Imam Ahmad : 261
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ أَنَّ الْيَهُودَ قَالُوا لِعُمَرَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً لَوْ أُنْزِلَتْ فِينَا لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ حَيْثُ أُنْزِلَتْ وَأَيَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أُنْزِلَتْ أُنْزِلَتْ يَوْمَ عَرَفَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ قَالَ سُفْيَانُ وَأَشُكُّ يَوْمَ جُمُعَةٍ أَوْ لَا يَعْنِي { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا }
[Abdurrahman] rakontis al ni [Sufyan] de [Qais Bin Muslim] de [Thariq Bin Syihab], ke la Judoj diris al Umar: 'Vere, vi deklamas verson, se ĝi estus revelaciita al ni, ni certe farus la tagon de ĝia revelacio festo'. Tiam [Umar] respondis: 'Vere, mi scias tre bone, kie ĝi estis revelaciita, en kiu tago ĝi estis revelaciita, kaj mi scias, kie la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) estis, kiam ĝi estis revelaciita, ke ĝi estis revelaciita en la tago de Arafah kaj la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) plenumis la preĝadon ĉe Arafah'. Sufyan diris: Mi dubas, ĉu estas vendredo aŭ ne. Tio estas la verso: 'En ĉi tiu tago Mi perfektigis vian religion por vi, kaj kompletigis Mian favoron sur vi, kaj aprobis por vi Islamon kiel vian religion'. -QS Al Ma'idah-verso: 3-.
Imam Ahmad : 262
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِالْبَطْحَاءِ فَقَالَ بِمَ أَهْلَلْتَ قُلْتُ بِإِهْلَالٍ كَإِهْلَالِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ سُقْتَ مِنْ هَدْيٍ قُلْتُ لَا قَالَ طُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ حِلَّ فَطُفْتُ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ أَتَيْتُ امْرَأَةً مِنْ قَوْمِي فَمَشَّطَتْنِي وَغَسَلَتْ رَأْسِي فَكُنْتُ أُفْتِي النَّاسَ بِذَلِكَ بِإِمَارَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَإِمَارَةِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَإِنِّي لَقَائِمٌ فِي الْمَوْسِمِ إِذْ جَاءَنِي رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فِي شَأْنِ النُّسُكِ فَقُلْتُ أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ كُنَّا أَفْتَيْنَاهُ فُتْيَا فَهَذَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ قَادِمٌ عَلَيْكُمْ فَبِهِ فَأْتَمُّوا فَلَمَّا قَدِمَ قُلْتُ مَا هَذَا الَّذِي قَدْ أَحْدَثْتَ فِي شَأْنِ النُّسُكِ قَالَ إِنْ نَأْخُذْ بِكِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ { وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ } وَإِنْ نَأْخُذْ بِسُنَّةِ نَبِيِّنَا فَإِنَّهُ لَمْ يَحِلَّ حَتَّى نَحَرَ الْهَدْيَ
[Abdurrahman] rakontis al ni [Sufyan] rakontis al ni de [Qais bin Muslim] de [Tariq bin Shihab] de [Abu Musa] li diris; Mi venis al la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) kiam li estis en Batha, tiam li demandis: Kun kia intenco vi entreprenis la Hadĝon/Umrah-? Mi respondis; Kun la intenco, kiel la Profeto celis. Li demandis: Ĉu vi alportis beston por ofero? Mi respondis; Ne, li diris: Faru Tavafon de la Kaaba, Safa kaj Marwah, tiam vi kompletigos la Hadĝon/Umrah-. Do mi plenumis Tavafon de la Kaaba kaj Sa'i inter Safa kaj Marwah, tiam mi venis al mia edzino de mia popolo kaj ŝi kombis miajn harojn kaj lavis mian kapon. Do mi donis fatvon al tiaj homoj laŭ ordonoj de Abu Bakr kaj Umar, kaj dum mi deĵoris dum la Hadĝa sezono, viro venis kaj diris; “Vere, vi ne scias, kion la Komandanto de la Kredantoj faris rilate al la ritoj de la Hadĝo.” Mi respondis; “Ho homoj, al kiu ajn ni donis fatvon, tiam ĉi tiu [Komandanto de la Kredantoj] venas al vi kaj vi sekvas lin.” Do kiam li venis, mi demandis lin; “Kion vi faris rilate al la ritoj de la Hadĝo?” Li respondis; “Ni nur prenis el la Libro de Alaho Ta'ala, ĉar Alaho Ta'ala Ta'ala diris; “Kaj kompletigu la Hadĝon kaj 'Umraon por Alaho' -QS Al Baqarah; 196- kaj se ni prenas la Sunaon de nia Profeto, tiam li ne plenumis ta'halul krom post buĉado de la buĉita besto.”
Imam Ahmad : 263
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُقَبِّلُ الْحَجَرَ وَيَقُولُ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ لَا تَضُرُّ وَلَا تَنْفَعُ وَلَكِنِّي رَأَيْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَ حَفِيًّا
[Abdurrahman] rakontis al ni de [Sufyan] de [Ibrahim bin Abdul A'la] de [Suwaid bin Ghafalah] li diris; Mi vidis [Umar] kisi la Nigran Ŝtonon dirante; 'Vere mi scias, ke vi estas nur ŝtono, kiu povas nek damaĝi nek utili, sed ĉar mi vidis Abul Qasim sallallahu 'alaihi wasallam - kisi vin zorge'.
Imam Ahmad : 264
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنِ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ سَمِعْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا لَا يُفِيضُونَ مِنْ جَمْعٍ حَتَّى تُشْرِقَ الشَّمْسُ عَلَى ثَبِيرٍ قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَكَانُوا يَقُولُونَ أَشْرِقْ ثَبِيرُ كَيْمَا نُغِيرُ يَعْنِي فَخَالَفَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ
Abdurrahman rakontis al ni de Sufyan kaj Abdurrazzaq rakontis al ni de Abu Ishaq de Amr ibn Maimun kiu diris: Umar diris: Abdurrazzaq diris: Mi aŭdis Umar diri: La politeistoj ne forlasis Muzdalifah ĝis la suno leviĝis super Thabir. Abdurrazzaq diris: Ili diris: Lasu la sunon leviĝi super Thabir por ke ni povu foriri. La Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) tiam kontraŭdiris ilin kaj forlasis Muzdalifah antaŭ sunleviĝo.
