Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 হাদিছ
হাদিছ
Imam Ahmad : 41
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ ذِي عَصْوَانَ الْعَنْسِيُّ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ اللَّخْمِيِّ عَنْ رَافِعٍ الطَّائِيِّ رَفِيقِ أَبِي بَكْرٍ فِي غَزْوَةِ السُّلَاسِلِ قَالَ وَسَأَلْتُهُ عَمَّا قِيلَ مِنْ بَيْعَتِهِمْ فَقَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُهُ عَمَّا تَكَلَّمَتْ بِهِ الْأَنْصَارُ وَمَا كَلَّمَهُمْ بِهِ وَمَا كَلَّمَ بِهِ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الْأَنْصَارَ وَمَا ذَكَّرَهُمْ بِهِ مِنْ إِمَامَتِي إِيَّاهُمْ بِأَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ فَبَايَعُونِي لِذَلِكَ وَقَبِلْتُهَا مِنْهُمْ وَتَخَوَّفْتُ أَنْ تَكُونَ فِتْنَةٌ تَكُونُ بَعْدَهَا رِدَّةٌ
আমাক কৈছে [আলী বিন আয়াছিয়ে] আমাক কৈছে [আল ৱালিদ বিন মুছলিম] তেওঁ কৈছিল; আছ চুলাচিলৰ যুদ্ধত [আবু বাকাৰ]ৰ সৈতে যোৱা ব্যক্তিজনক [আব্দুল মালিক বিন উমাইৰ আল লখমি]ৰ পৰা [আব্দুল মালিক বিন উমাইৰ আল লখমী]ৰ পৰা আমাক [য়াজিদ বিন ছাইদ বিন ডিজী আছৱান আল আনচি]ক জনাইছে, তেওঁ কয়; মই তেওঁক তেওঁলোকে বাইআত লোৱাৰ সময়ত কোৱা কথাবোৰৰ বিষয়ে সুধিলোঁ, গতিকে তেওঁ ৰফীক কওঁতে ক’লে যে আনছাৰ মানুহে কোৱা কথাবোৰৰ বিষয়ে, আৰু তেওঁলোকক কোৱা কথাবোৰৰ বিষয়েও ক’লে, লগতে উমৰ বিন আল খাথথাবে আনছাৰ লোকসকলক কি কৈছিল আৰু তেওঁ অসুস্থ হৈ থকাৰ সময়ত নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ আদেশত তেওঁলোকৰ ওপৰত মোৰ নেতৃত্বৰ বিষয়ে তেওঁলোকক কি বুজাইছিল, তাৰ পিছত তেওঁলোকে মোক তাৰ বাবে বাইআত দিছিল আৰু মইও তেওঁলোকৰ পৰা গ্ৰহণ কৰিলোঁ আৰু মই চিন্তিত হৈ পৰিলোঁ যে নিন্দা হ’ব যাৰ ফলত পিছত ধৰ্মত্যাগ হ’ব।
হাদিছ
Imam Ahmad : 42
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنِي وَحْشِيُّ بْنُ حَرْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ وَحْشِيِّ بْنِ حَرْبٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَقَدَ لِخَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ عَلَى قِتَالِ أَهْلِ الرِّدَّةِ وَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ نِعْمَ عَبْدُ اللَّهِ وَأَخُو الْعَشِيرَةِ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَسَيْفٌ مِنْ سُيُوفِ اللَّهِ سَلَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى الْكُفَّارِ وَالْمُنَافِقِينَ
আমাক কৈছে [আলী বিন আয়াছিয়ে] আমাক কৈছে [আল ৱালিদ বিন মুছলিম] মোক [ৱাহছি বিন হাৰ্ব] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [তেওঁৰ দাদা] ৱাহছি বিন হাৰ্বৰ পৰা কৈছে, যে [আবু বকৰ] খালিদ বিন ৱালিদক ধৰ্মত্যাগীসকলৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ নিযুক্তি দিছিল, তাৰ পিছত ক’লে; সঁচাকৈয়ে মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা শুনিছিলো: ‘আল্লাহৰ সৰ্বোত্তম বান্দা আৰু সংগী কৰিবলৈ ভাই হ’ল খালিদ বিন আল ৱালিদ আৰু আল্লাহৰ অন্যতম তৰোৱাল, যিটো আল্লাহে কাফিৰ আৰু মুনাফিকসকলৰ ওপৰত ব্যৱহাৰ কৰে’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 43
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ الْكَلَاعِيِّ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ عَمْرٍو قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَنَةٍ فَأَلْفَيْتُ أَبَا بَكْرٍ يَخْطُبُ النَّاسَ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ فَخَنَقَتْهُ الْعَبْرَةُ ثَلَاثَ مِرَارٍ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ مِثْلَ يَقِينٍ بَعْدَ مُعَافَاةٍ وَلَا أَشَدَّ مِنْ رِيبَةٍ بَعْدَ كُفْرٍ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ يَهْدِي إِلَى الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ يَهْدِي إِلَى الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ
আমাক কৈছে [আব্দুৰ ৰহমান বিন মাহদীয়ে] আমাক [মুআৱিয়াহ অৰ্থাৎ ইবনে ছালিহক] [চুলাইম বিন আমিৰ আল কুলায়ী]ৰ পৰা [আউছাথ বিন আমৰু]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মৃত্যুৰ এবছৰৰ পিছত মই মদীনাত উপস্থিত হ’লোঁ, তাৰ পিছত [আবু বকৰ]ক মানুহৰ সন্মুখত ধৰ্মধ্বনি দি থকা দেখিলোঁ আৰু ক’লোঁ; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম প্ৰথম বছৰত আমাৰ আগত থিয় হৈ আছিল, তেওঁ এই অভিব্যক্তিৰ দ্বাৰা তিনিবাৰকৈ শ্বাসৰুদ্ধ অনুভৱ কৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ কৈছিল ‘হে মানুহ, আল্লাহৰ পৰা মুক্তি বিচাৰিব, কাৰণ সঁচাকৈয়ে কোনো লোকক মুক্তিৰ পিছত এনে বিশ্বাস দিয়া নহয়, আৰু কফিৰৰ পিছত সন্দেহতকৈ ভয়ংকৰ একোৱেই নাই। সৎ হওক কাৰণ ই মঙ্গললৈ লৈ যায় আৰু দুয়োটাই স্বৰ্গলৈ লৈ যায়, আৰু মিছা কোৱাৰ পৰা আঁতৰি থাকক কাৰণ ই পাপলৈ লৈ যায় আৰু দুয়োটাই নৰকলৈ লৈ যায়'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 44
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُيَسَّرٍ أَبُو سَعْدٍ الصَّاغَانِيُّ الْمَكْفُوفُ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا قَالُوا يَوْمُ الِاثْنَيْنِ قَالَ فَإِنْ مِتُّ مِنْ لَيْلَتِي فَلَا تَنْتَظِرُوا بِي الْغَدَ فَإِنَّ أَحَبَّ الْأَيَّامِ وَاللَّيَالِي إِلَيَّ أَقْرَبُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [মুহাম্মদ বিন মুয়াছাৰ আবু ছাদ আছ শ্বাঘনী আল মাকফুফ] আমাক [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; সঁচাকৈয়ে যেতিয়া [আবু বকৰৰ] মৃত্যু আহিল, তেতিয়া তেওঁ সুধিলে; 'কি দিন?' মানুহে উত্তৰ দিলে; ‘সোমবাৰ’ তেওঁ ক’লে; ‘যদি মই এই ৰাতি মৰি যাওঁ, তেন্তে কাইলৈলৈকে মোৰ বাবে অপেক্ষা নকৰিব, কাৰণ মোৰ বাবে উত্তম দিন আৰু ৰাতিবোৰ হ’ল ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ দিন আৰু ৰাতি।
হাদিছ
Imam Ahmad : 45
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَامٍ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي عَامَ الْأَوَّلِ فَقَالَ سَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُعْطَ عَبْدٌ شَيْئًا أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ وَالْبِرِّ فَإِنَّهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ وَالْفُجُورَ فَإِنَّهُمَا فِي النَّارِ
আমাক [ৱাকি’] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা কৈছে, আমাক [‘আমৰু বিন মুৰাহ] [আবু উবাইদাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মৃত্যুৰ এবছৰৰ পাছত [আবু বকৰ] থিয় হৈ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে প্ৰথম বছৰত মোৰ ঠাইত থিয় হৈ তাৰ পিছত ক’লে; 'আল্লাহৰ পৰা মুক্তি বিচাৰক কাৰণ বান্দাৰ বাবে মুক্তিতকৈ উত্তম উপহাৰ নাই, আৰু সৎ হওক কাৰণ ই গুণলৈ লৈ যায় আৰু দুয়োটাই স্বৰ্গলৈ লৈ যায়, আৰু মিছা আৰু বেয়াৰ পৰা আঁতৰি থাকক কাৰণ দুয়োটাই জাহান্নামলৈ লৈ যাব'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 46
