האימאם אחמד (الامام احمد) - 26363 חדית'
חדית'
האימאם אחמד : 61
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ الْجُمَحِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ قِيلَ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا خَلِيفَةَ اللَّهِ فَقَالَ بَلْ خَلِيفَةُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَرْضَى بِهِ
אמר לנו [חאג' בן מינחל] אמר לנו [חמד בן סלמה] אמר לנו [תאבת] מ[אנאס] הוא אמר; רסולאללה صلى الله عليه وسلم היה אדם בעל עור בהיר כאילו זיעתו הייתה תכשיטים, כשהלך זקוף, ומעולם לא נגעתי במשי או בצמר שהיו עדינים מכף ידו, ומעולם לא הרחתי את ריח הערפל או כל דבר אחר שהיה ריחני יותר מריחו.
חדית'
האימאם אחמד : 62
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُؤَمَّلِ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كَانَ رُبَّمَا سَقَطَ الْخِطَامُ مِنْ يَدِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَيَضْرِبُ بِذِرَاعِ نَاقَتِهِ فَيُنِيخُهَا فَيَأْخُذُهُ قَالَ فَقَالُوا لَهُ أَفَلَا أَمَرْتَنَا نُنَاوِلُكَهُ فَقَالَ إِنَّ حَبِيبِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنِي أَنْ لَا أَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا
אמר לנו [אבו נועמאן] אמר לנו [חמד בן זייד] מ[תאבת] מ[אנס בן מאליק] רדליאללה אנונהו הוא אמר; בעבר, עזרתי לרסולאללה صلى الله عليه وسلم והוא מעולם לא אמר: "אה (בס, חוס, וצעקות דומות) לי, או שהוא אמר על משהו שעשיתי: "למה אתה עושה את זה ואת זה?", או "אתה צריך לעשות את זה ואת זה?" ואנס אמר: לא, מעולם לא נגעתי בבד משי צמר שהוא עדין יותר מידיו של רסולאללה صلى الله عليه وسلم, ומעולם לא הרחתי בושם וזיעה. ריחניים יותר מזיעה או ניחוח הנביא صلى الله عليه وسلم.
חדית'
האימאם אחמד : 63
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَامٍ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ فَقَالَ إِنَّ ابْنَ آدَمَ لَمْ يُعْطَ شَيْئًا أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ وَالْبِرِّ فَإِنَّهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ وَالْفُجُورَ فَإِنَّهُمَا فِي النَّارِ
אמר לנו [מוחמד בן יזיד א-ריפאעי] ש[אבו בכר] מ[חביב בן ח'דרה] אמר לי [מישהו מבני חורייסי] שאמר: קודם לכן, הייתי עם אבי כשרסואללה שלוחה صلى الله عليه وسلم רגם את מעיז בן מאליק, כשהאבנים פגעו בו, רעדתי ואז רסואללה שלוחה صلى الله عليه وسلم חיבק אותי, ואז זיעה נטפה מבתי שחיו שהדיפו ריח של (בושם) תבלין.
חדית'
האימאם אחמד : 64
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى قَالَ فَلَمَّا كَانَتْ الرِّدَّةُ قَالَ عُمَرُ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تُقَاتِلُهُمْ وَقَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ لَا أُفَرِّقُ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَلَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا قَالَ فَقَاتَلْنَا مَعَهُ فَرَأَيْنَا ذَلِكَ رَشَدًا
אמר לנו [אבו נועים] אמר לנו [זוהייר] מ[אבו אסחאק] מ[באררא] הוא אמר; מישהו שאל אותו: האם ראית את פניו של רסולאללה صلى الله عليه وسلم כחרב? הוא ענה: "לא, פניו כמו הירח".
חדית'
האימאם אחמד : 65
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ { لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } فَكُلَّ سُوءٍ عَمِلْنَا جُزِينَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَمْرَضُ أَلَسْتَ تَنْصَبُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ قَالَ بَلَى قَالَ فَهُوَ مَا تُجْزَوْنَ بِهِ
הטיף לנו [יזיד בן חרון] הטיף לנו [שריעה] מ[אל-עמאסי] מ[אברהם] הוא אמר: "הנביא صلى الله عليه وسلم זוהה בלילה על פי ריחו."
