האימאם אחמד (الامام احمد) - 26363 חדית'
חדית'
האימאם אחמד : 21
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ رَبِّهِ قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ قُرَيْشٍ عَنْ رَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ عَنْ جُنَادَةَ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حِينَ بَعَثَنِي إِلَى الشَّامِ يَا يَزِيدُ إِنَّ لَكَ قَرَابَةً عَسَيْتَ أَنْ تُؤْثِرَهُمْ بِالْإِمَارَةِ وَذَلِكَ أَكْبَرُ مَا أَخَافُ عَلَيْكَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ وَلِيَ مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ شَيْئًا فَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أَحَدًا مُحَابَاةً فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا حَتَّى يُدْخِلَهُ جَهَنَّمَ وَمَنْ أَعْطَى أَحَدًا حِمَى اللَّهِ فَقَدْ انْتَهَكَ فِي حِمَى اللَّهِ شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ أَوْ قَالَ تَبَرَّأَتْ مِنْهُ ذِمَّةُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
אמר לנו [פרווה] אמר לנו [אל וליד בן אבו צאור אל חמדאני] מ[אסמאעיל אל סודי] מ[עבד בן אבו יזיד] מ[עלי בן אבו טאליב] רדליאללה ענהו אמר: היינו עם הנביא صلى الله عليه وسلم במכה. אחר כך יצאנו איתו ולא עברנו עץ או גבעה אחת והוא אמר: سلام الله عليه وسلم (שלום עליך תמיד, רסולאללה).
חדית'
האימאם אחמד : 22
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي بُكَيْرُ بْنُ الْأَخْنَسِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُعْطِيتُ سَبْعِينَ أَلْفًا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ وَقُلُوبُهُمْ عَلَى قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ فَاسْتَزَدْتُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَزَادَنِي مَعَ كُلِّ وَاحِدٍ سَبْعِينَ أَلْفًا قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَرَأَيْتُ أَنَّ ذَلِكَ آتٍ عَلَى أَهْلِ الْقُرَى وَمُصِيبٌ مِنْ حَافَّاتِ الْبَوَادِي
אמר לנו [מוחמד בן יוסף] אמר לנו [סופיאן] מ[אל עמאסי] מ[סימר בן עת'יה] מ[מישהו] ממוזינה או ג'וחינה הוא אמר; הנביא صلى الله عليه وسلم התפלל עם שחר כשהתברר שהוא היה ליד מאה זאבים, שכולם כבר ישבו בכריעה. רסולאללה صلى الله عليه وسلم רק אמר להם (לחברים) "אנא, זרקו מעט מהאוכל שלכם ללהקתם (של זאבים) כדי ששאר האוכל שלכם יהיה בטוח." לאחר מכן הם התלוננו לרסולאללה صلى الله عليه وسلم על צורך. הנביא גם אמר: תגידו לזאבים. אז החברים אמרו ללהקת הזאבים שיש להם צורך ושהם צריכים לעבור. להקת הזאבים עזבה אוטומטית ביללה.
חדית'
האימאם אחמד : 23
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ زِيَادٍ الْجَصَّاصِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ فِي الدُّنْيَا
אמר לנו [אסחאק בן אברהים] אמר לנו [אבו מועאויה] אמר לנו [אל עמאסי] מ[אבו סופיאן] מ[אנאס בן מאליק] הוא אמר; ג'יבריל הגיע לרסולאללה صلى الله عليه وسلم כשהוא ישב בעצב מכוסה בדם עקב היחס לכופרים קורייש במכה, ואז אמר ג'יבריל: הו רסולאללה, האם אתה רוצה שאראה לך סימן (לכוחו של סובהאנהו ותעלה)? השליח ענה: 'כן': ואז הוא ראה עץ מאחוריו, ג'יבריל אמר: קרא לעץ, אז הוא קרא לו והעץ בא ועמד מולו, ואז אמר ג'יבריל: "צוו עליו לחזור." אז הוא ציווה עליו לחזור והעץ חזר (למקומו המקורי). שליח אללה אמר: זה מספיק.
