Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 361
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَثَلُ الَّذِي يَعُودُ فِي صَدَقَتِهِ كَمَثَلِ الَّذِي يَعُودُ فِي قَيْئِهِ
[Waki] rakontis al ni, ke [Hisham bin Sa'd] rakontis al ni de [Zaid bin Aslam] de [lia patro] de [Umar], li diris; La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'La ekzemplo de tiu, kiu reprenas sian almozon, estas kiel tiu, kiu englutas sian vomaĵon.'
Hadith
Imam Ahmad : 362
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ لَا يُفِيضُونَ مِنْ جَمْعٍ حَتَّى يَقُولُوا أَشْرِقْ ثَبِيرُ كَيْمَا نُغِيرُ فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالَفَهُمْ فَكَانَ يَدْفَعُ مِنْ جَمْعٍ مِقْدَارَ صَلَاةِ الْمُسْفِرِينَ بِصَلَاةِ الْغَدَاةِ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ
[Waki] rakontis al ni de [Sufyan] de [Abu Ishaq] de ['Amr bin Maimun] de [Umar], li diris; 'En la pasinteco, la homoj de nescio ne ekiris de Jam'un - Muzdalifah - ĝis ili diris; 'La suno leviĝis - super - Thabir, do ni ekiros tuj'. Kiam la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) venis, li kontraŭdiris ilin kaj ekiris de Jam'un proksimume je la tempo de la preĝo de la musfir - tiuj, kiuj preĝas kiam la orienta ĉielo estas hela - je la tempo de la tagiĝo-preĝo antaŭ sunleviĝo'.
Hadith
Imam Ahmad : 363
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا رَبَاحُ بْنُ أَبِي مَعْرُوفٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ قَالَ لِي عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
[Waki'] rakontis al ni. [Rabah Bin Abu Ma'ruf] rakontis al ni de [Ibn Abi Mulaikah], ke li aŭdis [Ibn Abbas] diri; [Umar] diris al mi; Mi aŭdis la Mesaĝiston de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diri: 'Vere, la mortinto estos punita pro la ploro de lia familio super li.'
Hadith
Imam Ahmad : 364
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ حَسَنِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى خُفَّيْهِ فِي السَّفَرِ
Rakontinte al ni [Waki'] de [Hasan Bin Salih] de ['Ashim Bin 'Ubaidillah] de [Salim] de [Ibn Umar] li diris; [Umar] diris; 'Mi vidis la Mesaĝiston de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) viŝantan siajn du khuf-ojn dum li vojaĝis -'.
Hadith
Imam Ahmad : 365
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ الْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَأَرْذَلِ الْعُمُرِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ قَالَ وَكِيعٌ فِتْنَةُ الصَّدْرِ أَنْ يَمُوتَ الرَّجُلُ وَذَكَرَ وَكِيعٌ الْفِتْنَةَ لَمْ يَتُبْ مِنْهَا
[Waki'] rakontis al ni el [Israelo] de [Abu Ishaq] de ['Amr Bin Maimun] de ['Umar], ke la profeto sallallaahu 'alaihi wasallam serĉis rifuĝon de avareco, malkuraĝo, de la turmento de la tombo, de humila aĝo kaj la tentoj de la koro. Waki' diris: 'La tento de la koro estas homo, kiu mortas,' kaj Waki' menciis, ke la signifo de Al-fitnah estas antaŭ pento.
Hadith
Imam Ahmad : 366
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ الْوَلِيدِ الشَّنِّيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ قَالَ جَلَسَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَجْلِسًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْلِسُهُ تَمُرُّ عَلَيْهِ الْجَنَائِزُ قَالَ فَمَرُّوا بِجِنَازَةٍ فَأَثْنَوْا خَيْرًا فَقَالَ وَجَبَتْ ثُمَّ مَرُّوا بِجِنَازَةٍ فَأَثْنَوْا خَيْرًا فَقَالَ وَجَبَتْ ثُمَّ مَرُّوا بِجِنَازَةٍ فَقَالُوا خَيْرًا فَقَالَ وَجَبَتْ ثُمَّ مَرُّوا بِجِنَازَةٍ فَقَالُوا هَذَا كَانَ أَكْذَبَ النَّاسِ فَقَالَ إِنَّ أَكْذَبَ النَّاسِ أَكْذَبُهُمْ عَلَى اللَّهِ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ مَنْ كَذَبَ عَلَى رُوحِهِ فِي جَسَدِهِ قَالَ قَالُوا أَرَأَيْتَ إِذَا شَهِدَ أَرْبَعَةٌ قَالَ وَجَبَتْ قَالُوا أَوْ ثَلَاثَةٌ قَالَ وَثَلَاثَةٌ وَجَبَتْ قَالُوا وَاثْنَيْنِ قَالَ وَجَبَتْ وَلَأَنْ أَكُونَ قُلْتُ وَاحِدًا أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ حُمْرِ النَّعَمِ قَالَ فَقِيلَ لِعُمَرَ هَذَا شَيْءٌ تَقُولُهُ بِرَأْيِكَ أَمْ شَيْءٌ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا بَلْ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[Waki] rakontis al ni. [Umar bin Walid Ash Shanni] rakontis al ni de [Abdullah bin Buraidah], ke li diris: iam Umar sidis en la loko, kie la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li), kiam funebra procesio preterpasis. Abdullah diris: kiam la funebra procesio preterpasis, ili laŭdis ĝin bonkore. Tiam [Umar] diris: "Wajib", poste la dua funebra procesio preterpasis, kaj ili laŭdis ĝin bonkore. Tiam, dum Umar diris: "Wajib", poste la tria funebra procesio preterpasis, kaj ili diris: "Ĉi tiu persono estas la plej mensoga el la homoj", poste Umar diris: "Wajib". Tiam Umar diris: "Vere, la plej mensoga estas tiu, kiu plej mensogas al Alaho. Poste, la sekva post ili estas tiu, kiu mensogas al la animo en sia korpo". Abdullah diris: ili demandis: "Kion vi pensas, se la atestantoj estas kvar?" Li respondis: "Wajib". Ili denove demandis: "Aŭ ĉu ili estas tri?" Li respondis: "Tri homoj ankaŭ estas devigaj". Ili demandis denove; "Kaj se du homoj?" Li respondis; "Ĝi estas deviga, kaj se mi diras unu personon, tio estas pli amata al mi ol ruĝa kamelo." Li diris; tiam oni demandis al Umar; "Ĉu tio, kion vi diras, estas el via opinio aŭ io, kion vi aŭdis de la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li)?" Li respondis; "Ne, sed mi aŭdis ĝin rekte de la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li)."
