Imam Ibnu Majah : 161
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَحِمَ اللَّهُ الْأَنْصَارَ وَأَبْنَاءَ الْأَنْصَارِ وَأَبْنَاءَ أَبْنَاءِ الْأَنْصَارِ
सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अबू सियाबाह] ने कहा, सानु दस्सेया है [खालिद बिन मखलाद] ने कहा, मिगी [कतसीर बिन अब्दुल्लाह बिन अमरू बिन औफ] [अपने पिता] कोला [अपने दादा] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'अल्लाह अंसार, अंसार दे बच्चे ते अंसार दे पोते ते रहम करन'।
Imam Ibnu Majah : 162
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ الْبَاهِلِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَضَمَّنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِ وَقَالَ اللَّهُمَّ عَلِّمْهُ الْحِكْمَةَ وَتَأْوِيلَ الْكِتَابِ
सानु दस्सेया गया है कि [मुहम्मद बिन अल मुत्सन्ना] ते [अबू बकर बिन खल्लाद अल बहली] दोनों ने आख्या; ने सानु दस्सेया है [अब्दुल वहाब] ने कहा, सानु [खालिद अल हड्डा] गी [इकरीमा] कोला [इब्न अब्बास] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; 'रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने नमाज पढ़दे होई मिगी गले लाया: 'हे अल्लाह, उसी किताब दी बुद्धि ते त'विल सिखाओ'।
Imam Ibnu Majah : 163
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَوَذَكَرَ الْخَوَارِجَ فَقَالَ فِيهِمْ رَجُلٌ مُخْدَجُ الْيَدِ أَوْ مَوْدُونُ الْيَدِ أَوْ مَثْدُونُ الْيَدِ وَلَوْلَا أَنْ تَبْطَرُوا لَحَدَّثْتُكُمْ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ يَقْتُلُونَهُمْ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِي وَرَبِّ الْكَعْبَةِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] ने कहा, सानु [इस्माइल बिन उलाय्याह] से [अय्यूब] से [मुहम्मद बिन सिरीन] से ['अबीदाह] से [अली बिन अबू तालिब] से बताया है उसने खवारिज दा जिक्र करदे होए आख्या; 'उन्हें च इक आदमी ऐ जिसदे हत्थ विकृत न, जां उंदे हत्थ पतले न, जां उंदे हत्थ छोटे न, जेकर तुस उंदा गलत इस्तेमाल नेईं करो तां मैं तुसेंगी इक गल्ल जरूर दस्सना जेह्ड़ी अल्लाह ने उनें लोकें कन्नै वादा कीता ऐ जिनेंगी मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे शब्दें दे जरिए उनेंगी मारी दित्ता हा।' मैं पुच्छया; 'क्या तुसें मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला एह् गल्ल सुनी ही?' अली ने जवाब दित्ता; 'हां, काबा दे मालिक रब्ब दे द्वारा,' उसने त्रै बारी दोहराया।
Imam Ibnu Majah : 164
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ أَحْدَاثُ الْأَسْنَانِ سُفَهَاءُ الْأَحْلَامِ يَقُولُونَ مِنْ خَيْرِ قَوْلِ النَّاسِ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الْإِسْلَامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ فَمَنْ لَقِيَهُمْ فَلْيَقْتُلْهُمْ فَإِنَّ قَتْلَهُمْ أَجْرٌ عِنْدَ اللَّهِ لِمَنْ قَتَلَهُمْ
सानु दस्सेया गया है कि [अबू बकर बिन अबू सियाबा] ते [अब्दुल्लाह बिन अमीर बिन ज़ुरारा] दोनों ने आख्या; ने सानु [अबू बकर बिन अय्यासी] गी [अशिम] कोला [जिरर] कोला [अब्दुल्लाह बिन मसूद] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'समय दे अंत च युवाएं दा इक समूह पैदा होग। ओ बेवकूफ लोग सन, इंसान दी बेहतरीन भाषण दा इस्तेमाल करदे होए बोलदे सन, कुरान पढ़दे सन पर गले तों गुजरदे नहीं सन, ते इस्लाम नू धनुष तों तीर दी तर्हां छड्ड दित्ता। जो मिलदा है उन्हें मार दे। कीजे उनेंगी मारने दा इनाम अल्लाह दे कोल होग'।
