Imam Ibnu Majah : 4061
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالُ أَعْوَرُ عَيْنِ الْيُسْرَى جُفَالُ الشَّعَرِ مَعَهُ جَنَّةٌ وَنَارٌ فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ
Ne l’é stæto dito che [o Mahomed bin Abdullah bin Numair] e [o Ali bin Mahomed] an dito tutti doî; o n’à dito [Abu Mu’awiyah] o n’à dito [Al A’masy] da [Syaqiq] da [Hudzaifah] o l’à dito: ‘O Rasulullah o l’à dito: ‘O Dajjal o l’é òrbo into seu euggio manciña, i seu cavelli son drui e con lê gh’é o çê e l’inferno. À tutti i mòddi – in sostansa – l’inferno o l’é o çê tanto che o çê o l’é l’inferno».
Imam Ibnu Majah : 4062
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالُوا حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَحَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتْبَعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
O ne l’é stæto dito da-o [Nahsr bin Ali Al Jahdlami] e da [o Muhammad bin Basyyar] e [o Muhammad bin Al Mutsanna] che dixan; o n'à dito [o Rauh bin 'Ubadah] o n'à dito [o Sa'id bin Abu 'Arubah] da [Abu At Tayyah] da [Al Mughirah bin Subai'] da ['Amru bin Huraits] da [Abu Bakar Ash Shiddiq] o l'à dito, 'Rasulullah o l'arriverà o parte de ch'a l'é ciammâ region de Khurasan, o saià seguio da un pòpolo che e seu facce s'assomeggiavan à di scciuppoin – attressi de battaggio.
Imam Ibnu Majah : 4063
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَمَا سَأَلَ أَحَدٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدَّجَّالِ أَكْثَرَ مِمَّا سَأَلْتُهُ وَقَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ أَشَدَّ سُؤَالًا مِنِّي فَقَالَ لِي مَا تَسْأَلُ عَنْهُ قُلْتُ إِنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّ مَعَهُ الطَّعَامَ وَالشَّرَابَ قَالَ هُوَ أَهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ ذَلِكَ
Ne l’é stæto dito che [o Mahomed bin Abdullah bin Numair] e [o Ali bin Mahomed] an dito tutti doî; o n’à dito [o Waki’] o n’à dito o [Isma’il bin Abu Khalid] da [Qais bin Abu Hazim] da [Al Mughirah bin Syu’bah] o l’à dito, ‘Nisciun o l’à domandou a-o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam in sce l’evento Dajjal ciù de quello che ò mai domandou mi’. -Ibnu Numair o l'à narrao co-o redattô; «A seu domanda a l'ea ciù ferma che a me». - O m'à dito: «Cose ti domandi?» Mi ò respòsto: «An dito: «O Dajjal o peu portâ mangiâ e beive?» O l’à respòsto: «Allah o l’é ciù bon de quello».
Imam Ibnu Majah : 4064
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ وَصَعِدَ الْمِنْبَرَ وَكَانَ لَا يَصْعَدُ عَلَيْهِ قَبْلَ ذَلِكَ إِلَّا يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَى النَّاسِ فَمِنْ بَيْنِ قَائِمٍ وَجَالِسٍ فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ بِيَدِهِ أَنْ اقْعُدُوا فَإِنِّي وَاللَّهِ مَا قُمْتُ مَقَامِي هَذَا لِأَمْرٍ يَنْفَعُكُمْ لِرَغْبَةٍ وَلَا لِرَهْبَةٍ وَلَكِنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي خَبَرًا مَنَعَنِي الْقَيْلُولَةَ مِنْ الْفَرَحِ وَقُرَّةِ الْعَيْنِ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَنْشُرَ عَلَيْكُمْ فَرَحَ نَبِيِّكُمْ أَلَا إِنَّ ابْنَ عَمٍّ لِتَمِيمٍ الدَّارِيِّ أَخْبَرَنِي أَنَّ الرِّيحَ أَلْجَأَتْهُمْ إِلَى جَزِيرَةٍ لَا يَعْرِفُونَهَا فَقَعَدُوا فِي قَوَارِبِ السَّفِينَةِ فَخَرَجُوا فِيهَا فَإِذَا هُمْ بِشَيْءٍ أَهْدَبَ أَسْوَدَ قَالُوا لَهُ مَا أَنْتَ قَالَ أَنَا الْجَسَّاسَةُ قَالُوا أَخْبِرِينَا قَالَتْ مَا أَنَا بِمُخْبِرَتِكُمْ شَيْئًا وَلَا سَائِلَتِكُمْ وَلَكِنْ هَذَا الدَّيْرُ قَدْ رَمَقْتُمُوهُ فَأْتُوهُ فَإِنَّ فِيهِ رَجُلًا بِالْأَشْوَاقِ إِلَى أَنْ تُخْبِرُوهُ وَيُخْبِرَكُمْ فَأَتَوْهُ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَإِذَا هُمْ بِشَيْخٍ مُوثَقٍ شَدِيدِ الْوَثَاقِ يُظْهِرُ الْحُزْنَ شَدِيدِ التَّشَكِّي فَقَالَ لَهُمْ مِنْ أَيْنَ قَالُوا مِنْ الشَّامِ قَالَ مَا فَعَلَتْ الْعَرَبُ قَالُوا نَحْنُ قَوْمٌ مِنْ الْعَرَبِ عَمَّ تَسْأَلُ قَالَ مَا فَعَلَ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي خَرَجَ فِيكُمْ قَالُوا خَيْرًا نَاوَى قَوْمًا فَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَأَمْرُهُمْ الْيَوْمَ جَمِيعٌ إِلَهُهُمْ وَاحِدٌ وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ قَالَ مَا فَعَلَتْ عَيْنُ زُغَرَ قَالُوا خَيْرًا يَسْقُونَ مِنْهَا زُرُوعَهُمْ وَيَسْتَقُونَ مِنْهَا لِسَقْيِهِمْ قَالَ فَمَا فَعَلَ نَخْلٌ بَيْنَ عَمَّانَ وَبَيْسَانَ قَالُوا يُطْعِمُ ثَمَرَهُ كُلَّ عَامٍ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ بُحَيْرَةُ الطَّبَرِيَّةِ قَالُوا تَدَفَّقُ جَنَبَاتُهَا مِنْ كَثْرَةِ الْمَاءِ قَالَ فَزَفَرَ ثَلَاثَ زَفَرَاتٍ ثُمَّ قَالَ لَوْ انْفَلَتُّ مِنْ وَثَاقِي هَذَا لَمْ أَدَعْ أَرْضًا إِلَّا وَطِئْتُهَا بِرِجْلَيَّ هَاتَيْنِ إِلَّا طَيْبَةَ لَيْسَ لِي عَلَيْهَا سَبِيلٌ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هَذَا يَنْتَهِي فَرَحِي هَذِهِ طَيْبَةُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا فِيهَا طَرِيقٌ ضَيِّقٌ وَلَا وَاسِعٌ وَلَا سَهْلٌ وَلَا جَبَلٌ إِلَّا وَعَلَيْهِ مَلَكٌ شَاهِرٌ سَيْفَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
