इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith

Hadith

Imam Ahmad : 101

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَحْيَى قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ دَرَّاجٍ أَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ صَلَّى بَعْدَ الْعَصْرِ رَكْعَتَيْنِ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَنْهَانَا عَنْهَا

सानु [अल हसन बिन याह्या] गी दस्सदे होई उने आखेआ; ने सानू [इब्नुल मुबारक] दी जानकारी दित्ती है उसने आख्या; [अज़ ज़ुहरी] तों [रबीअह बिन दरराज] तों सानु [मा'मर] नू दस्सेया गया है कि अली ने अस्र दे बाद दो रकाअत दी नमाज कीती तां कि इस नाल [उमर] गुस्सा होवे ते आखया; 'क्या तुसें गी नेईं पता जे रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने असेंगी एह् करने थमां मना करी दित्ता हा'।

Hadith

Imam Ahmad : 102

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَرَجْتُ أَتَعَرَّضُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ أُسْلِمَ فَوَجَدْتُهُ قَدْ سَبَقَنِي إِلَى الْمَسْجِدِ فَقُمْتُ خَلْفَهُ فَاسْتَفْتَحَ سُورَةَ الْحَاقَّةِ فَجَعَلْتُ أَعْجَبُ مِنْ تَأْلِيفِ الْقُرْآنِ قَالَ فَقُلْتُ هَذَا وَاللَّهِ شَاعِرٌ كَمَا قَالَتْ قُرَيْشٌ قَالَ فَقَرَأَ { إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ } قَالَ قُلْتُ كَاهِنٌ قَالَ { وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ } إِلَى آخِرِ السُّورَةِ قَالَ فَوَقَعَ الْإِسْلَامُ فِي قَلْبِي كُلَّ مَوْقِعٍ

सानु दस्सेया है [अबुल मुगीरा] ने सानु दस्सेया है [शफवान] ने सानु दस्सेया है [स्युरैह बिन उबैद] उसने कहा; [उमर बिन अल खथथब] ने कहा; उमर होरें आक्खेआ जे मैं इस्लाम स्वीकार करने थमां पैह्ले नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा सामना करने आस्तै निकली गेआ हा, पर मिगी पता लग्गा जे ओह् मेरे कोला पैह्ले मस्जिद च गेदे हे ते मैं उंदे पिच्छें खड़ोते दा हा, फिरी उने अल हक्काह दे अक्षर पढ़ियै अपनी नमाज खोली तां जे मैं कुरान दी संरचना कन्नै हैरान होई गेआ तां मैं आख्या; 'अल्लाह दी कसम, ए आदमी कवि ऐ जिवें कुरैश आखदे ने,' उमर ने आख्या; फिर उसने आयत पढ़ी: 'सचमुच कुरान सचमुच अल्लाह दी वही है जो शरीफ रसूले ते उतारी गई है।' ते कुरान कवि दे शब्द नहीं हन, तुहानूं इस विच बहुत कम विश्वास है' -QS अल हाकाह आयत 40-41-, उमर ने आख्या; तां मैं आख्या; 'कवि' फिर उसने पढ़ा: 'और न ही भविष्यवाणियों दे शब्द।' तुस इस थमां बड़ा घट्ट सिक्खदे ओ। एह् ब्रह्मांड दे परमात्मा कोला उतरे दा इक प्रकटीकरण ऐ। जेकर उह -मुहम्मद- साडे -नाम विच कुछ शब्द बोलदे तां असीं सचमुच उन्हा दे सज्जे हत्थ विच रखदे। फिर असल विच असीं दिल दी डोरी कट दित्ती। तो तुहाडे विचों कोई सानू उस नस नू कटन तों नहीं रोक सकदा,' चिट्ठी दे अंत तक उमर ने आख्या; 'फिर इस्लाम सचमुच मेरे दिल विच डुब गया'।

Hadith

Imam Ahmad : 103

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ وَعِصَامُ بْنُ خَالِدٍ قَالَا حَدَّثَنَا صَفْوَانُ عَنْ شُرَيْحِ بْنِ عُبَيْدٍ وَرَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ وَغَيْرِهِمَا قَالُوا لَمَّا بَلَغَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَرَغَ حُدِّثَ أَنَّ بِالشَّامِ وَبَاءً شَدِيدًا قَالَ بَلَغَنِي أَنَّ شِدَّةَ الْوَبَاءِ فِي الشَّامِ فَقُلْتُ إِنْ أَدْرَكَنِي أَجَلِي وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ حَيٌّ اسْتَخْلَفْتُهُ فَإِنْ سَأَلَنِي اللَّهُ لِمَ اسْتَخْلَفْتَهُ عَلَى أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ لِكُلِّ نَبِيٍّ أَمِينًا وَأَمِينِي أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ فَأَنْكَرَ الْقَوْمُ ذَلِكَ وَقَالُوا مَا بَالُ عُلْيَا قُرَيْشٍ يَعْنُونَ بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَالَ فَإِنْ أَدْرَكَنِي أَجَلِي وَقَدْ تُوُفِّيَ أَبُو عُبَيْدَةَ اسْتَخْلَفْتُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ فَإِنْ سَأَلَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ لِمَ اسْتَخْلَفْتَهُ قُلْتُ سَمِعْتُ رَسُولَكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُ يُحْشَرُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بَيْنَ يَدَيْ الْعُلَمَاءِ نَبْذَةً

