Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
Hevur sagt okkum [Abdullah Bin Numair] hann segði; hevur upplýst okkum [Isma'il] frá [Qais] segði hann; [Abu Bakr] stóð upp og lovaði Allah og reinsaði hann síðani segði; O fólk, sanniliga lesa tit hetta versið: ’O tit, sum trúgva, varðið tykkum; Eingin villleiðandi persónur fer at skaða teg, um tú hevur fingið vegleiðing'. -QS Al Maidah vers 105-. Og sanniliga hoyrdu vit Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Ja, um fólk síggja tað ónda og so nokta tey ikki tað, so fer Allah næstan at revsa tey øll'.
Hadith
Imam Ahmad : 2
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ
Hafdi sagt oss [Waki'] sagdi hann; Eftir at hava sagt okkum [Mis'ar] og [Sufyan] frá [Usman Bin Al Mughirah Ats Tsaqafi] frá [Ali Bin Rabi'ah Al Walibi] frá [Asma'bin Al Hakam Al Fazari] frá [Ali], segði hann; Um eg hoyri eina hadith frá Rasulullah, so gevur Allah mær ágóðar av henni eftir tí, sum Hann vil. Og um onkur annar sigur tað við meg, so biði eg hann eið, um hann hevur svorið mær so staðfesti eg tað. Jú, Abu Bakr hevur sagt mær, og tað er satt, at [Abu Bakr] hevur hoyrt profetin sallallaahu alaihi wasallam siga: 'tað er ikki ein maður, sum ger synd og so ger hann ablutión og ger ablutiónina góða, - segði Mis'ar; -' síðani bað hann, meðan Sufyan segði 'síðani bað hann tvær rak'ah og bað Allah um fyrigeving uttan so at sanniliga vildi Allah fyrigeva syndir hansara'.
Hadith
Imam Ahmad : 3
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ
Havi sagt okkum [Amru bin Muhammed Abu Said t.e. Al 'Anqazi] segði hann; Eftir at hann hevði sagt okkum [Ísrael] frá [Abu Ishaq] frá [Al Barra' Bin 'Azib], segði hann; Abu Bakr keypti ein saðil frá 'Azib fyri trettan dirham, segði Al Barra'; tá mælti Abu Bakr við Ázib; 'Sig við Al Barro at taka hann heim til mín'. So svaraði 'Azib; 'Nei, uttan so at tú vilt siga okkum frá, hvat tú gjørdi, tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kom út við tær'. Hann sigur; tá mælti [Abu Bakr]; 'Vit fóru út at ganga um náttina og skundaðu upp á vegin um dagin og náttina, sum vit fóru ígjøgnum, tá vit komu um middagstíðina og sólin var beint omanfyri, eg hugdi rundan um okkum fyri at vita, um tað var nakað skjól fyri okkum, eina løtu seinni sá eg ein stóran stein og eg nærkaðist honum og tað vísti seg, at tað var eitt sindur av skugga av - the ca - Eg ruddaði upp á staðnum og breiddi leðurkápu út til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, so segði eg; ”Legg teg niður, o sendiboð Allahs,” so legði hann seg niður, so fór eg út at hyggja, um nakar hugdi, knappliga sá eg ein geitahirða, spurdi eg; »Hvørjum hoyrir tú til, ungi maður? ' hann svarar; »hoyrir til ein mann úr Quraysh,« so segði hann navn sítt og eg kendi hann aftur, spurdi eg aftur; »Framleiðir geitin hjá tær mjólk? ' hann svarar; »ja« spurdi eg aftur; „Vilt tú spretta mjólk fyri meg? ' hann svarar; 'Ja' svo eg baud honum ad halda einni af geitum og hreinsa geitamjolkina og lóma hendurnar fra dusti, eg kom med ledurgeriba med klútdekk vid munninn, svo mjolkadi hann sma mjolk fyrir mig og eg hellti vatni a geribuna svo ad botninn get too Sa Alaihulla then Sa Alaihulla myndi'. Wasallam at geva honum ein drekkamunn, og tað vísti seg, at hann var vakin úr svøvni, segði eg; 'Ó Allahs sendiboð, drekk tað' Hann drakk tað til eg kendi meg lættaðan, so