Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
Okkur [Abdullah bin Numair] var sagt að hann sagði; okkur [Isma'il] var sagt frá [Qais] að hann sagði; [Abu Bakr] stóð upp og lofaði Allah og vegsamaði hann og sagði síðan: Ó, fólk, vissulega lesið þið þetta vers: 'Ó, þið sem hafið trúað, gætið ykkar; enginn sem villist mun skaða ykkur ef þið látið leiðast'. -QS Al Maidah vers 105-. Og vissulega heyrðum við sendiboða Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) segja: 'Sannarlega, ef fólk sér illt og neitar því ekki, þá mun Allah næstum refsa þeim öllum.'
Hadith
Imam Ahmad : 2
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ
[Waki'] sagði okkur að hann hefði sagt; [Mis'ar] og [Sufyan] sögðu okkur frá [Uthman Bin Al Mughirah Ats Thaqafi] frá [Ali Bin Rabi'ah Al Walibi] frá [Asma'Bin Al Hakam Al Fazari] frá [Ali], hann sagði; ef ég heyri hadíth frá sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum), þá gagnast Allah mér af því eins og hann vill. Og ef einhver annar segir mér það, þá bið ég hann að sverja, og þegar hann sver við mig, þá trúi ég honum. Vissulega sagði Abu Bakr mér frá, og það er satt að [Abu Bakr] heyrði spámanninn (friður og blessun Allahs sé yfir honum) segja: 'Enginn maður drýgir synd og framkvæmir síðan þvott og fullkomnar þvott sinn,' - sagði Mis'ar; -' biður síðan, en Sufyan sagði 'biður síðan tvær rak'ah og biður Allah um fyrirgefningu nema að Allah fyrirgefi syndir hans.'
Hadith
Imam Ahmad : 3
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ
Hefur sagt okkur ['Amru Bin Muhammad Abu Sa'id ie Al 'Anqazi] að hann hafi sagt; Hefur sagt okkur [Ísrael] frá [Abu Ishaq] frá [Al Barra' Bin 'Azib], að hann hafi sagt; Abu Bakar keypti söðul af 'Azib fyrir þrettán dirham,' sagði Al Barra; þá sagði Abu Bakr við Azib; 'segðu Al Barro' að koma með hann heim til mín'. Þá svaraði 'Azib; 'nei, nema þú viljir segja okkur frá því sem þú gerðir þegar sendiboði Allah, megi Guð blessa hann og veita honum frið, fór með þér', sagði hann; þá sagði [Abu Bakr]; „Við fórum út að ganga á nóttunni og ókum hratt um veginn bæði daginn og nóttina sem við gengum um. Þegar við komum um hádegi og sólin var rétt fyrir ofan mig leit ég í kringum okkur til að sjá hvort þar væri skjól fyrir okkur. Stuttu síðar sá ég stóran stein og nálgaðist hann og þar kom í ljós lítið holrými - sem stóð í - sem var hulið af skugga steinsins. Ég tók því til og breiddi út leðurkápu handa sendiboða Guðs, Guð blessi hann og veiti honum frið. Þá sagði ég: „Leggstu niður, sendiboði Allahs.“ Hann lagðist niður. Þá fór ég út til að sjá hvort einhver væri að horfa. Skyndilega sá ég geitahirði. Ég spurði: „Hvers tilheyrir þú, ungi maður?“ Hann svaraði: „Hún tilheyrir manni frá Quraish.“ Þá nefndi hann nafn hans og ég þekkti hann. Ég spurði aftur: „Gefur geitin þín mjólk?“ Hann svaraði: „Já,“ spurði ég aftur: „Viltu mjólka fyrir mig?“ Hann svaraði: „Já,“ svo ég skipaði honum að halda á einni af geitunum sínum og hreinsa mjólkina úr geitinni og rykið af báðum höndum sínum. Ég kom með leðurkönnu með dúkloki á munninum, svo mjólkaði hann mjólk fyrir mig og ég hellti vatni í könnuna svo að botninn yrði ekki of heitur. Þá kom ég til sendiboða Allahs, sallallaahu ‘alaihi wasallam, til að gefa honum að drekka og það kom í ljós að hann hafði vaknað. Ég sagði: „Ó, sendiboði Allahs, drekktu.“ Hann drakk það þar til mér létti og þá sagði ég: „Er kominn tími til að við förum?