האימאם אחמד (الامام احمد) - 26363 חדית'
חדית'
האימאם אחמד : 81
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ قَالَ قَالَ أَبِي فَحَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ وَمَا أَعْجَبَكَ مِنْ ذَلِكَ كَانَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِذَا دَعَا الْأَشْيَاخَ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانِي مَعَهُمْ فَقَالَ لَا تَتَكَلَّمْ حَتَّى يَتَكَلَّمُوا قَالَ فَدَعَانَا ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مَا قَدْ عَلِمْتُمْ فَالْتَمِسُوهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ وِتْرًا فَفِي أَيِّ الْوِتْرِ تَرَوْنَهَا
אמר לנו [פרווה בן אבו אל-מע'רא'] אמר לנו [אברהם בן מוכתר] מ[מוחמד בן אסחאק] מ[מוחמד בן כעב] מ[ערווה] מ[עיישה] רדליאללה וענחה אמר: הנביא صلى الله عليه وسلم אמר כשהיה חולה: "שפכו לי שבעה דליי מים משבע בארות שונות, כדי שאוכל לצאת לאנשים ולקיים את הבטחותיהם". אמר המספר: "אז הושבנו אותו על כלי השייך לחאפסה רדליאללה וענחה, פיזרנו או שפכנו עליו מים - פיזרנו את הספקות העריכתיים או שפכנו את זה ממוחמד בן אסחאק -, ואז הוא מצא שלווה, ואז הוא יצא וטיפס על הדוכן תוך כדי שהוא אומר: "האנצאר הם עמי הנאמנים ושומרי סודותיי, שם אני מוצא מקלט, אלא אם כן הם באמת מפרים אותו; חוק." זכור, ישנו עבדו של אללה, סובהאנהו ותעאלה, שניתנה לו החופש לבחור בין העולם לבין מה שעבורו, סובהאנהו ותעאלה, ולכן הוא בוחר מה שעבורו." ואז בכה אבו בכר, רדליאללה אנונה, וחשב שדברי הנביא صلى الله عليه وسلم מופנים אליו. ואז אמר הנביא صلى الله عليه وسلم: "חכה רגע, הו אבו בכר, סגור את דלתות הדרך המובילה למסגד (נבאוי) מלבד דלתו של אבו בכר, כי איני מכיר אף אחד שחשוב לי יותר בידידות ובהגנה מאשר אבו בכר, רדליאללה אנונה."
חדית'
האימאם אחמד : 82
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَاصِمَ بْنَ عَمْرٍو الْبَجَلِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْقَوْمِ الَّذِينَ سَأَلُوا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالُوا لَهُ إِنَّمَا أَتَيْنَاكَ نَسْأَلُكَ عَنْ ثَلَاثٍ عَنْ صَلَاةِ الرَّجُلِ فِي بَيْتِهِ تَطَوُّعًا وَعَنْ الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ وَعَنْ الرَّجُلِ مَا يَصْلُحُ لَهُ مِنْ امْرَأَتِهِ إِذَا كَانَتْ حَائِضًا فَقَالَ أَسُحَّارٌ أَنْتُمْ لَقَدْ سَأَلْتُمُونِي عَنْ شَيْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ مُنْذُ سَأَلْتُ عَنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ صَلَاةُ الرَّجُلِ فِي بَيْتِهِ تَطَوُّعًا نُورٌ فَمَنْ شَاءَ نَوَّرَ بَيْتَهُ وَقَالَ فِي الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ يَغْسِلُ فَرْجَهُ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى رَأْسِهِ ثَلَاثًا وَقَالَ فِي الْحَائِضِ لَهُ مَا فَوْقَ الْإِزَارِ
אמר לנו [סעיד בן מנשור] אמר לנו [פולאיח בן סולימאן] מ[סולימאן בן עבדורחמן] מ[אלקאסם בן מוחמד] מ[עאישה] רדליאללהו'אח'ה אמר: "רסולאללה صلى الله عليه وسلم התיר את קריאת התפילה, ואז אמר: "צוו לאבו בכר להוביל את אנשי המתפללים", ואז איבד את הכרתו. כשהוא חזר להכרה, הוא שאל: "האם אני ציוויתי לאבו בכר רדליאללהו'אח'ה להוביל את העם? ואז אמרתי (המספר): "האם אבו בכר אינו אדם עדין שבוכה בקלות, האם לא כדאי לך פשוט לצוות על עומר?" אז רסולאללה صلى الله عليه وسلم אמר: "אה, אתה בדיוק כמו אחיו של יוסף, צוו לאבו בכר להוביל את העם, כמה אנשים חולמים אבל אללה סובהאנאללה ותעאלה והמאמינים לא רוצים את זה."