segði eg; »Er tíðin komin til, at vit fara? ' so fóru vit avstað, meðan fólkið leitaði og eingin teirra fann okkum uttan Suraqah Bin Malik Bin Ju'syum á hestbaki, segði eg; 'O sendiboð Allahs, tann, sum er á veg við okkum, fer at yvirhála okkum', svaraði profeturin: 'ver ikki harmur, Allah er við okkum' til tá Suraqah var tætt við okkum, umleið fjarstøðuna á einum spjóti ella tveimum spjótum ella trimum spjótum, segði eg; 'Ó Allahs sendiboð, tann, sum er á veg at veiða okkum - fer at fanga okkum' og eg -tá- tá græt, spurdi profeturin: 'hví grætur tú? » Eg svaraði; 'Við Allah, eg gráti ikki tí eg eri stúrin fyri mær sjálvum, men eg gráti tí eg eri stúrin fyri tær' so bað Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Vit lata hann -Suraqah- til tín vilja' so føturnir upp til búkin á Suraqah hestinum tað glíðdi og hann gleið; 'Ó Muhammed, eg veit longu, at hetta er tín gerð, so bið til Allah um at bjarga mær frá tí, sum er hent mær, við Allah skal eg halda tíni tíðindi loyndarmál fyri teimum, sum leita eftir tær, sum eru aftanfyri meg, og her er mín leðurpílur, tak nakrar av pílunum, faktiskt fert tú at fara ígjøgnum mínar kamelar í staðnum, so og far frá teimum.' Abu Bakr helt fram, so svaraði rasullah; 'Eg havi ikki brúk fyri tí' so bað Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam fyri honum so Suraqah var leysur - frá vanlukkuni sum hendi hann - og fór aftur til vinir sínar. Gudstænastan og børnini komu skjótt út og søgdu; 'Allah er tann størsti, Rasulullah er komin, Muhammed er komin'. Fólkið kjakaðist um, hvør teirra hevði rætt til at hertaka hús hansara hjá honum, so Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'í kvøld skal eg gista hjá Bani Najar abba Abdul MuTalib fyri at heiðra tey,' so tá tað var morgunin dagin eftir fór hann avstað sum boðið varð. Barra’ Bin Ásib segði; 'Fyrsti muhajirin, sum kom til okkara, var Mush'ab bin Umair, beiggi Bani Abdud Dar, síðani Ibnu Ummi Maktum, sum var blindur, beiggi Bani Fihri, síðani Umar Bin Al Khaththab við tjúgu fólkum reið, so vit spurdu; 'Hvat gjørdi rasullah sallallahu aleyhi vasallam? ' hann svarar; 'hann var aftan fyri meg', tá kom Rasulullah Sallallahu Alaihi Vasallam við Abu Bakr, Barro' segði; 'Sendiboð Allahs hevði ikki komið -til Medina- uttan so at eg tá hevði lært fleiri brøv frá Al Mufashal uttanat'. Ísrael segði; 'Barro' var vinur ansar úr Banu Haritsah'.
Hadith
Imam Ahmad : 4
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي
Hafdi sagt oss [Waki'] sagdi hann; hevur sagt [Ísrael]; hevur sagt [Abu Ísak]; frá [Zaid Bin Yutsai'] frá [Abu Bakar] at profeturin sendi honum við sjálvstýrisyvirlýsing frá fólkinum í Makka; 'Soleiðis at eingin fjølguddómur fer á Hajj eftir hetta árið, so fer eingin at fremja Tawaf nakin og fer ikki inn í himmalin uttan ein muslimur, hvør sum helst hevur avtalu millum seg og sendiboð Allahs, markið er til endan av avtaluni, og Allah og sendiboð Hansara verða leysir av fjølgudsmonnunum'. Yazid segði; so fór hann avstað við trimum fólkum. Síðan segði Hann við Ali; 'fylg honum og vend Abu Bakr aftur til mín og miðla útsøgnina hjá tær'. So gjørdi hann, segði hann; tá ið Abu Bakr kom til profetins, græt hann og spurdi; »Ó sendiboð Allahs, er okkurt hent mær? ' hann svarar; »Einki er hent tær uttan gott, men eg fekk boð um, at hetta málið ikki skuldi miðlast uttan av mær ella einum av mær«.