“ Við lögðum af stað á meðan fólkið leitaði og enginn þeirra fann okkur nema Suraqah bin Malik bin Ju’shum á hestbaki. Ég sagði: „Ó, sendiboði Allahs, sá sem eltir okkur mun ná okkur.“ Spámaðurinn svaraði: „Vertu ekki dapur, vissulega er Allah með okkur.“ Þegar Suraqah var nálægt okkur, um það bil eins spjóts að lengd, eða tveggja eða þriggja spjóta að lengd, sagði ég: „Ó, sendiboði Allahs, sá sem eltir okkur mun ná okkur.“ Ég grét. Spámaðurinn spurði: „Hvers vegna grætur þú?“ Ég svaraði: „Fyrir Allah, ég græt ekki af ótta við sjálfan mig, heldur græt ég af ótta við þig.“ Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) bað: „Við skiljum Suraqah eftir þínum vilja.“ Þá rann hestur Suraqah af jörðinni niður á magann og hann stökk af honum og sagði: „Ó, Múhameð, ég veit að þetta er þitt verk, svo biðjið Allah að bjarga mér frá því sem hendir mig. Fyrir Allah, ég mun halda fréttum þínum leyndum fyrir þeim sem leita að þér á eftir mér. Og hér er leðurörvamælirinn minn, takið nokkrar af örvunum hans. Þið munið fara fram hjá úlföldum mínum og geitum á þessum stað, og þetta er það, svo takið eitthvað af því fyrir þarfir ykkar.“ Abu Bakr hélt áfram. Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) svaraði: „Ég þarf þess ekki.“ Þá bað Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) fyrir honum. Suraqah var leystur úr þeirri hörmung sem hafði dunið yfir hann og sneri aftur til félaga sinna. Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) hélt áfram ferð sinni með mér. Þegar við komum til Medínu tók fólkið á móti okkur og fór út á götur og upp á þök húsanna. Þjónarnir og börnin komu út í flýti og sögðu: „Allah er mikill, Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) er kominn. Múhameð er kominn.“ Fólkið deildi um hvor þeirra ætti rétt á að vera búsettur hjá honum, svo Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) sagði: „Í kvöld mun ég gista í húsi Abdul Muttalib frænda í Bani Najar til að sýna þeim virðingu.“ Svo næsta morgun lagði hann af stað eins og fyrirskipað var. Barra' Bin Azib sagði: „Fyrstur Muhajirin-mönnunum sem kom til okkar var Mus'ab Bin Umair, bróðir Bani Abdud Dar, síðan Ibn Umm Maktum, blindi bróðir Bani Fihri, og svo Umar Bin Al Khattab með tuttugu mönnum á ferð, svo við spurðum: „Hvað gerði sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum)?“ Hann svaraði: „Hann var á eftir mér“, síðan kom sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) með Abu Bakr. Barra' sagði: „Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) kom ekki - til Medínu - nema að á þeim tíma hafði ég lært nokkur af bréfunum frá Al Mufashal utanbókar.“ Ísrael sagði: „Barra' var félagi Ansar frá Bani Harithah.“
Hadith
Imam Ahmad : 4
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي
[Waki'] sagði okkur að hann hefði sagt; [Ísrael] sagði; [Abu Ishaq] sagði; frá [Zaid Bin Yutsai'] frá [Abu Bakr] að spámaðurinn (friður og blessun Allahs sé yfir honum) sendi hann með yfirlýsingu um aðskilnað frá fólki Mekka; 'svo að enginn fjölgyðistrúarmaður fari til að framkvæma Hajj eftir þetta ár, enginn framkvæmir Tawaf nakinn og enginn gangi inn í Paradís nema múslimi, hver sem hefur samning milli sín og sendiboða Allahs, þá er takmörk hans þar til sá samningur er uppfylltur, og Allah og sendiboði hans aðskilja sig frá fjölgyðistrúarmönnum'. Yazid sagði; svo hann lagði af stað með þremur mönnum. Þá sagði hann við Ali: 'Fylgdu honum og færðu Abu Bakr aftur til mín og flyttu yfirlýsinguna í gegnum þig'. Svo gerði hann það, sagði hann; þegar Abu Bakr kom til spámannsins (friður og blessun Allahs sé yfir honum), grét hann og spurði: 'Ó sendiboði Allahs, hefur eitthvað komið fyrir mig?' Hann svaraði; „Ekkert gerist hjá þér nema gott, en mér var skipað að málið skyldi ekki tilkynnt nema ég eða einhver úr mínum hópi.“