חדית'
האימאם אחמד : 83
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ يَمْسَحُ عَلَى خُفَّيْهِ بِالْعِرَاقِ حِينَ يَتَوَضَّأُ فَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهِ قَالَ فَلَمَّا اجْتَمَعْنَا عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لِي سَلْ أَبَاكَ عَمَّا أَنْكَرْتَ عَلَيَّ مِنْ مَسْحِ الْخُفَّيْنِ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِذَا حَدَّثَكَ سَعْدٌ بِشَيْءٍ فَلَا تَرُدَّ عَلَيْهِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ
אמר לנו [סולימאן בן חרב] אמר לנו [חמד בן זייד] מ[איוב] מ[עכרימה] הוא אמר: "שליח אללה صلى الله عليه وسلم מת ביום שני אך גופתו טרם נקברה באותו יום, באותו ערב ולמחרת, ולכן נקבר בליל רביעי, הם אמרו: "שליח אללה صلى الله عليه وسلم לא מת, אלא הוא עלה (לשמיים) עם רוחו כפי שמוסא الله عليه وسلم קם, ואז עומר רדליאללה אנונהו קם ואמר: "אכן שליח אללה صلى الله عليه وسلم לא מת, אלא הוא קם עם נשמתו (לשמיים) כפי שמוסא الله عليه وسلم קם. בשם אללה סובהאנאללה ותעאלה, רסולאללה صلى الله عليه وسلم לא מת עד שכרת את ידיהם ולשונותיהם. עומר." רדליאללהוענהו המשיך לומר (כך) עד שקצות פיו עלו בקצפה בגלל איומיו ודבריו. אז קם עבאס רדליאללהוענהו ואמר: "אכן, רסולאללה صلى الله عليه وسلم מת, כי היה בן אדם רגיל, והוא השתנה כבני אדם משתנים, לכן קבור את חברך, אכן הוא היה אצילי יותר בעיני אללה, סובהאנאללה ותעאלה, מאשר אם ימות פעמיים, האם ייתכן שנהרגת פעם אחת והוא מת פעמיים למרות שהיה אצילי יותר בעיני אללה, סובהאנאללה ותעאלה, מהם? הו אנשים, קברו את חברכם, אז אם הוא כמו מה שאתם אומרים, לא יהיה קשה לאללה, סובהאנאללה ותעאלה, למצוא לו מקום קבורה. בשם אללה, אכן שליח אללה صلى الله عليه وسلم, הוא לא מת עד שיצא מנהג' צלול, הוא התיר את המותר, אסר את החראם, התחתן והתגרש, עשה מלחמה ועשתה שלום." ולא היה רועה צאן שהיה עייף ועייף יותר מלרדוף אחרי עזיו לפסגות ההרים, הוא הפיל עצים קוצניים במקלו, הוא תיקן את בריכות המים שלו בידיו, מאשר שליח אללה (עליו השלום וברכת אללה). עכשיו הוא ביניכם, אז קברו את חברכם." הוא אמר: "ואום איימן רדליאללהואחנה בכתה, ואז נשאלה, 'הו אום איימן, האם את בוכה על שליח אללה صلى الله عليه وسلم?' הוא ענה: 'בחי אללה, אני לא בוכה על שליח אללה صلى الله عليه وسلم. האם אתה יודע שאני יודע טוב יותר שהוא הלך לארץ טובה יותר מהעולם הזה, אבל אני בוכה כי החדשות מהשמיים (ההתגלות) נקטעו'." חמד רחימהאללה: "איוב פרץ בבכי כאשר דברי אום איימן הגיעו לכאן.
חדית'
האימאם אחמד : 84
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ سَأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ نَعَمْ إِذَا حَدَّثَكَ سَعْدٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا فَلَا تَسْأَلْ عَنْهُ غَيْرَهُ
אמר לנו [עבדול והאב בן סעיד עד דימאסי] אמר לנו [סיועיב אבן אסחאק], אמר לנו [אל-עוזאי] אמר לי [יאיסי בן אל-וליד] אמר לי [מח'ול] שהנביא صلى الله عليه وسلم אמר: "אם אחד מכם נפגע מאסון, דמיינו שהאסון שפקד אותו קרה לי, אז זה יהיה אסון גדול ביותר."