O n'à dito [O Muhammad bin Abdullah bin Numair] o n'à dito [O mæ poæ] o n'à dito [o Isma'il bin Abu Khalid] da [Mujalid] da [Comme Sya'bi] da [Fatimah bint Qais] o l'à dito, 'Un giorno o Messaggê de Allah pe commun o l'ea o l'ea sciù no montava in sciô purpito subito avanti de quello, feua che o venardì. Coscì o fa pâ grave l'atmosfera pe loiatri. À quelli tempi, quarchedun o l’ea apreuvo à anâsene e quarchedun o l’ea ancon assettou, donca o l’à fæto segno co-a man a-o pòpolo de assettâse torna. O l’à dito: ‘Pe Allah, de fæto son assettou a-o mæ pòsto no perché gh’é quarcösa ch’o l’é utile pe tutti voscià, pe sconvolzeve e preoccupâve. Però, o Tamim Ad Dari o m'ea vegnuo con de neuve che m'impedivan de piggiâ unna sciortia, pe caxon de l'allegria e de l'eçitaçion. Pe quello, voeio scompartî con ti a feliçitæ do to Profeta. Saieiva che o figgio do tio Tamim Ad Dari o m'à dito che o vento o l'aiva diretto a seu nave verso unn'isoa che no conosceivan. Dapeu se son missi in gio inta canoa picciña ch'a l'appartegniva a-a barca de seu moæ. Dapeu son anæti feua co-a canoa. All’improvviso se son missi in faccia con unna figua co-i cavelli drui e neigri, dapeu an dito a-a creatua: «Chi sei? ' o l'à respòsto, 'Son Al Jasasah'. Domandavan torna: «Dighe de ti mæximo! ’ O l’à respòsto: ‘No son mi quello ch’o t’addixe e o t’domando anche de quarcösa, ma gh’é unna barma lì e l’æ vista brevemente. Coscì vegnî, perché gh'é un òmmo lì ch'o l'à davei tanto dexidëio de sentite e o ve farà savei». Dapeu son anæti inta barma e an incontrou l’òmmo in costion. All'impruviso an visto unna persoña ch'a l'ea ligâ con di ligammi fòrti e a paiva ben ben triste. L'òmmo o ghe dixe: «Da donde ne vëgne? ’ gh’an respòsto: ‘Da-a tæra de Sciria’. O l'à domandou torna: «Cöse an fæto i arabi? ’ An respòsto: ‘Semmo un pòpolo da naçion araba. Coscì che ti veu domandâ? ’ O l’à dito: ‘Cöse l’à fæto un òmmo mandou da-o to quartê? An respòsto: «Ben, o l’é anæto contra o seu pòpolo, coscì che Allah o l’à guägno in sce de loiatri». Oua, tutti i seu affari en pægi – un –, o seu dê o l’é un e a seu religion a l’é un’. L’òmmo inta barma o l’à domandou: «Cose o l’à fæto o ‘Ain Zaghar – a vivagna inta tæra de Sham –? ’ an respòsto: ‘L’ægua da vivagna a l’é deuviâ pe annagâ e seu ciante e asmortâ a seu seu’. O l’à domandou torna: «Cöse l’é stæto fæto à l’erbo tra Amman e Baisan? ’ gh’an respòsto: ‘L’erbo o dà di fruti tutti i anni’. O l'à domandou torna: «Com'a l'é a condiçion do lago At Thabariyah? ' gh'an respòsto, '-l'ægua- a se sciorte a-i seu loei pe caxon de l'abbondansa d'ægua. E o l'à respiou træ esploxoin'. L'òmmo o l'à dito: «Se fïse libero da-i mæ ligammi, no lasciæ unna sola tæra ma me fermiæ co-i mæ doî pê, feua che Thayyibah, perché no son bon de fermâme lì». O Profeta o l’à dito: «À sto ponto a mæ gioia a l’é finia. E sto chì o l'é un bon -santo- paise. Pe Quello inta quæ Man gh’é a mæ anima, into quæ no gh’é unna stradda streita ò larga, ciaña ò montagna ma de d’ato gh’é un Angelo ch’o tiâ a seu spada fin a-o Giorno da Resurreçion’.
Imam Ibnu Majah : 4065
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ
O n'à dito [o Hisyam bin 'Ammar] o n'à dito [o Yahya bin Hamzah] o n'à dito [O Abdurrahman bin Yazid bin Jabir] o m'à dito [O Abdurrahman bin Jubair bin Nufair] o m'à dito [o mæ poæ] ch'o l'aiva unna vòtta sentio [Un Nawning bin Allah o Samla bin]. sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à mensunou o Dajjal, dapeu o l'à abbassou e erzou -voxe- coscì che pensæmo d'ëse za into giardin da palme da dattile. Quande s'emmo avvexinæ a-o Rasulullah, o saveiva quello che voeiva dî, donca o l'à domandou: «Cöse gh'é de mâ con ti?» Noi gh’emmo respòsto: ‘O Messaggê de Allah, ti l’æ mensunou o Dajjal a-a mattin, dapeu ti t’æ abbassou e ti t’æ levou sciù de mòddo che pensæmo ch’o l’ea za into giardin da palma da dattile’. O l’à dito: «No l’é o Dajjal che gh’ò paû de ti, – perché – se o vëgne feua tanto che son ancon tra de ti, aloa o ô blocchiò fin à quande o no l’arriva à ti, e se o vëgne feua tanto che no son tra de ti, aloa tutti devan protezise, e Allah o l’é o mæ califfa – o mæ successô – in sce tutti i mossulman. O Dajjal o l'é un zoveno co-i cavelli rissi, i euggi incroxæ, comme se mi gh'assomeggesse à Abdul 'Uzza bin Qathan. Chi de voscià o ô vedde, aloa o ghe leze o comenso da Surah Al Kahf, in veitæ o l’é vegnuo feua da-a crenatua tra a Siria e l’Iraq, o l’é sciortio à drita e à manciña. O servitoî de Allah, rinforsæ vosciæ mæximi'. Noi gh’emmo domandou: «O Messaggê de Allah, quante tempo o l’arresta in sciâ tæra?» O l’à respòsto: ‘Quartanta giorni, un giorno comme un anno, un giorno comme un meise, un giorno comme unna settemaña e tutti i giorni son comme i tò giorni’. Noi emmo domandou: «O Messaggê de Allah, à quelli tempi un giorno o l’ea pægio à un anno, e nòstre preghee un giorno saieivan assæ?» o l'à respòsto: «Stima segondo a dimenscion». Noi gh’emmo domandou: «Com’a l’é a speditessa in sciâ tæra?» o l’à respòsto: «Comme unna nuvia soffiâ da-o vento». O l’à continuou: «Dòppo o l’é vegnuo à un pòpolo e o l’à invitou, e lô son anæti apreuvo a-o seu ciammo e an creduo inte lê. O Dajjal o l’òrdena dapeu a-o çê de mandâ piövia, coscì o çê o mandià piövia, o l’òrdena ascì a-a tæra de fâ cresce de ciante, e a tæra a fa cresce e seu ciante, e seu bestie tornan à liatre mæxime into dòppomeizzogiorno con de scheñe ertiscime pinne de carne e de læte. Dapeu o Dajjal o l'é vegnuo da-o atro pòpolo e o î à invitæ, ma lô an refuou a seu ciamma, donca o l'à lasciou o pòpolo. All’improvviso son cheiti pövei e paralizzæ. O Dajjal o l'à dito aloa a-a tæra: «Fæ sciortî feua a vòstra ricchessa». Dapeu e ricchesse da tæra in sciâ fin ne vëgnan feua e ghe van apreuvo comme un sciamma d’ape o va apreuvo a-a seu regiña. Dapeu o l’à ciammou un òmmo e o l’à taggiou con unna spada, e l’òmmo o l’é stæto spartio inte doî da-a lontan. Dapeu o Dajjal o l'à ciammou l'òmmo ch'o l'ea stæto sciätou à meitæ, dapeu a faccia da persoña a l'ea contenta e a rie. Quande ean inte ste condiçioin, Allah o l'à mandou o Isa bin Maryam, o l'é vegnuo zu a-a tore gianca inta tæra de Damasco con doî vestî, tanto ch'o mette e man in scê spalle de doî angeli. Se o l'açende a testa, o comparià un juman à forma de perla. Nisciun increduo o l’incontra o vento do seu respio, se o no perde. Dapeu Isa