Hadith
Imam Ahmad : 367
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ قَالَ بَلَغَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ سَعْدًا لَمَّا بَنَى الْقَصْرَ قَالَ انْقَطَعَ الصُّوَيْتُ فَبَعَثَ إِلَيْهِ مُحَمَّدَ بْنَ مَسْلَمَةَ فَلَمَّا قَدِمَ أَخْرَجَ زَنْدَهُ وَأَوْرَى نَارَهُ وَابْتَاعَ حَطَبًا بِدِرْهَمٍ وَقِيلَ لِسَعْدٍ إِنَّ رَجُلًا فَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ ذَاكَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَخَرَجَ إِلَيْهِ فَحَلَفَ بِاللَّهِ مَا قَالَهُ فَقَالَ نُؤَدِّي عَنْكَ الَّذِي تَقُولُهُ وَنَفْعَلُ مَا أُمِرْنَا بِهِ فَأَحْرَقَ الْبَابَ ثُمَّ أَقْبَلَ يَعْرِضُ عَلَيْهِ أَنْ يُزَوِّدَهُ فَأَبَى فَخَرَجَ فَقَدِمَ عَلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَهَجَّرَ إِلَيْهِ فَسَارَ ذَهَابَهُ وَرُجُوعَهُ تِسْعَ عَشْرَةَ فَقَالَ لَوْلَا حُسْنُ الظَّنِّ بِكَ لَرَأَيْنَا أَنَّكَ لَمْ تُؤَدِّ عَنَّا قَالَ بَلَى أَرْسَلَ يَقْرَأُ السَّلَامَ وَيَعْتَذِرُ وَيَحْلِفُ بِاللَّهِ مَا قَالَهُ قَالَ فَهَلْ زَوَّدَكَ شَيْئًا قَالَ لَا قَالَ فَمَا مَنَعَكَ أَنْ تُزَوِّدَنِي أَنْتَ قَالَ إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ آمُرَ لَكَ فَيَكُونَ لَكَ الْبَارِدُ وَيَكُونَ لِي الْحَارُّ وَحَوْلِي أَهْلُ الْمَدِينَةِ قَدْ قَتَلَهُمْ الْجُوعُ وَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَشْبَعُ الرَّجُلُ دُونَ جَارِهِ آخِرُ مُسْنَدِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدِيثُ السَّقِيفَةِ
[Abdurrahman] [Sufyan] rakontis al ni de [sia patro] de ['Abayah Bin Rifa'ah] li diris; estis raportite al [Umar] ke kiam Sa'd konstruis palacon, li diris; 'La sono de -komunikado- estas fortranĉita'. Do Muhammad Bin Maslamah estis sendita al li, kiam li venis li elprenis sian brakon kaj ekbruligis fajron poste aĉetis brullignon per dirhamoj, tiam oni diris al Sa'd; 'Vere iu faris tion kaj tion,' do li respondis; 'Li estas Muhammad Bin Maslamah'. Tiam li eliris por renkonti lin kaj ĵuris je Alaho, ke li ne diris ĝin, tiam li diris; 'Ni faros -de vi- kion vi diras, kaj ni faros kion ni estas ordonitaj,' do li ekbruligis la pordon, tiam li alfrontis lin tiam Sa'd proponis doni al li provizojn sed li rifuzis. Tiam Muhammad Bin Maslamah ekiris por reiri al Umar, kaj li piediris reen al li dum dek naŭ tagoj, tiam Umar diris; „Se ne estus pro nia bonvolo al vi, tiam ni konkludus, ke vi ne plenumis niajn dezirojn,“ li respondis; „Jes, li sendis salutojn kaj pardonpetis kaj ĵuris al Alaho, ke li ne diris tion.“ Tiam Umar demandis: „Ĉu li provizis vin?“ Li respondis: „Ne.“ Umar diris: „Kio malhelpas vin provizi min?“ Li respondis: „Mi ne ŝatas diri al vi, ke vi estas malvarmaj dum mi estas varma, kaj ĉirkaŭ mi estas la homoj de Medino, kiuj mortas pro malsato, kvankam mi aŭdis la Mesaĝiston de Alaho, ke Dio benu lin kaj donu al li pacon, diri: „Neniu estu sata dum lia najbaro malsatas.“ La lasta hadito el la musnad de Umar Bin Al Khathtab estas la hadito pri Saqifah.