Imam Ahmad : 265
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ فَكَانَ فِيمَا أَنْزَلَ عَلَيْهِ آيَةُ الرَّجْمِ فَقَرَأْنَا بِهَا وَعَقَلْنَاهَا وَوَعَيْنَاهَا فَأَخْشَى أَنْ يَطُولَ بِالنَّاسِ عَهْدٌ فَيَقُولُوا إِنَّا لَا نَجِدُ آيَةَ الرَّجْمِ فَتُتْرَكَ فَرِيضَةٌ أَنْزَلَهَا اللَّهُ تَعَالَى وَإِنَّ الرَّجْمَ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أَحْصَنَ مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ إِذَا قَامَتْ الْبَيِّنَةُ أَوْ كَانَ الْحَبَلُ أَوْ الِاعْتِرَافُ
Li diris al ni [Abdurrahman] diris al ni [Malik] el [Az Zuhri] el ['Ubaidillah Bin Abdullah] el [Ibn Abbas] li diris; [Umar] diris; 'Vere Alaho Ta'ala sendis Mohamedon sallallaahu 'alaihi wasallam kaj revelaciis la Libron - Al-Koran - al li. Kaj inter la versoj, kiuj estis revelaciitaj al li, estis la verso pri la leĝo de ŝtonumado. Ni legis ĝin, komprenis kaj komprenis la verson, do mi timas, ke post longa tempo homoj diros: 'Vere ni ne trovas verson pri la leĝo de ŝtonumado'. Tiam devo, kiun Alaho Ta'ala revelaciis, estas forlasita. Efektive, la leĝo de ŝtonumado estas rajto - vera - en la Libro de Alaho Ta'ala al iu ajn, kiu adultas, se ŝi estas Muhŝon se estas pruvo, aŭ estas graveda aŭ kun konfeso'.
Imam Ahmad : 266
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُ هِشَامَ بْنَ حَكِيمٍ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ فِي الصَّلَاةِ عَلَى غَيْرِ مَا أَقْرَؤُهَا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْرَأَنِيهَا فَأَخَذْتُ بِثَوْبِهِ فَذَهَبْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي سَمِعْتُهُ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ عَلَى غَيْرِ مَا أَقْرَأْتَنِيهَا فَقَالَ اقْرَأْ فَقَرَأَ الْقِرَاءَةَ الَّتِي سَمِعْتُهَا مِنْهُ فَقَالَ هَكَذَا أُنْزِلَتْ ثُمَّ قَالَ لِي اقْرَأْ فَقَرَأْتُ فَقَالَ هَكَذَا أُنْزِلَتْ إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ أُنْزِلَ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّهُمَا سَمِعَا عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ مَرَرْتُ بِهِشَامِ بْنِ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
[Abdurrahman] rakontis al ni de [Malik] de [Az-Zuhri] de ['Urwah] de [Abdurrahman Bin 'Abd] de [Umar Bin Al Khattab] li diris; 'Mi aŭdis Hiŝamon Bin Hakim deklami Suraon Al Furqan en preĝo ne kiel mi deklamis ĝin, kvankam la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) deklamis ĝin al mi, do mi tiris lian ĉemizon kaj alportis ĝin al la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li), tiam mi diris; 'Ho Mesaĝisto de Alaho, mi aŭdis lin deklami Suraon Al Furqan ne kiel mi deklamis ĝin'. Do li diris: 'Deklamu -Ho Hiŝamo-!' Hiŝamo tiam deklamis la deklamadon, kiun mi aŭdis de li, tiam li diris: 'Tiel estis revelaciita la Surao'. Tiam li diris denove: 'Deklamu -Ho Umar-!' Kaj mi deklamis ĝin, tiam li diris; 'Tiel estis revelaciita la Surao, efektive ĉi tiu Korano estis revelaciita en sep literoj - sep dialektoj -, do deklamu ĝin per facila deklamado'. Rakontis al ni [Abdurrazzaq] rakontis al ni [Ma'mar] el [Az Zuhri] el ['Urwah] el [Al Miswar Bin Makhramah] kaj [Abdurrahman Bin Abdul Qori], ke ili ambaŭ aŭdis Umar diri; 'Mi preterpasis Hisham Bin Hakim Bin Hizam kaj li deklamis Suraon Al Furqon,' tiam li menciis la signifon de la hadito.
Imam Ahmad : 267
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّعْدِيِّ قَالَ قَالَ لِي عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَلَمْ أُحَدَّثْ أَنَّكَ تَلِي مِنْ أَعْمَالِ النَّاسِ أَعْمَالًا فَإِذَا أُعْطِيتَ الْعُمَالَةَ لَمْ تَقْبَلْهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا تُرِيدُ إِلَى ذَاكَ قَالَ أَنَا غَنِيٌّ لِي أَعْبُدٌ وَلِي أَفْرَاسٌ أُرِيدُ أَنْ يَكُونَ عَمَلِي صَدَقَةً عَلَى الْمُسْلِمِينَ قَالَ لَا تَفْعَلْ فَإِنِّي كُنْتُ أَفْعَلُ مِثْلَ الَّذِي تَفْعَلُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِينِي الْعَطَاءَ فَأَقُولُ أَعْطِهِ مَنْ هُوَ أَفْقَرُ إِلَيْهِ مِنِّي فَقَالَ خُذْهُ فَإِمَّا أَنْ تَمَوَّلَهُ وَإِمَّا أَنْ تَصَدَّقَ بِهِ وَمَا آتَاكَ اللَّهُ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَأَنْتَ غَيْرُ مُشْرِفٍ لَهُ وَلَا سَائِلِهِ فَخُذْهُ وَمَا لَا فَلَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ لَقِيَ عُمَرُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ السَّعْدِيِّ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ تَصَدَّقْ بِهِ وَقَالَ لَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ
Diris al ni [Abdurrahman] diris al ni [Abdullah Bin Al Mubarak] de [Ma'mar] de [Az Zuhri] de [As Sa`ib Bin Yazid] de [Abdullah Bin As Sa'di] li diris; [Umar] diris al mi; 'Oni ne diris al mi - pri unu afero - ke vi respondecas pri la laboro de homoj, kaj kiam vi ricevas salajron, vi ĝin ne akceptas?' Abdullah Bin Sa'di respondis; 'Jes,' Umar demandis; 'Tiam kion vi volas de ĝi?' Li respondis; 'Mi fartas bone, mi havas kelkajn sklavojn kaj kelkajn ĉevalojn, do mi volas, ke ĉi tiu mia laboro estu karitato por la islamanoj,' Umar diris; 'Ne faru ĝin, ĉar mi faris kiel vi. La Mesaĝisto de Alaho, kiu diris al ŝi, kutimis doni al mi salajron, tiam mi diris; “Donu ĉi tiun rekompencon al iu, kiu estas pli malriĉa ol mi,” tiam li diris: “Prenu ĝin, vi povas evoluigi ĝin - investi ĝin - aŭ doni ĝin en almozon, kion Alaho donis al vi el ĉi tiu riĉeco, eĉ se vi ne atendas ĝin kaj ne petas ĝin, tiam prenu ĝin, kaj se ĝi ne estas tia, tiam ne postulu ĝin kiel vian.” Li diris al ni [Abdurrazzaq] diris al ni [Ma'mar] el [Az Zuhri] el [As Sa'ib Bin Yazid] li diris; [Umar] renkontis Abdullah Bin As Sa'di. Tiam As Sa'ib menciis la signifon de la hadito, sed li diris, ke la Mesaĝisto de Alaho, sallallahu 'alaihi wasallam, diris: “Donu al li almozon,” kaj li diris; “Tiam ne postulu ĝin kiel vian.”
