Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 Hadith
Hadith
Imam Ibnu Majah : 1
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
अस्मान् [अबु बकर बिन् अबू स्याइबा] उक्तवान्; अस्मान् [शरीक्] [अल अ'मासी] इत्यस्मात् [अबू सालिह] इत्यस्मात् [अबु हुरैरा] इत्यस्मात् सम्बद्धवान् सः अवदत्; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः अवदत् यत् अहं यत् आज्ञापयामि तत् गृहाण, यत् च निषिद्धं करोमि तत् त्यजतु’ इति।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 2
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَرُونِي مَا تَرَكْتُكُمْ فَإِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِسُؤَالِهِمْ وَاخْتِلَافِهِمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ فَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِشَيْءٍ فَخُذُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَإِذَا نَهَيْتُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَانْتَهُوا
अस्मान् [मुहम्मद बिन् अश शब्बाह] उक्तवान् सः अवदत्; अस्मान् [जरिर्] [अल अ'मासी] इत्यस्मात् [अबू सालिह] इत्यस्मात् [अबु हुरैरा] इत्यस्मात् निवेदितवान् सः अवदत्; रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उक्तवान् यत् मया यत् भवतः त्यक्तं तत् भवतु। ननु भवतः पूर्वं ये जनाः भविष्यद्वादिभिः सह प्रश्नैः विवादैः च नष्टाः अभवन् । यदि अहं भवन्तं किमपि कर्तुं आज्ञापयामि तर्हि यथाशक्ति कुरु, यदि अहं भवन्तं किमपि निषिद्धं करोमि तर्हि तस्मात् दूरं तिष्ठतु' इति।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 3
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ
अस्मान् कथितवान् [अबू बकर बिन् अबू सियाइबा] उक्तवान्, अस्मान् [अबु मुअवियाह] कथितवान्, तथा च [वाकी'] [अल अ'मासी] इत्यस्मात् [अबू सालिह] इत्यस्मात् [अबू हुरैरा] इत्यस्मात् सः अवदत्; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन उक्तं यत् यः मम आज्ञापालनं करोति सः अल्लाहस्य आज्ञां पालितवान्, यः मम आज्ञां न आज्ञां करोति सः अल्लाहस्य आज्ञां न आज्ञापितवान्’।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا لَمْ يَعْدُهُ وَلَمْ يُقَصِّرْ دُونَهُ
अस्मान् प्रति [मुहम्मद बिन् अब्दुल्लाह बिन नुमैर] उक्तवान्, अस्मान् [जकारिया बिन् आदी] [इब्न मुबारक] इत्यस्मात् [मुहम्मद बिन् सुकाह] इत्यस्मात् [अबू जा'फर] इत्यस्मात् कथितवान् सः अवदत्; ' [इब्न उमर] यदि सः अल्लाहस्य दूतस्य शल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमस्य हदीसं श्रुतवान् तर्हि सः तत् न त्यजति स्म न च अन्यस्मिन् व्यस्तः स्यात्'।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 5
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ سُمَيْعٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَفْطَسُ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُرَشِيِّ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَذْكُرُ الْفَقْرَ وَنَتَخَوَّفُهُ فَقَالَ أَالْفَقْرَ تَخَافُونَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُصَبَّنَّ عَلَيْكُمْ الدُّنْيَا صَبًّا حَتَّى لَا يُزِيغَ قَلْبَ أَحَدِكُمْ إِزَاغَةً إِلَّا هِيهْ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ تَرَكْتُكُمْ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ صَدَقَ وَاللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَكَنَا وَاللَّهِ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌ
अस्मान् कथितवान् [हिस्यम बिन् अम्मर अद डिमासिकी] उक्तवान्, अस्मान् अवदत् [मुहम्मद बिन् ईसा बिन् सुमै'] उक्तवान्, अस्मान् [इब्राहिम बिन् सुलेमान अल अफथास्] [अल वालिद बिन् अब्दुर्रहमान अल जुरासी] इत्यस्मात् [जुबैर बिन् नुफैर] इत्यस्मात् [अबू दरदा`] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत् 'अल्लाहस्य दूतः सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः अस्मान् मिलितुं बहिः आगतः, यदा वयं दारिद्र्यस्य विषये चर्चां कुर्वन्तः आसन् तदा वयं तस्मात् भयं अनुभवामः। अथ उवाच- 'किं त्वं दारिद्र्यात् भीतः असि ? यस्य हस्ते मम आत्मा अस्ति, तेन जगत् भवद्भ्यः दीयते, येन भवद्भ्यः एकस्य हृदयं न व्यावर्तयितुं शक्नोति, किन्तु तत् मिलितुं न शक्नोति। ननु मया भवद्भ्यः त्यक्ताः उज्ज्वलाः, रात्रौ दिवा च समानाः' इति। अबु दरदा` उक्तवान्; 'अल्लाहः सत्यः अस्ति, अल्लाहस्य दूतः सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः अस्माकं कृते तानि वस्तूनि त्यक्तवान् यत् उज्ज्वलप्रकाशः भवति, रात्रौ दिवसः च समानाः सन्ति'।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 6
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ
अस्मान् उक्तवान् [मुहम्मद बिन् बस्स्यार] उक्तवान्, अस्मान् अवदत् [मुहम्मद बिन जा'फरः] उक्तवान्, अस्मान् [स्यूबाह] [मुअवियाह बिन कुर्राह] इत्यस्मात् [तस्य पितुः] तः कथितवान् सः अवदत्; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन उक्तं यत् मम उम्मस्य एकः समूहः सर्वदा भविष्यति यः साहाय्यं प्राप्स्यति। ये तान् अवहेलयन्ति ते यावत् पुनरुत्थानदिनं यावत् तेषां हानिं न करिष्यन्ति'।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 7
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَلْقَمَةَ نَصْرُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ الْأَسْوَدِ وَكَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي قَوَّامَةً عَلَى أَمْرِ اللَّهِ لَا يَضُرُّهَا مَنْ خَالَفَهَا
अबु अब्दुल्ला अस्मान् अवदत् यत् सः अवदत्; अस्मान् [हिस्यम् बिन् अम्मर] उक्तवान् सः अवदत्; अस्मान् अवदत् [याह्या बिन् हमजाह] उक्तवान्; अस्मान् [अबू अलकामाह नशर् बिन् अल्कामाह] [उमैर अल असवद] इत्यस्मात् [कत्सिर बिन् मुर्राह अल हद्लरमी] [अबु हुरैरा] इत्यस्मात् उक्तवान् अस्ति; रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन उक्तं यत्, 'मम उम्मस्य एकः समूहः सर्वदा भविष्यति यः अल्लाहस्य आज्ञासु दृढतया तिष्ठति, तेषां सह असहमतानाम् हानिं न करिष्यति'।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 8
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْجَرَّاحُ بْنُ مَلِيحٍ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ زُرْعَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عِنَبَةَ الْخَوْلَانِيَّ وَكَانَ قَدْ صَلَّى الْقِبْلَتَيْنِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَزَالُ اللَّهُ يَغْرِسُ فِي هَذَا الدِّينِ غَرْسًا يَسْتَعْمِلُهُمْ فِي طَاعَتِهِ
अबु अब्दुल्ला अस्मान् अवदत् यत् सः अवदत्; अस्मान् अवदत् [हिस्यम बिन् अम्मार] उक्तवान्, अस्मान् अवदत् [अल जर्राह बिन् मलिह] उक्तवान्, अस्मान् अवदत् [बकर बिन् ज़ुराह] सः अवदत्; अहं [अबू इनाबाह अल खौलानी] श्रुतवान् सः च एकः मित्रः आसीत् यः रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन सह किब्लाद्वयस्य सम्मुखीभूय प्रार्थनां कुर्वन् आसीत्, सः अवदत्; मया श्रुतं यत् रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य वचनम् अस्ति यत् - 'अल्लाहः अस्मिन् धर्मे सर्वदा वनस्पतयः -सुधारकर्तारः- रोपयिष्यति, येषां निर्देशनं सः स्वस्य आज्ञापालनाय करिष्यति' इति।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 9
