Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadísz
Hadísz
Imam Ahmad : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
Elmondta nekünk [Abdullah Bin Numair] – mondta; tájékoztatott minket [Ismáil]-ból [Qaisból] – mondta; [Abu Bakr] felállt, dicsérte Allahot és megtisztította Őt, majd azt mondta: Ó, emberek, valóban olvastátok ezt a verset: „Ó, ti hívők, vigyázzatok magatokra! Egyetlen félrevezetett ember sem árthat nektek, ha útmutatást kaptatok.” – QS Al Maidah 105. vers – És valóban hallottuk, hogy Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: „Bizony, ha az emberek látják a gonoszt és nem tagadják, akkor Allah majdnem megbünteti őket.”
Hadísz
Imam Ahmad : 2
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ
Miután elmondta nekünk [Waki'], azt mondta; Miután elmondta nekünk [Mis'arnak] és [Sufyannak] [Uthman Bin Al Mughirah Ats Tsaqafi]-tól [Ali Bin Rabi'ah Al Walibi]-tól [Asma'Bin Al Hakam Al Fazari]-tól [Ali]-tól, azt mondta: Ha hallok egy hadíszt Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam-tól, akkor Allah a szerint ad nekem belőle hasznot, amit akar. És ha valaki más mondja el nekem, akkor megkérem, hogy esküdjön meg, ha megesküdött nekem, akkor megerősítem. Valóban, Abu Bakr elmondta nekem, és igaz, hogy [Abu Bakar] hallotta a Prófétát (béke legyen vele) mondani: "Nem az az ember, aki bűnt követ el, majd megmosakodik, és jól is teszi a mosakodását" - mondta Mis'ar; – majd imádkozott, míg Sufyan azt mondta: „aztán két rakát imádkozott, és Allah bocsánatát kérte, kivéve, ha Allah biztosan megbocsátja a bűneit”.
Hadísz
Imam Ahmad : 3
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ
Miután elmondta nekünk [Amru Bin Muhammad Abu Szaídnak, azaz Al 'Ankazinak], azt mondta; Miután elmondta nekünk [Israilnek] [Abu Ishaqtól] [Al Barra' Bin 'Azibtól], azt mondta; Abu Bakr vett egy nyerget 'Azibtól tizenhárom dirhamért, Al Barra' mondta; majd Abu Bakr azt mondta Azibnak: 'Mondd meg Al Barrónak, hogy vigye el a házamba'. Erre 'Azib így válaszolt: 'Nem, hacsak nem akarod elmondani nekünk, mit tettél, amikor Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kijött veled'. Azt mondja; majd [Abu Bakr] azt mondta: „Éjszaka sétáltunk, és gyorsítottunk az utunkat nappal és éjszaka, amelyen elhaladtunk. Amikor a dhuhri naphoz értünk, és a nap pontosan a fejünk felett járt, körülnéztem, hogy találok-e menedéket számunkra. Egy pillanattal később megláttam egy nagy sziklát, odamentem, és kiderült, hogy egy kis üreg van – kiállva –, amelyet a szikla árnyéka takart. Rendbe tettem a helyet, és leterítettem egy bőrköpenyt Allah Küldöttének (béke legyen vele). Aztán azt mondtam: »Feküdj le, ó, Allah Küldötte!« Lefeküdt. Aztán kimentem, hogy megnézzem, keres-e valaki. Hirtelen megláttam egy kecskepásztort. Megkérdeztem: »Kihez tartozol, ó, fiatalember?« Azt válaszolta: »Egy Kurajsból való emberhez tartozom.« Aztán megmondta a nevét, és felismertem. Újra megkérdeztem: »Adnak-e tejet a kecskéid?« Azt válaszolta: »Igen« – kérdeztem újra. »Megfejed őket nekem?« Azt válaszolta: »Megfejed őket?