חדית'
האימאם אחמד : 85
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ الْغَطَفَانِيِّ عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْيَعْمَرِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رُؤْيَا لَا أُرَاهَا إِلَّا لِحُضُورِ أَجَلِي رَأَيْتُ كَأَنَّ دِيكًا نَقَرَنِي نَقْرَتَيْنِ قَالَ وَذَكَرَ لِي أَنَّهُ دِيكٌ أَحْمَرُ فَقَصَصْتُهَا عَلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ امْرَأَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَتْ يَقْتُلُكَ رَجُلٌ مِنْ الْعَجَمِ قَالَ وَإِنَّ النَّاسَ يَأْمُرُونَنِي أَنْ أَسْتَخْلِفَ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُنْ لِيُضَيِّعَ دِينَهُ وَخِلَافَتَهُ الَّتِي بَعَثَ بِهَا نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنْ يَعْجَلْ بِي أَمْرٌ فَإِنَّ الشُّورَى فِي هَؤُلَاءِ السِّتَّةِ الَّذِينَ مَاتَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ فَمَنْ بَايَعْتُمْ مِنْهُمْ فَاسْمَعُوا لَهُ وَأَطِيعُوا وَإِنِّي أَعْلَمُ أَنَّ أُنَاسًا سَيَطْعَنُونَ فِي هَذَا الْأَمْرِ أَنَا قَاتَلْتُهُمْ بِيَدِي هَذِهِ عَلَى الْإِسْلَامِ أُولَئِكَ أَعْدَاءُ اللَّهِ الْكُفَّارُ الضُّلَّالُ وَايْمُ اللَّهِ مَا أَتْرُكُ فِيمَا عَهِدَ إِلَيَّ رَبِّي فَاسْتَخْلَفَنِي شَيْئًا أَهَمَّ إِلَيَّ مِنْ الْكَلَالَةِ وَايْمُ اللَّهِ مَا أَغْلَظَ لِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَيْءٍ مُنْذُ صَحِبْتُهُ أَشَدَّ مَا أَغْلَظَ لِي فِي شَأْنِ الْكَلَالَةِ حَتَّى طَعَنَ بِإِصْبَعِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ تَكْفِيكَ آيَةُ الصَّيْفِ الَّتِي نَزَلَتْ فِي آخِرِ سُورَةِ النِّسَاءِ وَإِنِّي إِنْ أَعِشْ فَسَأَقْضِي فِيهَا بِقَضَاءٍ يَعْلَمُهُ مَنْ يَقْرَأُ وَمَنْ لَا يَقْرَأُ وَإِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى أُمَرَاءِ الْأَمْصَارِ إِنِّي إِنَّمَا بَعَثْتُهُمْ لِيُعَلِّمُوا النَّاسَ دِينَهُمْ وَيُبَيِّنُوا لَهُمْ سُنَّةَ نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَرْفَعُوا إِلَيَّ مَا عُمِّيَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ تَأْكُلُونَ مِنْ شَجَرَتَيْنِ لَا أُرَاهُمَا إِلَّا خَبِيثَتَيْنِ هَذَا الثُّومُ وَالْبَصَلُ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ كُنْتُ أَرَى نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجِدُ رِيحَهُمَا مِنْ الرَّجُلِ فَيَأْمُرُ بِهِ فَيُؤْخَذُ بِيَدِهِ فَيُخْرَجُ بِهِ مِنْ الْمَسْجِدِ حَتَّى يُؤْتَى بِهِ الْبَقِيعَ فَمَنْ أَكَلَهُمَا لَا بُدَّ فَلْيُمِتْهُمَا طَبْخًا قَالَ فَخَطَبَ النَّاسَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَأُصِيبَ يَوْمَ الْأَرْبِعَاءِ
דווח לנו ש[אבו נועים] סיפר לנו [לפיתר] מ[עטא] ואמר: שליח אללה صلى الله عليه وسلم: "אם אסון יתרחש על אחד מכם, דמיינו שהוא יתרחש עליי, זהו אחד האסונות הגדולים ביותר."
חדית'
האימאם אחמד : 86
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَالزُّبَيْرُ والْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ إِلَى أَمْوَالِنَا بِخَيْبَرَ نَتَعَاهَدُهَا فَلَمَّا قَدِمْنَاهَا تَفَرَّقْنَا فِي أَمْوَالِنَا قَالَ فَعُدِيَ عَلَيَّ تَحْتَ اللَّيْلِ وَأَنَا نَائِمٌ عَلَى فِرَاشِي فَفُدِعَتْ يَدَايَ مِنْ مِرْفَقِي فَلَمَّا أَصْبَحْتُ اسْتُصْرِخَ عَلَيَّ صَاحِبَايَ فَأَتَيَانِي فَسَأَلَانِي عَمَّنْ صَنَعَ هَذَا بِكَ قُلْتُ لَا أَدْرِي قَالَ فَأَصْلَحَا مِنْ يَدَيَّ ثُمَّ قَدِمُوا بِي عَلَى عُمَرَ فَقَالَ هَذَا عَمَلُ يَهُودَ ثُمَّ قَامَ فِي النَّاسِ خَطِيبًا فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَنَّا نُخْرِجُهُمْ إِذَا شِئْنَا وَقَدْ عَدَوْا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَفَدَعُوا يَدَيْهِ كَمَا بَلَغَكُمْ مَعَ عَدْوَتِهِمْ عَلَى الْأَنْصَارِ قَبْلَهُ لَا نَشُكُّ أَنَّهُمْ أَصْحَابُهُمْ لَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرَهُمْ فَمَنْ كَانَ لَهُ مَالٌ بِخَيْبَرَ فَلْيَلْحَقْ بِهِ فَإِنِّي مُخْرِجٌ يَهُودَ فَأَخْرَجَهُمْ
אמר לנו [מוחמד בן אחמד בן אבו ח'לף] אמר לנו [סופיאן] מ[עמר בן מוחמד] מ[אביו] שאמר: "לא שמעתי [את אבן עומר] זוכר את הנביא صلى الله عليه وسلم כלל מלבד בכיתו".