חדית'
האימאם אחמד : 66
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ أَظُنُّهُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ قَالَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَمْرَضُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ قَالَ بَلَى قَالَ فَإِنَّ ذَاكَ بِذَاكَ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
אמר לנו [מאליק בן אסמאעיל] אמר לנו [אסחאק בן אל-פאדל בן עבדול-רחמן אל-חסימי] אמר לנו [אל-מור'ירה בן עת'יה] מ[אבו זוביר] מ[ג'אבר] שהנביא صلى الله عليه وسلم לא עבר אף דרך או עבר דרך אחת, אך ידוע שהוא (זה עתה) עבר את הדרך הזו מריח זיעתו, או שאמר; מזיעתו הריחנית.
חדית'
האימאם אחמד : 67
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ الثَّقَفِيِّ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَنُجَازَى بِكُلِّ سُوءٍ نَعْمَلُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَنْصَبُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ فَهَذَا مَا تُجْزَوْنَ بِهِ
הודיע לנו [ג'עפר בן עון] הודיע לנו [מוחמד בן עמר אל-לאיצי] מ[אבו סלמה] ואמר: בעבר, רסולאללה صلى الله عليه وسلم היה מוכן לאכול (לקבל) מתנות ולא רצה לקבל צדקה, אז אישה יהודייה ח'יבר הגישה לו صلى الله عليه وسلم עז צלויה והוא אכל אותה וכך גם בציר בן ברא', ואז הנביא صلى الله عليه وسلم הרים את ידו ואמר: אמן, העז הזו אמרה לי שהיא (נמרחה) ברעל. אז בציר בן אל-ברא' מת, אז הנביא صلى الله عليه وسلم שלח מישהו לעצור אותו, והוא שאל: מה גרם לך לעשות את המעשה הנורא הזה? האישה ענתה: "אם היית באמת נביא, איש לא היה יכול לפגוע בך. מצד שני, אם היית מלך, הייתי משחררת אנשים ממך." הוא אמר כשהיה חולה: אני עדיין מרגיש את ההשפעות של האוכל שאכלתי כשהייתי בחי'בר, וזה היה הרגע שבו עמוד השדרה שלי נקטע.
חדית'
האימאם אחמד : 68
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخَذْتُ هَذَا الْكِتَابَ مِنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَتَبَ لَهُمْ إِنَّ هَذِهِ فَرَائِضُ الصَّدَقَةِ الَّتِي فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنْ سُئِلَهَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى وَجْهِهَا فَلْيُعْطِهَا وَمَنْ سُئِلَ فَوْقَ ذَلِكَ فَلَا يُعْطِهِ فِيمَا دُونَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ مِنْ الْإِبِلِ فَفِي كُلِّ خَمْسِ ذَوْدٍ شَاةٌ فَإِذَا بَلَغَتْ خَمْسًا وَعِشْرِينَ فَفِيهَا ابْنَةُ مَخَاضٍ إِلَى خَمْسٍ وَثَلَاثِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُنِ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَثَلَاثِينَ فَفِيهَا ابْنَةُ لَبُونٍ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَأَرْبَعِينَ فَفِيهَا حِقَّةٌ طَرُوقَةُ الْفَحْلِ إِلَى سِتِّينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَسِتِّينَ فَفِيهَا جَذَعَةٌ إِلَى خَمْسٍ وَسَبْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَسَبْعِينَ فَفِيهَا بِنْتَا لَبُونٍ إِلَى تِسْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَتِسْعِينَ فَفِيهَا حِقَّتَانِ طَرُوقَتَا الْفَحْلِ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ زَادَتْ عَلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ وَفِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ فَإِذَا تَبَايَنَ أَسْنَانُ الْإِبِلِ فِي فَرَائِضِ الصَّدَقَاتِ فَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْجَذَعَةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ جَذَعَةٌ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلَّا جَذَعَةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ وَعِنْدَهُ بِنْتُ لَبُونٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلَّا حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ ابْنَةُ لَبُونٍ وَعِنْدَهُ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ صَدَقَتُهُ بِنْتَ مَخَاضٍ وَلَيْسَ عِنْدَهُ إِلَّا ابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِنَّهُ يُقْبَلُ مِنْهُ وَلَيْسَ مَعَهُ شَيْءٌ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ إِلَّا أَرْبَعٌ مِنْ الْإِبِلِ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي صَدَقَةِ الْغَنَمِ فِي سَائِمَتِهَا إِذَا كَانَتْ أَرْبَعِينَ فَفِيهَا شَاةٌ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ زَادَتْ فَفِيهَا شَاتَانِ إِلَى مِائَتَيْنِ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا ثَلَاثُ شِيَاهٍ إِلَى ثَلَاثِ مِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاةٌ وَلَا تُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلَا ذَاتُ عَوَارٍ وَلَا تَيْسٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ الْمُصَدِّقُ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ وَمَا كَانَ مِنْ خَلِيطَيْنِ فَإِنَّهُمَا يَتَرَاجَعَانِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوِيَّةِ وَإِذَا كَانَتْ سَائِمَةُ الرَّجُلِ نَاقِصَةً مِنْ أَرْبَعِينَ شَاةً وَاحِدَةً فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي الرِّقَةِ رُبْعُ الْعُشْرِ فَإِذَا لَمْ يَكُنْ الْمَالُ إِلَّا تِسْعِينَ وَمِائَةَ دِرْهَمٍ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا
הודיע לנו [אל חכם בן נאפי] הודיע לנו [סיועיב בן אבו חמזה] מ[עז זוהרי] הוא אמר; [ג'אבר בן עבדאללה] רדליאללה אנונהו סיפר; אישה יהודייה מח'יבר שמה רעל על בשר עז צלוי והגישה אותו לנביא صلى الله عليه وسلم. הנביא לקח את הבשר מגומתו ואכל אותו, וכמה מחבריו אכלו גם הם. הנביא صلى الله عليه وسلم אמר להם מיד: "הרימו את ידיכם." ואז שלח מישהו לתפוס את האישה היהודייה ולחקור אותה: "האם מרחתם את העז ברעל?" הוא ענה; "כן, זה נכון." האישה שאלה; "מי יכול היה לומר לך?" הנביא ענה: "זה שאמר לי נמצא בידי" - כלומר עצם הסמפל - האישה אמרה, "כן, שמתי בה רעל", הוא שאל, "למה התכוונת?" היא ענתה, "רק רציתי להוכיח, שאם נביא לא פוגע בה ואם לא, אנחנו נקיים מזה." אז שליח אללה صلى الله عليه وسلم סלח לה בכך שלא העניש אותה, בעוד שחלק מהחברים האחרים שאכלו את בשר העז מתו. הנביא صلى الله عليه وسلم חבש את גבו העליון כדי להסיר את הרעל שאכל מבשר העז. הוא חבש על ידי אבו הינד, מאולא מבני ביידאה, עם קרניים ומצ'טה, הוא היה מבני תומאמה שהיא חלק משבט אנסאר.
חדית'
האימאם אחמד : 69
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَهْلُ مَكَّةَ يَقُولُونَ أَخَذَ ابْنُ جُرَيْجٍ الصَّلَاةَ مِنْ عَطَاءٍ وَأَخَذَهَا عَطَاءٌ مِنْ ابْنِ الزُّبَيْرِ وَأَخَذَهَا ابْنُ الزُّبَيْرِ مِنْ أَبِي بَكْرٍ وَأَخَذَهَا أَبُو بَكْرٍ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَحْسَنَ صَلَاةً مِنْ ابْنِ جُرَيْجٍ
אמר לנו [עבדאללה בן סאלח] אמר לי [אל לאיטס] אמר לי [סעיד בן אבו סעיד אל מקבורי] מ[אבו הורירה] רדליאללהו'אנהו אמר; "כשכבשנו את חיבאר, ראסולאללה שאללהו 'אליהי ואסלאם' קיבל עז מורעל במתנה. רסולוללה שאללהו 'אליהי ואסלאם' אמר מיד: 'אנא אסוף את היהודים שנמצאים כאן'. מוחמד אללהו עליהי ואסלאם). לאלו רסולוללה שאללהו עלייהי ואסלאם ברטניה: 'סיאפאקה איה קאליאן? ' Mereka menjawab; 'איה קאמי סי פולאן. קמודיאן רסולוללה שאללהו 'אלאיהי ואסלאם ברקטה: 'קליאן בוהונג!, טטאפי איה קאליאן עדאלה סי פולאן. ' Mereka menjawab; ״באגינדה בנאר. ' לאלו באליאו ברכתה kepada merka: 'Apakah kalian akan jujur jika saya tanya tentang sesuatu? ' Mereka menjawab; 'יא, דן ג'יקה קאמי אתה בהחלט משקר, אדוני יודע את זה, כמו שאתה מכיר את האבות שלנו. שאל אותם רסולוללה סללאללהו עליהי ואסלאם: 'מי הם תושבי הגיהנום? ' הם ענו; "היינו בזה זמן מה ואז הוא החליף אותנו ' אז אמר להם רסולאללה صلى الله عليه وسلم: אתם תושפלו בזה, באללה סובהאנהו ותעלה לא נחליף אתכם בזה לנצח. ואז שאל אותם רסולאללה صلى الله عليه وسلم: האם תאמרו את האמת על השאלה שאשאל אתכם?, הם ענו; כן. הוא אמר: האם שמת רעל בבשר העז? הם ענו; כן, הוא שאל: מה גרם לכם לעשות את זה? הם ענו; אנחנו רוצים להיות חופשיים אם אתה שקרן ואם אתה באמת נביא אז (הרעל) לא יפגע בכם.
