Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 201
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ دِينَارٍ عَنْ حَكِيمِ بْنِ شَرِيكٍ الْهُذَلِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ مَيْمُونٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُجَالِسُوا أَهْلَ الْقَدَرِ وَلَا تُفَاتِحُوهُمْ وَقَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَرَّةً سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[Abu Abdurrahman] rakontis al ni. [Sa'id Bin Abu Ayyub] rakontis al mi ['Atho` Bin Dinar] de [Hakim Bin Sharik Al Hudhali] de [Yahya Bin Maimun Al Khadrami] de [Rabi'ah Al Jurashi] de [Abu Hurairah], de [Umar Bin Al Khaththab], de la Profeto (paco) sallallahu 'alaihi wasallam, li diris: 'Ne sidu kun tiuj, kiuj ne kredas je destino, kaj ne komencu konversacion kun ili'. Abu Abdurrahman en alia rakonto diris; Mi aŭdis la Mesaĝiston de Alaho (paco) sallallahu 'alaihi wasallam.
Hadith
Imam Ahmad : 202
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ الْهَمْدَانِيِّ أَبِي عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ حَبِيبَ بْنَ عُبَيْدٍ يُحَدِّثُ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنِ ابْنِ السِّمْطِ أَنَّهُ خَرَجَ مَعَ عُمَرَ إِلَى ذِي الْحُلَيْفَةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّمَا أَصْنَعُ كَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Haŝim bin Al Qasim rakontis al ni. Ŝubah rakontis al ni de Yazid bin Ĥumair Al Hamdani Abu Umar, li diris: Mi aŭdis Habib bin 'Ubaid rakonti de Jubayr bin Nufair de Ibn As-Simth, ke li eliris kun Umar al Dhul Hulaifa kaj preĝis du rak'aojn, do mi demandis lin pri tio, li diris: Mi faris ĝin kiam mi vidis la Mesaĝiston de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li).
Hadith
Imam Ahmad : 203
حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ قُرَادٌ أَنْبَأَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ قَالَ نَظَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَهُمْ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَنَيِّفٌ وَنَظَرَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَإِذَا هُمْ أَلْفٌ وَزِيَادَةٌ فَاسْتَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ وَعَلَيْهِ رِدَاؤُهُ وَإِزَارُهُ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَيْنَ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ أَنْجِزْ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنَّكَ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ فَلَا تُعْبَدْ فِي الْأَرْضِ أَبَدًا قَالَ فَمَا زَالَ يَسْتَغِيثُ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَيَدْعُوهُ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَرَدَّاهُ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ ثُمَّ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَفَاكَ مُنَاشَدَتُكَ رَبَّكَ فَإِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ } فَلَمَّا كَانَ يَوْمُئِذٍ وَالْتَقَوْا فَهَزَمَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْمُشْرِكِينَ فَقُتِلَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ رَجُلًا وَأُسِرَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ رَجُلًا فَاسْتَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ وَعَلِيًّا وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَؤُلَاءِ بَنُو الْعَمِّ وَالْعَشِيرَةُ وَالْإِخْوَانُ فَإِنِّي أَرَى أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُمْ الْفِدْيَةَ فَيَكُونُ مَا أَخَذْنَا مِنْهُمْ قُوَّةً لَنَا عَلَى الْكُفَّارِ وَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُمْ فَيَكُونُونَ لَنَا عَضُدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَرَى يَا ابْنَ الْخَطَّابِ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا أَرَى مَا رَأَى أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَلَكِنِّي أَرَى أَنْ تُمَكِّنَنِي مِنْ فُلَانٍ قَرِيبًا لِعُمَرَ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ عَقِيلٍ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنَ حَمْزَةَ مِنْ فُلَانٍ أَخِيهِ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ حَتَّى يَعْلَمَ اللَّهُ أَنَّهُ لَيْسَتْ فِي قُلُوبِنَا هَوَادَةٌ لِلْمُشْرِكِينَ هَؤُلَاءِ صَنَادِيدُهُمْ وَأَئِمَّتُهُمْ وَقَادَتُهُمْ فَهَوِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَلَمْ يَهْوَ مَا قُلْتُ فَأَخَذَ مِنْهُمْ الْفِدَاءَ فَلَمَّا أَنْ كَانَ مِنْ الْغَدِ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ غَدَوْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ قَاعِدٌ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَإِذَا هُمَا يَبْكِيَانِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مَاذَا يُبْكِيكَ أَنْتَ وَصَاحِبَكَ فَإِنْ وَجَدْتُ بُكَاءً بَكَيْتُ وَإِنْ لَمْ أَجِدْ بُكَاءً تَبَاكَيْتُ لِبُكَائِكُمَا قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي عَرَضَ عَلَيَّ أَصْحَابُكَ مِنْ الْفِدَاءِ لَقَدْ عُرِضَ عَلَيَّ عَذَابُكُمْ أَدْنَى مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ لِشَجَرَةٍ قَرِيبَةٍ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ لَوْلَا كِتَابٌ مِنْ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ } مِنْ الْفِدَاءِ ثُمَّ أُحِلَّ لَهُمْ الْغَنَائِمُ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ مِنْ الْعَامِ الْمُقْبِلِ عُوقِبُوا بِمَا صَنَعُوا يَوْمَ بَدْرٍ مِنْ أَخْذِهِمْ الْفِدَاءَ فَقُتِلَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ وَفَرَّ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ وَهُشِمَتْ الْبَيْضَةُ عَلَى رَأْسِهِ وَسَالَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِهِ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْهَا } الْآيَةَ بِأَخْذِكُمْ الْفِدَاءَ
