Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 হাদিছ
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 161
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَحِمَ اللَّهُ الْأَنْصَارَ وَأَبْنَاءَ الْأَنْصَارِ وَأَبْنَاءَ أَبْنَاءِ الْأَنْصَارِ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে, আমাক কৈছে [খালিদ বিন মাখলাদে] কৈছে, মোক [কৎসিৰ বিন আব্দুল্লাহ বিন আমৰু বিন আউফ] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [তেওঁৰ দাদাৰ] পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘আনছাৰ, আনছাৰৰ সন্তান আৰু আনছাৰৰ নাতি-নাতিনীৰ ওপৰত আল্লাহ ৰহমত ৰাখক’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 162
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ الْبَاهِلِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَضَمَّنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِ وَقَالَ اللَّهُمَّ عَلِّمْهُ الْحِكْمَةَ وَتَأْوِيلَ الْكِتَابِ
আমাক কোৱা হৈছে যে [মুহাম্মাদ বিন আল মুছানা] আৰু [আবু বকৰ বিন খাল্লাদ আল বাহিলী] দুয়োজনে কৈছে; আমাক কৈছে [আব্দুল ৱাহাহাবে] কৈছে, আমাক [খালিদ আল হাদ্দা] [ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; 'ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মোক সাৱটি ধৰিলে: 'হে আল্লাহ, তেওঁক কিতাবৰ জ্ঞান আৰু তা'ৱিল শিকাওক'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 163
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَوَذَكَرَ الْخَوَارِجَ فَقَالَ فِيهِمْ رَجُلٌ مُخْدَجُ الْيَدِ أَوْ مَوْدُونُ الْيَدِ أَوْ مَثْدُونُ الْيَدِ وَلَوْلَا أَنْ تَبْطَرُوا لَحَدَّثْتُكُمْ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ يَقْتُلُونَهُمْ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِي وَرَبِّ الْكَعْبَةِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক [ইছমাইল বিন উলাইয়াহ] [আয়ুব]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন ছিৰিনৰ] পৰা [আবিদা]ৰ পৰা [আলী বিন আবু তালিব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ খোৱাৰিজৰ কথা উল্লেখ কৰি থাকোঁতে কৈছিল; ‘তেওঁলোকৰ ভিতৰত এজন মানুহ আছে যাৰ হাত বিকৃত, বা হাত পাতল, বা হাত চুটি, যদি আপুনি সেইবোৰৰ অপব্যৱহাৰ নকৰে, তেন্তে মই নিশ্চিতভাৱে আপোনালোকক এনেকুৱা এটা কথা ক’ম যিটো আল্লাহে মহম্মদ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ বাক্যৰ দ্বাৰা তেওঁলোকক হত্যা কৰাসকলক প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে। মই সুধিলোঁ; 'আপুনি মহম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা সেই কথা শুনিছেনে?' আলীয়ে উত্তৰ দিলে; ‘হয়, কাবাৰ মালিক ৰাব্বৰ দ্বাৰা,’ তেওঁ তিনিবাৰ আওৰাই ক’লে।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 164
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ أَحْدَاثُ الْأَسْنَانِ سُفَهَاءُ الْأَحْلَامِ يَقُولُونَ مِنْ خَيْرِ قَوْلِ النَّاسِ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الْإِسْلَامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ فَمَنْ لَقِيَهُمْ فَلْيَقْتُلْهُمْ فَإِنَّ قَتْلَهُمْ أَجْرٌ عِنْدَ اللَّهِ لِمَنْ قَتَلَهُمْ
আমাক কোৱা হৈছে যে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [আব্দুল্লাহ বিন আমিৰ বিন জুৰাৰা] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [আবু বকৰ বিন আয়াছী] [আছিম]ৰ পৰা [জিৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘সময়ৰ শেষত যুৱক-যুৱতীৰ এটা দল ওলাই আহিব। তেওঁলোক আছিল মূৰ্খ মানুহ, মানুহৰ শ্ৰেষ্ঠ বাক্য ব্যৱহাৰ কৰি কথা কোৱা, কোৰআন পাঠ কৰা কিন্তু ডিঙিৰ মাজেৰে পাৰ হোৱা নাছিল আৰু ধনুৰ পৰা কাঁড়ৰ দৰে ইছলাম এৰি থৈ গৈছিল। যিয়ে তেওঁলোকক লগ পায়, তেওঁ তেওঁলোকক মাৰি পেলাওক। কাৰণ তেওঁলোকক বধ কৰিলে আল্লাহৰ ওচৰত পুৰস্কাৰ হ’ব’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 165