Hadith
Imam Ahmad : 5
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى
[Muhammad Bin Ja'far] sagði okkur að hann hefði sagt; [Shu'bah] sagði okkur frá [Yazid Bin Khumair] frá [Sulaim Bin 'Amir] frá [Ausath], hann sagði; [Abu Bakr] flutti prédikun fyrir okkur og sagði: Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé með honum) stóð í mínum stað fyrsta árið. Þá grét Abu Bakr og sagði síðan: Biðjið Allah um Al Mu'Aafaat - fyrirgefningu - eða hann sagði Al 'Aa'fiyah - hjálpræði -, því engum er gefið neitt betra en Al 'Aa'fiyah eða Al Mu'Aafaat eftir vissu, verið sannorð því heiðarleiki fylgir dyggð og báðir eru í paradís, og forðist lygar því lygar fylgja illsku og báðir eru í helvíti, og öfundið ekki hvort annað, verið fjandsamleg og slítið ekki skyldleikaböndum og snúið ykkur frá hvort öðru, heldur verið bræður eins og Allah almáttugur hefur boðið.
Hadith
Imam Ahmad : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
Það var sagt okkur [Abdurrahman Bin Mahdi] og [Abu 'Amir] að þeir báðir sögðu; Það var sagt okkur [Zuhair, þ.e. Ibn Muhammad] frá [Abdullah, þ.e. Ibn Muhammad Bin 'Aqil] frá [Mu'adh Bin Rifa'ah Bin Rafi' Al Ansari] frá föður sínum, þ.e. [Rifa'ah Bin Rafi'] sem sagði: Ég heyrði [Abu Bakr Ash Siddiq] flytja prédikun á predikunarstól sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum), þá sagði hann: 'Ég heyrði sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) segja: 'Og Abu Bakr grét þegar hann nefndi nafn sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum), þá hætti hann að gráta og sagði: 'Ég heyrði sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) segja á heitum degi eins og þessum á fyrsta ári: 'Biðjið Allah um fyrirgefningu, öryggi og vissu í lífinu eftir dauðann og í þessum heimi.''
Hadith
Imam Ahmad : 7
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
[Abu Kamil] sagði okkur, hann sagði; [Hammad, það er Ibn Salamah] sagði okkur frá [Ibn Abu 'Atiq] frá [föður sínum] frá [Abu Bakr], að spámaðurinn, megi Allah blessa hann og veita honum frið, sagði: 'Siwak er munnhreinsir og er Allah þóknanlegur.'
Hadith
Imam Ahmad : 8
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا
Hashim bin Al Qasim sagði okkur að hann hefði sagt; Hashim bin Al Qasim sagði okkur að hann hefði sagt; Hashim bin Abu Habib sagði mér að hann hefði sagt við Abu Bakr bin Siddiq að hann hefði sagt við sendiboða Allahs: „Kenn mér bæn sem ég bið um í bæn minni.“ Hann svaraði: „Lesið, Allahumma innii zhalamtu nafsii zulman katsiiro, wala yaghfirudz dhunuuba illaa anta, faghfirlii maghfiratan min 'indika warhamnii innaka antal ghafuurur rahiim.“ Ó Allah, ég hef gert sjálfum mér margt rangt og enginn getur fyrirgefið syndir nema Þú, svo fyrirgefðu mér syndir mínar með fyrirgefningu frá þér og miskunna mér. „Sannarlega, Þú ert hinn fyrirgefandi, hinn miskunnsami.“ [Yunus] sagði; „kabiiraa -stór-,“ sagði okkur [Hasan Al Ash yab] frá [Ibn Lahi'ah] og hann sagði; hann sagði: „kabiiraa -stór-“.
