Imam Ahmad : 41
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ ذِي عَصْوَانَ الْعَنْسِيُّ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ اللَّخْمِيِّ عَنْ رَافِعٍ الطَّائِيِّ رَفِيقِ أَبِي بَكْرٍ فِي غَزْوَةِ السُّلَاسِلِ قَالَ وَسَأَلْتُهُ عَمَّا قِيلَ مِنْ بَيْعَتِهِمْ فَقَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُهُ عَمَّا تَكَلَّمَتْ بِهِ الْأَنْصَارُ وَمَا كَلَّمَهُمْ بِهِ وَمَا كَلَّمَ بِهِ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الْأَنْصَارَ وَمَا ذَكَّرَهُمْ بِهِ مِنْ إِمَامَتِي إِيَّاهُمْ بِأَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ فَبَايَعُونِي لِذَلِكَ وَقَبِلْتُهَا مِنْهُمْ وَتَخَوَّفْتُ أَنْ تَكُونَ فِتْنَةٌ تَكُونُ بَعْدَهَا رِدَّةٌ
सानु दस्सेया है [अली बिन अय्यासी] ने सानु दस्सेया है [अल वलीद बिन मुसलमान] उसने कहा; ने सानु [यजीद बिन सईद बिन डीज़ी 'अशवान अल 'अंसी] [अब्दुल मलिक बिन उमैर अल लखमी] कोला [रफी' अथ थाई] कोला उस व्यक्ति दी जानकारी दित्ती ऐ जेड़ा [अबू बकर] कन्ने अस सुलासिल दी लड़ाई च हा, उने आक्खेआ मैं उंदे कोला उनें शब्दें दे बारे च पुच्छेआ जेह्ड़े उनेंगी बैअत लैंदे होई आखेआ हा, इस करी उ’नें रफी’ गी दस्सदे होई आखेआ जे अंसार लोकें दे आखने दे बारे च, ते उ’नें उनेंगी केह् आखेआ हा, ते कन्नै गै उमर बिन अल खथथब ने अंशर लोकें गी केह् आखेआ हा ते उ’नें उनेंगी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे हुक्में पर उंदी अगुवाई दे बारे च केह् पजाया हा, जिसलै ओह् बीमार हे, तां उ’नें मिगी उस आस्तै बई’त दित्ती ते मैं बी उंदे कोला एह् स्वीकार करी लेआ, ते मैं चिंतित हा जे निंदा होग जेह्दे कन्नै बाद च धर्मत्याग होई जाग।
Imam Ahmad : 42
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنِي وَحْشِيُّ بْنُ حَرْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ وَحْشِيِّ بْنِ حَرْبٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَقَدَ لِخَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ عَلَى قِتَالِ أَهْلِ الرِّدَّةِ وَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ نِعْمَ عَبْدُ اللَّهِ وَأَخُو الْعَشِيرَةِ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَسَيْفٌ مِنْ سُيُوفِ اللَّهِ سَلَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى الْكُفَّارِ وَالْمُنَافِقِينَ
सानु दस्सेया है [अली बिन अय्यासी] ने सानु दस्सेया है [अल वालिद बिन मुस्लिम] ने [अपने पिता] कोला [अपने पिता] कोला [अपने पिता] वाहसी बिन हरब कोला मिगी [वाहसी बिन हरब] दस्सेया ऐ, कि [अबू बकर] ने खालिद बिन वालिद गी धर्मत्यागें कन्ने लड़ने लेई नियुक्त कीता ऐ, फिर आखया; सचमुच मैं रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे सुनेया हा: 'अल्लाह दा सबतूं अच्छा सेवक ते साथी करने आला इक भ्रा खालिद बिन अल वालिद ते अल्लाह दी तलवारें च इक ऐ, जिसी अल्लाह काफिरें ते मुनाफियें उप्पर चलांदा ऐ'।
Imam Ahmad : 43
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ الْكَلَاعِيِّ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ عَمْرٍو قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَنَةٍ فَأَلْفَيْتُ أَبَا بَكْرٍ يَخْطُبُ النَّاسَ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ فَخَنَقَتْهُ الْعَبْرَةُ ثَلَاثَ مِرَارٍ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ مِثْلَ يَقِينٍ بَعْدَ مُعَافَاةٍ وَلَا أَشَدَّ مِنْ رِيبَةٍ بَعْدَ كُفْرٍ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ يَهْدِي إِلَى الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ يَهْدِي إِلَى الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ