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ رَبِيعَةَ مِنْ بَنِي أَسَدٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَسْمَاءَ أَوْ ابْنِ أَسْمَاءَ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي مِنْهُ وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَتَوَضَّأُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ تَعَالَى لِذَلِكَ الذَّنْبِ إِلَّا غَفَرَ لَهُ وَقَرَأَ هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ { وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرْ اللَّهَ يَجِدْ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا } { وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ } الْآيَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ مِنْ آلِ أَبِي عُقَيْلٍ الثَّقَفِيِّ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ قَالَ شُعْبَةُ وَقَرَأَ إِحْدَى هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } { وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً }
আমাক কৈছে [আব্দুৰ ৰহমান বিন মাহদি] আমাক [ছ্যু’বাহ] [উছমান বিন আল মুগিৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই [বানি আছাদৰ মাজৰ পৰা আলী বিন ৰবিয়াহ] [আছমা’] বা ইবনে আছমা’ বানী ফজাৰাৰ মাজৰ পৰা এটা কাহিনী কোৱা শুনিলোঁ তেওঁ ক’লে, [আলি] ক’লে; যদি মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা কিবা এটা শুনিছিলো, তেন্তে আল্লাহে নিজৰ ইচ্ছামতে মোৰ বাবে উপকাৰী কৰি দিলে, আৰু তেওঁ মোক [আবু বকৰ] ক’লে আৰু আবু বকৰ ঠিকেই কৈছে, তেওঁ ক’লে, আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘এজন মুছলমান নহয় যিয়ে পাপ কৰে আৰু তাৰ পিছত আজুম কৰি আদায় কৰে দুৰকাআত নামাজ আৰু তাৰ পিছত আল্লাহ তাআলাক তেওঁৰ পাপৰ ক্ষমা বিচাৰিলে, কিন্তু আল্লাহে তেওঁক নিশ্চয় ক্ষমা কৰিব,’ তাৰ পিছত তেওঁ দুটা আয়াত পাঠ কৰিলে। "আৰু যিয়ে নিজে বেয়া কাম আৰু অন্যায় কৰে, তাৰ পিছত আল্লাহৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰিব, তেওঁ নিশ্চয় আল্লাহক ক্ষমাশীল, পৰম দয়ালু, আৰু যিসকলে নিজেই ঘৃণনীয় কাম বা অন্যায় কৰে....- -QS An Nisa'ayat 110 - 111-. আমাক [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক কৈছে যে তেওঁ কৈছে; মই আবু উকাইল আৎছ ছাকাফী পৰিয়ালৰ পৰা উছমানে কোৱা শুনিছিল আৰু তেওঁ এই দুটা আয়াত পঢ়িছিল ‘যি কোনোৱে বেয়া কাম কৰে, তেওঁক তাৰ প্ৰতিদান দিয়া হ’ব, আৰু ‘আৰু যিসকলে বেয়া কাম কৰে’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 47
حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عُمَرَ قَالَ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَنَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فِينَا عَامَ أَوَّلَ فَقَالَ أَلَا إِنَّهُ لَمْ يُقْسَمْ بَيْنَ النَّاسِ شَيْءٌ أَفْضَلُ مِنْ الْمُعَافَاةِ بَعْدَ الْيَقِينِ أَلَا إِنَّ الصِّدْقَ وَالْبِرَّ فِي الْجَنَّةِ أَلَا إِنَّ الْكَذِبَ وَالْفُجُورَ فِي النَّارِ
আমাক কৈছে [বাহজ বিন আছাদ] আমাক কৈছে [চেলিম বিন হায়ান] তেওঁ কৈছিল; [কাতাদাই] [হুমাইদ বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা কোৱা শুনিলোঁ যে [উমৰে] কৈছিল; সঁচাকৈয়ে [আবু বক্ৰে] আমাক প্ৰচাৰ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত কৈছিল; আচলতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে প্ৰথম বছৰত আমাৰ সন্মুখত থিয় হৈছিল আৰু তাৰ পিছত কৈছিল: ‘জানি লওক যে মানুহৰ মাজত কোনো ভাগ-বতৰা নাই যিটো বিশ্বাসৰ পিছত পৰিত্ৰাণতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ, জানি থওক যে সততা আৰু দয়া দুয়োটাই স্বৰ্গলৈ লৈ যায়, জানি থওক যে মিছা আৰু বেয়া কামে জাহান্নামলৈ লৈ যাব’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 48