Estis rakontite al ni [Abu Nuh Quradl] ke [Ikrimah Bin 'Ammar] diris al ni [Simak Al Hanafi Abu Zumail] ke [Ibn Abbas] diris al mi [Umar Bin Al Khattab], li diris; 'Kiam okazis la batalo de Badr,' Umar diris; 'La Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) rigardis siajn kunulojn kaj ili nombris tricent kvindek homojn, tiam li rigardis la politeistojn kaj ilia nombro estis pli ol mil, tiam la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) turnis sin al la Kiblo, poste levis siajn manojn kaj surmetis sian ŝalon kaj sarongon, poste li preĝis: 'Ho Alaho, kion Vi promesis al mi, ho Alaho, montru al mi kion Vi promesis al mi, ho Alaho, se Vi detruos ĉi tiun malgrandan grupon de islamanoj, tiam Vi ne estos adorata sur ĉi tiu tero eterne'. Umar diris; 'Do la Profeto ne ĉesis peti helpon de sia Sinjoro kaj preĝi al Li ĝis lia ŝalo defalis, tiam Abu Bakr venis al li kaj prenis lian ŝalon kaj redonis ĝin, poste akompanis lin de malantaŭe kaj diris: 'Ho Profeto de Alaho, via plendo al via Sinjoro sufiĉas, ĉar Li donos al vi tion, kion Li promesis al vi,' tiam Alaho revelaciis: '-Memoru-, kiam vi petis helpon de via Sinjoro, tiam Li donis al vi: 'Vere, Mi alportos al vi plifortikigojn kun mil anĝeloj venantaj unu post la alia'. -QS Al Anfal verso 9-. Do kiam tiu tago okazis kaj la du armeoj renkontiĝis, Alaho detruis la politeistojn tiel ke sepdek soldatoj estis mortigitaj el ili kaj sepdek soldatoj estis kaptitaj, tiam la Mesaĝisto de Alaho (paco de Alaho) konsultis kun Abu Bakr, Ali kaj Umar. Abu Bakr diris; 'Ho Profeto de Alaho, ili estas la filoj de onkloj, proksimaj parencoj kaj fratoj, do mi pensas, ke vi devus preni elaĉeton de ili, kaj kion ni prenos de ili estos nia forto kontraŭ la nekredantoj, Alaho gvidu ilin, por ke ili fariĝu niaj subtenantoj.' Tiam la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) demandis: 'Kia estas via opinio, ho Ibn al-Ĥattab?' Umar respondis; 'Mi diris; 'Je Alaho, mi ne havas la opinion de Abu Bakr, sed mi pensas, ke vi transdonas tiun kaj tiun parencojn de Umar al mi, por ke mi senkapigu ilin, kaj vi transdonas Aqil al Ali, por ke li senkapigu ilin, kaj vi transdonas tiun kaj tiun fraton de Hamzah al Hamzah, por ke li senkapigu ilin, por ke Alaho sciu, ke ne ekzistas amo en niaj koroj por la politeistoj, ili estas iliaj ĉefoj, pliaĝuloj kaj gvidantoj.' Sed la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) klinis sin al la opinio de Abu Bakr kaj ne al mia opinio'. Tiam li prenis elaĉeton de ili, do la sekvan tagon Umar diris; 'matene mi venis al la Profeto, Dio benu lin kaj donu al li pacon, subite li kaj Abu Bakr sidis kaj ambaŭ ploris, do mi demandis; 'Ho Mesaĝisto de Alaho, diru al mi kio igas vin kaj vian amikon plori, se mi povas plori, mi ploros kaj se mi ne povas plori, mi ploros, ploros mem ĉar vi ambaŭ ploras'. Umar diris; Tiam la Profeto, Dio benu lin kaj donu al li pacon, respondis: 'La opinio, kiun via amiko proponis en la formo de elaĉeto, vere ŝajnis al mi, ke via puno estas pli proksima ol la plej proksima arbo' kaj Dio sendis Sian vorton 'Ne estas dece por profeto havi kaptiton antaŭ ol li povas paralizi sian malamikon sur la tero' -QS Al Anfal verso 67-, ĝis Lia vorto; 'Certe vin trafos granda turmento pro la elaĉeto, kiun vi prenis' -QS Al Anfal verso 68-. nome elaĉeto, tiam la militrabaĵo fariĝis laŭleĝa por ili, tiam kiam la batalo de Uhud okazis en la sekva jaro ili estis punitaj pro tio, kion ili faris en la batalo de Badr en la formo de prenado de elaĉeto, tiel ke sepdek el ili mortis, kaj dum la batalo la kunuloj de la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam forkuris de li, tiel ke liaj du molaraj dentoj estis rompitaj, lia frunto estis ŝirita kaj sango fluis laŭ lia vizaĝo, tiam Alaho revelaciis Sian vorton: 'Kaj kial vi suferis katastrofon - en la batalo de Uhud - kiam vi kaŭzis duoblan malvenkon al viaj malamikoj - en la batalo de Badr' -QS Ali Imran verso 165 - ĝis Lia vorto: 'Vere, Alaho havas potencon super ĉio'. -QS Ali Imran verso 165 - ĉar vi prenis elaĉeton.
Hadith
Imam Ahmad : 204
حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ قَالَ فَسَأَلْتُهُ عَنْ شَيْءٍ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ قَالَ فَقُلْتُ لِنَفْسِي ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ نَزَرْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْكَ قَالَ فَرَكِبْتُ رَاحِلَتِي فَتَقَدَّمْتُ مَخَافَةَ أَنْ يَكُونَ نَزَلَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ فَإِذَا أَنَا بِمُنَادٍ يُنَادِي يَا عُمَرُ أَيْنَ عُمَرُ قَالَ فَرَجَعْتُ وَأَنَا أَظُنُّ أَنَّهُ نَزَلَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَتْ عَلَيَّ الْبَارِحَةَ سُورَةٌ هِيَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا { إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ }
[Abu Nuh] rakontis al ni [Malik Bin Anas] de [Zaid Bin Aslam] de [lia patro] de [Umar Bin Al Khaththab] li diris; ni estis kun la Mesaĝisto de Alaho sallallahu 'alaihi wasallam sur vojaĝo, tiam mi demandis lin pri io tri fojojn kaj li ne respondis al mi, do mi diris al mi: 'Kiel malfeliĉa vi estas, ho Ibn al Khaththab, vi penis forte por venigi la Mesaĝiston de Alaho sallallahu 'alaihi wasallam tri fojojn, sed li ne respondis al vi'. Umar diris; do mi surseliĝis mian ĉevalon kaj mi antaŭeniris ĉar mi timis, ke io falos sur min. Umar diris; subite iu vokis min: 'Ho Umar, kie estas Umar?' Umar diris; 'Do mi venis ĉar mi pensis, ke io okazis pri mi, tiam la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam diris: 'Hieraŭ nokte venis al mi letero, kiun mi preferas al la mondo kaj ĝia enhavo, 'Vere ni donis al vi klaran venkon. Por ke Alaho pardonu al vi viajn pasintajn kaj estontajn pekojn' -QS Al Fath versoj 1-2-'.
