Imam Ibnu Majah : 1
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
Bizə [Əbu Bəkr ibn Əbu Şəybə] belə dediyi nəql olunub; bizə [Şərik], [Əl-Əmasi], [Əbu Saleh], [Əbu Hüreyrə] belə dediyini rəvayət edib: Peyğəmbər (s) belə buyurub: “Mən nəyi əmr edirəmsə, onu götürün, nəyi qadağan edirəmsə, onu tərk edin”.
Imam Ibnu Majah : 2
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَرُونِي مَا تَرَكْتُكُمْ فَإِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِسُؤَالِهِمْ وَاخْتِلَافِهِمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ فَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِشَيْءٍ فَخُذُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَإِذَا نَهَيْتُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَانْتَهُوا
Bizə [Məhəmməd ibn Əş Şəbbah] nəql etmişdir, o dedi; bizə [Cərir] nəql etmişdir, o [Əl-Əmasi] nəql etmişdir, o [Əbu Saleh] nəql etmişdir, o dedi: Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm dedi: “Sizə qoyduğum şeyi buraxın. Həqiqətən, sizdən əvvəlkilər peyğəmbərləri ilə bağlı sualları və mübahisələri üzündən həlak oldular. Əgər sizə bir şeyi əmr etsəm, onu bacardığınız qədər edin, əgər sizə bir şeyi qadağan etsəm, ondan uzaq durun”.
Imam Ibnu Majah : 3
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ
Bizə [Əbu Bəkr ibn Əbu Şəybə] dedi, bizə [Əbu Müaviyə] dedi və [Vəki] [Əl-Əmasidən] [Əbu Salehdən] [Əbu Hüreyrədən] dedi: Peyğəmbər (s) dedi: “Mənə itaət edən Allaha itaət etmiş, mənə asi olan Allaha asi olmuşdur”.
Imam Ibnu Majah : 4
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا لَمْ يَعْدُهُ وَلَمْ يُقَصِّرْ دُونَهُ
Bizə [Məhəmməd bin Abdullah bin Numeyr] dedi, bizə [Zəkəriyyə bin Ədi] [İbn Mübarəkdən] [Məhəmməd bin Suqahdan] [Əbu Cəfərdən] rəvayət etdi ki, o dedi: “[İbn Ömər] Əgər o, Allah Rəsulundan (sallallahu aleyhi və səlləm) bir hədis eşitsəydi, onu qaçırmaz və başqa heç bir şeylə məşğul olmazdı”.
Imam Ibnu Majah : 5
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ سُمَيْعٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَفْطَسُ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُرَشِيِّ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَذْكُرُ الْفَقْرَ وَنَتَخَوَّفُهُ فَقَالَ أَالْفَقْرَ تَخَافُونَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُصَبَّنَّ عَلَيْكُمْ الدُّنْيَا صَبًّا حَتَّى لَا يُزِيغَ قَلْبَ أَحَدِكُمْ إِزَاغَةً إِلَّا هِيهْ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ تَرَكْتُكُمْ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ صَدَقَ وَاللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَكَنَا وَاللَّهِ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌ
Bizə [Hisyam bin Ammar əd-Dimasiqi] dedi, bizə [Məhəmməd bin İsa bin Sumai] dedi, bizə [İbrahim bin Süleyman Əl-Əftəs] dedi, [Əl-Valid bin Əbdürrəhman Əl-Cürəsi] dedi, [Cübeyr bin Nufeyr] dedi, [Əbu Dərda] dedi: “Allahın Elçisi - sallallahu aleyhi və səlləm - yoxsulluq məsələsini müzakirə edərkən qarşımıza çıxdı və ondan qorxduq. Sonra dedi: “Yoxsulluqdan qorxursunuzmu? Canım Əlində Olan Allaha and olsun ki, dünya sizə veriləcək, beləliklə, sizlərdən birinin qəlbi ona qovuşmaqdan başqa bir şey edə bilməz. Həqiqətən, mən sizin üçün parlaq şeylər qoyub getdim, gecə ilə gündüz eynidir”. Əbu Dərda dedi: “Allaha and olsun ki, doğrudur, Allahın Elçisi - sallallahu aleyhi və səlləm - bizim üçün parlaq şeylər qoyub getdi, gecə ilə gündüz eynidir”.