Hadith
Imam Ahmad : 9
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
[Abdur-Razzaq] sagði okkur að hann hefði sagt; [Ma'mar] sagði okkur frá [Az-Zuhri] frá ['Urwah] frá [Aisha] að Fatimah og Al-Abbas hefðu komið til Abu Bakr, bæði að krefjast arfleifðar sinnar frá sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum), á þeim tíma báðu þau bæði um land hans í orrustunni við Fadak og hlut hans í orrustunni við Khaibar, þá sagði [Abu Bakr] við þá: Ég heyrði sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) segja: 'Við erum ekki arfgeng, eignin sem við skiljum eftir er góðgerðarstarfsemi, fjölskylda Múhameðs borðar aðeins af þessari eign.' Svo fyrir Allah, ég mun ekki skilja neitt eftir sem ég sá sendiboða Allah gera nema að ég mun örugglega gera það.'
Hadith
Imam Ahmad : 10
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ
[Abu Abdurrahman Al Muqri'] sagði okkur að hann hefði sagt; [Haiwah Bin Shuraih] sagði okkur að hann hefði sagt; Ég heyrði [Abdul Malik Bin Al Harith] segja; Vissulega sagði [Abu Hurairah]; Ég heyrði [Abu Bakr Ash Siddiq] segja á þessum prédikunarstól; Ég heyrði sendiboða Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) segja á þessum degi á fyrsta ári, þá varð Abu Bakr gagntekinn af ráðleggingunum þar til hann grét og sagði; Ég heyrði sendiboða Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) segja: 'Þér verður ekki gefið neitt - sem er hærra í stöðu - eftir einlæg orð eins og Al-Afiyah - hjálpræði -, svo biðjið Allah um Al-Afiyah'.
Hadith
Imam Ahmad : 11
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا
Okkur ['Affan] var sagt að hann sagði; Okkur [Hammam] var sagt að hann sagði; Okkur [Thabit] var sagt frá [Anas] að [Abu Bakr] sagði honum, hann - Abu Bakr - sagði; Ég sagði við spámanninn sallallaahu 'alaihi wasallam þegar hann var í hellinum, - í annarri frásögn sagði hann; 'og við vorum í hellinum, - og ef einn þeirra sæi fætur hans, myndu þeir vissulega sjá okkur undan fótum hans', svo hann sagði: 'Ó Abu Bakr, hver er þín ályktun um tvo einstaklinga, er Allah ekki sá þriðji þeirra?'
Hadith
Imam Ahmad : 12
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
Okkur [Rauh] var sagt að hann sagði: Okkur [Ibn Abi 'Arubah] var sagt frá [Abu At Tayyah] frá [Al Mughirah Bin Subai'] frá ['Amr Bin Hurairah'] frá [Abu Bakr Ash Siddiq], hann sagði: 'Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé með honum) sagði okkur að Dajjal myndi koma frá austurhluta jarðarinnar sem kallast Khurasan, margir myndu fylgja honum, eins og andlit þeirra væru eins og hamraðir skildir'.