सानु दस्सेया गया है कि [अबुल मुगीरा] ते [‘इशाम बिन खालिद] दोनों ने आख्या; एह् असेंगी [शफवान] गी [स्यूरैह बिन उबैद] ते [रसीद बिन स'द] ते होरनें कोला दस्सेआ गेदा ऐ, उ'नें आखेआ; जदूं [उमर] साराघ पुज्जे तां उनेंगी खबर मिली जे सीरिया च इक गंभीर महामारी आई ऐ, इस करी उने आखेआ; 'मेरे कोल खबर आई है कि सीरिया विच गंभीर महामारी आई है, इस करके मैं आख्या; 'अगर अबू उबैदा बिन जर्राह जिंदा होने दे दौरान मौत मेरे कोल आई तां मैं उसी अपना उत्तराधिकारी जरूर नियुक्त करगा, ते जेकर अल्लाह कोला मिगी मंगना ऐ; 'तुसें उसी मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी उम्मा लेई अपना उत्तराधिकारी क्यों नियुक्त कीता? ' मैं जवाब देगा; 'वास्तव च, मैं तुंदे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे होई सुनेआ हा: 'वास्तव च हर नबी दे लेई इक अमीन होंदा ऐ - इक व्यक्ति जिस पर भरोसा कीता जंदा ऐ - जिसलै के मेरा अमीन अबू उबैदा बिन जर्राह ऐ'। तां लोक इसदा इन्कार करदे न ते आखदे न; 'कुरैश दे अफसरां विच की गल्ल है?' उहनां दा मतलब बनी फिहरी सी, फिर उमर ने आख्या; 'अगर अबू उबैदा मरने दे दौरान मौत मेरे कोल आई, तां मैं मुअदज बिन जबल नियुक्त करां, ते जेकर अल्लाह ने मिगी मंगेया; 'तुभने इसे क्मों लामा? ' मैं जवाब देगा; 'मैं तुंदे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे होई सुनेआ हा: 'वास्तव च ओह् कयामत दे दिन अकेले विद्वानें कन्नै इकट्ठा होई जाग'।

Hadith

Imam Ahmad : 104

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنِي الْأَوْزَاعِيُّ وَغَيْرُهُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ وُلِدَ لِأَخِي أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُلَامٌ فَسَمَّوْهُ الْوَلِيدَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمَّيْتُمُوهُ بِأَسْمَاءِ فَرَاعِنَتِكُمْ لَيَكُونَنَّ فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ الْوَلِيدُ لَهُوَ شَرٌّ عَلَى هَذِهِ الْأُمَّةِ مِنْ فِرْعَوْنَ لِقَوْمِهِ

सानु दस्सेया है [अबुल मुगीरा] ने सानु दस्सेया है [इब्न अय्यासी] उसने कहा; ने मिगी [अल औज़ाई] ते होरनें गी दस्सेआ ऐ, [अज़ ज़ुहरी] कोला [सईद बिन अल मुसैयब] कोला [उमर बिन अल खथथब] कोला उने आखेआ; 'नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी पत्नी उम्म सलामा दे भ्रा कोला इक बच्चा पैदा होया हा ते उसी अल वलीद दा नां दित्ता गेदा हा, इस करी नबी ने आख्या: 'तुस उसी अपने फिरौनें दे नां कन्ने रखो, सचमुच इस उम्मा च अल वलीद नाम दा इक आदमी होग, सचमुच ओ इस उम्मा आस्ते उस कोला बी बुरा ऐ, जिन्ना फिरौन अपने लोकें आस्ते हा'।

Hadith

Imam Ahmad : 105

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِى الْعَالِيَةِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ شَهِدَ عِنْدِي رِجَالٌ مَرْضِيُّونَ مِنْهُمْ عُمَرُ وَأَرْضَاهُمْ عِنْدِي عُمَرُ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ لَا صَلَاةَ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ وَلَا صَلَاةَ بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ

सानु दस्सेया है [बहज] ने सानु [अबन] नू [कतादा] तों [अबुल अलियाह] तों [इब्न अब्बास] तों दस्सेया है उसने आख्या; मैं अपने बरकत दोस्तां नाल गवाही दित्ती है, उन्हां विचों [उमर], ते जिस नाल मैं सब तों ज्यादा खुश हां, ओ उमर है कि नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'असर नमाज दे बाद नमाज नहीं होंदी, जब तक सूरज डूब नहीं जांदा, ते फजर नमाज दे बाद नमाज नहीं होंदी, जब तक सूरज उगना'।