Imam Ibnu Majah : 6
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ
Bizə [Məhəmməd bin Bəsyyar] dedi, bizə [Məhəmməd bin Cəfər] dedi, bizə [Syuəbə] dedi, bizə [Müaviyə bin Qurra] dedi, bizə [atası] dedi; Peyğəmbər (s) dedi: “Ümmətimdən həmişə kömək alacaq bir qrup olacaq. Onları xor görənlər Qiyamət gününə qədər onlara zərər verməzlər”.
Imam Ibnu Majah : 7
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَلْقَمَةَ نَصْرُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ الْأَسْوَدِ وَكَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي قَوَّامَةً عَلَى أَمْرِ اللَّهِ لَا يَضُرُّهَا مَنْ خَالَفَهَا
Əbu Abdullah bizə dedi ki, o dedi; bizə [Hisyam ibn Ammar] dedi; bizə [Yəhya ibn Həmzə] dedi; bizə [Əbu Əlqamə Nəşr ibn Əlqamə] [Umeyr əl-Əsvəd]-dən və [Kətsir ibn Murra əl-Hədrami] [Əbu Hüreyrə]-dən dedi ki, Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm dedi: “Ümmətimdən həmişə Allahın əmrlərində möhkəm duran və onlarla razılaşmayanlara zərər verməyən bir qrup olacaq”.
Imam Ibnu Majah : 8
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْجَرَّاحُ بْنُ مَلِيحٍ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ زُرْعَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عِنَبَةَ الْخَوْلَانِيَّ وَكَانَ قَدْ صَلَّى الْقِبْلَتَيْنِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَزَالُ اللَّهُ يَغْرِسُ فِي هَذَا الدِّينِ غَرْسًا يَسْتَعْمِلُهُمْ فِي طَاعَتِهِ
Əbu Abdullah bizə dedi ki, o dedi; bizə dedi [Hisyam ibn Ammar] dedi, bizə dedi [Əl-Cərrah ibn Malih] dedi, bizə dedi [Bəkr ibn Zurə] dedi ki, mən [Əbu İnəbə əl-Xaulani]-nin və Rəsulullahla (sallallahu aleyhi və səlləm) iki qibləyə baxaraq namaz qılan bir dostumun olduğunu eşitdim. O dedi: Mən Rəsulullahın (sallallahu aleyhi və səlləm) belə dediyini eşitdim: “Allah bu dində həmişə islahatçılar əkəcək və onları Özünə itaətə yönəldəcək”.
Imam Ibnu Majah : 9
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَامَ مُعَاوِيَةُ خَطِيبًا فَقَالَ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ إِلَّا وَطَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرُونَ عَلَى النَّاسِ لَا يُبَالُونَ مَنْ خَذَلَهُمْ وَلَا مَنْ نَصَرَهُمْ
Bizə [Yəqub ibn Hümeyd ibn Kasib] dedi, bizə [əl-Qasim ibn Nafi] dedi, bizə [əl-Həccac ibn Ərtəh] [Əmru ibn Süeyb] [atası] dedi; [Müaviyə] xütbə üçün ayağa qalxdı, sonra dedi: “Alimləriniz haradadır? Alimləriniz haradadır?” Mən Rəsulullahın (s.a.v.) belə dediyini eşitdim: “Ümmətimdən bir qrup bütün insanlara qalib gələnə qədər Qiyamət qopmayacaq, onları təhqir edənlərə və onlara kömək edənlərə əhəmiyyət verməzlər”.
Imam Ibnu Majah : 10
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ ثَوْبَانَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Bizə [Hisyam ibn Əmmar] dedi, bizə [Məhəmməd ibn Süeyb] dedi, bizə [Səid ibn Bəsir] [Qatada]dan [Əbu Qilabə]dan [Əbu Əsma ər-Rəhabi]dan [Təuban] dedi; Rəsulullah (s.a.s.) dedi: “Ümmətimdən həmişə bir qrup insan olacaq ki, onlar haqq ilə kömək olunacaq və Allahın hökmü gələnə qədər onunla razılaşmayanlara zərər verməyəcəklər”.