Hadith
Imam Ahmad : 368
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى الطَّبَّاعُ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ رَجَعَ إِلَى رَحْلِهِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أُقْرِئُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَوَجَدَنِي وَأَنَا أَنْتَظِرُهُ وَذَلِكَ بِمِنًى فِي آخِرِ حَجَّةٍ حَجَّهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ إِنَّ رَجُلًا أَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ إِنَّ فُلَانًا يَقُولُ لَوْ قَدْ مَاتَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَايَعْتُ فُلَانًا فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي قَائِمٌ الْعَشِيَّةَ فِي النَّاسِ فَمُحَذِّرُهُمْ هَؤُلَاءِ الرَّهْطَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَغْصِبُوهُمْ أَمْرَهُمْ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لَا تَفْعَلْ فَإِنَّ الْمَوْسِمَ يَجْمَعُ رَعَاعَ النَّاسِ وَغَوْغَاءَهُمْ وَإِنَّهُمْ الَّذِينَ يَغْلِبُونَ عَلَى مَجْلِسِكَ إِذَا قُمْتَ فِي النَّاسِ فَأَخْشَى أَنْ تَقُولَ مَقَالَةً يَطِيرُ بِهَا أُولَئِكَ فَلَا يَعُوهَا وَلَا يَضَعُوهَا عَلَى مَوَاضِعِهَا وَلَكِنْ حَتَّى تَقْدَمَ الْمَدِينَةَ فَإِنَّهَا دَارُ الْهِجْرَةِ وَالسُّنَّةِ وَتَخْلُصَ بِعُلَمَاءِ النَّاسِ وَأَشْرَافِهِمْ فَتَقُولَ مَا قُلْتَ مُتَمَكِّنًا فَيَعُونَ مَقَالَتَكَ وَيَضَعُونَهَا مَوَاضِعَهَا فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَئِنْ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ سَالِمًا صَالِحًا لَأُكَلِّمَنَّ بِهَا النَّاسَ فِي أَوَّلِ مَقَامٍ أَقُومُهُ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فِي عَقِبِ ذِي الْحِجَّةِ وَكَانَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَجَّلْتُ الرَّوَاحَ صَكَّةَ الْأَعْمَى فَقُلْتُ لِمَالِكٍ وَمَا صَكَّةُ الْأَعْمَى قَالَ إِنَّهُ لَا يُبَالِي أَيَّ سَاعَةٍ خَرَجَ لَا يَعْرِفُ الْحَرَّ وَالْبَرْدَ وَنَحْوَ هَذَا فَوَجَدْتُ سَعِيدَ بْنَ زَيْدٍ عِنْدَ رُكْنِ الْمِنْبَرِ الْأَيْمَنِ قَدْ سَبَقَنِي فَجَلَسْتُ حِذَاءَهُ تَحُكُّ رُكْبَتِي رُكْبَتَهُ فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ طَلَعَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَمَّا رَأَيْتُهُ قُلْتُ لَيَقُولَنَّ الْعَشِيَّةَ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ مَقَالَةً مَا قَالَهَا عَلَيْهِ أَحَدٌ قَبْلَهُ قَالَ فَأَنْكَرَ سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ ذَلِكَ فَقَالَ مَا عَسَيْتَ أَنْ يَقُولَ مَا لَمْ يَقُلْ أَحَدٌ فَجَلَسَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمَّا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ قَامَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ أَيُّهَا النَّاسُ فَإِنِّي قَائِلٌ مَقَالَةً قَدْ قُدِّرَ لِي أَنْ أَقُولَهَا لَا أَدْرِي لَعَلَّهَا بَيْنَ يَدَيْ أَجَلِي فَمَنْ وَعَاهَا وَعَقَلَهَا فَلْيُحَدِّثْ بِهَا حَيْثُ انْتَهَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ وَمَنْ لَمْ يَعِهَا فَلَا أُحِلُّ لَهُ أَنْ يَكْذِبَ عَلَيَّ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَقِّ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ وَكَانَ مِمَّا أَنْزَلَ عَلَيْهِ آيَةُ الرَّجْمِ فَقَرَأْنَاهَا وَوَعَيْنَاهَا وَرَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ فَأَخْشَى إِنْ طَالَ بِالنَّاسِ زَمَانٌ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ لَا نَجِدُ آيَةَ الرَّجْمِ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَيَضِلُّوا بِتَرْكِ فَرِيضَةٍ قَدْ أَنْزَلَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَالرَّجْمُ فِي كِتَابِ اللَّهِ حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أُحْصِنَ مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ إِذَا قَامَتْ الْبَيِّنَةُ أَوْ الْحَبَلُ أَوْ الِاعْتِرَافُ أَلَا وَإِنَّا قَدْ كُنَّا نَقْرَأُ لَا تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ فَإِنَّ كُفْرًا بِكُمْ أَنْ تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ أَلَا وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُطْرُونِي كَمَا أُطْرِيَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّمَا أَنَا عَبْدُ اللَّهِ فَقُولُوا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ وَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّ قَائِلًا مِنْكُمْ يَقُولُ لَوْ قَدْ مَاتَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَايَعْتُ فُلَانًا فَلَا يَغْتَرَّنَّ امْرُؤٌ أَنْ يَقُولَ إِنَّ بَيْعَةَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَتْ فَلْتَةً أَلَا وَإِنَّهَا كَانَتْ كَذَلِكَ أَلَا وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَقَى شَرَّهَا وَلَيْسَ فِيكُمْ الْيَوْمَ مَنْ تُقْطَعُ إِلَيْهِ الْأَعْنَاقُ مِثْلُ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَلَا وَإِنَّهُ كَانَ مِنْ خَبَرِنَا حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ عَلِيًّا وَالزُّبَيْرَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُمَا تَخَلَّفُوا فِي بَيْتِ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَخَلَّفَتْ عَنَّا الْأَنْصَارُ بِأَجْمَعِهَا فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ وَاجْتَمَعَ الْمُهَاجِرُونَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا بَكْرٍ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى إِخْوَانِنَا مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْطَلَقْنَا نَؤُمُّهُمْ حَتَّى لَقِيَنَا رَجُلَانِ صَالِحَانِ فَذَكَرَا لَنَا الَّذِي صَنَعَ الْقَوْمُ فَقَالَا أَيْنَ تُرِيدُونَ يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ فَقُلْتُ نُرِيدُ إِخْوَانَنَا هَؤُلَاءِ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَا لَا عَلَيْكُمْ أَنْ لَا تَقْرَبُوهُمْ وَاقْضُوا أَمْرَكُمْ يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّهُمْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى جِئْنَاهُمْ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَإِذَا هُمْ مُجْتَمِعُونَ وَإِذَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ رَجُلٌ مُزَمَّلٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالُوا سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَقُلْتُ مَا لَهُ قَالُوا وَجِعٌ فَلَمَّا جَلَسْنَا قَامَ خَطِيبُهُمْ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ وَقَالَ أَمَّا بَعْدُ فَنَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَكَتِيبَةُ الْإِسْلَامِ وَأَنْتُمْ يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ رَهْطٌ مِنَّا وَقَدْ دَفَّتْ دَافَّةٌ مِنْكُمْ يُرِيدُونَ أَنْ يَخْزِلُونَا مِنْ أَصْلِنَا وَيَحْضُنُونَا مِنْ الْأَمْرِ فَلَمَّا سَكَتَ أَرَدْتُ أَنْ أَتَكَلَّمَ وَكُنْتُ قَدْ زَوَّرْتُ مَقَالَةً أَعْجَبَتْنِي أَرَدْتُ أَنْ أَقُولَهَا بَيْنَ يَدَيْ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَدْ كُنْتُ أُدَارِي مِنْهُ بَعْضَ الْحَدِّ وَهُوَ كَانَ أَحْلَمَ مِنِّي وَأَوْقَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى رِسْلِكَ فَكَرِهْتُ أَنْ أُغْضِبَهُ وَكَانَ أَعْلَمَ مِنِّي وَأَوْقَرَ وَاللَّهِ مَا تَرَكَ مِنْ كَلِمَةٍ أَعْجَبَتْنِي فِي تَزْوِيرِي إِلَّا قَالَهَا فِي بَدِيهَتِهِ وَأَفْضَلَ حَتَّى سَكَتَ فَقَالَ أَمَّا بَعْدُ فَمَا ذَكَرْتُمْ مِنْ خَيْرٍ فَأَنْتُمْ أَهْلُهُ وَلَمْ تَعْرِفْ الْعَرَبُ هَذَا الْأَمْرَ إِلَّا لِهَذَا الْحَيِّ مِنْ قُرَيْشٍ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ نَسَبًا وَدَارًا وَقَدْ رَضِيتُ لَكُمْ أَحَدَ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ أَيَّهُمَا شِئْتُمْ وَأَخَذَ بِيَدِي وَبِيَدِ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ الْجَرَّاحِ فَلَمْ أَكْرَهْ مِمَّا قَالَ غَيْرَهَا وَكَانَ وَاللَّهِ أَنْ أُقَدَّمَ فَتُضْرَبَ عُنُقِي لَا يُقَرِّبُنِي ذَلِكَ إِلَى إِثْمٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَتَأَمَّرَ عَلَى قَوْمٍ فِيهِمْ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَّا أَنْ تَغَيَّرَ نَفْسِي عِنْدَ الْمَوْتِ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ أَنَا جُذَيْلُهَا الْمُحَكَّكُ وَعُذَيْقُهَا الْمُرَجَّبُ مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ فَقُلْتُ لِمَالِكٍ مَا مَعْنَى أَنَا جُذَيْلُهَا الْمُحَكَّكُ وَعُذَيْقُهَا الْمُرَجَّبُ قَالَ كَأَنَّهُ يَقُولُ أَنَا دَاهِيَتُهَا قَالَ وَكَثُرَ اللَّغَطُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ حَتَّى خَشِيتُ الِاخْتِلَافَ فَقُلْتُ ابْسُطْ يَدَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ فَبَسَطَ يَدَهُ فَبَايَعْتُهُ وَبَايَعَهُ الْمُهَاجِرُونَ ثُمَّ بَايَعَهُ الْأَنْصَارُ وَنَزَوْنَا عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ قَتَلْتُمْ سَعْدًا فَقُلْتُ قَتَلَ اللَّهُ سَعْدًا وَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْنَا فِيمَا حَضَرْنَا أَمْرًا هُوَ أَقْوَى مِنْ مُبَايَعَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَشِينَا إِنْ فَارَقْنَا الْقَوْمَ وَلَمْ تَكُنْ بَيْعَةٌ أَنْ يُحْدِثُوا بَعْدَنَا بَيْعَةً فَإِمَّا أَنْ نُتَابِعَهُمْ عَلَى مَا لَا نَرْضَى وَإِمَّا أَنْ نُخَالِفَهُمْ فَيَكُونَ فِيهِ فَسَادٌ فَمَنْ بَايَعَ أَمِيرًا عَنْ غَيْرِ مَشُورَةِ الْمُسْلِمِينَ فَلَا بَيْعَةَ لَهُ وَلَا بَيْعَةَ لِلَّذِي بَايَعَهُ تَغِرَّةً أَنْ يُقْتَلَا قَالَ مَالِكٌ وَأَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ الرَّجُلَيْنِ اللَّذَيْنِ لَقِيَاهُمَا عُوَيْمِرُ بْنُ سَاعِدَةَ وَمَعْنُ بْنُ عَدِيٍّ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ الَّذِي قَالَ أَنَا جُذَيْلُهَا الْمُحَكَّكُ وَعُذَيْقُهَا الْمُرَجَّبُ الْحُبَابُ بْنُ الْمُنْذِرِ