सानु दस्सेया है [अब्दुररहमान बिन महदी] ने सानु [मुअवीया यानी इब्न सालिह] [सुलेम बिन अमीर अल कुलाई] से [औसत बिन अमरू] से बताया है उसने कहा; मैं रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी मौत दे इक साल बाद मदीना पहुंचया, फिर मैं [अबू बकर] गी लोकें दे सामने प्रवचन देंदे पाया ते आख्या; रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम पहले साल साडे सामने खड़े होए, उसने त्रै बारी इस अभिव्यक्ति कन्ने गला घोटने दा एहसास कीता, फिर उने आख्या 'हे लोग, अल्लाह कोला मुक्ति मंगने, क्योंकि सचमुच मुक्ति दे बाद किसे गी बी इस चाल्ली दा विश्वास नेईं दित्ता जंदा, ते कुफर दे बाद शक कोला ज्यादा भयानक किश नेईं ऐ। ईमानदार बनो कीजे एह् भलाई च लेई जंदा ऐ ते दवैं स्वर्ग च लेई जंदे न, ते झूठ बोलने थमां दूर रौह्ओ कीजे एह् पाप च लेई जंदा ऐ ते दवैं नरक च लेई जंदे न'।
Imam Ahmad : 44
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُيَسَّرٍ أَبُو سَعْدٍ الصَّاغَانِيُّ الْمَكْفُوفُ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا قَالُوا يَوْمُ الِاثْنَيْنِ قَالَ فَإِنْ مِتُّ مِنْ لَيْلَتِي فَلَا تَنْتَظِرُوا بِي الْغَدَ فَإِنَّ أَحَبَّ الْأَيَّامِ وَاللَّيَالِي إِلَيَّ أَقْرَبُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन मुयस्सर अबू सअद ऐश शगनी अल मकफूफ] ने सानु [हिस्यम बिन उरवाह] [अपने पिता] कोला [ऐस्याह] कोला दस्सेया ऐ उसने आख्या; सचमुच, जदूं [अबू बकर दी] मौत आई तां उने पुच्छया; 'क्या दिन ऐ?' लोकें जवाब दित्ता; 'सोमवार' उसने कहा; 'अगर मैं इस रात मर जां तां कल तक मेरा इंतजार ना करो, क्योंकि मेरे वास्ते बेहतरीन दिन ते रात ओह हन, जो अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे सब तों नजदीक होन।
Imam Ahmad : 45
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَامٍ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي عَامَ الْأَوَّلِ فَقَالَ سَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُعْطَ عَبْدٌ شَيْئًا أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ وَالْبِرِّ فَإِنَّهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ وَالْفُجُورَ فَإِنَّهُمَا فِي النَّارِ
[सुफयान] से सानू [वाकी'] दस्सेया है, [अबू उबैदाह] तों ['अमरू बिन मुर्राह] नू दस्सेया है उसने कहा; रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम [अबू बकर] दी मौत दे इक साल बाद खड़ा हो के आख्या; रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम पहले साल मेरी जगह खड़े हो गए और फिर कहा; 'अल्लाह कोला मुक्ति मंगने कीजे दासें आस्तै मुक्ति कोला बेहतर कोई वरदान नेईं ऐ, ते ईमानदार बनो कीजे एह् सदाचार गी लेई जंदा ऐ ते दवैं स्वर्ग च लेई जंदे न, ते झूठ ते बुराई कोला दूर रौह्ओ कीजे एह् दवैं नरक च लेई जांगन'।
Imam Ahmad : 46