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَامَ مُعَاوِيَةُ خَطِيبًا فَقَالَ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ إِلَّا وَطَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرُونَ عَلَى النَّاسِ لَا يُبَالُونَ مَنْ خَذَلَهُمْ وَلَا مَنْ نَصَرَهُمْ
अस्मान् अवदत् [या'कुब बिन् हुमैद बिन् कासिब] उक्तवान्, अस्मान् अवदत् [अल कासिम बिन् नाफी'] उक्तवान्, अस्मान् [अमरु बिन् स्यु'एब] इत्यस्मात् [अम्रु बिन् स्यु'एब] इत्यस्मात् [तस्य पितुः] कथितवान् सः अवदत्; [मुअवियः] प्रवचनार्थं उत्तिष्ठति स्म, सः तदा अवदत्; 'भवतः विद्वांसः कुत्र सन्ति ? भवतः विद्वांसः कुत्र सन्ति ? मया श्रुतं यत् रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य वचनं यत् - 'यावत् मम उम्महस्य समूहः सर्वान् मनुष्यान् न जिगीषति तावत् न्यायदिवसः न भविष्यति, तेषां अपमानं कुर्वतां, न च तेषां साहाय्यं कुर्वतां च तेषां चिन्ता न भविष्यति' इति।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 10
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ ثَوْبَانَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
अस्मान् कथितवान् [हिस्याम बिन् अम्मार] उक्तवान्, अस्मान् अवदत् [मुहम्मद बिन स्युअइब] उक्तवान्, अस्मान् [सैद बिन बस्यर] [कतादाह] तः [अबू किलाबाह] तः [अबू असमा` अर रहबी] [त्साउबन] तः कथितवान् रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन उक्तं यत्, 'मम जनानां समूहः सर्वदा भविष्यति यः सत्येन साहाय्यं करिष्यति, यावत् अल्लाहस्य निर्णयः न आगच्छति तावत् तया सह असहमतानाम् हानिः न करिष्यति'।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 11
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَالِدًا يَذْكُرُ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَّ خَطًّا وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَمِينِهِ وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَسَارِهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ فِي الْخَطِّ الْأَوْسَطِ فَقَالَ هَذَا سَبِيلُ اللَّهِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ }
अस्मान् उक्तवान् [अबू सईद अब्दुल्लाह बिन् सईद] उक्तवान्, अस्मान् अवदत् [अबू खालिद अल अहमर] सः अवदत्; मया [मुजालिदस्य] उल्लेखः [एश स्या'बी] इत्यस्मात् [जबिर बिन् अब्दुल्लाह] इत्यस्मात् श्रुतः सः अवदत्; 'वयं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य पार्श्वे आसन्, सः ततः एकां रेखां कृतवान्, ततः दक्षिणपार्श्वे द्वौ रेखाः, वामभागे द्वौ अपि रेखाः कृतवान्।' ततः सः मध्यरेखायां हस्तं स्थापयित्वा अवदत्- 'एषः अल्लाहस्य मार्गः' इति। अथ इमं श्लोकं पठितवान्- 'तच्च - यद् अस्माभिः आज्ञापितम् - एषः मम ऋजुः मार्गः, अतः अनुसरणं कुर्वन्तु; अन्यमार्गान् च मा अनुसृत्य तस्य मार्गाद् त्वां विकीर्णं करिष्यन्ति' इति।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 12
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ الْكِنْدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُوشِكُ الرَّجُلُ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يُحَدَّثُ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِي فَيَقُولُ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَلَالٍ اسْتَحْلَلْنَاهُ وَمَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَرَامٍ حَرَّمْنَاهُ أَلَّا وَإِنَّ مَا حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلُ مَا حَرَّمَ اللَّهُ