[Ishaq Bin Isa Ath Thabba] diris al ni, ke [Malik Bin Anas] diris al mi [Ibn Shihab] de ['Ubaidillah Bin Abdullah Bin 'Utbah Bin Mas'ud], ke [Ibn Abbas] informis lin, ke [Abdurrahman Bin Auf] revenis al sia rajdobesto. Ibn Abbas diris; 'Mi estis vizitanta Abdurrahman Bin Auf, kaj li renkontis min dum mi atendis lin. Tiu okazaĵo okazis en Mina dum la lasta Hadĝo-sezono, kiun Umar Bin Al Khattab plenumis. Abdurrahman diris; 'Efektive, viro venis al Umar Bin Al Khattab kaj diris; 'Se Umar estus mortinta, mi ĵurus fidelecon al tiu kaj tiu'. Umar respondis; 'Mi ankoraŭ vivas inter la homoj, do mi avertas tiujn, kiuj volas uzurpi la gvidadon de la popolo'. Abdurrahman Bin Auf diris; Mi diris; 'Ho Komandanto de la Fideluloj, ne faru tion! ĉar ĉi tiu Hadĝo-sezono kolektis la malaltajn klasojn kaj la stultajn inter ili, kaj efektive ili estas tiuj, kiuj dominas vian kunvenon, se vi staras meze de la homoj, mi timas, ke vi diros vorton, kiu igos ilin senatentaj, tiel ke ili ne povos kompreni ĝin nek meti ĝin en ĝian lokon, sed -prokrastu tion, kion vi volas diri- ĝis vi alvenos en Medino, efektive Medino estas la loko de Hijro kaj Sunao, kaj vi povas solvi -ĉi tiun problemon- kun la kleruloj kaj iliaj honorindaj homoj, por ke vi povu diri tion, kion vi diros trankvile, tiam ili komprenos viajn vortojn kaj metos ilin en ilian ĝustan lokon'. Tiam Umar diris; 'Kiam mi alvenos en Medino sekure kaj bone, mi certe transdonos tion al la homoj en la loko, kie mi unue metis piedon'. Do kiam ni alvenis en Medino antaŭ la monato Dhul Hijjah kaj koincidis kun vendredo, mi - Abdurrahman - tuj iris al Shakkatul A'ma', - mi demandis Malik; 'Kion signifas Shakkatul A'ma?' Li respondis; 'Ĝi signifas, ke li ne zorgas je kioma horo li iras, ne zorgas kiam estas varme aŭ malvarme kaj simile'. - tiam mi trovis, ke Sa'id Bin Zaid antaŭiris min dekstre de la predikejo, tiam mi sidiĝis antaŭ li, tuŝante mian genuon al lia genuo, baldaŭ post kiam Umar aperis, kiam mi vidis lin, mi diris; 'Ĉi-posttagmeze, vorto, kiun neniu iam diris antaŭe, estos eldirita sur ĉi tiu predikejo'. Abdurrahman Bin Auf diris; 'Sa'id Bin Zaid neis -miajn vortojn- tion, tiam li diris; 'Kion? Ĉu vi atendas, ke li diru vorton, kiun neniu iam diris?' Tiam Umar sidiĝis sur la predikejo, kaj post kiam la Mu'adzino silentis - finis voki al preĝo -, li [-Umar-] stariĝis kaj laŭdis Dion per laŭdo inda je Li, tiam diris; 'Amma ba'du, ho popolo, efektive mi diros vorton, kiun mi estas destinita diri, mi ne scias, eble estas ĉar mia tempo venis antaŭ mi, kiu ajn komprenas kaj komprenas la vorton, tiu diru ĝin kien ajn lia veturilo atingas. Kiu ajn ne komprenas ĝin, tiam mi ne permesas al li mensogi al mi, efektive Alaho Tabaraka Wata'ala sendis Mohamedon kun la vero, kaj Li revelaciis la Libron al li, inter la versoj, kiuj estis revelaciitaj al li, estas la verso pri la leĝo de ŝtonumado, poste ni legis ĝin kaj komprenis ĝin, poste la Mesaĝisto de Alaho sallallaahu 'alaihi wasallam efektivigis la leĝon de ŝtonumado kaj ni efektivigis ĝin post lia morto. Mi timas, ke longtempe homoj diros: 'Vere ni ne trovis verson - pri la leĝo de ŝtonumado'. Tiam devo, kiun Alaho revelaciis, estos forlasita. Efektive, la leĝo pri ŝtonumado estas rajto en la Libro de Alaho por iu ajn, kiu adultas, se li estas Muhŝon - iam edziĝinta - ĉu viro aŭ virino, se estas pruvo, gravedeco aŭ konfeso. Sciu, ke ni legis: "Ne malamu viajn patrojn, ĉar tio igos vin nekredantoj", sciu, ke la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: "Ne adoru min kiel li adoris Jesuon, filon de Maria, ĉar mi estas nur servisto, do diru: "Lia servisto kaj mesaĝisto". Min atingis, ke iu inter vi diris: "Se Umar mortus, mi ĵurus fidelecon al tiu kaj tiu". Ne trompiĝu dirante: "Vere, la ĵuro de fideleco al Abu Bakr estis subita". Sciu, ke la ĵuro de fideleco efektive estis tia. Sciu, ke Alaho gardis kontraŭ la malbono de la promeso, kaj hodiaŭ estas neniu inter vi, kiu antaŭis vin, kies plejboneco ne povas esti rivalita de iu ajn kiel Abu Bakr. Sciu, ke inter la novaĵoj, kiuj atingis nin, kiam la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) mortis, estis, ke Ali, Zubair kaj tiuj kun ili malkonsentis en la domo de Fatima, la filino de la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li), kaj ĉiuj Ansar-oj malkonsentis kun ni en Thaqifah de Bani Sa'idah. Tiam la Muhajirin kolektiĝis kun Abu Bakr, kaj mi diris al li: "Ho Abu Bakr, ekiru kun ni al niaj fratoj, la Ansar-oj". Poste ni iris ĝis ni renkontis du justajn virojn, kaj ili rakontis al ni pri tio, kion faris la Ansar-oj. Ili demandis: "Kien vi iras, ho Muhajirin?" Mi respondis: "Ni iras al niaj fratoj, la Ansar-oj". Ili diris: "Ne alproksimiĝu al ili, aranĝu viajn aferojn, ho Muhajirin." Mi diris; “Je Alaho, ja ni venos al ili.” Tiam ni iris renkonti ilin en Tsaqifah Bani Sa'idah kaj ili kolektiĝis, meze de ili estis viro, kiu portis kovrilon, mi