bin Maryam o l'à çercou o Dajjal e o l'à attrovou a-a pòrta de Ludd – un pòsto vexin à Baitul Maqdis – dapeu o l'à ammassou. Dapeu o profeta de Allah Isa o l'é vegnuo à un pòpolo che Allah o l'aiva protetto. Coscì o gh’à asciugou a faccia e o gh’à contou i seu graddi into çê. Quande ean inte un stato comme quello, Allah o l’à revelou à Isa bin Maryam: ‘O Gexù, de fæto ò fæto sciortî feua i Mò servitoî sensa nisciuña potensa. chi o peu combatte, alloa portâ i Mò servitoî in sciâ colliña de Tursina'. Allora Allah o l’à mandou Gog e Magog comme mensunou inta paròlla de Allah: '-Fin à quande e -miage- Gog e Magog son stæte averte, e son desceise a-a spedia da tutti i pòsti erti-' -Qs. Al Anbiyaa: 96-, O primmo de loiatri o l'à camminou e o l'à attraversou o lago At Thabariyah e o l'à bevuo tutto, dapeu un atro gruppo o l'é vegnuo e o l'à attraversou l'aria, dapeu o l'à dito, 'Sto pòsto chì o l'aiva de l'ægua ch'a strixella'. O Profeta Isa e i seu compagni son vegnui dapeu e an descoverto che o prexo de unna testa de toro o l'aiva ciù prexo pe loiatri che i çento dinari che gh'é ancheu. Coscì o Profeta de Allah Isa e i seu compagni an pregou Allah, Allah o l’à mandou unna banda de naghaf – unna meña de caterpillar in sciô naso de unna crava ò de un cammello – in sciô seu còllo, coscì che a-a mattin son mòrti desteixi inta tæra comme a mòrte de unn’anima. Dapeu o Profeta de Allah Isa e i seu compagni son arrivæ inte un pòsto, ma o pòsto o l'ea impio de seguitoî do Dajjal, e l'odô do seu respio o l'impiva o pòsto. Dapeu loiatri – o Profeta Isa e i seu compagni – an domandou à Allah, dapeu Allah o l’à mandou unna banda d’öxelli comme di cammelli co-i còlli longhi, pe buttâli – i seguitoî do Dajjal – inte di pòsti despægi che Allah o voeiva. Dòppo quello, Allah o l'à mandou a piövia in sce de loiatri coscì che no gh'é arrestou nisciuña casa ò tenda dua fin à quande l'ægua da piövia a no î à nettezzæ e a no î à fæti comme un spegio ciæo. Dapeu gh’é stæto dito a-a tæra: «Tiâ feua e vòstre ciante e restituî e vòstre benediçioin». Quello giorno, un gruppo de persoñe o mangiava de granæ e o poeiva piggiâse refugio co-a pelle. Allah o dà de benediçioin a-o læte, coscì che un cammello ch’o l’é apreuvo à partoî o peu ëse assæ pe mangiâ tante persoñe, unna vacca ch’a l’é apreuvo à partoî a peu ëse assæ ascì pe unna tribù, e unna crava ch’a l’é apreuvo à partoî a peu ëse ascì assæ pe mangiâ un gruppo de persoñe. E quande ean inte quelle condiçioin, aloa Allah o l’à mandou unna sciortia de vento bon e fragrante, e tutte e anime di mossulmen son stæte piggiæ via. E quello ch’o l’arresta son quelli che son grammi e se compòrtan comme di aseni, e l’é pe loiatri che o Giorno do Giudiçio o vegnià».
Imam Ibnu Majah : 4066
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيُوقِدُ الْمُسْلِمُونَ مِنْ قِسِيِّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَنُشَّابِهِمْ وَأَتْرِسَتِهِمْ سَبْعَ سِنِينَ
O n'à dito [O Hisyam bin 'Ammar] o n'à dito [Yahya bin Hamzah] o n'à dito [Ibnu Jabir] da [Yahya bin Jabir Ath Thai] o m'à dito [O Abdurrahman bin Jubair bin Nufair] da [seu poæ] ch'o l'aiva sentio [Un Nawlah o l'ea bi'. wasallam o l'à dito: ‘I mossulmen açendan i dirham Gog e Magog e e seu frecce e i seu scciuppoin pe sette anni’.
Imam Ibnu Majah : 4067
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ
O n’à dito che [o Ali bin Muhammad] o n’à dito [o Abdurrahman Al Muharibi] da [Isma’il bin Rafi’ Abu Rafi’] da [Abu Zur’ah As Saibani] – saieiva à dî Yahya bin Abu ‘Amru – da [’Amru bin Abdullah] o l’à dito ‘Abu. wasallam unna vòtta o pregava davanti à niatri, e a ciù parte di contegnui do sermon O ne contava delongo do Dajjal pe fâ attençion. e tra i contegnui do seu sermon gh’ea: ‘De fæto, da quande Allah o l’à creou i figgi e i nevi de Adam, no gh’é stæto nisciuña calunnia ciù grande che o Dajjal, e no gh’é stæto nisciun Profeta mandou da Allah feua ch’o l’avvertisce o seu pòpolo da calunnia do Dajjal. Intanto, son l’urtimo Profeta e ti l’é ascì l’urtimo de l’ummah, donca no se peu denegâ che o Dajjal o vegnià feua tra de ti. Se o ne vëgne feua, tanto che son ancon tra de voscià, aloa son o defensô de tutti i mossulman. Ma se o vëgne feua dòppo a mæ mòrte, aloa ògnidun de voscià o l’é o seu sarvòtto, e Allah o l’é o mæ sostituto into sarvâ ògni mossulman. De fæto, o vegnià feua da unna breccia tra a Sciria e l'Iraq. Dapeu o farà di danni a-a seu manciña e a-a seu drita. O servitoî de Allah, o pòpolo, rinforsæve, perché spieghiò e seu qualitæ che no son mai stæte spiegæ da nisciun profeta avanti de mi. A primma vòtta o s’accusa co-o dî: «Son un profeta». Anche se no gh’é un Profeta dòppo de mi, aloa o s’accusa anche lê mæximo co-o dî: «Son o to Rabb». Into mentre, no saiæ bon de vedde Allah feua che dòppo ëse mòrto. E o l’à solo che un euggio, anche se Allah o no l’à un euggio. E tra i seu euggi gh’é scrito a poula ‘infedele’ ch’a peu ëse lezzua solo da tutti i mossulmen, tanto da quelli che peuan scrive comme da quelli che no peuan. Tra e seu calunnie gh’é che con lê gh’é o çê e l’inferno, ma in sostansa l’inferno o l’é çê e o çê o l’é l’inferno. Chi se sperimenta de preuve con l’inferno, o çerche refugio inte Allah e o leze o verscio a-o comenso da Surah Al Kahf. E tra e seu calunnie gh’é ch’o dià à un arabo: «Pensaghe, se poeiva fâ resuscitâ to poæ e to moæ mòrti, ti testimoniæ che son o to Rabb?» ' L'òmmo arabo o l'à respòsto: 'Sì'. Allora o diao o s’é compario davanti à lê sotta forma de seu poæ e de seu moæ, coscì che tutti doî an dito: «O mæ figgio, anâ apreuvo à lê, de fæto o l’é o to Rabb». E tra e seu calunnie gh’é ch’o l’obrighià e gente à ammassâle e à taggiâle con unna sega. Dapeu a persoña a l'é stæta scompartia inte doe parte. Allora o Dajjal o dià: «Guarda o mæ Hamab, in veitæ o ô resuscito, alloa o sostegnià che o seu Rabb o l’é despægio da mi». Coscì o Segnô o l’à resciuscitou l’òmmo ch’o l’ea stæto sciätou. Allora o Dajjal o gh'à dito: «Chi l'é o to Rabb? ’ o l’à respòsto: ‘O mæ Rabb o l’é Allah, e ti l’é nemixi de Allah. Ti l'é o Dajjal. Pe Allah, à partî da-o giorno d'ancheu, no gh'é ninte che creddo ciù che e vòstre -buxie-''. [Abu Hasan Ath Thanafisi] o l'à dito; o n’à dito [O Al Muharibi] o n’à dito [’Ubaidullah bin Al Walid Al Washafi] da [’Athiyah] da [Abu Sa’id] o l’à dito, ‘O Rasulullah o l’à dito: ‘Quell’òmmo o l’é da mæ ummah ch’o l’à o rango ciù erto into çê’. O narratô o l'à dito; O Abu Sa'id o l'à dito: «Pe Allah, no emmo visto quell'òmmo feua che o Umar bin Khattab fin à quande o no l'à finio tutti i seu affari». O Al Muharibi o l’à dito, ‘Dòppo tornando a-o hadith narrao da-o Abu Rafi’, o l’à dito, ‘E compreiso a seu calunnia – Dajjal – a l’é ordenò a-o çê de mandâ zu a piövia, dapeu a piövia a l’é cheita, e o l’à ordenou a-a tæra de fâ cresce e seu ciante, coscì a tæra a l’à fæto cresce e seu ciante. Incluso inta seu calunnia o l'é ch'o l'é passou pe un paise, ma o pòpolo o l'à mensou in sce de lê, donca no gh'é arrestou nisciuña bestia ma a saieiva persa. E tra e seu calunnie gh’ea ch’o l’aviæ passou pe un paise, dapeu o pòpolo o l’à confermou, donca o l’à ordenou a-o çê de piove, dapeu a piövia a l’é cheita e o l’à ordenou a-a tæra de fâ cresce e seu ciante, coscì e ciante cresceivan. Coscì e bestie de quelli tempi ean ciù gròsse e ciù grasse che into passou, aivan o steumago ciù gròsso e o ciù tanto læte. De fæto, no gh’é un solo paise in sciâ faccia de sta tæra che o Dajjal o no l’intrâ e o no controlle feua che a Mecca e a Medina, e o no saià bon de intrâghe da tutte e crenatue ma o saià incontrou con guardâ quello pòsto con unna spada tiâ, coscì ch’o se fermià inte un pòsto ch’o l’é veuo e o no l’é mai stæto cortivou. Coscì a çittæ de Medina a l'à tremou con trei scossi, coscì che no gh'ea arrestou inta çittæ un ipòcrita, ni masccio ni femina, feua che no vegnissan feua pe incontrâ o Dajjal, a çittæ de Medina a l'ea libera da-e gente gramme, comme unna pompa de færo a leva a ruggia da-o færo, e quello giorno o l'é ciammou o giorno da nettezza.' Umm Syuraik bint Abu Al 'Akr o l'à dito: «O Messaggê de Allah, donde gh'ea i arabi à quelli tempi?» O l’à respòsto: ‘À quelli tempi o seu numero o l’ea ben ben piccin e ean à Baitul Maqdis tanto che o seu imam o l’ea un òmmo pio. Quande o seu cappo o l'ea apreuvo à vegnî avanti pe guiddâ a preghea do mattin, tutt'assemme o Isa bin Maryam o l'é vegnuo zu, coscì che o seu præve o s'é retiou in sciô derê coscì che o Gexù o vegnisse avanti pe guiddâ a preghea. O Gexù o l’à donca misso a man tra e doe spalle do seu cappo, co-o dî: «Va avanti e guidda a preghea, perché de fæto a l’é stæta stabilia pe ti». Pe finî o seu cappo o î à guiddæ inta preghea, e quande a preghea a l’ea finia, o Gexù o l’à dito: ‘Apri a pòrta’. Arvivan a pòrta, e s'é descoverto che derê à lê o Dajjal o l'aspettava insemme à settantamilla ebrëi, ciaschedun di quæ o l'aiva unna spada tiâ fæta d'öo e o l'aiva in sce unna grande ròbba verde. Quande o -Isa- o l'ammiava o Dajjal, o Dajjal o se deslenguava -o se desintegrava- comme o sâ ch'o se deslenguava inte l'ægua. Dapeu o l’é corrio e o l’é stæto confrontou da Isa a-o portâ de levante da çittæ de Lud, dapeu Isa o l’à ammassou. Coscì Allah o l'à portou a sconfita a-i ebrëi, donde nisciuña creatua creâ da Allah a l'é stæta deuviâ comme proteçion da loiatri ma Allah o î fa parlâ, à comensâ da-e prie, i erboi, e miage e e bestie feua che l'erbo Gharqadah. Pecöse o l’é un di erboi de quelli che no veuan parlâ. Dapeu unn’atra creatua de Allah a l’à parlou: «O servitô mossulman de Allah, gh’é un ebreo chì, vegnî chì e ammassâlo». O Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam o l'à dito: 'De fæto, i giorni do Dajjal saian quaranta anni, un anno o l'é comme un mezo anno, e l'anno apreuvo o l'é comme un meise, e un meise o l'é comme unna settemaña e i giorni ch'arrestan son comme de scciuppæ de feugo - che xeuan a-a spedia -, de Manah o l'é a-o re o l'é za into pomeriggio'. Dapeu gh’é stæto dito: «O Messaggê de Allah, comme preghemmo inte sti giorni assæ curti?» O gh’à respòsto: «Stima i tò giorni pe pregâ comme stimma sti longhi giorni, e dapeu compisce a preghea». O Rasulullah o l’à dito torna: «Allora Isa bin Maryam o saià un giudiçe giusto tra a mæ ummah e un cappo savio, o destruià a croxe, o l’ammassâ o pòrco , abolindo e tasce e permettendo l’elemosina, alloa o no çerchià manco unna cavra ò un cammello de zakat, l’invexendio e l’odio son levæ, o venin – venin – de tutte e creatue venenose o l’é levou de mòddo che se unna figgetta picciña a mette a man inta bocca de un serpente, o seu serpente o no peu anche o lihar o harm, o no peu anche o lihar lion o no farà mâ a-o bambin. E o loppo o saià in mezo a-o greppo de cavre comme se o fïse o can. O mondo o saià pin de paxe comme un vaso con l'ægua in scî seu loei – perché o l'é ben ben ciatto –, e religioin saian un, donca nisciun o saià venerou feua che Allah, tutte e cöse che provocan a guæra saian sradicæ, a tribù Quraiys a repiggiâ o seu poei, e a tæra a saià comme unna stella d'argento, e a seu cresce comme o gruppo de Adam o pòpolo o saià, arrecheuggese pe mangiâ unna sola uva, a ghe farà contenti, e se un gruppo de persoñe o se riunisce pe mangiâ unna granata, aloa a ghe farà contente ascì. feliçe. Unna