Hadith
Imam Ahmad : 5
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ja'far] hann segði; Havi skylt við okkum [Shu'ba] frá [Yazid Bin Khumair] frá [Sulaim Bin Amir] frá [Ausath], segði hann; [Abu Bakr] prædikaði fyri okkum og segði; Rasullah stóð í mínum stað fyrsta árið. Síðan græt Abu Bakr, segði síðan; biðja Allah um Al mu'Aafaat - fyrigeving - ella hann sigur Al 'Aa'fiyah - trygd -, tí eingin er givið nakað størri enn Al 'Aa'fiyah ella Al mu'Aafaat eftir trúgv, ver erligur tí erligur er saman við dygd og bæði eru í himlinum og both eru ikki við e øvunda hvønn annan, verið fíggindalig, og skerið ikki vinarbond og vendið tykkum burtur frá hvørjum øðrum, Men verið brøður sum Allah Ta'ala hevur boðið.“
Hadith
Imam Ahmad : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
Tað hevur verið sagt okkum, at [Abdurrahman Bin Mahdi] og [Abu Amir] søgdu bæði; Havi sagt okkum [Zuhair t.e. Ibnu Muhammed] frá [Abdullah t.e. Ibnu Muhammed bin 'Aqil] frá [Mu'adz Bin Rifa'ah Bin Rafi' Al Ansari] frá [Rifa'ah Bin Rafi'] frá pápa sínum t.e. [Rifa'ah Bin Rafi'] segði hann; Eg hoyrdi [Abu Bakar Ash Siddiq] prædika frá prædikastólinum hjá rasullah, og segði síðani; »Eg hoyrdi rasullah siga,« og Abu Bakr græt, tá hann nevndi navnið á rasullah, so steðgaði hann á at gráta og segði; 'Eg hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga ein heitan, heitan dag sum hendan fyrsta árið: 'bið Allah um fyrigeving, trygd og álit á hinum og heiminum'.
Hadith
Imam Ahmad : 7
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
Eftir at hann hevði sagt okkum [Abu Kamil], segði hann; Tað hevur verið sagt okkum [Hammad, nevniliga Ibn Salamah] frá [Ibn Abu 'Atiq] frá [pápa sínum] frá [Abu Bakr], at profeturin sallallaahu alaihi Wasallam segði: 'Siwak er ein munnreinsari og er nøgdur við Allah'.
Hadith
Imam Ahmad : 8
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا
Eftir at hava sagt okkum [Hasyim Bin Al Qasim] segði hann; Hafdi sagt oss [Al Laits] sagdi hann; Tað hevur verið sagt mær av [Yazid bin Abu Habib] frá [Abul Khair] frá [Abdullah Bin Amru] frá [Abu Bakar Ash Siddiq], at hann segði við Rasullah; 'læra meg Du'a, sum eg biði við í míni bøn,' Hann svaraði: 'les, Allahumma Innii Zhalamtu Nafsii Zhulman Katsiiro, Wala Yaghfirudz Dzunuba Illaa Anta, Faghfirlii maghfiratan Min 'Indika Warhamnii kann ein wrong Innaka Antal Ghofuurur Rahiim ein, og mín Allah syndir nema Tú fyrigevur tá syndir mínar við fyrigeving frá tíni síðu og miskunna mær, sanniliga ert tú tann mest fyrigevandi, tann mest miskunnsami-'. [Jónas] segði; 'kabiiraa -stórt-,' hevur greitt frá tí til okkum [Hasan Al Asy yab] frá [Ibn Lahi'ah] segði hann; hann mælti: 'kabiiraa -stór-'.
