Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 হাদিছ

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 141

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي رَاشِدٍ أَنَّ يَعْلَى بْنَ مُرَّةَ حَدَّثَهُمْأَنَّهُمْ خَرَجُوا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى طَعَامٍ دُعُوا لَهُ فَإِذَا حُسَيْنٌ يَلْعَبُ فِي السِّكَّةِ قَالَ فَتَقَدَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَامَ الْقَوْمِ وَبَسَطَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَفِرُّ هَا هُنَا وَهَا هُنَا وَيُضَاحِكُهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَخَذَهُ فَجَعَلَ إِحْدَى يَدَيْهِ تَحْتَ ذَقْنِهِ وَالْأُخْرَى فِي فَأْسِ رَأْسِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ حُسَيْنٌ مِنِّي وَأَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْنًا حُسَيْنٌ سِبْطٌ مِنْ الْأَسْبَاطِحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ مِثْلَهُ

আমাক কৈছে [ইয়াকুব বিন হুমাইদ বিন কাছিবে] কৈছে, আমাক [য়াহ্যা বিন চুলাইম] [আব্দুল্লাহ বিন উছমান বিন খুটছাইম]ৰ পৰা [ছৈইদ বিন আবু ৰছিদ]ৰ পৰা কৈছে যে [য়া’লা বিন মুৰাহ] তেওঁলোকক কৈছে যে তেওঁলোকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সৈতে ভোজত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ ওলাই গৈছিল। হঠাৎ হুছেইনে ৰাস্তাত খেলি আছিল। য়া'লাই ক'লে; তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে হাত মেলি ছাহাবীসকলৰ আগত আগবাঢ়ি গ’ল। তাৰ পিছত হুছেইনে ইফালে সিফালে দৌৰি গ’ল আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক লৈ হাঁহিলে, যেতিয়ালৈকে অৱশেষত তেওঁক তুলি লৈ এখন হাত দাড়িৰ তলত আৰু আনখন মূৰৰ ওপৰত ৰাখিলে। তাৰ পাছত চুমা খাই ক’লে: ‘হুছেইন মোৰ অংশ আৰু মইও তেওঁৰ অংশ। হুছেইনক ভালপোৱাসকলক আল্লাহে ভাল পাব। কেইবা উম্মাহৰ হুছেইন উম্মাহ'। আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, ওপৰৰ হাদীছৰ দৰে [ছুফিয়ান]ৰ পৰা মোক [ৱাকি’] কৈছে।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 142

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ وَعَلِيُّ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ عَنْ السُّدِّيِّ عَنْ صُبَيْحٍ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعَلِيٍّ وَفَاطِمَةَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ أَنَا سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمْتُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حَارَبْتُمْ

আমাক কোৱা হৈছে যে [আল হাছান বিন আলী আল-খাল্লাল] আৰু [আলী ইবনুল মুণ্ড্জিৰ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক কৈছে [আবু গাছানে] কৈছে, আমাক [আছবাথ বিন নাশ্বৰ] [আছ চুদ্দি]ৰ পৰা [শ্বুবাইহ]ৰ পৰা কৈছে [জৈদ বিন আৰ্কাম]ৰ পৰা উম্ম চালামাৰ পূৰ্বৰ দাসক তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আলী, ফাতিমা, হাছান আৰু হুছেইনক ক’লে, ‘যিসকল তোমালোকৰ লগত শান্তি আছে, তেওঁলোকৰ লগত মই শান্তি স্থাপন কৰিম, আৰু যিসকলৰ বিৰুদ্ধে তোমালোকে যুঁজিবা, তেওঁলোকৰ লগত যুঁজিম’।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 143

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ هَانِئِ بْنِ هَانِئٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ائْذَنُوا لَهُ مَرْحَبًا بِالطَّيِّبِ الْمُطَيَّبِ

আমাক কোৱা হৈছে যে [উছমান বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [আলী বিন মহম্মদ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [ৱাকি’] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ান] [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [হানি` বিন হানি`]ৰ পৰা [আলী বিন আবু তালিব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'যেতিয়া মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কাষত বহিলোঁ আম্মাৰ বিন ইয়াছিৰে অনুমতি বিচাৰিলে -বহাত যোগদান কৰিবলৈ-, তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক'লে: 'তেওঁক অনুমতি দিয়ক, ভাল আচৰণ কৰা ভাল ব্যক্তিক স্বাগতম'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 144