Hadith
Imam Ahmad : 205
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنِ ابْنِ الْحَوْتَكِيَّةِ قَالَ أُتِيَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِطَعَامٍ فَدَعَا إِلَيْهِ رَجُلًا فَقَالَ إِنِّي صَائِمٌ ثُمَّ قَالَ وَأَيُّ الصِّيَامِ تَصُومُ لَوْلَا كَرَاهِيَةُ أَنْ أَزِيدَ أَوْ أَنْقُصَ لَحَدَّثْتُكُمْ بِحَدِيثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَاءَهُ الْأَعْرَابِيُّ بِالْأَرْنَبِ وَلَكِنْ أَرْسِلُوا إِلَى عَمَّارٍ فَلَمَّا جَاءَ عَمَّارٌ قَالَ أَشَاهِدٌ أَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ جَاءَهُ الْأَعْرَابِيُّ بِالْأَرْنَبِ قَالَ نَعَمْ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ بِهَا دَمًا فَقَالَ كُلُوهَا قَالَ إِنِّي صَائِمٌ قَالَ وَأَيُّ الصِّيَامِ تَصُومُ قَالَ أَوَّلَ الشَّهْرِ وَآخِرَهُ قَالَ إِنْ كُنْتَ صَائِمًا فَصُمْ الثَّلَاثَ عَشْرَةَ وَالْأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَالْخَمْسَ عَشْرَةَ
[Abu An Nadlar] [Al Mas'udi] rakontis al ni de [Hakim Bin Jubair] de [Musa Bin Talhah] de [Ibnul Hautakiyah] li diris; [Umar Bin Al Khattab] ricevis manĝaĵon, poste li vokis viron, sed li diris; 'Mi fastas.' Umar demandis; 'Kian fastadon vi faras? Se mi ne timus aldoni aŭ subtrahi, mi certe dirus al vi haditon de la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam, kiam beduena arabo venis al li kun kuniklo, sed Ammar sekvis lin.' Do kiam Ammar venis, Umar diris; 'Ĉu vi vidis la Mesaĝiston de Alaho sallallahu 'alaihi wasallam en la tago, kiam beduena arabo venis al li kun kuniklo?' Ammar respondis; 'Jes.' [Ammar] daŭrigis; 'Mi vidis sangon sur ĝi, la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam diris: 'Manĝu ĝin mem,' Ammar diris; 'Mi fastas.' La profeto demandis: "Kian fastadon vi faras?" Ammar respondis; "Fastado komence kaj fine de la monato". Tiam la profeto diris: "Se vi volas fasti, tiam fastu la dektrian, dek-kvaran kaj dek-kvinan".
Hadith
Imam Ahmad : 206
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ حَدَّثَنَا مُجَالِدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا عَامِرٌ عَنْ مَسْرُوقِ بْنِ الْأَجْدَعِ قَالَ لَقِيتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لِي مَنْ أَنْتَ قُلْتُ مَسْرُوقُ بْنُ الْأَجْدَعِ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْأَجْدَعُ شَيْطَانٌ وَلَكِنَّكَ مَسْرُوقُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ عَامِرٌ فَرَأَيْتُهُ فِي الدِّيوَانِ مَكْتُوبًا مَسْرُوقُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ مَا هَذَا فَقَالَ هَكَذَا سَمَّانِي عُمَرُ
[Abu An Nadlar] diris al ni [Abu 'Aqil] diris al ni [Mujalid Bin Sa'id] diris al ni ['Amir] de [Masruq Bin Al Ajda'] li diris; Mi renkontis [Umar Bin Al Khattab] tiam li diris al mi; 'Kiu vi estas?' Mi respondis; 'Masruq Bin Ajda'. Tiam Umar diris; Mi aŭdis la Mesaĝiston de Alaho, sallallaahu 'alaihi wasallam, diri: 'Ajda' estas la nomo de Satano, 'sed vi estas Masruq Bin Abdurrahman. Amir diris; 'Do mi vidis ĝin en la skriba dokumento de Masruq Bin Abdurrahman, mi demandis; 'Kio estas ĉi tio?' Do li respondis; 'Tiel Umar nomis min'.
Hadith
Imam Ahmad : 207
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ مُحَرَّرِ بْنِ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْعَزْلِ عَنْ الْحُرَّةِ إِلَّا بِإِذْنِهَا
[Ishaq Bin Isa] diris al ni, ke [Ibn Lahi'ah] diris al ni de [Ja'far Bin Rabi'ah] de [Az Zuhri] de [Muharrar Bin Abu Hurairah] de [lia patro] de [Umar Bin Al Khaththab], ke la profeto Ŝalallahu 'alaihi wasallam malpermesis la agon de 'Azl - verŝi spermon ekster la vaginon de la edzino - de edzino krom kun ŝia permeso.
Hadith
Imam Ahmad : 208
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ يَقُولُ لَئِنْ عِشْتُ إِلَى هَذَا الْعَامِ الْمُقْبِلِ لَا يُفْتَحُ لِلنَّاسِ قَرْيَةٌ إِلَّا قَسَمْتُهَا بَيْنَهُمْ كَمَا قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ
Abu 'Amir Abdul Malik bin 'Amr rakontis al ni, ke li diris: Hisham rakontis al ni de Zaid bin Aslam de sia patro, li diris: Mi aŭdis Omar diri: Se mi vivos ĝis la venonta jaro, neniu vilaĝo estos konkerita, krom se mi dividos ĝin inter ili, kiel la Mesaĝisto de Alaho dividis ĝin en la Batalo de Ĥajbar.
Hadith
Imam Ahmad : 209
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزَاةٍ فَحَلَفْتُ لَا وَأَبِي فَهَتَفَ بِي رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي فَقَالَ لَا تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ فَإِذَا هُوَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[Muhammad Bin Abdullah Az Zabiri] [Israil] rakontis al ni de [Simak] de [Ikrimah] de [Ibn Abbas] de [Umar] li diris: Mi estis kun la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam en batalo, tiam mi ĵuris: 'Ne, je mia patro'. Tiam iu riproĉis min de malantaŭe kaj diris: 'Ne ĵuru je la patro de via patro'. Montriĝis, ke li estis la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam'.
Hadith
Imam Ahmad : 210
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَئِنْ عِشْتُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَأُخْرِجَنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ
[Abu Ahmad Az-Zubairi] rakontis al ni [Sufyan] de [Abu Az-Zubairi] de [Ĝabir] de [Umar] ke li diris; 'Se mi vivus, mi certe forpelus la judojn kaj kristanojn el la Araba Duoninsulo'.
Hadith
Imam Ahmad : 211
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ
[Sulaiman Bin Daud Abu Daud] rakontis al ni [Sharik] de ['Asim] de [lia patro] de [Umar] li diris: 'Mi vidis la Mesaĝiston de Alaho viŝi la du khuf-ojn'.
Hadith
Imam Ahmad : 212
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا سَلَّامٌ يَعْنِي أَبَا الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ سَيَّارِ بْنِ الْمَعْرُورِ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَخْطُبُ وَهُوَ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَنَى هَذَا الْمَسْجِدَ وَنَحْنُ مَعَهُ الْمُهَاجِرُونَ وَالْأَنْصَارُ فَإِذَا اشْتَدَّ الزِّحَامُ فَلْيَسْجُدْ الرَّجُلُ مِنْكُمْ عَلَى ظَهْرِ أَخِيهِ وَرَأَى قَوْمًا يُصَلُّونَ فِي الطَّرِيقِ فَقَالَ صَلُّوا فِي الْمَسْجِدِ
[Sulaiman Bin Dawud Abu Dawud] [Salam t.e. Abul Ahwas] rakontis al ni el [Simak Bin Harb] el [Sayyar Bin Al Ma'rur] li diris; Mi aŭdis [Umar] fari predikon kaj diri: 'Vere, la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) konstruis ĉi tiun moskeon, kaj ni, el la Muhajirin kaj la Ansar, estis kun li, kiam la moskeo fariĝis tiel plena, ke unu el vi sternis sin sur la dorso de sia frato kaj li vidis homojn preĝantajn sur la stratoj, do li diris: 'Preĝu en la moskeo.'
Hadith
Imam Ahmad : 213
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ زُهَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ أَنَّهُ حَجَّ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَتَاهُ أَشْرَافُ أَهْلِ الشَّامِ فَقَالُوا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّا أَصَبْنَا مِنْ أَمْوَالِنَا رَقِيقًا وَدَوَابَّ فَخُذْ مِنْ أَمْوَالِنَا صَدَقَةً تُطَهِّرُنَا بِهَا وَتَكُونُ لَنَا زَكَاةً فَقَالَ هَذَا شَيْءٌ لَمْ يَفْعَلْهُ اللَّذَانِ كَانَا مِنْ قَبْلِي وَلَكِنْ انْتَظِرُوا حَتَّى أَسْأَلَ الْمُسْلِمِينَ
Li -Ahmd Bin Hanbal- diris; Mi deklamis al [Yahya Bin Sa'id] de [Zuhair], li diris; Ĝi estis dirita al ni [Abu Ishaq] de [Harithah Bin Mudlarrab], ke li plenumis Hadĝon kun [Umar Bin Al Khattab], tiam la gvidantoj de la popolo de Sirio venis al li kaj diris; 'Ho Amirul Mu'minin, ni havas riĉaĵon, sklavojn kaj brutaron, do prenu el nia riĉaĵo kiel zakat, kiu povas purigi nin,' tiam Umar diris; 'Ĉi tio estas io, kion ne faris du homoj antaŭ mi, sed atendu ĝis mi demandos la islamanojn'.
Hadith
Imam Ahmad : 214
حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَمُؤَمَّلٌ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَئِنْ عِشْتُ لَأُخْرِجَنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ حَتَّى لَا أَتْرُكَ فِيهَا إِلَّا مُسْلِمًا
Estis rakontite al ni [Rauh] kaj [Mu`ammal] ambaŭ diris; Estis rakontite al ni [Sufyan At-Thawri] de [Abu Az-Zubair] de [Jabir Bin Abdullah], ke [Umar Bin Al-Khattab] diris; La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Se mi vivos, mi certe forpelos la judojn kaj kristanojn el la Araba Duoninsulo ĝis mi lasos neniun en ĝi krom islamano.'
Hadith
Imam Ahmad : 215
حَدَّثَنَا عَتَّابُ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَقَدْ بَلَغَ بِهِ أَبِي إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ فَاتَهُ شَيْءٌ مِنْ وِرْدِهِ أَوْ قَالَ مِنْ جُزْئِهِ مِنْ اللَّيْلِ فَقَرَأَهُ مَا بَيْنَ صَلَاةِ الْفَجْرِ إِلَى الظُّهْرِ فَكَأَنَّمَا قَرَأَهُ مِنْ لَيْلَتِهِ
Diris al ni ['Attab Bin Ziyad] diris al ni [Abdullah t.e. Ibnul Mubarak] informis nin [Yunus] de [Az Zuhri] de [As Sa`ib Bin Yazid] kaj [Ubaidullah Bin Abdullah Bin 'Utbah] de [Abdurrahman Bin 'Abd] de [Umar Bin Al Khaththab], Abdullah diris; 'Mia patro transdonis ĝin al la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam, ke li diris: 'Kiu ajn maltrafas ion el sia wirid,' aŭ li diris: 'El iom da ĝi nokte kaj poste li legas ĝin inter la Fajr-preĝo kaj Dhuhr, estas kvazaŭ li legis ĝin nokte'.