חדית'
האימאם אחמד : 70
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ قَالَ تَأَيَّمَتْ حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ مِنْ خُنَيْسٍ أَوْ حُذَيْفَةَ بْنِ حُذَافَةَ شَكَّ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا فَتُوُفِّيَ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَلَقِيتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَفْصَةَ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ قَالَ سَأَنْظُرُ فِي ذَلِكَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَلَقِيَنِي فَقَالَ مَا أُرِيدُ أَنْ أَتَزَوَّجَ يَوْمِي هَذَا قَالَ عُمَرُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ ابْنَةَ عُمَرَ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيَّ شَيْئًا فَكُنْتُ أَوْجَدَ عَلَيْهِ مِنِّي عَلَى عُثْمَانَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَخَطَبَهَا إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ عَلَيَّ حِينَ عَرَضْتَ عَلَيَّ حَفْصَةَ فَلَمْ أَرْجِعْ إِلَيْكَ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرْجِعَ إِلَيْكَ شَيْئًا حِينَ عَرَضْتَهَا عَلَيَّ إِلَّا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُهَا وَلَمْ أَكُنْ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَوْ تَرَكَهَا لَنَكَحْتُهَا
לאחר שדיווח לנו [מוחמד בן יוסף] מ[סופיאן] מ[אבנו אל-מונקאדיר] מ[ג'אבר] הוא אמר: "הנביא صلى الله عليه وسلم מעולם לא התבקש דבר מה ואז ענה בשלילה." אבו מוחמד אמר; אבן אויינה אמר: "אם לא תהיה לו הבקשה, בוודאי הוא יבטיח: الله عليه وسلم."
חדית'
האימאם אחמד : 71
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ مُسْلِمٍ أَبَا سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ مُرَّةَ الطَّيِّبِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ سَيِّئُ الْمَلَكَةِ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَيْسَ أَخْبَرْتَنَا أَنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ أَكْثَرُ الْأُمَمِ مَمْلُوكِينَ وَأَيْتَامًا قَالَ بَلَى فَأَكْرِمُوهُمْ كَرَامَةَ أَوْلَادِكُمْ وَأَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ قَالُوا فَمَا يَنْفَعُنَا فِي الدُّنْيَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَرَسٌ صَالِحٌ تَرْتَبِطُهُ تُقَاتِلُ عَلَيْهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَمْلُوكٌ يَكْفِيكَ فَإِذَا صَلَّى فَهُوَ أَخُوكَ
אמר לנו [עבדאללה בן עמראן] אמר לנו [אבו דאוד אל-ת'אליצי] מ[זמעה] מ[אבו חזים] מ[סהל בן סעד] רדליאללה-אנוהוא אמר: רסולאללה עליהו אללה היה אדם ביישן, ולא ביקשו ממנו דבר אך היה נותן אותו.