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَقُلْتُ لِأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ هَلْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ فِي الْحَرُورِيَّةِ شَيْئًا فَقَالَ سَمِعْتُهُ يَذْكُرُ قَوْمًا يَتَعَبَّدُونَ يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلَاتَهُ مَعَ صَلَاتِهِمْ وَصَوْمَهُ مَعَ صَوْمِهِمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ أَخَذَ سَهْمَهُ فَنَظَرَ فِي نَصْلِهِ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا فَنَظَرَ فِي رِصَافِهِ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا فَنَظَرَ فِي قِدْحِهِ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا فَنَظَرَ فِي الْقُذَذِ فَتَمَارَى هَلْ يَرَى شَيْئًا أَمْ لَا
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে, আমাক কৈছে [ইয়াজিদ বিন হাৰুনে] কৈছে, আমাক [মুহাম্মাদ বিন আমৰু] [আবু চালামাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ‘মই [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ক সুধিলোঁ; 'আপুনি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা শুনিছেনে হাৰুৰিয়াহৰ বিষয়ে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'তেওঁ পূজা বিশেষজ্ঞৰ দল এটাৰ কথা কোৱা শুনিছো।' তেওঁলোকৰ নামাজৰ তুলনাত আপুনি আপোনাৰ নামাজ আৰু ৰোজাক তুচ্ছজ্ঞান কৰিব। ধনুৰ পৰা কাঁড় হিচাপে এই ধৰ্মৰ পৰা পলায়ন কৰিছিল। কাঁড়ডাল লৈ কাঁড়ৰ মূৰটোলৈ চালে কিন্তু একো দেখা নাপালে, তাৰ পিছত ধাৰে চাই একো দেখা নাপালে, তাৰ পিছত গাঁতটোলৈ চালে কিন্তু একো দেখা নাপালে, তাৰ পিছত কাঁড়ৰ পাখিলৈ চালে কিন্তু কিবা দেখা নে নাই অনিশ্চিত হৈ পৰিল।'
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 166
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ بَعْدِي مِنْ أُمَّتِي أَوْ سَيَكُونُ بَعْدِي مِنْ أُمَّتِي قَوْمٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ حُلُوقَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ ثُمَّ لَا يَعُودُونَ فِيهِ هُمْ شِرَارُ الْخَلْقِ وَالْخَلِيقَةِقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الصَّامِتِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَافِعِ بْنِ عَمْرٍو أَخِي الْحَكَمِ بْنِ عَمْرٍو الْغِفَارِيِّ فَقَالَ وَأَنَا أَيْضًا قَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছাইবাহে] কৈছে, আমাক [আবু উছামাহ] [চুলাইমান বিন মুগিৰা]ৰ পৰা [হুমাইদ বিন হিলাল]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আছ শ্বামিত]ৰ পৰা [আবু জজাৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মোৰ পিছত মোৰ লোকসকল, বা তেওঁ ক’লে, ‘মোৰ পিছত মোৰ লোকসকলৰ মাজৰ পৰা কোৰআন পঢ়িব কিন্তু ই তেওঁলোকৰ ডিঙিৰ মাজেৰে নাযায়, তেওঁলোকে এই ধৰ্মৰ পৰা আঁতৰি যাব যেনেকৈ কাঁড়ে ইয়াৰ ধনুৰ পৰা উৰি যায় আৰু ঘূৰি নাহে। জীৱৰ ভিতৰত তেওঁলোক আটাইতকৈ বেয়া'। [আব্দুল্লাহ বিন আছমিতে] কৈছে; এই হাদীছটো মই আল হাকাম বিন আমৰু আল গিফাৰীৰ ভাতৃ [ৰফি’ বিন আমৰু]ক উল্লেখ কৰিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; 'মইও নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা শুনিছো'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 167