Hadith
Imam Ahmad : 216
حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ قُرَادٌ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ قَالَ نَظَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَهُمْ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَنَيِّفٌ وَنَظَرَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَإِذَا هُمْ أَلْفٌ وَزِيَادَةٌ فَاسْتَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَهُ وَعَلَيْهِ رِدَاؤُهُ وَإِزَارُهُ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَيْنَ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ أَنْجِزْ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ فَلَا تُعْبَدْ فِي الْأَرْضِ أَبَدًا قَالَ فَمَا زَالَ يَسْتَغِيثُ رَبَّهُ وَيَدْعُوهُ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَرَدَّاهُ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ ثُمَّ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَفَاكَ مُنَاشَدَتُكَ رَبَّكَ فَإِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ } فَلَمَّا كَانَ يَوْمُئِذٍ وَالْتَقَوْا فَهَزَمَ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ فَقُتِلَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ رَجُلًا وَأُسِرَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ رَجُلًا فَاسْتَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ وَعَلِيًّا وَعُمَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَؤُلَاءِ بَنُو الْعَمِّ وَالْعَشِيرَةُ وَالْإِخْوَانُ فَأَنَا أَرَى أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُمْ الْفِدَاءَ فَيَكُونُ مَا أَخَذْنَا مِنْهُمْ قُوَّةً لَنَا عَلَى الْكُفَّارِ وَعَسَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَهْدِيَهُمْ فَيَكُونُونَ لَنَا عَضُدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَرَى يَا ابْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا أَرَى مَا رَأَى أَبُو بَكْرٍ وَلَكِنِّي أَرَى أَنْ تُمَكِّنَنِي مِنْ فُلَانٍ قَرِيبٍ لِعُمَرَ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنَ عَلِيًّا مِنْ عَقِيلٍ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنَ حَمْزَةَ مِنْ فُلَانٍ أَخِيهِ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ حَتَّى يَعْلَمَ اللَّهُ أَنَّهُ لَيْسَ فِي قُلُوبِنَا هَوَادَةٌ لِلْمُشْرِكِينَ هَؤُلَاءِ صَنَادِيدُهُمْ وَأَئِمَّتُهُمْ وَقَادَتُهُمْ فَهَوِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَهْوَ مَا قُلْتُ فَأَخَذَ مِنْهُمْ الْفِدَاءَ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ غَدَوْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ قَاعِدٌ وَأَبُو بَكْرٍ وَإِذَا هُمَا يَبْكِيَانِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مَاذَا يُبْكِيكَ أَنْتَ وَصَاحِبَكَ فَإِنْ وَجَدْتُ بُكَاءً بَكَيْتُ وَإِنْ لَمْ أَجِدْ بُكَاءً تَبَاكَيْتُ لِبُكَائِكُمَا قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي عَرَضَ عَلَيَّ أَصْحَابُكَ مِنْ الْفِدَاءِ وَلَقَدْ عُرِضَ عَلَيَّ عَذَابُكُمْ أَدْنَى مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ لِشَجَرَةٍ قَرِيبَةٍ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ } مِنْ الْفِدَاءِ ثُمَّ أُحِلَّ لَهُمْ الْغَنَائِمُ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ مِنْ الْعَامِ الْمُقْبِلِ عُوقِبُوا بِمَا صَنَعُوا يَوْمَ بَدْرٍ مِنْ أَخْذِهِمْ الْفِدَاءَ فَقُتِلَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ وَفَرَّ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ وَهُشِمَتْ الْبَيْضَةُ عَلَى رَأْسِهِ وَسَالَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْهَا إِلَى قَوْلِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ } بِأَخْذِكُمْ الْفِدَاءَ
Rakontis Abu Nuh Qurad: Rakontis Ikrimah bin 'Ammar: Rakontis Simak al-Hanafi Abu Zumail: Rakontis Ibn Abbas: Rakontis Umar: En la tago de la Batalo de Badr, la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) rigardis siajn kunulojn, kiuj nombris tricent kvindek, kaj li rigardis la politeistojn, kiuj nombris pli ol mil. La Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) turnis sin al la Kiblo kaj levis siajn manojn dum li portis ŝalon kaj sarongon. Li tiam preĝis: 'Ho Alaho, kion Vi promesis al mi? Montru al mi kion Vi promesis al mi. Ho Alaho, se Vi detruos ĉi tiun malgrandan grupon de islamanoj, Vi neniam estos adorata sur la tero.' Umar diris: 'Do li daŭre serĉis helpon kaj petegis al sia Sinjoro ĝis lia ŝalo defalis. Tiam Abu Bakr venis al li kaj redonis lian ŝalon kaj akompanis lin de malantaŭe, tiam li diris: 'Ho Profeto de Alaho, via plendo al via Sinjoro sufiĉas, ĉar Li certe plenumos Sian promeson al vi'. Do Alaho la Plejpotenca revelaciis '-memoru-, kiam vi petis helpon de via Sinjoro, tiam Li donis al vi permeson: 'Vere, Mi alportos al vi plifortigojn kun mil anĝeloj venantaj unu post la alia'. -QS Al Anfal verso 9- do en tiu tago la du armeoj renkontiĝis kaj Alaho detruis la politeistojn, el kiuj sepdek estis mortigitaj kaj sepdek estis kaptitaj, tiam la Mesaĝisto de Alaho sallallaahu 'alaihi wasallam konsultis kun Abu Bakr, Ali kaj Umar, Abu Bakr diris: 'Ho Profeto de Alaho, ili estas niaj kuzoj, proksimaj parencoj kaj fratoj, do mi pensas, ke vi devus preni elaĉeton de ili, por ke tio, kion ni prenas de ili, estu forto por ni kontraŭ la nekredantoj, kaj eble Alaho gvidos ilin, por ke ili povu esti forto por ni'. Tiam la Mesaĝisto de Alaho, sallallaahu 'alaihi wasallam, demandis: 'Kion vi pensas, ho Ibnul Ĥattab?' Do Umar diris; 'Mi diris; 'Je Alaho, mi ne tenas la opinion de Abu Bakr, sed mi opinias, ke Vi transdonu al mi tiun-kaj-tiun fraton de Umar, por ke mi detranĉu lian kolon, kaj Vi transdonu Aqil al Ali, kaj li detranĉu lian kolon, kaj Vi transdonu tiun-kaj-tiun fraton de Hamzah al li, kaj li detranĉu lian kolon, por ke Alaho sciu, ke ne ekzistas kompato en niaj koroj por la politeistoj, ili estas la ĉefoj, la pliaĝuloj kaj iliaj gvidantoj.' Sed la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) inkliniĝis al la opinio de Abu Bakr kaj ne