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ يَقُولُ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ قَالَ لَمَّا أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ عَطِشَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَرُّوا بِرَاعِي غَنَمٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخَذْتُ قَدَحًا فَحَلَبْتُ فِيهِ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ فَأَتَيْتُهُ بِهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক কৈছে [ছ্যু’বাহ] তেওঁ ক’লে; মই [আবু ইছহাকে] কোৱা শুনিলোঁ; মই [আল বাৰা’] কোৱা শুনিলোঁ; যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম মক্কাৰ পৰা মদীনালৈ খোজ কাঢ়ি গৈ আছিল, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পিয়াহ আছিল, তাৰ পিছত তেওঁলোকে এজন ছাগলী চৰাইৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গৈছিল, [আবু বকৰ আছ ছিদ্দিকে] কৈছিল; মই এটা জগ লৈ তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ বাবে তাত অলপ গাখীৰ ঢালি দিলোঁ, তাৰ পিছত মই তেওঁক দিলোঁ আৰু তেওঁ সেইটো পান কৰিলে যেতিয়ালৈকে মই সকাহ অনুভৱ কৰা নাছিলো।'
হাদিছ
Imam Ahmad : 49
حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَاصِمٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي شَيْئًا أَقُولُهُ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ وَإِذَا أَخَذْتُ مَضْجَعِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَوْ قَالَ اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَاصِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
আমাক কৈছে [বাহজ] আমাক কৈছে [য়া’লা বিন ‘আথো’] তেওঁ ক’লে; [‘আমৰু বিন ‘আছিম]-এ কোৱা শুনিলোঁ; মই [আবু হুৰাইৰা]ক কোৱা শুনিলোঁ; আবু বকৰে ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোক এনেকুৱা এটা নামাজ শিকাওক যিটো মই প্ৰতিদিনে পুৱা, সন্ধিয়া আৰু শুই উঠাৰ আগতে পঢ়িব পাৰো'। তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'পঢ়া; 'আল্লাহুমমা ফাথিৰাছ সমাৱাতী ৱাল 'আৰ্দল 'আলিমল গাবী ৱাছি শ্যাহাদাহ' -হে আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ সৃষ্টিকৰ্তা আল্লাহ, যি অদৃশ্য আৰু দৃশ্যমান সকলো জানে-' বা তেওঁ ক'লে: 'আল্লাহুমমা 'আলিমল গৈবী ৱাছি চ্যাহাদাহ ফাতিৰাছ সমআৱাতি ৱাল'আল ৰব্বা কুল্লা চৈয়িন ৱামালিকাহু, আছ্যহাদু আনলা ইলাহা ইলা আন্তা 'আউউদ্জুবিকা মিন SYARRI NAFSII WA SYARRIS SYAITHON WASYIRKIHI -হে আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ সৃষ্টিকৰ্তা আল্লাহ যি সকলো অদৃশ্য আৰু দৃশ্যমান বস্তু জানে, সকলো বস্তুৰ ৰাব আৰু ইয়াৰ মালিক, মই সাক্ষ্য দিওঁ যে কোনো যোগ্য ঈশ্বৰ নাই তোমাৰ বাহিৰে পূজাৰ, মই তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰো মোৰ নিজৰ আৰু চয়তান আৰু তেওঁৰ মিত্ৰসকলৰ দুষ্টতাৰ পৰা-'। আমাক ['আফ্ফান] ক'লে তেওঁ ক'লে; [য়া’লা বিন আথো’]ৰ পৰা আমাৰ লগত [ছ্যু’বাহ] সম্পৰ্ক কৰি তেওঁ ক’লে; শুনিলোঁ [‘আমৰু বিন আছিম বিন আব্দুল্লাহ], তাৰ পিছত অৰ্থপূৰ্ণ হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিলোঁ।
হাদিছ
Imam Ahmad : 50
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ قَالَ سَمِعْتُ قَيْسَ بْنَ أَبِي حَازِمٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ خَطَبَ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ وَتَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَا وَضَعَهَا اللَّهُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ بَيْنَهُمْ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ يُوشِكُ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক [ছ্যু’বাহ] [ইছমাইলৰ পৰা] কৈছে তেওঁ ক’লে; মই [কাইছ বিন আবু হাজিম] [আবু বাকাৰ আছ শ্বিদ্দিক]ৰ পৰা এটা কাহিনী কোৱা শুনিছিলো, যে তেওঁ এটা ধৰ্মধ্বনি দিছিল