Hadith

Imam Ahmad : 106

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ مُعَاوِيَةَ الْكِنْدِيِّ أَنَّهُ رَكِبَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَسْأَلُهُ عَنْ ثَلَاثِ خِلَالٍ قَالَ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ فَسَأَلَهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَا أَقْدَمَكَ قَالَ لِأَسْأَلَكَ عَنْ ثَلَاثِ خِلَالٍ قَالَ وَمَا هُنَّ قَالَ رُبَّمَا كُنْتُ أَنَا وَالْمَرْأَةُ فِي بِنَاءٍ ضَيِّقٍ فَتَحْضُرُ الصَّلَاةُ فَإِنْ صَلَّيْتُ أَنَا وَهِيَ كَانَتْ بِحِذَائِي وَإِنْ صَلَّتْ خَلْفِي خَرَجَتْ مِنْ الْبِنَاءِ فَقَالَ عُمَرُ تَسْتُرُ بَيْنَكَ وَبَيْنَهَا بِثَوْبٍ ثُمَّ تُصَلِّي بِحِذَائِكَ إِنْ شِئْتَ وَعَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ فَقَالَ نَهَانِي عَنْهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَعَنْ الْقَصَصِ فَإِنَّهُمْ أَرَادُونِي عَلَى الْقَصَصِ فَقَالَ مَا شِئْتَ كَأَنَّهُ كَرِهَ أَنْ يَمْنَعَهُ قَالَ إِنَّمَا أَرَدْتُ أَنْ أَنْتَهِيَ إِلَى قَوْلِكَ قَالَ أَخْشَى عَلَيْكَ أَنْ تَقُصَّ فَتَرْتَفِعَ عَلَيْهِمْ فِي نَفْسِكَ ثُمَّ تَقُصَّ فَتَرْتَفِعَ حَتَّى يُخَيَّلَ إِلَيْكَ أَنَّكَ فَوْقَهُمْ بِمَنْزِلَةِ الثُّرَيَّا فَيَضَعَكَ اللَّهُ تَحْتَ أَقْدَامِهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِقَدْرِ ذَلِكَ

सानु दस्सेया है [अबुल मुगीराह] ने सानु दस्सेया है [शफवान] ने सानु [अब्दुररहमान बिन जुबैर बिन नुफैर] [अल हरित्स बिन मुअविया अल किंदी] तों दस्सेया है कि उसने उमर कोल इक गड्डी चला के उमर कोल त्रै गल्लां दे बारे च पुच्छेया, उन्हां ने आख्या इस करिए जदूं ओह मदीना पुज्जे तां उमर ने उंदे कोला पुच्छेआ; 'तुसेंगी इत्थै केह् लेई औंदा ऐ?' उने जवाब दित्ता; 'तुहाडे कोल त्रै गल्लां पुच्छन लई,' उमर ने पुच्छया; 'ओह त्रै चीजां कीह हन?' उने जवाब दित्ता; 'इह हो सकदा है कि मैं ते इक जनानी इक संकरी इमारत विच होवे, तां प्रार्थना दा वक्त आ जांदा है, अगर मैं ते ओह इकट्ठे प्रार्थना करदे हां तां ओह मेरे नाल इक ही स्तर ते है, ते अगर ओह मेरे पिच्छे प्रार्थना करदी है तां ओह बिल्डिंग तों बाहर निकल जांदी है?' तो उमर ने जवाब दित्ता; 'कपड़े कन्ने अपने ते उंदे बीच बाधा बनाओ, फिर ओह तुंदे कोल प्रार्थना करग जेकर तुस चांदे ओ'। -और दूजा है- अस्र नमाज के फाद दो रकाअत नमाज के लरए?' तो [उमर] ने जवाब दित्ता; 'अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने मिगी इसगी अंजाम देने थमां मना करी दित्ता ऐ'। -औय तीसरा है- कहानी को चुनौती देना -एक परी कथा-, वे चाहंदे हैं कि मैं इक कहानी सुनां,' फिर उमर ने जवाब दित्ता; 'तुंदे पर पर मन्हस्सर करदा ऐ'। मानो उसी मना करना पसंद नेईं हा, अल हरिथ ने आखेआ; 'भैं तो फस तुम्हायी राय ऩूया कयना चाशता था,' उमर ने कशा; 'भैं डरदा हां कि तुसीं कहानियां सुनाओ ते फिर तुसीं उंदे उप्पर गर्व करदे हो, फिर कहानियां सुनाओ ते तुस घमंडी हो जाओ, तां जे तुस इ सोचने च लुभांदे ओ के तुस अमीर लोकें दी स्थिति दी तर्ज पर उंदे कोला उप्पर ओ, तां अल्लाह तुसेंगी तुंदी कल्पना दे मताबक कयामत दे दिन उंदे पैरें हेठ पाई देग'।