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا عَثَّامُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ هَانِئِ بْنِ هَانِيءٍ قَالَدَخَلَ عَمَّارٌ عَلَى عَلِيٍّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِالطَّيِّبِ الْمُطَيَّبِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مُلِئَ عَمَّارٌ إِيمَانًا إِلَى مُشَاشِهِ

আমাক কৈছে [নাশ্বৰ বিন আলী আল জাহদলামীয়ে] কৈছে, আমাক [‘আত্ছাম বিন আলী] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [হানি` বিন হানি`]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; "আম্মাৰে আলীক লগ কৰিবলৈ সোমাই গ'ল। গতিকে [আলীয়ে] ক'লে: 'ভাল আচৰণ কৰা এজন ভাল ব্যক্তিক স্বাগতম। মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছো: 'সঁচাকৈয়ে আম্মাৰ আত্মাৰ গভীৰতালৈকে ইমানেৰে ভৰি পৰিছিল।'

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 145

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ح و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَعَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ سِيَاهٍ عَنْ حَبيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَمَّارٌ مَا عُرِضَ عَلَيْهِ أَمْرَانِ إِلَّا اخْتَارَ الْأَرْشَدَ مِنْهُمَا

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক [উবাইদুল্লাহ বিন মুছা] কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক কোৱা হৈছে যে [আলী বিন মহম্মদ] আৰু [আমৰু বিন আব্দুল্লাহ] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [ৱাকি’] [আব্দুল আজিজ বিন চিয়াহ]ৰ পৰা [হাবিব বিন আবি থাবিট]ৰ পৰা [‘আথো` বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘আম্মাৰক দুটা কথা প্ৰস্তাৱ কৰা হোৱা নাই কিন্তু তেওঁ আটাইতকৈ পোনটো বাছি ল’ব’।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 146

حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ مُوسَى وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي رَبِيعَةَ الْإِيَادِيِّ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي بِحُبِّ أَرْبَعَةٍ وَأَخْبَرَنِي أَنَّهُ يُحِبُّهُمْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ هُمْ قَالَ عَلِيٌّ مِنْهُمْ يَقُولُ ذَلِكَ ثَلَاثًا وَأَبُو ذَرٍّ وَسَلْمَانُ وَالْمِقْدَادُ

আমাক কোৱা হৈছে যে [ইছমাইল বিন মুছা] আৰু [ছুৱাইদ বিন ছাইদ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [শ্বাৰিক] [আবু ৰবিয়া আল ইয়াদি]ৰ পৰা [ইবনে বুৰাইদাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, আল্লাহে মোক চাৰিজন মানুহক ভাল পাবলৈ আজ্ঞা দিছিল আৰু মোক জনাইছিল যে তেওঁ তেওঁলোককো ভাল পায়’। তেওঁক সোধা হৈছিল; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেওঁলোক কোন?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘আলী তেওঁলোকৰ ভিতৰত এজন - তেওঁ তিনিবাৰ এই কথা কৈছিল - তাৰ পিছত আবু জ্জাৰ, ছলমান আৰু মিকদাদ’।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 147