Imam Ibnu Majah : 165
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَقُلْتُ لِأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ هَلْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ فِي الْحَرُورِيَّةِ شَيْئًا فَقَالَ سَمِعْتُهُ يَذْكُرُ قَوْمًا يَتَعَبَّدُونَ يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلَاتَهُ مَعَ صَلَاتِهِمْ وَصَوْمَهُ مَعَ صَوْمِهِمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ أَخَذَ سَهْمَهُ فَنَظَرَ فِي نَصْلِهِ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا فَنَظَرَ فِي رِصَافِهِ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا فَنَظَرَ فِي قِدْحِهِ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا فَنَظَرَ فِي الْقُذَذِ فَتَمَارَى هَلْ يَرَى شَيْئًا أَمْ لَا
सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अबू सियाबाह] ने कहा, सानु दस्सेया है [यजीद बिन हारून] ने कहा, सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अमरू] [अबू सलामाह] से उसने कहा; 'मैं [अबू सईद अल खुदरी] कोला पुच्छया; 'क्या तुसें रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा हरुरिय्याह दे बारे च जिक्र सुनेया ऐ?' उने जवाब दित्ता; 'मैं उसी आराधना दे माहिरें दे इक समूह दा जिक्र सुनेआ हा।' तुस उंदी दुआएं ते रोजा गी उंदी नमाजें दे मुकाबले घट्ट समझगे। धनुष से तीर बनकर इस धर्म से फरार हो गए। उसने तीर गी लेइयै तीर दे सिरे गी दिक्खेआ पर किश नेईं दिक्खेआ, फिरी किनारे गी दिक्खेआ पर किश नेईं दिक्खेआ, फिरी छेद गी दिक्खेआ पर किश नेईं दिक्खेआ, फिरी तीर दे पंख गी दिक्खेआ पर अनिश्चित हा जे कुसै गी दिक्खेआ जां नेईं।'
Imam Ibnu Majah : 166
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ بَعْدِي مِنْ أُمَّتِي أَوْ سَيَكُونُ بَعْدِي مِنْ أُمَّتِي قَوْمٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ حُلُوقَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ ثُمَّ لَا يَعُودُونَ فِيهِ هُمْ شِرَارُ الْخَلْقِ وَالْخَلِيقَةِقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الصَّامِتِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَافِعِ بْنِ عَمْرٍو أَخِي الْحَكَمِ بْنِ عَمْرٍو الْغِفَارِيِّ فَقَالَ وَأَنَا أَيْضًا قَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अबू सियाबाह] ने आख्या है, सानु [अबू उसामाह] से [सुलेमान बिन मुगिराह] से [हुमैद बिन हिलाल] से [अब्दुल्लाह बिन ऐश शमीत] से [अबू ज़ार] से बताया है उसने कहा; रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'वास्तव च मेरे बाद मेरे लोक, या उने आख्या, 'मेरे बाद मेरे लोकें च लोकें दा इक समूह कुरान पढ़ने आला होग पर ओह उंदे गले कोला नेईं गुजरग, ओ इस धर्म कोला उड़ जांगन जि'यां इक तीर अपने धनुष थमां उड़दा ऐ ते वापस नेईं औग।' प्राणी दे सब तों बुरे हन'। [अब्दुल्ला बिन अशमित] ने आख्या; मैं इस हदीस दा जिक्र अल हकम बिन अमरू अल घिफारी दे भ्रा [रफी’ बिन अमरू] गी कीता, फिर उने आख्या; 'मैं बी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला सुनेया हा।'
Imam Ibnu Majah : 167