Hadith

Imam Ahmad : 107

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا حَلَفْتُ بِهَا مُنْذُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا وَلَا تَكَلَّمْتُ بِهَا ذَاكِرًا وَلَا آثِرًا

सानु [बिसीर बिन स्यूअइब बिन अबू हमजाह] गी दस्सदे होई उने आखेआ; [अज़ ज़ुहरी] कोला मिगी [मेरे पिता] गी दस्सदे होई उने आखेआ; ने मिगी [सलीम बिन अब्दुल्ला] गी सूचित कीता ऐ जे [अब्दुल्लाह बिन उमर] ने उसी सूचित कीता ऐ, जे [उमर बिन अल खथथब] ने आखेआ ऐ; मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे सुनेया: 'वास्तव च अल्लाह ने तुसेंगी अपने पिता दे नां पर कसम खाने थमां मना करी दित्ता ऐ'। उमर ने कहा; 'इसलिए अल्लाह दी कसम, मैं इस कसम दी कसम नहीं खादी, जदूं तों मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू उस तों मना करदे सुणया है, चाहे याद करन दी हालत विच होवे या याद नहीं करन दी।'

Hadith

Imam Ahmad : 108

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَأْخُذْ مِنْ الْخَيْلِ وَالرَّقِيقِ صَدَقَةً

सानु [अबुल यमन] साकुं [अबू बकर बिन अब्दुल्लाह] कूं [रसीद बिन सअद] तों [उमर बिन अल खथथब] ते [हुदज़ाइफा बिन अल यमन] तों दस्सेया गया है, कि नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने घोड़े ते गुलामें तों जकात नहीं ली।

Hadith

Imam Ahmad : 109

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُوقَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَ النَّاسَ بِالْجَابِيَةِ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ مَقَامِي فِيكُمْ فَقَالَ اسْتَوْصُوا بِأَصْحَابِي خَيْرًا ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ يَفْشُو الْكَذِبُ حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ لَيَبْتَدِئُ بِالشَّهَادَةِ قَبْلَ أَنْ يُسْأَلَهَا فَمَنْ أَرَادَ مِنْكُمْ بَحْبَحَةَ الْجَنَّةِ فَلْيَلْزَمْ الْجَمَاعَةَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ مَعَ الْوَاحِدِ وَهُوَ مِنْ الِاثْنَيْنِ أَبْعَدُ لَا يَخْلُوَنَّ أَحَدُكُمْ بِامْرَأَةٍ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ ثَالِثُهُمَا وَمَنْ سَرَّتْهُ حَسَنَتُهُ وَسَاءَتْهُ سَيِّئَتُهُ فَهُوَ مُؤْمِنٌ

सानु दस्सेया है [अली बिन इशाक] ने सानु दस्सेया है [अब्दुल्लाह, यानी इब्नुल मुबारक] ने सानु [मुहम्मद बिन सुकाह] ने [अब्दुल्लाह बिन दिनार] कोला [इब्न उमर] कोला दस्सेया ऐ कि [उमर बिन अल खथथब] ने जबियाह -दमिश्क दे इक ग्रां- च लोकें दे सामने प्रचार कीता ते आख्या; 'रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम साडे सामने खड़े होए जिवें मैं तुहाडे सामने खड़ा हां, फिर उन्हा ने आख्या: 'मेरे साथी दी भलाई नाल तारीफ करो, फिर उन्हां दे बाद वाले, फिर उन्हां दे बाद वाले, फिर उसदे बाद झूठ फैल जावेगा, ताकि कोई आदमी उस तों पहलां गवाही देना शुरू कर देवे, तां जेड़ा कोई स्वर्ग दी गंध सुंघना चाहंदा है, ओ जमाआ तों चिपकना चाहंदा है क्योंकि वाकई शैतान उस दे नाल है जो है।' अकेला, जदके दो लोकें कोला ओह दूर रौह्ग, तुंदे च इक गी इक जनानी कन्नै अकेला नेईं होने देयो - जेह्ड़ी उंदा महरम नेईं ऐ - कीजे शैतान त्रीया व्यक्ति ऐ, इस करी जेह्ड़ा बी अपने नेक कम्में पर गर्व करदा ऐ ते अपने बुरे कम्में कन्नै दुखी ऐ, ओह् मुसलमान ऐ'।

Hadith

Imam Ahmad : 110

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ حَكِيمِ بْنِ عُمَيْرٍ وَضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ قَالَا قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى هَدْيِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَدْيِ عَمْرِو بْنِ الْأَسْوَدِ