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَقْرَأَنَّ الْقُرْآنَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي يَمْرُقُونَ مِنْ الْإِسْلَامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ
আমাক কোৱা হৈছে যে [আবু বকৰ বিন আবু ছাইবা] আৰু [ছুৱাইদ বিন ছাইদ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [আবুল আহৱাছ] [চিমাকৰ] পৰা [ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মোৰ উম্মাহৰ পৰা কোৰআন পঢ়া মানুহৰ এটা দল দেখা যাব, তেওঁলোকে ইছলামৰ পৰা উৰি যাব যেনেকৈ ধনুৰ পৰা কাঁড় উৰি যায়’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 168
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْجِعْرَانَةِ وَهُوَ يَقْسِمُ التِّبْرَ وَالْغَنَائِمَ وَهُوَ فِي حِجْرِ بِلَالٍ فَقَالَ رَجُلٌ اعْدِلْ يَا مُحَمَّدُ فَإِنَّكَ لَمْ تَعْدِلْ فَقَالَ وَيْلَكَ وَمَنْ يَعْدِلُ بَعْدِي إِذَا لَمْ أَعْدِلْ فَقَالَ عُمَرُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ حَتَّى أَضْرِبَ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ هَذَا فِي أَصْحَابٍ أَوْ أُصَيْحَابٍ لَهُ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আছ শ্বাব্বাহে] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ান বিন উয়াইনাহ] [আবি জুবাইৰৰ] পৰা [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল: যেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম জি’ৰানাত সোণ আৰু যুদ্ধৰ লুটপাত ভাগ কৰি আছিল, তেতিয়া তেওঁ বিলালৰ কাষত আছিল। হঠাতে এজন মানুহে ক’লে; 'হে মহম্মদ, ন্যায়পৰায়ণ হওক, সঁচাকৈয়ে তুমি ন্যায়পৰায়ণ নহয়'। গতিকে আল্লাহৰ ৰাছুলে উত্তৰ দিলে: ধিক্ তোমালোক, মই ন্যায় নকৰিলে কোনে ন্যায় কৰিব পাৰে? উমৰে ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ, এই মুনাফিকজনৰ ডিঙি কাটি দিওঁ'। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে তেওঁৰ বন্ধু আছে, বা তেওঁ কৈছিল; 'তেওঁৰ কিছুমান বন্ধুৱে কোৰাণ পঢ়িছিল কিন্তু ই তেওঁৰ ডিঙিৰ মাজেৰে পাৰ হোৱা নাছিল, তেওঁলোকে ধনুৰ পৰা কাঁড়ৰ দৰে এই ধৰ্ম এৰি থৈ গৈছিল'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 169
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ الْأَزْرَقُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ ابْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخَوَارِجُ كِلَابُ النَّارِ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক [আল আজৰাক] [আল আ’মাচী]ৰ পৰা [ইবনে আবু আউফা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘খোৱাৰিজসকল জাহান্নামৰ কুকুৰ’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 170
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَنْشَأُ نَشْءٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ كُلَّمَا خَرَجَ قَرْنٌ قُطِعَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كُلَّمَا خَرَجَ قَرْنٌ قُطِعَ أَكْثَرَ مِنْ عِشْرِينَ مَرَّةً حَتَّى يَخْرُجَ فِي عِرَاضِهِمْ الدَّجَّالُ
আমাক কোৱা হৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [ইয়াহ্যা বিন হামজাহে] ক’লে, আমাক [আল আউজা’ই] [নাফী’ৰ পৰা [ইবনে উমৰ] ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কোৱা হৈছে: ‘এটা প্ৰজন্ম হ’ব যিয়ে কোৰআন পঢ়িব কিন্তু ই তেওঁলোকৰ ডিঙিৰ মাজেৰে পাৰ নহয়, প্ৰতিবাৰেই এটা প্ৰজন্ম ওলাই আহিলে ইয়াত বাধা আহিব'। ইবনে উমৰে ক’লে; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘প্ৰতি প্ৰজন্মই বিশ বাৰ বাধাগ্ৰস্ত হ’ব, যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকৰ বংশধৰসকলৰ মাজত দজ্জালৰ উত্থান নহয়’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 171
حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ أَبُو بِشْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ قَوْمٌ فِي آخِرِ الزَّمَانِ أَوْ فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ أَوْ حُلُوقَهُمْ سِيمَاهُمْ التَّحْلِيقُ إِذَا رَأَيْتُمُوهُمْ أَوْ إِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ
আমাক কৈছে [বাকাৰ বিন খালাফ আবু বিচিৰে] কৈছে, আমাক [আব্দুৰাজাক] [মা’মাৰ]ৰ পৰা [কাতাদাহৰ] পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘কালৰ শেষত এটা গোট আবিৰ্ভাৱ হ’ব, নহ’লে তেওঁ ক’লে; 'এই উম্মতত তেওঁলোকে কোৰআন পঢ়ে কিন্তু ই তেওঁলোকৰ ডিঙিৰ বাহিৰলৈ নাযায়, তেওঁলোকৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে মূৰ খোচা, যদি আপুনি তেওঁলোকক দেখে বা লগ পায় তেন্তে তেওঁলোকক হত্যা কৰক'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 172
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي غَالِبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ يَقُولُشَرُّ قَتْلَى قُتِلُوا تَحْتَ أَدِيمِ السَّمَاءِ وَخَيْرُ قَتِيلٍ مَنْ قَتَلُوا كِلَابُ أَهْلِ النَّارِ قَدْ كَانَ هَؤُلَاءِ مُسْلِمِينَ فَصَارُوا كُفَّارًا قُلْتُ يَا أَبَا أُمَامَةَ هَذَا شَيْءٌ تَقُولُهُ قَالَ بَلْ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কোৱা হৈছে [চাহল বিন আবু চাহলে] কৈছে, আমাক [চুফিয়ান বিন উয়াইনাহ] [আবু গালিব]ৰ পৰা [আবু উমামাহ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে তেওঁ ক’লে: ‘-খাৱাৰীজ হ’ল- আকাশৰ তলত হত্যা কৰা লোকসকলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বেয়া, আৰু হত্যা কৰা লোকসকলৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ সেইসকল যিসকলক জাহান্নামৰ কুকুৰে হত্যা কৰে। প্ৰথমতে তেওঁলোক মুছলমান আছিল যদিও তাৰ পিছত তেওঁলোক কাফিৰ হৈ পৰিছিল'। মই সুধিলোঁ; ‘হে আবু উমামাহ, এইবোৰ তোমাৰ কথা নেকি?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে; ‘আচলতে মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা পোনপটীয়াকৈ শুনিছিলো।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 173
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا خَالِي يَعْلَى وَوَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَرَ لَا تَضَامُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ فَإِنْ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لَا تُغْلَبُوا عَلَى صَلَاةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا فَافْعَلُوا ثُمَّ قَرَأَ{ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ }
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] কৈছে, আমাক [মোৰ দেউতা] আৰু [ৱাকি’] কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; মোৰ ককাহ [য়া’লা] আৰু [ৱাকি’] আৰু [আবু মুআৱিয়াহ]ৰ পৰা আমাক [আলী বিন মহম্মদ]ক কোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে কৈছিল; আমাক [ইছমাইল বিন আবু খালিদ] [কাইছ বিন আবু হাজিম]ৰ পৰা [জাৰিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কয়; ‘যেতিয়া আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কাষত বহি আছিলো, তেতিয়া তেওঁ সম্পূৰ্ণ ৰাতি চন্দ্ৰ দেখিছিল, তাৰ পিছত ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে আপুনি আপোনাৰ ৰাব্বক এই চন্দ্ৰটো দেখাৰ দৰে দেখা পাব। দেখিলে ভিৰ নহব। যদি আপুনি ভোৰ হোৱাৰ আগতে আৰু সূৰ্যাস্তৰ আগতে নামাজ বাদ নিদিবলৈ সক্ষম হয়, তেন্তে কৰক'। তাৰ পিছত তেওঁ পঢ়িলে: ‘আৰু সূৰ্য্য উদয় আৰু অস্ত যোৱাৰ আগতেই আপোনাৰ ৰাব্বৰ প্ৰশংসা কৰি নিজকে মহিমামণ্ডিত কৰক’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 174