חדית'
האימאם אחמד : 24
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارٍ غَيْرُ مُتَّهَمٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ أَنْ يُوَسْوِسَ قَالَ عُثْمَانُ فَكُنْتُ مِنْهُمْ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ أَبِي الْيَمَانِ عَنْ شُعَيْبٍ
הודיע לנו [אסחאק בן אברהים] הודיע לנו [ג'ריר] ו[אבו מועאויה] מ[אל עמאסי] מ[אבו ז'ביאן] מ[בן עבאס] רדליאללה ענהו הוא אמר; מישהו מבני אמיר הגיע לרסולאללה שלו עליחי ויסלם, ואז רסולאללה שלו עליחי ויסלם אמר: האם תרצה שאראה לך אות (לגדולת אללה סובהאנהו ותעאלה) הוא ענה: כן! אמר השליח: לך וקראה לעץ התמר, ואז הוא קרא לו והתמר קפץ מולו, ואז אמר האיש; אמור לו שיחזור, ואז רסולאללה שלו עליחי ויסלם אמר לעץ: חזור, ואז העץ חזר עד שהגיע למקומו, האדם קרא; הו בני אמיר, לא ראיתי אדם אחד מיומן בקסם ממנו.
חדית'
האימאם אחמד : 25
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَتْ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْسِمَ لَهَا مِيرَاثَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ فَغَضِبَتْ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلَام فَهَجَرَتْ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَمْ تَزَلْ مُهَاجِرَتَهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ قَالَ وَعَاشَتْ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتَّةَ أَشْهُرٍ قَالَ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا تَسْأَلُ أَبَا بَكْرٍ نَصِيبَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ وَفَدَكَ وَصَدَقَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهَا ذَلِكَ وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ بِهِ إِلَّا عَمِلْتُ بِهِ وَإِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا عَلِيٌّ وَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكُ فَأَمْسَكَهُمَا عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الْأَمْرَ قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ الْيَوْمَ
אמר לנו [אסמאעיל בן אברהים] אמר לנו [שועיב בן שפוואן] מ[עטא בן אל-סעיב] מ[אבו אל-דלוחה] מ[בן עבאס] רדליאללה-אנוהוא אמר: הנביא صلى الله عليه وسلم קרא לבילאל, בילאל חיפש מים, ואז בא ואמר: לא, בשם الله عليه وسلم, אני לא מתווך מים. ואז שאל הנביא صلى الله عليه وسلم: האם יש לך מיכל מים? ואז הוא (בילאל) נתן לו מיכל מים והוא פרש את ידיו במיכל, ואז המים זרמו מכפות ידיו. אמר המספר: אבן מסעוד ואחרים שתו ורחצו (מהמים).
חדית'
האימאם אחמד : 26
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّهَا تَمَثَّلَتْ بِهَذَا الْبَيْتِ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقْضِي وَأَبْيَضَ يُسْتَسْقَى الْغَمَامُ بِوَجْهِهِ رَبِيعُ الْيَتَامَى عِصْمَةٌ لِلْأَرَامِلِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ذَاكَ وَاللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
אמר לנו [אבו אל נועמאן] אמר לנו [אבו עוואנה] מ[אל אסוואד בן קייס] מ[נוביח אל אנאזי] הוא אמר; [ג'אבר בן עבדאללה] אמר; נלחמנו או טיילנו עם הנביא صلى الله عليه وسلم. באותו יום היינו מאתיים איש. ואז הגיע זמן התפילה. רסולאללה صلى الله عليه وسلم שאל: "האם כולם טהורים?" ואז הגיע מישהו נושא ג'ריקן עור מלא מים, ולא היו עוד מים מלבד המים האלה. ואז שליח אללה שפך אותם לכלי (גדול יותר), אחר כך ביצע הרחצה עם הרחצה הטובה ביותר, אחר כך פנה מהכלי. אז האנשים מיהרו אל הכלי ואמרו: "פשוט שפשפו אותו." ואז רסולאללה صلى الله عليه وسلم אמר: "סליחה, תנו לי דרך." השליח אמר זאת כששמע אותם מדברים למעלה. לאחר מכן, רסולאללה صلى الله عليه وسلم הניח את כפות ידיו במים ואמר: בשם אללה סובהאנהו ותעאללה, ואז אמר: השלימו את הרחצתכם. (ג'אבר רדליאללה אנונהו) אמר: בשם זה שאינו מסתיר את ראייתי, ראיתי בבירור את המים יוצאים מאצבעותיו והוא לא הרים את ידיו עד שכולם ביצעו את הרחצתם.