חדית'
האימאם אחמד : 72
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ السَّبَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَرْسَلَ إِلَيْهِ مَقْتَلَ أَهْلِ الْيَمَامَةِ فَإِذَا عُمَرُ عِنْدَهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ عُمَرَ أَتَانِي فَقَالَ إِنَّ الْقَتْلَ قَدْ اسْتَحَرَّ بِأَهْلِ الْيَمَامَةِ مِنْ قُرَّاءِ الْقُرْآنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَأَنَا أَخْشَى أَنْ يَسْتَحِرَّ الْقَتْلُ بِالْقُرَّاءِ فِي الْمَوَاطِنِ فَيَذْهَبَ قُرْآنٌ كَثِيرٌ لَا يُوعَى وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَأْمُرَ بِجَمْعِ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ لِعُمَرَ وَكَيْفَ أَفْعَلُ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ وَاللَّهِ خَيْرٌ فَلَمْ يَزَلْ يُرَاجِعُنِي فِي ذَلِكَ حَتَّى شَرَحَ اللَّهُ بِذَلِكَ صَدْرِي وَرَأَيْتُ فِيهِ الَّذِي رَأَى عُمَرُ قَالَ زَيْدٌ وَعُمَرُ عِنْدَهُ جَالِسٌ لَا يَتَكَلَّمُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّكَ شَابٌّ عَاقِلٌ لَا نَتَّهِمُكَ وَقَدْ كُنْتَ تَكْتُبُ الْوَحْيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاجْمَعْهُ قَالَ زَيْدٌ فَوَاللَّهِ لَوْ كَلَّفُونِي نَقْلَ جَبَلٍ مِنْ الْجِبَالِ مَا كَانَ بِأَثْقَلَ عَلَيَّ مِمَّا أَمَرَنِي بِهِ مِنْ جَمْعِ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ كَيْفَ تَفْعَلُونَ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
אמר לנו [מוחמד בן אחמד בן אבו ח'לף] אמר לנו [עבדאללה בן מוחמד] מ[מוחמד בן אסחאק] אמר לי [עבדאללה בן אבו בכר] מ[מישהו מערב] הוא אמר: נדחקתי עם רסולאללה שלו אללה עליחו וסלאם בקרב חוניין ונעלתי סנדלים גדולים, ואז דרך על רגליו של רסולאללה שלו אללה עליחו וסלאם. אז הוא הכה אותי עם השוט בידו ואמר: ביסמילה, פגעת בי. אמר המספר (הערבי); בערב מלמלתי לעצמי; פגעתי ברסולאללה שלו אללה עליחו וסלאם. אחר כך ביליתי את הלילה באותה שעה שרק אללה סובהאנה ותעאלה יודע עליה. בבוקר, מישהו שאל פתאום: איפה פלוני? אמר המספר (הערבי); לחשתי: בשם אללה סובהאנה ותעאלה, זה האדם שהייתה לי איתו בעיה אתמול. הוא אמר; עזבתי בפחד. ואז אמר לי שליח אללה (עליו השלום וברכת אללה): אכן, אתה דרכת על רגלי אתמול והחליאתי, לכן הכיתי אותך בשוט, אז הנה שמונים כבשים, אנא קחי אותן לעצמך בתמורה.
חדית'
האימאם אחמד : 73
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى الْعَبَّاسِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ خَاصَمَ الْعَبَّاسُ عَلِيًّا فِي أَشْيَاءَ تَرَكَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ شَيْءٌ تَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُحَرِّكْهُ فَلَا أُحَرِّكُهُ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عُمَرُ اخْتَصَمَا إِلَيْهِ فَقَالَ شَيْءٌ لَمْ يُحَرِّكْهُ أَبُو بَكْرٍ فَلَسْتُ أُحَرِّكُهُ قَالَ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اخْتَصَمَا إِلَيْهِ قَالَ فَأَسْكَتَ عُثْمَانُ وَنَكَسَ رَأْسَهُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَخَشِيتُ أَنْ يَأْخُذَهُ فَضَرَبْتُ بِيَدِي بَيْنَ كَتِفَيْ الْعَبَّاسِ فَقُلْتُ يَا أَبَتِ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ إِلَّا سَلَّمْتَهُ لِعَلِيٍّ قَالَ فَسَلَّمَهُ لَهُ
אמר לנו [יעקב בן חומייד] אמר לנו [עבדול עזיז בן מוחמד] מ[אבנו אכי עז זוהרי] מ[עז זוהרי] הוא אמר; ג'יבריל אלאיחיסלאם אמר: אין עלי אדמות אלה בעלים של עשרה מבנים מלבדי (אלאיחיסלאם). הפכתי אותם, ולכן לא מצאתי אף אחד שנתן יותר מאשר רסולאללה صلى الله عليه وسلم.
