Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
Ни кажа [Абдула Бин Нумаир] тој рече; нè извести [Исмаил] од [Каис] тој рече; [Абу Бекр] стана и го пофали Аллах и го очисти, а потоа рече; О луѓе, навистина го читате овој стих: „О вие кои верувате, чувајте се; Ниту една заведена личност нема да ви наштети ако сте добиле насоки'. -QS Ал Маида стих 105-. И навистина, го слушнавме Пратеникот на Аллах саллалаху алејхи весалам како вели: „Навистина, ако луѓето видат зло и потоа не го негираат, тогаш Аллах речиси ќе им нанесе казна на сите“.
Hadith
Imam Ahmad : 2
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ
Откако ни кажа [Ваки'] тој рече; Откако ни ги кажа [Мисар] и [Суфјан] од [Отман Бин Ал Мугира Атс Цакафи] од [Али Бин Рабија Ал Валиби] од [Асма'Бин Ал Хакам Ал Фазари] од [Али], тој рече; Ако слушнам хадис од Аллаховиот Пратеник саллаллаху алејхи весалам, тогаш Аллах ми дава придобивки од него според она што Тој сака. а ако некој друг ми каже, тогаш го молам да се заколне, ако ми се заколнал тогаш потврдувам. Навистина, Абу Бекр ми кажа, и точно е дека [Ебу Бекр] го слушнал пророкот саллаллаху алејхи весалам како вели: „Не е човек кој прави грев, а потоа зема абдест и го прави добро абдесот“, рече Мисар; - потоа се молеше, додека Суфијан рече: „Тогаш намази два рекати и побара од Аллах прошка освен ако сигурно Аллах ќе му ги прости гревовите“.
Hadith
Imam Ahmad : 3
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ
Откако ни кажа ['Амру Бин Мухамед Абу Саид т.е. Ал Анкази] тој рече; Откако ни кажа [Израил] од [Абу Исхак] од [Ал Бара' Бин Азиб], тој рече; Абу Бакр купи седло од Азиб за тринаесет дирхами, рече Ал Бара; тогаш Абу Бекр му рече на Азиб; „Кажи му на Ал Баро да го однесе кај мене дома“. Така Азиб одговори; „Не, освен ако сакаш да ни кажеш што направи кога Ресуллах салалалаху алејхи весалам излезе со тебе“. тој вели; тогаш [Ебу Бекр] рече; „Излеговме пешачејќи ноќе и го забрзувавме патот во текот на денот и ноќта што минавме, кога стигнавме на пладне и сонцето беше директно горе, погледнав околу нас да видам дали има засолниште за нас, момент подоцна видов голема карпа и се приближив до неа и се покажа дека имаше мала шуплина - што излегуваше внатре - која беше покриена со сенката на карпата распространета на местото. Аллах саллаллаху алејхи веселам, тогаш реков; „Легни, о Аллахов Пратеник“, потоа легна, па излегов да видам дали некој гледа, наеднаш видов козар, прашав; „На кого му припаѓаш, млад човеку? тој одговори; „припаѓа на човек од Курејшите“, потоа го кажа своето име и јас го препознав, повторно прашав; „Дали вашата коза произведува млеко? “ одговори тој; „да“ прашав повторно; „Дали ќе ми исцедиш млеко? “ одговори тој; „Да“, па му наредив да ја држи едната коза и да го исчисти козјото млеко и дланките од прашина, донесов кожна гериба со платнена навлака на устата, потоа тој ми измолзе малку млеко и ја истурив со вода герибата за да не се загрее дното многу, потоа дојдов кај месеналлахи алахуал. и испадна дека се разбудил од сон, реков; „О, Аллахов Пратеник, пиј го“ Тој го пиеше додека не почувствував олеснување, а потоа реков; „Дали е време да заминеме? па тргнавме додека луѓето бараа и никој од нив не можеше да не најде освен Сурака Бин Малик Бин Џусјум на коњ, реков; „О, Аллахов Пратеник, ќе