חדית'
האימאם אחמד : 87
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَيْنَا هُوَ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ عُمَرُ لِمَ تَحْتَبِسُونَ عَنْ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ سَمِعْتُ النِّدَاءَ فَتَوَضَّأْتُ فَقَالَ أَيْضًا أَوَلَمْ تَسْمَعُوا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا رَاحَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْجُمُعَةِ فَلْيَغْتَسِلْ
[אבו אל-נועמאן] סיפר לנו [חמד בן זייד] מ[צאבית] מ[אנס בן מאליק] רדליאללה-אנוה ש[פטימה] רדליאללה-אנוה שאלה: "הו אנס, איך אתה אוהב לפזר אדמה על (קברו של) שליח אללה صلى الله عليه وسلم? ופטימה הקריאה את תלונותיה: "הו אבי הקרוב כל כך לאדונו, הו אבי שגן העדן הוא מקום שובו, הו אבי שאליו הודענו את גבריאל עלאי-היסלם על מותו, הו אבי אשר ענה לאדונו כאשר קרא לו". חמד רחמיאללה אמר: "כאשר ת'אבת מסר את החדית' הזה, הוא בכה". ת'אבת אמר: "אנס רדליאללה-אנוה כאשר מסר את החדית' הזה הוא בכה".
חדית'
האימאם אחמד : 88
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ قَالَ جَاءَنَا كِتَابُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَنَحْنُ بِأَذْرَبِيجَانَ يَا عُتْبَةَ بْنَ فَرْقَدٍ وَإِيَّاكُمْ وَالتَّنَعُّمَ وَزِيَّ أَهْلِ الشِّرْكِ وَلَبُوسَ الْحَرِيرِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَانَا عَنْ لَبُوسِ الْحَرِيرِ وَقَالَ إِلَّا هَكَذَا وَرَفَعَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِصْبَعَيْهِ
אמר לנו [עפאן] אמר לנו [חמד סלמה] מ[צאבית] מ[אנס] רדליאללה אנונהו נזכר בנביא صلى الله عليه وسلم: "ראיתי אותו כשהוא נכנס למדינה, מעולם לא ראיתי יום טוב ובהיר יותר מהיום שבו שליח אללה صلى الله عليه وسلم הגיע למדינה, וגם הייתי עד ליום מותו, לכן לא ראיתי יום גרוע וגרוע יותר, אפל יותר מהיום שבו נביא صلى الله عليه وسلم מת."
חדית'
האימאם אחמד : 89
حَدَّثَنَا حَسَنٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَسْوَدِ أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنِ لَبِيبَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سِنَانٍ الدُّؤَلِيِّ أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَعِنْدَهُ نَفَرٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ الْأَوَّلِينَ فَأَرْسَلَ عُمَرُ إِلَى سَفَطٍ أُتِيَ بِهِ مِنْ قَلْعَةٍ مِنْ الْعِرَاقِ فَكَانَ فِيهِ خَاتَمٌ فَأَخَذَهُ بَعْضُ بَنِيهِ فَأَدْخَلَهُ فِي فِيهِ فَانْتَزَعَهُ عُمَرُ مِنْهُ ثُمَّ بَكَى عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَنْ عِنْدَهُ لِمَ تَبْكِي وَقَدْ فَتَحَ اللَّهُ لَكَ وَأَظْهَرَكَ عَلَى عَدُوِّكَ وَأَقَرَّ عَيْنَكَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تُفْتَحُ الدُّنْيَا عَلَى أَحَدٍ إِلَّا أَلْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بَيْنَهُمْ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَأَنَا أُشْفِقُ مِنْ ذَلِكَ
אמר לנו [עבדאללה בן מוטשי] אמר לנו [חוסיים] מ[אבו עבדול ג'ליל] מ[אבו חריז אל עזדי] הוא אמר: "עבדאללה בן סלאם אמר לנביא صلى الله عليه وسلم: 'הו שליח אללה, ראינו אותך עומד לצד רבך, ופניך הסמיקו (הפכו לאדומות מעט) בעוד מצחך התבייש ברבך עקב המעשים שביצעו עמך לאחר (מותך)".
חדית'
האימאם אחמד : 90
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يَصْنَعُ أَحَدُنَا إِذَا هُوَ أَجْنَبَ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يَنَامَ قَبْلَ أَنْ يَغْتَسِلَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ لِيَنَمْ
לאחר שדיווח לנו [אל קאסם בן קציר] הוא אמר: "שמעתי את [אבדורחמן בן סוראיה] מספר מ[אבו אל אסווד אל קורסי] מ[אבו פרווה] - עבדו לשעבר של אבו ג'הל - מ[אבו הורירה] ראדליאללהו'אנהו מהנביא סללאללהו 'אלאיהאלאם' נחשף המכתב הזה "אלאיהיאלאם" JAA`A NASHRULLAHI WAL FATHU WA RAITANNASA YADKHULUNA FI DIINILLAHI AFWAAJAA" (כשמגיעה עזרתו של אללה סוהאנלאהו ותאלה והניצחון. ואתה רואה אנשים נכנסים לדת של אללה בהמוניהם) -ש. אן נאשר: 1-2-. הנביא סללאללהו עליהי וסלאם אמר: "אכן הם יעזבו (דתם) בהמוניהם כפי שנכנסו אליה בהמוניהם."