«” „Igen”, ezért megparancsoltam neki, hogy fogja meg az egyik kecskét, és tisztítsa meg a kecsketejet és a tenyerét a portól. Hoztam egy bőr geribát, amelynek a szája le volt takarva, majd ő fejt nekem egy kis tejet, én pedig vizet öntöttem a geribára, hogy az alja ne forrósodjon fel túl. Aztán odamentem Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallamhoz, hogy adjak neki inni, és kiderült, hogy felébredt álmából. Azt mondtam: „Ó, Allah Küldötte, idd meg!” Addig itta, amíg megkönnyebbültem, akkor azt mondtam: „Ideje indulnunk?” Így hát elindultunk, miközben az emberek kerestek, és senki sem talált meg minket, kivéve Suraqah Bin Malik Bin Ju'syumot lóháton. Azt mondtam: „Ó, Allah Küldötte, aki minket vadászik, utolér minket” – válaszolta a Próféta. „Ne szomorkodj, Allah velünk van.” Amíg Suraqah közel nem ért hozzánk, körülbelül egy, két vagy három lándzsa távolságra – mondtam. „Ó, Allah Küldötte, aki vadászik ránk, utolér minket.” Én pedig – ekkor – sírtam, a Próféta megkérdezte: „Miért sírsz?” Azt válaszoltam: „Allahra esküszöm, nem azért sírok, mert magamért aggódom, hanem azért, mert érted aggódom.” Ekkor a Próféta imádkozott: „Átadjuk őt – Suraqah – a Te akaratodnak.” Ekkor Suraqah lovának lábai a hasáig a kemény földbe csúsztak, ő leugrott róla és azt mondta: „Ó, Mohamed, tudom, hogy ez a te tetted, imádkozz Allahhoz, hogy mentsen meg attól, ami velem történt. Allahra esküszöm, titokban tartom a híredet azok előtt, akik mögöttem vannak, és akik téged keresnek. Itt van a bőr tegezem, végy el néhány nyilat, sőt, át fogsz haladni a tevéim és kecskéim között ezen és ezen a helyen, ezért végy el tőlük a szükségleteidre.” Abu Bakr folytatta, majd a Próféta válaszolt: „Nincs rá szükségem”, majd Shallallahu Alaihi Wasallam próféta imádkozott érte, így Suraqah megszabadult – a őt ért katasztrófától – és visszatért barátaihoz. Shallallahu Alaihi Wasallam próféta folytatta útját velem. Amikor megérkeztünk Medinába, az emberek üdvözöltek minket, és kijöttek az utcákra és a házak tetejére. A szolgák és a gyerekek azonnal kijöttek, és ezt mondták: „Allah a legnagyobb, Shallallahu Alaihi Wasallam próféta eljött, Mohamed eljött”. Az emberek vitatkoztak, hogy kinek van joga elfoglalni a házát általa. Ekkor Shallallahu Alaihi Wasallam próféta azt mondta: „Ma este Bani Najar Abdul MuTalib nagybátyám házában szállok meg, hogy tisztelegjek előttük.” Másnap reggel, amikor a parancsnak megfelelően távozott, Barra' Bin Azib azt mondta: „Az első muhadzsirin, aki hozzánk érkezett, Mush'ab Bin Umair volt, Bani Abdud Dar testvére, majd Ibnu Ummi Maktum, aki vak volt, Bani Fihri testvére, végül Umar Bin Al Khaththab húsz emberrel lovagolt, ezért megkérdeztük: »Mit tett Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam?« – válaszolta; »Mögöttem jött«, majd megérkezett Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam Abu Bakrral. Barro azt mondta: »Allah Küldötte, Shallallahu Alaihi Wasallam nem érkezett volna meg Medinába, hacsak akkoriban nem jegyeztem volna meg Al Mufashal néhány levelét.« Izrael azt mondta: »Barro« a Banu Haritsah-i Ansar barátja volt.”