Hadith
Imam Ahmad : 9
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
Hafði sagt okkum [Abdurrazzaq] segði hann; Tað hevur verið sagt okkum [Ma'mar] frá [Az Zuhri] frá ['Urwah] frá [Aisyah], at Fatimah og Al Abbas komu til Abu Bakr, báðir teir kravdu part av arvi sínum frá Rasullah Sallallahu Alaihi Wasallam, tá spurdu teir báðir um stríð hansara og Khabar part hansara frá [ segði við teir; Faktiskt hoyrdi eg Allahs sendiboð siga: 'Vit eru ikki arvað, ríkidømið, sum vit leggja eftir okkum, gerst almuga, familjan hjá Muhammed etur bara av hesum ríkidøminum'. So, við Allah, fari eg ikki at sleppa nøkrum, sum eg sá Rasulullah gera, uttan so at eg avgjørt geri tað'.
Hadith
Imam Ahmad : 10
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ
Eftir at hava sagt okkum [Abu Abdurrahman Al Muqri'] segði hann; Eftir at hava sagt okkum [Haiwah Bin Syuraih] segði hann; Eg hoyrdi [Abdul Malik Bin Al Harith] siga; Sanniliga segði [Abu Hurairah]; Eg hoyrdi [Abu Bakar Ash Siddiq] siga á hesum prædikustólinum; Eg hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga hendan dagin í fyrsta árinum, tá var Abu Bakr so glataður í ráðunum, at hann græt og segði so; Eg hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Tú fært ikki nakað - sum er í hægri støðu - eftir ein einligan setning sum Al Afiyah - trygd -, so bið Allah um Al Afiyah'.
Hadith
Imam Ahmad : 11
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا
Hafdi sagt oss ['Affan] sagdi hann; Eftir at hann hevði sagt okkum [Hammam], segði hann; hevur upplýst okkum [Thabit] frá [Anasi], at [Abu Bakar] hevur sagt honum, hann -Abu Bakar- segði; Eg segði við profetin Sallallahu Alaihi Wasallam, tá hann var í hellinum, - í aðrari frásøgn segði hann; 'og vit vóru í hellinum, - og um ein teirra hevði sæð hansara báðar føtur, so høvdu teir sæð okkum undir fótum hansara', so segði hann: 'Ó Abu Bakr, hvat heldur tú um tvey fólk, er ikki Allah tann triði av teimum báðum'.
Hadith
Imam Ahmad : 12
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
Hafdi sagt oss [Rauh] sagdi hann; Hevur sagt okkum [Ibn Abi 'Arubah] frá [Abu At Taiyyah] frá [Al Mughirah Bin Subai'] frá [Amru Bin Huraits] frá [Abu Bakar Ash Shiddiq], segði hann; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði okkum, at Dajjal skal koma úr eystara parti av jørðini, sum eitur Khurasan, nógv fólk fara at fylgja honum, sum um andlit teirra eru sum hamraðir skjøldrar'.
Hadith
Imam Ahmad : 13
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ
Eftir at hann hevði sagt okkum [Abu Said] fyrrverandi trælinum hjá Bani Hashim, segði hann; Hevur sagt okkum [Shadaqah Bin Musa] vin Ad Daqiq, frá [Farqad] frá [Murrah Bin Syarahil] frá [Abu Bakar Ask Shiddiq], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Hvørki fara tey, sum eru ólekkur, svikarar, ræðuskítir, inn í himmalin, ella tey, sum bera seg óhøviskt at, og fólkið, sum fyrst fer at banka á himmalshurðina, verður tænarar, sum eru góðir at fremja tað, sum er teirra millum og Allah Azza wa Jalla og tað, sum er teirra millum og'.