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عِيسَى الرَّمْلِيُّ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَضَامُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا قَالَ فَكَذَلِكَ لَا تَضَامُّونَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
আমাৰ ওচৰত বর্ণিত হৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] কৈছে, [য়াহ্যা বিন ইছা আৰ ৰামলি] [আল আ’মাছ]ৰ পৰা [আবু ছালিহৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে, পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি চন্দ্ৰ দেখিলে ইজনে সিজনক জোকাৰি যায় নেকি? তেওঁলোকে ক’লে: ‘নাই।’ তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে, ‘তেনেদৰে তোমালোকে কিয়ামতৰ দিনা তোমালোকৰ ৰবক দেখিলে ইজনে সিজনক জোকাৰি নাযাবা।’
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 175
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَرَى رَبَّنَا قَالَ تَضَامُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ فِي الظَّهِيرَةِ فِي غَيْرِ سَحَابٍ قُلْنَا لَا قَالَ فَتَضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ فِي غَيْرِ سَحَابٍ قَالُوا لَا قَالَ إِنَّكُمْ لَا تَضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ إِلَّا كَمَا تَضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِمَا
আমাৰ লগত [মুহাম্মাদ বিন আলা` আল হামদানীয়ে] কৈছে, আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ইদ্ৰিছ] [আল আ’মাছ]ৰ পৰা [আবু ছালিহ আছ ছাম্মান]ৰ পৰা [আবু ছাইদ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ ক’লে; আমি সুধিলোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি আমাৰ প্ৰভুক দেখিব পাৰোনে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'দিনত ডাৱৰ নোহোৱাকৈ পৰিষ্কাৰ ৰ'দলৈ চাই থাকোঁতে ইজনে সিজনক জোকাৰি যায় নেকি?' আমি উত্তৰ দিলোঁ: ‘নাই,’ তেওঁ ক’লে: ‘পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি চন্দ্ৰলৈ চালে ইজনে সিজনক জোকাৰি যায় নেকি?’ তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; ‘নাই,’ আল্লাহৰ ৰাছুলে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে তেওঁক চাই থাকোঁতে তোমালোকে ইজনে সিজনক জোকাৰি নাযাবা, মাথোঁ দুয়োকে চোৱাৰ সময়ত যিদৰে জোকাৰ খাইছিলা।’
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 176
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ وَكِيعِ بْنِ حُدُسٍ عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَرَى اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَا آيَةُ ذَلِكَ فِي خَلْقِهِ قَالَ يَا أَبَا رَزِينٍ أَلَيْسَ كُلُّكُمْ يَرَى الْقَمَرَ مُخْلِيًا بِهِ قَالَ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَاللَّهُ أَعْظَمُ وَذَلِكَ آيَةٌ فِي خَلْقِهِ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে, আমাক কৈছে [ইয়াজিদ বিন হাৰুনে] কৈছে, আমাক [হাম্মাদ বিন চালামাহ] [য়া’লা বিন আথো`]ৰ পৰা [ৱাকি’ বিন হুদুছ]ৰ পৰা তেওঁৰ ককাকৰ পৰা [আবু ৰাজিন]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই সুধিলোঁ; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি কিয়ামতৰ দিনত আল্লাহক দেখা পামনে? তেন্তে তেওঁৰ সৃষ্টিত কি কি চিন পোৱা যায়?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'হে আবু ৰাজিন, তোমালোক সকলোৱে চন্দ্ৰটো স্পষ্টকৈ দেখা নাপাবানে?' মই উত্তৰ দিলোঁ; ‘হয়,’ তেওঁ ক’লে, ‘তেন্তে আল্লাহ ডাঙৰ আৰু এইবোৰ তেওঁৰ সৃষ্টিৰ বাবে চিন’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 177