Hadísz
Imam Ahmad : 4
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي
Miután elmondta nekünk [Waki'], azt mondta; azt mondta [Israil]; azt mondta [Abu Ishaq]; [Zaid Bin Yutsai']-tól [Abu Bakar], hogy a Próféta (béke legyen vele) elküldte őt Mekka népétől való függetlenségének nyilatkozatával: „Tehát egyetlen politeista sem mehet a haddzsra ez év után, senki sem végezheti meztelenül a tawafot, és nem léphet be a mennybe, kivéve egy muszlim, akinek megállapodása van Allah Küldöttjével, a határ a megállapodás végéig tart, és Allah és az Ő Küldötte mentesek lesznek a politeistáktól.” Yazid azt mondta; ezért elment három emberrel. Aztán azt mondta Alinak: „Kövessétek őt, és adjátok vissza nekem Abu Bakrt, és adjátok át a nyilatkozatotokat.” Így is tett, mondta; amikor Abu Bakr elment a Prófétához (béke legyen vele), kiáltott és megkérdezte: „Ó, Allah Küldötte, történt velem valami?” – válaszolta. „Csak jó fog történni veled, de azt a parancsot kaptam, hogy ezt az ügyet csak én vagy valamelyik közülem közvetítsem.”
Hadísz
Imam Ahmad : 5
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى
Elmondta nekünk [Muhammad Bin Dzsa’fár]: „Miután elbeszélte nekünk [Shubah]-t [Yazid Bin Khumair]-tól, [Sulaim Bin Amir]-től [Ausath]-ból, azt mondta: [Abu Bakr] prédikált nekünk és azt mondta: Rasullah Shallallahu Alaihi Wasallam az első évben a helyemen állt.” Akkor Abu Bakr sírt, majd azt mondta: „Kérjetek Allahtól bocsánatot – vagy azt mondja: biztonságot –, mert senkinek sem adatik nagyobb, mint az ’Aa’fiyah vagy az ’Mu’Aafaat’ a hit után. Legyetek becsületesek, mert az becsületesség együtt jár az erénnyel, és mindkettő a mennyben van. Tartsátok magatokat távol a hazugságtól, mert a hazugság együtt jár a gonoszsággal, és mindkettő a pokolban van. Ne irigykedjetek egymásra, ne legyetek ellenségesek, és ne vágjátok el a barátsági kötelékeket, és ne forduljatok el egymástól. Legyetek testvérek, ahogy Allah megparancsolta.”
Hadísz
Imam Ahmad : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
Azt mondták nekünk, hogy [Abdurrahman Bin Mahdi] és [Abu Amir] is ezt mondták: Miután elmondta nekünk [Zuhair, azaz Ibnu Muhammad]-nak [Abdullah-tól, azaz Ibnu Muhammad Bin 'Aqil-tól], [Mu'adz Bin Rifa'ah Bin Rafi' Al Ansari-tól], az apjától, azaz [Rifa'ah Bin Rafi'-tól], azt mondta: Hallottam, hogy [Abu Bakar Ash Siddiq] Rasullah Shallallahu Alaihi Wasallam szószékéről prédikál, majd ezt mondta: „Hallottam Rasullah Shallallahu Alaihi Wasallam-ot mondani;” És Abu Bakr sírt, amikor Rasullah Shallallahu Alaihi Wasallam nevét említette, majd abbahagyta a sírást, és azt mondta: „Hallottam Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam-ot mondani egy ilyen forró, forró napon az első évben: »Kérj Allahtól bocsánatot, biztonságot és bizalmat a túlvilágon és a világban«.”
Hadísz
Imam Ahmad : 7
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
Miután elmondta nekünk [Abu Kamilnak], azt mondta: Azt mondták nekünk [Hammadnak, azaz Ibn Szalamáhnak] [Ibn Abu 'Atiqtól] [az apjától] és [Abu Bakrtól], hogy a Próféta (béke és áldás legyen vele) azt mondta: „A szivak szájtisztító és elégedett Allah-lal”.