al mia opinio.' Tiam li prenis elaĉeton de ili, tiam la sekvan tagon Umar diris; 'Matene mi venis al la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li kaj Abu Bakr) kaj subite li kaj Abu Bakr sidis kaj ambaŭ ploris, do mi diris; 'Ho Mesaĝisto de Alaho, diru al mi, kio igas vin kaj viajn kunulojn plori? Se mi povas plori, mi ploros, kaj se mi ne povas plori, mi ploros kaj ploros, ĉar vi ambaŭ ploras.' Umar diris; Tiam la Profeto, Dio benu lin kaj donu al li pacon, respondis: "La opinio, kiun via amiko prezentis en la formo de elaĉeto, vere ŝajnis al mi, ke via puno estas pli proksima ol la plej proksima arbo." Kaj Dio sendis Sian vorton: "Ne estas dece por profeto havi kaptiton antaŭ ol li povas paralizi sian malamikon sur la tero" -QS Al Anfal verso 67- ĝis Liaj vortoj: "Certe vi estos trafitaj de granda turmento pro la elaĉeto, kiun vi prenis" -QS Al Anfal verso 68-. nome elaĉetomono, tiam la militakiro fariĝis laŭleĝa por ili, tiam kiam la batalo de Uhud okazis la sekvan jaron ili estis punitaj pro tio, kion ili faris en la batalo de Badr en la formo de prenado de elaĉetomono, tiel ke sepdek el ili estis mortigitaj, kaj dum la batalo la kunuloj de la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam forkuris de li, tiel ke liaj du molaraj dentoj estis rompitaj, lia frunto estis ŝirita kaj sango fluis laŭ lia vizaĝo, tiam Alaho revelaciis Sian vorton: 'Kaj kial vi suferis katastrofon - en la batalo de Uhud - kiam vi kaŭzis duoblan malvenkon al viaj malamikoj - en la batalo de Badr' - QS Ali Imran verso 165 - ĝis Lia vorto: 'Vere, Alaho havas potencon super ĉio'. - QS Ali Imran verso 165 - pro tio, ke vi prenis elaĉeton'.
Hadith
Imam Ahmad : 217
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } حَتَّى حَجَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ أَتَانِي فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ كَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ عَنْهُ قَالَ هِيَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ يَسُوقُ الْحَدِيثَ قَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ قَالَ وَكَانَ مَنْزِلِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ بِالْعَوَالِي قَالَ فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ فَانْطَلَقْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاكُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ لَا تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ وَلَا تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ إِنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ مِنْكِ يُرِيدُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْيِ وَغَيْرِهِ وَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ قَالَ وَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمًا ثُمَّ أَتَانِي عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ثُمَّ نَادَانِي فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ وَمَاذَا أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ الرَّسُولُ نِسَاءَهُ فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا حَتَّى إِذَا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي ثُمَّ نَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ وَهِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ هَذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرُبَةِ فَأَتَيْتُ غُلَامًا لَهُ أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ الْغُلَامُ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى أَتَيْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا عِنْدَهُ رَهْطٌ جُلُوسٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ الْغُلَامُ ثُمَّ خَرَجَ عَلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَخَرَجْتُ فَجَلَسْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أَذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ ح و حَدَّثَنَاه يَعْقُوبُ فِي حَدِيثِ صَالِحٍ قَالَ رُمَالِ حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ فَقُلْتُ أَطَلَّقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيَّ وَقَالَ لَا فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ رَأَيْتَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ فَقُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاهُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرُّكِ إِنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْكِ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ فَجَلَسْتُ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فِي الْبَيْتِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ إِلَّا أَهَبَةً ثَلَاثَةً فَقُلْتُ ادْعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وُسِّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاسْتَوَى جَالِسًا ثُمَّ قَالَ أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لَا يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حَتَّى عَاتَبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
[Abdurrazzaq] rakontis al ni [Ma'mar] el [Az Zuhri] el ['Ubaidillah Bin Abdullah Bin Abu Thaur] el [Ibn Abbas] li diris; Mi daŭre demandis [Umar Bin Al Khattab] pri la du edzinoj de la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam, kiuj estis menciitaj en la vortoj de Alaho la Plejpotenca: 'Se vi ambaŭ pentas al Alaho, tiam vere viaj koroj kliniĝis - akcepti bonon -,' -QS Ĉe Tahrim-verso 4-, ĝis kiam Umar plenumis Hadjon, mi ankaŭ plenumis Hadjon kun li, kiam meze de la vojaĝo, Umar flankenpaŝis kun vazo kaj mi ankaŭ plenumis ĝin kun li, tiam li fekis kaj post tio li venis al mi kaj mi verŝis ĝin sur liajn manojn, tiam li plenumis lavadon, mi demandis; 'Ho Komandanto de la Fideluloj, kiuj estas la du edzinoj de la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam, pri kiuj oni parolas en la vortoj de Alaho: 'Se vi ambaŭ pentas al Alaho, tiam viaj koroj efektive kliniĝis - akcepti bonon -' -QS Ĉe Tahrim-verso 4-?' Tiam Umar respondis: 'Ĉi tio efektive