Hadith
Imam Ahmad : 14
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Muhammed bin abu Syaibah]. Abdullah segði; og eg havi hoyrt tað frá Abdullah bin Abu Syaibah, segði hann; Hevur sagt okkum [Muhammed bin Fudlail] frá [Al Walid Bin Jumai'] frá [Abu Ath Thufail] hann segði; Tá ið profeturin doyði, skrivaði Fatima eitt bræv til Abu Bakr, sum innihelt; »Ert tú ella tín familja arvingur hjá Rasulullah? ' Hann svarar; »Eg arvaði tað ikki, men familja hennara,« segði Fatima; »Hvar eru so partabrøvini hjá rasulláhi? ' So segði [Abu Bakr]; »Sanniliga hoyrdi eg sendiboð Allahs siga; 'Ja, um Allah nørir ein profet, so doyr, so ger Hann - Allah - tað til tey, sum koma eftir honum', so ætli eg mær at lata tað aftur til muslimarnar'. Tá mælti Fatíma; 'Síðani veitst tú betur, hvat tú hevur hoyrt frá Allahs sendiboði'.
Hadith
Imam Ahmad : 15
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى
Havi sagt okkum [Ibrahim bin Ishaq Ath Thalaqani] segði hann; Havi sagt mær [Ein Nadlar Bin Syumail Al Mazini] segði hann; Eftir at hava sagt mær [Abu Na'amah] segði hann; Havi sagt mær [Abu Hunaidah Al Barra’ Bin Naufal] frá [Walan Al ‘Adavi] frá [Hudzaifah] frá [Abu Bakar As Shiddiq] segði hann; »Ein morgun bað Rasulullah morgunbønina. Síðani settist hann niður, til tá ið tíðin til dhuha kom, flenndi Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, sat síðani í sínum upprunaliga stað til hann bað miðdegis, Asr og Maghrib bænir, hann talaði ikki fyrr enn kvøldbønin um náttarlok, fór so heim til A Bakbu fólkið; »Hví spyrt tú ikki Allahs sendiboð, hvat hann gjørdi í dag, hóast hann ongantíð hevði gjørt tað áður? ' sagdi hann; síðan spurdi hann hann, so hann svaraði: »ja, mær hevur verið víst, hvat skal gerast í hesum heimsmálum og hinum eftir, so vóru tey, sum fyrr vóru og tey, sum komu, savnað á einum stað, tá vóru fólk bangin fyri hesum, so tey komu til Ádam meðan sveittin næstan klæddi tey, søgdu tey; 'O Ádam, tú ert faðir menniskjans og Allah 'azza wajalla hevur valt teg, so bið Harra tín um at biðja fyri okkum,' svaraði Ádam; 'Eg standi eisini framman fyri tí, sum tú stendur framman fyri, far til pápa tín eftir pápa tínum, nevniliga Nuh, 'sanniliga hevur Allah valt Ádam, Nuh, familjuna hjá Ibrahim og familjuna hjá 'Imran yvir alt fólkið'. So komu teir til Nóa og søgdu; 'gev okkum fyrigeving fyri tínum Rabb, tí Allah hevur valt teg og svarað tínum bønum og Hann hevur ikki spart teimum vantrúgvandi eitt hús á jørðini'. So segði Nóa; 'Eg kann ikki biðja fyri tær, so far til Ibrahim, tí sanniliga gjørdi Allah hann til sín elskara'. Síðan fóru teir til Ibrahims, og Ibrahim mælti; 'Eg kann ikki geva tær fyrigeving, far til Móses, tí Allah tosaði einaferð beinleiðis við hann'. Tá svaraði Músa; 'Eg havi ikki tað, tú biður um, so far til Isa bin Maryam, sanniliga kann hann grøða blind, sjúk og fáa tey deyðu til lívs'. Tá svaraði Jesus; 'Eg havi ikki tað, tú biður um, men far til harra tín, son Ádams, tí grøv hansara verður tann