अस्मान् अवदत् [अबु बकर बिन् अबू सियाबाह] उक्तवान्, सः अवदत्; अस्मान् [जैद इब्नु अल हुबाब] [मुअवियाह बिन सालिह] तः कथितवान्, मां [अल हसन बिन जाबिर] [अल मिक्दम बिन मा'दीकरीब अल किन्दी] तः उक्तवान्; रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन उक्तं यत् - तस्य आसने कश्चन अवलम्बयिष्यति इति भयम् आसीत्, तस्मै मम हदीसः कथितः, परन्तु सः अवदत्; 'अस्माकं भवतः च मध्ये अल्लाहस्य 'अज्जा वजल्ला' इत्यस्य पुस्तकम् अस्ति।' तस्मात् यत् किमपि हलालं प्राप्नुमः तत् हलालं कुर्मः, तस्मात् यत् किमपि हरामं प्राप्नुमः तत् हरामं कुर्मः' इति। ज्ञातव्यं खलु यत् नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन निषिद्धं तत् अल्लाहेन निषिद्धम्।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 13
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ فِي بَيْتِهِ أَنَا سَأَلْتُهُ عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ ثُمَّ مَرَّ فِي الْحَدِيثِ قَالَ أَوْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ الْأَمْرُ مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ اتَّبَعْنَاهُ
अस्मान् अवदत् [नशर् बिन् अली अल जहदलामी] उक्तवान्, अस्मान् अवदत् [सुफ्यान् बिन् उयैनः] -मया तस्य गृहे पृष्टः- [सलीम अबू अल नडलर] इत्यस्मात् -ततः सः हदीसं पठितवान्-, सः अवदत्; अथवा [जैद बिन् असलम] इत्यस्मात् [उबैदुल्लाह बिन् अबू रफी'] इत्यस्मात् [तस्य पिता] अवदत्; रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः अवदत्- 'ननु भवद्भिः एकः पुनः स्वपीठे उपविष्टः दृश्यते, ततः सः मम आदेशैः निषेधैः च सह तस्य समीपम् आगमिष्यति, परन्तु सः वक्ष्यति 'अल्लाहस्य पुस्तके वयं किं प्राप्नुमः इति अहं न जानामि स्म, अतः वयं तस्य अनुसरणं कृतवन्तः।'
Hadith
Imam Ibnu Majah : 14
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ
अस्मान् प्रति कथितम् अस्ति [अबू मरवान मुहम्मद बिन् उस्मान अल उस्मानी] उक्तवान्, अस्मान् प्रति [इब्राहिम बिन् सअद् बिन् इब्राहिम बिन अब्दुर्रहमान बिन् औफ] [तस्य पितुः] [अल कासिम बिन मुहम्मद] इत्यस्मात् [ऐशा] इत्यस्मात् कथितवान् अल्लाहस्य दूतः शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः अवदत्- 'यः अस्माकं कार्येषु नूतनं विषयं प्रवर्तयति यत् तस्य भागः नास्ति तर्हि तत् अङ्गीकृतं भवति'।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ الْمِصْرِيُّ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ قَالَ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا }
[मुहम्मद बिन् रुम्ह बिन् अल मुहाजिर अल मिश्री] उक्तवान्, [अल लैस्ट बिन् सअद्] अस्मान् [इब्न सिहाब] इत्यस्मात् [उर्वाह बिन् अज् जुबैर] इत्यस्मात् अवदत् यत् [अब्दुल्लाह बिन् अज जुबैर] तस्मै अवदत् यत् अन्सारस्य एकः पुरुषः अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) इत्यस्य सान्निध्ये अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व ते खजूरस्य जलं दातुं सिञ्चनव्यवस्थां प्रयुञ्जते स्म । अन्सारः अवदत् - जलं गच्छतु इति, परन्तु अज जुबैरः ध्यानं न दत्तवान् । अतः अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) इत्यस्य सान्निध्ये तेषां मध्ये विवादः अभवत् । अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अवदत्, 'हे जुबैर, भवतः उद्यानं जलं ददातु, ततः जलं भवतः प्रतिवेशिनः प्रति प्रवाहयतु।' परन्तु अन्सारः क्रुद्धः भूत्वा अवदत् - हे अल्लाहस्य दूत, किं सः भवतः मातुलस्य पुत्रः इति कारणतः? तदा रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य मुखं परिवर्तितम्, ततः सः अवदत्- 'हे जुबैर, जलं -भवतः उद्यानं-, ततः जलं निरोधयतु यथा तत् स्वस्य उत्पत्तिस्थानं प्रति आगच्छति'। अब्दुल्ला बिन् जुबैरः अवदत्; अतः जुबैरः अवदत् - 'अल्लाहस्य कस्याश्चित् अहं मन्ये यत् एषः श्लोकः तस्मिन् घटनायां प्रकटितः आसीत् - 'अतः भवतः रब्बेन ते - सारतः - यावत् ते भवन्तं यस्मिन् विषये विवादं कुर्वन्ति तस्मिन् विषये न्यायाधीशं न कुर्वन्ति तावत् यावत् विश्वासं न कुर्वन्ति, तदा भवता दत्तस्य निर्णयस्य विषये तेषां हृदये कोऽपि आक्षेपः नास्ति, ते च तत् पूर्णतया स्वीकुर्वन्ति