surprizas vin, ho Ibn Abbas,' -diris Az Zuhri; je Alaho, al Umar ne plaĉis tio, kion Ibn Abbas demandis al li, kaj li ne tenis ĝin sekrete - Umar respondis: 'Ŝi estas Hafsa kaj Aisha'. Ibn Abbas diris: 'Tiam Umar komencis mencii la haditon, li diris: 'Ni, la popolo de Kurajŝoj, estas popolo, kiu havas potencon super siaj edzinoj, poste kiam ni alvenis en Medinon, ni trovis popolon, kies edzinoj havas potencon super siaj edzoj, kaj niaj edzinoj preskaŭ imitas siajn edzinojn,' diris Umar; 'Tiutempe mia domo estis en la areo Awali de la vilaĝo Bani Umayyah Bin Zaid. Iun tagon mi koleris kontraŭ mia edzino, sed montriĝis, ke ŝi kontraŭstaris min, do mi neis ŝian reziston ĝis ŝi demandis: 'Kial vi neas mian kontraŭstaron al vi, je Alaho, la edzinoj de la Profeto (paco de Alaho) kontraŭstaris lin, kaj unu el ili eĉ restis for de li ĝis la nokto unu tagon'. Umar diris; tiam mi iris kaj iris al Hafsa kaj demandis: 'Ĉu vi kontraŭstaras la Mesaĝiston de Alaho (paco de Alaho)?' Ŝi respondis: 'Jes,' mi demandis denove; 'Kaj ĉu iu el vi restas for de li de tago ĝis nokto?' Ŝi respondis: 'Jes,' mi diris; 'Ĝi estas vere vana kaj perdo por ĉiu el vi, kiu tion faras. Ĉu iu el vi sentos sin sekura kontraŭ la kolero de Alaho pro la kolero de Lia Mesaĝisto kontraŭ vi? Tiam fakte li pereis. Ne kontraŭstu la Mesaĝiston de Alaho kaj ne postulu ion ajn de li, kaj petu de mi tion, kion vi bezonas. Ne ĵaluzu, se via najbaro estas pli bela ol vi kaj estas pli amata de la Mesaĝisto de Alaho, sallallaahu 'alaihi wasallam'. Kion li celis estis Aisha. Umar diris: 'Mi havas najbaron el la Ansar, kaj ni kutimis viziti la Mesaĝiston de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) laŭvice. Unu tagon li venus, kaj unu tagon mi venus. Tiam li venus al mi kun novaĵoj pri revelacio kaj aliaj aferoj, kaj mi venus al li sammaniere.' Umar diris: 'Kaj ni diskutis pri Ghassan, ke ili pretigis kavalerian forton por batali kontraŭ ni.' Iun tagon mia vizitanta kunulo - la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) - venis al mi ĉe Isha kaj frapis mian pordon, poste li vokis min kaj mi eliris por renkonti lin, tiam li diris: 'Tre granda evento okazis.' Mi demandis: 'Kiajn novaĵojn vi alportas, Ghassan?' Li respondis: 'Ne, prefere la novaĵo estas pli granda kaj pli longa ol tio, nome la novaĵo, ke la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) eksedziĝis de sia edzino.' Do mi diris: 'Hafshah vane kaj malvenkis, kaj mi antaŭe suspektis, ke tio okazos.' Post finado de la Fajr-preĝo, mi fiksis miajn vestojn kaj iris al Hafshah kaj trovis, ke ŝi ploris, do mi demandis: 'Ĉu la Mesaĝisto de Alaho, Dio benu lin kaj donu al li pacon, demandis vin?' Li respondis: 'Mi ne scias, li nun estas sola en drinkejo.' Do mi renkontis la serviston de la Mesaĝisto de Alaho, kiu estis nigra, kaj mi diris; “Petu permeson por Umar,” tiam la servisto eniris kaj poste revenis kaj diris: “Mi raportis vin al li, sed li silentas.” Tiam mi iris al la predikejo kaj montriĝis, ke multaj homoj sidis ĉirkaŭ li kaj kelkaj el ili ploris, do mi sidis iom da tempo, sed tio, kion mi spertis, venkis min ĝis mi renkontis la serviston de la Mesaĝisto de Alaho kaj mi diris: “Petu permeson por Umar,” tiam li eniris kaj revenis por renkonti min kaj diris: “Mi raportis vin al li, sed li silentas.” Tiam mi eliris kaj sidiĝis sur la predikejo, sed tio, kion mi spertis, venkis min ĝis mi renkontis la serviston denove kaj mi diris: “Petu permeson por Umar.” Tiam li eniris kaj revenis al mi kaj diris: “Mi raportis vin al li, sed li silentas.” Fine mi iris forlasi lin, sed subite la kelnero vokis min kaj diris: “Eniru, li permesis al vi.” Do mi eniris kaj salutis la Mesaĝiston de Alaho, paco estu sur li, tiutempe li apogis sin sur brodita mato. Kaj rakontis al ni [Ya'qub] el la hadito [Salih] li diris; 'Ke la Profeto klinis sin sur la teksitan maton ĝis ĝi lasis markon sur la flanko de lia korpo,' tiam mi -Umar- demandis; 'Ho Mesaĝisto de Alaho, ĉu vi divorcis de via edzino?' Li levis sian kapon al mi kaj diris; 'Ne,' mi diris takbir 'Allahu Akbar - Alaho estas granda-, se vi, ho Mesaĝisto de Alaho, rigardas nin, kaj ni la Kurajŝoj estas popolo, kiu havas aŭtoritaton super siaj edzinoj, sed post kiam ni venis al Medino ni trovis popolon, kies edzinoj havis aŭtoritaton super siaj edzoj, kaj niaj edzinoj preskaŭ imitis siajn edzinojn, tiam unu tagon mi koleris kontraŭ mia edzino, sed montriĝis, ke ŝi estis kontraŭ mi, mi neis ŝian opozicion al mi ĝis ŝi demandis; 'Kial vi neas mian reziston al vi, je Alaho, la edzinoj de la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam rezistis lin, kaj unu el ili eĉ restis for de li ĝis la nokto. Do mi diris; “Vane kaj perdeble estas por iu ajn el ili fari tion. Ĉu iu el ili sentos sin sekura kontraŭ la kolero de Alaho pro la kolero de Lia Mesaĝisto? Tiam fakte li pereis.” La Mesaĝisto de Alaho (p.s.a.) ridetis. Mi diris: “Ho Mesaĝisto de Alaho, mi renkontis Hafsa-n kaj diris: “Ne ĵaluzu, se via najbaro estas pli bela ol vi kaj pli amata al la Mesaĝisto de Alaho (p.s.a.),” Li denove ridetis, kaj mi diris: “Permesu al mi, ho Mesaĝisto de Alaho.” La Profeto respondis: “Jes.” Tiam mi sidiĝis kaj levis mian kapon al la domo. Tiam, je Alaho, mi ne vidis ion, kio povus deturni mian rigardon krom tri haŭtojn, do mi diris: “Ho Mesaĝisto de Alaho, preĝu por la ekspansio de via nacio, ĉar la Persoj kaj Romanoj ekspansiiĝis por ili, dum ili ne adoris Alaho-n.” Li rektigis sian seĝon kaj diris: "Ĉu estas ia dubo en via menso, ho Ibn al-Ĥattab, ke ili estas popolo, kiu estas rapidigita de siaj plezuroj en la vivo de ĉi tiu mondo?" Mi diris: "Petu pardonon por mi, ho Mesaĝisto de Alaho," kaj li ĵuris ne iri al sia edzino dum monato, ĉar li estis tiel kolera kontraŭ ili, ke Alaho riproĉis lin.