fyrsta at lata upp á uppreisnardegnum, far til Muhammed Sallallahu Alaihi Wasallam, hann fer heilt sikkurt at biðja fyri tær fyri tínum Rabb'. Hann sigur; 'So fór hann avstað, so møtti Jibril Harra sínum, so segði Allah: 'loyv honum - fyrigev - og gev honum tey góðu tíðindini um himmalin'. Hann sigur; síðani fór Jibril avstað við teimum góðu tíðindunum, síðani boygdi Muhammed seg niður og niður í ein fríggjadag, tá segði Allah: 'lyft høvdið upp, o Muhammed, sig, at tú verður hoyrdur og bið, tú fært loyvi at biðja'. Hann sigur; so lyfti hann høvdið og tá hann hugdi at Harra sínum bønaði hann seg í undirgivni til ein annan fríggjadag, og Allah segði aftur: 'lyft høvdið og sig, at tú verður hoyrdur, bið, tú hevur loyvi at biðja'. Hann sigur; hann fór at leggja seg niður, og Gabriel tók báðar hendur hansara, opnaði síðani eina bøn, sum ongantíð áður var opnað fyri nøkrum menniskja, so segði hann; 'O mín Rabb, tú hevur skapt meg til at vera harri á Ádams soninum og har er eingin øvund, tú hevur gjørt meg til tann fyrsta at fáa grøv hansara opnaða á uppreisnardegnum og eingin øvund er, fyrr enn tú gert eins nógv fólk, sum koma til mítt vatn, sum tað eru millum Shon'a og Ailah,' tá varð sagt; »Kalla Shiddiqin, so teir biðja fyri', tá varð sagt; 'Ring til mín Profetur'. Hann mælti; þá kom spamadr med hóp af sínum fylgjarum, ok var þar spamadr med fimm eða sex fylgdarmonnum, ok var þar spamadr med ongum fylgjarum, þá var sagt; 'Kalla pínslarváttarnar, so teir biðja fyri teimum, teir ynskja'. Og profeturin helt fram; so tá ið pínslarváttararnir høvdu gjørt tað, segði profeturin: Allah segði 'Eg eri tann miskunnsami av teimum miskunnsamu, far inn í mín himmal tey, sum ikki seta nakað í samband við meg'. Hann mælti; síðan fóru teir inn í himmalin. Hann segði: Tá segði Allah: 'Hygg inn í helviti, finnur tú nakran, sum nakrantíð hevur gjørt eina góða gerð? 'Hann segir; So funnu teir ein mann, so spurdi Allah hann: 'Hevur tú nakrantíð gjørt nakra góða gerð? » svaraði maðurin; 'Nei, uttan at eg fyrr havi gjørt tað lættari hjá fólki í málum um keyp og sølu'. So segði Allah: 'ger tað lætt fyri tænara mín, eins og hann hevur gjørt tað lætt fyri aðrar tænarar mínar'. Síðan førdu teir ein mann úr helviti, og Allah spurdi hann; »Hevur tú nakrantíð gjørt nakrar góðar gerningar? ' hann svarar; 'Nei, uttan so at eg sigi við sonin, at um eg doyggi, so brenn meg við eldi og so mala meg til tað er sum mjøl, so tak tað til havið og spreið tað í luftina, so við Allah, Rabb, øllum heimunum, so fer tað ikki at kunna fáa meg aftur í allar ævir'. So segði Allah: 'Hví gjørdi tú tað? ' hann svarar; 'av ótta fyri Tær'. Profeturin sallallaahu alaihi wasallam helt fram: tá segði Allah: 'sí ríkið í tí dýrdarríkasta ríkinum, so sanniliga er tað fyri tykkum líkt tí, enntá tíggju ferðir so nógv sum tað er'. Profeturin helt fram: tænarin segði; »Hví háðar tú meg, tá ið tú ert kongur? ' Profeturin segði: 'tað var tað, sum fekk meg at flenna í fortíðini'.