Imam Ahmad : 268
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَمَلْتُ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَضَاعَهُ صَاحِبُهُ فَأَرَدْتُ أَنْ أَبْتَاعَهُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ بَائِعُهُ بِرُخْصٍ فَقُلْتُ حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَا تَبْتَعْهُ وَإِنْ أَعْطَاكَهُ بِدِرْهَمٍ فَإِنَّ الَّذِي يَعُودُ فِي صَدَقَتِهِ فَكَالْكَلْبِ يَعُودُ فِي قَيْئِهِ
Abdurrahman rakontis al ni de Malik de Zaid bin Aslam de sia patro de Umar bin Al Khattab, li diris: Mi uzis ĉevalon por ĝihado laŭ la vojo de Alaho, tiam la posedanto de la ĉevalo forlasis ĝin, do mi volis aĉeti ĝin, kaj mi pensis, ke li vendos ĝin por malalta prezo, do mi diris: "Atendu ĝis mi petos la Mesaĝiston de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li)," do li diris: "Ne aĉetu ĝin eĉ se li donos al vi dirhamon, ĉar la ekzemplo de tiu, kiu reprenas sian almozon, estas kiel hundo, kiu englutas sian vomaĵon."
Imam Ahmad : 269
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى ابْنِ أَزْهَرَ أَنَّهُ قَالَ شَهِدْتُ الْعِيدَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَجَاءَ فَصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ هَذَيْنِ يَوْمَانِ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صِيَامِهِمَا يَوْمُ فِطْرِكُمْ مِنْ صِيَامِكُمْ وَالْآخَرُ يَوْمٌ تَأْكُلُونَ فِيهِ مِنْ نُسُكِكُمْ
-Ahmad Bin Hanbal- diris; Mi deklamis al [Abdurrahman] de [Malik] de [Ibn Shihab] de [Abu 'Ubaid, iama sklavo de Ibn Azhar], ke li diris; 'Mi ĉeestis la Eid-preĝon kun [Umar Bin Al Khattab], tiam li preĝis, post preĝado li rapidis por fari predikon al la popolo kaj diris; 'Vere, en ĉi tiuj du tagoj la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) malpermesis fastadon, ĉar -Eid al-Fitr- estas la tago, kiam vi rompas vian faston, kaj la dua -Eid al-Adha- estas la tago, kiam vi manĝas -la viandon de viaj oferoj'.
Imam Ahmad : 270
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ عُمَرُ رَجُلًا غَيُورًا فَكَانَ إِذَا خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّبَعَتْهُ عَاتِكَةُ ابْنَةُ زَيْدٍ فَكَانَ يَكْرَهُ خُرُوجَهَا وَيَكْرَهُ مَنْعَهَا وَكَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اسْتَأْذَنَتْكُمْ نِسَاؤُكُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَا تَمْنَعُوهُنَّ
Rakontinte al ni [Isma'il Bin Ibrahim] de [Yahya Bin Abu Ishaq] de [Salim Bin Abdullah], li diris; [Umar] estis ĵaluza persono, kiam li eliris por plenumi la preĝon, Atikah, la filino de Zaid, sekvis lin, kvankam li ne ŝatis, kiam Atikah eliris kaj ne volis malpermesi lin, kaj li diris al mi, ke la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Se viaj edzinoj petas de vi permeson preĝi, tiam ne malpermesi ilin'.
Imam Ahmad : 271
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ قَالَ لَوْلَا آخِرُ الْمُسْلِمِينَ مَا فُتِحَتْ قَرْيَةٌ إِلَّا قَسَمْتُهَا كَمَا قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ
[Abdurrahman] rakontis al ni de [Malik] de [Zaid Bin Aslam] de [lia patro] de [Umar] kiu diris: "Se ne estus la lasta el la islamanoj, neniu vilaĝo estus konkerita krom se mi dividus ĝin kiel la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) dividis la landon Ĥajbar."