нè стигне оној што нè лови“, Пратеникот одговорил: „Не биди тажен, Аллах е со нас“ додека Сурака не беше блиску до нас, на растојание од едно копје или две копја или три копја, реков; „О, Аллахов Пратеник, тој што нè лови - ќе не стигне“ и јас - во тоа време- плачев, Пратеникот праша: „Зошто плачеш? одговорив; „За Аллах, јас не плачам затоа што сум загрижен за себе, туку плачам затоа што сум загрижен за тебе“, тогаш Пратеникот на Аллах салаллалаху алејхи веселам се молел: „Го оставаме - Сурака- на Твојата волја“, потоа стапалата до стомакот на коњот на Сурака се лизнаа од земјата и силно се лизнаа во коњот; „О Мухамед, јас веќе знам дека ова е твое дело, затоа моли се на Аллах да ме спаси од она што ми се случи, а Аллах ќе ја чувам твојата вест во тајност за оние што те бараат зад мене, а еве ја мојата кожна стрела, земи дел од стрелите, всушност ќе поминеш низ моите камили и кози на ова и на ова место за твои потреби, па земи од нив. Абу Бекр продолжи, а потоа Ресуллаллаху алејхи веселам одговори; „Не ми треба“, тогаш Ресуллах салалалаху алејхи весалам се молеше за него, така што Сурака беше ослободен - од катастрофата што го снајде - и се врати кај своите пријатели, Ресуллах салалалаху алејхи весалам го продолжи своето патување со мене, кога стигнавме во Медина, луѓето не пречекаа и излегоа на улиците и на покривите на куќите. Слугите и децата брзо излегоа велејќи; „Алах е најголем, Ресуллах салалаху алејхи весалам дојде, Мухамед дојде“. Луѓето се расправаа за тоа кој од нив има право да ја окупира неговата куќа, па Ресуллах салалалаху алејхи весалам рече: „Вечерва ќе останам во куќата на бани Наџар, чичко Абдул Муталиб да ги почестам“, па кога беше утро следниот ден тој си замина како што беше наредено. Бара Бин Азиб рече; „Првиот мухаџирин кој дојде кај нас беше Мушаб Бин Умеир, брат на Бани Абдуд Дар, потоа Ибну Умми Мактум, кој беше слеп, брат на Бани Фихри, потоа Омар Бин Ал Хатхаб со дваесет луѓе јаваше, па прашавме; „Што направил Ресуллалаху алејхи веселам?“ тој одговори; „Тој беше зад мене“, потоа Ресуллах салаллаху алејхи веселам пристигна со Ебу Бекр, рече Баро; „Пророкот саллалаху алејхи весалам немаше да стигне - во Медина - освен ако во тоа време не запамтив неколку писма од Ал Муфашал. Израел рече; „Баро“ беше пријател на Ансарите од Бану Харица.
Hadith
Imam Ahmad : 4
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي
Откако ни кажа [Ваки'] тој рече; рече [Израил]; рече [Абу Исхак]; од [Заид Бин Јуцаи'] од [Ебу Бакр] што му го испратил пророкот саллаллаху алејхи весалам со изјава за независност од жителите на Мека; „За ниту еден многубош да не оди на хаџ по оваа година, никој нема да прави таваф гол и нема да влезе во рајот освен муслиман, кој има договор меѓу себе и Аллаховиот Пратеник, границата е до крајот на договорот, а Аллах и Неговиот Пратеник ќе бидат ослободени од многубошците“. Јазид рече; па си заминал со три лица. Потоа му рече на Али; „Следете го и вратете ми го Абу Бекр и пренесете ја изјавата од вас“. така и направи, рече; кога Абу Бекр дојде кај пророкот саллаллаху алејхи веселам, тој плачеше и праша; „О, Аллахов Пратеник, дали ми се случи нешто? тој одговори; „Ништо не ви се случило освен добро, но ми беше наредено оваа работа да не биде пренесена освен јас или некој од мене“.