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَقْرَأَنَّ الْقُرْآنَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي يَمْرُقُونَ مِنْ الْإِسْلَامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ
सानु दस्सेया गया है कि [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] ते [सुवैद बिन सईद] दोनों ने आख्या; ने सानु [अबुल अहवाश] [सिमक] तों [इकरीमा] तों [इब्न अब्बास] तों दस्सेया है उसने आख्या; रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'वास्तव च मेरे उम्मा दे लोकें दा इक समूह प्रकट होग जेड़ा कुरान पढ़दा ऐ, ओह् इस्लाम थमां उड़न जि'यां धनुष थमां तीर उड़दा ऐ'।
Imam Ibnu Majah : 168
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْجِعْرَانَةِ وَهُوَ يَقْسِمُ التِّبْرَ وَالْغَنَائِمَ وَهُوَ فِي حِجْرِ بِلَالٍ فَقَالَ رَجُلٌ اعْدِلْ يَا مُحَمَّدُ فَإِنَّكَ لَمْ تَعْدِلْ فَقَالَ وَيْلَكَ وَمَنْ يَعْدِلُ بَعْدِي إِذَا لَمْ أَعْدِلْ فَقَالَ عُمَرُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ حَتَّى أَضْرِبَ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ هَذَا فِي أَصْحَابٍ أَوْ أُصَيْحَابٍ لَهُ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन ऐश शब्बाह] ने आख्या है, सानु [सुफयान बिन उयैनह] से [अबी जुबैर] से [जबीर बिन अब्दुल्लाह] से बताया है उसने कहा: जदों अल्लाह दा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम जि'राना विच सोना ते युद्ध दी लूट बंडदे सी, ओ बिलाल दे बगल विच सी। अचानक इक आदमी ने आख्या; 'हे मुहम्मद, निष्पक्ष बनो, वाकई तुस निष्पक्ष नेईं ओ'। तो अल्लाह दे रसूले ने जवाब दित्ता: 'हाय तुहानू, जेकर मैं इंसाफ नहीं करां तां इंसाफ कौन कर सकदा है?' उमर ने कहा; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, इस पाखंडी दी गर्दन कटवा दे'। रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'वास्तव च उंदे दोस्त वी हन, या उहनां ने आख्या; 'उस दे कुछ दोस्त कुरान पढ़े पर ओ उंदे गले तों नहीं गुजरे, उने इस धर्म नू धनुष तों मारे होए तीर दी तरह छोड़ दित्ता'।
Imam Ibnu Majah : 169
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ الْأَزْرَقُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ ابْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخَوَارِجُ كِلَابُ النَّارِ
सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अबू स्याइबाह] ने कहा, सानु [अल अज़रक] [अल अ'मासी] से [इब्न अबू औफा] से बताया है उसने कहा; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: खवरीज नरक दे कुत्ते हन।
Imam Ibnu Majah : 170
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَنْشَأُ نَشْءٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ كُلَّمَا خَرَجَ قَرْنٌ قُطِعَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كُلَّمَا خَرَجَ قَرْنٌ قُطِعَ أَكْثَرَ مِنْ عِشْرِينَ مَرَّةً حَتَّى يَخْرُجَ فِي عِرَاضِهِمْ الدَّجَّالُ
सानु [हिसियाम बिन अम्मर] ने आख्या, सानु दस्सेया गया है [याह्या बिन हमज़ाह] ने आख्या, सानु [अल औज़ा'ई] गी [नफी'] कोला [इब्न उमर] रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'इक पीढ़ी होग जेड़ी कुरान पढ़दी ऐ पर ए उंदे गले कोला नेईं गुजरदी, हर बारी इक पीढ़ी।' निकलदा ऐ इसगी टोक दित्ता जाग'। इब्न उमर ने कहा; मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) गी आखदे सुनेया: 'हर पीढ़ी बीस बारी रुकी जाग, जदूं तकर दज्जाल उंदी वंशज च नेईं उभरदा'।