सानु दस्सेया है [अबुल यमन] ने सानू [अबू बकर] [हकीम बिन उमैर] ते [द्लामराह बिन हबीब] कोला दस्सेया ऐ, दोनों ने आख्या; [उमर बिन अल खथथब] ने कहा; 'जो जो रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी हिदायत देखना चाहंदा है, फिर 'अमरू बिन असवद' दी हिदायत वेखो।

Hadith

Imam Ahmad : 111

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَكْبٍ فَقَالَ رَجُلٌ لَا وَأَبِي فَقَالَ رَجُلٌ لَا تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

सानु [बनी हाशिम दे पूर्व गुलाम अबू सईद] गी दस्सदे होई उने आखेआ; सानु दस्सेया है [ज`इदा] ने सानु [सुनो] [इक्रीमाह] से [श्रीमती अब्बास] से कहा है उसने कहा; [उमर] ने आख्या; असी रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे नाल इक ग्रुप विच सी, फिर इक आदमी ने आख्या; 'नहीं, मेरे पिताजी दे वास्ते'। फिरी इक होर मानू ने जवाब दित्ता, 'अपने पिता दे नां दी कसम मत खाओ!' जदूं मैं मुड़या तां पता लग्गा कि जिस आदमी ने जवाब दित्ता ओ नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हे।

Hadith

Imam Ahmad : 112

حَدَّثَنَا عِصَامُ بْنُ خَالِدٍ وَأَبُو الْيَمَانِ قَالَا أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنْ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ قَالَ أَبُو الْيَمَانِ لَأَقْتُلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ

सानु दस्सेया गया है कि ['इशाम बिन खालिद] ते [अबुल यमन] दोनों ने आख्या; ने सानू [स्यूअइब बिन अबू हमज़ाह] [अज़ ज़ुहरी] तों सूचित कीता है उसने आख्या; ने सानु [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्लाह बिन उतबाह बिन मसूद] दस्सेया है, कि [अबू हुरैराह] ने आख्या; जदूं रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी मौत होई गेई ते बाद च अबू बकर ने उंदे बाद उंदे बाद मते सारे अरब काफिर होई गे, [उमर] ने आखेआ; 'हे अबू बकर, तुसें उंदे कन्ने किस चाल्ली लड़ेआ हा, जिसलै अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आखेआ हा: 'मेरे गी लोकें कन्नै लड़ने दा हुक्म दित्ता गेआ हा, जदूं तकर ओह नेईं आखदे ला इलाहा इल्लाल्लाह - अल्लाह दे सिवाय इबादत दे काबिल कोई देवता नेईं ऐ -, फिर जेह्ड़ा बी ला इलाहा इल्लाह आखदा ऐ, उंदा मतलब ऐ जे ओह् अपनी संपत्ति ते आत्मा गी मेरे कोला बचाई लेआ ऐ, जदूं तकर उंदे अधिकार ते गणना अल्लाह गी नेईं सौंपी जंदी।' ता'आला'। [अबू बकर] ने जवाब दित्ता; 'अल्लाह दी कसम मैं जरूर लड़ना'। अबुल यमन ने कहा; 'मैं उनें लोकें गी जरूर मारना जेह्ड़े नमाज ते जकात दे हुक्में च फर्क करदे न, कीजे जकात उचित संपत्ति ऐ, अल्लाह दी कसम, जेकर ओह मेरे कोल रस्सी दा इक टुकड़ा बी सौंपने थमां इन्कार करी दिंदे न जेह्ड़ा इक बारी अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी सौंपेआ हा, तां मैं उंदे कन्नै इन्कार करने दे कारण उंदे कन्नै जरूर लड़ना।' उमर ने कहा; 'तो अल्लाह की कसम, भैंने सिवाय नशीॊ दे खा कक अल्लाह ने अबू बकर का दयलाजा लड़ने के मरए खोला था, औय भैं बी जानता था कक यही सच्चाई है'।

Hadith

Imam Ahmad : 113

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا صَلَاةَ بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ إِلَى طُلُوعِ الشَّمْسِ وَلَا بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغِيبَ الشَّمْسُ

सानु [अबुल मुगिराह] सानु [अल औज़ाई] दस्सी गई है सानु [अमरू बिन स्यूअइब] [अब्दुल्लाह बिन अमरू बिन अल अश] [उमर बिन अल खथथब] तों दस्सी गई है, कि नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'सुबह दी नमाज दे बाद कोई नमाज नहीं होंदी, जब तक कि सूरज उगना, ते अस्र दी नमाज दे बाद कोई नमाज नहीं होंदी, जद तक सूरज डूब नहीं जांदा'।

Hadith

Imam Ahmad : 114

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ أَبِي سَبَإٍ عُتْبَةَ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ عَامِرٍ الْيَزَنِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ مُغِيثٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ صَاحِبَ الدَّابَّةِ أَحَقُّ بِصَدْرِهَا