Hadísz
Imam Ahmad : 8
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا
Miután elmondta nekünk [Hasyim Bin Al Qasim], azt mondta; Miután elmondta nekünk [Al Laits], azt mondta: Azt mondta nekem [Yazid Bin Abu Habib], [Abul Khair], [Abdullah Bin Amru] és [Abu Bakar Ash Siddiq], hogy azt mondta Rasulllahnak: „Taníts meg nekem a du'át, amellyel imádkozom az imáimban” – válaszolta; „Olvasd el: Allahumma Innii Zhalamtu Nafsii Zhulman Katsiiro, Walaa Yaghfirudz Dzunuuba Illaa Anta, Faghfirlii maghfiratan Min 'Indika Warhamnii Innaka Antal Ghofuurur Rahiim” – „Ó, Allah, sokat vétkeztem magam ellen, és senki sem bocsáthatja meg bűneimet, csak Te, ezért bocsásd meg bűneimet a Te oldaladról, és könyörülj rajtam, mert valóban mindenható, megbocsátó és irgalmas vagy.” [Jónás] azt mondta: 'kabiiraa -big-' mondta nekünk [Hasan Al Asy yab] [Ibn Lahi'ah-tól], mondta; mondta; 'kabiiraa -nagy-'.
Hadísz
Imam Ahmad : 9
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
Miután elmondta nekünk [Abdurrazzaq], azt mondta: Elmondta nekünk [Ma'mar]-nak [Az Zuhri-tól] ['Urwah-tól] [Aisyah-tól]; hogy Fatimah és Al-Abbas Abu Bakrhoz jöttek, és mindketten követelték örökségük egy részét Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallamtól. Akkoriban mindketten kérték a földjét a Fadak háborúból és a részesedését a Khaibar háborúból, majd [Abu Bakar] azt mondta nekik: Bizony, hallottam Allah Küldöttét azt mondani: 'Nem örökölünk, a vagyon, amit hagyunk, alamizsnává válik, Mohamed családja csak ebből a vagyonból eszik.' Tehát Allahra mondom, nem fogok feladni semmit, amit Rasulullah cselekedni láttam, hacsak nem teszem meg határozottan.'
Hadísz
Imam Ahmad : 10
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ
Miután elmondta nekünk [Abu Abdurrahman Al Muqri], azt mondta; Miután elmondta nekünk [Haiwah Bin Syuraih], azt mondta; Hallottam [Abdul Malik Bin Al Harith] szavát; Bizony, [Abu Hurairah] mondta; Hallottam [Abu Bakar Ash Siddiq] szavát ezen a szószéken; Hallottam a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam profeettát mondani az első év ezen a napján, akkor Abu Bakr annyira elveszett a tanácsában, hogy sírt, majd azt mondta; Hallottam a Rasulullahu Sallallahu Alaihi Wasallam profeettát mondani: „Nem kaptok semmi olyat – ami magasabb pozícióban van – egy őszinte mondat, mint az Al Afiyah – biztonság – után, kérjétek hát Allahtól az Al Afiyah-t”.
Hadísz
Imam Ahmad : 11
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا
Miután elmondta nekünk ['Affan]-t, azt mondta; Miután elmondta nekünk [Hammam]-ot, azt mondta; tájékoztatott minket [Thabit]-ot [Anas-tól], hogy [Abu Bakar] elmondta neki, ő - Abu Bakar - azt mondta: Azt mondtam Sallallahu Alaihi Wasallam Prófétának, amikor a barlangban volt - egy másik elbeszélésben azt mondta; 'és mi a barlangban voltunk, - és ha egyikük látta volna a két lábát, minket láttak volna a lába alól' - akkor azt mondta: 'Ó, Abu Bakr, mit gondolsz két emberről, nem Allah a harmadik a kettő közül?'
Hadísz
Imam Ahmad : 12
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
Miután elmondta nekünk [Rauh]-ot, azt mondta: Elmondta nekünk [Ibn Abi 'Arubah]-t [Abu At Taiyyah-tól] [Al Mughirah Bin Subai'-tól] [Amru Bin Huraits-tól] [Abu Bakar Ash Shiddiq-tól], azt mondta: „A Próféta (béke legyen vele) azt mondta nekünk, hogy a Dedzsál a föld keleti részéből, Khurasanból fog eljönni, sokan fogják követni, mintha az arcuk olyan lenne, mint a kovácsolt pajzs”.