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَكَانَ أَوَّلَ مَنْ أَظْهَرَ إِسْلَامَهُ سَبْعَةٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعَمَّارٌ وَأُمُّهُ سُمَيَّةُ وَصُهَيْبٌ وَبِلَالٌ وَالْمِقْدَادُ فَأَمَّا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنَعَهُ اللَّهُ بِعَمِّهِ أَبِي طَالِبٍ وَأَمَّا أَبُو بَكْرٍ فَمَنَعَهُ اللَّهُ بِقَوْمِهِ وَأَمَّا سَائِرُهُمْ فَأَخَذَهُمْ الْمُشْرِكُونَ وَأَلْبَسُوهُمْ أَدْرَاعَ الْحَدِيدِ وَصَهَرُوهُمْ فِي الشَّمْسِ فَمَا مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا وَقَدْ وَاتَاهُمْ عَلَى مَا أَرَادُوا إِلَّا بِلَالًا فَإِنَّهُ هَانَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ فِي اللَّهِ وَهَانَ عَلَى قَوْمِهِ فَأَخَذُوهُ فَأَعْطَوْهُ الْوِلْدَانَ فَجَعَلُوا يَطُوفُونَ بِهِ فِي شِعَابِ مَكَّةَ وَهُوَ يَقُولُ أَحَدٌ أَحَدٌ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন ছাইদ আদ দাৰিমিয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [য়াহ্যা বিন আবু বুকাইৰে] কৈছে, আমাক [জাইদা বিন কুদামাহ] [‘আছিম বিন আবু নাজুদ]ৰ পৰা [জিৰ বিন হুবাইছিৰ] পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মাছ’উদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; 'প্ৰথমে নিজৰ ইছলাম দেখুৱাইছিল সাতজন মানুহ; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, আবু বকৰ, আম্মাৰ আৰু তেওঁৰ মাতৃ ছুমাইয়া, শ্বুহাইব, বিলাল আৰু আল মিকদাদ। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কথা ক’বলৈ গ’লে আল্লাহে তেওঁক ককাকৰ জৰিয়তে ৰক্ষা কৰিছিল। আবু বকৰ আল্লাহে তেওঁৰ লোকৰ যোগেদি তেওঁক ৰক্ষা কৰিছিল। আনহাতে আন কিছুমানে মুশ্বৰিকসকলে অত্যাচাৰ কৰি লোহাৰ কাপোৰ পিন্ধাই গৰম ৰ’দৰ তলত থৈ দিছিল। তেওঁলোকৰ এজনো নহয় কিন্তু তেওঁলোকে বিচৰাখিনি পূৰণ কৰিছে। বিলালক বাদে আল্লাহৰ কাৰণে তেওঁৰ লোকৰ দ্বাৰা অপমানিত হ’ল, তেওঁলোকে তেওঁক লৈ ল’ৰা-ছোৱালীক দিলে। গতিকে তেওঁলোকে তেওঁক মক্কাৰ ৰাজপথত ঘূৰি ফুৰিলে, তেওঁ কৈ থাকিল; 'আহাদ আহাদ'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 148

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ أُوذِيتُ فِي اللَّهِ وَمَا يُؤْذَى أَحَدٌ وَلَقَدْ أُخِفْتُ فِي اللَّهِ وَمَا يُخَافُ أَحَدٌ وَلَقَدْ أَتَتْ عَلَيَّ ثَالِثَةٌ وَمَا لِي وَلِبِلَالٍ طَعَامٌ يَأْكُلُهُ ذُو كَبِدٍ إِلَّا مَا وَارَى إِبِطُ بِلَالٍ

আমাক কৈছে [আলী বিন মুহাম্মাদে] কৈছে, আমাক [ৱাকি’] [হাম্মাদ বিন ছালামাহ]ৰ পৰা [থাবিতৰ পৰা] [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘মই আল্লাহৰ বাটত আঘাত পাইছো যেতিয়া কাৰো কোনো আঘাত হোৱা নাই। আল্লাহৰ বাটত ভয়ে মোক আৱদ্ধ কৰি ৰাখিছে যেতিয়া আন কোনোৱে ভয় অনুভৱ নকৰে। আৰু মোৰ মনলৈ এনে দিন আহিল যেতিয়া বিলাল আৰু মোৰ হাতত বিলালৰ বগলী ঢাকিব পৰা বস্তুৰ বাহিৰে কোনো জীৱিত বস্তুৱে খাব পৰা খাদ্য নাছিল'।

হাদিছ (21)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 149

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ عَنْ سَالِمٍأَنَّ شَاعِرًا مَدَحَ بِلَالَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ بِلَالُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ خَيْرُ بِلَالٍ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ كَذَبْتَ لَا بَلْ بِلَالُ رَسُولِ اللَّهِ خَيْرُ بِلَالٍ

আমাক কোৱা হৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক [আবু উছামাক] [উমৰ বিন হামজাহ]ৰ পৰা [ছালিম]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে এজন কবিয়ে বিলাল বিন আব্দুল্লাহক গুণগুণাই থকাৰ সময়ত প্ৰশংসা কৰিছিল; 'বিলাল বিন আব্দুল্লাহ শ্ৰেষ্ঠ বিলাল'। গতিকে [ইবনে উমৰে] উচ্চাৰণ কৰিলে, ‘আপুনি মিছা কথা কৈছে, তেনেকুৱা নহয়! অৱশ্যে বিলাল ৰাছুলুল্লাহ শ্ৰেষ্ঠ বিলাল’।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 150