חדית'
האימאם אחמד : 27
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّ أَصْحَابَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَدْرُوا أَيْنَ يَقْبُرُونَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَنْ يُقْبَرَ نَبِيٌّ إِلَّا حَيْثُ يَمُوتُ فَأَخَّرُوا فِرَاشَهُ وَحَفَرُوا لَهُ تَحْتَ فِرَاشِهِ
דווח לנו ש[אבו אל-וליד אל-תיאליצי] ו[סעיד בן אר-רבי] אמרו שניהם; אמר לנו [סיובה] מ[עמר בן מורחה] ו[חושיין] שמעו שניהם את [סלים בן אבו ג'עד] אומרים; שמעתי את [ג'אבר בן עבדאללה] רדליאללה-אנו אומר; הרגשנו צמאים מאוד והלכנו במהירות אל רסולאללה-אנו-עליהו-וסלם, אחר כך הוא הכניס את ידו לסיר ואז מים נפצו מאצבעותיו כמו מעיין, והוא אמר: אמור את שם אללה סובהאנהו ותעלה (כך אנו אומרים גם את שם אללה סובהאנהו ותעלה) ושתה עד שאנו שבעים ומספיקים. בחדית' של עמרו בן מורחה, שאלנו את ג'אבר רדליאללה-אנו; כמה הייתם (באותה תקופה)? הוא ענה; ספרנו אלף וחמש מאות איש, גם אם היינו (באותה תקופה) מאה אלף איש, זה בוודאי יספיק לנו למים.
חדית'
האימאם אחמד : 28
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
אמר לנו [מוחמד בן עבדאללה א-רקאסי] אמר לנו [ג'עפר בן סולימאן] אמר לנו [אל ג'אדו אבו עות'מאן] אמר לנו [אנס בן מאליק] רדליאללהו'הוא אמר לנו [ג'אבר בן עבדאללה] רדליאללהו'הוא אמר: "חבריו של רסולאללה صلى الله عليه وسلم התלוננו בפניו על צמאונם (אותו חשו). לאחר מכן ביקש כלי גדול וחילק לתוכו מים, ורסולאללה صلى الله عليه وسلم הניח את ידו בכלי." המספר אמר: "ראיתי מעיינות מים נובעים מאצבעות הנביא صلى الله عليه وسلم, אנשים שתו אותם כדי שכולם יוכלו לשתות מהם."
חדית'
האימאם אחמד : 29
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ } حَتَّى أَتَى عَلَى آخِرِ الْآيَةِ أَلَا وَإِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الظَّالِمَ لَمْ يَأْخُذُوا عَلَى يَدَيْهِ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ أَلَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ وَقَالَ مَرَّةً أُخْرَى وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
לאחר שדיווח לנו [עוביידאללה בן מוסא] מ[ישראל] מ[מנסור] מ[אברהם] מ[אלקאמה] מ[עבדאללה] הוא אמר; עבדאללה שמע על ליקוי הירח, ואז הוא אמר; אנחנו, ידידיו של הנביא מוחמד صلى الله عليه وسلم, רואים באותות (כוחו של אללה סובהאנה ותעאללה) ברכה בעוד שאתם רואים בהם משהו מפחיד. ואכן, כשהיינו עם רסולאללה صلى الله عليه وسلم לא היו לנו מים. ואז רסולאללה صلى الله عليه وسلم אמר: "שאלו ממי שיש לו עודף מים." מרומם, ואז שתינו אותם. עבדאללה אמר; בעבר, אפילו שמענו את תפילת האוכל בזמן שנאכל.
