Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 হাদিছ
হাদিছ
Imam Ahmad : 61
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ الْجُمَحِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ قِيلَ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا خَلِيفَةَ اللَّهِ فَقَالَ بَلْ خَلِيفَةُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَرْضَى بِهِ
আমাক কৈছে [মুহাম্মদ বিন ইয়াজিদ] আমাক [নাফি’ বিন উমৰ আল জুমহী] [আব্দুল্লাহ বিন আবুমুলাইকাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; [আবু বাকাৰ] নামেৰে মাতিছিল; ‘হে খলিফাতুল্লাহ’ তেতিয়া তেওঁ উত্তৰ দিলে; "অৱশ্যে খলিফা মহম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম আৰু মই এই আহ্বান গ্ৰহণ কৰিবলৈ ইচ্ছুক।"
হাদিছ
Imam Ahmad : 62
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُؤَمَّلِ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كَانَ رُبَّمَا سَقَطَ الْخِطَامُ مِنْ يَدِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَيَضْرِبُ بِذِرَاعِ نَاقَتِهِ فَيُنِيخُهَا فَيَأْخُذُهُ قَالَ فَقَالُوا لَهُ أَفَلَا أَمَرْتَنَا نُنَاوِلُكَهُ فَقَالَ إِنَّ حَبِيبِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنِي أَنْ لَا أَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا
আমাক কৈছে [মুছা বিন দাউদ] আমাক [আব্দুল্লাহ বিন আল মু`আম্মালক] [ইবনে আবিমুলাইকাহ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে; এবাৰ ঘোঁৰাৰ লজ্জাটো আবু বকৰ আছ ছিদ্দিকৰ হাতৰ পৰা পৰিল, তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ উটৰ সন্মুখৰ বাহুত এনেদৰে খুন্দা মাৰিলে যে উটটোৱে গৰ্জন কৰিলে আৰু তাৰ পিছত তুলি ল’লে, তাৰ পিছত বন্ধুসকলে ক’লে; 'আপুনি আমাক ল'বলৈ আদেশ দিয়া নাছিল নেকি?' [আবু বকৰ] ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে মোৰ প্ৰিয় ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক মানুহৰ পৰা একো নিবিচাৰিবলৈ আদেশ দিছিল।'
হাদিছ
Imam Ahmad : 63
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَامٍ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ فَقَالَ إِنَّ ابْنَ آدَمَ لَمْ يُعْطَ شَيْئًا أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ وَالْبِرِّ فَإِنَّهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ وَالْفُجُورَ فَإِنَّهُمَا فِي النَّارِ
আমাক কৈছে [আব্দুৰাজ্জাকে] আমাক [ছুফিয়ান] [আমৰু বিন মুৰাহ]ৰ পৰা [আবু উবাইদাহ]ৰ পৰা [আবু বকৰ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মৃত্যুৰ এবছৰৰ পাছত আবু বকৰ থিয় হৈ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে প্ৰথম বছৰত আমাৰ সন্মুখত থিয় হৈছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁ কৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে আদমৰ বংশধৰক মুক্তিতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ একো দিয়া হোৱা নাই, গতিকে আল্লাহৰ পৰা মুক্তি বিচাৰিব, সৎ আৰু ভাল কাম কৰক কাৰণ তোমালোক দুয়োজনেই স্বৰ্গত আছে, আৰু মিছা আৰু বেয়াৰ পৰা আঁতৰি থাকক কাৰণ দুয়োজনেই জাহান্নামত আছে’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 64
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى قَالَ فَلَمَّا كَانَتْ الرِّدَّةُ قَالَ عُمَرُ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تُقَاتِلُهُمْ وَقَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ لَا أُفَرِّقُ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَلَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا قَالَ فَقَاتَلْنَا مَعَهُ فَرَأَيْنَا ذَلِكَ رَشَدًا
আমাক [মুহাম্মদ বিন ইয়াজিদ] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; আমাক [ছুফিয়ান বিন হুছেইন] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উতবাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা, হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰিছে, তেওঁ কৈছে: 'মোক মানুহৰ লগত যুঁজিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে লা ইলাহা ইল্লাহ নকয় - ইয়াৰ বাহিৰে কোনো পূজাৰ যোগ্য ঈশ্বৰ নাই।' আল্লাহ -, যেতিয়া তেওঁলোকে ক’ব, তেতিয়া তেওঁলোকৰ তেজ আৰু সম্পত্তি সুৰক্ষিত হ’ব, মাথোঁ আল্লাহ তা’লা’ৰ ওচৰত হক আৰু হিচাপৰ ভিত্তিত। আবু হুৰাইৰাহে ক’লে; গতিকে যেতিয়া ধৰ্মত্যাগ ঘটিল, [উমৰে] আবু বকৰক ক’লে; 'আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এই আৰু সেইটো কোৱা শুনিলেও তেওঁলোকৰ লগত যুঁজি আছেনে?' গতিকে [আবু বকৰ] উত্তৰ দিলে; 'আল্লাহৰ কচম মই নামাজ আৰু জাকাতৰ আজ্ঞাৰ মাজত পাৰ্থক্য নকৰো, আৰু যিয়ে দুয়োটাৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰে তেওঁৰ লগত যুঁজিম।' আবু হুৰাইৰাহে ক’লে; 'গতিকে আমি তেওঁৰ সৈতে যুঁজিলোঁ আৰু আমি দেখিলোঁ যে এইটো সঁচা'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 65
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ { لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } فَكُلَّ سُوءٍ عَمِلْنَا جُزِينَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَمْرَضُ أَلَسْتَ تَنْصَبُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ قَالَ بَلَى قَالَ فَهُوَ مَا تُجْزَوْنَ بِهِ