Hadith
Imam Ahmad : 16
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ
Eftir at hava sagt okkum [Hasyim Bin Al Qasim] segði hann; Hafdi sagt oss [Zuhair nefnilega Ibn Muawiyah] sagdi hann; Hevur sagt okkum [Ismaíl bin Abu Khalid] hann segði; Hafdi sagt oss [Qais], sagdi hann; ' [Abu Bakr] reisti seg og lovaði Allah og reinsaði hann, so segði hann; ’Ó fólk, sanniliga lesa tit hetta versið: ’Ó trúgvandi, tit hava ábyrgdina av hvørjum einstøkum av tykkum sjálvum, tað fer ikki at skaða tykkum, sjálvt um tit fara av vegnum. . -til endan á versinum-, og tú setti tað út av stað, hoyrdi eg Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Ja, um fólk síggja tað ónda, so broyt tað ikki, so er óttast fyri, at Allah fer at breiða revsing út á tey øll'. Hann sigur; »Og eg hoyrdi Abu Bakr siga; 'Ó fólk, haldið tykkum burtur frá lygnum, tí sanniliga fjarlægja tykkum frá trúnni'.
Hadith
Imam Ahmad : 17
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا
Hafdi sagt oss [Hasyim] sagdi hann; Havi sagt okkum [Shu'bah] segði hann; hevur upplýst mær [Yazid Bin Khumair] segði hann; Eg hoyrdi [Sulaim Bin Amir], ein mann úr Himyar, siga eina søgu frá [Ausath Bin Isma'il Bin Ausath Al Bajali] sum segði eina søgu frá [Abu Bakar], at hann hoyrdi hana tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam doyði, segði hann; Allahs sendiboð stóð fyrsta árið á mínum stað og græt síðani og segði: 'Ver erligur, tí erligheit gongur við góðsku og bæði eru í himli, og halt teg burtur frá lygnum, tí tey eru við synd og bæði eru í helviti, og bið Allah um frelsu, tí sanniliga er eingin givið nakað eftir at hann trýr, at tað er betri enn frelsa'. Síðani helt hann fram 'skerið ikki bindingar við hvønn annan, sleppið undan hvørjum øðrum, hatið hvønn annan og øvundsið ikki hvønn annan, men verið tænarar hjá Allah, sum eru brøður'.
Hadith
Imam Ahmad : 18
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ
Hafdi sagt oss ['Affan] sagdi hann; Havi sagt okkum [Abu 'Awanah] frá [Daud Bin Abdullah Al Audiy] frá [Humaid Bin Abdurrahman] segði hann; Tá ið rasulláh doyði, var [Abu Bakr] í útjaðaranum av Medina, segði hann -Humaid bin Abdurrahman-; síðan kom hann og opnaði klútin, sum klæddi andlitið á honum, og kysti hann og mælti; 'Eg skal taka ímóti pápa mínum og mammu sum loysigjald títt, hvussu vakurt lív og deyði títt verður, Muhammed Shallallahu Alaihi Wasallam er deyður, og av Rabb eigaranum av Kaaba'. Síðani nevndi hann hadith. Hann sigur; 'Síðani fóru Abu Bakr og Umar - til Ansararnar - sum kjakaðust við hvønn annan um leiðslu, so teir hittu teir - Ansararnar -, síðani talaði Abu Bakr og legði ikki eftir seg nakað, sum var opinberað fyri Ansarunum og einki varð nevnt av Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sagdi alt um teir, uttan so at hann menn; »Ja, tú veitst longu, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevur sagt: »Um menniskju fara ígjøgnum ein dal og Ansararnir fara ígjøgnum ein annan dal, so fari eg ígjøgnum dalin hjá Ansarunum.« Og tú veitst longu, o Sa'd, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði, meðan tú sat -gjørdi einki-, 'Quraysh hava ábyrgdina av hesum máli, so tað skylduga fólkið hjá fólkinum fylgir skyldugum fólki hjá teimum -Quraysh- og teirra ólýdna fólk fylgir teirra ólýdna fólki'. Hann sigur; tá svaraði [Sa'd] Abu Bakr; 'Tit hava rætt, vit eru ráðharrar meðan tit eru leiðarar'.