Hadith
Imam Ibnu Majah : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ أَنْ يُصَلِّينَ فِي الْمَسْجِدِفَقَالَ ابْنٌ لَهُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ فَغَضِبَ غَضَبًا شَدِيدًا وَقَالَ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ
अस्मान् अवदत् [मुहम्मद बिन याह्या अन नैसाबुरी] उक्तवान्, अस्मान् अवदत् [अब्दुर्राजाक्] उक्तवान्, अस्मान् [मा'मर] [अज ज़ुह्री] तः [सलीम] तः [इब्न उमर] तः उक्तवान्; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन उक्तं यत् अल्लाहस्य महिलासेवकानां मस्जिदे नमाजं न निषिद्धं कुर्वन्तु। तदा एकः बालकः अवदत्; 'वास्तवमेव, वयं तान् प्रतिबन्धयिष्यामः'। अतः इब्नु उमरः क्रुद्धः भूत्वा भर्त्सितवान्; 'अहं भवद्भ्यः नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य हदीसं पठितवान्, परन्तु भवन्तः अवदन्; 'वास्तवमेव, वयं तान् प्रतिबन्धयिष्यामः'।'
Hadith
Imam Ibnu Majah : 17
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ وَأَبُو عَمْرٍو حَفْصُ بْنُ عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍأَنَّهُ كَانَ جَالِسًا إِلَى جَنْبِهِ ابْنُ أَخٍ لَهُ فَخَذَفَ فَنَهَاهُ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا فَقَالَ إِنَّهَا لَا تَصِيدُ صَيْدًا وَلَا تَنْكِي عَدُوًّا وَإِنَّهَا تَكْسِرُ السِّنَّ وَتَفْقَأُ الْعَيْنَقَالَ فَعَادَ ابْنُ أَخِيهِ فَخَذَفَ فَقَالَ أُحَدِّثُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا ثُمَّ عُدْتَ تَخْذِفُ لَا أُكَلِّمُكَ أَبَدًا
[अहमद बिन् थाबित् अल जदारी] तथा [अबू अम्र हफस बिन् उमर] उभौ अवदताम् : [अब्दुल वहाब अत-थकाफी] उक्तवान्, [अय्यूब] अस्मान् [सैद बिन् जुबैर] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह बिन् मुगफ्ल] इत्यस्मात् अवदत्, यत् तस्य एकः भ्राता तस्य पार्श्वे उपविष्टः आसीत्, सः च गुलेलस्य उपयोगं करोति स्म। सः तं निवार्य अवदत्- खलु अल्लाहस्य दूते (स.अ.व.) तत् निषिद्धवान्। स आह-'तत् कर्म न शिकारं मृगयति न शत्रुनाशयति।' केवलं दन्तं भङ्गयति, नेत्राणि च विदारयति।'
Hadith
Imam Ibnu Majah : 18
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنِي بُرْدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ الْأَنْصَارِيَّ النَّقِيبَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا مَعَ مُعَاوِيَةَ أَرْضَ الرُّومِ فَنَظَرَ إِلَى النَّاسِ وَهُمْ يَتَبَايَعُونَ كِسَرَ الذَّهَبِ بِالدَّنَانِيرِ وَكِسَرَ الْفِضَّةِ بِالدَّرَاهِمِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ الرِّبَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَبْتَاعُوا الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلَّا مِثْلًا بِمِثْلٍ لَا زِيَادَةَ بَيْنَهُمَا وَلَا نَظِرَةًفَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ يَا أَبَا الْوَلِيدِ لَا أَرَى الرِّبَا فِي هَذَا إِلَّا مَا كَانَ مِنْ نَظِرَةٍ فَقَالَ عُبَادَةُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ رَأْيِكَ لَئِنْ أَخْرَجَنِي اللَّهُ لَا أُسَاكِنُكَ بِأَرْضٍ لَكَ عَلَيَّ فِيهَا إِمْرَةٌ فَلَمَّا قَفَلَ لَحِقَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَا أَقْدَمَكَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ فَقَصَّ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ وَمَا قَالَ مِنْ مُسَاكَنَتِهِ فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا الْوَلِيدِ إِلَى أَرْضِكَ فَقَبَحَ اللَّهُ أَرْضًا لَسْتَ فِيهَا وَأَمْثَالُكَ وَكَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ لَا إِمْرَةَ لَكَ عَلَيْهِ وَاحْمِلْ النَّاسَ عَلَى مَا قَالَ فَإِنَّهُ هُوَ الْأَمْرُ