חדית'
האימאם אחמד : 30
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الظَّالِمَ فَلَمْ يَأْخُذُوا عَلَى يَدَيْهِ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
אמר לנו [מוחמד בן עבדאללה בן נומאיר] אמר לנו [אבו אל ג'וואב] מ[עמאר בן רוזייק] מ[אל עמאסי] מ[אברהם] מ[אלקאמה] מ[עבדאללה] הוא אמר; הייתה רעידת אדמה בתקופת עבדאללה והתקרית דווחה לעבדאללה והוא אמר: אנו חברינו רואים באותות (גדולתו של אללה סובהאנהו ותעאללה) ברכה, בעוד שאתם רואים בהם דברים מפחידים. פעם אחת, כשהיינו עם רסולאללה صلى الله عليه وسلم במסע, לפתע הגיע זמן התפילה, בזמן שלא הבאנו מים מלבד מעט. ואז רסולאללה صلى الله عليه وسلم ביקש מים בכלי גדול, והוא הניח את כף ידו עליו. באופן מפתיע, מים זרמו בין אצבעותיו ואז הוא צעק: "היי, בואו לכאן לקחת מי רחצה וברכות מאללה סובהאנהו ותעאללה". אז כולם התרחצו בזמן שלא היה לי שום חשק מלבד שרק רציתי לשתות את זה ולשים את המים בבטן שלי כי הוא אמר: ברכה מאללה. סיפרתי את האירוע ל[סלים בן אבו אל ג'אד], והוא אמר; הם (באותו זמן) מנו חמישה עשר אנשים.
חדית'
האימאם אחמד : 31
حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا مُرَّةُ الطَّيِّبُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ سَيِّئُ الْمَلَكَةِ
דווח לנו [שעות'מאן בן עומר] הודיע לנו [מועדז בן אל-עלא] מ[נאפי] מ[אבן עומר]. בראשית, הנביא صلى الله عليه وسلم תמיד דרש כשהוא נשען על חתיכת עץ. לאחר שהיה משתמש בדוכן (והעץ כבר לא היה בשימוש), העץ נאנח ולכן ליטף אותו.
חדית'
האימאם אחמד : 32
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ مُرَّةَ الطَّيِّبِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ خَبٌّ وَلَا بَخِيلٌ وَلَا مَنَّانٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ الْمَمْلُوكُ إِذَا أَطَاعَ اللَّهَ وَأَطَاعَ سَيِّدَهُ
סיפר לנו [מוחמד בן חומייד] סיפר לנו [תמים בן עבדול מוכמין] סיפר לנו [סאלח בן חייאן] סיפר לי [אבנו בוראידה] מ[אביו] שאמר; בראשית, הנביא صلى الله عليه وسلم נהג להטיף בעמידה, והוא עמד זמן רב. אז זה היה כבד מאוד עבורו. לאחר מכן הוא הביא עלי תמר, יצר שלולית מהאדמה, ושתל את עץ התמר ליד הנביא صلى الله عليه وسلم כדי שיוכל להשתמש בו בעמידה. אם הנביא דרש ועמד זמן רב, הוא נשען על עץ התמר. אדם שזה עתה הגיע למדינה ראה את האירוע הזה, הוא עמד ליד עץ התמר. אז האיש העביר את דאגותיו לאנשים סביבו; "אילו ידעתי שמוחמד יהלל אותי על שעשיתי משהו כדי להקל על משאו, הייתי מכין לו מושב שיוכל לעמוד עליו, אם ירצה אז יוכל לשבת, ואם ירצה יוכל לעמוד במקום הזה." לאחר מכן הובא האדם