Hadith
Imam Ahmad : 13
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ
Abu Sa'id, fyrrverandi þræll Banu Hashim, sagði okkur: Sadaqah bin Musa, vinur Ad Daqiq, sagði okkur frá Farqad frá Murrah bin Syrahil frá Abu Bakr al-Siddiq, sem sagði: Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé með honum) sagði: „Enginn svindlari, enginn kjáni, enginn hugleysingi og enginn dónalegur maður mun ganga inn í Paradís, og þeir fyrstu til að banka upp á dyr Paradísar verða góðir þrælar sem eru góðir í því sem er á milli þeirra og Allahs, Hins hæsta, og því sem er á milli þeirra og húsbónda þeirra.“
Hadith
Imam Ahmad : 14
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ
Sagt frá okkur [Abdullah Bin Muhammad Bin Abu Shaibah]. Abdullah sagði; og ég heyrði það frá Abdullah Bin Abu Shaibah, sagði hann; Sagt frá okkur [Muhammad Bin Fudlail] frá [Al Walid Bin Jumai'] frá [Abu Ath Tufail] sagði hann; þegar sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) dó, skrifaði Fatimah bréf til Abu Bakr sem innihélt: „Ert þú eða fjölskylda hans erfingjar sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum)?“ Hann svaraði; „Ég erfði hann ekki, en fjölskylda hans erfði hann,“ sagði Fatimah; „Hvar er þá hlutur sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum)?“ Svo [Abu Bakr] sagði; „Sannarlega heyrði ég sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) segja: 'Sannarlega þegar Allah sér fyrir spámanni og lætur hann síðan deyja, þá gerir hann það fyrir þá sem koma á eftir honum', svo ég ætla að skila því til múslima.“ Þá sagði Fatima: „Í því tilfelli veistu betur en þú heyrðir frá sendiboða Allah.“
Hadith
Imam Ahmad : 15
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى
Okkur [Ibrahim Bin Ishaq Ath Thalaqani] var sagt að hann sagði; Mér [An Nadlar Bin Shumail Al Mazini] var sagt að hann sagði; Mér [Abu Na'amah] var sagt að hann sagði; Mér [Abu Hunaidah Al Barra' Bin Naufal] var sagt að [Walan Al 'Adawi] að [Hudhaifah] að [Abu Bakr Ash Siddiq] að hann sagði; 'Einn morgun bað sendiboði Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) Fajr bænina, síðan settist hann niður, þar til tíminn fyrir Dhuhr rann upp, sendiboði Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) hló, síðan settist hann niður á sínum upprunalega stað þar til hann bað Dhuhr, Asr og Maghrib bænirnar, og hann talaði ekki fyrr en Isha bænin í lok kvöldsins, síðan sneri hann aftur til fjölskyldu sinnar, svo fólkið sagði við Abu Bakr; „Hvers vegna spurðir þú ekki sendiboða Allah um það sem hann gerði í dag, þegar hann hafði aldrei gert neitt áður?“ Hann sagði; Þá spurði hann hann, og hann sagði: „Já, mér hefur verið sýnt hvað mun gerast í málum þessa heims og hins vegar, svo fólk fortíðarinnar og þeir sem munu koma saman á einum stað, svo fólkið var hræddur við það, svo það kom til Adams meðan svitinn huldi þá næstum, það sagði: „Ó Adam, þú ert faðir mannkynsins og Allah 'azza wajalla hefur valið þig, svo biddu um fyrirbæn fyrir okkur hjá Drottni þínum,“ sagði Adam: „Ég stend frammi fyrir því sem þú stendur frammi fyrir, farðu til föður þíns eftir föður þinn, það er að segja Nóa, 'vissulega hefur Allah valið Adam, Nóa, fjölskyldu Ibrahims og fjölskyldu 'Imrans umfram allar þjóðir'. Þá komu þeir til Nóa og sögðu: 'Biðjið fyrir okkur hjá Drottni þínum, því að Allah hefur valið þig og svarað bæn þinni og hann hefur ekki skilið vantrúuðum eftir eitt einasta heimili á jörðinni.'