सानु दस्सेया है [अल हकम बिन नाफी'] ने सानु [इब्नु 'अय्यासी] [अबू सबा' से उतबाह बिन तमीम] से [अल वलीद बिन अमीर अल यज़ानी] से ['उरवाह बिन मुघित्स अल अंसारी] से [उमर बिन अल खथथब] से कहा है, उसने कहा; 'नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने फैसला कीता कि जानवरें दे मालिकें गी उंदे स्तन उप्पर मते अधिकार होंदे न'।

Hadith

Imam Ahmad : 115

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ حُمْرَةَ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ قَالَ سَارَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى الشَّامِ بَعْدَ مَسِيرِهِ الْأَوَّلِ كَانَ إِلَيْهَا حَتَّى إِذَا شَارَفَهَا بَلَغَهُ وَمَنْ مَعَهُ أَنَّ الطَّاعُونَ فَاشٍ فِيهَا فَقَالَ لَهُ أَصْحَابُهُ ارْجِعْ وَلَا تَقَحَّمْ عَلَيْهِ فَلَوْ نَزَلْتَهَا وَهُوَ بِهَا لَمْ نَرَ لَكَ الشُّخُوصَ عَنْهَا فَانْصَرَفَ رَاجِعًا إِلَى الْمَدِينَةِ فَعَرَّسَ مِنْ لَيْلَتِهِ تِلْكَ وَأَنَا أَقْرَبُ الْقَوْمِ مِنْهُ فَلَمَّا انْبَعَثَ انْبَعَثْتُ مَعَهُ فِي أَثَرِهِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ رَدُّونِي عَنْ الشَّامِ بَعْدَ أَنْ شَارَفْتُ عَلَيْهِ لِأَنَّ الطَّاعُونَ فِيهِ أَلَا وَمَا مُنْصَرَفِي عَنْهُ مُؤَخِّرٌ فِي أَجَلِي وَمَا كَانَ قُدُومِيهِ مُعَجِّلِي عَنْ أَجَلِي أَلَا وَلَوْ قَدْ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَفَرَغْتُ مِنْ حَاجَاتٍ لَا بُدَّ لِي مِنْهَا لَقَدْ سِرْتُ حَتَّى أَدْخُلَ الشَّامَ ثُمَّ أَنْزِلَ حِمْصَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيَبْعَثَنَّ اللَّهُ مِنْهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ سَبْعِينَ أَلْفًا لَا حِسَابَ عَلَيْهِمْ وَلَا عَذَابَ عَلَيْهِمْ مَبْعَثُهُمْ فِيمَا بَيْنَ الزَّيْتُونِ وَحَائِطِهَا فِي الْبَرْثِ الْأَحْمَرِ مِنْهَا

सानु दस्सेया है [अबुल यमन अल हकम बिन नफी'] ने सानु [अबू बकर बिन अब्दुल्लाह] गी [रसीद बिन स'द] कोला [हमजाह बिन अब्दी कुलाल] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; [उमर बिन अल खथथब] उथे अपनी पैहली सफर दे बाद शाम दी तरफ चली पेआ, जदूं ओह् लगभग नेड़े आवै करदे हे, तां उसी ते उंदे कन्नै दे लोकें गी खबर आई गेई जे था'उन दी बीमारी उत्थें गै फट्टी जा करदी ऐ, इस करी उंदे दोस्तें उसी आखेआ 'वापस जाओ ते उत्थें नेईं दाखल होओ, जेकर तुस प्लेग अजें बी उत्थें गै रुकी जाओ, तां असेंगी तुंदी इसदी शरण लेई कोई जगह नेईं लब्भदी'। तो उमर घर मदीना वापस आ के उस रात आराम कीता, ते मैं ओस दे सब तों नेड़े दा इंसान सी, जदों ओह उठया मैं उठ के ओस दे पिच्छे चली गया, फिर मैं उस नू कहंदे सुणया; 'उन्हें मिगी सीरिया थमां वापस लेई आया हा, कीजे मैं उसदे नेड़े होने दे बाद गै ताऊन महामारी उथे आई ही, जानदे ओ के उत्थूं दा मेरे वापस औने दा मतलब ए नेईं ऐ जे मैं अपनी मौत गी खत्म करी सकना ऐ ते ना गै मेरे उत्थें औने दा मतलब ऐ जे मैं मदीना च पुज्जी गेआ आं ते मैं अपनी जरूरतें गी पूरा करी लेआ ऐ जेह्ड़ियां मिगी पूरा करदियां न तां मैं निश्चित रूप कन्नै पैदल चलना ऐ, जदूं तकर मैं सीरिया दी धरती च दाखल नेईं होग ते फिर हिमशा च रुकना।' अल्लाह दा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आखदा ऐ: 'अल्लाह दे कयामत दे दिन सत्तर हजार लोकें गी बिना हिसाब-किताब दे ते बिना सजा दे जिंदा कीता जाग, जित्थें उनेंगी उप्पर चुक्केआ जाग, ओह् लाल समतल जमीन उप्पर जैतून दे पेड़ ते ओह्दे बगीचे दे बश्कार होग'।