আৰু তাৰ পিছত কৈছিল; হে ৰাইজ, সঁচাকৈ তোমালোকে এই আয়াতটো পঢ়ক, কিন্তু আল্লাহৰ ইচ্ছামতে স্থাপন কৰা নাই; ‘হে বিশ্বাসীসকল, নিজৰ প্ৰতি সাৱধান হওক; আপুনি যদি নিৰ্দেশনা লাভ কৰিছে তেন্তে কোনো বিপথে পৰিচালিত ব্যক্তিয়ে আপোনাৰ ক্ষতি নকৰে'। -QS আল মাইদাহৰ আয়াত ১০৫-, মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা শুনিছিলো: ‘সঁচাকৈয়ে যদি মানুহে তেওঁলোকৰ মাজত বেয়া দেখে আৰু তাৰ পিছত তাক অস্বীকাৰ নকৰে, তেন্তে আশংকা কৰা হয় যে আল্লাহে তেওঁলোকৰ সকলোৰে ওপৰত সমানে শাস্তি দিব’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 51
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَوَّارٍ الْقَاضِيَ يَقُولُ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَ أَغْلَظَ رَجُلٌ لِأَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَرْزَةَ أَلَا أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ فَانْتَهَرَهُ وَقَالَ مَا هِيَ لِأَحَدٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক [ছ্যু’বাহ] [তৌবা আল আনবাৰী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই শুনিছিলো [আবু ছাওৱাৰ আল কাদলীয়ে] কোৱা; [আবু বাৰ্জা আল আছলামীৰ] পৰা তেওঁ কৈছিল; এজন মানুহে [আবু বাকাৰ আছ ছিদ্দিক]ৰ প্ৰতি অভদ্ৰতা কৰিছিল, আবু ছাৱাৱাৰে কৈছিল, তাৰ পিছত আবু বৰ্জাহে কৈছিল; 'মই তাৰ ডিঙি কাটিব পাৰিমনে?' গতিকে আবু বক্ৰে তেওঁক তিৰস্কাৰ কৰিলে আৰু তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পিছত কাৰোবাৰ লগত এনেকুৱা কৰা উচিত নহয়।
হাদিছ
Imam Ahmad : 52
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكَ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ مِنْهَا شَيْئًا فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فِي ذَلِكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ إِلَيَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي وَأَمَّا الَّذِي شَجَرَ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ مِنْ هَذِهِ الْأَمْوَالِ فَإِنِّي لَمْ آلُ فِيهَا عَنْ الْحَقِّ وَلَمْ أَتْرُكْ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهَا إِلَّا صَنَعْتُهُ
আমাক কৈছে [হাজ্জাজ বিন মহম্মদ] আমাক কৈছে [লাইতছ] মোক [উকাইলক] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [উৰৱাহ বিন জুবাইৰ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পত্নীৰ পৰা, তেওঁক জনাইছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কন্যা ফাতিমাই তেওঁক চিঠি পঠিয়াইছে আবু বকৰ আছ শ্বিদ্দিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰৰ অংশ বিচাৰিলে যে আল্লাহে তেওঁৰ বাবে মদীনা, ফাদাক আৰু খাইবাৰ যুদ্ধৰ বাকী পঞ্চম অংশত ফৈক সম্পত্তি কৰিলে, তেতিয়া [আবু বকৰ] উত্তৰ দিলে; আচলতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘আমি উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পোৱা নাই, আমি এৰি থৈ যোৱা ধন-সম্পত্তি দান-বৰঙণিৰ দৰে, মাথোঁ মহম্মদৰ পৰিয়ালে এই ধন-সম্পত্তিৰ পৰা খায়’, আৰু সঁচাকৈয়ে, আল্লাহৰ কচম, মই যিকোনো বস্তু সলনি নকৰো যিটো ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামৰ দান যি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সময়ত আৰম্ভণিৰ পৰাই আছে আলাইহি ৱাছাল্লাম, আৰু মই ইয়াক ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিয়ে কৰা ধৰণেৰে পালন কৰিম। ৱাছাল্লাম'। তাৰ পিছত আবু বকৰে ইয়াৰ কোনো এটাও ফাতিমাক দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে, যাৰ বাবে ফাতিমাই এই বিষয়ত আবু বকৰৰ প্ৰতি বেয়া অনুভৱ কৰিলে, গতিকে আবু বকৰে ক’লে; 'যিজনৰ হাতত মোৰ আত্মা আছে, সঁচাকৈয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ঘনিষ্ঠ আত্মীয় মোৰ ওচৰৰ পৰিয়ালৰ আত্মীয়তকৈ মোৰ বাবে অধিক প্ৰিয়, এই ধনৰ সন্দৰ্ভত মোৰ আৰু তোমালোকৰ মাজত কি হয়, মই এই বিষয়ত আল হকৰ পৰা আঁতৰি নাযাওঁ, আৰু মই সেই কামটো পৰিত্যাগ নকৰো যিটো মই আল্লাহৰ ৰাছুলক কৰা দেখিছিলো কিন্তু মই সেইটো কৰিম'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 53