अस्मान् उक्तवान् [हिस्यम बिन् अम्मर] उक्तवान्, अस्मान् अवदत् [याह्या बिन् हमजाहः] उक्तवान्, मां [बुर्द् बिन् सिनान्] [इशाक बिन काबिशाह] इत्यस्मात् [तस्य पितुः] उक्तवान्; [उबादाह बिन् शामित अल अन्सारी] नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य सेनापतिः मित्रं च आसीत् यः रोमनजगति मुअवियाह इत्यनेन सह युद्धं कृतवान् । सः जनान् अवलोकितवान् ये दीनारेण सुवर्णखण्डान्, दिरहमेन च रजतखण्डान् क्रयविक्रयन्ति स्म । ततः सः उद्घोषितवान्; 'हे जनाः खलु भवन्तः सूदं सेवन्ते, मया अल्लाहस्य दूतस्य सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य वचनं श्रुतं यत् 'सुवर्णं यावत् समानं न भवति तावत् सुवर्णं न विक्रयन्तु, तयोः मध्ये अतिरिक्तं नास्ति, विलम्बः च नास्ति' इति। मुअवियः तं अवदत्; 'हे अबुल वालिद अस्मिन् व्यवहारे सूदं न पश्यामि, तस्य निलम्बनं विहाय! ' उबादः उत्तरितवान्; 'मया भवद्भ्यः नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्मात् हदीसः प्रसारितः, परन्तु भवन्तः स्वदृष्टिकोणैः चिन्तयन्ति।' ननु यदि अल्लाहः मां बहिः नयति तर्हि अहं भवतः आज्ञायां स्थित्वा अपि भवतः क्षेत्रे न तिष्ठामि' इति। यदा सः मदीनानगरं प्रत्यागतवान् तदा सः उमरबिन् खथथाबं मिलितवान्, ततः उमरः तम् अवदत्, 'हे अबुल वालिद, किं भवन्तं अत्र आगतः? ततः सः उमराय कथां कथितवान्, सः कुत्र निवसति इति न अवदत् । उमरः अवदत्- हे अबुल वालिद, स्वदेशं प्रति गच्छतु। ननु अल्लाहः भवन्तं विना भवद्भिः सदृशान् जनान् च विना देशं तिरस्कृतं करिष्यति'। तदा उमरः मुअवियाहं प्रति पत्रं लिखितवान्; 'तस्य आदेशं दातुं भवतः अधिकारः नास्ति, तस्य वचनं अनुसरणं कर्तुं जनान् आमन्त्रयतु, यतः सः सत्यात् उपरि अस्ति' इति।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 19
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ الْخَلَّادِ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ أَنْبَأَنَا عَوْنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَظُنُّوا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
अस्मान् कथितवान् [अबु बकर बिन् अल खल्लाद अल बाहिली] उक्तवान्, अस्मान् अवदत् [यह्या बिन् सईद] इत्यस्मात् [इब्न 'अजलान्] उक्तवान्, अस्मान् ['आउन बिन् अब्दुल्लाह] [अब्दुल्लाह बिन् मसूद] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्; 'यदि अहं भवद्भ्यः अल्लाहस्य दूतस्य हदीसं पठामि तर्हि कल्पयतु यत् अल्लाहस्य दूतः तत् प्रसारितवान्, सः निर्देशं दत्तवान्, सः धर्मपरायणतायाः वसीयतं च दत्तवान्'।
Hadith
Imam Ibnu Majah : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا فَظُنُّوا بِهِ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
अस्मान् अवदत् [मुहम्मद बिन् बस्स्यार] उक्तवान्, अस्मान् [याह्या बिन् सैइद] [स्यूबाह] इत्यस्मात् [अमरु बिन् मुर्राह] इत्यस्मात् [अबुल बहक्तारी] इत्यस्मात् [अबु अब्दुर्रहमान अस सुलामी] इत्यस्मात् [अली बिन् अबू तालिब] इत्यस्मात् उक्तवान् सः अवदत् 'यदा अहं भवद्भ्यः नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य हदीसं पठामि तदा कल्पयतु यत् अल्लाहस्य दूतः तत् प्रसारितवान्, सः निर्देशं दत्तवान्, सः च धर्मपरायणतायाः वसीयतं दत्तवान्'।