Hadísz
Imam Ahmad : 13
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ
Miután elmondta nekünk [Abu Szaídnak] Banu Hashim volt rabszolgáját, azt mondta: Elmondta nekünk [Shadaqah Bin Musa] barátját, Ad Daqiqot, [Farqadból], [Murrah Bin Syarahilból], [Abu Bakar Ash Shiddiqból], azt mondta; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: „Nem jutnak be a mennybe azok, akik rosszak, álnokok, gyávák, és azok sem, akik durván viselkednek, és az elsők, akik a menny ajtaján kopogtatnak, azok a szolgák, akik jól teljesítik azt, ami közöttük és Allah (Áza wa Jalla) között, valamint ami közöttük és uruk között van.”
Hadísz
Imam Ahmad : 14
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ
Elmondta nekünk [Abdullah Bin Muhammad Bin Abu Syaibah]. Abdullah azt mondta; és hallottam Abdullah Bin Abu Syaibah-tól, mondta; Elmondta nekünk [Muhammad Bin Fudlail]-tól [Al Walid Bin Jumai'-tól] [Abu Ath Thufail-tól], azt mondta; Amikor a Próféta meghalt, Fatima levelet írt Abu Bakrnak, amely ezt tartalmazta: „Te vagy a családod vagy Sallallahu Alaihi Wasallam prostituált örököse?” Azt válaszolta: „Nem én örököltem, de a családja igen” – mondta Fatima. „Akkor hol vannak Sallallahu Alaihi Wasallam prostituált részei?” Tehát [Abu Bakr] azt mondta: „Bizony, hallottam Allah Küldöttét azt mondani: »Bizony, ha Allah táplál egy Prófétát, majd meghal, akkor Ő – Allah – megadja azoknak, akik utána jönnek«, akkor szándékomban áll visszaadni a muszlimoknak.” Akkor Fatima azt mondta: „Akkor jobban tudod, mit hallottál Allah Küldöttjétől.”
Hadísz
Imam Ahmad : 15
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى
Miután elmondta nekünk [Ibrahim Bin Ishaq Ath Thalaqani], azt mondta; Miután elmondta nekem [An Nadlar Bin Syumail Al Mazini], azt mondta; Miután elmondta nekem [Abu Na'amah], azt mondta; Miután elmondta nekem [Abu Hunaidah Al Barra' Bin Naufal]-t [Walan Al 'Adawi]-ból [Hudzaifah]-ból [Abu Bakar Ash Shiddiq]-ból, azt mondta: „Egy reggel Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam imádkozta a reggeli imát. Aztán leült, amíg el nem jött a dhuha ideje, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam nevetett, majd az eredeti helyén ült, amíg el nem imádkozta a déli, az Asr és a Maghrib imákat, nem szólalt meg az esti imáig, éjszaka végén, aztán hazament a családjához, ekkor az emberek azt mondták Abu Bakrnak: „Miért nem kérdezed meg Allah Küldöttét, hogy mit tett ma, pedig még soha nem tette?” – mondta; Aztán megkérdezte tőle, mire ő így válaszolt: „Igen, láttam, mi fog történni evilágon és a túlvilágon, így az előző emberek és az eljövendők egy helyen gyűltek össze, ezért az emberek féltek ettől, ezért odamentek Ádámhoz, miközben szinte ellepte őket a verejték, és azt mondták: »Ó, Ádám, te vagy az emberiség atyja, és Allah (béke legyen vele) téged választott, kérj közbenjárást értünk Uradtól.« Ádám így válaszolt: »Ugyanazzal nézek szembe, mint te, menj apádhoz apád után, nevezetesen Noéhoz. Bizony, Allah választotta Ádámot, Noét, Ibrahim családját és Imrán családját minden nép közül.« Odamentek Noéhoz, és azt mondták: »Jöjj közben értünk Uradnál, mert Allah kiválasztott téged, és meghallgatta imádat, és egyetlen hitetlen házat sem hagyott a föld színén.« Noé azt mondta: »Én nem tudok közbenjárni érted, menj Ibrahimhoz, mert Allah a barátjává tette őt.