Imam Ibnu Majah : 11
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَالِدًا يَذْكُرُ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَّ خَطًّا وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَمِينِهِ وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَسَارِهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ فِي الْخَطِّ الْأَوْسَطِ فَقَالَ هَذَا سَبِيلُ اللَّهِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ }
Bizə [Əbu Səid] Abdullah ibn Səid dedi, bizə [Əbu Xalid Əl-Əhmər] dedi ki, mən [Mücalidin] [Əş Şəbi]dən [Cabir ibn Abdullahdan] bəhs etdiyini eşitdim. O dedi: “Biz Peyğəmbərin (s) tərəfində idik, o, bir xətt çəkdi, sonra sağ tərəfində iki xətt, sol tərəfində isə daha iki xətt çəkdi. Sonra əlini orta xəttə qoyub dedi: “Bu, Allahın yoludur”. Sonra bu ayəni oxudu: “Və bu - Bizim əmr etdiyimiz şey - bu Mənim düz yolumdur, ona tabe olun; başqa yollarla getməyin, çünki onlar sizi Onun yolundan sapdıracaqlar”.
Imam Ibnu Majah : 12
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ الْكِنْدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُوشِكُ الرَّجُلُ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يُحَدَّثُ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِي فَيَقُولُ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَلَالٍ اسْتَحْلَلْنَاهُ وَمَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَرَامٍ حَرَّمْنَاهُ أَلَّا وَإِنَّ مَا حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلُ مَا حَرَّمَ اللَّهُ
Bizə [Əbu Bəkr ibn Əbu Şəybə] dedi, o dedi; bizə [Zeyd ibn əl-Hubab] dedi, o [Muaviyə ibn Saleh] dedi, mənə [Həsən ibn Cabir] dedi, o [Əl-Miqdam ibn Mədikərib əl-Kindi] dedi; Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm dedi: “Kiminsə oturacağına söykənəcəyindən qorxurdular. Məndən ona bir hədis deyildi, amma o dedi: “Bizimlə sizin aranızda Allahın kitabı əz-Zəlladır. Ondan halal tapdığımızı halal, haram tapdığımızı isə haram edirik”. Bilin ki, Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm tərəfindən qadağan edilən şey, Allahın qadağan etdiyi şeydir.”
Imam Ibnu Majah : 13
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ فِي بَيْتِهِ أَنَا سَأَلْتُهُ عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ ثُمَّ مَرَّ فِي الْحَدِيثِ قَالَ أَوْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ الْأَمْرُ مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ اتَّبَعْنَاهُ
Bizə [Nəşr bin Əli əl-Cəhdləmi] dedi, bizə [Süfyan bin Uyeynə] dedi - mən ondan evində soruşdum - [Səlim Əbu Əl-Nəzl]-dən - sonra o, bir hədis oxudu - dedi; və ya [Zeyd bin Əsləm]-dən [Ubeydullah bin Əbu Rafi]-dən [atası] dedi; Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm dedi: "Həqiqətən, sizlərdən biri oturacağında arxaya söykənmiş halda tapılacaq, sonra mənim əmrlərim və qadağalarımla onun yanına gələcək, lakin o deyəcək: "Mən Allahın kitabında nə tapdığımızı bilmirdim, ona görə də ona əməl etdik."
Imam Ibnu Majah : 14
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ
Bizə [Əbu Mərvan Məhəmməd bin Osman əl-Usmani] dedi, bizə [İbrahim bin Səd bin İbrahim bin Əbdürrəhman bin Auf] atasından [əl-Qasım bin Məhəmməd] Aişədən belə rəvayət etmişdir: Allahın Elçisi (s) buyurdu: “Kim bizim işimizə onun bir hissəsi olmayan yeni bir məsələ gətirərsə, o, rədd edilir”.