vacca à quelli tempi a l'ea ben ben econòmica e un cavallo solo pöchi dirham'. I Compagni an dito: «O Messaggê de Allah, perché i cavalli son vegnui econòmichi?» o l’à dito: ‘O no saià deuviou pe-a guæra pe sempre’. Ghe l'é stæto dito: «Perché i toî son coscì cäi?» O l’à dito: ‘Perché o se deuvia pe araâ tutta a tæra. De fæto, i trei anni avanti da comparsa do Dajjal, saian un tempo ben ben diffiçile, donde i umoen saian colpii da-a famme estrema. Allah o l’ordinià a-i çê into primmo anno de trattegnî un terso da seu piövia, e o l’ordinià a-a tæra de trattegnî un terso de seu cortivaçioin. E into segondo anno Allah o l’ordinerà a-o çê de trattegnî doî tersi da seu piövia e o l’ordinerà a-a tæra de trattegnî doî tersi da seu vegetaçion. Dapeu, into terso anno, Allah o l’à ordenou a-o çê de trattegnî tutta a seu ægua ciuvaña, coscì ch’o no l’à versou unna sola goccia d’ægua e Allah o l’à ordenou a-a tæra de trattegnî tutte e seu ciante, coscì che dòppo quello no cresceiva nisciuña cianta verde e tutte e bestie co-e zappe saieivan mòrte, feua che quelle che no ean voeu da Allah. alloa i amixi an domandou: «Da cöse vivan i umoen à quello momento?» O l'à respòsto: «Tahlil, takbir e tahmid an o mæximo scignificato pe loiatri che o mangiâ». O Abu Abdolla o l'à dito; Ho sentio dî o Abu Al Hasan Ath Thanafisi; Ò sentio o Abdurrahman Al Muharibi dî, ‘Sto hadith o dovieiva ëse mostrou a-i meistri coscì che pòssan mostrâ a-i seu studdenti inte ciù libbri’.
Imam Ibnu Majah : 4068
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَنْزِلَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ حَكَمًا مُقْسِطًا وَإِمَامًا عَدْلًا فَيَكْسِرُ الصَّلِيبَ وَيَقْتُلُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَفِيضُ الْمَالُ حَتَّى لَا يَقْبَلَهُ أَحَدٌ
O l’à dito [Abu Bakr bin Abu Syaibah] o n’à dito [Sufyan bin Uyainah] da [Az Zuhri] da [Sa’id bin Musayyab] da [Abu Hurairah] da-o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam, o l’à dito: ‘O Giorno do Giudiçio o no saià giusto fin a-o giudiçio de Maria imam. O destruià e croxe, o l'ammassâ i pòrchi e o mette a-o pòsto o jizyah e unn'abbondansa de ricchessa de mòddo che nisciun o l'açette'.
Imam Ibnu Majah : 4069
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تُفْتَحُ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ فَيَخْرُجُونَ كَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَعُمُّونَ الْأَرْضَ وَيَنْحَازُ مِنْهُمْ الْمُسْلِمُونَ حَتَّى تَصِيرَ بَقِيَّةُ الْمُسْلِمِينَ فِي مَدَائِنِهِمْ وَحُصُونِهِمْ وَيَضُمُّونَ إِلَيْهِمْ مَوَاشِيَهُمْ حَتَّى أَنَّهُمْ لَيَمُرُّونَ بِالنَّهَرِ فَيَشْرَبُونَهُ حَتَّى مَا يَذَرُونَ فِيهِ شَيْئًا فَيَمُرُّ آخِرُهُمْ عَلَى أَثَرِهِمْ فَيَقُولُ قَائِلُهُمْ لَقَدْ كَانَ بِهَذَا الْمَكَانِ مَرَّةً مَاءٌ وَيَظْهَرُونَ عَلَى الْأَرْضِ فَيَقُولُ قَائِلُهُمْ هَؤُلَاءِ أَهْلُ الْأَرْضِ قَدْ فَرَغْنَا مِنْهُمْ وَلَنُنَازِلَنَّ أَهْلَ السَّمَاءِ حَتَّى إِنَّ أَحَدَهُمْ لَيَهُزُّ حَرْبَتَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَتَرْجِعُ مُخَضَّبَةً بِالدَّمِ فَيَقُولُونَ قَدْ قَتَلْنَا أَهْلَ السَّمَاءِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ دَوَابَّ كَنَغَفِ الْجَرَادِ فَتَأْخُذُ بِأَعْنَاقِهِمْ فَيَمُوتُونَ مَوْتَ الْجَرَادِ يَرْكَبُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَيُصْبِحُ الْمُسْلِمُونَ لَا يَسْمَعُونَ لَهُمْ حِسًّا فَيَقُولُونَ مَنْ رَجُلٌ يَشْرِي نَفْسَهُ وَيَنْظُرُ مَا فَعَلُوا فَيَنْزِلُ مِنْهُمْ رَجُلٌ قَدْ وَطَّنَ نَفْسَهُ عَلَى أَنْ يَقْتُلُوهُ فَيَجِدُهُمْ مَوْتَى فَيُنَادِيهِمْ أَلَا أَبْشِرُوا فَقَدْ هَلَكَ عَدُوُّكُمْ فَيَخْرُجُ النَّاسُ وَيَخْلُونَ سَبِيلَ مَوَاشِيهِمْ فَمَا يَكُونُ لَهُمْ رَعْيٌ إِلَّا لُحُومُهُمْ فَتَشْكَرُ عَلَيْهَا كَأَحْسَنِ مَا شَكِرَتْ مِنْ نَبَاتٍ أَصَابَتْهُ قَطُّ
O n’à dito [Abu Kuraib] o n’à dito [Yunus bin Bukair] da [Muhammad bin Ishaq] o m’à dito [‘Ashim bin Umar bin Qatadah] da [Mahmud bin Labid] da [Abu Sa’id Al Khudri], che o Messaggê de Allah o l’à dito -, alloa ne vegnian feua comme dito. dixeiva da Allah: '-Fin a-o momento che e miage de Gog e de Magog no son averte, e descendan a-a spedia da tutti i pòsti erti-' -Qs. L'Anbia; 96-. Dapeu an piggiou o contròllo da tæra intrega e quarchedun di mossulmen o l'à piggiou a parte do seu gruppo, coscì che o resto o l'ea inte çittæ e inti fòrti insemme a-e seu bestie. Quande traversavan un sciumme, beveivan da l’ægua do sciumme, coscì che no ghe lascian ninte. Dapeu l’urtimo gruppo de loiatri o l’é passou, dapeu un do gruppo o l’à dito: «De fæto, sto pòsto o l’aiva un tempo che sciortiva ben ben d’ægua! ’ Allora un de loiatri o s’é compario in sciâ tæra, e o l’à dito: ‘Son tutti di governanti da tæra, e emmo finio -sconfitto-li, e de fæto sfiddemmo i abitanti do çê’. Coscì un de loiatri o l’à tiou a seu lansa into çê, e a lansa a l’é tornâ coverta de sangue’. Dapeu an dito: «Ammò ammassou i abitanti do çê». Quande ean inte ste condiçioin, Allah o l’à mandou unna banda de bestie comme di grammi – vermi – in scê cattainette, dapeu o gh’à attaccou o còllo de mòddo che moissan desteixi comme di cattainette, e se cazzeivan l’un in sce l’atro. A-a mattin, i mossulmen no sentivan a seu voxe, donca domandavan: «Chi saieiva un òmmo ch’o se metteiva in pegno e o veddeiva quello che favan? ’ Allora l’é vegnuo zu un òmmo tra de loiatri ch’o s’é preparou pe ammassâli, ma l’òmmo o î à attrovæ za ammassæ, donca o l’à gridou à loiatri – i mossulmen –: ‘Allegrâve, o vòstro nemigo o l’é perso! ’ Coscì o pòpolo o l’é sciortio e o l’à lasciou anâ a seu bestia. No gh'an de bestie feua che a carne ch'an lasciou, donca ringraçian pe quello, comme o megio ringraçiamento pe-e ciante che no piggian mai l'ægua.»