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ رَبِيعَةَ مِنْ بَنِي أَسَدٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَسْمَاءَ أَوْ ابْنِ أَسْمَاءَ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي مِنْهُ وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَتَوَضَّأُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ تَعَالَى لِذَلِكَ الذَّنْبِ إِلَّا غَفَرَ لَهُ وَقَرَأَ هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ { وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرْ اللَّهَ يَجِدْ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا } { وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ } الْآيَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ مِنْ آلِ أَبِي عُقَيْلٍ الثَّقَفِيِّ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ قَالَ شُعْبَةُ وَقَرَأَ إِحْدَى هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } { وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً }
सानु दस्सेया है [अब्दुररहमान बिन महदी] ने [उस्मान बिन अल मुगिराह] तों [स्यूबाह] दस्सेया है उसने कहा; मैं [अली बिन रबियाह बानी असद दे विचों] [अस्मा'] या इब्न असमा' तों इक कहानी सुणदे सुनेया फजारा विचों उसने आख्या, [अली] ने आख्या; अगर मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कोला कोई गल्ल सुनी, तां अल्लाह ने अपनी मर्जी दे मताबक मेरे लेई फायदेमंद बनाई दित्ता, ते उने मिगी [अबू बकर] गी दस्सेआ ते अबू बकर ने ठीक आखया, अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ने आखेआ: 'एह् कोई मुसलमान नेईं ऐ जेह्ड़ा कोई गुनाह करदा ऐ ते फिर वज़ूद करदा ऐ ते करदा ऐ।' दो रकाअत नमाज ते फिर अल्लाह तआला कोला अपने गुनाह दी माफी मंगदा ऐ, पर अल्लाह उसी जरूर माफ करी देग,' फिर उने दो आयत पढ़े। "और जो कोई अपने आप बुराई ते अन्याय करदा है, फिर अल्लाह से माफी मंगदा है, उसे अल्लाह परम माफी, दयालु, और उन लोग जरूर पाना है जो, जदों अपने आप घिनौने काम या गलत करदे हैं....- -QS An Nisa'ayat 110 - 111-. ने सानु [मुहम्मद बिन ज'फर] ने सानु दस्सेया है कि स्यूबा उसने आख्या है; मैं अबू उकाइल अतस त्साफी परिवार दे उस्मान ने आख्या सुनेया;
Imam Ahmad : 47
حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عُمَرَ قَالَ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَنَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فِينَا عَامَ أَوَّلَ فَقَالَ أَلَا إِنَّهُ لَمْ يُقْسَمْ بَيْنَ النَّاسِ شَيْءٌ أَفْضَلُ مِنْ الْمُعَافَاةِ بَعْدَ الْيَقِينِ أَلَا إِنَّ الصِّدْقَ وَالْبِرَّ فِي الْجَنَّةِ أَلَا إِنَّ الْكَذِبَ وَالْفُجُورَ فِي النَّارِ
सानु दस्सेया है [बहज बिन असद] ने सानु दस्सेया है [सलीम बिन हयान] उसने कहा; मैं [कताद] गी [हुमैद बिन अब्दुररहमान] कोला दस्सदे सुनेया हा जे [उमर] ने आखेआ; सचमुच [अबू बकर] ने सानु प्रचार कीता ते फिर आखया; दरअसल, रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम पहले साल साडे सामणे खड़े होए ते फिर आख्या: 'जान लो कि मनुख दे विच कोई हिस्सा कैनी जो विश्वास दे बाद मुक्ति तों ज्यादा जरूरी होवे, जान लवो कि ईमानदारी ते मेहरबानी दोनों ही स्वर्ग तक पुजदे हन, जान लवो कि झूठ ते बुरे कम्में नाल नरक तक पहुंच जांदी है'।
Imam Ahmad : 48