Hadith
Imam Ahmad : 5
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى
Ни кажа [Мухамед Бин Џафар] тој рече; Поврзувајќи се со нас [Шу'ба] од [Језид Бин Кумаир] од [Сулаим Бин Амир] од [Аусат], тој рече; [Абу Бекр] ни проповеда и рече; Ресулаллаху алејхи весалам застана на моето место во првата година. Тогаш Абу Бекр заплака, па рече; замолете го Аллах за Ал му'Афаат - прошка - или тој вели Ал Аафија - безбедност - бидејќи на никого не му се дава ништо поголемо од Ал Аафија или Ал му'Афаат по верувањето, бидете искрени затоа што чесноста е заедно со доблеста и двете се на рајот, и држете се подалеку од лагите затоа што лагата е една со друга, а не правете го, а не бидете непријатели. врските на пријателството и одвратете се еден од друг, но бидете браќа како што нареди Аллах Теала.'
Hadith
Imam Ahmad : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
Ни беше кажано дека [Абдурахман Бин Мехди] и [Абу Амир] и двајцата рекоа; Откако ни кажа [Зухаир т.е. Ибну Мухамед] од [Абдула т.е. Ибну Мухамед Бин Акил] од [Муадз Бин Рифа'а Бин Рафи' Ал Ансари] од неговиот татко т.е. [Рифа'х Бин Рафи'] тој рече; Слушнав [Абу Бакар Еш Сидик] како проповеда од говорницата на Ресулаллаху алејхи весалам, а потоа вели; „Слушнав како Ресулалалаху алејхи весалам вели“, а Абу Бекр заплака кога го спомна името на Ресулалалаху алејхи весалам, а потоа замолкна од солзите и рече; „Го слушнав Ресуллаху алејхи весалам како вели на топол, топол ден како овој во првата година: „Побарајте од Аллах за прошка, безбедност и доверба во ахирет и светот“.
Hadith
Imam Ahmad : 7
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
Откако ни кажа [Абу Камил], тој рече; Ни беше кажано [Хаммед, имено Ибн Селемах] од [Ибн Абу Атик] од [неговиот татко] од [Абу Бакр], дека пророкот саллаллаху алејхи весалам рекол: „Сивак е чистач на устата и е задоволен од Аллах“.
Hadith
Imam Ahmad : 8
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا
Откако ни кажа [Хасим Бин Ал Касим] тој рече; Откако ни кажа [Ал Лаитс] тој рече; Ми кажа [Језид Бин Абу Хабиб] од [Абул Хаир] од [Абдула Бин Амру] од [Абу Бакар Еш Шиддик] дека му рекол на Ресулалах; „Научи ме на дуата со која се молам во мојата молитва“, Тој одговори: „прочитај, Аллахумма Иннии Жаламту Нафсии Жулман Кацииро, Вала Јагфируџ Џунууба Илаа Анта, Фагфирлии магфиратан Мин „Индика Вархамнии Иннака Антал Ѓофур“ и не сум згрешил себеси. можеш да ми ги простиш гревовите освен Ти, тогаш прости ми ги гревовите со прошка од твоја страна и помилуј ме, навистина ти си најпростлив, најмилосрден -'. [Јона] рече; „Кабиира - големо-“, ни го кажа тоа [Хасан Ал Аси јаб] од [Ибн Лахија] тој рече; тој рече: 'кабиираа -голема-'.
Hadith
Imam Ahmad : 9
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
Откако ни кажа [Абдуразак] тој рече; Нам [Мамар] од [Аз Зухри] од [Урвах] од [Ајсијах] ни беше кажано дека Фатима и Ал Абас дојдоа кај Абу Бекр, и двајцата бараа дел од нивното наследство од Пратеникот на Алах салаллалаху алејхи весалам, кога и двајцата ја побараа неговата земја за време на војната, а потоа му рекоа на [Какар] неговата земја за време на војната. нив; Всушност, го слушнав Аллаховиот Пратеник како вели: „Ние не сме наследени, богатството што го оставаме станува милостина, семејството на Мухамед јаде само од ова богатство“. Така, по Алах, јас нема да оставам нешто што го видов Ресуллах како го прави, освен ако дефинитивно не го сторам тоа.