הזה ונצטווה לבנות גרם מדרגות עם שלוש או ארבע מדרגות כמו זה שנמצא כעת על הדוכן במדינה. רסולאללה صلى الله عليه وسلم הרגיש בנוח עם זה. כשהוא עזב את גזע העץ (בו השתמש בעבר) ונשען על הדוכן שנבנה עבורו, עץ התמר הרגיש עצוב וגנח כמו גמל הגונח כאשר הנביא صلى الله عليه وسلم עזב אותו. אבן בוריידה האמין מאביו שהנביא صلى الله عليه وسلم. כאשר שמע את אנחת גבעול התמר, הוא הניח עליו שוב את ידו ואמר: "בחר אם אשתול אותך בחזרה למקומו המקורי או שאשתול אותך (מאוחר יותר) בגן עדן כדי שתוכל לינוק מהנהרות והמעיינות את המים הגורמים לצמיחה שלך טובה ופורה, וכדי שקדושי אללה סובהאנהו ותעאלה יוכלו לאכול את פירותיך (עצי התמר), אז אעשה זאת." אביו של אבן בוריידה, בוריידה, מאמין ששמע מהנביא صلى الله عليه وسلم, ואמר לגבעול התמר: "אוקיי, עשיתי זאת (הנביא חזר על דבריו פעמיים). לאחר מכן נשאל הנביא صلى الله عليه وسلم והוא ענה: הגבעול בחר שאשתול אותו בגן עדן מאוחר יותר.
חדית'
האימאם אחמד : 33
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَفَاقَ مِنْ مَرْضَةٍ لَهُ فَخَرَجَ إِلَى النَّاسِ فَاعْتَذَرَ بِشَيْءٍ وَقَالَ مَا أَرَدْنَا إِلَّا الْخَيْرَ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتْبَعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
[מוחמד בן קת'יר] דיווח לנו מ[סולימאן בן קת'יר] מ[עז זוהרי] מ[סעיד בן אל מוסייב] מ[ג'אבר בן עבדאללה] אמר רדליאללהוו'אנהו: שליח אללה (עליו השלום וברכת אללה) נהג לעמוד נשען על עץ תמר לפני בניית הדוכן. כאשר בניית הדוכן, עץ התמר היה נאנק עד ששמענו את נאקתו, ואז שליח אללה (עליו השלום וברכת אללה) הניח עליו את ידו והוא השתתק.
חדית'
האימאם אחמד : 34
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ حِمْصَ وَكَانَ قَدْ أَدْرَكَ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ مَرَّةً قَالَ سَمِعْتُ أَوْسَطَ الْبَجَلِيَّ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَخْطُبُ النَّاسَ وَقَالَ مَرَّةً حِينَ اسْتُخْلِفَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فَإِنَّ النَّاسَ لَمْ يُعْطَوْا بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْعَافِيَةِ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
אמר לנו [מוחמד בן קציר] אמר לנו [סולימאן בן קציר] מ[יחיא בן סעיד] מ[חפס בן עוביידאללה] מ[ג'אבר בן עבדאללה] רדליאללה-אנוהוא אמר: בעבר, הנביא صلى الله عليه وسلم דרש כשהוא נשען על מקל עץ, וכאשר הוקמה דוכן, הנביא صلى الله عليه وسلم ישב עליו, ואז מקל העץ נאנק כמו גמלה נאנקת, אז הנביא صلى الله عليه وسلم הניח עליו את ידיו והוא השתתק.