Imam Ibnu Majah : 4070
حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ مَرْوَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ يَحْفِرُونَ كُلَّ يَوْمٍ حَتَّى إِذَا كَادُوا يَرَوْنَ شُعَاعَ الشَّمْسِ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمْ ارْجِعُوا فَسَنَحْفِرُهُ غَدًا فَيُعِيدُهُ اللَّهُ أَشَدَّ مَا كَانَ حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ مُدَّتُهُمْ وَأَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَبْعَثَهُمْ عَلَى النَّاسِ حَفَرُوا حَتَّى إِذَا كَادُوا يَرَوْنَ شُعَاعَ الشَّمْسِ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمْ ارْجِعُوا فَسَتَحْفِرُونَهُ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى وَاسْتَثْنَوْا فَيَعُودُونَ إِلَيْهِ وَهُوَ كَهَيْئَتِهِ حِينَ تَرَكُوهُ فَيَحْفِرُونَهُ وَيَخْرُجُونَ عَلَى النَّاسِ فَيُنْشِفُونَ الْمَاءَ وَيَتَحَصَّنُ النَّاسُ مِنْهُمْ فِي حُصُونِهِمْ فَيَرْمُونَ بِسِهَامِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَتَرْجِعُ عَلَيْهَا الدَّمُ الَّذِي اجْفَظَّ فَيَقُولُونَ قَهَرْنَا أَهْلَ الْأَرْضِ وَعَلَوْنَا أَهْلَ السَّمَاءِ فَيَبْعَثُ اللَّهُ نَغَفًا فِي أَقْفَائِهِمْ فَيَقْتُلُهُمْ بِهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّ دَوَابَّ الْأَرْضِ لَتَسْمَنُ وَتَشْكَرُ شَكَرًا مِنْ لُحُومِهِمْ
O n’à dito [Azhar bin Marwan] o n’à dito [o Abdul A’la] o n’à dito [o Sa’id] da [Qatadah] o l’à dito; o n’à dito [Abu Rafi’] da [Abu Hurairah] ch’o l’à dito, ‘O Messaggê de Allah o l’à dito: ‘De fæto Gog e Magog cavan de buxe tutti i giorni. Quande squæxi an visto a luxe do sô, quello ch'o î controllava o l'à urlou: «Torna, ô caviemmo doman». Coscì Allah o l'à restituio ciù che primma. E quande o seu tempo o l'ea arrivou, e Allah o l'ea apreuvo à mandâli a-o pòpolo, son tornæ à cavâ fin à quande an squæxi visto a luxe do sô, aloa un de quelli che î controllavan o l'à urlou: «Torna, ti ô caviæ doman, se Allah o permette». Coscì an aspëtou, dapeu son tornæ into pòsto de cavo, ch'o l'ea ancon comme o l'ea quande l'an lasciou. Coscì an continuou à cavâli e in sciâ fin son vegnui feua da-i umoen. Dapeu beveivan de l'ægua, e a gente a se refugiava da loiatri inte de fortesse. Dapeu an cacciou e frecce into çê, e e frecce son tornæ coverte de sangue. Coscì an dito: «Ammò sottomisso i abitanti da tæra, e emmo sottomisso anche i abitanti do çê». Dòppo quello Allah o l'à mandou un gruppo de caterpillar in sciâ seu testa, dapeu Allah o î à ammassæ con ste bestie'. O Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam o l’à dito: ‘Pe Quello inta quæ man a l’é a mæ anima, de fæto e stelle e e bestie da tæra vegnian grasse e graçie a-a seu carne’.
Imam Ibnu Majah : 4071
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا الْعَوَّامُ بْنُ حَوْشَبٍ حَدَّثَنِي جَبَلَةُ بْنُ سُحَيْمٍ عَنْ مُؤْثِرِ بْنِ عَفَازَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَلَمَّا كَانَ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقِيَ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى فَتَذَاكَرُوا السَّاعَةَ فَبَدَءُوا بِإِبْرَاهِيمَ فَسَأَلُوهُ عَنْهَا فَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ مِنْهَا عِلْمٌ ثُمَّ سَأَلُوا مُوسَى فَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ مِنْهَا عِلْمٌ فَرُدَّ الْحَدِيثُ إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَقَالَ قَدْ عُهِدَ إِلَيَّ فِيمَا دُونَ وَجْبَتِهَا فَأَمَّا وَجْبَتُهَا فَلَا يَعْلَمُهَا إِلَّا اللَّهُ فَذَكَرَ خُرُوجَ الدَّجَّالِ قَالَ فَأَنْزِلُ فَأَقْتُلُهُ فَيَرْجِعُ النَّاسُ إِلَى بِلَادِهِمْ فَيَسْتَقْبِلُهُمْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ فَلَا يَمُرُّونَ بِمَاءٍ إِلَّا شَرِبُوهُ وَلَا بِشَيْءٍ إِلَّا أَفْسَدُوهُ فَيَجْأَرُونَ إِلَى اللَّهِ فَأَدْعُو اللَّهَ أَنْ يُمِيتَهُمْ فَتَنْتُنُ الْأَرْضُ مِنْ رِيحِهِمْ فَيَجْأَرُونَ إِلَى اللَّهِ فَأَدْعُو اللَّهَ فَيُرْسِلُ السَّمَاءَ بِالْمَاءِ فَيَحْمِلُهُمْ فَيُلْقِيهِمْ فِي الْبَحْرِ ثُمَّ تُنْسَفُ الْجِبَالُ وَتُمَدُّ الْأَرْضُ مَدَّ الْأَدِيمِ فَعُهِدَ إِلَيَّ مَتَى كَانَ ذَلِكَ كَانَتْ السَّاعَةُ مِنْ النَّاسِ كَالْحَامِلِ الَّتِي لَا يَدْرِي أَهْلُهَا مَتَى تَفْجَؤُهُمْ بِوِلَادَتِهَاقَالَ الْعَوَّامُ وَوُجِدَ تَصْدِيقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى{ حَتَّى إِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }
O n'à dito [o Muhammad bin Basysyar] o n'à dito [o Yazid bin Harun] o n'à dito [o Al 'Awam bin Hausyab] o m'à dito [o Jabalah bin Suhaim] da [Mu'tsir bin 'Afarah] da [Abdullah bin Mas'ud] o l'à dito, 'Quande o Rasullah o l'ea o' o seu isra', o l'à conosciuo o Ibrahim, o Musa e o Isa, dapeu an mensunou in sciô Giorno do Giudiçio. À partî da-o Ibrahim, dapeu gh’an domandou in sce l’occorrensa de l’Oa ma o Abraham o no o saveiva, dapeu an domandou à Mosè ma o Mosè ascì o no saveiva, dapeu a seu conversaçion a l’é tornâ à Isa bin Maryam, dapeu o Gexù o l’à dito: «De fæto, tutto o m’é stæto promisso feua che l’Ora, e comme pe quello che Allah no o saià emergensa do Dajjal, o l’à dito, ‘Dòppo son stæto mandou zu e son arriescio à ammassâlo, coscì che a ciù parte da gente a l’é tornâ inti seu respettivi paixi. S’é descoverto che an incontrou Gog e Magog, e loiatri -Gog e Magog- son vegnui zu a-a spedia da un pòsto erto, no attraversavan unna vivagna -un sciumme- ma beveivan l’ægua, e manco -attraversavan- quarcösa ma favan di danni. Coscì ò domandou à Allah con unna voxe erta pe fâli vegnî destruti, dapeu a tæra a l’odorava de marcia -pe caxon de seu carcasse-, donca ò domandou à Allah con gran speransa e ò erzou a mæ voxe, dapeu Allah o l’à mandou zu de l’ægua ciuvaña e o l’à portou via e seu -carcasse- e o l’à cacciou e seu -carcasse- drento. Dapeu e montagne en stæte livellæ e a tæra a s'é spantegâ comme a pelle de unna bestia dòppo ëse stæta abbronzâ, dapeu m'an dito, se quello o fïse avvegnuo, aloa l'Apocalisse pe-i umoen a saieiva stæta comme unna dònna incinta che a seu famiggia a no sa quande a seu nascion a saià vegnua.» O Al 'Awam o l'à dito: 'Se descoverze che a veitæ de questo a s'attreuva into Libbro de Allah Ta'ala: '-Fin a-o momento che e miage de Gog e Magog no son averte, e descendan a-a spedia da tutti i pòsti erti-' -Qs. L'Anbia; 96-.
