ahmada : 17
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا
Opowiedział nam [Hasyim], powiedział; Opowiedział nam [Shu'bah], powiedział; poinformował mnie [Yazida Bin Khumaira], powiedział; Słyszałem [Sulaima Bin 'Amira], człowieka z Himjar, opowiadającego historię od [Ausatha Bin Isma'ila Bin Ausath Al Bajali], który opowiedział historię od [Abu Bakara], że usłyszał ją, gdy Posłaniec Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) zmarł, powiedział; Posłaniec Allaha stał w pierwszym roku u mnie, zapłakał i powiedział: „Bądźcie uczciwi, ponieważ uczciwość jest z dobrocią, a oba są w niebie, i trzymajcie się z dala od kłamstwa, ponieważ jest z grzechem, a oba są w piekle, i proś Allaha o zbawienie, ponieważ zaprawdę nikt nie otrzymuje niczego, co jest lepsze od zbawienia, jeśli uwierzy”. Następnie kontynuował: „Nie zrywajcie więzów ze sobą, unikajcie się, nienawidźcie się i nie zazdrośćcie sobie nawzajem, ale bądźcie sługami Allaha, którzy są braćmi”.
HISTORIA ABU BAKARA ZDEJMUJĄCEGO OSŁONĘ Z TWARZY RASULULLAH SHALALLAHU ALAIHI WASALLAM
Imama Ahmada : 18
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ
Powiedziawszy nam [Affan], powiedział; Powiedziawszy nam [Abu 'Awanah] od [Daud Bin Abdullah Al Audiy] od [Humaid Bin Abdurrahman], powiedział; Kiedy Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam umarł, [Abu Bakr] był na obrzeżach Medyny, on (Humaid Bin Abdurrahman) powiedział; wtedy przyszedł i rozchylił tkaninę zakrywającą jego twarz, pocałował go i powiedział; „Jestem gotów przyjąć mojego ojca i matkę jako twój okup, jak piękne będzie twoje życie i śmierć, Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam umarł, i na Rabba, właściciela Kaaby”. Następnie wspomniał hadis. Mówi; „Potem Abu Bakr i Umar udali się (do Ansarów), którzy kłócili się ze sobą o przywództwo, więc spotkali się z nimi (Ansarami), wtedy Abu Bakr przemówił i nie pozostawił po sobie niczego, co zostało objawione Ansarom, ani niczego, co Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam wspomniał o nich, chyba że wspomniał o nich wszystkich, i powiedział: „Zaprawdę, wiesz już, że Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam powiedział: „Jeśli ludzie przejdą przez jedną dolinę, a Ansarowie przejdą przez inną dolinę, to ja przejdę przez dolinę Ansarów”. I ty już wiesz, o Sa'dzie, że Posłaniec Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział, gdy siedziałeś (nic nie robiąc): „Kurajszyci są odpowiedzialni za tę sprawę, więc posłuszny lud podąża za posłusznym ludem spośród nich (Kurajszytów), a ich nieposłuszny lud podąża za nieposłusznym ludem”. mówi; Wtedy [Sa’d] odpowiedział Abu Bakrowi: „Masz rację, my jesteśmy ministrami, a wy przywódcami”.
PYTANIE ABU BAKARA O PRAKTYKI OPARTE NA OKREŚLONYCH PRZYPADKACH
Imama Ahmada : 19
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ
Powiedziawszy nam [Ali Bin 'Ayyasy], powiedział; Powiedziawszy nam [Al 'Aththaf Bin Khalid], powiedział; Powiedział mi [człowiek] z ludu Bashroh, od [Thalhah Bin Abdullah Bin Abdurrahman Bin Abu Bakar Ash Shiddiq], powiedział; Słyszałem [mój ojciec] wspominającego, że [jego ojciec] słyszał [Abu Bakr] mówiącego; Zapytałem Wysłannika Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam: „O Posłańcu Allaha, czy czyny opierają się na rzeczach, które zostały ustanowione, czy na nowych rzeczach?” Odpowiedział: „Ale na rzeczach, które zostały ustalone”. Powiedział, a ja zapytałem: „Jaki jest więc cel dobrych uczynków, o Posłańcu Allaha?”. Powiedział: „Każdemu łatwo jest czynić dobre uczynki zgodnie z celem, dla którego zostali stworzeni”.
UTSMAN OPOWIADA O KŁOPOTACH PRZYJACIÓŁ PO ŚMIERCI RASULULLAH SHALALLAHU ALAIHI WASALLAM
Imama Ahmada : 20
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ
Opowiedział nam [Abul Yaman], powiedział; przekazał nam [Syu'aib] od [Az Zuhri], powiedział; poinformował mnie [eksperta w jurysprudencji z Ansar], że słyszał, jak [Uthman Bin 'Affan] opowiadał historię; że było kilku towarzyszy Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam, którzy byli zasmuceni, gdy Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam umarł, tak że prawie połowa z nich stała się zaniepokojona, powiedział Uthman; „Byłem wśród nich, siedząc w cieniu muru, gdy Umar przeszedł obok mnie i pozdrowił mnie, lecz nie zauważyłem, że przeszedł i pozdrowił mnie, więc przeszedł, aż dotarł do Abu Bakra, a wtedy powiedział do niego: «Jest coś, co cię zaskoczy – rzeczywiście przeszedłem obok Osmana i pozdrowiłem go, lecz on nie odpowiedział na moje pozdrowienie». Za panowania Abu Bakra, Umar i Abu Bakr przyszli i obaj mnie pozdrowili, a Abu Bakr powiedział: «Twój brat Umar przyszedł do mnie i powiedział, że przeszedł obok ciebie i pozdrowił cię, lecz ty mu nie odpowiedziałeś, więc co cię do tego skłoniło?». On powiedział, a ja odpowiedziałem: «Nie zrobiłem tego». Umar powiedział: «Tak, na Allaha, zrobiłeś to, ale to z powodu twojej arogancji, o Umajja». On powiedział, a ja odpowiedziałem: «Na Allaha, nigdy nie zauważyłem, że przeszedłeś i pozdrowiłeś mnie». Abu Bakr powiedział: „Uthman ma rację, rzeczywiście byłeś zajęty czymś od niego”. Odpowiedziałem więc: „Tak”. Umar zapytał: „Co to za sprawa?”. Wtedy Uthman powiedział: „Allah odszedł, zanim zapytaliśmy go o bezpieczeństwo tej sprawy” – powiedział Abu Bakr. „Zapytałem go o tę sprawę” – powiedział. Stanąłem więc przed nim i powiedziałem: „Na mojego ojca i matkę masz nad nim większe prawa” – powiedział [Abu Bakr]. Zapytałem: „O Posłańcu Allaha, jak to jest bezpieczne?”. Wtedy Rasulullah sallallaahu alajhi ła sallam powiedział: „Ktokolwiek otrzyma ode mnie wyrok, który kiedyś przekazałem mojemu wujowi, a potem mi go zwróci, ten wyrok będzie dla niego zbawieniem”.