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ يَقُولُ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ قَالَ لَمَّا أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ عَطِشَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَرُّوا بِرَاعِي غَنَمٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخَذْتُ قَدَحًا فَحَلَبْتُ فِيهِ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ فَأَتَيْتُهُ بِهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन जा'फर] ने सानु दस्सेया है [स्यूबाह] उसने कहा; मैं [अबू इशाक] गी आखदे सुनेया; मैं [अल बर्रा'] गी आखदे सुनेया; जदूं रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मक्का तों मदीना जा रहे सन, तां रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू प्यास होया सी, फिर ओह इक बकरी चरवाहे कोला गुजरे, [अबू बकर ऐश सिद्दिक] ने आख्या; मैं इक मटका लेई लेया फिर उस च थोड़ा दूध रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आस्तै एक्सप्रेस कीता, फिर मैं उसी देई दित्ता ते ओह् उसगी उसलै तकर पीया जिसलै तकर मिगी राहत नेईं लग्गी।'
Imam Ahmad : 49
حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَاصِمٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي شَيْئًا أَقُولُهُ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ وَإِذَا أَخَذْتُ مَضْجَعِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَوْ قَالَ اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَاصِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
सानु दस्सेया है [बहज] सानु दस्सेया है [या'ला बिन 'अथो'] उसने कहा; मैं ['अमरू बिन 'अशिम] कहंदे सुनेया; मैं [अबू हुरैरा] गी आखदे सुनेया; अबू बकर ने कहा; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, मिगी इक नमाज सिखाओ जेह्ड़ी मैं हर सवेरे, शाम ते सोने कोला पैह्ले पढ़ी सकां'। उने जवाब दित्ता; 'पढ़ो; 'अल्लाहुम्मा फअथिरस समावती वाल 'अर्दल 'आलिमल गैबी वसी श्याहादाह' -हे अल्लाह, आकाश ते धरती दे रचयिता, जो अदृष्ट ते दिखाई दे सारे जानकार हन-' या उसने आख्या: 'अल्लाहम्मा 'आलिमल गैबी वसी श्याहादह फतिरास समावती वाल'अर्द रब्बा कुल्ला स्याई'इन वामलीकाहु, अस्यहादु अनला इलाहा इल्ला अनता 'अ'उद्ज़ुबिका मिन सियरी नफसी वा स्यारिस स्यैथन वसीरकिही -हे अल्लाह, आकाश ते धरती दे रचयिता जो सारी चीजें गी अनदिक्खी ते दिक्खने गी जानदा ऐ, हर चीजें ते उंदे मालिकें दे रब्ब, मैं गवाही दिन्नां जे कोई भगवान दे काबिल नेईं ऐ तुहाडे सिवाय इबादत दा, मैं तुहाडे कोल अपनी बुराई ते शैतान ते ओस दे सहयोगी दी बुराई तों शरण लैंदा हां-'। साह्डे ['अफ्फान] गी दस्सी लैंदे होई उ'नें आखेआ; [या'ला बिन अथो'] कोला साढ़े कन्नै [स्यू'बाह] दा रिश्ता बनांदे होई उ'नें आखेआ; मैं सुनेया [अमरू बिन अशिम बिन अब्दुल्लाह], फिर हदीस दा जिक्र करो जो सार्थक होवे।
Imam Ahmad : 50
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ قَالَ سَمِعْتُ قَيْسَ بْنَ أَبِي حَازِمٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ خَطَبَ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ وَتَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَا وَضَعَهَا اللَّهُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ بَيْنَهُمْ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ يُوشِكُ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन जा'फर] ने सानु [स्यूबाह] [इस्माइल] तों दस्सेया है उसने आख्या; मैं [कैस बिन अबू हाज़िम] गी [अबू बकर ऐश शिद्दिक] कोला इक कहानी सुनांदे सुनेया, कि उने इक प्रवचन दित्ता ते फिर आखया; हे लोक, सचमुच तुस इस आयत गी पढ़दे ओ, पर तुस इसगी अल्लाह दे इरादे दे मताबक नेईं रखदे; 'हे विश्वास करने आले, अपने आप गी सावधान रखो; जेकर तुसेंगी मार्गदर्शन हासल होई गेआ ऐ तां कोई बी गुमराह करने आह्ला तुसेंगी नुकसान नेईं पजाग'। -QS अल मैदाह आयत 105-, मैं रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा आखना सुनेया: 'वास्तव च जेकर लोक उंदे च बुराई दिक्खदे न ते फिर इसदा इन्कार नेईं करदे तां डर ऐ जे अल्लाह उंदे सारें उप्पर बराबर दी सजा देग'।