Hadith
Imam Ahmad : 19
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ
Eftir at hava sagt okkum [Ali Bin 'Ayyasy] segði hann; Eftir at hava sagt okkum [Al 'Aththaf Bin Khalid] segði hann; Hevur sagt mær [mann] frá fólkinum í Bashroh, frá [Talhah bin abdullah bin abdurrahman bin abu bakar aska shiddiq] segði hann; Eg hoyrdi [faðir mín] nevna, at [faðir hansara] hoyrdi [Abu Bakr] siga; Eg spurdi Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam; 'Ó Allahs sendiboð, eru gerðir grundaðar á ting, sum eru komin á stovn ella á nýggj ting? » Hann svaraði: »Men grundað á mál, sum eru ásett«. Hann segði: «Eg spurdi; »So hvat er henda siðvenjan til, o Allahs sendiboð? Hann segði: ’Tað er lætt hjá hvørjum einstøkum at gera góðar gerningar í samsvari við tað endamál, sum hann varð skaptur til’.
Hadith
Imam Ahmad : 20
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ
Eftir at hava sagt okkum [Abul Yaman] segði hann; hefir greitt oss [Syu'aib] fra [Az Zuhri] sagdi hann; hevur upplýst mær [manni serfrøðingur í rættarfrøði frá Ansar], at hann hoyrdi [Uthman Bin 'Affan] siga eina søgu; at tað vóru fleiri vinir hjá profetinum Shallallahu Alaihi Wasallam, sum vóru harmir, tá ið profeturin Shallallahu Alaihi Wasallam doyði, soleiðis at næstan nakrir teirra gjørdust angistir, segði Usman; 'Og eg var ein teirra, tá eg sat í skugganum av einum av veggjunum, fór Umar framvið mær og segði heilsan við meg, men eg kendi ikki, at hann fór framvið og segði heilsan, so fór hann frá, fyrr enn hann hitti Abu Bakr, so segði hann við hann; »Tað er okkurt, sum fer at undra teg, faktiskt fór eg framvið Usman og heilsaði uppá hann, men hann svaraði ikki mínari heilsan.« So undir stjórn Abu Bakrs komu Umar og Abu Bakr og teir báðir heilsaðu mær, tá segði Abu Bakr; »Beiggi tín Umar kom til mín og segði, at hann fór framvið tær og segði heilsan, men tú svaraði honum ikki, so hvat fekk teg at gera tað? ' hann sagdi, ek svaradi; 'Eg gjørdi tað ikki'. So segði Umar; »Ja, við Allah, tú hevur gjørt tað, men tað var orsakað av tínum øvund, o Bani Umayyah.« Hann mælti: «Eg svaraði; »Við Allah, føldi eg ongantíð, at tú fórt framvið og heilsaði mær,« segði Abu Bakr; »Uthman hevur rætt, sanniliga hevur tú verið upptikin av onkrum virksemi frá honum,« segði eg so; »ja« spurdi Umar; „Hvat vinna er tað? » pá mælti Usman; »Allah fór frá profeti sínum, áðrenn vit spurdu hann um trygdina í hesum máli,« segði Abu Bakr; »Eg havi spurt hann um málið,« segði hann; so eg stóð upp til hansara og segði við hann 'við pápa mína og móður hevur tú fleiri rættindi yvir honum,' segði [Abu Bakr]; spurdi eg; O sendiboð Allahs, hvussu er hetta trygt? So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'tann, sum fær ein setning frá mær, sum eg einaferð bjóðaði abba mínum og síðani letur mær hann aftur, so verður tann setningurin ein frelsa fyri hann'.