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ وَكِيعِ بْنِ حُدُسٍ عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَحِكَ رَبُّنَا مِنْ قُنُوطِ عِبَادِهِ وَقُرْبِ غِيَرِهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَ يَضْحَكُ الرَّبُّ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ لَنْ نَعْدَمَ مِنْ رَبٍّ يَضْحَكُ خَيْرًا
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে, আমাক কৈছে [ইয়াজিদ বিন হাৰুনে] কৈছে, আমাক [হাম্মাদ বিন চালামাহ] [য়া’লা বিন আথো`]ৰ পৰা [ৱাকি’ বিন হুদুছ]ৰ পৰা তেওঁৰ ককাকৰ পৰা [আবু ৰাজিন]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘আমাৰ ৰাব্বে তেওঁৰ বান্দাসকলৰ ইবাদত আৰু তেওঁলোকৰ ঈৰ্ষাৰ পৰিসৰত হাঁহিছে’। আবু ৰাজিনে ক’লে; মই সুধিলোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, ৰাব্বে হাঁহিছে নেকি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘হয়, ঠিকেই কৈছে,’ মই ক’লোঁ: ‘আমাৰ ৰাব্বে হাঁহিলে চিৰদিনৰ বাবে আমি ভালপোৱা পাম’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 178
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ وَكِيعِ بْنِ حُدُسٍ عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيْنَ كَانَ رَبُّنَا قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ خَلْقَهُ قَالَ كَانَ فِي عَمَاءٍ مَا تَحْتَهُ هَوَاءٌ وَمَا فَوْقَهُ هَوَاءٌ وَمَا ثَمَّ خَلْقٌ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ
আমাক কোৱা হৈছে যে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [মুহম্মদ বিন আছ শ্বাব্বা] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [ইয়াজিদ বিন হাৰুণ] কৈছে, আমাক [হাম্মাদ বিন ছালামাহ] [য়া’লা বিন ‘আথো`]ৰ পৰা [ৱাকি’ বিন হুদুছ]ৰ পৰা তেওঁৰ ককাক [আবু ৰাজিন]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই সুধিলোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেওঁৰ জীৱ সৃষ্টি কৰাৰ আগতে আমাৰ ৰাব্ব ক'ত আছিল?' তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘তেওঁ শূন্যতাত আছে, তলত আৰু ওপৰত বায়ু নাই, আৰু জীৱও নাই। ইয়াৰ পিছত তেওঁ 'পানীৰ ওপৰত তেওঁৰ সিংহাসন' সৃষ্টি কৰিলে।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 179
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ الْمَازِنِيِّ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَهُوَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ إِذْ عَرَضَ لَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا ابْنَ عُمَرَ كَيْفَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ فِي النَّجْوَى قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُدْنَى الْمُؤْمِنُ مِنْ رَبِّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يَضَعَ عَلَيْهِ كَنَفَهُ ثُمَّ يُقَرِّرُهُ بِذُنُوبِهِ فَيَقُولُ هَلْ تَعْرِفُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَعْرِفُ حَتَّى إِذَا بَلَغَ مِنْهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَبْلُغَ قَالَ إِنِّي سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ فِي الدُّنْيَا وَأَنَا أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ قَالَ ثُمَّ يُعْطَى صَحِيفَةَ حَسَنَاتِهِ أَوْ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ قَالَ وَأَمَّا الْكَافِرُ أَوْ الْمُنَافِقُ فَيُنَادَى عَلَى رُءُوسِ الْأَشْهَادِقَالَ خَالِدٌ فِي الْأَشْهَادِ شَيْءٌ مِنْ انْقِطَاعٍ{ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ أَلَا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ }
আমাক কৈছে [হুমইদ বিন মাছাদাহে] কৈছে, আমাক কৈছে [খালিদ বিন আল হাৰিথে] কৈছে, আমাক [চাইদ] [কাতাদাহৰ] পৰা [শ্বাফৱান বিন মুহ্ৰিজ আল মাজিনী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ‘যেতিয়া আমি [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ সৈতে একেলগে কাবাত তাৱাফ কৰি আছিলো, তেতিয়া হঠাতে এজন মানুহ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি সুধিলে; ‘হে ইবনে উমৰ, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যেতিয়া মুনাজাতৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল তেতিয়া আপুনি কি শুনিছিল?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘মই শুনিছো আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘কিয়ামতৰ দিনা মুমিনক তেওঁৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ অনা হ’ব যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ ওপৰত তেওঁৰ ছাঁ নপৰে, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ পাপ স্বীকাৰ কৰিব। তেতিয়া আল্লাহে ক’লে, ‘আপুনি জানেনে? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'অ' ৰাব, হয় মই জানো'। গতিকে যেতিয়া আল্লাহৰ ইচ্ছা অনুসৰি তেওঁৰ পাপবোৰ গোট খাই গ’ল, তেতিয়া আল্লাহে ক’লে: ‘মই তোমালোকৰ বাবে সেই পাপবোৰ পৃথিৱীত ঢাকি দিছো, গতিকে আজি মই সেইবোৰ ক্ষমা কৰিম’। তেওঁ ক’লে: ‘তাৰ পিছত তেওঁক তেওঁৰ মঙ্গলৰ লিপি দিয়া হ’ল, বা তেওঁৰ সোঁহাতেৰে তেওঁৰ কিতাপ দিয়া হ’ল’। তেওঁ ক’লে: ‘কাফিৰ বা ভণ্ডৰ কথা ক’বলৈ গ’লে তেওঁক জনসাধাৰণৰ সন্মুখত মাতি অনা হয়’। খালিদে ক’লে; 'জনসাধাৰণৰ আগত কিবা এটা বিচ্ছিন্ন হৈ আছে; 'এই লোকসকলেই নিজৰ প্ৰভুৰ বিৰুদ্ধে মিছা কথা কৈছে।' মনত ৰাখিব, আল্লাহৰ অভিশাপ -পৰিছে- অন্যায়কাৰীৰ ওপৰত'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 180
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الْعَبَّادَانِيُّ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ الرَّقَاشِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَا أَهْلُ الْجَنَّةِ فِي نَعِيمِهِمْ إِذْ سَطَعَ لَهُمْ نُورٌ فَرَفَعُوا رُءُوسَهُمْ فَإِذَا الرَّبُّ قَدْ أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ مِنْ فَوْقِهِمْ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ قَالَ وَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ{ سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ }قَالَ فَيَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ فَلَا يَلْتَفِتُونَ إِلَى شَيْءٍ مِنْ النَّعِيمِ مَا دَامُوا يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ حَتَّى يَحْتَجِبَ عَنْهُمْ وَيَبْقَى نُورُهُ وَبَرَكَتُهُ عَلَيْهِمْ فِي دِيَارِهِمْ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল মালিক বিন আবু ছায়াৰিব] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু আছিম আল আব্বাদানীয়ে] কৈছে, আমাক [আল ফাদ্দল আৰ ৰাক্কাছি] [মুহাম্মাদ আল মুংকাদিৰ]ৰ পৰা [জাবীৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘যেতিয়া স্বৰ্গৰ লোকসকলে তেওঁলোকৰ আনন্দত আছিল, তেতিয়া হঠাতে পোহৰৰ ৰশ্মি এটা জিলিকি উঠিল, তেওঁলোকে মূৰ তুলিলে, দেখা গ’ল যে তেওঁলোকৰ ৰাব তেওঁলোকৰ ওপৰত আবিৰ্ভাৱ হৈছিল, তাৰ পিছত ক’লে: ‘হে স্বৰ্গৰ লোকসকল, তোমালোকৰ ওপৰত সমৃদ্ধি হওক’। তেওঁ ক’লে, ‘সেয়া আল্লাহৰ বাক্য; শুভেচ্ছা, পৰম দয়ালু প্ৰভুৰ পৰা অভিনন্দন হিচাপে। তেওঁ পুনৰ ক’লে, ‘আল্লাহে তেওঁলোকক দেখিলে আৰু তেওঁলোকে তেওঁক দেখিলে, তেওঁক চাই থাকোঁতে তেওঁলোকে ভাল অনুভৱ কৰা বাবে ঘূৰি নাহিল, এইয়া চলি থাকিল যেতিয়ালৈকে আল্লাহ তেওঁলোকৰ পৰা অদৃশ্য নহ’ল। আনহাতে তেওঁৰ পোহৰ আৰু আশীৰ্বাদ এতিয়াও তেওঁলোকৰ ওপৰত আৰু তেওঁলোকৰ ঘৰত আছে'।