আমাক [আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰক] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; আমাক [ইছমাইল] [আবু বকৰ বিন আবু জুহাইৰৰ] পৰা ৰিপৰ্ট দিছে তেওঁ কয়; মই [খবৰ পাইছো] যে [আবু বকৰ] কৈছে; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, এই আয়াতৰ পিছত কেনেকৈ ভাল হ’ব: ‘এয়া আপোনাৰ ইচ্ছা নহয় আৰু কিতাবৰ লোকসকলৰ ইচ্ছাও নহয়। যিয়ে অপৰাধ কৰে তেওঁ সেই অপৰাধ অনুযায়ী নিশ্চয়কৈ পৰিশোধ পাব' -QS An Nisa'ayat 23-, আমি কৰা প্ৰতিটো অপৰাধৰ মূল্য আমাক ঘূৰাই দিয়া হ'বনে? তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘হে আবু বকৰ, আপুনি অসুস্থ, ভাগৰুৱা, দুখী, পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত নহয়নে?’ আবু বকৰে উত্তৰ দিলে; 'হয়' তেতিয়া তেওঁ ক'লে: 'তেন্তে এই সকলোবোৰ আপোনাৰ বাবে পুৰস্কাৰ'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 66
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ أَظُنُّهُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ قَالَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَمْرَضُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ قَالَ بَلَى قَالَ فَإِنَّ ذَاكَ بِذَاكَ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
আমাক [ছুফিয়ান] ক’লে তেওঁ ক’লে; [আবু বকৰ বিন আবু জুহাইৰ]ৰ পৰা আমাক [ইবনে আবু খালিদ] কোৱাৰ পিছত মই ভাবিলোঁ যে এইটো [আবু বকৰে কোৱাৰ দৰে]; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, এই আয়াতৰ পিছত কেনেকৈ ভাল হ'ব'। তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘হে আবু বকৰ, আল্লাহ তা‘আলাই তোমাৰ ওপৰত ৰহমত ৰাখক, তুমি যন্ত্ৰণা, দুখ, বা পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ অনুভৱ কৰা নাইনে?’ আবু বকৰে উত্তৰ দিলে; 'হয়' তেতিয়া নবীয়ে ক'লে: 'তেন্তে সঁচাকৈয়ে এই সকলোবোৰ পুৰস্কাৰ'। আমাক কৈছে [য়া’লা বিন উবাইদে] আমাক [ইছমাইল] [আবু বকৰ আতছ ছাকাফী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; [আবু বকৰ] ক’লে; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, এই আয়াতৰ পিছত কেনেকৈ ভাল হ’ব: ‘যি কোনোৱে বেয়া কৰে, তেওঁক সেই বেয়াৰ অনুসাৰে নিশ্চয়কৈ প্ৰতিদান দিয়া হ’ব’। -QS আন নিছায়াত ১২৩-। তাৰ পিছত হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।
হাদিছ
Imam Ahmad : 67
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ الثَّقَفِيِّ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَنُجَازَى بِكُلِّ سُوءٍ نَعْمَلُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَنْصَبُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ فَهَذَا مَا تُجْزَوْنَ بِهِ
আমাক কৈছে [ৱাকি’] আমাক [ইবনে আবু খালিদ] [আবু বাকাৰ বিন আবু জুহাইৰ আতছ ছাকাফী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; যেতিয়া পদটো প্ৰকাশ পাইছিল, ‘এয়া আপোনাৰ ইচ্ছা বা কিতাপৰ লোকসকলৰ কামনা নহয়। যিয়ে বেয়া কাম কৰে, তেওঁ নিশ্চয় সেই বেয়া অনুযায়ী প্ৰতিদান পাব-' -QS An Nisa’ayat 123-, তেওঁ ক’লে, [আবু বকৰ] ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি কৰা প্ৰতিটো অপৰাধৰ প্ৰতিদান দিয়া হ'বনে?' গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘হে আবু বকৰ, আল্লাহ তা‘আলাই তোমাৰ ওপৰত ৰহমত ৰাখক, তুমি যন্ত্ৰণা, দুখ, পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ সন্মুখীন হোৱা নাইনে? গতিকে সেইটোৱেই আপোনাৰ উত্তৰ'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 68
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخَذْتُ هَذَا الْكِتَابَ مِنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَتَبَ لَهُمْ إِنَّ هَذِهِ فَرَائِضُ الصَّدَقَةِ الَّتِي فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنْ سُئِلَهَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى وَجْهِهَا فَلْيُعْطِهَا وَمَنْ سُئِلَ فَوْقَ ذَلِكَ فَلَا يُعْطِهِ فِيمَا دُونَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ مِنْ الْإِبِلِ فَفِي كُلِّ خَمْسِ ذَوْدٍ شَاةٌ فَإِذَا بَلَغَتْ خَمْسًا وَعِشْرِينَ فَفِيهَا ابْنَةُ مَخَاضٍ إِلَى خَمْسٍ وَثَلَاثِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُنِ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَثَلَاثِينَ فَفِيهَا ابْنَةُ لَبُونٍ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَأَرْبَعِينَ فَفِيهَا حِقَّةٌ طَرُوقَةُ الْفَحْلِ إِلَى سِتِّينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَسِتِّينَ فَفِيهَا جَذَعَةٌ إِلَى خَمْسٍ وَسَبْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَسَبْعِينَ فَفِيهَا بِنْتَا لَبُونٍ إِلَى تِسْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَتِسْعِينَ فَفِيهَا حِقَّتَانِ طَرُوقَتَا الْفَحْلِ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ زَادَتْ عَلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ وَفِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ فَإِذَا تَبَايَنَ أَسْنَانُ الْإِبِلِ فِي فَرَائِضِ الصَّدَقَاتِ فَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْجَذَعَةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ جَذَعَةٌ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلَّا جَذَعَةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ وَعِنْدَهُ بِنْتُ لَبُونٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلَّا حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ ابْنَةُ لَبُونٍ وَعِنْدَهُ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ صَدَقَتُهُ بِنْتَ مَخَاضٍ وَلَيْسَ عِنْدَهُ إِلَّا ابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِنَّهُ يُقْبَلُ مِنْهُ وَلَيْسَ مَعَهُ شَيْءٌ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ إِلَّا أَرْبَعٌ مِنْ الْإِبِلِ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي صَدَقَةِ الْغَنَمِ فِي سَائِمَتِهَا إِذَا كَانَتْ أَرْبَعِينَ فَفِيهَا شَاةٌ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ زَادَتْ فَفِيهَا شَاتَانِ إِلَى مِائَتَيْنِ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا ثَلَاثُ شِيَاهٍ إِلَى ثَلَاثِ مِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاةٌ وَلَا تُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلَا ذَاتُ عَوَارٍ وَلَا تَيْسٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ الْمُصَدِّقُ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ وَمَا كَانَ مِنْ خَلِيطَيْنِ فَإِنَّهُمَا يَتَرَاجَعَانِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوِيَّةِ وَإِذَا كَانَتْ سَائِمَةُ الرَّجُلِ نَاقِصَةً مِنْ أَرْبَعِينَ شَاةً وَاحِدَةً فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي الرِّقَةِ رُبْعُ الْعُشْرِ فَإِذَا لَمْ يَكُنْ الْمَالُ إِلَّا تِسْعِينَ وَمِائَةَ دِرْهَمٍ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا
আমাক [আবু কামিলক] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; আমাক [হাম্মাদ বিন চালামাহক] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; এই চিঠিখন মই [চুমামা বিন আব্দুল্লাহ বিন আনাছ]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা লৈছিলো, যিখন [আবু বকৰ] তেওঁলোকক লিখিছিল; 'সঁচাকৈয়ে এইটোৱেই হৈছে আল্লাহৰ ৰাছুলে মুছলমানসকলৰ বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰা জাকাত বিতৰণ আৰু আল্লাহে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক আজ্ঞা দিছে, গতিকে মুছলমানসকলৰ মাজৰ যাক ৰচন অনুযায়ী অনুৰোধ কৰা হ'ব, তেওঁ ইয়াক দিয়ক, আৰু যাক ৰচনাত অধিক ধন বিচৰা হয়, তেন্তে ইয়াক নিদিব; পঁচিশ বছৰৰ কম উটৰ বাবে প্ৰতি পাঁচৰ পৰা দহটা উটৰ বাবে জাকাত এটা ছাগলী, আৰু যদি পঁচিশ বছৰ হয় তেন্তে জাকাত হ’ল এটা মাইকী উট যাৰ বয়স দুবছৰ, পঁত্ৰিশ বছৰলৈকে, যদি দুবছৰ বয়সৰ মাইকী উট নাথাকে তেন্তে মতা উটটোৰ বয়স তিনি বছৰ আৰু যদি সংখ্যা ছয়ত্ৰিশ হয় তেন্তে জাকাত হ’ব এটা মতা উট তিনি বছৰ বয়সত সংখ্যা পঞ্চল্লিশ হোৱালৈকে, আৰু যদি সংখ্যা ছয়চল্লিশ হয় তেন্তে জাকাত এক যদি সংখ্যা একষষ্ঠি হয়, তেন্তে পাঁচ বছৰ বয়সৰ এটা মাইকী উটক জাকাত দিয়া হ’ব, পঁচাত্তৰলৈকে, আৰু যদি ছয়সত্তৰ হয়, তেন্তে তিনি বছৰ বয়সৰ দুটা মাইকী উটক জাকাত দিয়া হ’ব, ওপৰলৈ নব্বৈলৈ, আৰু যদি ই একনব্বৈ পৰ্যন্ত হয়, তেন্তে জাকাত চাৰি বছৰ বয়সৰ দুটা উটক দিয়া হ’ব, যেনে দুটা মতা উট মুঠ এশ বিশটালৈকে, আৰু যদি এশ বিশটাতকৈ অধিক হয় তেন্তে প্ৰতি চল্লিশ জাকাতৰ এটা পোৱালি এটা উট যিটো তিনি বছৰ বয়সৰ, আৰু প্ৰতি পঞ্চাশ জাকাতৰ বিপৰীতে এটা মাইকী উট চাৰি বছৰ বয়সীয়া হ’ব, আৰু যদি তাৰ বয়স হয় উটৰ জাকাতৰ ফৰজত ভিন্নতা আছে তেতিয়া যিয়ে পাঁচ বছৰ বয়সৰ মাইকী উটৰ ওপৰত জাকাতত উপনীত হৈছে আৰু তেওঁৰ পাঁচ বছৰীয়া মাইকী উট নাই, কিন্তু চাৰি বছৰীয়া মাইকী উট আছে, তেন্তে সেইটোৱেই মানি ল’বলৈ যথেষ্ট, কিন্তু সেইবোৰ পাবলৈ সহজ হ’লে দুটা ছাগলী যোগ কৰক বা বিশ দিৰহাম, আৰু যিয়ে ফৰজ জাকাত পালে এটা পোৱালি। চাৰি বছৰীয়া মাইকী উট আৰু তেওঁৰ পাঁচ বছৰীয়া উটৰ বাহিৰে এটাও নাই, তেন্তে সেইটোৱেই গ্ৰহণ কৰি বিশ দিৰহাম বা দুটা ছাগলী জাকাত থকা ব্যক্তিজনক দিবলৈ যথেষ্ট। আৰু যিয়ে চাৰি বছৰ বয়সৰ মাইকী উটৰ ওপৰত জাকাত জাকাত লাভ কৰিছে আৰু তেওঁৰ এটা নাই কিন্তু তেওঁৰ তিনি বছৰ বয়সৰ এটা মাইকী উট আছে, তেন্তে তেওঁৰ পৰা লাভ কৰিবলৈ সেইটোৱেই যথেষ্ট আৰু ইয়াৰ উপৰিও দুটা ছাগলী যদি সহজে পোৱা যায় বা বিশ দিৰহাম, আৰু যিয়ে তিনি বছৰ বয়সৰ এটা মাইকী উটৰ ওপৰত জাকাত জাকাত লাভ কৰিছে, কিন্তু তেওঁৰ চাৰি বছৰ বয়সৰ মাইকী উটৰ বাহিৰে আন একো নাই, তেতিয়া সেইটো মানি ল'বলৈ যথেষ্ট আৰু জাকাতৰ ঋণী ব্যক্তিজনক দিব পৰাকৈ বিশ দিৰহাম বা দুটা ছাগলী, আৰু যাৰ আছে যদি আপুনি এটা তিনি বছৰীয়া মাইকী উটৰ ওপৰত ফৰজ জাকাত লাভ কৰিছে, কিন্তু এটা নাথাকে আৰু দুবছৰীয়া এটা আছে তেন্তে সেইটোৱেই যথেষ্ট ইয়াৰ পৰা লাভ কৰিবলৈ আৰু দুটা ছাগলী যোগ কৰিবলৈ যথেষ্ট যদি সেইবোৰ পোৱাটো সহজ হয় বা বিশ দিৰহাম, আৰু যিয়ে ফৰজটো লাভ কৰিছে এটা দুবছৰীয়া মাইকী উটৰ ওপৰত জাকাত, কিন্তু তিনি বছৰীয়া এটা মতা উটৰ বাহিৰে নাথাকে, তেতিয়া তেওঁৰ পৰা লাভ কৰিবলৈ সেইটোৱেই যথেষ্ট আৰু আন একো যোগ কৰিব নালাগে, আৰু যাৰ হাতত চাৰিটা উটৰ বাহিৰে নাথাকে, তেন্তে মালিকে ইচ্ছা নকৰালৈকে তেওঁৰ বাবে কোনো জাকাত নাথাকে। আৰু চৰা ছাগলীৰ জাকাতত যদি সংখ্যা চল্লিশ হয়, তেন্তে জাকাত এটা ওক বা এশ বিশ পৰ্যন্ত ছাগলী, আৰু যদি তাতকৈ বেছি হয় তেন্তে জাকাত দুশৰ সংখ্যালৈকে দুটা ছাগলী হ’ব, আৰু যদি এটাতকৈ অধিক হয় তেন্তে জাকাত তিনিশৰ সংখ্যালৈকে তিনিটা ছাগলী, আৰু যদি অধিক হয় তেন্তে প্ৰতি শতাধিক ছাগলীৰ বাবে জাকাত এটা ছাগলী, আৰু জাকাত নাবালক, দুৰ্বল, প্ৰতিবন্ধী বা বীন ছাগলীৰ পৰা লোৱা নহয়, যদিহে জাকাত দিয়া ব্যক্তিজনে নহয় জাকাতৰ ইচ্ছা, আৰু পৃথক সম্পত্তি সংগ্ৰহ কৰিব নালাগে - জাকাত ল'বলৈ - আৰু লগতে সংগ্ৰহ কৰা সম্পত্তি ভয়ত পৃথক কৰিব নালাগে। জাকাতৰ পৰা, আৰু দুটা অংশৰ পৰা মিহলি হোৱা সম্পত্তি তেতিয়া দুয়োটাকে প্ৰতিটোকে সমানে ঘূৰাই দিয়া হয় আৰু যদি কাৰোবাৰ চৰা ছাগলী চল্লিশৰ ভিতৰত এটা ছাগলীতকৈ কম হয় তেন্তে মালিকে ইচ্ছা নকৰালৈকে জাকাত নাথাকে। আৰু দাসৰ ওপৰত জাকাত চাৰি দশম ভাগ আৰু যদি তেওঁলোকৰ সম্পত্তি এশ নব্বৈ দিৰহামৰ বাহিৰে নহয় তেন্তে মালিকে ইচ্ছা নকৰালৈকে জাকাত নাথাকে’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 69
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَهْلُ مَكَّةَ يَقُولُونَ أَخَذَ ابْنُ جُرَيْجٍ الصَّلَاةَ مِنْ عَطَاءٍ وَأَخَذَهَا عَطَاءٌ مِنْ ابْنِ الزُّبَيْرِ وَأَخَذَهَا ابْنُ الزُّبَيْرِ مِنْ أَبِي بَكْرٍ وَأَخَذَهَا أَبُو بَكْرٍ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَحْسَنَ صَلَاةً مِنْ ابْنِ جُرَيْجٍ
আমাক [আব্দুৰাজ্জাক] ক’লে তেওঁ ক’লে; মক্কানসকলে ক’লে; ' [ইবনে জুৰাইজে] নামাজৰ পদ্ধতি ['আথো']ৰ পৰা লৈছিল, আথোৱে [ইবনে আজ জুবাইৰ]ৰ পৰা লৈছিল, ইবনে জুবাইৰে [আবু বকৰ]ৰ পৰা লৈছিল আৰু আবু বকৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা লৈছিল, মই ইবনে জুৰাইজতকৈ ভাল নামাজ পঢ়া কোনো লোকক দেখা নাছিলো'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 70
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ قَالَ تَأَيَّمَتْ حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ مِنْ خُنَيْسٍ أَوْ حُذَيْفَةَ بْنِ حُذَافَةَ شَكَّ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا فَتُوُفِّيَ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَلَقِيتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَفْصَةَ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ قَالَ سَأَنْظُرُ فِي ذَلِكَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَلَقِيَنِي فَقَالَ مَا أُرِيدُ أَنْ أَتَزَوَّجَ يَوْمِي هَذَا قَالَ عُمَرُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ ابْنَةَ عُمَرَ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيَّ شَيْئًا فَكُنْتُ أَوْجَدَ عَلَيْهِ مِنِّي عَلَى عُثْمَانَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَخَطَبَهَا إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ عَلَيَّ حِينَ عَرَضْتَ عَلَيَّ حَفْصَةَ فَلَمْ أَرْجِعْ إِلَيْكَ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرْجِعَ إِلَيْكَ شَيْئًا حِينَ عَرَضْتَهَا عَلَيَّ إِلَّا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُهَا وَلَمْ أَكُنْ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَوْ تَرَكَهَا لَنَكَحْتُهَا
আমাক [আব্দুৰাজ্জাক] ক’লে তেওঁ ক’লে; আমাক [মা’মৰ] [আজ জুহৰীৰ] পৰা [ছালিমৰ] পৰা [ইবনে উমৰ] [উমৰ]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট দিছে তেওঁ কয়; হাফশ্বোহ বিন্ত উমৰক বিধৱা হৈছিল আৰু হুনাইছ বা হুদজাইফা বিন হুজ্জাফাহে এৰি থৈ গৈছিল - আব্দুৰৰাজ্জাকৰ সন্দেহ আছে - আৰু তেওঁ আছিল নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ অন্যতম চাহাবা যিয়ে বদৰ যুদ্ধৰ পৰিঘটনাসমূহৰ সাক্ষী হৈছিল আৰু মদীনাত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল, উমৰে কয়; গতিকে মই উছমান বিন আফফানক লগ পালোঁ আৰু মই তেওঁক হাফছাহৰ প্ৰস্তাৱ দিলোঁ, মই ক’লোঁ; ‘আপুনি যদি বিচাৰে তেন্তে মই তোমাক হাফছাহৰ লগত বিয়া কৰাম,’ উছমানে উত্তৰ দিলে; 'সেইটো প্ৰথমে ভাবিম'। কেইবাটাও ৰাতি পাৰ হৈ গ’ল আৰু তাৰ পাছত উছমানে মোক লগ কৰি ক’লে; 'আজিকালি মোৰ বিয়া হোৱাৰ কোনো ইচ্ছা নাই'। উমৰে ক’লে; তাৰ পিছত মই আবু বকৰক লগ পালোঁ আৰু মই তেওঁক ক’লোঁ; 'আপুনি যদি বিচাৰে মই তোমাক হাফশ্বাহ বিন্ত উমৰৰ লগত বিয়া কৰাম'। কিন্তু তেওঁ মোক কোনো উত্তৰ নিদিলে, গতিকে মোৰ অন্তৰত উছমানৰ লগত থকাৰ সময়ত অনুভৱক অতিক্ৰম কৰা অনুভৱ এটা আছিল, আৰু কেইবাদিনো পাৰ হৈ গ’ল যেতিয়ালৈকে অৱশেষত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে মোৰ ওচৰলৈ আহি হাফচাহক প্ৰস্তাৱ দিলে, তাৰ পিছত মই তেওঁক হাফচাহক বিয়া কৰাই দিলোঁ, আবু বকৰ মোৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে; 'হয়তো তোমাৰ হৃদয়ত মোৰ প্ৰতি এটা অনুভৱ আছিল যেতিয়া তুমি মোক হাফছাহৰ প্ৰস্তাৱ দিছিলা আৰু মই তোমাক কোনো উত্তৰ নিদিলোঁ?' উমৰে ক’লে, মই উত্তৰ দিলোঁ; ‘হয়’ [আবু বকৰে] ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে আপুনি মোক হাফশ্বাহ আগবঢ়ালে উত্তৰ লৈ আপোনাৰ ওচৰলৈ উভতি অহাত কোনো বাধা নাই, কিন্তু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ইয়াৰ উল্লেখ কৰা শুনিছো, আৰু মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ গোপন কথা বিয়পাই নিদিওঁ, যদি তেওঁ তাইক এৰি যায় তেন্তে মই নিশ্চিতভাৱে তাইক বিয়া কৰাম'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 71