“ Þá sagði Nói: „Ég get ekki beðið fyrir þig, farðu því til Ibrahims því Guð gerði hann að elskhuga sínum.“ Þá fóru þeir til Ibrahims og Ibrahim sagði: „Ég get ekki beðið fyrir þig, farðu til Móse því Guð talaði einu sinni beint við hann.“ Þá svaraði Móse: „Ég hef ekki það sem þú biður um, farðu því til Ísa bin Maryam, hann getur læknað blinda, holdsveika og reist upp dauða.“ Þá svaraði Ísa: „Ég hef ekki það sem þú biður um, en farðu til að hitta meistara þinn, son Adams, því gröf hans verður opnuð í fyrsta skipti á dómsdegi, farðu til að hitta Múhameð, megi Guð blessa hann og veita honum frið, hann mun örugglega biðja fyrir þér frammi fyrir Drottni þínum.“ Hann sagði: „Svo hann fór, þá sneri Jibreel sér að Drottni sínum, þá sagði Guð: „Leyfðu honum að biðja fyrir þér og gefðu honum gleðifréttir í himnaríki.“ Sagði hann; Þá fór Gabríel með gleðifréttirnar, svo Múhameð laut niður og varpaði sér fram í einn föstudag, þá sagði Allah: „Lyftu höfði þínu, ó Múhameð, segðu að þú verðir heyrð/ur og biddu, þér hefur verið gefið leyfi til að biðja.“ Hann sagði; Svo lyfti hann höfði sínu og þegar hann horfði á Drottin sinn varpaði hann sér einnig fram í annan föstudag, og Allah sagði aftur: „Lyftu höfði þínu og segðu að þú verðir heyrð/ur, biddu, þér hefur verið gefið leyfi til að biðja.“ Hann sagði; Svo fór hann að varpast fram og Gabríel hélt í hendur hans, síðan opnaði hann bæn sem aldrei hafði verið opnuð áður fyrir mannveru, þá sagði hann: „Ó, Drottinn minn, þú hefur skapað mig sem húsbónda Adams barna og það er enginn hroki, þú hefur gert mig að fyrstu manneskjunni sem gröf verður opnuð á upprisudeginum og það er enginn hroki, fyrr en þú hefur gert fjölda fólks sem kemur að brunni mínum eins og er á milli Shona og Ailah,“ þá var sagt; „Kallið á Siddiqin svo að þeir biðji fyrir,“ þá var sagt; „Kallið á spámennina.“ Hann sagði; þá kom spámaðurinn með hópi fylgjenda sinna, og þar var spámaður með fimm og sex fylgjendur, og þar var spámaður án fylgjenda, þá var sagt; „Kallið á píslarvottana svo að þeir geti biðjið fyrir hverjum sem þeir vilja.“ Og spámaðurinn sallallaahu 'alaihi wasallam hélt áfram; þá þegar píslarvottarnir höfðu gert það, sagði spámaðurinn: Allah segir: „Ég er miskunnsamasti miskunnsami, leyfið þeim inn í Paradís mína sem tengja ekkert við mig.“ Hann sagði; þá gengu þeir inn í Paradís. Hann sagði: þá sagði Allah: „Lítið í helvíti, finnið þið einhvern sem hefur nokkurn tíma unnið gott verk?“ Hann sagði; þá fundu þeir mann, þá spurði Allah hann: „Hefur þú einhvern tíma unnið gott verk?“ Maðurinn sagði; „Nei, nema að ég gerði hlutina auðvelda fyrir fólk í viðskiptum.“ Þá sagði Allah: „Gerið það auðvelt fyrir þjón minn eins og hann hefur gert það auðvelt fyrir aðra þjóna.“ Þá leiddu þeir mann upp úr helvíti og Allah spurði hann: „Hefur þú einhvern tíma gert eitt einasta gott verk?“ Hann svaraði: „Nei, nema hvað ég sagði einu sinni syni mínum að þegar ég dey, brenndu mig í eldi og malaðu mig síðan þar til ég yrði eins og hveiti, taktu mig síðan með þér til sjávar og dreifðu því í loftið, þá fyrir Allah, Drottinn veraldar, mun það aldrei geta skilað mér.“ Þá sagði Allah: „Hvers vegna gerðir þú það?“ Hann svaraði: „Af ótta við þig.“ Spámaðurinn sallallaahu 'alaihi wasallam hélt áfram: Þá sagði Allah: „Líttu á stærsta ríkið, þá er það sannarlega eins fyrir þig, jafnvel tífalt eins.“ Spámaðurinn hélt áfram: Þjónninn sagði: „Hvers vegna móðgar þú mig þegar þú ert konungurinn?“ Spámaðurinn sallallaahu 'alaihi wasallam sagði: „Það er það sem fær mig til að hlæja á tíma Dluha.“
Hadith
Imam Ahmad : 16
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ
Hashim bin Al Qasim sagði okkur að hann hefði sagt; Hashim bin Al Qasim sagði okkur að hann hefði sagt; Hashim bin Zuhair bin Mu'awiyah sagði okkur að hann hefði sagt; Hashim bin Isma'il bin Abu Khalid sagði okkur að hann hefði sagt; Hashim bin Qays sagði okkur að hann hefði sagt; '[Abu Bakr] stóð upp og lofaði Allah og vegsamaði hann, síðan sagði hann; 'Ó fólk, þið kvödduð þetta vers: 'Ó þið sem hafið trúað, þið berið ábyrgð á ykkur sjálfum, enginn ykkar mun skaðast af þeim sem villast af leið' - þar til í lok verssins - og þið setjið það úr skorðum, ég heyrði sendiboða Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) segja: 'Sannarlega, ef maður sér illt og breytir því ekki, þá er óttast að Allah muni dreifa refsingunni yfir þá alla.' Hann sagði; 'Og ég heyrði Abu Bakr segja: 'Ó fólk, forðist lygar, því lygar fjarlægja ykkur frá trú.''
Hadith
Imam Ahmad : 17
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا
Hashim sagði okkur það; Shu'bah sagði okkur það; Yazid bin Khumair sagði mér það; ég heyrði Sulaym bin 'Amir, mann frá Himyar, segja okkur frá Ausath bin Isma'il bin Ausath Al Bajali, sem sagði okkur frá Abu Bakr, að hann hefði heyrt þegar sendiboði Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) dó, að hann hefði sagt: Sendiboði Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) stóð í mínum stað á fyrsta árinu og grét og sagði: "Verið sannorðir, því sannleikur fylgir góðvild og báðir eru í paradís, og forðist lygi, því henni fylgir synd og báðir eru í helvíti, og leitið hjálpræðis frá Allah, því engum er gefið neitt betra en hjálpræði eftir trú sína." Síðan hélt hann áfram, "Slitið ekki skyldleikaböndum, forðist hvort annað, hatið hvort annað og öfundið ekki hvort annað, heldur verið þjónar Allah sem bræður."
Hadith
Imam Ahmad : 18
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ
['Affan] sagði okkur að hann hefði sagt; [Abu 'Awanah] sagði okkur frá [Daud Bin Abdullah Al Audiy] frá [Humaid Bin Abdurrahman] að hann hefði sagt; þegar sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) lést, var [Abu Bakr] í útjaðri Medínu, hann (Humaid Bin Abdurrahman) sagði; þá kom hann og opnaði klútinn sem huldi andlit hans og kyssti hann og sagði: 'Ég er tilbúinn að gefa föður minn og móður sem lausnargjald fyrir þig, hversu fallegt líf þitt og dauði er, Múhameð (friður og blessun Allahs sé yfir honum) er látinn, og við Drottin Kaaba'. þá minntist hann á hadíðinn. Hann sagði; „Þá lögðu Abu Bakr og Umar af stað - til Ansara - sem voru að deila um forystuna, þar til þeir hittu þá - Ansara -, þá talaði Abu Bakr og gleymdi engu sem hafði verið opinberað Ansara eða neinu sem sendiboði Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) nefndi um þá nema að hann nefndi allt, og hann sagði: „Þú veist að sendiboði Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) sagði: 'Ef maður færi um dal og Ansar færu um annan dal, þá myndi ég fara um Ansar dalinn.' Og þú veist, Ó Sa'd, að sendiboði Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) sagði meðan þú satst - án þess að gera neitt -, 'Kúraistar ráða þessu máli, svo hinir guðhræddu meðal fólksins fylgja hinum guðhræddu meðal þeirra - Kúraistar - og hinir óhlýðnu meðal þeirra fylgja hinum óhlýðnu meðal þeirra.'" Hann sagði; þá svaraði [Sa'd] Abu Bakr: „Þú hefur rétt fyrir þér, við erum ráðherrarnir og þið eruð leiðtogarnir.“