Imam Ahmad : 272
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ نُبِّئْتُ عَنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ السُّلَمِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ يَقُولُ أَلَا لَا تُغْلُوا صُدُقَ النِّسَاءِ أَلَا لَا تُغْلُوا صُدُقَ النِّسَاءِ فَإِنَّهَا لَوْ كَانَتْ مَكْرُمَةً فِي الدُّنْيَا أَوْ تَقْوَى عِنْدَ اللَّهِ كَانَ أَوْلَاكُمْ بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَصْدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ وَلَا أُصْدِقَتْ امْرَأَةٌ مِنْ بَنَاتِهِ أَكْثَرَ مِنْ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ أُوقِيَّةً وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيُبْتَلَى بِصَدُقَةِ امْرَأَتِهِ وَقَالَ مَرَّةً وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيُغْلِي بِصَدُقَةِ امْرَأَتِهِ حَتَّى تَكُونَ لَهَا عَدَاوَةٌ فِي نَفْسِهِ وَحَتَّى يَقُولَ كَلِفْتُ إِلَيْكِ عَلَقَ الْقِرْبَةِ قَالَ وَكُنْتُ غُلَامًا عَرَبِيًّا مُوَلَّدًا لَمْ أَدْرِ مَا عَلَقُ الْقِرْبَةِ قَالَ وَأُخْرَى تَقُولُونَهَا لِمَنْ قُتِلَ فِي مَغَازِيكُمْ وَمَاتَ قُتِلَ فُلَانٌ شَهِيدًا وَمَاتَ فُلَانٌ شَهِيدًا وَلَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ قَدْ أَوْقَرَ عَجُزَ دَابَّتِهِ أَوْ دَفَّ رَاحِلَتِهِ ذَهَبًا أَوْ وَرِقًا يَلْتَمِسُ التِّجَارَةَ لَا تَقُولُوا ذَاكُمْ وَلَكِنْ قُولُوا كَمَا قَالَ النَّبِيُّ أَوْ كَمَا قَالَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قُتِلَ أَوْ مَاتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ فِي الْجَنَّةِ
[Isma'il] rakontis al ni [Salamah Bin 'Alqamah] de [Muhammad Bin Sirin] li diris; [ĝi estis rakontita al mi] de [Abul Ajfa' As Sulami] li diris; Mi aŭdis [Umar] diri; 'Sciu, ke vi ne troigu pri la doto por virinoj, sciu, ke vi ne troigu pri la doto por virinoj, ĉar se ĝi estas honorinda ago en ĉi tiu mondo aŭ estas afero de pieco al Alaho, tiam la plej meritinda persono en tiu afero estas la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam, dum la Mesaĝisto de Alaho sallallaahu 'alaihi wasallam ne donis doton al siaj edzinoj nek li petis doton por siaj filinoj pli ol dek du ukiyajn, efektive viro certe estos provita per la doto de sia edzino'. Alifoje li diris; 'Vere viro certe donos altan doton al sia edzino ĝis ŝi fariĝos malamiko al li kaj ĝis li diros; „Mi estas ŝarĝita porti ĉi tiun kirbah - ledan vazon - pro vi.“ Abul 'Auja` diris; „Tiam mi estis beduena knabo, kiu ankoraŭ odoris je kenkur, kaj ne sciis, kion signifas porti vazon.“ Umar diris; „Kaj la alia estas, kiam iu estas mortigita en batalo kaj poste li mortas, kaj vi diras; 'Tiu-kaj-tiu estas martiro,' eĉ kvankam li eble alportis sian rajdbeston aŭ selon kun oro aŭ arĝento por la celo de komercado, do ne diru tion, sed diru, kiel la Profeto aŭ Mohamedo (paco de Alaho) diris: 'Kiu ajn estas mortigita batalante sur la vojo de Alaho, tiu eniros Paradizon.“
Imam Ahmad : 273
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَنْبَأَنَا الْجُرَيْرِيُّ سَعِيدٌ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي فِرَاسٍ قَالَ خَطَبَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَلَا إِنَّا إِنَّمَا كُنَّا نَعْرِفُكُمْ إِذْ بَيْنَ ظَهْرَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِذْ يَنْزِلُ الْوَحْيُ وَإِذْ يُنْبِئُنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ أَلَا وَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ انْطَلَقَ وَقَدْ انْقَطَعَ الْوَحْيُ وَإِنَّمَا نَعْرِفُكُمْ بِمَا نَقُولُ لَكُمْ مَنْ أَظْهَرَ مِنْكُمْ خَيْرًا ظَنَنَّا بِهِ خَيْرًا وَأَحْبَبْنَاهُ عَلَيْهِ وَمَنْ أَظْهَرَ مِنْكُمْ لَنَا شَرًّا ظَنَنَّا بِهِ شَرًّا وَأَبْغَضْنَاهُ عَلَيْهِ سَرَائِرُكُمْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ رَبِّكُمْ أَلَا إِنَّهُ قَدْ أَتَى عَلَيَّ حِينٌ وَأَنَا أَحْسِبُ أَنَّ مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ يُرِيدُ اللَّهَ وَمَا عِنْدَهُ فَقَدْ خُيِّلَ إِلَيَّ بِآخِرَةٍ أَلَا إِنَّ رِجَالًا قَدْ قَرَءُوهُ يُرِيدُونَ بِهِ مَا عِنْدَ النَّاسِ فَأَرِيدُوا اللَّهَ بِقِرَاءَتِكُمْ وَأَرِيدُوهُ بِأَعْمَالِكُمْ أَلَا إِنِّي وَاللَّهِ مَا أُرْسِلُ عُمَّالِي إِلَيْكُمْ لِيَضْرِبُوا أَبْشَارَكُمْ وَلَا لِيَأْخُذُوا أَمْوَالَكُمْ وَلَكِنْ أُرْسِلُهُمْ إِلَيْكُمْ لِيُعَلِّمُوكُمْ دِينَكُمْ وَسُنَّتَكُمْ فَمَنْ فُعِلَ بِهِ شَيْءٌ سِوَى ذَلِكَ فَلْيَرْفَعْهُ إِلَيَّ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِذَنْ لَأُقِصَّنَّهُ مِنْهُ فَوَثَبَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَوَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى رَعِيَّةٍ فَأَدَّبَ بَعْضَ رَعِيَّتِهِ أَئِنَّكَ لَمُقْتَصُّهُ مِنْهُ قَالَ إِي وَالَّذِي نَفْسُ عُمَرَ بِيَدِهِ إِذَنْ لَأُقِصَّنَّهُ مِنْهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقِصُّ مِنْ نَفْسِهِ أَلَا لَا تَضْرِبُوا الْمُسْلِمِينَ فَتُذِلُّوهُمْ وَلَا تُجَمِّرُوهُمْ فَتَفْتِنُوهُمْ وَلَا تَمْنَعُوهُمْ حُقُوقَهُمْ فَتُكَفِّرُوهُمْ وَلَا تُنْزِلُوهُمْ الْغِيَاضَ فَتُضَيِّعُوهُمْ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ مَرَّةً أُخْرَى أَخْبَرَنَا سَلَمَةُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ نُبِّئْتُ عَنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ يَقُولُ أَلَا لَا تُغْلُوا صُدُقَ النِّسَاءِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ إِسْمَاعِيلُ وَذَكَرَ أَيُّوبُ وَهِشَامٌ وَابْنُ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ عَنْ عُمَرَ نَحْوًا مِنْ حَدِيثِ سَلَمَةَ إِلَّا أَنَّهُمْ قَالُوا لَمْ يَقُلْ مُحَمَّدٌ نُبِّئْتُ عَنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ
Estis rakontite al ni [Isma'il] ke [Al-Jurairi Sa'id] rakontis al ni de [Abu Nadlrah] de [Abu Firas] ke li diris; [Umar bin Ĥattab] faris predikon, li diris: 'Ho homoj, sciu, ke ni konis vin kiam la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) estis inter ni per revelacio kaj Alaho informis nin pri vi, sciu, ke la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) forpasis kaj la revelacio ĉesis, kaj ni konis vin per tio, kion ni diris al vi. Kiu ajn inter vi ŝajnas bona, ni konsideras lin bona kaj amas lin, kaj kiu ajn inter vi ŝajnas malbona, ni konsideras lin malbona kaj malamas lin, viaj sekretaj aferoj estas inter vi kaj via Sinjoro, sciu, ke iam venis al mi ŝanco kaj mi pensis, ke kiu ajn recitas la Koranon esperante plezuron de Alaho kaj kio estas ĉe Li, ĝis mi revis pri la Postvivo, sciu, ke efektive homoj recitis ĝin esperante kio estas en homoj, do esperu Alaho-n per via deklamado, kaj esperu Alaho-n per viaj agoj, sciu, ke efektive, mi, per Alaho, ne sendis miajn servistojn al vi por bati viajn felojn aŭ por preni vian riĉaĵon, sed Mi sendis ilin al vi por instrui al vi aferojn de via religio kaj Sunao, do kiu ajn estas traktata pro io alia ol tio, lasu lin plendi al mi, tiam per Tiu en Kies Mano estas mia animo, mi certe venĝos kontraŭ li. Tiam 'Amr Bin Al 'Ash stariĝis kaj diris: 'Ho Komandanto de la Kredantoj, kio se viro el la islamanoj gvidas sian popolon, poste li torturas iujn el sia popolo, ĉu vi venĝos kontraŭ li?' Umar respondis; „Jes, je Tiu, en Kies Mano estas la animo de Umar, mi certe venĝos kontraŭ li, kaj mi vidis la Mesaĝiston de Alaho, sallallaahu 'alaihi wasallam, venĝi kontraŭ li, do ne batu la islamanojn ĝis ili estas humiligitaj, ne devigu ilin ĝis ili estas torturitaj, ne rifuzu iliajn rajtojn ĝis ili fariĝas nekredantoj kaj ne lasu ilin en mizero ĝis ili estas malŝparitaj.“ Isma'il diris al ni aliafoje, li diris; li informis nin pri Salamah Bin 'Alqamah de Muhammad Bin Sirin, li diris; ĝi estis raportita al mi de Abul 'Auja,“ li diris; mi aŭdis Umar diri: „Sciu, ne estu troa rilate al la doto de virinoj.“ Tiam li menciis la haditon, Isma'il diris; kaj li menciis Ayyub, Hisham kaj Ibn 'Aun de Muhammad de Abul 'Ajfa de Umar, similan al la hadito de Salamah, ili diris; „sed Muhammad ne diris; ĝi estis rakontita al mi de Abul 'Ajfa.“
Imam Ahmad : 274
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَنَحْنُ نَنْتَظِرُ جَنَازَةَ أُمِّ أَبَانَ ابْنَةِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَعِنْدَهُ عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ فَجَاءَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُودُهُ قَائِدُهُ قَالَ فَأُرَاهُ أَخْبَرَهُ بِمَكَانِ ابْنِ عُمَرَ فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِي وَكُنْتُ بَيْنَهُمَا فَإِذَا صَوْتٌ مِنْ الدَّارِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَأَرْسَلَهَا عَبْدُ اللَّهِ مُرْسَلَةً قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنَّا مَعَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ نَازِلٍ فِي ظِلِّ شَجَرَةٍ فَقَالَ لِي انْطَلِقْ فَاعْلَمْ مَنْ ذَاكَ فَانْطَلَقْتُ فَإِذَا هُوَ صُهَيْبٌ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنَّكَ أَمَرْتَنِي أَنْ أَعْلَمَ لَكَ مَنْ ذَاكَ وَإِنَّهُ صُهَيْبٌ فَقَالَ مُرُوهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَقُلْتُ إِنَّ مَعَهُ أَهْلَهُ قَالَ وَإِنْ كَانَ مَعَهُ أَهْلُهُ وَرُبَّمَا قَالَ أَيُّوبُ مَرَّةً فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَلَمَّا بَلَغْنَا الْمَدِينَةَ لَمْ يَلْبَثْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَنْ أُصِيبَ فَجَاءَ صُهَيْبٌ فَقَالَ وَا أَخَاهُ وَا صَاحِبَاهُ فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ تَعْلَمْ أَوَلَمْ تَسْمَعْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ فَأَرْسَلَهَا مُرْسَلَةً وَأَمَّا عُمَرُ فَقَالَ بِبَعْضِ بُكَاءِ فَأَتَيْتُ عَائِشَةَ فَذَكَرْتُ لَهَا قَوْلَ عُمَرَ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَحَدٍ وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْكَافِرَ لَيَزِيدُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَذَابًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى { وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى } قَالَ أَيُّوبُ وَقَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ قَالَ لَمَّا بَلَغَ عَائِشَةَ قَوْلُ عُمَرَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَتْ إِنَّكُمْ لَتُحَدِّثُونِي عَنْ غَيْرِ كَاذِبَيْنِ وَلَا مُكَذَّبَيْنِ وَلَكِنَّ السَّمْعَ يُخْطِئُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ أَيُّوبَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ لِعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ وَهُوَ مُوَاجِهُهُ أَلَا تَنْهَى عَنْ الْبُكَاءِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ تُوُفِّيَتْ ابْنَةٌ لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ بِمَكَّةَ فَحَضَرَهَا ابْنُ عُمَرَ وَابْنُ عَبَّاسٍ وَإِنِّي لَجَالِسٌ بَيْنَهُمَا فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ لِعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ وَهُوَ مُوَاجِهُهُ أَلَا تَنْهَى عَنْ الْبُكَاءِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ
Li rakontis al ni [Isma'il] rakontis al ni [Ayyub] de [Abdullah Bin Abi Mulaikah] li diris: 'Dum mi estis apud [Abdullah Bin Umar] atendante la alvenon de la korpo de Umm Aban, filino de Uthman Bin Affan, kaj proksime de Abdullah Bin Umar estis 'Amru Bin Uthman, tiam Ibn Abbas venis gvidata de gvidanto,' Abdullah Bin Abi Mulaikah diris: 'Mi vidis la personon, kiu gvidis Ibn Abbas, rakontantan al li la pozicion de Ibn Umar, tiam Ibn Abbas venis kaj sidiĝis apud mi, do mi estis inter ili ambaŭ, subite estis voĉo el interne de la domo, Ibn Umar tiam diris: 'Mi iam aŭdis la Mesaĝiston de Alaho, ŝalallahu alaihi wasallam, diri: 'Vere la mortinto estos punita pro la larmoj de lia familio por li'. Tiam Abdullah Bin Umar menciis la vortigon de la hadito ĝenerale - sen iuj detaloj -. Tiam [Ibn Abbas] diris; 'Ni iam estis kun Amirul Mukminin Umar, ĝis kiam ni estis en kampo, subite li renkontis viron, kiu haltis sub la ombro de arbo. Umar diris al mi: 'Iru, kaj eksciu, kiu li estas!' Tiam mi iris, kaj montriĝis, ke la viro estis Ŝuhaib. Tiam mi revenis al Umar kaj diris: 'Vere vi ordonis al mi ekscii pri tiu persono, kaj li estas Ŝuhaib,' Umar diris; 'Diru al li veni kun ni!' Mi diris; 'Vere li estas kun sia familio,' Umar diris; 'Kvankam li estas kun sia familio'. Alifoje, eble Ayyub diris: 'Tiam lasu lin sekvi nin'. Kiam ni alvenis en Medinon, ne daŭris longe antaŭ ol Amirul Mukminin havis katastrofon. Tiam Ŝuhaib venis kaj diris: 'Ho mia frato, ho mia amiko'. Do [Umar] diris; „Ĉu vi ne sciis, aŭ ĉu vi neniam aŭdis, ke la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Vere, la mortinto estos punita pro iuj el la larmoj de lia familio super li'. Koncerne Abdullah Ibn Umar, li menciis la vortigon de la hadito ĝenerale, dum Umar menciis la vortigon; 'Pro iuj el la larmoj'. Mi - Ibn Abbas - tiam renkontis Aisha kaj menciis, kion Umar diris al ŝi, tiam [Aisha] respondis: 'Ne, je Alaho, la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) neniam diris, ke la mortinto estos punita pro ies larmoj, sed la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Vere, Alaho pliigos la punon de la nekredanto pro la larmoj de lia familio, kaj efektive, estas Alaho, kiu igas homojn ridi kaj plori; 'Pekulo ne portos la ŝarĝon de alia' -QS An Najm-verso: 38-'. [Ayyub] diris; [Ibn Abimulaikah] diris; Li rakontis al ni Al Qasim; li diras; kiam la vortoj de Umar kaj Ibn Umar atingis Aisyah, [Aisyah] diris; 'Vere, vi rakontis al mi de du homoj, kiuj ne estas mensogantoj kaj al kiuj oni ne mensogis, sed estas ilia aŭdo, kiu -foje- estas malĝusta.' Li diris al ni [Abdurrazzaq] diris al ni [Ibnu Juraij] diris al mi [Abdullah Bin Abimulaikah] tiam li menciis la signifon de la hadito de Ayyub, sed li diris; tiam diris Ibn Umar al 'Amru Bin Uthman dum li rigardis lin; kial vi ne ĉesas plori, fakte la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam diris: 'vere la mortinto estos torturata, ĉar lia familio ploras pro li'. Li diris al ni [Abdurrazzaq] diris al ni [Ibnu Juraij] diris al mi [Abdullah Bin Abimulaikah], li diris; La filino de 'Uthman bin 'Affan mortis en Mekko, do Ibn Umar kaj Ibn Abbas ĉeestis ŝian funebron, kaj efektive mi sidis inter ili. Ibn Umar diris al 'Amru bin 'Uthman, turnante sin al li: 'Kial vi ne ĉesas plori? Efektive, la Mesaĝisto de Alaho, ŝlallahu alaihi wasallam, diris: 'Vere la mortinto estos punita pro la larmoj de lia familio por li'. Poste li menciis la haditon de Isma'il de Ayyub de Ibn Abi Mulaikah.
Imam Ahmad : 275
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كُنْتُ فِي رَكْبٍ أَسِيرُ فِي غَزَاةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَلَفْتُ فَقُلْتُ لَا وَأَبِي فَهَتَفَ بِي رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي لَا تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Li diris al ni [Husain Bin Muhammad] diris al ni [Israelo] de [Simak] de [Ikrimah] de [Ibn Abbas] li diris; [Umar] diris; Mi estis kun grupo, kiu marŝis al la batalo kun la Mesaĝisto de Alaho, sallallahu 'alaihi wasallam, tiam mi ĵuris dirante: 'Ne, je mia patro'. Subite iu flustris al mi de malantaŭe: 'Ne ĵuru je la nomoj de viaj patroj'. Tiam mi turnis min kaj montriĝis, ke li estis la Mesaĝisto de Alaho, sallallahu 'alaihi wasallam'.