חדית'
האימאם אחמד : 74
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي تَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنِي فُلَانٌ وَفُلَانٌ وَقَالَ فَعَدَّ سِتَّةً أَوْ سَبْعَةً كُلُّهُمْ مِنْ قُرَيْشٍ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ جُلُوسٌ عِنْدَ عُمَرَ إِذْ دَخَلَ عَلِيٌّ وَالْعَبَّاسُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَدْ ارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا فَقَالَ عُمَرُ مَهْ يَا عَبَّاسُ قَدْ عَلِمْتُ مَا تَقُولُ تَقُولُ ابْنُ أَخِي وَلِي شَطْرُ الْمَالِ وَقَدْ عَلِمْتُ مَا تَقُولُ يَا عَلِيُّ تَقُولُ ابْنَتُهُ تَحْتِي وَلَهَا شَطْرُ الْمَالِ وَهَذَا مَا كَانَ فِي يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ رَأَيْنَا كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ فِيهِ فَوَلِيَهُ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ بَعْدِهِ فَعَمِلَ فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَلِيتُهُ مِنْ بَعْدِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَحْلِفُ بِاللَّهِ لَأَجْهَدَنَّ أَنْ أَعْمَلَ فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ وَعَمَلِ أَبِي بَكْرٍ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَلَفَ بِأَنَّهُ لَصَادِقٌ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يُورَثُ وَإِنَّمَا مِيرَاثُهُ فِي فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ وَالْمَسَاكِينِ و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَلَفَ بِاللَّهِ إِنَّهُ صَادِقٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يَمُوتُ حَتَّى يَؤُمَّهُ بَعْضُ أُمَّتِهِ وَهَذَا مَا كَانَ فِي يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ رَأَيْنَا كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ فِيهِ فَإِنْ شِئْتُمَا أَعْطَيْتُكُمَا لِتَعْمَلَا فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَمَلِ أَبِي بَكْرٍ حَتَّى أَدْفَعَهُ إِلَيْكُمَا قَالَ فَخَلَوَا ثُمَّ جَاءَا فَقَالَ الْعَبَّاسُ ادْفَعْهُ إِلَى عَلِيٍّ فَإِنِّي قَدْ طِبْتُ نَفْسًا بِهِ لَهُ
אמר לנו [מוחמד בן חומייד] אמר לנו [אלפאדל בן מוסא] אמר לנו [אל חוסיין בן וקיד] מ[יחיא בן עוקייל] מ[עבדאללה בן אבי עופאה] הוא אמר; הנביא صلى الله عليه وسلم תמיד הגדיל את דְהִקְרוֹ, צמצם (נמנע) מדברים חסרי תועלת, האריך את תפילותיו, קיצר את דרשותיו, לא נהג בגסות רוח, לא התבייש לדבר עם אלמנות ועניים כדי לסדר את ענייניהם.
חדית'
האימאם אחמד : 75
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا جَاءَتْ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا تَطْلُبُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَا إِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَا أُورَثُ
אמר לנו [סולימאן בן חרב] אמר לנו [חמד בן זייד] מ[איוב] מ[עיכרימה] הוא אמר; [עבאס] רדליאללה אנונהו אמר; אכן, אני יודע כמה זמן הנביא صلى الله عليه وسلم חי איתנו, אמר המספר (עיכרימה); הו שליח אללה, אני רואה שהם פגעו בך וגם עפרם פגע בך, מה אם אעשה לך מחסה כדי לדבר איתם? הוא ענה: עדיין אהיה ביניהם, גם אם הם ידרסו את רגליי וימשכו את צעיפי עד שאללה סובהאנהו ותעאלה ישחרר אותי מהם. אמר המספר; לכן ידענו שהוא ישאר איתנו רק זמן קצר.
חדית'
האימאם אחמד : 76
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى يَعْنِي ابْنَ الْمُسَيَّبِ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ قَالَ إِنِّي لَجَالِسٌ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَلِيفَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَهْرٍ فَذَكَرَ قِصَّةً فَنُودِيَ فِي النَّاسِ أَنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةٌ وَهِيَ أَوَّلُ صَلَاةٍ فِي الْمُسْلِمِينَ نُودِيَ بِهَا إِنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةٌ فَاجْتَمَعَ النَّاسُ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ شَيْئًا صُنِعَ لَهُ كَانَ يَخْطُبُ عَلَيْهِ وَهِيَ أَوَّلُ خُطْبَةٍ خَطَبَهَا فِي الْإِسْلَامِ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ وَلَوَدِدْتُ أَنَّ هَذَا كَفَانِيهِ غَيْرِي وَلَئِنْ أَخَذْتُمُونِي بِسُنَّةِ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُطِيقُهَا إِنْ كَانَ لَمَعْصُومًا مِنْ الشَّيْطَانِ وَإِنْ كَانَ لَيَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ مِنْ السَّمَاءِ
אמר לנו [אל חכם בן מוסא] אמר לנו [יחיא בן חמזה] מ[אל עוזאי] מ[דאוד בן עלי] הוא אמר: נאמר לשליח אללה صلى الله عليه وسلم; מה אם נכסה אותך? הוא ענה: אין צורך, שידרכו על עקביי ואני אדרוך על עקביהם עד שאללה תתעלה ישחרר אותי מהם.