חדית'
האימאם אחמד : 35
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ عَيَّاشٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا بَشَّرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَقْرَأَ الْقُرْآنَ غَضًّا كَمَا أُنْزِلَ فَلْيَقْرَأْهُ عَلَى قِرَاءَةِ ابْنِ أُمِّ عَبْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ وَيَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ قَالَ غَضًّا أَوْ رَطْبًا
אמר לנו [פרווה] אמר לנו [יחיא בן זכריה] מ[אביו] מ[אבו אסחאק] מ[סעיד בן אבו כרב] מ[ג'ביר בן עבדאללה] רדליאללה-אנוהוא אמר: בול העץ נאנק כגמלה הנאנקת אחרי עגלתה.
חדית'
האימאם אחמד : 36
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ وَسَعِيدُ بْنُ سَلَمَةَ بْنِ أَبِي الْحُسَامِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَبِي الْحُوَيْرِثِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ أَنَّ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاذَا يُنْجِينَا مِمَّا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِي أَنْفُسِنَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ يُنْجِيكُمْ مِنْ ذَلِكَ أَنْ تَقُولُوا مَا أَمَرْتُ عَمِّي أَنْ يَقُولَهُ
סיפר לנו [זכריה בן עדי] מ[עוביידאללה בן עמר] מ[עבדאללה בן מוחמד בן עקיל] מ[את' ת'ופיל בן עוביי בן כעב] מ[אביו] רדליאללה אנונהו אמר: בעבר, הנביא صلى الله عليه وسلم התפלל כשהוא נשען על עץ תמר, וכך גם בעת דרשות כאשר במסגדים עדיין לא היה מחסה. ואז אמר לו אדם מחברו: "האם תרצה שנבנה מחסה (את הדוכן) ונמקם את הדוכן במקום שתוכל לעמוד עליו ואנשים יוכלו לראות אותך ביום שישי (ח'וטבה) והם יוכלו להקשיב לדרשה שלך?" הוא ענה: "כן, אתה יכול." אז נעשו עבורו שלוש מדרגות על הדוכן והניחו אותן במקום שבו הנביא صلى الله عليه وسلم הציב אותן (גבעולי תמר). כשהגיע לדוכן, הוא עבר ליד עץ התמר, ואז עץ התמר בכה עד שנקרע ונקרע. ואז הנביא صلى الله عليه وسلم חזר אליו. הוא שפשף אותו בידיו עד שעץ התמר נרגע שוב והנביא חזר לדוכן. כאשר המסגד נהרס, עוביי בן כעב לקח את עץ התמר ושמר אותו עד שנרקב ונאכל על ידי טרמיטים עד שנהרס."
חדית'
האימאם אחמד : 37
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ يُونُسَ عَنِ الْحَسَنِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ لَمْ يُعْطَوْا فِي الدُّنْيَا خَيْرًا مِنْ الْيَقِينِ وَالْمُعَافَاةِ فَسَلُوهُمَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ
אמר לנו [עוביידאללה בן סעיד] אמר לנו [אבו אוסאמה] מ[מג'אלד] מ[אבו אל ודאק] מ[אבו סעיד] הוא אמר; קודם לכן, רסולאללה صلى الله عليه وسلم דרש בעודו נשען על ענף תמר, ואז ניגש אליו רומאי ואמר: 'אכין דוכן והמלך יוכל להטיף מלמעלה', אז הוא בנה את הדוכן כפי שאתם רואים. המספר אמר: 'אז כאשר הנביא صلى الله عليه وسلم עמד (על הדוכן) ונתן דרשה, התמר נאנק כמו גמלה שאיבדה את עגלתה. ואז רסולאללה صلى الله عليه وسلم ירד אליו וחיבק אותו והוא השתתק, ואז רסולאללה صلى الله عليه وسلم ציווה עליו לעשות בור ולקבור אותו.'