חדית'
האימאם אחמד : 91
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ دُعِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلصَّلَاةِ عَلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهِ فَلَمَّا وَقَفَ عَلَيْهِ يُرِيدُ الصَّلَاةَ تَحَوَّلْتُ حَتَّى قُمْتُ فِي صَدْرِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى عَدُوِّ اللَّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ الْقَائِلِ يَوْمَ كَذَا كَذَا وَكَذَا يُعَدِّدُ أَيَّامَهُ قَالَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَبَسَّمُ حَتَّى إِذَا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ وَقَدْ قِيلَ { اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ } لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي إِنْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ غُفِرَ لَهُ لَزِدْتُ قَالَ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهِ وَمَشَى مَعَهُ فَقَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى فُرِغَ مِنْهُ قَالَ فَعَجَبٌ لِي وَجَرَاءَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا كَانَ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ هَاتَانِ الْآيَتَانِ { وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ } فَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَهُ عَلَى مُنَافِقٍ وَلَا قَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
[אבו בכר אל-משרי] דיווח לי מ[סולימאן אבו איוב אל-חוזאעי] מ[יחיא בן סעיד אל-אומאווי] מ[מערוף בן ח'רבודז אל-מכי] מ[ח'אלד בן מדאן] ואמר: "[עבדאללה בן אל-אחתם] פגש את עומר בן עבד אל-עזיז עם האנשים. עומר לא עשה דבר, לפתע עבדאללה בן אל-אחתם רחימה-אללה עמד מולו ומיד דיבר, הוא שיבח את אללה סובהאנאללה ותעאללה ושיבח אותו, ואז אמר: "אמה בעד. אכן, אללה סובהאנאללה ותעאללה ברא את בני האדם והוא אינו זקוק לציותם, הוא תמיד בטוח מחטאיהם. באותה תקופה בני האדם היו ברמות ונקודות מבט שונות, והערבים היו ברמה המושחתת ביותר." תושבי ערים, תושבי כפרים ודיירי הרים מנועים מטוב העולם ומהנאותיו, באופן כללי הם אינם יודעים כיצד לבקש מאללה סובהאנאללה ותעלה, ואינם קוראים את ספרו, אלו המתים נמצאים בגיהנום ואלו שחיים במצב עיוורים להדרכה וטמאים, יש להם אינספור בעיות מגעילות ומעצבנות. כאשר אללה סובהאנאללה ותעלה רצה להפיץ את רחמיו עליהם, הוא שלח מהם שליח, בעל המאפיין "'עזיזון עליהים מה אניטום הריסון עליקום ביל מו'מינינה ראופורהיים" (מורגש מאוד מסבלכם, באמת רוצה אמונה וישועה עבורכם, רחום ורחום מאוד כלפי המאמינים) - ש. בטובה: 128. מי ייתן ואללה סובהאנאללה ותעלה יעניק לו את ברכותיו, שגשוגו, רחמיו וברכותיו. עם זאת, למרות כל תכונותיו הטובות, הדבר לא מנע מהם לפגוע בגופו, לתת לו כותרות רעות, למרות שנשא ספר שדיבר מאלוהים, הוא לא אמר דבר מלבד מה שציווה, הוא לא הלך אלא אם כן נתן לו רשות. לכן, כאשר נצטווה לייצב את ליבו, לשאת את נטל הג'יהאד, כוחו נמתח לבצע את מצוות אללה סובהאנאללה ותעאלה כדי שאללה יחשף את עדותו וישמור את דבריו, כמו גם יראה את דרשותיו. והוא מת במצב של יראת כבוד וניקיון. אז אבו בכר רדליאללה-אנו ירש אותו והלך בעקבות סונתו, הולך בדרכו, אך (חלק מה) ערבים כפרו או כל מי שביניהם עשה זאת, אז אבו בכר סירב לקבלם לאחר (מותו של) רסולאללה صلى الله عليه وسلم מלבד אלה שרצו לקבלו, שלף את חרבו מנדנה והדליק אש כך שתישאר עם לפידו (קיבל את מדיניות המלחמה שלו), ואז עם מגיני האמת הוא חיסל את אנשי הכתות. רשע. הוא מעולם לא הפסיק לנהל מלחמה ולהשקות את הארץ בדמם, עד שהחזיר אותם לחיק הדת שנטשו, וביסס אותם מחדש בתורות שדחו. והוא קיבל את אוצר אללה (ג'נימה) בדמות גמלים צעירים, מהם היה מרוצה, והוא מצא