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِهِ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي غَيْرُهُ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ تَعَالَى إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ثُمَّ تَلَا { وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ }
আমাক কৈছে [আবু কামিলে] আমাক কৈছে [আবু আৱানাই] আমাক [উছমান বিন আবু জুৰাহ] [আলী বিন ৰবিয়া]ৰ পৰা [আছমা’ বিন আল হাকাম আল ফজাৰী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই [আলি] কোৱা শুনিলোঁ; যদি মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা কোনো হাদীছ শুনো, তেন্তে আল্লাহে মোৰ ইচ্ছা অনুসৰি তাৰ পৰা সুবিধা দিয়ে। আৰু যদি আন কোনোবাই মোক কয়, তেন্তে মই তেওঁক শপত খাবলৈ কওঁ, যদি তেওঁ মোক শপত খাইছে তেন্তে মই নিশ্চিত কৰোঁ। নিশ্চয় [আবু বকৰে] মোক কৈছে আৰু এইটো সঁচা যে আবু বক্ৰে কৈছে যে তেওঁ হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কোৱা শুনিছিল: ‘এজন মানুহ নহয় যিয়ে পাপ কৰে আৰু তাৰ পিছত নিজৰ অজু কৰি নিজৰ অজু জৰিমনা কৰে, তাৰ পিছত তেওঁ দুটা ৰাকাআত নামাজ কৰে আৰু আল্লাহ তাআলাৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰে, যদিহে আল্লাহে তেওঁৰ নিশ্চয় ক্ষমা নকৰে পাপ'। তাৰ পিছত তেওঁ পঢ়িলে ‘আৰু যিসকলে নিজেই নিকৃষ্ট কাম বা অন্যায় কৰে’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 54
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ السَّبَّاقِ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ أَرْسَلَ إِلَيَّ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَقْتَلَ أَهْلِ الْيَمَامَةِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا زَيْدُ بْنَ ثَابِتٍ أَنْتَ غُلَامٌ شَابٌّ عَاقِلٌ لَا نَتَّهِمُكَ قَدْ كُنْتَ تَكْتُبُ الْوَحْيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَتَبَّعْ الْقُرْآنَ فَاجْمَعْهُ
আমাক কৈছে [আবু কামিলে] আমাক কৈছে [ইব্ৰাহিম বিন ছাদ] আমাক [ইবনু শ্বিহাব] [‘উবাইদ বিন আছ ছাব্বাক]ৰ পৰা [জৈদ বিন থাবিট]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; [আবু বকৰে] মোক ইয়ামামাৰ লোকসকলে যুদ্ধ কৰি থকা ঠাইলৈ পঠিয়াই দিলে, তাৰ পিছত আবু বক্ৰে ক’লে; 'হে জাইদ বিন থাবিট, আপুনি এজন বুদ্ধিমান যুৱক যাৰ ওপৰত আমি সন্দেহ নকৰো, কাৰণ আপুনি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ বাবে ওহাই লিখিছে, গতিকে কোৰআন বিচাৰি উলিয়াই সংগ্ৰহ কৰক'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 55
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ وَإِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
আমাক [আব্দুৰাজ্জাক] কোৱা হৈছে যে আমাক [মা’মাৰ]ক [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [‘উৰৱাহ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, যে ফাতিমা আৰু আল আব্বাছ আবু বকৰৰ ওচৰলৈ আহিছিল ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা তেওঁলোকৰ উত্তৰাধিকাৰৰ অংশ বিচাৰি, সেই সময়ত দুয়োজনে ৰাছুলুল্লাহৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহৰ অংশ মাটি বিচাৰিছিল ফাদাক যুদ্ধ আৰু খাইবাৰ যুদ্ধৰ পৰা তেওঁৰ অংশ, গতিকে [আবু বাকাৰে] দুয়োকে ক’লে; আচলতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কোৱা শুনিছিলো: ‘আমাৰ উত্তৰাধিকাৰী নহয়, আমি যি এৰি থৈ যাওঁ সেয়া দান-বৰঙণি, মাথোঁ মহম্মদৰ পৰিয়ালে এই ধন-সম্পত্তিৰ পৰা খায়’। আৰু আল্লাহৰ কচম মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যি কাম কৰা দেখিছিলো, সেইটো মই ত্যাগ নকৰো, কিন্তু মই নিশ্চিতভাৱে কৰিম’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 56