demandis; “Kiu estas ĉi tiu persono?” ili - la Ansar - respondis; “Sa'd Bin Ubadah”. Mi demandis; “Kial li?” Ili respondis; “Malsana”. Post kiam ni sidiĝis, ilia parolanto - la Ansar - stariĝis kaj laŭdis Dion kun laŭdo inda je Dio, kaj diris; “Amma ba'du, ni estas Ansharullah - la helpanto de la religio de Dio - kaj la islama armeo, dum vi, ho popolo de la Muhajirin, estas grupo el ni, ja grupo da homoj venis el vi - kiuj iras malrapide - kiuj fortranĉos nin de nia bazo, kaj elpelos nin el nia teritorio”. Kiam la parolanto silentis, mi volis paroli kaj pretigis surprizan paroladon. Mi volis diri tiun vorton antaŭ Abu Bakar kaj eviti koleron kontraŭ li, ĉar li estas pli milda kaj trankvila homo ol mi. Tiam Abu Bakar diris: "Planu planon!" Mi malamas, kiam mi devas koleri kontraŭ li, ĉar li estas pli milda kaj trankvila homo ol mi. Je Dio, se li ne lasas eĉ unu frazon, kiu impresas min en la parolado, kiun mi preparis, krom se li parolas ĝin spontanee pli bone, ĝis fine li silentas. Tiam li diris: "Amma ba'du, kion vi menciis pri boneco, vi estas ĝiaj fakuloj. Sed la araboj ne scias tion, krom la homoj de Kurajŝoj. Ili estas la araba raso kun la plej meza deveno kaj loĝloko. Efektive, mi elektis unu el ĉi tiuj du homoj por vi, kiun el la du vi preferus?" Abu Bakr tenis mian manon kaj la manon de Abu Ubaidah Bin Al Jarrah, do mi ne povis devigi lin diri ion alian ol tion. Je Dio, mi devus iri antaŭen kaj poste havi mian kolon detranĉita, mi preferas tion, ĉar ĝi ne povas alproksimigi min al peko, ol esti la gvidanto de popolo dum estas Abu Bakr inter ili, krom se ĝi ŝanĝas min kiam -mi- mortas. Tiam unu el la Ansar diris; 'anaa judzailuha al muhakkak - mi estas la ligno de la skabia kamelo por ke ĝi povu rapide marŝi - ' wa 'udzaikuha al muroojjab - daktilujo subtenata de arbo aŭ ligno ĉar oni timas, ke ĝi falos ĉar ĝi estas tre alta kaj ĝia frukto estas peza -, el ni estas gvidanto kaj el vi estas gvidanto, ho popolo de Kurajŝoj. -Mi -Ishaq Bin Musa At Thabba'- diris al Malik; 'Kio estas la signifo de 'anaa judzailuha al muhakkak wa 'udzaikuha al muroojjab?' Malik respondis; 'Kvazaŭ li dirus, ke mi estas la katastrofo'. - Umar diris; 'La voĉoj, kiujn oni ne komprenas, fariĝas pli kaj pli multaj kaj pli laŭtaj, tiel ke mi timas, ke estos disputo, tiam mi diris; 'Malfermu vian manon, ho Abu Bakr!' Tiam li malfermis sian manon kaj mi ĵuris fidelecon al li, la Muhajirin ĵuris fidelecon al li kaj la Ansar ankaŭ ĵuris fidelecon al li. Tiam ni saltis al Sa'd Bin Ubadah, kaj unu el ili - la Ansar - diris: 'Vi mortigis Sa'd', mi respondis; 'Alaho, kiu mortigis Sa'd', Umar diris; 'Je Alaho, ni ne trovis ion pli fortan ol la fideleco-ĵuro de Abu Bakr en nia kunveno, ni timis, ke se tiuj homoj disiĝus de ni, dum la fideleco-ĵuro ne estus tie, tiam ili farus fideleco-ĵuron post ni. Tiel, eblas, ke ni sekvus ilin en io, kio ne plaĉas al ni aŭ kontraŭas ilin, tiel ke okazus detruo.' Do kiu ajn ĵuras fidelecon al gvidanto sen konsulti la islamanojn, lia promeso estas malvalida, kaj ne ekzistas rajto je fideleco por tiu, kiu ĵuras fidelecon al li, oni timas, ke ambaŭ - tiu, kiu ĵuras fidelecon kaj tiu, kiu ĵuris fidelecon - estos mortigitaj'. Malik diris; kaj Ibn Ŝihab informis nin de Urwah Bin Az-Zubair; ke la du viroj, kiujn li renkontis, estis Uwaimir Bin Sa'idah kaj Ma'n Bin Adi. Ibn Ŝihab diris: 'Sa'id Bin Al Musayyib informis min, ke la persono, kiu diris: 'anaa judzailuha al muhakkak wa 'udzaikuha al muroojjab', estas Al Hubab Bin Al Mundhir'.
Hadith
Imam Ahmad : 369
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرِ دُورِ الْأَنْصَارِ بَنِي النَّجَّارِ ثُمَّ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ ثُمَّ بَلْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ ثُمَّ بَنِي سَاعِدَةَ وَقَالَ فِي كُلِّ دُورِ الْأَنْصَارِ خَيْرٌ
Estis rakontite al ni [Ishaq bin Isa], ke Malik informis min de [Yahya bin Sa'id], ke li aŭdis [Anas bin Malik] diri; La Mesaĝisto de Alaho diris: 'Sciu, ke mi informas vin, ke la plej bonaj domoj de la Ansar estas Bani Najjar, poste Bani Abdul Ashhal, poste Balharith bin Khazraj, poste Bani Sa'idah', kaj li diris; 'Ĉiu domo de la Ansar estas bona'.
Hadith
Imam Ahmad : 370
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُتَبَايِعَانِ بِالْخِيَارِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا أَوْ يَكُونُ الْبَيْعُ خِيَارًا
Ĝin rakontis al ni [Ishaq Ibn Isa] de [Malik] de [Nafi'] de [Ibn Umar] kiu diris; La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'La vendisto kaj la aĉetanto ambaŭ rajtas elekti, kondiĉe ke ili ne disiĝis, aŭ la vendo kaj aĉeto estas elekto.'