אישה חבסיה שהניקה את ילדו, אשר לאחר מותה חשב שהוא סתימה בגרונו. לבסוף הוא העביר משימה זו לח'ליף אחריו, והוא עזב את העולם במצב של יראת כבוד וניקיון על ידי קיום המנהג של חברו (הנביא صلى الله عليه وسلم). לאחר מכן עומר בן ח'טאב הפך לח'ליף אחריו; הוא בנה ושגשג כמה ערים, הוא שילב תקיפות עם עדינות, הוא הגלגל את שרווליו ואת שוקיו (כלומר, הוא עבד קשה ככל יכולתו), הוא סידר את כל מה שסביב הבעיה, והוא הכין את כל הציוד למלחמה, כך שכאשר עבדו של מוגירה בן סועבה רדליאללהוואנהו דקר אותו, הוא אמר לאבן עבאס רדליאללהוואנהו לשאול את האנשים, "האם האנשים אישרו את הרוצח?" כאשר הגיעו החדשות שהרוצח היה "עבדו של מוגירה בן סועבה", הוא צעק בקול רם ושיבח את אדונו, כי זה שדקר אותו לא היה אדם בעל זכות מעשית, ולכן הוא יכול לטעון שהוא הכשיר את דמו לשם קבלת זכותו. עומר הרוויח כשמונים אלף יותר מעושרו של אללה סובהאנאללה ותעאלה, והוא אפילו מכר את ביתו כי חשש שהוא עלול להפוך לתלוי עבור ילדיו. לאחר מכן הוא מסר את האוצרות הללו לח'ליף שבא אחריו, והוא (עומר רדליאללה אנונהו) עזב את העולם במצב של יראת כבוד וניקיון בהתאם למנהג חברו. אז, הו עומר בן עבד עזיז, העולם הוליד לך ממלכה ונתן לך את שתי פטמותיו, וגדלת שם בחיפוש אחר מקום קיום, כאשר ניתנה לך הכוח הזה, במקום זאת זרקת אותו לאן שאללה סובהאנאללה ותעאלה זרק אותו, נטשת אותו, חשבת בו בזוי, וחשבת בו מלוכלך מלבד מה שלקחת כמזון. השבח לאללה סובהאנאללה ותעאלה, בגללך חטאינו טוהרו, אסונותינו נחשפים, אז המשך ללכת, אל תביט לאחור, כי שום דבר לא יכול להביס את הנכון, ושום דבר לא יכול להביס את הרע. "די לי לומר את המילים האלה, אני מבקש מאללה סבחאנאללה ותעאללה סליחה בשבילי ובשביל המאמינים והמאמינים." ח'אלד בן מידאן רחימה אללה אמר: "ואז עומר בן עבד אל עזיז אמר משהו." אבן היתסאם אמר לי: "לך ואל תסתכל לאחור."
חדית'
האימאם אחמד : 92
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ كَمَا حَدَّثَنِي عَنْهُ نَافِعٌ مَوْلَاهُ قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ إِذَا لَمْ يَكُنْ لِلرَّجُلِ إِلَّا ثَوْبٌ وَاحِدٌ فَلْيَأْتَزِرْ بِهِ ثُمَّ لِيُصَلِّ فَإِنِّي سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ ذَلِكَ وَيَقُولُ لَا تَلْتَحِفُوا بِالثَّوْبِ إِذَا كَانَ وَحْدَهُ كَمَا تَفْعَلُ الْيَهُودُ قَالَ نَافِعٌ وَلَوْ قُلْتُ لَكُمْ إِنَّهُ أَسْنَدَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَرَجَوْتُ أَنْ لَا أَكُونَ كَذَبْتُ
נאמר לנו [אבו נועמאן] ש[סעיד בן זייד] אמר לנו ש[עומר בן מאליק אן נוקרי] אמר לנו [אבו אל-ג'אוזה, אוס בן עבדאללה], הוא אמר: "יום אחד נפגעו אנשי מדינה מבצורת קשה מאוד, ובאותה תקופה הם התלוננו בפני [עאישה] רדליאללה אנונה, ואז היא אמרה: "לכו לקברו של הנביא صلى الله عليه وسلم, צרו חור לכיוון השמיים ואל תתנו לגג להיות בינו לבין השמיים." ואז המשיך אבו אל-ג'אוזה בסיפורו: "אז עשו אנשי מדינה את מה שציווה עאישה רדליאללה אנונה, לאחר מכן ירד גשם והדשא צמח והבהמות הפכו בריאים. לכן השנה הזו נקראת שנת הניצחון."
חדית'
האימאם אחמד : 93
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ مِخْرَاقٍ عَنْ شَهْرٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ مَاتَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ قِيلَ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شِئْتَ
דווח לנו על ידי [מרוואן בן מוחמד] מ[סעיד בן עבד אל עזיז] שאמר: "כאשר הייתה עונה יבשה נוראית, לא הייתה קריאה לתפילה במסגד נבאווי שלוש פעמים, וגם לא איקאמה. ו[סעיד בן אל מוסייב] לא יצא ממסגד הנביא صلى الله عليه وسلم. הוא לא ידע את זמן התפילה אלא לאחר ששמע קולות מכיוון קברו של הנביא صلى الله عليه وسلم. לאחר מכן הוא ציין את משמעותה."