Hadith
Imam Ahmad : 10
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ
Откако ни кажа [Абу Абдурахман Ал Мукри'] тој рече; Откако ни кажа [Haiwah Bin Syuraih] тој рече; Слушнав [Абдул Малик Бин Ал Харит] како вели; Вистина [Ебу Хурејра] рече; Слушнав [Абу Бакар Еш Сидик] како вели на овој говорница; Го слушнав Ресуллаху алејхи весалам како вели на овој ден од првата година, тогаш Абу Бекр беше толку изгубен во советот што заплака, а потоа рече; Го слушнав Аллаховиот Пратеник саллаллаху алејхи ве селлем како вели: „Не ви е дадено нешто - што е на повисока позиција - по искрена реченица како Ал Афија - безбедност -, затоа побарајте од Аллах Ал Афија“.
Hadith
Imam Ahmad : 11
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا
Откако ни кажа ['Афан] тој рече; Откако ни кажа [Хамам], тој рече; нè извести [Табит] од [Анас] дека [Ебу Бекар] му кажал, тој - Ебу Бекар- рече; Му реков на пророкот саллаллаху алејхи веселам кога беше во пештерата, - во друго пренесување рече; „И ние бевме во пештерата, - и ако еден од нив ги видеше неговите две нозе, ќе нè видат нас од под неговите нозе“, а тој рече: „О Ебу Бекр, што мислиш за двајца луѓе, зарем Аллах не е третиот од двајцата“.
Hadith
Imam Ahmad : 12
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
Откако ни кажа [Раух] тој рече; Ни кажа [Ибн Аби Арубах] од [Абу Ат Таије] од [Ал Мугира Бин Субаи'] од ['Амру Бин Хураитс] од [Абу Бакар Еш Шиддик], тој рече; „Расуллах салалаху алејхи весалам ни кажа дека Деџал ќе излезе од источниот дел на земјата наречен Курасан, многу луѓе ќе го следат, како нивните лица да се како зачукувани штитови“.
Hadith
Imam Ahmad : 13
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ
Откако ни кажа [Абу Саид] поранешен роб на Бани Хашим, тој рече; Ни го кажа [Шадака Бин Муса] пријателот Ад Дакик, од [Фаркад] од [Мура Бин Сјарахил] од [Абу Бакар Еш Шиддик], тој рече; Аллаховиот Пратеник, с.а.в.с., рекол: „Нема да влезат во рајот оние кои се непослушни, измамници, кукавици, ниту оние кои се однесуваат грубо, а луѓето кои прво ќе затропаат на вратата на рајот ќе бидат слуги кои се добри во извршувањето на она што е меѓу нив и нивниот господар Алах.
Hadith
Imam Ahmad : 14
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ
Ни кажа [Абдула Бин Мухамед Бин Абу Сјаиба]. Абдула рече; и го слушнав од Абдула Бин Ебу Сјаиба, рече тој; Ни кажа [Мухамед Бин Фудлеил] од [Ал Валид Бин Џумај'] од [Абу Ет Туфеил] тој рече; Кога пророкот умрел, Фатима му напишала писмо на Абу Бекр во кое содржи; „Дали вие или вашето семејство го наследувате пророкот саллалаху алејхи весалам? Тој одговори; „Не го наследив јас, туку нејзиното семејство“, рече Фатима; „Тогаш каде се акциите на Ресуллах салаллаху алејхи веселам? Така [Абу Бекр] рече; „Навистина го слушнав Аллаховиот Пратеник како вели; „Навистина, ако Аллах храни пророк, а потоа умре, тогаш Тој - Аллах - го прави за оние кои доаѓаат по него“, тогаш имам намера да им го вратам на муслиманите. тогаш Фатима рече; „Тогаш вие подобро знаете што сте слушнале од Аллаховиот Пратеник“.
Hadith
Imam Ahmad : 15
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى
Откако ни кажа [Ибрахим Бин Исак Ат Талакани] тој рече; Откако ми кажа [Надлар Бин Сјумаил Ал Мазини] тој рече; Откако ми кажа [Абу Наамах] тој рече; Откако ми кажа [Абу Хунаида Ал Бара' Бин Науфал] од [Валан Ал Адави] од [Хуџаифа] од [Абу Бакар Еш Шидик] тој рече; „Едно утро Ресуллах салалаху алејхи весалам го молеше утринскиот намаз. Потоа седна, се додека не дојде времето за духа, Ресуллах саллалаху алејхи весалам се насмеа, потоа седеше на првобитното место додека не се намаз на пладне, Аср и Магриб, не зборуваше до вечерната намаз на крајот на ноќта, потоа отиде дома кај своето семејство, а потоа луѓето му рекоа на Ебу Бекр; „Зошто не го прашате Аллаховиот Пратеник што направил денес, иако никогаш порано не го направил тоа? рече тој; потоа го праша, па тој одговори: 'да, ми покажаа што ќе се случи во работите на овој свет и ахирет, па оние што беа порано и оние што дојдоа беа собрани на едно место, потоа луѓето се плашеа од ова, па дојдоа кај Адам додека потта речиси ги покриваше, рекоа; „О Адам, ти си татко на човештвото и Аллах Азза ваџала те избра, затоа моли го Господарот твој да посредува за нас“, одговори Адам; „И јас се соочувам со она што се соочуваш со тебе, оди кај татко ти по татко ти, имено Ное“, навистина Аллах ги избра Адам, Ное, семејството Абрахам и семејството на „Имран над сите луѓе“. Така дојдоа кај Ное и рекоа; „Дај ни посредништво пред твојот Раб, бидејќи Аллах те избра тебе и ја услиши твојата молитва и не остави ниту една куќа меѓу неверниците на површината на земјата“. Тогаш Ное рече; „Не можам да се посредувам за тебе, затоа оди кај Ибрахим, бидејќи Аллах го направи негов љубовник“. Потоа отидоа кај Ибрахим, а Ибрахим рече; „Не можам да ти посредувам, оди кај Мојсеј, бидејќи Аллах еднаш директно разговарал со него“. Тогаш Муса одговори; „Го немам тоа што го барате, затоа оди кај Иса бин Мерјем, тој навистина може да излечи слепи, болни и да ги оживее мртвите“. Тогаш Исус одговори; „Го немам тоа што го бараш, но оди кај твојот господар, синот Адем, бидејќи неговиот гроб прв ќе се отвори на Денот на Воскресението, оди кај Мухаммед саллаху алејхи весалам, тој сигурно ќе се застапува за тебе пред твојот Раб“. Тој рече; „Така тој замина, а потоа Џибрил се соочи со својот Господар, а Аллах рече: „Дозволи му - посредувај - и дај му радосна вест за рајот“. тој вели; потоа Џибрил замина со радосната вест, потоа Мухаммед се поклони и се клањаше еден петок, а Аллах рече: „Крени ја главата, о Мухамед, кажи дека ќе те слушнат и посредувај, ти е дадена дозвола да посредуваш“. тој вели; па ја подигна главата и кога го погледна својот Господ, се поклони на сеџда за уште еден петок, а Аллах повторно рече: „Крени ја главата и кажи дека ќе те слушнат, посредувај, дозволено ти е да посредуваш“. тој вели; отиде да се поклони, а Гаврил му ги зеде двете раце, па отвори молитва што досега не му била отворена на ниту едно човечко суштество, па рече; „О, Рабо мој, ти ме создаде да бидам господар на синот на Адам и нема ароганција, ме направи првиот на кој му се отвори гробот на Денот на Воскресението и нема надменост, додека не направиш толку луѓе што доаѓаат во моето езеро колку што има меѓу Шона и Ајла“, тогаш беше речено; „Повикај ги шидикините за да се посредуваат“, тогаш беше речено; „Повикај ги Набс јас. Тој рече; потоа дојде Пратеникот со група негови следбеници, и имаше Пратеник со пет или шест следбеници, а имаше и Пратеник без следбеници, тогаш беше речено; „Повикај ги мачениците за да се застапуваат за оние што сакаат“. и Пратеникот саллаллаху алејхи весалам продолжил; па кога мачениците го направија тоа, Пратеникот рече: Аллах рече: „Јас сум најмилосрден од милостивите, влези во мојот рај оние што не ми придружуваат ништо“. рече тој; потоа влегоа во рајот. Тој рече: Тогаш Аллах рече: „Погледнете во пеколот, дали наоѓате некој што некогаш направил добро дело? „Тој вели; Така најдоа еден човек, а Аллах го праша: „Дали некогаш си направил некое добро дело? “ човекот одговорил; „Не, освен што во минатото им ги олеснив работите на луѓето во однос на купување и продавање“. Така Аллах рече: „Олесни му го на мојот слуга како што тој им го олесни на другите мои робови“. Потоа изведоа еден човек од пеколот, а Аллах го праша; „Дали некогаш сте направиле добри дела? “ одговори тој; „Не, освен ако не му реков на син ми дека ако умрам, изгори ме во оган, па мелеј ме како брашно, па однеси го во морето и расфрли го во воздухот, а по Алах, Господарот на сите светови, никогаш повеќе нема да може да ме врати“. Тогаш Аллах рече: „Зошто го направи тоа? “ одговори тој; „од страв од Тебе“. Пророкот саллалаху алејхи весалам продолжи: тогаш Аллах рече: „Еве го царството на најславното царство, тогаш навистина за вас тоа е слично, дури и десет пати повеќе од тоа“. Пророкот продолжи: слугата рече; „Зошто ме навредуваш кога си крал?“ Пророкот саллалаху алејхи весалам рекол: „Тоа е она што ме насмеа во минатото“.