Imam Ahmad : 51
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَوَّارٍ الْقَاضِيَ يَقُولُ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَ أَغْلَظَ رَجُلٌ لِأَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَرْزَةَ أَلَا أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ فَانْتَهَرَهُ وَقَالَ مَا هِيَ لِأَحَدٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन जा'फर] ने सानु [स्यूबाह] [तौबा अल अनबरी] तों दस्सेया है उसने कहा; मैं [अबू सववर अल कदली] गी आखदे सुनेया; [अबू बरज़ाह अल असलमी] से उसने कहा; इक आदमी ने [अबू बकर अस सिद्दिक] कन्ने अभद्रता कीती, अबू सववर ने आख्या, फिर अबू बरज़ाह ने आख्या; 'क्या भैं उवकी गर्दन कट वकता शूॊ?' इस करिए अबू बकर ने उसी डांटया ते उने जवाब दित्ता; 'अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे बाद किसे नाल नहीं कीता जाना चाहिदा'।
Imam Ahmad : 52
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكَ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ مِنْهَا شَيْئًا فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فِي ذَلِكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ إِلَيَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي وَأَمَّا الَّذِي شَجَرَ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ مِنْ هَذِهِ الْأَمْوَالِ فَإِنِّي لَمْ آلُ فِيهَا عَنْ الْحَقِّ وَلَمْ أَتْرُكْ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهَا إِلَّا صَنَعْتُهُ
ने सानु दस्सेया है [हज्जाज बिन मुहम्मद] ने सानु दस्सेया है [लैट्स] ने [उकाइल] को [इब्न शिहाब] से [उरवाह बिन जुबैर] से [ऐस्याह] से नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम की पत्नी से बताया है, उसने उसे सूचित की, कि फातिमा, रसुलुल्लाह सल्लाहु अलैहि वसल्लम की बेटी ने इक चिट्ठी भेजी है अबू बकर अश शिद्दिक ने रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला अपनी विरासत दा हिस्सा मंगदे होई मदीना, फदक ते खैबर युद्ध दे बाकी पंजमें हिस्से च अल्लाह ने फै' दी संपत्ति बनाई, फिर [अबू बकर] ने जवाब दित्ता; दरअसल, रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या है: 'असीं विरासत विच नहीं मिलदी, जो दौलत असीं पिच्छे छड्डदे हां, ओ दक्षिणा दे रूप विच है, बस इह है कि मुहम्मद दा परिवार इस दौलत तों खांदा है', ते सचमुच, अल्लाह दी कसम, मैं कुई वी चीज़ नहीं बदलां जो रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी दक्षिणा होवे जो रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु दे समें शुरू तों ही मौजूद है अलैहि वसल्लम, ते मैं इसगी उस्सै चाल्लीं अंजाम देगा जि’यां रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि ने कीता हा। वसल्लम'। फिर अबू बकर ने इस च कोई बी फातिमा गी देने थमां इन्कार करी दित्ता, तां जे फातिमा गी इस मामले च अबू बकर दा बुरा लगदा हा, इस करी अबू बकर ने आखेआ; 'जिस दे हत्थ विच मेरी आत्मा है, सचमुच रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे नजदीकी रिश्तेदार मेरे निकटतम परिवार दे रिश्तेदारां तों वी प्यारे हन, रही बात कि इस खजाने दे बारे विच मेरे ते तुहाडे बीच क्या होंदा है, मैं इस मामले विच अल हक तों मुड़ना नहीं, ते मैं उस गल्ल नू नहीं छड्डना जो मैं अल्लाह दे रसूले नू करदे वेखया सी पर मैं करवांगा'।