חדית'
האימאם אחמד : 77
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَقُولَ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ وَإِذَا أَخَذْتُ مَضْجَعِي مِنْ اللَّيْلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكُهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءًا أَوْ أَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ آخِرُ مُسْنَدِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
אמר לנו [זכריה בן עדי] אמר לנו [חתים בן אסמעיל] מ[אוניס בן אבו יחיא] מ[אביו] מ[אבו סעיד אל ח'ודרי] הוא אמר; רסולאללה עלי ח'ואללה יצא לקראתנו כשהיה חולה וגרמה למותו. היינו במסגד (מסגד נבאווי) בעודנו חובשים את ראשו בפיסת בד, עד שהוא התקרב לדוכן וישב עליו. המשכנו ללכת אחריו. אחר כך הוא אמר: "בידי זה שבידו נשמתי, אני רואה אגם מהמקום בו אני עומד." המספר (אבו סעיד אלח'ודזי) אמר: באותה תקופה איש לא הבין את דבריו מלבד אבו בכר, ולכן עיניו של אבו בכר התמלאו דמעות והוא בכה ואמר: אנו נפדה אותך אפילו עם אבותינו, אמותינו, חיינו ורכושנו, הו שליח אללה!" המספר מספר; לאחר מכן הוא ירד מהדוכן ולא עמד עליו עד מותו.
חדית'
האימאם אחמד : 78
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ قَالَ جَاءَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالُوا إِنَّا قَدْ أَصَبْنَا أَمْوَالًا وَخَيْلًا وَرَقِيقًا نُحِبُّ أَنْ يَكُونَ لَنَا فِيهَا زَكَاةٌ وَطَهُورٌ قَالَ مَا فَعَلَهُ صَاحِبَايَ قَبْلِي فَأَفْعَلَهُ وَاسْتَشَارَ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِيهِمْ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ عَلِيٌّ هُوَ حَسَنٌ إِنْ لَمْ يَكُنْ جِزْيَةً رَاتِبَةً يُؤْخَذُونَ بِهَا مِنْ بَعْدِكَ
אמר לנו [ח'ליפה בן ח'יאט] אמר לנו [בכר בן סוילימאן] אמר לנו [בן אסחאק] אמר לי [עבדאללה בן עומר בן עלי בן עדי] מ[עובייד] - עבד לשעבר של אל חכם בן אבו אל אש - מ[עבדאללה בן עמר] מ[אבו מויהיבה] - עבד לשעבר של רסולאללה صلى الله عليه وسلم - הוא אמר; רסולאללה صلى الله عليه وسلم אמר לי 'אכן, נצטוויתי לבקש סליחה עבור יושבי בית הקברות הבאקי', ואז הוא עזב איתי באמצע הלילה. כשהוא עמד מולם (בית הקברות) הוא אמר: אסלאמו עליקום יא אהלאל מקאאביר (יהי שגשוג עמכם, תושבי בית קברות זה). אני מקווה שמצבכם הנוכחי בטוח יותר עבורכם מהמצב בו בני האדם מתמודדים כעת. כעת התפשטה הוצאת דיבה כמו פיסות לילה שחור לחלוטין, הסוף בא אחרי ההתחלה. ואכן, החיים שלאחר המוות קשים יותר מחיי העולם הזה. ואז הוא פנה אליי ואמר: הו אבו מוואיהיבה, ניתנו לי המפתחות לאוצר העולם ולנצח בו. ואז ניתנה לי החופש לבחור בין זה לבין פגישה עם אלוהי. אני (אבו מוואיהיבה) עניתי: למען אבי ואמי ככופר, הו מלך, פשוט קח את המפתחות לאוצר החיים הגשמיים ולנצח בו, ואז גן עדן. הוא ענה: 'לא, בשם אלוהים, הו אבו מוואיהיבה, אכן בחרתי לפגוש את אדוני. ואז הוא ביקש סליחה עבור תושבי בקי ויצא.'