חדית'
האימאם אחמד : 38
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ وَحَدَّثَنِي حُسَيْنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عِكْرِمَةَ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا أَرَادُوا أَنْ يَحْفِرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ يَضْرَحُ كَحَفْرِ أَهْلِ مَكَّةَ وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ زَيْدُ بْنُ سَهْلٍ يَحْفِرُ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ فَكَانَ يَلْحَدُ فَدَعَا الْعَبَّاسُ رَجُلَيْنِ فَقَالَ لِأَحَدِهِمَا اذْهَبْ إِلَى أَبِي عُبَيْدَةَ وَلِلْآخَرِ اذْهَبْ إِلَى أَبِي طَلْحَةَ اللَّهُمَّ خِرْ لِرَسُولِكَ قَالَ فَوَجَدَ صَاحِبُ أَبِي طَلْحَةَ أَبَا طَلْحَةَ فَجَاءَ بِهِ فَلَحَدَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
אמר לנו [מוסלם בן אברהים] אמר לנו [אש שק] שהוא אמר; שמעתי את [אל חסן] אומר; כאשר הנביא صلى الله عليه وسلم הגיע למדינה הוא נשען על גבו על עץ ונתן עצה לאנשים. בהדרגה היו עוד ועוד אנשים סביבו. זה גרם לו לרצות שכולם - ללא יוצא מן הכלל - ישמעו את דבריו. אז הוא صلى الله عليه وسلم אמר "אנא עשו לי דוכן גבוה כמו זה שהיה למשה!" כשהם עשו זאת, גזע העץ בשם אללה - אמר אל חסן - נאנח. אל חסן אמר שוב; תהילה לאללה סובהאנה ותעאלה, האם ניתן עדיין לצפות (לציית) לליבותיהם של אלו ששומעים זאת? אמר אבו מוחמד; הכוונה היא לאנשים ששמעו זאת (סיפור זה).
חדית'
האימאם אחמד : 39
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ أَخْبَرَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ بَعْدَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَيَالٍ وَعَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَام يَمْشِي إِلَى جَنْبِهِ فَمَرَّ بِحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ يَلْعَبُ مَعَ غِلْمَانٍ فَاحْتَمَلَهُ عَلَى رَقَبَتِهِ وَهُوَ يَقُولُ وَا بِأَبِي شَبَهُ النَّبِيِّ لَيْسَ شَبِيهًا بِعَلِيِّ قَالَ وَعَلِيٌّ يَضْحَكُ
דווח לנו [שחאג' בן מינחל] סיפר לנו [חמד בן סלמה] מ[עמר בן אבו עמר] מ[אבן עבאס] שהנביא صلى الله عليه وسلم דרש פעם כשהוא נשען על עץ לפני שהפך לדוכן. כאשר נעשה דוכן ופנה אליו, גזע העץ נאנח, עד שחיבק אותו והוא השתתק. הוא הוסיף: "אם לא אחבק אותו, הוא בוודאי יבכה עד יום הדין." סיפר לנו [שחאג' בן מינחל] סיפר לנו [חמד] מ[צאבית] מ[אנאס בן מאליק] רדליאללה אנונהו כמו החדית' לעיל.
חדית'
האימאם אחמד : 40
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِي بَكْرٍ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فَجَاءَ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ فَاعْتَرَفَ عِنْدَهُ مَرَّةً فَرَدَّهُ ثُمَّ جَاءَهُ فَاعْتَرَفَ عِنْدَهُ الثَّانِيَةَ فَرَدَّهُ ثُمَّ جَاءَهُ فَاعْتَرَفَ الثَّالِثَةَ فَرَدَّهُ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّكَ إِنْ اعْتَرَفْتَ الرَّابِعَةَ رَجَمَكَ قَالَ فَاعْتَرَفَ الرَّابِعَةَ فَحَبَسَهُ ثُمَّ سَأَلَ عَنْهُ فَقَالُوا مَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا قَالَ فَأَمَرَ بِرَجْمِهِ
אמר לנו [עבדאללה בן יזיד] אמר לנו [אל מסעודי] מ[אבו חזים] מ[סהל בן סעיד] הוא אמר: גזע העץ עליו נהג להישען כשעמד נאנק, ואז הנביא صلى الله عليه وسلم קם לעברו והניח עליו את ידו, והעץ נפל דומם.