Hadith
Imam Ahmad : 16
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ
Откако ни кажа [Хасим Бин Ал Касим] тој рече; Откако ни кажа [Зухаир имено Ибн Муавија] тој рече; Ни кажа [Исмаил Бин Абу Калид] тој рече; Откако ни кажа [Каис], тој рече; ' [Абу Бекр] стана и го пофали Аллах и го очисти, а потоа рече; „О луѓе, навистина го читате овој ајет: „О вие кои верувате, вие сте одговорни за секој себе, нема да ви наштети ни најмала личност што заблуда... - до крајот на стихот - и го ставивте на место, го слушнав Пратеникот на Аллах, саллаллаху алејхи веслалам, како вели: „Навистина, ќе се плашите, ако луѓето ќе се сменат, ќе се плашите! рашири казна на сите нив.' Тој вели; „И го слушнав Абу Бекр како вели; „О луѓе, држете се подалеку од лагата, зашто лагите ве оддалечуваат од верата.
Hadith
Imam Ahmad : 17
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا
Откако ни кажа [Хасим] тој рече; Откако ни кажа [на Шуба] тој рече; ме извести [Језид Бин Кумаир] тој рече; Слушнав [Сулаим Бин Амир] еден човек од Химјар, како раскажува приказна од [Аусат Бин Исмаил Бин Аусат Ал Баџали] кој раскажал приказна од [Ебу Бекар], дека ја слушнал кога умрел Аллаховиот Пратеник (мир и благослов на Аллах над него). Аллаховиот Пратеник застана во првата година кај мене, а потоа плачеше и рече: „Бидете искрени, бидејќи чесноста оди со добрината и двете се во рајот, и држете се подалеку од лагите, бидејќи тие се со грев и двајцата се во пеколот, и побарајте спас од Аллах, бидејќи навистина никому ништо не му се дава откако ќе поверува дека е подобро од спасението“. Потоа продолжи: „Не прекинувајте врски меѓу себе, избегнувајте еден со друг, мразете се и не завидувајте еден на друг, туку бидете Аллахови слуги кои се браќа“.