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَعَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي لَيْلَى الْكِنْدِيِّ قَالَجَاءَ خَبَّابٌ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ ادْنُ فَمَا أَحَدٌ أَحَقَّ بِهَذَا الْمَجْلِسِ مِنْكَ إِلَّا عَمَّارٌ فَجَعَلَ خَبَّابٌ يُرِيهِ آثَارًا بِظَهْرِهِ مِمَّا عَذَّبَهُ الْمُشْرِكُونَ

আমাক কোৱা হৈছে যে [আলী বিন মহম্মদ] আৰু [আমৰু বিন আব্দুল্লাহ] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [ৱাকি’] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ান] [আবু ইছাক]ৰ পৰা [আবু লাইলা আল কিণ্ডি]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; [খব্বাব] উমৰক চাবলৈ আহিল, তাৰ পিছত উমৰে ক’লে; 'আগলৈ আহক, 'আম্মাৰ'ৰ বাহিৰে আপোনাৰ পৰা এই অনুষ্ঠানৰ অধিকাৰ কাৰো নাই।' তেতিয়া খব্বাবে পিঠিত মুশ্বৰিক সকলৰ অত্যাচাৰৰ লেখ-জোখ দেখুৱালে।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 151

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرْحَمُ أُمَّتِي بِأُمَّتِي أَبُو بَكْرٍ وَأَشَدُّهُمْ فِي دِينِ اللَّهِ عُمَرُ وَأَصْدَقُهُمْ حَيَاءً عُثْمَانُ وَأَقْضَاهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَأَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَأَعْلَمُهُمْ بِالْحَلَالِ وَالْحَرَامِ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأَفْرَضُهُمْ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَلَا وَإِنَّ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَمِينًا وَأَمِينُ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ مِثْلَهُ عِنْدَ ابْنِ قُدَامَةَ غَيْرَ أَنَّهُ يَقُولُ فِي حَقِّ زَيْدٍ وَأَعْلَمُهُمْ بِالْفَرَائِضِ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল মুছান্নাই] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুল ৱাহাহাব বিন আব্দুল মজিদে] কৈছে, আমাক [খালিদ আল হাজজা`] [আবু কিলাবাহৰ] পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘মোৰ উম্মাহ যি মোৰ উম্মাহৰ প্ৰতি আটাইতকৈ দয়ালু, তেওঁ হ’ল আবু বকৰ, ইয়াৰে আটাইতকৈ দৃঢ় হ’ল উমৰ, যিজন তেওঁৰ লাজত আটাইতকৈ শুদ্ধ হ’ল তেওঁ উছমান, তেওঁৰ সিদ্ধান্তত আটাইতকৈ শুদ্ধ আলী বিন আবু তালিব, যিজনৰ আল্লাহৰ কিতাব সৰ্বোত্তম পঢ়া হৈছে তেওঁ হ’ল উবাই বিন কা’ব, যিজনে হালাল আৰু haram matters হৈছে মু'আজ বিন জাবাল, আৰু যিজনে জ্ঞানক সৰ্বোত্তমভাৱে বুজি পায়। ফাৰাইদল হৈছে জাইদ বিন ছাবিত। জানি থওক যে প্ৰতিখন উম্মতত এজন বিশ্বাসযোগ্য ব্যক্তি থাকে, আৰু এই উম্মাহৰ বিশ্বাসযোগ্য ব্যক্তি হ’ল আবু উবাইদাহ বিন আল জাৰাহ’। আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, ওপৰৰ হাদীছৰ দৰে আমাক [ৱাকি’] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা [খালিদ আল হাজজা`]ৰ পৰা [আবু কিলাবা]ৰ পৰা কৈছে। মাথোঁ ইবনে কুদামাহে কৈছিল; 'যে জাইদেই ফাৰা'ইদলৰ বিজ্ঞানক সৰ্বোত্তমভাৱে জানে'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 152

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي حَرْبِ بْنِ أَبِي الْأَسْوَدِ الدِّيْلِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا أَقَلَّتْ الْغَبْرَاءُ وَلَا أَظَلَّتْ الْخَضْرَاءُ مِنْ رَجُلٍ أَصْدَقَ لَهْجَةً مِنْ أَبِي ذَرٍّ

আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] কৈছে, আমাক [আল আ’মাছিয়ে] [উছমান বিন নুমাইৰ]ৰ পৰা [আবু হাৰ্ব বিন আবুল আছৱাদ আদ দিলি]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘পৃথিৱীক ভৰিৰে গচকিব নোৱাৰিব আৰু আকাশেও আশ্ৰয় নিদিব যিজন মানুহৰ উপভাষা আবু ধৰ্ৰতকৈ শুদ্ধ’।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 153

حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَأُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرَقَةٌ مِنْ حَرِيرٍ فَجَعَلَ الْقَوْمُ يَتَدَاوَلُونَهَا بَيْنَهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَعْجَبُونَ مِنْ هَذَا فَقَالُوا لَهُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَمَنَادِيلُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِنْ هَذَا

আমাক [হান্নাদ বিন ছাৰীয়ে] কৈছে, আমাক [আবুল আহৱাছ] [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [বাৰা` বিন আজিব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক ৰেচমৰ কাপোৰ উপহাৰ দিয়া হৈছিল। গতিকে লগৰবোৰে তাক চাবলৈ প্ৰতিযোগিতাত নামিছিল। আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে সুধিলে: ‘আপুনি ইয়াৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নেকি? তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, ‘হয়, হে আল্লাহৰ ৰাছুল! তেওঁ ক’লে, ‘যিজনৰ হাতত মোৰ আত্মা আছে, তেওঁৰ দ্বাৰাই জান্নাতত ছা’দ বিন মুআজৰ ৰুমাল ইয়াতকৈ ভাল’।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 154

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اهْتَزَّ عَرْشُ الرَّحْمَنِ عَزَّ وَجَلَّ لِمَوْتِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ

আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু চুফিয়ান]ৰ পৰা [জাবিৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ''আৰ্ছি আৰ ৰহমান আজ্জা ৱাজাল্লা ছাদ বিন মুআজৰ মৃত্যুৰ বাবে কঁপি উঠিল'।

হাদিছ (11)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 155

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيِّ قَالَمَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُنْذُ أَسْلَمْتُ وَلَا رَآنِي إِلَّا تَبَسَّمَ فِي وَجْهِي وَلَقَدْ شَكَوْتُ إِلَيْهِ أَنِّي لَا أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ فَضَرَبَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي فَقَالَ اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] কৈছে, আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ইদ্ৰিছ] [ইছমাইল বিন আবু খালিদ]ৰ পৰা [কাইছ বিন আবু হাজিম]ৰ পৰা [জাৰিৰ বিন আব্দুল্লাহ আল বাজালি]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মই ইছলাম গ্ৰহণ কৰাৰ পিছৰে পৰা মোক কেতিয়াও ৰখাব পৰা নাই আৰু তেওঁ হাঁহি নোখোৱালৈকে মোৰ ফালে কেতিয়াও চোৱা নাই। মই তেওঁক অভিযোগ কৰিলোঁ যে মই ঘোঁৰাত স্থিৰ নহয়, গতিকে তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকোঁতে মোৰ বুকুত হাতেৰে আঘাত কৰিলে: ‘হে আল্লাহ তেওঁক শক্তিশালী কৰক আৰু তেওঁক পথ প্ৰদৰ্শক আৰু পথ প্ৰদৰ্শক কৰক।

হাদিছ (8)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 156

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ جَدِّهِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَجَاءَ جِبْرِيلُ أَوْ مَلَكٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا تَعُدُّونَ مَنْ شَهِدَ بَدْرًا فِيكُمْ قَالُوا خِيَارَنَا قَالَ كَذَلِكَ هُمْ عِنْدَنَا خِيَارُ الْمَلَائِكَةِ

আমাক কোৱা হৈছে যে [আলী বিন মহম্মদ] আৰু [আবু কুৰাইব] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [ৱাকি’] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ান] [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা [‘আবায়া বিন ৰিফা’আহ]ৰ পৰা তেওঁৰ দাদা [ৰফি’ বিন খাদিজৰ] পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'জিব্ৰিল বা কোনো ফেৰেস্তা হজৰত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক'লে: 'আপুনি বদৰত মৃত্যু হোৱা লোকসকলক কেনেকৈ স্থান দিয়ে?' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে: ‘তেওঁলোক আমাৰ মাজৰ নিৰ্বাচিত লোক’। তেওঁ কৈছিল: ‘তেওঁলোকৰ দৰে আমাৰ মাজত উপস্থিত থকাসকলো মনোনীত স্বৰ্গদূত’।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 157

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ جَمِيعًا عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَسُبُّوا أَصْحَابِي فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا مَا أَدْرَكَ مُدَّ أَحَدِهِمْ وَلَا نَصِيفَهُ