Hadith
Imam Ahmad : 19
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ
[Ali Bin 'Ayyash] sagði okkur að hann hefði sagt; [Al 'Aththaf Bin Khalid] sagði okkur að hann hefði sagt; [Maður] frá Basrah-fólki sagði mér frá [Talhah Bin Abdullah Bin Abdurrahman Bin Abu Bakr Ash Siddiq] sagði hann; Ég heyrði [föður minn] minnast á að [faðir hans] heyrði [Abu Bakr] segja; Ég spurði sendiboða Allahs sallallaahu 'alaihi wasallam; 'Ó, sendiboði Allahs, byggist athöfnin á viðurkenndum málum eða á nýuppgötvuðum málum?' Hann svaraði: 'En á viðurkenndum málum'. Hann sagði, ég spurði; 'Hver er þá tilgangur athafnarinnar, ó, sendiboði Allahs? Hann sagði: 'Sérhverjum manni er gert auðvelt að framkvæma samkvæmt þeim tilgangi sem hann var skapaður fyrir'.
Hadith
Imam Ahmad : 20
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ
[Abul Yaman] sagði okkur að hann hefði sagt; [Shu'aib] sagði okkur að [Az-Zuhri] hefði sagt mér að [lögfræðingur frá Ansar] hefði sagt mér að hann hefði heyrt [Uthman bin 'Affan] segja okkur að sumir af félögum spámannsins (friður og blessun Allahs sé yfir honum) hefðu verið dapur þegar spámaðurinn (friður og blessun Allahs sé yfir honum) lést, svo að næstum allir þeirra urðu grunsamlegir. Uthman sagði: "Og ég var á meðal þeirra, þegar ég sat í skugga veggjar, gekk Umar fram hjá mér og heilsaði mér, en ég fann ekki að hann gengi fram hjá og heilsaði mér, svo hann gekk fram hjá þar til hann hitti Abu Bakr, þá sagði hann við hann: 'Það er eitthvað sem mun koma þér á óvart, reyndar gekk ég fram hjá Uthman og heilsaði honum, en hann svaraði ekki kveðju minni.'" Á valdatíma Abu Bakrs komu Umar og Abu Bakr og báðir heilsuðu mér. Þá sagði Abu Bakr: „Bróðir þinn, Umar, hefur komið til mín og sagt að hann hafi gengið fram hjá þér og síðan heilsað þér, en þú svaraðir honum ekki, hvað kom þér til að gera það?“ sagði hann, ég svaraði; „Ég gerði það ekki.“ Þá sagði Umar: „Já, fyrir Guðs hönd, þú gerðir það, en það var vegna hroka þíns, Umayyadar.“ Hann sagði, ég svaraði; „fyrir Guðs hönd, ég fann aldrei fyrir því að þú gengir fram hjá og heilsaðir mér,“ sagði Abu Bakr; „Uthman hefur rétt fyrir þér, þú hefur verið upptekinn við erindi frá honum,“ þá sagði ég; „já,“ spurði Umar; „hvaða erindi er það?“ Þá sagði Uthman; „Allah lést spámaður sinn, megi Guð blessa hann og veita honum frið, áður en við spurðum hann um öryggi þessa máls,“ sagði Abu Bakr; „Ég hef spurt hann um málið,“ sagði hann; Svo ég stóð upp á móti honum og sagði við hann: „Fyrir sakir föður míns og móður átt þú meiri rétt á honum,“ sagði [Abu Bakar]. Ég spurði: „Ó, sendiboði Allahs, hvernig er öryggi þessa máls?“ Þá sagði sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum): „Sá sem þiggur orð frá mér sem ég bauð frænda mínum og skilar því síðan til mín, þá mun það orð verða honum til hjálpræðis.“