Imam Ibnu Majah : 171
حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ أَبُو بِشْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ قَوْمٌ فِي آخِرِ الزَّمَانِ أَوْ فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ أَوْ حُلُوقَهُمْ سِيمَاهُمْ التَّحْلِيقُ إِذَا رَأَيْتُمُوهُمْ أَوْ إِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ
सानु दस्सेया है [बकर बिन खलाफ अबू बिसीर] ने कहा, सानु [अब्दुर्राजाक] गी [मा'मर] कोला [कतादह] कोला [अनस बिन मलिक] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'समय दे अंत च इक समूह प्रकट होग, या उने आखेआ; 'इस उम्म विच ओ कुरान पढ़दे हन पर ओ उन्हां दे गले तों परे नहीं जांदा, उन्हां दी खासियत सिर मुंडवाए होए हन, अगर तुसीं उन्हां नूं वेखदे हो या मिलदे हो तां उन्हां नूं मार देओ'।
Imam Ibnu Majah : 172
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي غَالِبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ يَقُولُشَرُّ قَتْلَى قُتِلُوا تَحْتَ أَدِيمِ السَّمَاءِ وَخَيْرُ قَتِيلٍ مَنْ قَتَلُوا كِلَابُ أَهْلِ النَّارِ قَدْ كَانَ هَؤُلَاءِ مُسْلِمِينَ فَصَارُوا كُفَّارًا قُلْتُ يَا أَبَا أُمَامَةَ هَذَا شَيْءٌ تَقُولُهُ قَالَ بَلْ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
साह्डे कोल दस्सेया गेदा ऐ [सहल बिन अबू सहल] ने आख्या, एह् असेंगी [सुफयान बिन उयैनह] ने [अबू गालिब] कोला [अबू उमामा] कोला दस्सेया ऐ उने आखेआ ऐ: '-खवरीज न- आसमान दी सतह दे थल्ले मारे जाने आह्ले लोकें च सारें शा बुरे, ते मारे जाने आह्ले लोकें च सारें शा बेहतरीन ओह न जेह्ड़े नरक दे कुत्तें ने मारे जंदे न। पैह्ले मुसलमान हे पर फिरी काफिर बनी गे'। मैं पुच्छया; 'हे अबू उमामा, क्या ए तुहाडे वचन हन?' उने जवाब दित्ता; 'असल च मैं सीधे नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला सुनेया हा।'
Imam Ibnu Majah : 173
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا خَالِي يَعْلَى وَوَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَرَ لَا تَضَامُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ فَإِنْ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لَا تُغْلَبُوا عَلَى صَلَاةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا فَافْعَلُوا ثُمَّ قَرَأَ{ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ }
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अब्दुल्लाह बिन नुमैर] ने आख्या है, सानु [मेरे पिता] ते [वाकी'] दस्सेया है। ते इक होर पंक्ति दे मताबक; साडे [अली बिन मुहम्मद] गी मेरे चाचा [या'ला] ते [वाकी'] ते [अबू मुअवियाह] कोला दस्सेया गेदा ऐ, उनेंगी आखेआ ऐ; ने सानु [इस्माइल बिन अबू खालिद] गी [कैस बिन अबू हाज़िम] कोला [जरीर बिन अब्दुल्लाह] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; 'जदूं असीं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे बगल विच बैठे सी तां उन्हां ने पूरी रात चंद्रमा नू वेखया, फिर आख्या: 'वाकई तुसीं अपने रब्ब नू उवें ही वेखगे जिवें तुसीं इस चंद्रमा नू वेखदे हो।' तुभ दे खकय भीड़ नशीॊ शोगी। जेकर तुस भोर कोला पैह्ले ते सूरज ढलने कोला पैह्ले नमाज नेईं छड्डने च समर्थ ओ तां करो'। फिर उसने पढ़या: 'और सूरज उगने ते डूबने कोला पैहले अपने रब्ब दी स्तुति करियै अपनी महिमा करो'।