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ مُسْلِمٍ أَبَا سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ مُرَّةَ الطَّيِّبِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ سَيِّئُ الْمَلَكَةِ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَيْسَ أَخْبَرْتَنَا أَنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ أَكْثَرُ الْأُمَمِ مَمْلُوكِينَ وَأَيْتَامًا قَالَ بَلَى فَأَكْرِمُوهُمْ كَرَامَةَ أَوْلَادِكُمْ وَأَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ قَالُوا فَمَا يَنْفَعُنَا فِي الدُّنْيَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَرَسٌ صَالِحٌ تَرْتَبِطُهُ تُقَاتِلُ عَلَيْهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَمْلُوكٌ يَكْفِيكَ فَإِذَا صَلَّى فَهُوَ أَخُوكَ
আমাক [ইছাক বিন চুলেমানক] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; মই [আল মুগিৰা বিন মুছলিম আবু চালামাহ] [ফাৰকাদ আছ চুবাখী]ৰ পৰা [মুৰাহ আথ থাইব]ৰ পৰা [আবু বকাৰ আছ শ্বিদ্দিক]ৰ পৰা শুনিছিলো, তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘যি ব্যক্তিৰ চৰিত্ৰ বেয়া, তেওঁ স্বৰ্গত প্ৰৱেশ নকৰে’, গতিকে এজন মানুহে সুধিলে; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি ঘোষণা কৰা নাইনে যে এই উম্মাহেই আটাইতকৈ বেছি দাস আৰু অনাথ থকা উম্মাহ?’ গতিকে আল্লাহৰ ৰাছুলে উত্তৰ দিলে: ‘হয়, তেন্তে আপোনাৰ সন্তানক সন্মান কৰা ধৰণে তেওঁলোকক সন্মান কৰক, আপুনি খোৱা খাদ্যৰ পৰা তেওঁলোকক খুৱাওক’। বন্ধুসকলে সুধিলে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, পৃথিৱীত আমাৰ কি উপকাৰ হ'ব পাৰে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘এটা ভাল বাহন যিটো আপুনি আল্লাহৰ বাটত যুঁজিবলৈ বন্ধা কৰে আৰু এটা দাস যি আপোনাৰ বাবে যথেষ্ট, আৰু যেতিয়া তেওঁ নামাজ কৰে তেতিয়া তেওঁ আপোনাৰ ভাই’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 72
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ السَّبَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَرْسَلَ إِلَيْهِ مَقْتَلَ أَهْلِ الْيَمَامَةِ فَإِذَا عُمَرُ عِنْدَهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ عُمَرَ أَتَانِي فَقَالَ إِنَّ الْقَتْلَ قَدْ اسْتَحَرَّ بِأَهْلِ الْيَمَامَةِ مِنْ قُرَّاءِ الْقُرْآنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَأَنَا أَخْشَى أَنْ يَسْتَحِرَّ الْقَتْلُ بِالْقُرَّاءِ فِي الْمَوَاطِنِ فَيَذْهَبَ قُرْآنٌ كَثِيرٌ لَا يُوعَى وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَأْمُرَ بِجَمْعِ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ لِعُمَرَ وَكَيْفَ أَفْعَلُ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ وَاللَّهِ خَيْرٌ فَلَمْ يَزَلْ يُرَاجِعُنِي فِي ذَلِكَ حَتَّى شَرَحَ اللَّهُ بِذَلِكَ صَدْرِي وَرَأَيْتُ فِيهِ الَّذِي رَأَى عُمَرُ قَالَ زَيْدٌ وَعُمَرُ عِنْدَهُ جَالِسٌ لَا يَتَكَلَّمُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّكَ شَابٌّ عَاقِلٌ لَا نَتَّهِمُكَ وَقَدْ كُنْتَ تَكْتُبُ الْوَحْيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاجْمَعْهُ قَالَ زَيْدٌ فَوَاللَّهِ لَوْ كَلَّفُونِي نَقْلَ جَبَلٍ مِنْ الْجِبَالِ مَا كَانَ بِأَثْقَلَ عَلَيَّ مِمَّا أَمَرَنِي بِهِ مِنْ جَمْعِ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ كَيْفَ تَفْعَلُونَ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক [উছমান বিন উমৰ] ক’লে তেওঁ ক’লে; আমাক [ইউনুছ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা জনাইছে তেওঁ ক’লে; মোক [ইবনে আছ ছাব্বাক] জনাইছে তেওঁ কৈছে; মোক [জাইদ বিন থাবিট] জনাইছিল, যে [আবু বকৰ] তেওঁক ইয়ামামাৰ লোকসকলৰ যুদ্ধস্থলীলৈ পঠিয়াইছিল, যেতিয়া উমৰ তেওঁৰ কাষত আছিল, তেতিয়া আবু বক্ৰে কৈছিল; ‘সঁচাকৈয়ে উমৰে মোক লগ পালে আৰু তেওঁ ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে ইয়ামামাহ যুদ্ধৰ বহু বলি হৈছিল, তেওঁলোক মুছলমানসকলৰ কোৰী'ৰ পৰা আহিছিল, আৰু মোৰ ভয় হৈছে যে আন যুদ্ধক্ষেত্ৰত অধিক আৰু অধিক কোৰী' হত্যা কৰা হ'ব যাতে বৃহৎ সংখ্যক কোৰআন হেৰাই যাব কাৰণ তেওঁলোক জনা নাযায়, আৰু আচলতে মোৰ মতামত যে আপুনি মোক কোৰআন সংগ্ৰহ কৰাৰ আদেশ দিব লাগে'। গতিকে মই উমৰক ক’লোঁ; ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কেতিয়াও নকৰা কাম মই কেনেকৈ কৰিম? ' গতিকে উমৰে উত্তৰ দিলে; 'আল্লাহৰ কচম, ই ভাল'। তেতিয়া উমৰে মোৰ ওচৰলৈ আহি এই কথাৰ উত্তৰ বিচাৰি থাকিল, যাতে আল্লাহে মোৰ বুকুখন মেলি দিলে আৰু মই উমৰৰ চিন্তাত সন্মতি দিলোঁ। তেওঁ কয়; আনহাতে জাইদ আৰু উমৰে তেওঁৰ কাষত বহি এটা শব্দও নক’লে, তেতিয়া আবু বকৰে ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে আপুনি এজন বুদ্ধিমান ডেকা, আপোনাৰ সামৰ্থ্যত আমি সন্দেহ নকৰো কাৰণ আপুনি নবী ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ বাবে ওহী লিখিছে, গতিকে কোৰআনৰ এখন কিতাপ বনাওক' জাইদে ক'লে; ‘আল্লাহৰ কচম, যদি তেওঁলোকে মোক কোনো এটা পাহাৰ স্থানান্তৰ কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে, তেন্তে তেওঁ মোক কোৰআন সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যি আদেশ দিছিল, তাৰ দৰে গধুৰ নহ’ব, তেতিয়া মই ক’লোঁ; 'নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কেতিয়াও নকৰা কাম আপুনি কেনেকৈ কৰিব পাৰে?'