Hadith

Imam Ahmad : 116

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَقِيلٍ عَنِ ابْنِ عَمِّهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ أَنَّهُ خَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا يُحَدِّثُ أَصْحَابَهُ فَقَالَ مَنْ قَامَ إِذَا اسْتَقَلَّتْ الشَّمْسُ فَتَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ غُفِرَ لَهُ خَطَايَاهُ فَكَانَ كَمَا وَلَدَتْهُ أُمُّهُ قَالَ عُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي رَزَقَنِي أَنْ أَسْمَعَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَكَانَ تُجَاهِي جَالِسًا أَتَعْجَبُ مِنْ هَذَا فَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْجَبَ مِنْ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَ فَقُلْتُ وَمَا ذَاكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَقَالَ عُمَرُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ رَفَعَ نَظَرَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فُتِحَتْ لَهُ ثَمَانِيَةُ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ

सानु दस्सेया है [अब्दुल्लाह बिन यजीद] ने सानु दस्सेया है [हैवाह] ने सानु [अबू अकील] [उकबाह बिन अमीर] तों [अपने चाचा दे पुत्तर] तों दस्सेया है कि ओह रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे नाल तबुक दी लड़ाई विच बाहर निकले सी, फिर इक दिन रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम बैठ के अपनी शिकायतां दस्सदे सी, ओह ने आख्या: 'जो कोई सूरज उगने पर जागदा ऐ फिर वज़ूद करदा ऐ ते अपना वज़ूद पूरा करदा ऐ, फिर दो रकाअत दी नमाज करदा ऐ, फिर उसदी गलतियां माफ होई जांगन जि'यां उसदी मां ने उसी जन्म दित्ता हा'। उकबाह बिन अमीर ने कहा; 'अल हमदुलिल्लाह -सब स्तुति अल्लाह दी ऐ- जिने मिगी रोजी-रूट्टी दित्ती ऐ तां जे मैं एह् गल्ल रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला सुनी सकां, फिर [उमर बिन अल खथथब] ने मिगी आखेआ ते ओह् मेरे सामने बैठी गे; 'क्या तुसीं इस गल्ल तों हैरान हो, भले ही रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने तुहाडे आण तों पहलां इस तों वी वद्ध कमाल दी गल्ल आख चुकी सी,' मैं पुच्छया; 'क्या है, अपने पिता ते मां दे वास्ते मैं फिरौती दे तौर ते तैयार हां?' तो उमर ने जवाब दित्ता; 'अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'जो कोई वज़ूद करदा है ते अपना वज़ूद पूरा करदा है, फिर पढ़दे वक्त अपनी नज़र आसमान की ओर उठांदा है; 'अशहदु अनला इलाहा इल्लल्लाहु वहदहुला स्यारीकलाहु वा अशहदु अन्ना मुहम्मदन अब्दुहु वारसुलुहु -मैं गवाही दिंदा हां कि अल्लाह सर्वशक्तिमान दे सिवाय इबादत दे काबिल कोई देवता नहीं है, जिंदे कोल कोई साथी नहीं है, ते मैं गवाही दिंदा हां कि मुहम्मद उहदा सेवक ते दूत है-, इस करके स्वर्ग दे अट्ठ दरवाजे उहदे वास्ते खुल जांगन ते ओह जिस दरवाजे तों अंदर जावेगा पसंद करदा ऐ'।

Hadith

Imam Ahmad : 117

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ يَعْنِي أَبَا دَاوُدَ الطَّيَالِسِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ الْأَوْدِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُسْلِيِّ عَنِ الْأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ ضِفْتُ عُمَرَ فَتَنَاوَلَ امْرَأَتَهُ فَضَرَبَهَا وَقَالَ يَا أَشْعَثُ احْفَظْ عَنِّي ثَلَاثًا حَفِظْتُهُنَّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَسْأَلْ الرَّجُلَ فِيمَ ضَرَبَ امْرَأَتَهُ وَلَا تَنَمْ إِلَّا عَلَى وَتْرٍ وَنَسِيتُ الثَّالِثَةَ

सानु [सुलेमान बिन दाऊद, अर्थात अबू दाऊद अथ थयालिसी] गी दस्सदे होई उने आखेआ; ने सानु [अबू अवानाह] गी [दाउद अल औदी] कोला [अब्दुररहमान अस सुलामी] कोला [असीअत्स बिन कैस] कोला दस्सेया ऐ, उने आखेआ; मैं [उमर] कोल गया फिर उसने अपनी घरेआली गी पकड़ी लेया ते मारया ते ओह् आखदी ही; 'हे अशअत मेरे कोल त्रै गल्लां रखो जो मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला रट लिया ऐ 'किसे कोला मत पुच्छो कि उसने अपनी पत्नी गी क्यों मारया, वितर दी नमाज करने दे बाद नेईं सोओ' ते मैं तीसरी गल्ल भुल्ली गेई'।