Imam Ahmad : 53
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِهِ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي غَيْرُهُ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ تَعَالَى إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ثُمَّ تَلَا { وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ }
सानु दस्सेया है [अबू कामिल] ने सानु दस्सेया है [अबू अवानाह] ने सानु [उस्मान बिन अबू ज़ुराह] [अली बिन रबियाह] से [अस्मा’ बिन अल हकम अल फज़ारी] से बताया है उसने कहा; मैं [अली] गी आखदे सुनेया; अगर मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला कोई हदीस सुनी लैंदा हां तां अल्लाह मिगी उसदा फायदा दिंदा ऐ जिसदे मताबक उंदी मर्जी। ते जेकर कोई होर मिगी दस्सदा ऐ तां मैं उसी कसम खाने लेई आखना ऐ, जेकर उने मेरी कसम खादी ऐ तां मैं इसदी पुष्टि करदा हां। सचमुच [अबू बकर] ने मिगी दस्सेआ ऐ ते एह् सच्च ऐ जे अबू बकर ने आखेआ ऐ जे उने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे होई सुनेआ हा: 'एह् कोई माह्नू नेईं ऐ जेह्ड़ा कोई पाप करदा ऐ ते फिरी अपनी वज़ूद करदा ऐ ते अपनी वज़ूद ठीक करदा ऐ, फिर ओह् दो रकाअत नमाज करदा ऐ ते अल्लाह त'आला कोला माफी मंगदा ऐ, जदूं तकर जे अल्लाह उसी माफी जरूर मंगदा ऐ पाप'। फिर पढ़ेया 'और जो खुद नीच कम्म या गलत करदे ने'।
Imam Ahmad : 54
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ السَّبَّاقِ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ أَرْسَلَ إِلَيَّ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَقْتَلَ أَهْلِ الْيَمَامَةِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا زَيْدُ بْنَ ثَابِتٍ أَنْتَ غُلَامٌ شَابٌّ عَاقِلٌ لَا نَتَّهِمُكَ قَدْ كُنْتَ تَكْتُبُ الْوَحْيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَتَبَّعْ الْقُرْآنَ فَاجْمَعْهُ
सानु दस्सेया है [अबू कामिल] ने सानु दस्सेया है [इब्राहिम बिन सअद] ने सानु [इब्नु शिहाब] ['उबैद बिन अस सब्बक] से [जैद बिन थाबीत] से बताया है उसने कहा; [अबू बकर] ने मिगी उस थाह् र पर भेजेआ जित्थें यमामा दे लोक लड़दे हे, फिर अबू बकर ने आखेआ; 'हे जैद बिन थाबीत, तुसीं इक समझदार नौजवान हो जिस पर असीं शक नहीं करदे, क्योंकि तुसीं रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम वास्ते वही लिखे हन, तां कुरान दी खोज करो ते इकट्ठा करो'।
Imam Ahmad : 55
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ وَإِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
सानु [अब्दुर्रज्जाक] सानु [मा'मर] कूं [अज़ ज़ुहरी] तों [उर्वाह] तों [ऐस्याह] तों दस्सेया गया है, कि फातिमा ते अल अब्बास अबू बकर कोल आए हन ते रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम तों अपनी विरासत दा हिस्सा मंगदे हन, उस वक्त उन्हां दोनों ने रसुलुल्लाह दी जमीन दा हिस्सा ज़मीन तों मंगया सी फदक युद्ध ते खैबर युद्ध थमां उंदा हिस्सा, इस करी [अबू बकर] ने उंदे दौंनें गी आखेआ; असल विच मैं रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू कहंदे सुणया: 'असीं विरासत विच नहीं मिलदे, जो असीं पिच्छे छड्डदे हां, ओ दक्षिणा है, बस इह है कि मुहम्मद दा परिवार इस दौलत तों खांदा है'। ते अल्लाह दी कसम मैं उस गल्ल गी नेईं छोड़ना जेह्ड़ी मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी करदे दिक्खेआ हा, पर मैं एह् जरूर करगा'।