Imam Ibnu Majah : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ الْمِصْرِيُّ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ قَالَ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا }
[Məhəmməd bin Rumh bin Əl-Mühacir Əl-Mişri] dedi ki, [Əl Laist bin Səd] bizə [İbn Syihabdan] [Ürvə bin Əz Zübeyrdən] nəql etdi ki, [Abdullah bin Əz Zübeyr] ona Ənsardan bir kişinin Allahın Elçisinin (Ona Allahın salavatı və salamı olsun) yanında Əz Zübeyr ilə xurma ağaclarını suvarmaq üçün istifadə etdikləri suvarma sistemi barədə mübahisə etdiyini söylədi. Ənsarlar: “Suyu buraxın”, - dedilər, lakin Əz Zübeyr buna əhəmiyyət vermədi. Beləliklə, Allahın Elçisinin (Ona Allahın salavatı və salamı olsun) yanında aralarında mübahisə başladı. Allahın Elçisi (Ona Allahın salavatı və salamı olsun) dedi: “Ey Zübeyr, bağını suvar və sonra suyu qonşuna axıt.” Lakin Ənsarlar qəzəblənib dedilər: “Ey Allahın Elçisi, bu, onun əminin oğlu olması ilə bağlıdırmı?” Sonra Rəsulullahın ﷺ üzü dəyişdi və dedi: “Ey Zübeyr, bağını sula, sonra suyu saxla ki, əvvəlki yerinə qayıtsın”. Abdullah ibn Zübeyr dedi; Zübeyr dedi: “Allaha and olsun ki, məncə, bu ayə həmin hadisədə nazil olub: “Elə isə, Rəbbinə and olsun ki, onlar əslində səni mübahisə etdikləri məsələdə hakim təyin etməyincə, sonra verdiyin qərara qarşı ürəklərində heç bir etiraz qalmayana və onu tamamilə qəbul etməyincə iman gətirməzlər”.
Imam Ibnu Majah : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ أَنْ يُصَلِّينَ فِي الْمَسْجِدِفَقَالَ ابْنٌ لَهُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ فَغَضِبَ غَضَبًا شَدِيدًا وَقَالَ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ
Bizə [Məhəmməd bin Yəhya Ən-Nisaburi] dedi, bizə [Əbdürrəzzaq] dedi, bizə [Mə'mər] [Əz-Zuhri] [Salim] [İbn Ömər] dedi ki, Peyğəmbər (s) dedi: “Allahın qadın qullarına məsciddə namaz qılmağı qadağan etməyin”. Bir uşaq dedi: “Həqiqətən, biz onları qadağan edəcəyik”. İbn Ömər qəzəbləndi və danladı: “Mən sizə Peyğəmbərin (s) hədisini oxudum, amma siz dediniz: “Həqiqətən, biz onları qadağan edəcəyik”.”
Imam Ibnu Majah : 17
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ وَأَبُو عَمْرٍو حَفْصُ بْنُ عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍأَنَّهُ كَانَ جَالِسًا إِلَى جَنْبِهِ ابْنُ أَخٍ لَهُ فَخَذَفَ فَنَهَاهُ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا فَقَالَ إِنَّهَا لَا تَصِيدُ صَيْدًا وَلَا تَنْكِي عَدُوًّا وَإِنَّهَا تَكْسِرُ السِّنَّ وَتَفْقَأُ الْعَيْنَقَالَ فَعَادَ ابْنُ أَخِيهِ فَخَذَفَ فَقَالَ أُحَدِّثُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا ثُمَّ عُدْتَ تَخْذِفُ لَا أُكَلِّمُكَ أَبَدًا
[Əhməd bin Sabit Əl-Cədari] və [Əbu Əmr Hafs bin Ömər] hər ikisi belə demişdir: [Əbdül-Vəhhab ət-Səqafi] belə demişdir: [Əyyub] bizə [Səid bin Cübeyrdən] [Abdullah bin Muğaffaldan] nəql etmişdir ki, qardaşı oğullarından biri onun yanında oturmuşdu və sapanddan istifadə edirdi. O, onu saxlayıb dedi: “Həqiqətən də, Allahın Rəsulu (ona Allahın salavatı və salamı olsun) bunu qadağan etmişdir. O dedi: “Bu hərəkət nə ov ovlayar, nə də düşməni məhv edər. Bu, yalnız dişləri sındırar və gözləri çıxarar.”