«” Aztán elmentek Ibrahimhoz, és Ibrahim azt mondta: „Nem tudok közbenjárni érted, menj Mózeshez, mert Allah közvetlenül szólt hozzá.” Mózes így válaszolt: „Nincs nálam, amit kérsz, menj Iszához, Mária fiához, hiszen ő meg tudja gyógyítani a vakokat, a leprát, és életet tud adni a halottaknak.” Isa így válaszolt: „Nincs nálam, amit kérsz, hanem menj Ádám fiainak urához, mert az ő sírját nyitják meg először a Feltámadás Napján. Menj Muhammadhoz (béke legyen vele)! Bizonyára ő közbenjár érted Urad előtt.” Azt mondta: „Így hát elment, majd Gábriel elment Urához, ahogy Allah mondta: „Engedd meg neki, hogy közbenjárjon, és hirdesd neki a Paradicsom örömhírét.” Azt mondta: „Akkor Gábriel elment az örömhírrel, így Mohamed egy pénteken leborult, majd Allah azt mondta: „Emeld fel a fejed, Mohamed, mondd, hogy meghallgatásra találsz, és közbenjársz.” „Engedélyt kaptál a közbenjárásra.” Azt mondja; felemelte a fejét, és amikor Urára nézett, leborult, hogy újabb péntekig fennmaradjon. Allah ismét azt mondta: „Emeld fel a fejed, és mondd, hogy meghallgatásra találsz, közbenjárhatsz, megengedett közbenjárnod.” Azt mondja; odament, hogy leboruljon, Gábriel pedig megfogta mindkét kezét, majd egy olyan imát kezdett, amelyet még soha senki nem mondott fel ember előtt, ezért azt mondta: „Ó, Rabbom, te teremtettél engem Ádám fiának uraként, és nincs benne gőg, te tettél engem az elsővé, akinek a sírját felnyitják a Feltámadás Napján, és nincs benne gőg, amíg annyi embert nem teremtesz, akik a tavamhoz jönnek, mint ahányan Shona és Ailah között vannak.” Akkor azt mondta: „Hívd a Shiddiqineket, hogy közbenjárjanak!” Aztán azt mondta: „Hívd a Prófétákat!” Azt mondta: Aztán a Próféta eljött egy csoport követőjével, és volt egy Próféta öt vagy hat követővel, és volt egy Próféta követők nélkül, akkor azt mondták: „Hívjátok elő a mártírokat, hogy közbenjárjanak azokért, akiket akarnak.” És a Próféta (béke legyen vele) folytatta; miután a mártírok ezt megtették, a Próféta azt mondta: „Allah azt mondja: Én vagyok a legirgalmasabb az irgalmasok között, lépjenek be a mennyországba azok, akik nem társítanak hozzám semmit.” Azt mondta; majd beléptek a mennyországba. Azt mondta; akkor Allah azt mondta: „Nézzetek a pokolba, találtok-e valakit, aki valaha is jót tett?” Azt mondja; tehát találtak egy embert, majd Allah megkérdezte tőle: „Tettél-e valaha is jót tett?” A férfi válaszolt: „Nem, kivéve, hogy a múltban megkönnyítettem az emberek dolgát az adásvételben.” Allah azt mondta: „Könnyítsd meg a szolgám dolgát, ahogy ő is megkönnyítette a többi szolgáim dolgát.” Aztán kihoztak egy embert a pokolból, és Allah megkérdezte tőle: – Tetted már valaha jót? – felelte. – Nem, hacsak nem mondom meg a fiamnak, hogy ha meghalok, égessen el tűzben, majd őröljön lisztté, aztán vigye a tengerbe, és szórja szét a levegőben, akkor Allahra, Rabbra és az egész világra mondom, hogy soha többé nem tud visszahozni. – Erre Allah megkérdezte: – Miért tetted ezt? – válaszolta. – Félelmedben tőled. – Szallallahu Alaihi Wasallam Próféta folytatta; majd Allah azt mondta: – Íme, a legdicsőségesebb királyság, akkor bizony számodra hasonló, sőt tízszer nagyobb, mint az. – A Próféta folytatta; a szolga azt mondta: – Miért sértegetsz engem, amikor te vagy a király? Szallallahu Alaihi Wasallam Próféta azt mondta: – Ez nevettetett meg a múltban.