Imam Ibnu Majah : 4072
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ صَالِحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ أَقْبَلَ فِتْيَةٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ فَلَمَّا رَآهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اغْرَوْرَقَتْ عَيْنَاهُ وَتَغَيَّرَ لَوْنُهُ قَالَ فَقُلْتُ مَا نَزَالُ نَرَى فِي وَجْهِكَ شَيْئًا نَكْرَهُهُ فَقَالَ إِنَّا أَهْلُ بَيْتٍ اخْتَارَ اللَّهُ لَنَا الْآخِرَةَ عَلَى الدُّنْيَا وَإِنَّ أَهْلَ بَيْتِي سَيَلْقَوْنَ بَعْدِي بَلَاءً وَتَشْرِيدًا وَتَطْرِيدًا حَتَّى يَأْتِيَ قَوْمٌ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَعَهُمْ رَايَاتٌ سُودٌ فَيَسْأَلُونَ الْخَيْرَ فَلَا يُعْطَوْنَهُ فَيُقَاتِلُونَ فَيُنْصَرُونَ فَيُعْطَوْنَ مَا سَأَلُوا فَلَا يَقْبَلُونَهُ حَتَّى يَدْفَعُوهَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي فَيَمْلَؤُهَا قِسْطًا كَمَا مَلَئُوهَا جَوْرًا فَمَنْ أَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْكُمْ فَلْيَأْتِهِمْ وَلَوْ حَبْوًا عَلَى الثَّلْجِ
O n’à dito [Utman bin Abu Syaibah] o n’à dito [Mu’awiyah bin Hisham] o n’à dito [O Ali bin Salih] da [Yazid bin Abu Ziyad] da [Ibrahim] da [’Alqamah] da [Abdullah] o l’à dito: ‘Quande eimo da-a parte do ‘Suawiyah o l’ea o Messaggê. l'òmmo de Bani Hashim o l'é vegnuo, quande o Profeta o î à visti, aloa i seu euggi paivan scintillâ e a seu faccia a l'é cangiâ.' O Abdullah o l'à dito: «Dòppo ò domandou: «Perché veddemmo ancon in sciâ vòstra faccia quarcösa che odeemmo?» O l’à respòsto: «De fæto, semmo i membri do templio donde Allah o l’à çernou l’atro mondo pe niatri in sciô mondo. E de fæto, dòppo a mæ mòrte, i membri do mæ templio s’incontran co-a desgraçia, o desastro e l’espulscion, coscì che un pòpolo da-o levante o vegnià con portâ de bandee neigre, domandan a bontæ – ma son refuæ. Dapeu an combattuo e an guägno a vittöia, in sciâ fin gh’an dæto quello che domandavan, dapeu o pòpolo o no l’à vosciuo açettâlo donca an consegnou a costion à un òmmo di esperti do mæ templio, dapeu o l’à compio con giustiçia comme – avanti – a tæra a l’ea pinna de giustiçia. Chi se segge de voscià ch'o ô treuva, aloa o piggia fedeltæ anche tanto ch'o se spantega inta niæ».
Imam Ibnu Majah : 4073
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَرْوَانَ الْعُقَيْلِيُّ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ أَبِي حَفْصَةَ عَنْ زَيْدٍ الْعَمِّيِّ عَنْ أَبِي صِدِّيقٍ النَّاجِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَكُونُ فِي أُمَّتِي الْمَهْدِيُّ إِنْ قُصِرَ فَسَبْعٌ وَإِلَّا فَتِسْعٌ فَتَنْعَمُ فِيهِ أُمَّتِي نِعْمَةً لَمْ يَنْعَمُوا مِثْلَهَا قَطُّ تُؤْتَى أُكُلَهَا وَلَا تَدَّخِرُ مِنْهُمْ شَيْئًا وَالْمَالُ يَوْمَئِذٍ كُدُوسٌ فَيَقُومُ الرَّجُلُ فَيَقُولُ يَا مَهْدِيُّ أَعْطِنِي فَيَقُولُ خُذْ
O n’à dito [o Nashr bin Ali Al Jahdlami] o n’à dito [o Muhammad bin Marwan Al ‘Uqaili] o n’à dito [’Umarah bin Abu Hafshah] da [Zaid Al ‘Ammi] da [Abu Shidiq An Naji] da [Abu Sa’id Al Khudri], che o Profeta o l’à dito o l’ea mæ um Mahdi, se a l’é accurtia -a seu vitta con ti- aloa a vëgne sette -anni-, e se no aloa a vëgne neuve -Anni-. Allora a mæ ummah a l'avià o piaxei ch'a no l'à mai sentio pe ninte -primma-. O mangiâ o t'é dæto, donca no tegnîne nisciun. E a ricchessa de quello giorno a l'ea mai tanto abbondante, che dapeu un òmmo o s'é levou in çimma e o l'à dito: «O Al Mahdi, damme». O gh'à respòsto: «Piggiâlo».