হাদিছ
Imam Ahmad : 73
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى الْعَبَّاسِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ خَاصَمَ الْعَبَّاسُ عَلِيًّا فِي أَشْيَاءَ تَرَكَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ شَيْءٌ تَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُحَرِّكْهُ فَلَا أُحَرِّكُهُ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عُمَرُ اخْتَصَمَا إِلَيْهِ فَقَالَ شَيْءٌ لَمْ يُحَرِّكْهُ أَبُو بَكْرٍ فَلَسْتُ أُحَرِّكُهُ قَالَ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اخْتَصَمَا إِلَيْهِ قَالَ فَأَسْكَتَ عُثْمَانُ وَنَكَسَ رَأْسَهُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَخَشِيتُ أَنْ يَأْخُذَهُ فَضَرَبْتُ بِيَدِي بَيْنَ كَتِفَيْ الْعَبَّاسِ فَقُلْتُ يَا أَبَتِ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ إِلَّا سَلَّمْتَهُ لِعَلِيٍّ قَالَ فَسَلَّمَهُ لَهُ
আমাক কৈছে [য়াহ্যা বিন হাম্মাদ] আমাক [আবু আৱানাহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [ইছমাইল বিন ৰাজা’ৰ পৰা] [আল আব্বাছৰ পূৰ্বৰ দাস উমাইৰৰ] পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা তেওঁ ক’লে; যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মৃত্যু হ’ল আৰু আবু বকৰক খলিফা নিযুক্তি দিয়া হ’ল, তেতিয়া আব্বাছে আলীক ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে এৰি থৈ যোৱা উত্তৰাধিকাৰৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰিলে, তাৰ পিছত [আবু বকৰ] ক’লে; 'যি বস্তু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এৰি থৈ গৈছিল আৰু তেওঁ তাক লৰচৰ কৰা নাছিল, মই তাক লৰচৰ নকৰো'। উমৰক খলিফা নিযুক্তি দিয়াৰ সময়ত দুয়োজনে উমৰৰ ওচৰত নিজৰ গোচৰৰ অভিযোগ দিছিল, তাৰ পিছত উমৰে ক’লে; 'আবু বক্ৰে যিটো লৰচৰ নকৰে, মই লৰচৰ নকৰো'। আৰু যেতিয়া উছমানক খলিফা নিযুক্ত কৰা হ’ল, তেতিয়া দুয়োজনে উছমানৰ ওচৰত অভিযোগ কৰিলে, উছমান নিমাত হৈ মূৰ দোৱালে, ইবনে আব্বাছে কয়; ‘মই চিন্তিত আছিলো সি ল’ব, গতিকে মই আব্বাছৰ কান্ধৰ মাজত হাত চাপৰি মাৰি ক’লোঁ; 'হে মোৰ দেউতা, শপত খাই কওঁ, তুমি আলীৰ হাতত গতাই দিয়া উচিত'। ইবনে আব্বাছে ক’লে; 'গতিকে তেওঁ আলীৰ হাতত গতাই দিলে'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 74
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي تَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنِي فُلَانٌ وَفُلَانٌ وَقَالَ فَعَدَّ سِتَّةً أَوْ سَبْعَةً كُلُّهُمْ مِنْ قُرَيْشٍ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ جُلُوسٌ عِنْدَ عُمَرَ إِذْ دَخَلَ عَلِيٌّ وَالْعَبَّاسُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَدْ ارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا فَقَالَ عُمَرُ مَهْ يَا عَبَّاسُ قَدْ عَلِمْتُ مَا تَقُولُ تَقُولُ ابْنُ أَخِي وَلِي شَطْرُ الْمَالِ وَقَدْ عَلِمْتُ مَا تَقُولُ يَا عَلِيُّ تَقُولُ ابْنَتُهُ تَحْتِي وَلَهَا شَطْرُ الْمَالِ وَهَذَا مَا كَانَ فِي يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ رَأَيْنَا كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ فِيهِ فَوَلِيَهُ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ بَعْدِهِ فَعَمِلَ فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَلِيتُهُ مِنْ بَعْدِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَحْلِفُ بِاللَّهِ لَأَجْهَدَنَّ أَنْ أَعْمَلَ فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ وَعَمَلِ أَبِي بَكْرٍ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَلَفَ بِأَنَّهُ لَصَادِقٌ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يُورَثُ وَإِنَّمَا مِيرَاثُهُ فِي فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ وَالْمَسَاكِينِ و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَلَفَ بِاللَّهِ إِنَّهُ صَادِقٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يَمُوتُ حَتَّى يَؤُمَّهُ بَعْضُ أُمَّتِهِ وَهَذَا مَا كَانَ فِي يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ رَأَيْنَا كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ فِيهِ فَإِنْ شِئْتُمَا أَعْطَيْتُكُمَا لِتَعْمَلَا فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَمَلِ أَبِي بَكْرٍ حَتَّى أَدْفَعَهُ إِلَيْكُمَا قَالَ فَخَلَوَا ثُمَّ جَاءَا فَقَالَ الْعَبَّاسُ ادْفَعْهُ إِلَى عَلِيٍّ فَإِنِّي قَدْ طِبْتُ نَفْسًا بِهِ لَهُ
আমাক [য়াহ্যা বিন হাম্মাদক] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; আমাক [আবু আৱানাহ] [আছিম বিন কুলাইব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; মোক [বানি টাইমৰ এজন কোৰেইচ শ্বেখ] ক’লে তেওঁ ক’লে; মোক ইমান আৰু ইমান আৰু ইত্যাদি কৈছিল আৰু তেওঁ কৈছিল; গতিকে তেওঁ ছয়-সাতজন লোকৰ কথা উল্লেখ কৰিলে, তেওঁলোকৰ ভিতৰত [আব্দুল্লাহ বিন আজ জুবাইৰ]কে ধৰি সকলো কোৰেইছৰ পৰা, তেওঁ কয়; আমি যেতিয়া উমৰৰ কাষত বহি আছিলো, তেতিয়া হঠাতে আলী আৰু আব্বাছ উচ্চ মাতেৰে সোমাই আহিল, গতিকে [উমৰে] ক’লে; 'মৌনতা হে আব্বাছ! মই ইতিমধ্যে জানো তুমি কি ক'বা, তুমি কৈছিলা মোৰ ভাইটিৰ ল'ৰা আৰু মই আধা সম্পত্তি পাওঁ। আৰু মইও ইতিমধ্যে জানো যে আপুনি কি ক’ব, হে আলী, আপুনি ক’ব যে তেওঁৰ ছোৱালী মোৰ তত্বাৱধানত আছে, গতিকে তেওঁ আধা সম্পত্তিৰ ভাগ ল’ব, আৰু এইটোৱেই হ’ল ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সময়ত, গতিকে আমি দেখিছো যে তেওঁ এই বিষয়ত কেনেকৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল, তাৰ পিছত আবু বকৰ ৰাছুলুল্লাহৰ পিছতো চলি থাকিল আৰু ৰাছুলুল্লাহৰ পিছত যি কৰিছিল, তাকেই কৰিলে, তাৰ পিছত মই আবু বকৰ যোৱাৰ পিছতো আগবাঢ়িলোঁ, গতিকে মই ৰাছুলুল্লাহ আৰু আবু বকৰ’ৰ দৰে এই বিষয়টো গুৰুত্বসহকাৰে সিদ্ধান্ত ল’বলৈ আল্লাহৰ নামত শপত খাব। তেতিয়া তেওঁ ক’লে; 'আৰু আবু বকৰে মোক ক'লে আৰু শপত খালে যে তেওঁ সততাৰে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা শুনিছিল: 'সঁচাকৈয়ে নবীয়ে উত্তৰাধিকাৰী হোৱা নাছিল, কেৱল তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰ মুছলমানসকলৰ মাজত আৰ্তজন আৰু আৰ্তজনৰ মাজত বিতৰণ কৰা হৈছিল।' আৰু [আবু বকৰে] মোক কৈছে আৰু আল্লাহৰ নামেৰে শপত খাইছে যে তেওঁ সৎ, যে হজৰত চল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে এজন নবীয়ে যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ কিছুমান মানুহে তেওঁক ইমাম নকৰে তেতিয়ালৈকে তেওঁৰ মৃত্যু নহ’ব’। আৰু এই -খণ্ড- এসময়ত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ হাতত আছিল, আৰু আমি দেখিছো যে তেওঁ এই ক্ষেত্ৰত কেনেকৈ কৰিছিল, যদি আপুনি বিচাৰে মই তোমালোক দুজনক দিম যাতে তোমালোকে ৰাছুলুল্লাহ আৰু আবু বকৰে কৰা ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা, গতিকে মই তোমালোক দুয়োকে দিম’। আব্দুল্লা বিন জুবাইৰে কয়; গতিকে দুয়োজনেই গুচি গ’ল, তাৰ পিছত দুয়ো উভতি আহিল, আব্বাছে ক’লে; 'আলীক দিয়ক কাৰণ সঁচাকৈয়ে আলীক দিবলৈ আত্মা শান্তিপূৰ্ণ হৈ পৰে'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 75
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا جَاءَتْ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا تَطْلُبُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَا إِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَا أُورَثُ
আমাক [আব্দুল ৱাহাব বিন আথো`] ক’লে তেওঁ ক’লে; আমাক [মুহাম্মদ বিন আমৰু] [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰিছে যে ফাতিমা আবু বকৰ আৰু উমৰৰ ওচৰলৈ আহিছিল, তেওঁলোকৰ উত্তৰাধিকাৰৰ অংশ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা বিচাৰিছিল, তাৰ পিছত [আবু বকৰ] আৰু [উমৰে] ক’লে; ‘সঁচাকৈয়ে আমি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছিলো যে: ‘সঁচাকৈয়ে মই উত্তৰাধিকাৰী নহয়’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 76
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى يَعْنِي ابْنَ الْمُسَيَّبِ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ قَالَ إِنِّي لَجَالِسٌ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَلِيفَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَهْرٍ فَذَكَرَ قِصَّةً فَنُودِيَ فِي النَّاسِ أَنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةٌ وَهِيَ أَوَّلُ صَلَاةٍ فِي الْمُسْلِمِينَ نُودِيَ بِهَا إِنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةٌ فَاجْتَمَعَ النَّاسُ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ شَيْئًا صُنِعَ لَهُ كَانَ يَخْطُبُ عَلَيْهِ وَهِيَ أَوَّلُ خُطْبَةٍ خَطَبَهَا فِي الْإِسْلَامِ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ وَلَوَدِدْتُ أَنَّ هَذَا كَفَانِيهِ غَيْرِي وَلَئِنْ أَخَذْتُمُونِي بِسُنَّةِ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُطِيقُهَا إِنْ كَانَ لَمَعْصُومًا مِنْ الشَّيْطَانِ وَإِنْ كَانَ لَيَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ مِنْ السَّمَاءِ
আমাক [হাছিম বিন আল কাছিম]ক কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; আমাক [ইছা অৰ্থাৎ ইবনে আল মুছায়াব] [কাইছ বিন আবু হাজিম]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; যেতিয়া মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মৃত্যুৰ এমাহৰ পাছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ খলিফা [আবু বকাৰ] আছ ছিদ্দিকৰ কাষত বহিলোঁ, তেতিয়া আবু বকৰে মোক এটা কাহিনী ক’লে; হঠাতে জনসাধাৰণৰ আগত ঘোষণা কৰা হ’ল; 'সঁচাকৈয়ে প্ৰাৰ্থনা জামাত হয়'। আৰু মুছলমানসকলে ইয়াক কোৱাৰ দ্বাৰা কৰা প্ৰথম নামাজ আছিল; 'সঁচাকৈয়ে প্ৰাৰ্থনা জামাত হয়'। গতিকে মানুহবোৰ গোট খালে, তাৰ পিছত আবু বকৰ মঞ্চত উঠিল, যিটো ঠাই তেওঁৰ বাবে তাত প্ৰচাৰ কৰিবলৈ বনোৱা হৈছিল, আৰু সেইটোৱেই আছিল ইছলামত তেওঁ অনুভৱ কৰা প্ৰথম ধৰ্মধ্বনি’। কাইছে ক’লে; তাৰ পিছত আবু বকৰে আল্লাহৰ প্ৰশংসা আৰু মহিমামণ্ডিত কৰি ক’লে; ‘হে মানুহবোৰ, যদি মোৰ বাহিৰে আন কোনোবাই এই বিষয়ত মোৰ ঠাইত লয়, আৰু যদি আপুনি মোৰ ওপৰত তোমালোকৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ছুন্নাত মামলা কৰে, তেন্তে মই ইয়াক গ্ৰহণ নকৰো, কাৰণ তেওঁ চয়তানৰ পৰা সুৰক্ষিত আৰু আকাশৰ পৰা তেওঁৰ ওচৰলৈ ওহী নামি আহিছে’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 77
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَقُولَ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ وَإِذَا أَخَذْتُ مَضْجَعِي مِنْ اللَّيْلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكُهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءًا أَوْ أَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ آخِرُ مُسْنَدِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