חדית'
האימאם אחמד : 94
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا جَعْفَرٌ يَعْنِي الْأَحْمَرَ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَذَفَ رَجُلٌ ابْنًا لَهُ بِسَيْفٍ فَقَتَلَهُ فَرُفِعَ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُقَادُ الْوَالِدُ مِنْ وَلَدِهِ لَقَتَلْتُكَ قَبْلَ أَنْ تَبْرَحَ
נאמר לנו ש[עבדאללה בן סאלח] סיפר לי, [אל לייטס] סיפר לי, [ח'אלד אבן יזיד], מ[סעיד אבן אבו הילאל] מ[נוביח בן ווהב] שכעב בא לבקר את עאישה רדליאללהוו'אנה. אז הזכירו החברים את שמו של הנביא صلى الله عليه وسلم, [כעב] אמר: "לא עובר יום אחד אלא אם כן אלף מלאכים ירדו ויקיפו את קברו של הנביא صلى الله عليه وسلم, הם מנופפים בכנפיהם ומברכים את הנביא صلى الله عليه وسلم. עד שיבוא הערב, הם עולים (לשמיים), והמלאכים יורדים כך ועושים כמו קודם, עד שהארץ נפתחת, הוא صلى الله عليه وسلم יצא מלווה בשבעים אלף מלאכים."
חדית'
האימאם אחמד : 95
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ عَنْ عَابِسِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ نَظَرَ إِلَى الْحَجَرِ فَقَالَ أَمَا وَاللَّهِ لَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُكَ مَا قَبَّلْتُكَ ثُمَّ قَبَّلَهُ
אמר לנו [אבו אשים] אמר לנו [צאור בן יזיד] אמר לי [ח'אלד בן מאדאן] מ[עבדור רחמן בן עמר] מ[אירבדל בן סאריה] הוא אמר: "שליח אללה (עליו השלום וברכת אללה) התפלל איתנו תפילת בוקר, ואז נתן לנו עצה עמוקה מאוד עד שדמעותינו זלגו ו(אנחנו) רעדנו בזהירות, ואז מישהו שאל: "הו רסולאללה عليه الله عليه وسلم, כאילו עצה זו הייתה העצה האחרונה (שנתת), אז תן לנו עדות." אז אמר: "אני מצווה עליכם לירא את אללה סובהאנאללה ותעאלה ותמיד להקשיב ולציית (למנהיגים), למרות שהוא עבד של חבסיה, למעשה מי מכם שחי אחריי בוודאי יראה הבדלים רבים, אז עליכם ללכת בעקבות הסונה שלי והסונה הישרה של הח'ולאפאורסידין, לנשוך אותה עם שינייכם הטוחנות (להחזיק אותה בחוזקה), להיזהר מכל דבר חדש (דברים) בידעה), כי כל דבר חדש הוא בידעה." אבו אשים אמר: "עליכם להיזהר מדברים חדשים (בדת), כי כל חידוש הוא כפירה."
חדית'
האימאם אחמד : 96
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنَا السَّائِبُ بْنُ يَزِيدَ ابْنُ أُخْتِ نَمِرٍ أَنَّ حُوَيْطِبَ بْنَ عَبْدِ الْعُزَّى أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ السَّعْدِىِّ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَدِمَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي خِلَافَتِهِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَلَمْ أُحَدَّثْ أَنَّكَ تَلِي مِنْ أَعْمَالِ النَّاسِ أَعْمَالًا فَإِذَا أُعْطِيتَ الْعُمَالَةَ كَرِهْتَهَا قَالَ فَقُلْتُ بَلَى فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَمَا تُرِيدُ إِلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ إِنَّ لِي أَفْرَاسًا وَأَعْبُدًا وَأَنَا بِخَيْرٍ وَأُرِيدُ أَنْ تَكُونَ عُمَالَتِي صَدَقَةً عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنِّي قَدْ كُنْتُ أَرَدْتُ الَّذِي أَرَدْتَ فَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِينِي الْعَطَاءَ فَأَقُولُ أَعْطِهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي حَتَّى أَعْطَانِي مَرَّةً مَالًا فَقُلْتُ أَعْطِهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي قَالَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْهُ فَتَمَوَّلْهُ وَتَصَدَّقْ بِهِ فَمَا جَاءَكَ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَأَنْتَ غَيْرُ مُشْرِفٍ وَلَا سَائِلٍ فَخُذْهُ وَمَا لَا فَلَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ
[אבו אל-מור'ירה] דיווח לנו ש[אל-עוּזַאִי] סיפר לנו מ[יונוס בן יזיד] מ[עז זוהרי] שאמר: "אף אחד מתלמידינו לא אמר אלא שאמרו: 'היאחזות בסונה היא הצלחה, והידע יילקח במהרה, כינון הידע הוא כינון הדת והעולם, ועם אובדן הידע כל זה אובד'."