Imam Ibnu Majah : 18
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنِي بُرْدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ الْأَنْصَارِيَّ النَّقِيبَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا مَعَ مُعَاوِيَةَ أَرْضَ الرُّومِ فَنَظَرَ إِلَى النَّاسِ وَهُمْ يَتَبَايَعُونَ كِسَرَ الذَّهَبِ بِالدَّنَانِيرِ وَكِسَرَ الْفِضَّةِ بِالدَّرَاهِمِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ الرِّبَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَبْتَاعُوا الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلَّا مِثْلًا بِمِثْلٍ لَا زِيَادَةَ بَيْنَهُمَا وَلَا نَظِرَةًفَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ يَا أَبَا الْوَلِيدِ لَا أَرَى الرِّبَا فِي هَذَا إِلَّا مَا كَانَ مِنْ نَظِرَةٍ فَقَالَ عُبَادَةُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ رَأْيِكَ لَئِنْ أَخْرَجَنِي اللَّهُ لَا أُسَاكِنُكَ بِأَرْضٍ لَكَ عَلَيَّ فِيهَا إِمْرَةٌ فَلَمَّا قَفَلَ لَحِقَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَا أَقْدَمَكَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ فَقَصَّ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ وَمَا قَالَ مِنْ مُسَاكَنَتِهِ فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا الْوَلِيدِ إِلَى أَرْضِكَ فَقَبَحَ اللَّهُ أَرْضًا لَسْتَ فِيهَا وَأَمْثَالُكَ وَكَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ لَا إِمْرَةَ لَكَ عَلَيْهِ وَاحْمِلْ النَّاسَ عَلَى مَا قَالَ فَإِنَّهُ هُوَ الْأَمْرُ
Bizə [Hisyam bin Ammar] dedi, bizə [Yəhya bin Həmzə] dedi, mənə [Burd bin Sinan] dedi, [İshaq bin Qabişa] dedi, [atası] dedi: [Ubadə bin Şamit Əl-Ənsari] Rum dünyasında Müaviyə ilə döyüşən Peyğəmbərin (s) sərkərdəsi və dostu idi. O, qızılı dinara, gümüşü isə dirhəmlərə alıb-satan insanları gördü. Sonra o, qışqırdı: “Ey camaat, siz həqiqətən də sələm yemisiniz, mən Allahın Rəsulunun (s) belə dediyini eşitmişəm: “Qızılı bərabər olmadıqca, artıqlıq və ikisinin arasında gecikmə olmadığı təqdirdə qızıla satmayın”. Müaviyə ona dedi: “Ey Əbul Vəlid, mən bu əməliyyatda sələm görmürəm, yalnız onun dayandırılmasında!” Ubadə cavab verdi: “Mən sizə Peyğəmbərdən (s) hədisi çatdırdım, amma siz öz baxışlarınızla düşünürsünüz”. Doğrudan da, əgər Allah məni oradan çıxarsa, sənin əmrində olsam da, sənin ərazisində qalmayacağam. Mədinəyə qayıdanda Ömər ibn Xəztabla qarşılaşdı. Ömər ona dedi: “Ey Əbul Vəlid, səni bura nə vadar etdi?” Sonra o, əhvalatı Ömərə danışdı və ona harada yaşadığını demədi. Ömər dedi: “Ey Əbul Vəlid, öz ölkənə qayıt. Həqiqətən, Allah sənsiz və sənin kimi insanlar olmadan rüsvayçı bir ölkə yaradacaq”. Sonra Ömər Müaviyəyə məktub yazdı: “Sənin ona əmr etmək və insanları onun dediklərinə əməl etməyə dəvət etmək haqqın yoxdur, çünki o, həqiqətdən üstündür”.
Imam Ibnu Majah : 19
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ الْخَلَّادِ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ أَنْبَأَنَا عَوْنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَظُنُّوا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
Bizə [Əbu Bəkr bin Əl Xallad əl-Bəhili] dedi, bizə [Yəhya bin Səid] dedi, [İbn Əclan] dedi, bizə ['Aun bin Abdullah] dedi, [Abdullah bin Məsud] dedi: “Əgər sizə Allah Rəsulundan bir hədis oxusam, fərz edin ki, Allah Rəsulu onu çatdırıb, göstəriş verib və təqvaya vəsiyyət edib”.
Imam Ibnu Majah : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا فَظُنُّوا بِهِ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
Bizə [Muhamad bin Bassyar] dedi, bizə [Yahya bin Said] dedi, [Syu'ba] dedi, ['Amru bin Murrah] dedi, [Əbul Bəhtari] dedi, [Əbu Əbdürrəhman Əs-Sulami] dedi, [Əli bin Əbu Talib] dedi: “Sizə Peyğəmbərdən (sallallahu aleyhi və səlləm) bir hədis oxuduğum zaman, Allahın Elçisinin onu çatdırdığını, göstəriş verdiyini və təqvaya vəsiyyət etdiyini düşünün”.