חדית'
האימאם אחמד : 79
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ أَنَّ الصُّبَيَّ بْنَ مَعْبَدٍ كَانَ نَصْرَانِيًّا تَغْلِبِيًّا أَعْرَابِيًّا فَأَسْلَمَ فَسَأَلَ أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ فَقِيلَ لَهُ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرَادَ أَنْ يُجَاهِدَ فَقِيلَ لَهُ حَجَجْتَ فَقَالَ لَا فَقِيلَ حُجَّ وَاعْتَمِرْ ثُمَّ جَاهِدْ فَانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْحَوَابِطِ أَهَلَّ بِهِمَا جَمِيعًا فَرَآهُ زَيْدُ بْنُ صُوحَانَ وَسَلْمَانُ بْنُ رَبِيعَةَ فَقَالَا لَهُوَ أَضَلُّ مِنْ جَمَلِهِ أَوْ مَا هُوَ بِأَهْدَى مِنْ نَاقَتِهِ فَانْطَلَقَ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخْبَرَهُ بِقَوْلِهِمَا فَقَالَ هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَكَمُ فَقُلْتُ لِأَبِي وَائِلٍ حَدَّثَكَ الصُّبَيُّ فَقَالَ نَعَمْ
דיווח לנו [סעיד בן סולימאן] מ[עבד בן אל-עוואם] מ[הילאל בן ח'באב] מ[עכרימה] מ[אבן עבאס] רדליאללה-אנוה. כאשר הפסוק גילה את עידזג'אא'א נשרוללהי ואל פתח (כאשר עזרתו וניצחונו של אללה סובהאנהו ותעאלה הגיעו אליך) (שאלה א-נשר/110: 1). רסולאללה صلى الله عليه وسلم קרא לפטימה רדליאללה-אנוה ולחש לה: נודע לי על מותי. ואז בכתה פטימה רדליאללה-אנוה, ולכן אמר: 'אל תבכי, למעשה את הראשונה שפוגשת אותי', ואז צחקה פטימה רדליאללה-אנוה. נשות הנביא صلى الله عليه وسلم היו עדות לכך ושאלו: הו פטימה, בהתחלה ראינו אותך בוכה, אז למה המשכת לצחוק? פאטמה רדליאללה אנוחה ענתה; הוא סיפר לי על מותו הקרב ובא, אז בכיתי. אחר כך הוא אמר לי: אל תבכה כי אתה האדם הראשון שפוגש אותי, אז צחקתי. רסולאללה صلى الله عليه وسلم אמר: "כאשר יגיע עזרתו וניצחונו של אללה סובהאנהו ותעלה, אנשי תימן יבואו, יש להם לבבות שנוגעים בקלות, אמונה (חזקה) שייכת לתימנים, וגם חוכמה שייכת לתימנים."
חדית'
האימאם אחמד : 80
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ قَالَ صَلَّى بِنَا عُمَرُ بِجَمْعٍ الصُّبْحَ ثُمَّ وَقَفَ وَقَالَ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا لَا يُفِيضُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالَفَهُمْ ثُمَّ أَفَاضَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ
אמר לנו [אל חכם בן מובארכ] אמר לנו [מוחמד בן סלמה] מ[אבן אסחאק] מ[יעקוב בן עותבה] מ[אבן שהאב] מ[עוביידאללה בן עבדאללה בן עותבה] מ[עאישיה] רדליאללה ענה הוא אמר; רסולאללה صلى الله عليه وسلم, יום אחד חזר אליי הביתה מ(קבורת) הגופה בבקי'. ואז הוא גילה שיש לי כאב ראש והתלונן; 'אוי ראשי', הוא אמר: 'אוי ראשי, עאישיה'. הוא אמר שוב: 'מה יפריע לך אם תמות לפניי? ' אני בוודאי אכבס אותך, אלבש אותך ואקבור אותך. ואז אני (עאישיה רדליאללה ענה) אמרתי: נראה שזה מה שאתה מקווה לו, בשם אללה סובהאנהו ותעאללה, אם תעשה זאת, אתה בוודאי תחזור אליי הביתה. אז המלך קיים שם יחסי מין עם כמה מנשות המלך. עאישה רדליאללהוו'אנה אמרה: רסולאללה صلى الله عليه وسلم חייך ואז הוא התחיל לחלות מה שגרם לו למות.