Hadísz
Imam Ahmad : 16
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ
Miután elmondta nekünk [Hasyim Bin Al Qasim], azt mondta; Miután elmondta nekünk [Zuhair, nevezetesen Ibn Muawiyah], azt mondta; Elmondta nekünk [Isma'il Bin Abu Khalid], azt mondta; Miután elmondta nekünk [Qais], azt mondta: „[Abu Bakr] felállt, dicsérte Allahot és megtisztította Őt, majd azt mondta: Ó, emberek, valóban olvastátok ezt a verset; Ó, hívők, ti vagytok felelősek mindannyiótokért, nem árt nektek, még ha letértek is az útról… – a vers végéig –, és ti félretettétek a helyet, hallottam Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallamot mondani: Bizony, ha az emberek látják a gonoszt és nem változtatnak rajta, akkor félő, hogy Allah büntetést szab ki mindannyiukra.” Azt mondta: „És hallottam Abu Bakrt azt mondani: Ó, emberek, maradjatok távol a hazugságtól, mert a hazugság eltávolít titeket a hittől!”
Hadísz
Imam Ahmad : 17
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا
Miután elmondta nekünk [Hasyim], azt mondta; Miután elmondta nekünk [a Shu'bahnak], azt mondta; tájékoztatott engem [Yazid Bin Khumair], azt mondta; Hallottam [Sulaim Bin Amirt], egy himyari férfit, aki egy történetet mesélt [Ausath Bin Isma'il Bin Ausath Al Bajali]-tól, aki egy történetet mesélt el [Abu Bakar]-tól; amit akkor hallott, amikor Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam meghalt, azt mondta; Rasulullah az első évben nálam állt, majd sírt és azt mondta: "Legyetek becsületesek, mert az őszinteség a jósággal jár, és mindketten a mennyben vannak, és maradjatok távol a hazugságtól, mert az a bűnnel jár, és mindketten a pokolban vannak, és kérjétek Allahtól az üdvösséget, mert valójában senki sem kap semmit, miután hiszi, ami jobb az üdvösségnél". Aztán így folytatta: "Ne szakítsátok meg egymással a kapcsolatotokat, kerüljétek el egymást, gyűlöljétek egymást, és ne irigyeljétek egymást, hanem legyetek Allah szolgái, akik testvérek".
Hadísz
Imam Ahmad : 18
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ
Miután elmondta nekünk ['Affan]-t, azt mondta; Miután elmondta nekünk [Abu 'Awanah-t] [Daud Bin Abdullah Al Audiy-tól] [Humaid Bin Abdurrahman-tól], azt mondta: Amikor Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam meghalt, [Abu Bakr] Medina külvárosában volt, ő - Humaid Bin Abdurrahman - azt mondta; majd odament, feltépte az arcát takaró kendőt, megcsókolta és azt mondta: 'Elfogadom apámat és anyámat váltságdíjul, milyen szép lesz az életed és a halálod, Muhammad Shallallahu Alaihi Wasallam meghalt, Rabb által, a Kába tulajdonosa által'. Aztán megemlítette a hadíszt. Azt mondja: „Akkor Abu Bakr és Umar elmentek – az anszárokhoz –, akik egymással vitatkoztak a vezetésről, így találkoztak velük – az anszárokkal –, majd Abu Bakr megszólalt, és nem hagyott hátra semmit abból, amit az anszárnak kinyilatkoztattak, és a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam semmit sem említett róluk, hacsak mindent meg nem említett, és azt mondta: »Valóban, már tudod, hogy Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: »Ha az emberek az egyik völgyön, az anszárok pedig egy másikon haladnak át, akkor én az anszárok völgyén fogok átmenni.« És már tudod, ó, Sza'd, hogy Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta, miközben te ültél – semmit sem csinálva –, »a Kurajsok felelősek ezért az ügyért, tehát az emberek engedelmes népe követi az ő engedetlen népüket – a Kurajst –, és az ő engedetlen népük követi az ő engedetlen népüket.« Azt mondja; akkor [Sza'd] válaszolt Abu Bakrnak; „Igazad van, mi miniszterek vagyunk, ti pedig vezetők.”