আমাক কৈছে [মুহাম্মদ বিন আছ শ্বাব্বাহে] কৈছে, আমাক কৈছে [জাৰিৰ]। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক [ৱাকি’] কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক [আবু কুৰাইব] ক’লে, তেওঁ ক’লে; আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] কৈছে, [আল আমাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা সকলো কথা তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, মোৰ বন্ধুসকলক সমালোচনা নকৰিব। যিজনৰ হাতত মোৰ আত্মা আছে, তেওঁৰ দ্বাৰাই যদি তোমালোকৰ কোনোবাই উহুদ পৰ্বতৰ সমান সোণেৰে দান কৰে, তেন্তে তেওঁ ইয়াৰে এজনৰ এটা বোকা বা আধা বোকা মিলাব নোৱাৰিলেহেঁতেন'।

হাদিছ (8)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 158

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَعَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ نُسَيْرِ بْنِ ذُعْلُوقٍ قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ يَقُولُلَا تَسُبُّوا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمُقَامُ أَحَدِهِمْ سَاعَةً خَيْرٌ مِنْ عَمَلِ أَحَدِكُمْ عُمْرَهُ

আমাক কোৱা হৈছে যে [আলী বিন মহম্মদ] আৰু [আমৰু বিন আব্দুল্লাহ] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক কৈছে [ৱাকি’] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ানে] [নুছাইৰ বিন জুলুক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; [ইবনে উমৰে] এবাৰ কৈছিল; 'মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ চাহাবাসকলক সমালোচনা নকৰিব, তেওঁলোকৰ মাজৰ এজনৰ এমুহূৰ্তৰ বাবে থিয় দিয়াটো - মহম্মদৰ সৈতে একেলগে - তোমালোকৰ মাজৰ এজনৰ গোটেই জীৱন কৰা কামতকৈ ভাল'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 159

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَعَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَحَبَّ الْأَنْصَارَ أَحَبَّهُ اللَّهُ وَمَنْ أَبْغَضَ الْأَنْصَارَ أَبْغَضَهُ اللَّهُقَالَ شُعْبَةُ لِعَدِيٍّ أَسَمِعْتَهُ مِنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ إِيَّايَ حَدَّثَ

আমাক কোৱা হৈছে যে [আলী বিন মহম্মদ] আৰু [আমৰু বিন আব্দুল্লাহ] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [ৱাকি] ’ কৈছে [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা [আদি বিন থাবিট]ৰ পৰা [বাৰা` বিন আজিব]ৰ পৰা তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যিজনে আনছাৰক ভাল পায়, আল্লাহে তেওঁক ভাল পায়, আৰু যিয়ে আনছাৰক ঘৃণা কৰে, আল্লাহে তেওঁক ঘৃণা কৰে’। ছ্যু’বাহে আদিক সুধিলে; 'বাৰাৰ পৰা সেইটো শুনিছানে` বিন 'আজিবৰ পৰা?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'কেৱল মোকহে তেওঁ কৈছিল'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 160

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ عَنْ عَبْدِ الْمُهَيْمِنِ بْنِ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْأَنْصَارُ شِعَارٌ وَالنَّاسُ دِثَارٌ وَلَوْ أَنَّ النَّاسَ اسْتَقْبَلُوا وَادِيًا أَوْ شِعْبًا وَاسْتَقْبَلَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا لَسَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنْ الْأَنْصَارِ

আমাৰ ওচৰত [আব্দুৰ ৰহমান বিন ইব্ৰাহিমে] কৈছে, আমাৰ ওচৰত [ইবনে আবু ফুদাইক] [আব্দুল মুহাইমিন বিন আব্বাছ বিন চাহল বিন ছাদ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [তেওঁৰ দাদা]ৰ পৰা বৰ্ণিত হৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘আনছাৰবোৰ প্ৰতীক আৰু মানুহ কম্বল। যদি মানুহে এটা উপত্যকা বা পাহাৰৰ ফালে মুখ কৰি থাকিলহেঁতেন, আনহাতে আনছাৰসকল আন এটা উপত্যকাৰ ফালে মুখ কৰি থাকিলহেঁতেন তেন্তে মই আনছাৰৰ উপত্যকাটোৰে খোজ কাঢ়িলোঁহেঁতেন। আৰু প্ৰব্ৰজন নহ’লে মই আনছাৰৰ পৰা হ’লোহেঁতেন।’