Imam Ahmad : 276
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُيَسَّرٍ أَبُو سَعْدٍ الصَّاغَانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ قَالَ كَانَ عُمَرُ يَحْلِفُ عَلَى أَيْمَانٍ ثَلَاثٍ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَحَدٌ أَحَقَّ بِهَذَا الْمَالِ مِنْ أَحَدٍ وَمَا أَنَا بِأَحَقَّ بِهِ مِنْ أَحَدٍ وَاللَّهِ مَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ أَحَدٌ إِلَّا وَلَهُ فِي هَذَا الْمَالِ نَصِيبٌ إِلَّا عَبْدًا مَمْلُوكًا وَلَكِنَّا عَلَى مَنَازِلِنَا مِنْ كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى وَقَسْمِنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَالرَّجُلُ وَبَلَاؤُهُ فِي الْإِسْلَامِ وَالرَّجُلُ وَقَدَمُهُ فِي الْإِسْلَامِ وَالرَّجُلُ وَغَنَاؤُهُ فِي الْإِسْلَامِ وَالرَّجُلُ وَحَاجَتُهُ وَ وَاللَّهِ لَئِنْ بَقِيتُ لَهُمْ لَيَأْتِيَنَّ الرَّاعِيَ بِجَبَلِ صَنْعَاءَ حَظُّهُ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَهُوَ يَرْعَى مَكَانَهُ
[Muhammad Bin Muyassar Abu Sa'id Ash Shaghani] rakontis al ni [Muhammad Bin Ishaq] de [Muhammad Bin 'Amr Bin 'Atho`] de [Malik Bin Aus Bin Al Hadatsan] li diris; [Umar] iam ĵuris per tri ĵuroj, li diris: 'Je Alaho, neniu havas rajton super alia, inkluzive de mi, sur ĉi tiu posedaĵo. Je Alaho, ne estas islamano, kiu ne havas parton de ĉi tiu posedaĵo krom sklavo, sed en niaj hejmoj estas la Libro de Alaho Ta'ala kaj nia distribuo de la Mesaĝisto de Alaho, sallallaahu 'alaihi wasallam, do homo laŭ lia ofero por Islamo, homo laŭ lia antaŭulo en eniro en Islamon, homo laŭ lia riĉeco en Islamo kaj homo laŭ liaj bezonoj, kaj je Alaho, se mi lasus iom por ili, certe ĝi venus al paŝtisto de Monto San'a` dum li paŝtis sur lia loko.'
Imam Ahmad : 277
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ الْحَجَّاجِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ حَدَّثَنِي أَبُو الْمُخَارِقِ زُهَيْرُ بْنُ سَالِمٍ أَنَّ عُمَيْرَ بْنَ سَعْدٍ الْأَنْصَارِيَّ كَانَ وَلَّاهُ عُمَرُ حِمْصَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ عُمَرُ يَعْنِي لِكَعْبٍ إِنِّي أَسْأَلُكَ عَنْ أَمْرٍ فَلَا تَكْتُمْنِي قَالَ وَاللَّهِ لَا أَكْتُمُكَ شَيْئًا أَعْلَمُهُ قَالَ مَا أَخْوَفُ شَيْءٍ تَخَوَّفُهُ عَلَى أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَئِمَّةً مُضِلِّينَ قَالَ عُمَرُ صَدَقْتَ قَدْ أَسَرَّ ذَلِكَ إِلَيَّ وَأَعْلَمَنِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[Abdul Quddus Bin Al Hajjaj] diris al ni, ke [Safwan] diris al ni, ke [Abul Mukharik Zuhair Bin Salim] diris al mi, ke Umair Bin Sa'd Al Ansari estis nomumita de [Umar] por estri la regionon de Himsha, tiam li menciis la haditon. Umar diris al Ka'ab: "Vere, mi demandas vin pri afero, do ne kaŝu ĝin de mi". Ka'ab respondis: "Je Alaho, mi ne kaŝos ion, kion mi scias". Umar demandis: "Kion vi plej timas de la Umma de Mohamedo, sallallahu 'alaihi wasallam?" Ka'ab respondis: "La gvidantojn, kiuj misgvidas", Umar diris: "Vi pravas, mi kaŝis tion de mi mem, kaj la Mesaĝisto de Alaho, sallallahu 'alaihi wasallam, informis min pri ĝi".
Imam Ahmad : 278
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَقَالَ سَالِمٌ فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ قَالَ عُمَرُ أَرْسِلُوا إِلَيَّ طَبِيبًا يَنْظُرُ إِلَى جُرْحِي هَذَا قَالَ فَأَرْسَلُوا إِلَى طَبِيبٍ مِنْ الْعَرَبِ فَسَقَى عُمَرَ نَبِيذًا فَشُبِّهَ النَّبِيذُ بِالدَّمِ حِينَ خَرَجَ مِنْ الطَّعْنَةِ الَّتِي تَحْتَ السُّرَّةِ قَالَ فَدَعَوْتُ طَبِيبًا آخَرَ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي مُعَاوِيَةَ فَسَقَاهُ لَبَنًا فَخَرَجَ اللَّبَنُ مِنْ الطَّعْنَةِ صَلْدًا أَبْيَضَ فَقَالَ لَهُ الطَّبِيبُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اعْهَدْ فَقَالَ عُمَرُ صَدَقَنِي أَخُو بَنِي مُعَاوِيَةَ وَلَوْ قُلْتَ غَيْرَ ذَلِكَ كَذَّبْتُكَ قَالَ فَبَكَى عَلَيْهِ الْقَوْمُ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ فَقَالَ لَا تَبْكُوا عَلَيْنَا مَنْ كَانَ بَاكِيًا فَلْيَخْرُجْ أَلَمْ تَسْمَعُوا مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُعَذَّبُ الْمَيِّتُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَمِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ لَا يُقِرُّ أَنْ يُبْكَى عِنْدَهُ عَلَى هَالِكٍ مِنْ وَلَدِهِ وَلَا غَيْرِهِمْ
Ya'qub rakontis al ni: Mia patro rakontis al ni de Salih, ke Ibn Shihab diris: Salim diris: Mi aŭdis Abdullah bin Umar diri: Umar diris: 'Sendu min al kuracisto, por ke li povu ekzameni mian vundon.' Abdullah bin Umar diris: Tiam ili sendis Umar al kuracisto el inter la araboj, kaj la kuracisto donis al li trinkaĵon da vinbersuko, kaj la suko de la vinbersuko similis sangon kiam ĝi eliris el la trapiktruo sub la umbiliko. Abdullah bin Umar diris: Tiam mi vokis alian kuraciston de la Ansar de Banu Mu'awiyah. Tiam la kuracisto donis al Umar trinkaĵon da lakto, kaj la lakto eliris el la trapiktruo, kiu estis klare blanka. La kuracisto diris al Umar: 'Ho Komandanto de la Fideluloj, promesu al mi!' Umar respondis: 'Mia frato Banu Umayyad konfirmis min, se vi diras ion alian ol tio, tiam mi mensogis al vi.' Abdullah bin Umar diris: 'Tiam kiam ili aŭdis tion, la homoj ploris pro Umar.' Umar diris: "Ne ploru pro mi, kiu ajn ploras, tiam foriru! Ĉu vi ne aŭdis, kion la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Mortinto estos punita pro la plorado de lia familio pri li.' Tial Abdullah ne permesis al iu ajn funebri apud li pro mortinto, ĉu el liaj infanoj aŭ aliaj."