Hadith
Imam Ahmad : 371
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَنْبَأَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ حَبَلِ الْحَبَلَةِ
Rakontis al ni [Ishaq Bin Isa] rakontis al ni [Malik] de [Nafi'] de [Ibn Umar] li diris; ke la Mesaĝisto de Alaho, Dio benu lin kaj donu al li pacon, malpermesis la vendon de Habalul Habalah - la vendon kaj aĉeton de kamelaj fetoj, kiuj supozeble estas inaj-'.
Hadith
Imam Ahmad : 372
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَنْبَأَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنَّا نَتَبَايَعُ الطَّعَامَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَبْعَثُ عَلَيْنَا مَنْ يَأْمُرُنَا بِنَقْلِهِ مِنْ الْمَكَانِ الَّذِي ابْتَعْنَاهُ فِيهِ إِلَى مَكَانٍ سِوَاهُ قَبْلَ أَنْ نَبِيعَهُ
Estis rakontite al ni [Ishaq bin Isa] ke [Malik] rakontis al ni de [Nafi'] de [Ibn Umar] kiu diris: 'Ni kutimis aĉeti kaj vendi manĝaĵojn dum la tempo de la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li), poste li sendis iun al ni por transporti la varojn, kiujn ni aĉetis, de ilia loko al alia loko antaŭ ol vendi ilin denove.'
Hadith
Imam Ahmad : 373
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ ابْتَاعَ طَعَامًا فَلَا يَبِعْهُ حَتَّى يَسْتَوْفِيَهُ
Estis rakontite al ni [Ishaq bin Isa] ke [Malik] rakontis al ni de [Nafi'] de [Ibn Umar] ke li diris: La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Kiu ajn aĉetas manĝaĵon, tiam li ne vendu ĝin ĝis li ricevas ĝin plene.'
Hadith
Imam Ahmad : 374
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَنْبَأَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَعْتَقَ شِرْكًا لَهُ فِي عَبْدٍ فَكَانَ لَهُ مَا يَبْلُغُ ثَمَنَ الْعَبْدِ فَإِنَّهُ يُقَوَّمُ قِيمَةَ عَدْلٍ فَيُعْطَى شُرَكَاؤُهُ حَقَّهُمْ وَعَتَقَ عَلَيْهِ الْعَبْدَ وَإِلَّا فَقَدْ أَعْتَقَ مَا أَعْتَقَ
Estis rakontite al ni [Ishaq bin Isa] ke [Malik] rakontis al ni de [Nafi'] de [Ibn Umar] ke la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Kiu ajn liberigas sklavon, kiu estas komune posedata, tiam li havas ŝuldon laŭ la valoro de la sklavo, tiam li dividas ĝin egale, tiam li donas al la aliaj partneroj iliajn rajtojn, post tio li liberigas sian sklavon, se ne, tiam li liberigis la sklavon, kiun li liberigis.'
Hadith
Imam Ahmad : 375
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ سَعِيدٍ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَجُلٌ لَاعَنَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ فَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمَا وَذَكَرَ الْحَدِيثَ
[Sufyan] rakontis al ni de [Ayyub] de [Sa'id] kiu diris; Mi diris al [Ibn Umar], ke estis edzo, kiu amoris kun sia edzino, do li diris; 'La Mesaĝisto de Alaho apartigis ilin - edzon kaj edzinon -,' tiam li menciis la haditon.
Hadith
Imam Ahmad : 376
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَوْفٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي الْفَارِسِيَّ قَالَ أَبِي أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ يَزِيدَ قَالَ قَالَ لَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قُلْتُ لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ مَا حَمَلَكُمْ عَلَى أَنْ عَمَدْتُمْ إِلَى الْأَنْفَالِ وَهِيَ مِنْ الْمَثَانِي وَإِلَى بَرَاءَةٌ وَهِيَ مِنْ الْمِئِينَ فَقَرَنْتُمْ بَيْنَهُمَا وَلَمْ تَكْتُبُوا قَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ بَيْنَهُمَا سَطْرًا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَوَضَعْتُمُوهَا فِي السَّبْعِ الطِّوَالِ مَا حَمَلَكُمْ عَلَى ذَلِكَ قَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ مِمَّا يَأْتِي عَلَيْهِ الزَّمَانُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ مِنْ السُّوَرِ ذَوَاتِ الْعَدَدِ وَكَانَ إِذَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ الشَّيْءُ يَدْعُو بَعْضَ مَنْ يَكْتُبُ عِنْدَهُ يَقُولُ ضَعُوا هَذَا فِي السُّورَةِ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا كَذَا وَكَذَا وَيُنْزَلُ عَلَيْهِ الْآيَاتُ فَيَقُولُ ضَعُوا هَذِهِ الْآيَاتِ فِي السُّورَةِ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا كَذَا وَكَذَا وَيُنْزَلُ عَلَيْهِ الْآيَةُ فَيَقُولُ ضَعُوا هَذِهِ الْآيَةَ فِي السُّورَةِ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا كَذَا وَكَذَا وَكَانَتْ الْأَنْفَالُ مِنْ أَوَائِلِ مَا أُنْزِلَ بِالْمَدِينَةِ وَبَرَاءَةٌ مِنْ آخِرِ الْقُرْآنِ فَكَانَتْ قِصَّتُهَا شَبِيهًا بِقِصَّتِهَا فَقُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُبَيِّنْ لَنَا أَنَّهَا مِنْهَا وَظَنَنْتُ أَنَّهَا مِنْهَا فَمِنْ ثَمَّ قَرَنْتُ بَيْنَهُمَا وَلَمْ أَكْتُبْ بَيْنَهُمَا سَطْرًا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ قَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ وَوَضَعْتُهَا فِ السَّبْعِ الطِّوَالِ