Imam Ahmad : 56
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ قِيلَ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا خَلِيفَةَ اللَّهِ فَقَالَ أَنَا خَلِيفَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا رَاضٍ بِهِ وَأَنَا رَاضٍ بِهِ وَأَنَا رَاضٍ
सानु दस्सेया है [मूसा बिन दाऊद] ने सानु [नफी' यानी इब्न उमर] [इब्न अबीमुलिकाह] तों दस्सेया है उसने कहा; अबू बकर ने आख्या; 'हे खलीफातुल्लाह' फिर [अबू बकर] ने आख्या; 'मैं रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा खलीफा हां, ते मैं इस उपाधि नाल खुश हां, ते मैं इस उपाधि नाल खुश हां, ते मैं इस उपाधि नाल खुश हां'।
Imam Ahmad : 57
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ لِأَبِي بَكْرٍ مَنْ يَرِثُكَ إِذَا مِتَّ قَالَ وَلَدِي وَأَهْلِي قَالَتْ فَمَا لَنَا لَا نَرِثُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يُورَثُ وَلَكِنِّي أَعُولُ مَنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُولُ وَأُنْفِقُ عَلَى مَنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنْفِقُ
सानु दस्सेया है [अफ्फान] ने सानु [हम्मद बिन सलामाह] गी [मुहम्मद बिन अमरू] कोला [अबू सलामाह] कोला दस्सेया ऐ के फातिमा ने अबू बकर गी आखेआ हा; 'तुस मरन तां तुहानू कौन वारिस होवेगा?' अबू बकर ने जवाब दित्ता; 'मेरा बच्चा ते मेरा परिवार' फातिमा ने फिरी पुच्छया; 'असीं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम तों विरासत क्यों नहीं पांदे?' [अबू बकर] ने जवाब दित्ता; 'मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे सुनेया हा: 'वास्तव च नबी गी विरासत च नेईं मिलदा, पर मैं उनें लोकें दा समर्थन करना जेह्ड़े नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे आश्रित न ते उनें लोकें दा समर्थन करना जेह्ड़े नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा समर्थन करदे न'।
Imam Ahmad : 58
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُطَرِّفِ بْنِ الشِّخِّيرِ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي عَمَلِهِ فَغَضِبَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَاشْتَدَّ غَضَبُهُ عَلَيْهِ جِدًّا فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ قُلْتُ يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ أَضْرِبُ عُنُقَهُ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الْقَتْلَ صَرَفَ عَنْ ذَلِكَ الْحَدِيثِ أَجْمَعَ إِلَى غَيْرِ ذَلِكَ مِنْ النَّحْوِ فَلَمَّا تَفَرَّقْنَا أَرْسَلَ إِلَيَّ بَعْدَ ذَلِكَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا أَبَا بَرْزَةَ مَا قُلْتَ قَالَ وَنَسِيتُ الَّذِي قُلْتُ قُلْتُ ذَكِّرْنِيهِ قَالَ أَمَا تَذْكُرُ مَا قُلْتَ قَالَ قُلْتُ لَا وَاللَّهِ قَالَ أَرَأَيْتَ حِينَ رَأَيْتَنِي غَضِبْتُ عَلَى الرَّجُلِ فَقُلْتَ أَضْرِبُ عُنُقَهُ يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ أَمَا تَذْكُرُ ذَاكَ أَوَكُنْتَ فَاعِلًا ذَاكَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ وَاللَّهِ وَالْآنَ إِنْ أَمَرْتَنِي فَعَلْتُ قَالَ وَيْحَكَ أَوْ وَيْلَكَ إِنَّ تِلْكَ وَاللَّهِ مَا هِيَ لِأَحَدٍ بَعْدَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