Imam Ibnu Majah : 174
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عِيسَى الرَّمْلِيُّ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَضَامُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا قَالَ فَكَذَلِكَ لَا تَضَامُّونَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अब्दुल्लाह बिन नुमैर] ने आख्या है, सानु [याह्या बिन ईसा अर रमली] से [अल अ'मासी] से [अबू सालिह] से [अबू हुरैरा] से बताया है उसने कहा; रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'क्या तुस पूर्णिमा दी रात च चंद्रमा गी दिक्खदे गै झटका करदे ओ?' उने जवाब दित्ता; 'नेईं'। फिर उसने आख्या: 'इवें ही तुसीं कयामत दे दिन अपने रब्ब नू वेखदे ही इकट्ठे नहीं होंगे'।
Imam Ibnu Majah : 175
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَرَى رَبَّنَا قَالَ تَضَامُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ فِي الظَّهِيرَةِ فِي غَيْرِ سَحَابٍ قُلْنَا لَا قَالَ فَتَضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ فِي غَيْرِ سَحَابٍ قَالُوا لَا قَالَ إِنَّكُمْ لَا تَضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ إِلَّا كَمَا تَضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِمَا
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन आला` अल हमदानी] ने आख्या है, सानु [अब्दुल्लाह बिन इदरीस] को [अल अमासी] से [अबू सालिह अस सम्मान] से [अबू सईद] से बताया है उसने कहा; असी पुच्छया; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या असीं अपने रब्ब नू वेख सकदे हां?' उसने जवाब दित्ता: 'क्या तुसीं जदों बादल दे बिना साफ दिन विच सूरज वेखदे हो?' असी जवाब दित्ता; 'नहीं,' उसने आख्या: 'क्या तुस पूरी रात चंद्रमा गी दिक्खदे होई इक-दुए गी झटका करदे ओ?' उनेंगी जवाब दित्ता; 'नहीं,' अल्लाह दे रसूलुल्लाह ने आख्या: 'वास्तव विच तुसीं उस नूं वेखण ते इकट्ठे नहीं दबाए जाओगे, सिवाय इस दे कि तुहाडी हालत उस वेले होंदी है जिस वेले तुसीं उन्हां दोनों नू वेखदे हो'।
Imam Ibnu Majah : 176
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ وَكِيعِ بْنِ حُدُسٍ عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَرَى اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَا آيَةُ ذَلِكَ فِي خَلْقِهِ قَالَ يَا أَبَا رَزِينٍ أَلَيْسَ كُلُّكُمْ يَرَى الْقَمَرَ مُخْلِيًا بِهِ قَالَ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَاللَّهُ أَعْظَمُ وَذَلِكَ آيَةٌ فِي خَلْقِهِ
सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अबू सियाबाह] ने कहा, सानु दस्सेया है [यजीद बिन हारून] ने कहा, सानु [हम्मद बिन सलामाह] को [या'ला बिन 'अथो`] से [वाकी' बिन हुदुस] से अपने चाचा [अबू रज़िन] से बताया है उसने कहा; मैं पुच्छया; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या असीं कयामत दे दिन अल्लाह नू देखनगे? फिरी उंदे प्राणियें च केह् निशान लब्भदे न?' उसने जवाब दित्ता: 'हे अबू रज़िन, क्या तुस सारे चंद्रमा गी साफ तौर उप्पर नेईं दिक्खी सकदे?' मैं जवाब दित्ता; 'हां,' उसने आख्या: 'फिर अल्लाह बड्डा ऐ ते एह् उंदे प्राणियें आस्तै निशान न'।
Imam Ibnu Majah : 177