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ قِيلَ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا خَلِيفَةَ اللَّهِ فَقَالَ أَنَا خَلِيفَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا رَاضٍ بِهِ وَأَنَا رَاضٍ بِهِ وَأَنَا رَاضٍ
আমাক কৈছে [মুছা বিন দাউদ] আমাক [নাফী’ অৰ্থাৎ ইবনে উমৰ] [ইবনে আবিমুলাইকাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; আবু বকৰক ক’লে; ‘হে খলিফাতুল্লাহ’ তেতিয়া [আবু বকৰ] ক’লে; 'মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ খলিফা, আৰু মই এই উপাধিত সুখী, আৰু মই এই উপাধিত সুখী, আৰু মই এই উপাধিত সুখী'।
হাদিছ
Imam Ahmad : 57
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ لِأَبِي بَكْرٍ مَنْ يَرِثُكَ إِذَا مِتَّ قَالَ وَلَدِي وَأَهْلِي قَالَتْ فَمَا لَنَا لَا نَرِثُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يُورَثُ وَلَكِنِّي أَعُولُ مَنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُولُ وَأُنْفِقُ عَلَى مَنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنْفِقُ
আমাক [আফফানে] কৈছে [আফফানে] আমাক [হাম্মাদ বিন ছালামাহ] [মুহাম্মাদ বিন আমৰু]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা কৈছে যে ফাতিমাই আবু বকৰক কৈছিল; 'মৰিলে কোনে উত্তৰাধিকাৰী হ'ব?' আবু বকৰে উত্তৰ দিলে; ‘মোৰ সন্তান আৰু মোৰ পৰিয়াল’ ফাতিমাই আকৌ সুধিলে; 'আমি কিয় নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰী নহওঁ?' [আবু বকৰ] উত্তৰ দিলে; 'মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছো: 'সঁচাকৈয়ে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ উত্তৰাধিকাৰী নহয়, কিন্তু মই সেইসকলক সমৰ্থন কৰো যিসকল নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আৰু যিসকলক নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত তেওঁলোকক সমৰ্থন কৰো।
হাদিছ
Imam Ahmad : 58
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُطَرِّفِ بْنِ الشِّخِّيرِ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي عَمَلِهِ فَغَضِبَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَاشْتَدَّ غَضَبُهُ عَلَيْهِ جِدًّا فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ قُلْتُ يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ أَضْرِبُ عُنُقَهُ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الْقَتْلَ صَرَفَ عَنْ ذَلِكَ الْحَدِيثِ أَجْمَعَ إِلَى غَيْرِ ذَلِكَ مِنْ النَّحْوِ فَلَمَّا تَفَرَّقْنَا أَرْسَلَ إِلَيَّ بَعْدَ ذَلِكَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا أَبَا بَرْزَةَ مَا قُلْتَ قَالَ وَنَسِيتُ الَّذِي قُلْتُ قُلْتُ ذَكِّرْنِيهِ قَالَ أَمَا تَذْكُرُ مَا قُلْتَ قَالَ قُلْتُ لَا وَاللَّهِ قَالَ أَرَأَيْتَ حِينَ رَأَيْتَنِي غَضِبْتُ عَلَى الرَّجُلِ فَقُلْتَ أَضْرِبُ عُنُقَهُ يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ أَمَا تَذْكُرُ ذَاكَ أَوَكُنْتَ فَاعِلًا ذَاكَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ وَاللَّهِ وَالْآنَ إِنْ أَمَرْتَنِي فَعَلْتُ قَالَ وَيْحَكَ أَوْ وَيْلَكَ إِنَّ تِلْكَ وَاللَّهِ مَا هِيَ لِأَحَدٍ بَعْدَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [‘আফফানে] আমাক কৈছে [ইয়াজিদ বিন জুৰাই’] আমাক [ইউনুছ বিন উবাইদ] [হুমাইদ বিন হিলাল]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মুথাৰিফ বিন আছি ছিখখিৰ]ৰ পৰা কৈছে, যে তেওঁ তেওঁলোকক [আবু বৰজা আল আছলামী]ৰ পৰা কৈছিল, তেওঁ কয়; যেতিয়া আমি [আবু বকাৰ আছ ছিদ্দিক]ৰ লগত তেওঁৰ কামত আছিলো, তেতিয়া তেওঁ এজন মুছলমান মানুহৰ ওপৰত খং কৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ আৰু বেছি খং কৰিছিল, মই পৰিস্থিতিটো দেখাৰ পিছত মই তেওঁক ক’লোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুলৰ খলিফা, তেওঁৰ ডিঙি কাটিব লাগে নেকি?' গতিকে যেতিয়া মই kill শব্দটো ক’লোঁ তেতিয়া তেওঁ কথা-বতৰাটো আন এটা একেধৰণৰ কথা-বতৰালৈ ডাইভাৰ্ট কৰিলে, কিন্তু আমি বিচ্ছেদ হোৱাৰ পিছত আবু বকৰে মোক ফোন কৰি সুধিলে; 'হে আবু বৰজাহ কি কৈছা?' আবু বৰজাহে ক’লে; আৰু মই কোৱা কথাবোৰ পাহৰিলোঁ, গতিকে মই উত্তৰ দিলোঁ; 'মোক সোঁৱৰাই দিয়া' আবু বকৰে আকৌ সুধিলে; 'আপুনি কি কৈছিল মনত নাই নেকি?' মই উত্তৰ দিলোঁ; 'নাই, আল্লাহৰ কচম' তেতিয়া আবু বকৰে ক'লে; 'আপুনি মোক এজন মানুহৰ ওপৰত খং কৰা দেখা নাছিল নেকি আৰু তাৰ পিছত আপুনি কৈছিল; ‘হে খলিফা ৰাছুলুল্লাহ তেওঁৰ ডিঙি কাটিব লাগিব নেকি? 'সেইটো মনত নাই নে তুমিয়েই তেনেকুৱা কৰা নাছিলা?' মই উত্তৰ দিলোঁ; ‘হয় ঠিকেই কৈছে, আল্লাহৰ কচম আৰু এতিয়া যদি তুমি মোক আদেশ দিম মই কৰিম,’ তেতিয়া আবু বকৰে ক’লে; ‘তোমালোকৰ ধিক্, নিশ্চয় সেয়াই হৈছে, আল্লাহৰ কচম আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পিছত কাৰো অধিকাৰ নাই।
হাদিছ
Imam Ahmad : 59
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
আমাক কৈছে [আফফানে] আমাক কৈছে [হাম্মাদ বিন চালামাহ] তেওঁ ক’লে; আমাক [ইবনে আবি আথিক] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] কৈছে তেওঁ কৈছিল; [আবু বকাৰ আছ শ্বিদ্দিকে] কৈছে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘চিৱাক হৈছে মুখ পৰিষ্কাৰ কৰা আৰু ইয়াক আল্লাহৰ অনুমোদন দিয়া হৈছে’।
হাদিছ
Imam Ahmad : 60
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَاصِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْ لِي شَيْئًا أَقُولُهُ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ وَأَمَرَهُ أَنْ يَقُولَهُ إِذَا أَصْبَحَ وَإِذَا أَمْسَى وَإِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ
আমাক কৈছে [‘আফফানে] আমাক [ছ্যু’বাহ] [য়া’লা বিন ‘আথো’]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; শুনিলোঁ [আমৰু বিন আছিম বিন আব্দুল্লাই] কোৱা; মই [আবু হুৰাইৰা]ক কোৱা শুনিলোঁ, আবু বকৰে ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোক এনেকুৱা এটা কথা কোৱা, যিটো মই প্ৰতিদিনে পুৱা আৰু গধূলি ক'ব পাৰো!' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘পঢ়ক; আল্লাহুম্মা 'আলিমিল ঘাইবি ৱাছি স্যাহাদাহ ফাতিৰাছ সমাৱাতী ৱাল 'আৰ্দলি ৰাব্বা কুল্লা ছায়াই'ইন ৱা মালিকুহু, আশ্বাদু আনলা ইলাহা ইল্লা আন্তা আ'উজুবিকা মিন ছায়াৰী নাফছি ৱামিন ছায়াৰী আছি স্যাইথুনি ৱা শ্বিৰকিহি - হে আল্লাহ, অদৃশ্য আৰু দৃশ্যমানৰ সৰ্বজ্ঞানী, আকাশ আৰু আকাশৰ সৃষ্টিকৰ্তা পৃথিৱী, সকলো বস্তু আৰু ইয়াৰ মালিকৰ ৰাব, মই সাক্ষ্য দিছো যে তোমাৰ বাহিৰে আন কোনো ঈশ্বৰ নাই - যাৰ পূজা কৰাৰ অধিকাৰ আছে - মই মোৰ আত্মাৰ দুষ্টতাৰ পৰা আৰু চয়তান আৰু তেওঁৰ মিত্ৰসকলৰ দুষ্টতাৰ পৰা তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰিছো'। আৰু আল্লাহৰ ৰাছুলে তেওঁক প্ৰতিদিনে পুৱা, সন্ধিয়া আৰু শুবলৈ যোৱাৰ সময়ত এই কথা ক’বলৈ আদেশ দিলে’।