सानु दस्सेया है ['अफ्फान] ने सानु दस्सेया है [यजीद बिन ज़ुरै'] ने सानु [यूनुस बिन उबैद] गी [हुमैद बिन हिलाल] कोला [अब्दुल्लाह बिन मुथर्रिफ बिन असी सिखखिर] कोला दस्सेया ऐ, के उने उनेंगी [अबू बरजाह अल असलमी] कोला दस्सेआ ऐ, उने आखेआ; जदूं असीं [अबू बकर ऐश सिद्दिक] दे नाल उन्हां दे कम्म विच सी, तां ओ इक मुसलमान आदमी नाल गुस्सा सी, फिर ओ होर वी गुस्सा हो गया, मैं हालात वेखण दे बाद मैं उस नू आख्या; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह दे खलीफा, क्या मिगी उंदी गर्दन कटने दी लोड़ ऐ?' इस करिए जदूं मैं किल शब्द दा जिक्र कीता तां उने गल्लबात गी होर इसी तरह दी गल्लबात च मोड़ दित्ता, पर साढ़े बक्ख होने दे बाद अबू बकर ने मिगी फोन कीता ते पुच्छेआ; 'ओ अबू बरज़ाह तुसीं की आख्या?' अबू बरज़ाह ने आख्या; ते मैं जे किश आखेआ हा, उसी भुल्ली गेआ, तां मैं जवाब दित्ता; 'याद करो' अबू बकर ने फिर पूछा; 'तुसेंगी याद नेईं ऐ जे तुसें केह् आखेआ हा?' मैं जवाब दित्ता; 'नहीं, अल्लाह दी कसम' फिर अबू बकर ने आख्या; 'तुभने न दे खा कक भैं एक आदभी वे गुस्सा शोता था औय ऩशरे तुभने कशा; 'क्या मिगी उंदी गर्दन कटने दी लोड़ ऐ, हे खलीफा रसुलुल्लाह? 'तुभको ऐवा याद नशीॊ शै मा तुभने नशीॊ ककमा था?' मैं जवाब दित्ता; 'हां, ठीक ऐ, अल्लाह दी कसम ते हुन जेकर तुस मिगी हुक्म करो तां मैं करगा,' फिर अबू बकर ने आख्या; 'तुहाडे हाय, सचमुच ऐसा है, अल्लाह दी कसम अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे बाद किसे दा हक नहीं है।
Imam Ahmad : 59
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
सानु दस्सेया है [अफ्फान] ने सानु दस्सेया है [हम्मद बिन सलामाह] उसने कहा; सानु [इब्न अबी अथिक] [अपने पिता] कोला दस्सेया ऐ, उने आख्या; [अबू बकर अश शिद्दिक] ने आख्या, रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'सिवाक मुंह साफ करने आला ऐ ते अल्लाह दी बरकत ऐ'।
Imam Ahmad : 60
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَاصِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْ لِي شَيْئًا أَقُولُهُ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ وَأَمَرَهُ أَنْ يَقُولَهُ إِذَا أَصْبَحَ وَإِذَا أَمْسَى وَإِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ
सानु दस्सेया है ['अफ्फान] ने सानु [स्यू'बाह] [या'ला बिन 'अथो`] तों दस्सेया है उसने कहा; मैं सुनेया ['अमरू बिन 'अशिम बिन अब्दुल्ला] ने आख्या; मैं [अबू हुरैरा] गी आखदे सुनेया, अबू बकर ने आख्या; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, इक गल्ल दस्सो जो मैं हर सवेरे-शाम आख सकदा हां!' उसने जवाब दित्ता: 'पढ़ो; अल्लाहम्मा 'आलीमिल घैबी वासी स्याहदाह फाथिरस समवाती वाल 'अर्दली रब्बा कुल्ला स्याई`इन वा मलिकुहू, अशहदु अनला इलाहा इल्ला अंता अ'उद्ज़ुबिका मिन स्यर्री नफसी वामिन स्यर्री अस्सी स्याथूनी वा शिरकिही - हे अल्लाह, अदृष्ट ते दिखाई दे सर्वज्ञ, आकाश ते दृष् टकोण दा सृष्टिकर्ता धरती, सारी चीजें ते उंदे मालिकें दे रब्ब, मैं गवाही दिंदा हां के कोई परमात्मा नेईं ऐ - जिसी पूजा करने दा अधिकार ऐ - तुंदे सिवाय, मैं तुंदी आत्मा दी बुराई थमां ते शैतान ते उंदे साथियें दी बुराई थमां तुंदी शरण लैना ऐ। ते अल्लाह दे रसूलुल्लाह ने उसी हर सवेरे, शाम ते सोने दे वक्त एह् आखने दा हुक्म दित्ता'।