Hadith
Imam Ahmad : 18
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ
Откако ни кажа ['Афан] тој рече; Откако ни кажа [Абу Авана] од [Дауд Бин Абдула Ал Ауди] од [Хумаид Бин Абдурахман] тој рече; Кога умре Ресуллах салалаху алејхи весалам, [Абу Бакр] беше на периферијата на Медина, тој - Хумејд Бин Абдурахман - рече; потоа дојде и ја отвори крпата што му го покриваше лицето и го бакна и рече; „Подготвен сум да ги прифатам татко ми и мајка ми како ваш откуп, колку ќе ви бидат убави животот и смртта, умре Мухамед салалаху алејхи весалам, а Раб, сопственикот на Каба“. потоа го спомна хадисот. Тој вели; „Потоа Абу Бекр и Омар отидоа - кај Енсарите - кои меѓусебно се расправаа за лидерството, па ги сретнаа - Енсарите -, потоа Ебу Бекр зборуваше и не остави зад себе ништо што им беше објавено на енсарите и ништо што Пратеникот на Аллах саллаллаху алејхи ве селлем го спомна за нив, освен ако не ги спомна сите. „Навистина, веќе знаете дека Аллаховиот Пратеник (мир и благослов на Аллах над него) рекол: „Ако луѓето минеле низ една долина, а Ансарите низ друга долина, тогаш јас би поминал низ долината на Енсарите“. и веќе знаеш, о Сад, дека Аллаховиот Пратеник, саллаллаху алејхи ве селлем, рекол додека вие седевте - не правејќи ништо -: „Курејшите се задолжени за оваа работа, така што должните луѓе од народот ги следат совесните луѓе од нив - Курејшите - а нивните непослушни луѓе ги следат нивните непослушни луѓе“. тој вели; тогаш [Сад] одговори Абу Бекр; „Во право сте, ние сме министри додека вие сте лидери“.
Hadith
Imam Ahmad : 19
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ
Откако ни кажа [Али Бин Ајаси] тој рече; Откако ни кажа [Ал Аттаф Бин Калид] тој рече; Ми кажа [човек] од народот Башрох, од [Талха Бин Абдула Бин Абдурахман Бин Абу Бакар Еш Шиддик] рече; Слушнав дека [татко ми] спомнува дека [неговиот татко] го слушнал [Абу Бакр] како вели; Го прашав Ресулаллаху алејхи веселам; „О, Аллахов Пратеник, дали дејствијата се засноваат на нешта што се воспоставени или на нови работи? Тој одговори: „Но врз основа на работите што се утврдени“. рече, прашав; „Па, за што служи оваа практика, о Аллахов Пратеник? Тој рече: „На секој човек му е лесно да прави добри дела во согласност со целта за која е создаден“.
Hadith
Imam Ahmad : 20
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ
Откако ни кажа [Абул Јаман] тој рече; ни објави [Сјуаиб] од [Аз Зухри] тој рече; ме извести [човек експерт за јуриспруденција од ансарите] дека слушнал [Отман Бин Афан] како раскажува приказна; дека имало неколку другари на пророкот саллалаху алејхи веселам кои биле тажни кога пророкот саллалаху алејхи весалам умрел, така што речиси половина од нив станале вознемирени, рекол Осман; „И јас бев еден од нив, кога седев во сенката на еден од ѕидовите, Омер помина пред мене и ми се поздрави, но јас не почувствував дека минува и се поздравив, па тој почина додека не го запозна Ебу Бекр, а потоа му рече; „Има нешто што ќе ве изненади, всушност поминав пред Осман и го поздравив, но тој не одговори на мојот поздрав. Така, за време на владеењето на Ебу Бекр, дојдоа Омар и Ебу Бекр и двајцата ме поздравија, а потоа Ебу Бекр рече; „Твојот брат Омар дојде кај мене и рече дека поминал пред тебе и се поздравил, но ти не му одговорил, па што те натерало да го направиш тоа? рече тој, одговорив; „Не го направив тоа“. Така Омар рече; „Да, по Алах, вие го направивте тоа, но тоа беше поради вашата ароганција, о Бани Умејах“. Тој рече, одговорив; „Со Аллах, никогаш не почувствував дека си поминал и ме поздравил“, рече Абу Бекр; „Отман е во право, навистина си бил зафатен со некои работи од него“, па реков; „Да“ праша Омар; „Каква работа е тоа? тогаш Осман рече; „Алах почина неговиот пророк саллалаху алејхи весалам пред да го прашаме за безбедноста на оваа работа“, рече Абу Бекр; „Го прашав за аферата“, рече тој; па јас му се спротивставив и му реков: „По татко ми и мајка ми, имаш повеќе права над него“, рече [Ебу Бекр]; прашав; О, Пратеник на Аллах, како е ова безбедно? Тогаш Ресулллаху алејхи весалам рече: „Кој ќе добие казна од мене што еднаш му ја понудив на вујко ми, а потоа ќе ми ја врати, тогаш таа реченица ќе биде спас за него“.