আমাক কৈছে [হাছিম বিন আল কাছিম] আমাক [শ্বাইবান] [লাইটছ]ৰ পৰা [মুজাহিদৰ] পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে, [আবু বকৰ] আছ শ্বিদ্দিকে ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মোক প্ৰতিদিনে পুৱা, সন্ধিয়া আৰু ৰাতি শুই উঠাৰ আগতে পঢ়িবলৈ আদেশ দিলে: 'আল্লাহুমমা ফাতিৰাছ সমআৱাতি ৱাল আৰদলি 'আলিমাল গাইবী ৱাছি শ্যাহাদাহ আন্তা ৰাব্বা কুল্লী ছায়াই'ইন ৱা মালিকুহু, আছ্যহাদু আনলা ইলাহা ইল্লা আন্তা ৱাহদকা লাআ SYARIIKALAKA WA ANNA MUHAMMADN 'AbDUKA WA RASUULUKA A'UUDZUBIKA MIN SYARRI NAFSII WA SYARRISY SYAITHAANI WA SYIRKIHI WA AN AQTARIFA 'ALA NAFSII SUU'AN AW AJURRUHU ILAA MUSLIM -হে আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ সৃষ্টিকৰ্তা আল্লাহ, যি সৰ্বজ্ঞানী অদৃশ্য আৰু দৃশ্যমান, আপুনি সকলো বস্তুৰ ৰাব আৰু ইয়াৰ মালিক, মই সাক্ষ্য দিছো যে আপোনাৰ বাহিৰে কোনো দেৱতা নাই -যাৰ পূজা কৰাৰ অধিকাৰ আছে- আপোনাৰ অকল আপোনাৰ কোনো অংশীদাৰ নাই, আৰু মই সাক্ষ্য দিছো যে মহম্মদ আপোনাৰ বান্দা আৰু ৰাছুল, মই আপোনাৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰিছো মোৰ আত্মা আৰু চয়তান আৰু তেওঁৰ মিত্ৰসকলৰ বেয়াৰ পৰা, আৰু মোৰ আত্মাৰ বিৰুদ্ধে বেয়া কাম কৰাৰ পৰা বা আন মুছলমানলৈ হস্তান্তৰ কৰাৰ পৰা'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 78
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ قَالَ جَاءَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالُوا إِنَّا قَدْ أَصَبْنَا أَمْوَالًا وَخَيْلًا وَرَقِيقًا نُحِبُّ أَنْ يَكُونَ لَنَا فِيهَا زَكَاةٌ وَطَهُورٌ قَالَ مَا فَعَلَهُ صَاحِبَايَ قَبْلِي فَأَفْعَلَهُ وَاسْتَشَارَ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِيهِمْ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ عَلِيٌّ هُوَ حَسَنٌ إِنْ لَمْ يَكُنْ جِزْيَةً رَاتِبَةً يُؤْخَذُونَ بِهَا مِنْ بَعْدِكَ
আমাক [আব্দুৰ ৰহমান বিন মাহদী] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [হাৰিৎছাহৰ] পৰা ক’লে; ছিৰিয়াৰ পৰা এদল মানুহ উমৰৰ ওচৰলৈ আহিল, তাৰ পিছত তেওঁলোকে ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে আমাৰ হাতত ধন-সম্পত্তি, ঘোঁৰা আৰু দাস আছে, আৰু আমি তেওঁলোকৰ পৰা জাকাত আৰু শুদ্ধিকৰণ দিব বিচাৰো'। [উমৰে] উত্তৰ দিলে; 'মোৰ আগতে মোৰ বন্ধু দুজনে যিদৰে কৰিছিল, মইও তেওঁলোক দুয়োজনে কৰা ধৰণে কৰিম'। তাৰ পিছত তেওঁ হজৰত মহম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ চাহাবাসকলৰ লগত পৰামৰ্শ কৰিলে আৰু তেওঁলোকৰ ভিতৰত আলীও আছিল, তাৰ পিছত আলীয়ে ক’লে; 'আপোনাৰ পিছত তেওঁলোকৰ পৰা লোৱা নিয়মীয়া কৰ নহ'লে ভাল'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 79
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ أَنَّ الصُّبَيَّ بْنَ مَعْبَدٍ كَانَ نَصْرَانِيًّا تَغْلِبِيًّا أَعْرَابِيًّا فَأَسْلَمَ فَسَأَلَ أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ فَقِيلَ لَهُ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرَادَ أَنْ يُجَاهِدَ فَقِيلَ لَهُ حَجَجْتَ فَقَالَ لَا فَقِيلَ حُجَّ وَاعْتَمِرْ ثُمَّ جَاهِدْ فَانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْحَوَابِطِ أَهَلَّ بِهِمَا جَمِيعًا فَرَآهُ زَيْدُ بْنُ صُوحَانَ وَسَلْمَانُ بْنُ رَبِيعَةَ فَقَالَا لَهُوَ أَضَلُّ مِنْ جَمَلِهِ أَوْ مَا هُوَ بِأَهْدَى مِنْ نَاقَتِهِ فَانْطَلَقَ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخْبَرَهُ بِقَوْلِهِمَا فَقَالَ هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَكَمُ فَقُلْتُ لِأَبِي وَائِلٍ حَدَّثَكَ الصُّبَيُّ فَقَالَ نَعَمْ
আমাক [মহাম্মদ বিন জা’ফাৰক] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; [আবু ৱাইল]ৰ পৰা [আল হাকাম]ৰ পৰা আমাক [ছ্যু’বাহক] কোৱা হৈছে যে [ছুবাই বিন মা’বাদ] আগতে আৰব তাগলিব জনগোষ্ঠীৰ খ্ৰীষ্টান আছিল, তাৰ পিছত ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ সুধিছিল; 'আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অভ্যাসটো কি?' এইদৰে তেওঁক কোৱা হ’ল; ‘আল্লাহৰ বাটত জেহাদ’ তেতিয়া তেওঁ জেহাদ কৰিব বিচাৰিছিল যদিও তেওঁক সোধা হৈছিল; 'হজ কৰিলে নেকি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; ‘এতিয়াও নহয়’ তেওঁক কোৱা হৈছিল; 'হজ আৰু উমৰাহ কৰক তাৰ পিছত জেহাদ কৰক'। গতিকে শুকান ঠাই পোৱালৈকে খোজ কাঢ়ি গৈ থাকিল, তাৰ পিছত হজ আৰু ওমৰাহ কৰিবলৈ মন মেলিবলৈ ওলাইছিল আৰু জাইদ বিন ছুহান আৰু ছলমান বিন ৰবিয়াক দেখি দুয়োজনে ক’লে; ‘তেওঁ নিজৰ উটতকৈও বেছি বিপথে পৰিচালিত,’ বা; 'তেওঁৰ উটতকৈ বেছি পথ প্ৰদৰ্শক নহয়'। গতিকে তেওঁ উমৰৰ ওচৰলৈ আহি জাইদ আৰু ছলমানে কোৱা কথাখিনি ক’লে, গতিকে [উমৰে] ক’লে; ‘আপুনি আপোনাৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ছুন্নাহ মানি চলিছে। আল হাকামে কয়; গতিকে মই আবু ৱাইলক সুধিলোঁ; 'শুবেই কৈছিল নেকি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'হয়'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 80
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ قَالَ صَلَّى بِنَا عُمَرُ بِجَمْعٍ الصُّبْحَ ثُمَّ وَقَفَ وَقَالَ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا لَا يُفِيضُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالَفَهُمْ ثُمَّ أَفَاضَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ
আমাৰ লগত [আফফানে] বাৰ্তা দিছে [আবু ইছহাক]ৰ পৰা আমাক [ছ্যু’বাহ] সম্পৰ্কিত কৰিছে তেওঁ ক’লে; শুনিলোঁ [‘আমৰু বিন মাইমুনে] কোৱা; [উমৰে] আমাৰ লগত মুজদালিফাত ৰাতিপুৱাৰ নামাজ পঢ়িছিল তাৰ পিছত থিয় হৈ ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে মুশ্বৰিকসকলে সূৰ্য্য উদয় নোহোৱালৈকে মুজদালিফা এৰি যোৱা নাছিল আৰু সঁচাকৈয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকৰ লগত পাৰ্থক্য কৰিছিল, যাৰ বাবে তেওঁ সূৰ্য্য উদয় হোৱাৰ আগতেই মুজদালিফা এৰি থৈ গৈছিল'।