Hadith
Imam Ahmad : 218
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ سُلَيْمٍ قَالَ أَمْلَى عَلَيَّ يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الْأَيْلِيُّ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ كَانَ إِذَا نَزَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَحْيُ يُسْمَعُ عِنْدَ وَجْهِهِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ فَمَكَثْنَا سَاعَةً فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ زِدْنَا وَلَا تَنْقُصْنَا وَأَكْرِمْنَا وَلَا تُهِنَّا وَأَعْطِنَا وَلَا تَحْرِمْنَا وَآثِرْنَا وَلَا تُؤْثِرْ عَلَيْنَا وَارْضَ عَنَّا وَأَرْضِنَا ثُمَّ قَالَ لَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَيَّ عَشْرُ آيَاتٍ مَنْ أَقَامَهُنَّ دَخَلَ الْجَنَّةَ ثُمَّ قَرَأَ عَلَيْنَا { قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ } حَتَّى خَتَمَ الْعَشْرَ
Diris al ni [Abdurrazzaq] diris al mi [Yunus Bin Sulaim] li diris; diktis al mi [Yunus Bin Yazid Al Aili] de [Ibnu Shihab] de ['Urwah Bin Az Zubair] de [Abdurrahman Bin Abdul Qari] li diris; Mi aŭdis [Umar Bin Al Khathtab] diri; Kiam la revelacio descendis sur la Mesaĝiston de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li), muĝanta sono kiel vespo-muĝado aŭdiĝis el lia vizaĝo, do ni ĉesis atendi momenton, tiam li turnis sin al la Kiblo kaj levis ambaŭ manojn preĝante 'ALLAHUMMA ZIDNAA WALAA TANQUSHNAA WA AKRIMNAA WALAA TUHINNAA WA TUHINAA WALAA TAHRIMNAA WA AATSIRNAA WALAA TU'TSIR 'ALAINAA WARDLA 'ANNAA WA ARDLINAA - Ho Alaho, pliigu por ni kaj ne malpliigu, honoru nin kaj ne humiligu, donu al ni kaj ne retenu, donu al ni venkon kaj ne donu venkon al niaj malamikoj, estu kontenta pri ni kaj kontentigu nin - tiam li diris: 'Dek versoj estis revelaciitaj al mi, kiu ajn agas laŭ ili eniros Paradizon'. Tiam li deklamis al ni: 'Vere, sukcesas la kredantoj' -QS Al Mu'minun: 1-10-'.
Hadith
Imam Ahmad : 219
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُ شَهِدَ الْعِيدَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَصَلَّى قَبْلَ أَنْ يَخْطُبَ بِلَا أَذَانٍ وَلَا إِقَامَةٍ ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ صِيَامِ هَذَيْنِ الْيَوْمَيْنِ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَيَوْمُ فِطْرِكُمْ مِنْ صِيَامِكُمْ وَعِيدُكُمْ وَأَمَّا الْآخَرُ فَيَوْمٌ تَأْكُلُونَ فِيهِ مِنْ نُسُكِكُمْ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَزْهَرَ قَالَ شَهِدْتُ الْعِيدَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
[Abdurrazzaq] rakontis al ni [Ma'mar] el [Az Zuhri] de [Abu 'Ubaid, la sklavo de Abdurrahman Bin Auf], ke li atestis la Eid-preĝon kun [Umar Bin Al Khattab], poste Umar preĝis antaŭ ol fari la predikon sen la adhano kaj iqamo, poste li faris la predikon kaj diris: 'Ho homoj, vere la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) malpermesis fasti en ĉi tiuj du tagoj, unu el kiuj estas ĉar ĝi estas la tago, kiam vi rompas vian faston kaj ĝi estas via festo, dum la alia estas ĉar ĝi estas la tago, kiam vi manĝas vian buĉitan viandon'. [Ya'qub] diris al ni [mia patro] diris al ni el [Muhammad Bin Ishaq] diris al ni [Az Zuhri] de [Sa'd Bin Abu 'Ubaid, la sklavo de Abdurrahman Bin Azhar], ke li diris: 'Mi atestis la Eid-on kun Umar Bin Al Khattab,' poste li menciis la supran haditon.
Hadith
Imam Ahmad : 220
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَبَّلَ الْحَجَرَ ثُمَّ قَالَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكَ حَجَرٌ وَلَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَكَ مَا قَبَّلْتُكَ
Diris al ni [Abdurrazzaq] diris al ni [Abdullah Bin Umar] el [Nafi'] de [Ibn Umar] ke [Umar] kisis la Nigran Ŝtonon, poste diris: 'Vere mi scias, ke vi estas nur ŝtono, se mi ne vidus la Mesaĝiston de Alaho, ŝlallahu 'alaihi wasallam, kisi vin, mi ne kisus vin'.