חדית'
האימאם אחמד : 97
حَدَّثَنَا سَكَنُ بْنُ نَافِعٍ الْبَاهِلِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا صَالِحٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ دَرَّاجٍ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَبَّحَ بَعْدَ الْعَصْرِ رَكْعَتَيْنِ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَرَآهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَا وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا
דווח לנו [שאבו אל-מור'ירה] אמר לנו [אל-עוזאי] מ[יחיא בן אבו-עמר אל-סייבני] מ[עבדאללה בן אל-דאילאמי] שאמר: "(חדשות) הגיעו אליי שהבעיה הראשונה של הדת שיש לנטוש היא הסונה, דת זו תאבד את הסונה שלה אחת אחת כשם שחוט נחתך מעט מעט."
חדית'
האימאם אחמד : 98
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي سَهْمٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مَاجِدَةُ قَالَ عَارَمْتُ غُلَامًا بِمَكَّةَ فَعَضَّ أُذُنِي فَقَطَعَ مِنْهَا أَوْ عَضِضْتُ أُذُنَهُ فَقَطَعْتُ مِنْهَا فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَاجًّا رُفِعْنَا إِلَيْهِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِمَا إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ الْجَارِحُ بَلَغَ أَنْ يُقْتَصَّ مِنْهُ فَلْيَقْتَصَّ قَالَ فَلَمَّا انْتُهِيَ بِنَا إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ نَظَرَ إِلَيْنَا فَقَالَ نَعَمْ قَدْ بَلَغَ هَذَا أَنْ يُقْتَصَّ مِنْهُ ادْعُوا لِي حَجَّامًا فَلَمَّا ذَكَرَ الْحَجَّامَ قَالَ أَمَا إِنِّي قَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَدْ أَعْطَيْتُ خَالَتِي غُلَامًا وَأَنَا أَرْجُو أَنْ يُبَارِكَ اللَّهُ لَهَا فِيهِ وَقَدْ نَهَيْتُهَا أَنْ تَجْعَلَهُ حَجَّامًا أَوْ قَصَّابًا أَوْ صَائِغًا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ وَحَدَّثَنِي الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سَهْمٍ عَنِ ابْنِ مَاجِدَةَ السَّهْمِيِّ أَنَّهُ قَالَ حَجَّ عَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي خِلَافَتِهِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
דווח לנו [אבו אל-מור'ירה] שאמר לנו [אל-עוזאי] מ[חסן] שאמר: "לא עם עושה בידעה בדתו, אלא אללה סובהאנאללה ותעלה יסיר מסונתם חלק מהבידעה (אותה ביצעו), ואז לא יחזיר את הסונה עד יום התחייה."
חדית'
האימאם אחמד : 99
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ خَطَبَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ رَخَّصَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ مَضَى لِسَبِيلِهِ فَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَحَصِّنُوا فُرُوجَ هَذِهِ النِّسَاءِ
אמר לנו [מוסלם בן אברהים] אמר לנו [ווהייב] אמר לנו [איוב] מאבו קילבה שאמר: "איש אינו חוטא כפירה אלא אם כן ירשה לחתוך את החרב."
חדית'
האימאם אחמד : 100
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَرْقُدُ الرَّجُلُ إِذَا أَجْنَبَ قَالَ نَعَمْ إِذَا تَوَضَّأَ
אמר לנו [סולימאן בן חרב] אמר לנו [חמד בן זייד] מ[איוב] מ[אבו קילבה] הוא אמר: "אכן, עובדי התאווה הם אנשים תועים, ואיני רואה סוף מסעם מלבד גיהנום. נסה אותם. אין אחד מהם שמצטט מילה או אומר, עד שהדבר אינו אלא חרב. אכן, צביעות הפכה למאפיין שלהם." לאחר מכן הוא קרא את הפסוק "וְמִנְהוּם מַן אֲחַדַלָּהָּ" (וביניהם יש אנשים שנדרו נדר לאללה סובהאנאללה ותַעֲלָה) - ש'. בטאובה: 75-, והפסוק "וְמִנְהוּם מַן יַלְמִיזוּקַא פִּיס שַׁדַּקְאָאט' (וביניהם אלו המבקרים אתכם על (חלוקת) הזכאת) - ש'. בטאובה: 58-, והפסוק "וַמִּינְהוּמוּלְדַזִינַה יוּדְזוּנָאנַבִּיה' (וביניהם 'צבועים' נמצאים אלו שפגעו בנביא صلى الله عليه وسلم) - ש'. בטאובה: 116-,. אחר כך הם נחלקו בדעותיהם ווויכוחו, ולבסוף הם התכנסו בספק ובשקרים,. ואכן, הם נחלקו בדעותיהם ואחדו באחיזת חרבות. ולא ראיתי את מסעם מלבד לגיהנום". חמאד אמר: "איוב אמר על החדית' הזה או החדית' הראשון, בשם אללה סובהאנאללה ותעאלה, הוא היה אחד ממומחי הפיקה האינטליגנטיים ביותר, אני מתכוון לאבו קילבה".