Jahya bin Sa'id rakontis al ni. Muhammad bin Ja'far rakontis al ni. Yazid, la Fariseo. Mia patro Ahmad bin Hanbal, rakontis al ni. Muhammad bin Ja'far rakontis al ni. Yazid diris: Ibn Abbas diris: Mi demandis Uthman bin Affan: Kio igis vin intence meti Suraon Al-Anfal, kvankam ĝi estas el la Al-Mathani, kaj Suraon Bara'ah, dum ĝi estas el la Mi'in, kaj vi kombinis ilin kaj ne skribis. Ibn Ja'far diris: Kaj vi ne skribis inter ili la limon de 'Bismillahir Rahmanir Raheem' kaj vi metis ĝin sur literon, kiu estas sep longa. Kio igis vin fari tion? Uthman diris: 'La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: "Kiam venis tempo al li kaj letero estis revelaciita al li kun granda nombro da versoj, kaj kiam revelacio estis revelaciita al li, li alvokis kelkajn el la skribistoj, tiam li diris: 'Metu ĉi tion en la leteron, kiu estas menciita en ĝi tiel kaj tiel,' kaj kiam kelkaj versoj estis revelaciitaj al li, li diris: 'Metu ĉi tiun verson kaj ĉi tiun verson en la leteron, kiu estas menciita en ĝi tiel kaj tiel,' kaj kiam verso estis revelaciita al li, li diris: 'Metu ĉi tiun verson en la leteron, kiu estas menciita en ĝi tiel kaj tiel,' kaj Surao Al-Anfal estis inter la unuaj leteroj revelaciitaj en Medino, dum Bara'ah - At-Taubah - estis inter la lastaj leteroj revelaciitaj en Medino, kaj ĝia enhavo estis simila al la enhavo de Surao Al-Anfal, tiam la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) mortis, dum ne estis klarigite al ni, ke ĝi - Bara'ah - estis inter la leteroj el Surao Al-Anfal, do mi konsideris ĝin deveni de ĝi, do mi kombinis ilin kaj ne skribis apartigilon inter ili per 'Bismillaahir rahmaanir rahiim' - Ibn ja'far diris; - 'kaj mi metis ĝin en grupon de sep longaj literoj'.
Hadith
Imam Ahmad : 377
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّ حُمْرَانَ أَخْبَرَهُ قَالَ تَوَضَّأَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْبَلَاطِ ثُمَّ قَالَ لَأُحَدِّثَنَّكُمْ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا آيَةٌ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ دَخَلَ فَصَلَّى غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلَاةِ الْأُخْرَى حَتَّى يُصَلِّيَهَا
Jaĥa bin Sa'id rakontis al ni de Hisham bin 'Urwah, ke Humran rakontis al li, dirante: 'Uthman faris lavadon sur la planko kaj poste diris: 'Mi rakontos al vi haditon, kiun mi aŭdis de la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li). Se ne estus verso en la Libro de Alaho, mi ne rakontus al vi pri ĝi. Mi aŭdis la Mesaĝiston de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diri: 'Kiu ajn faras lavadon kaj faras ĝin bela, poste eniras la moskeon kaj faras preĝon, liaj pekoj inter lia lavado kaj la aliaj preĝoj, kiujn li faris, estos pardonitaj.'
Hadith
Imam Ahmad : 378
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مَالِكٍ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُحْرِمُ لَا يَنْكِحُ وَلَا يُنْكِحُ وَلَا يَخْطُبُ
Jaĥia bin Sa'id rakontis al ni de Malik. Nafi rakontis al mi de Nubaih bin Wahab de Aban bin Uthman de sia patro, de la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) kiu diris: "Persono, kiu estas en la stato de ihram, ne edziĝu, ne donu geedzecon, kaj ne prediku."
Hadith
Imam Ahmad : 379
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ حَرْمَلَةَ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدًا يَعْنِي ابْنَ الْمُسَيَّبِ قَالَ خَرَجَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَاجًّا حَتَّى إِذَا كَانَ بِبَعْضِ الطَّرِيقِ قِيلَ لِعَلِيٍّ رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَيْهِمَا إِنَّهُ قَدْ نَهَى عَنْ التَّمَتُّعِ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لِأَصْحَابِهِ إِذَا ارْتَحَلَ فَارْتَحِلُوا فَأَهَلَّ عَلِيٌّ وَأَصْحَابُهُ بِعُمْرَةٍ فَلَمْ يُكَلِّمْهُ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي ذَلِكَ فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَلَمْ أُخْبَرْ أَنَّكَ نَهَيْتَ عَنْ التَّمَتُّعِ بِالْعُمْرَةِ قَالَ فَقَالَ بَلَى قَالَ فَلَمْ تَسْمَعْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَمَتَّعَ قَالَ بَلَى
Yahya rakontis al ni de Ibn Harmalah, ke li diris: Mi aŭdis Sa'id Ibn al-Musayyib diri: 'Uthman bin Affan ekiris por plenumi Hadĝon, kaj kiam li atingis la mezon de la vojaĝo, oni diris al Ali, ke li (Uthman) malpermesis la Tamattu' en Umrah ĝis la Hadĝo, do Ali diris al siaj kunuloj: 'Se li iras, tiam vi iras.' Tiam Ali kaj liaj kunuloj komencis intenci plenumi Umrah, kaj Uthman ne informis lin, do Ali diris al li: 'Mi ne estis informita, ke vi malpermesis la Tamattu' en Umrah.' Said bin al-Musayyib diris: 'Jes.' Ali diris: 'Ĉu vi ne aŭdis, ke la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) plenumis la Tamattu'?' Uthman respondis: 'Jes.'
Hadith
Imam Ahmad : 380
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ عَامِرِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ ثَلَاثًا ثَلَاثًا
Estis rakontite al ni [Waki'] el [Israelo] de ['Amir Bin Syaqiq] de [Abu Wa`il] de [Uthman Bin Affan], ke la Mesaĝisto de Alaho, ŝlallahu 'alaihi wasallam, faris lavadon tri fojojn.