Hadísz
Imam Ahmad : 19
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ
Miután elmondta nekünk [Ali Bin 'Ayyasy], azt mondta; Miután elmondta nekünk [Al 'Aththaf Bin Khalid], azt mondta; Azt mondta nekem [egy férfi] Bashroh népéből, [Thalhah Bin Abdullah Bin Abdurrahman Bin Abu Bakar Ash Shiddiqtól], azt mondta; Hallottam [apámat] említeni, hogy [az apja] hallotta [Abu Bakrt] mondani; Megkérdeztem Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallamot: „Ó, Allah Küldötte, a cselekedetek megalapozott vagy új dolgokon alapulnak?” Azt válaszolta: „Viszont olyan dolgokon, amelyek elhatároztak.” Azt mondta: „Megkérdeztem: „Mire való ez a gyakorlat, ó, Allah Küldötte?” Azt mondta: „Mindenkinek könnyű jó cselekedeteket tenni azzal a céllal, amelyre teremtették őket”.
Hadísz
Imam Ahmad : 20
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ
Miután elmondta nekünk [Abul Yaman], azt mondta; jelentette nekünk [Syu'aib] [Az Zuhriból], azt mondta; tájékoztatott engem [egy Ansar jogtudományi szakértőt]; hogy hallotta [Uthman Bin 'Affant] történeteket mesélni; hogy Shallallahu Alaihi Wasallam prófétának több barátja is szomorú volt, amikor Shallallahu Alaihi Wasallam próféta meghalt, úgyhogy szinte néhányan közülük aggódni kezdtek. Othman azt mondta: „És én is egy voltam közülük, amikor az egyik fal árnyékában ültem, Omar elhaladt előttem, és köszönt nekem, de nem éreztem, hogy elhalad mellettem, és köszöntöttem, így elhunyt, amíg meg nem találkozott Abu Bakrral, akkor azt mondta neki: »Van valami, amin meg fogtok lepődni, sőt, elhaladtam Othman előtt, és üdvözöltem, de nem válaszolt a köszönésemre.«” Tehát Abu Bakr uralkodása alatt Omar és Abu Bakr odajöttek, és mindketten üdvözöltek, majd Abu Bakr azt mondta: „A testvéred, Omar odajött hozzám, és azt mondta, hogy elment melletted és üdvözölt téged, de te nem válaszoltál neki, akkor miért tetted ezt?” Azt mondta: „Nem én tettem.” Erre Omar azt mondta: „Igen, Allahra mondom, megtetted, de ez a gőgötök miatt volt, ó, Omajjádok.” Azt mondta: „Allahra mondom, soha nem éreztem, hogy elmentél volna mellettem és üdvözöltél volna.” Abu Bakr azt mondta: „Oszmánnak igaza van, valóban elfoglalt voltál valamivel tőle.” Azt mondtam: „Igen.” Umar megkérdezte: „Mi ez az ügy?” Erre Oszmán azt mondta: „Allah halálra ítélte a Prófétáját (Allah békéje legyen vele), mielőtt megkérdeztük volna tőle az ügy biztonságát.” Abu Bakr azt mondta: „Megkérdeztem tőle.” Azt mondta: Felálltam hát, és azt mondtam neki: „Apámra és anyámra esküszöm, neked több jogod van ebben.” [Abu Bakr] azt mondta: „Megkérdeztem: Ó, Allah Küldötte, hogyan biztonságos ez az ügy?” Ráhullák Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: „Aki megkapja tőlem egy ítéletet, amit egyszer a nagybátyámnak mondtam, majd visszaadja nekem, annak az ítélet üdvösséget jelent.”