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ وَكِيعِ بْنِ حُدُسٍ عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَحِكَ رَبُّنَا مِنْ قُنُوطِ عِبَادِهِ وَقُرْبِ غِيَرِهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَ يَضْحَكُ الرَّبُّ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ لَنْ نَعْدَمَ مِنْ رَبٍّ يَضْحَكُ خَيْرًا
सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अबू सियाबाह] ने कहा, सानु दस्सेया है [यजीद बिन हारून] ने कहा, सानु [हम्मद बिन सलामाह] को [या'ला बिन 'अथो`] से [वाकी' बिन हुदुस] से अपने चाचा [अबू रज़िन] से बताया है उसने कहा; रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'साडा रब्ब अपने नौकरें दी इबादत ते उंदी ईर्ष्या दी हद ते हंसदा ऐ'। अबू रज़िन ने कहा; मैं पुच्छया; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या रब्ब हंसदा है?' उसने जवाब दित्ता: 'हां, ठीक है,' मैं आख्या: 'हमेशा वास्ते सानू भलाई मिल जावेगी अगर साडा रब्ब हंसदा है'।
Imam Ibnu Majah : 178
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ وَكِيعِ بْنِ حُدُسٍ عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيْنَ كَانَ رَبُّنَا قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ خَلْقَهُ قَالَ كَانَ فِي عَمَاءٍ مَا تَحْتَهُ هَوَاءٌ وَمَا فَوْقَهُ هَوَاءٌ وَمَا ثَمَّ خَلْقٌ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ
सानु दस्सेया गया है कि [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] ते [मुहम्मद बिन अश शब्बाह] दोनों ने आख्या; ने सानु [यजीद बिन हारून] गी दस्सेआ ऐ, असेंगी [हम्मद बिन सलामाह] कोला [या'ला बिन 'अथो`] कोला [वाकी' बिन हुदुस] कोला अपने चाचा [अबू रज़िन] कोला दस्सेया ऐ, उने आखेआ; मैं पुच्छया; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, साडा रब्ब अपने प्राणी पैदा करन तों पहलां कित्थे सी?' उसने जवाब दित्ता: 'ओह वैक्यूम विच है, थल्ले ते उपर हवा नहीं है, ते प्राणी नहीं हन।' उसदे बाद उने 'पानी उप्पर अपना सिंहासन' बनाया।
Imam Ibnu Majah : 179
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ الْمَازِنِيِّ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَهُوَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ إِذْ عَرَضَ لَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا ابْنَ عُمَرَ كَيْفَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ فِي النَّجْوَى قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُدْنَى الْمُؤْمِنُ مِنْ رَبِّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يَضَعَ عَلَيْهِ كَنَفَهُ ثُمَّ يُقَرِّرُهُ بِذُنُوبِهِ فَيَقُولُ هَلْ تَعْرِفُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَعْرِفُ حَتَّى إِذَا بَلَغَ مِنْهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَبْلُغَ قَالَ إِنِّي سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ فِي الدُّنْيَا وَأَنَا أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ قَالَ ثُمَّ يُعْطَى صَحِيفَةَ حَسَنَاتِهِ أَوْ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ قَالَ وَأَمَّا الْكَافِرُ أَوْ الْمُنَافِقُ فَيُنَادَى عَلَى رُءُوسِ الْأَشْهَادِقَالَ خَالِدٌ فِي الْأَشْهَادِ شَيْءٌ مِنْ انْقِطَاعٍ{ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ أَلَا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ }
सानु दस्सेया है [हुम्मैद बिन मसदाह] ने कहा, सानु दस्सेया है [खालिद बिन अल हरिथ] ने कहा, सानु [सईद] से [कतादह] से [शफवान बिन मुहरिज़ अल मज़िनी] से बताया है उसने कहा; 'जदूं असीं [अब्दुल्लाह बिन उमर] नाल मिल के काबा विच तवाफ करदे सी, तां अचानक इक आदमी उन्हां दे कोल आ के पुच्छया; 'हे इब्ने उमर, जदूं रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने मुनाजत दे बारे च जिक्र कीता हा तां तुसें केह् सुनेआ हा?' उसने जवाब दित्ता: 'मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) गी आखदे होई सुनेया ऐ: 'कयामत दे दिन मुसलमान गी अपने रब्ब दे नेड़े लेई आया जाग, जदूं तकर उंदी छां उंदे उप्पर नेईं होई जंदी, फिर ओह् अपने पापें गी कबूल करग।' अल्लाह ने फिर आख्या: 'तुस जानदे ओ? ' उसने जवाब दित्ता; 'ओ रब्ब, हां मैं जानदा हां'। इस करिए जदूं उंदे पाप अल्लाह दी मर्जी दे मताबक ढेर होई गे तां अल्लाह ने आखेआ: 'मैं तुंदे आस्तै दुनिया च उनें गुनाएं गी ढक दित्ता ऐ, इस करी मैं अज्ज उनेंगी माफ करी देगा'। उने आखेआ: 'फिर उसी उंदी भलाई दा रिकार्ड दित्ता गेआ, जां उंदी किताब उंदे सज्जे हत्थ कन्नै दित्ती गेई'। उन्हां ने आख्या: 'रहल बात काफिर या पाखंडी दी तां उस नूं जनता दे सामणे बुलाया जांदा है'। खालिद ने कहा; 'जनता दे सामने कुछ डिस्कनेक्ट हो चुका है; 'इह लोकां ने ही अपने रब दे खिलाफ झूठ बोलया है।' याद रखो, अल्लाह दा श्राप -पड़दा- गलत करने आलें पर'।
Imam Ibnu Majah : 180
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الْعَبَّادَانِيُّ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ الرَّقَاشِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَا أَهْلُ الْجَنَّةِ فِي نَعِيمِهِمْ إِذْ سَطَعَ لَهُمْ نُورٌ فَرَفَعُوا رُءُوسَهُمْ فَإِذَا الرَّبُّ قَدْ أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ مِنْ فَوْقِهِمْ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ قَالَ وَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ{ سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ }قَالَ فَيَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ فَلَا يَلْتَفِتُونَ إِلَى شَيْءٍ مِنْ النَّعِيمِ مَا دَامُوا يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ حَتَّى يَحْتَجِبَ عَنْهُمْ وَيَبْقَى نُورُهُ وَبَرَكَتُهُ عَلَيْهِمْ فِي دِيَارِهِمْ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अब्दुल मलिक बिन अबू स्यावरीब] ने कहा, सानु दस्सेया है [अबू अशिम अल अब्बदानी] ने कहा, सानु [अल फद्दल अर रक्कासी] से [मुहम्मद अल मुनकदीर] से [जबीर बिन अब्दुल्लाह] से बताया है उसने कहा; रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'जदूं स्वर्ग दे लोग उन्हां दी खुशी विच सन, तां अचानक रोशनी दी किरण चमक गई, उन्हां ने सिर उचा कीता, पता लगया कि उन्हां दे रब्ब उन्हां दे उपर प्रकट हो चुके हन, फिर आख्या: 'हे स्वर्ग दे लोग तुहाडे ते खुशहाली होवे'। उसने कहा: 'एह अल्लाह दा वचन है; प्रणाम, परम दयालु प्रभू दी बधाई दे तौर उप्पर। उसने फिर आख्या: 'अल्लाह ने उन्हां नू वेखया ते उन्हां ने उस नूं वेखया, उन्हां नूं मुड़ के नहीं आया क्योंकि उन्हां नूं वेखदे होए अच्छा लगदा सी, इह तब तक चलदा रेहा, जदों तक अल्लाह उन्हां तों गायब नहीं हो गया। जदके उंदी रोशनी ते आशीर्वाद अजें बी उंदे उप्पर ते उंदे घरें च गै रेई गेदे न'।