Imam Ahmad : 279
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ لَا يُفِيضُونَ مِنْ جَمْعٍ حَتَّى يَرَوْا الشَّمْسَ عَلَى ثَبِيرٍ وَكَانُوا يَقُولُونَ أَشْرِقْ ثَبِيرُ كَيْمَا نُغِيرُ فَأَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ
Estis rakontite al ni [Abdur-Razzaq] ke [At-Thawri] rakontis al ni de [Abu Ishaq] de ['Amr bin Maimun] kiu diris; Mi aŭdis [Umar bin Al-Khattab] diri; la popolo de Jahiliyyah ne forlasis Jam'un - Muzdalifah - ĝis ili vidis la sunon super Thabir kaj ili diris; 'La suno leviĝu super Thabir por ke ni povu foriri tuj'. Tiam la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) ekiris de Jam'un - Muzdalifah - antaŭ ol la suno leviĝis.'
Imam Ahmad : 280
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّهُمَا سَمِعَا عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ مَرَرْتُ بِهِشَامِ بْنِ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَمَعْتُ قِرَاءَتَهُ فَإِذَا هُوَ يَقْرَأُ عَلَى حُرُوفٍ كَثِيرَةٍ لَمْ يُقْرِئْنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكِدْتُ أَنْ أُسَاوِرَهُ فِي الصَّلَاةِ فَنَظَرْتُ حَتَّى سَلَّمَ فَلَمَّا سَلَّمَ لَبَّبْتُهُ بِرِدَائِهِ فَقُلْتُ مَنْ أَقْرَأَكَ هَذِهِ السُّورَةَ الَّتِي تَقْرَؤُهَا قَالَ أَقْرَأَنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ لَهُ كَذَبْتَ فَوَاللَّهِ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُوَ أَقْرَأَنِي هَذِهِ السُّورَةَ الَّتِي تَقْرَؤُهَا قَالَ فَانْطَلَقْتُ أَقُودُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي سَمِعْتُ هَذَا يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ عَلَى حُرُوفٍ لَمْ تُقْرِئْنِيهَا وَأَنْتَ أَقْرَأْتَنِي سُورَةَ الْفُرْقَانِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسِلْهُ يَا عُمَرُ اقْرَأْ يَا هِشَامُ فَقَرَأَ عَلَيْهِ الْقِرَاءَةَ الَّتِي سَمِعْتُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَكَذَا أُنْزِلَتْ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَأْ يَا عُمَرُ فَقَرَأْتُ الْقِرَاءَةَ الَّتِي أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَكَذَا أُنْزِلَتْ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْقُرْآنَ أُنْزِلَ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ فَاقْرَءُوا مِنْهُ مَا تَيَسَّرَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ عَنْ حَدِيثِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّهُمَا سَمِعَا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ سَمِعْتُ هِشَامَ بْنَ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ فِي حَيَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَمَعْتُ لِقِرَاءَتِهِ فَإِذَا هُوَ يَقْرَأُ عَلَى حُرُوفٍ كَثِيرَةٍ لَمْ يُقْرِئْنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكِدْتُ أُسَاوِرُهُ فِي الصَّلَاةِ فَنَظَرْتُ حَتَّى سَلَّمَ فَلَمَّا سَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
[Abdurrazzaq] diris al ni [Ma'mar] el [Az Zuhri] el ['Urwah] el [Al Miswar Bin Makhramah] kaj [Abdurrahman Bin Abdul Qari], ke ili ambaŭ aŭdis [Umar] diri; Mi preterpasis Hisham Bin Hakim, kiu deklamis Suraon Al Furqan, kiam la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) ankoraŭ vivis, poste mi aŭskultis lian deklamadon, kaj montriĝis, ke li deklamis kun multaj literoj - dialektoj -, kiujn la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) neniam deklamis al mi. Mi preskaŭ riproĉis lin - pravigis lian deklamadon - dum li preĝis, poste mi atendis ĝis li salutis. Post kiam li salutis, mi tiris lian ŝalon kaj mi diris: "Kiu deklamis la Suraon, kiun vi deklamis?" Li respondis: "La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) deklamis ĝin al mi". Mi diris al li; 'Vi mensogas, je Alaho, la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) deklamis la Suraon, kiun vi deklamis al mi'. Tiam mi kondukis lin al la Profeto, mi diris: 'Ho Mesaĝisto de Alaho, mi aŭdis ĉi tiun viron deklami Suraon Al Furqan kun kelkaj literoj, kiujn vi neniam deklamis al mi, kvankam vi deklamis Suraon Al Furqan al mi.' Tiam la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Lasu lin iri, ho Umar! Deklamu, ho Hiŝam!' Tiam Hiŝam deklamis al li kun la legaĵo, kiun mi aŭdis lin deklami. Tiam la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Tiel estis revelaciita la Surao,' tiam li diris: 'Deklamu -Ho Umar-!' Tiam mi deklamis kun la legaĵo, kiun la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) deklamis al mi, tiam li diris: 'Tiel estis revelaciita la Surao.' Tiam la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Vere, la Korano estis revelaciita kun sep literoj, do deklamu ĝin per facila legado.' Al-Hakam bin Nafi' rakontis al ni el Ŝu'aib el Az-Zuhri, ke 'Urwah rakontis al mi el Al-Miswar bin Makhramah kaj Abdurrahman bin Abdul Qari, ke ili ambaŭ aŭdis Umar bin Al-Khattab diri: 'Mi aŭdis Hisham bin Hakim bin Hizam deklami Suraon Al-Furqan dum la tempo de la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li), do mi aŭskultis lian deklamadon kaj montriĝis, ke li deklamis kun multaj literoj - dialektoj - kiujn la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) neniam deklamis al mi, do mi preskaŭ interrompis lin dum li preĝis, sed mi aŭskultis lin ĝis li finis preĝi, post kiam li diris la salaamon.' Tiam li menciis similan haditon.