Hadith

Imam Ahmad : 118

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي الرِّشْكَ عَنْ مُعَاذَةَ عَنْ أُمِّ عَمْرٍو ابْنَةِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهَا سَمِعَتْ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ سَمِعَتْ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ فِي خُطْبَتِهِ إِنَّهُ سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ يَلْبَسْ الْحَرِيرَ فِي الدُّنْيَا فَلَا يُكْسَاهُ فِي الْآخِرَةِ

सानु दस्सेया है [अब्दुश शमाद] ने सानु दस्सेया है [मेरे पिता] ने सानु [यजीद यानी अर रिसिक] गी [मुअदजाह] कोला [उम्मू अमरू, अब्दुल्ला दी बेटी] कोला दस्सेया ऐ के उने इक बारी [अब्दुल्लाह बिन जुबैर] गी आखदे सुनेआ हा; मैं [उमर बिन अल खथथब] गी अपने प्रवचन च आखदे सुनेया; कि उसने अल्लाह दे रसूलुल्लाह नू कहंदे सुणया: 'जो वी इस दुनिया विच रेशम दे कपड़े पहननगे, ओ परलोक विच रेशम दे कपड़े नहीं पहिनगे'।

Hadith

Imam Ahmad : 119

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيَسِيرَنَّ الرَّاكِبُ فِي جَنَبَاتِ الْمَدِينَةِ ثُمَّ لَيَقُولُ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا حَاضِرٌ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ كَثِيرٌ قَالَ أَبِي أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَلَمْ يَجُزْ بِهِ حَسَنٌ الْأَشْيَبُ جَابِرًا

सानु दस्सेया है [याह्या बिन इशाक] ने सानु [इब्न लहिअह] [अबू अज़ जुबैर] कोला [जाबीर] कोला दस्सेया ऐ उसने आख्या; ने मिगी [उमर बिन अल खथथब] दी जानकारी दित्ती ऐ, उने आखेआ; मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे सुनेया: 'वास्तव च इक सवार होग जेड़ा मदीना दे बाहरले इलाके च चलदा ऐ ते फिर आखदा ऐ; 'पहले इत्थे कई आस्तिक रहंदे सन'। अब्दुल्ला ने कहा; मेरे पिता अहमद बिन हम्बल ने आख्या; 'औय हसन अल असी-याब ने जबीर को इस हदीस के साथ डिप्लोमा नहीं दे दिया'।

Hadith

Imam Ahmad : 120

حَدَّثَنَا هَارُونُ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ السَّائِبِ حَدَّثَهُ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ أَبِي الْقَاسِمِ السَّبَئِيَّ حَدَّثَهُ عَنْ قَاصِّ الْأَجْنَادِ بِالْقُسْطَنْطِينِيَّةِ أَنَّهُ سَمِعَهُ يُحَدِّثُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يَقْعُدَنَّ عَلَى مَائِدَةٍ يُدَارُ عَلَيْهَا بِالْخَمْرِ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يَدْخُلْ الْحَمَّامَ إِلَّا بِإِزَارٍ وَمَنْ كَانَتْ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا تَدْخُلْ الْحَمَّامَ

सानु दस्सेया है [हारून] ने सानु दस्सेया है [इब्नु वहाब] ने मिगी दस्सेया ऐ ['अमरू बिन अल हरिथ] ने [उमर बिन अस सा`इब] ने उसी दस्सेया ऐ, कि [अल कासिम बिन अबुल कासिम अस सब`ई] ने उसी कांस्टेंटिनोपल -तुर्की- च [कास अल अजनाद] कोला दस्सेआ ऐ, कि उने उसी दस्सेया ऐ, कि [उमर बिन अल खथथब] ने कहा; हे लोग, सचमुच मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) गी आखदे सुनेया हा: 'जेड़ा कोई अल्लाह ते आखरी दिन गी विश्वास करदा ऐ, ओह् शराब कन्नै घिरी दी भोज च नेईं बैठन, ते जेह्ड़ा माह्नू अल्लाह ते आखरी दिन गी विश्वास करदा ऐ, उसी सार्वजनिक बाथरूम च प्रवेश नेईं करना चाहिदा, जदूं तकर ओह सरोंग -कपड़े नेईं पाईऐ, ते जेह्ड़ी जनानी ऐ जेह्ड़ी अल्लाह ते आखरी दिन गी विश्वास करदी ऐ सार्वजनिक बाथरूम च दाखल नेईं होंदे'।