Imam Ibnu Majah : 4074
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى وَأَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْتَتِلُ عِنْدَ كَنْزِكُمْ ثَلَاثَةٌ كُلُّهُمْ ابْنُ خَلِيفَةٍ ثُمَّ لَا يَصِيرُ إِلَى وَاحِدٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَطْلُعُ الرَّايَاتُ السُّودُ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ فَيَقْتُلُونَكُمْ قَتْلًا لَمْ يُقْتَلْهُ قَوْمٌ ثُمَّ ذَكَرَ شَيْئًا لَا أَحْفَظُهُ فَقَالَ فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُ فَبَايِعُوهُ وَلَوْ حَبْوًا عَلَى الثَّلْجِ فَإِنَّهُ خَلِيفَةُ اللَّهِ الْمَهْدِيُّ
Ne l’é stæto dito che [o Mahomed bin Yahya] e o [Ahmad bin Yusuf] an dito tutti doî; o n’à dito [Abdurrazaq] da [Sufyan At Tsauri] da [Khalid bin Al Khadza] da [Abu Qilabah] da [Abu Asma Ar Rahabi] da [Tsauban] o l’à dito, ‘Rasulullah o l’à dito: ‘Presto træ persoñe combatteivan vexin a-o vòstro tesoro de - E nisciun o l’à guägno che unna persoña, dapeu s’é compario de bandee neigre da-a region de levante, dapeu ti an combattuo con unna guæra açeisa che nisciun atro pòpolo o l’aiva mai combattuo avanti. Se o vedde, aloa rendeghe fedeltæ anche tanto ch'o sciortisce inta nive, perché de fæto o l'é o califfa de Allah Al Mahdi'.
Imam Ibnu Majah : 4075
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ حَدَّثَنَا يَاسِينُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَهْدِيُّ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ يُصْلِحُهُ اللَّهُ فِي لَيْلَةٍ
O n’à dito [’Othman bin Abu Syaibah] o n’à dito [Abu Daud Al Hafari] o n’à dito [Yasin] da [Ibrahim bin Muhammad bin Al Hanafiyah] da [seu poæ] da [Ali] o l’à dito: ‘O Rasulullah o nòstro pòpolo, corretto -a scituaçion- da-a neutte'.
Imam Ibnu Majah : 4076
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ الرَّقِّيُّ عَنْ زِيَادِ بْنِ بَيَانٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ نُفَيْلٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَكُنَّا عِنْدَ أُمِّ سَلَمَةَ فَتَذَاكَرْنَا الْمَهْدِيَّ فَقَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْمَهْدِيُّ مِنْ وَلَدِ فَاطِمَةَ
O n’à dito [Abu Bakr bin Abu Syaibah] o n’à dito [Ahmad bin Abdul Malik] o n’à dito [Abu Al Malih Ar Raqqi] da [Ziyad bin Bayan] da [Ali bin Nufail] da [Sa’id bin Al Musayyab] o l’à dito, ‘Quande eimo da-a rente à noi O Mahdi, ch'o l'à dito: «Ò sentio o Messaggê de Allah dî: «O Mahdi o ne vëgne da-i descendenti da Fatimah».
Imam Ibnu Majah : 4077
حَدَّثَنَا هَدِيَّةُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زِيَادٍ الْيَمَامِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ نَحْنُ وَلَدَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ سَادَةُ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَنَا وَحَمْزَةُ وَعَلِيٌّ وَجَعْفَرٌ وَالْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ وَالْمَهْدِيُّ
O n'à dito [Hadiyyah bin Abdul Wahhab] o n'à dito [Sa'd bin Abdul Hamid bin Ja'far] da ['Ali bin Ziyad Al Yamami] da ['Ikrimah bin 'Ammar] da ['Ishaq bin Abdullah bin 'Abu Thalhah] da [Anas bin 'Maliklah o l'à dito]. dixe: «Semmo i descendenti de Abdul Muttalib, o cappo di abitanti do çê, saieiva à dî; Mi, o Hamzah, o 'Ali, o Ja'far, o Hasan, o Husain e o Al Mahdi'.
Imam Ibnu Majah : 4078
حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى الْمِصْرِيُّ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ عَبْدُ الْغَفَّارِ بْنُ دَاوُدَ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَمْرِو بْنِ جَابِرٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنَ جَزْءٍ الزَّبِيدِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ نَاسٌ مِنْ الْمَشْرِقِ فَيُوَطِّئُونَ لِلْمَهْدِيِّ يَعْنِي سُلْطَانَهُ
Ne l’é stæto dito che [o Harmalah bin Yahya Al Mishri] e o [Ibrahim bin Sa’id Aljauhari] an dito tutti doî; o n'à dito [Abu Salih Abdul Ghafar bin Daud Al Harrani] o n'à dito [Ibnu Lahi'ah] da [Abu Zur'ah Amru bin Jabir Al Hadlrami] da [Abdullah bin Al Harith bin Jaz`I Az Zabidi] o l'à dito, 'Rasulullah o l'à dito o seu gruppo o poei do pòpolo: Al Mahdi.
Imam Ibnu Majah : 4079
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ قَالَ مَالَ مَكْحُولٌ وَابْنُ أَبِي زَكَرِيَّا إِلَى خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ وَمِلْتُ مَعَهُمَا فَحَدَّثَنَا عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ قَالَقَالَ لِي جُبَيْرٌ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى ذِي مِخْمَرٍ وَكَانَ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَسَأَلَهُ عَنْ الْهُدْنَةِ فَقَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ سَتُصَالِحُكُمْ الرُّومُ صُلْحًا آمِنًا ثُمَّ تَغْزُونَ أَنْتُمْ وَهُمْ عَدُوًّا فَتَنْتَصِرُونَ وَتَغْنَمُونَ وَتَسْلَمُونَ ثُمَّ تَنْصَرِفُونَ حَتَّى تَنْزِلُوا بِمَرْجٍ ذِي تُلُولٍ فَيَرْفَعُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الصَّلِيبِ الصَّلِيبَ فَيَقُولُ غَلَبَ الصَّلِيبُ فَيَغْضَبُ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَيَقُومُ إِلَيْهِ فَيَدُقُّهُ فَعِنْدَ ذَلِكَ تَغْدِرُ الرُّومُ وَيَجْتَمِعُونَ لِلْمَلْحَمَةِحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ بِإِسْنَادِهِ نَحْوَهُ وَزَادَ فِيهِ فَيَجْتَمِعُونَ لِلْمَلْحَمَةِ فَيَأْتُونَ حِينَئِذٍ تَحْتَ ثَمَانِينَ غَايَةٍ تَحْتَ كُلِّ غَايَةٍ اثْنَا عَشَرَ أَلْفًا
O n’à dito [Abu Bakr bin Abu Syaibah] o n’à dito [Isa bin Yunus] da [Al Auza’i] da [Al Hasan bin ‘Athiyah] o l’à dito, ‘Makhul e Ibn Abu Zakaria son anæti à vedde Khalid bin Ma’dan, e mi son anæto ascì con loiatri doî, dapeu da [Khalid bin] o l’à dito: «O Jubair bin Nufair o m’à dito unna vòtta: «Vegnî semmo anæti à trovâ [o Dzul Mikhmar] – un di compagni do Profeta –», donca son anæto con lê. Ghe domando dapeu l'açidente do Malahim – a gran guæra –. O l’à respòsto: «Unna vòtta ò sentio o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allaah in sce de lê) dî: «I romoen favan a paxe con ti, dòppo che loiatri e ti combattiemmo contra o nemigo fin à quande ti guägni e ti guägni o bottin, e in sciâ fin se arrendan». Dòppo quello, ti vai à un prato collinoso. Dapeu gh'ea un croxæ ch'o tiava in çimma unna croxe tanto ch'o diva: «I croxæ an guägno». Coscì un di mossulmen o s'é inraggiou quande o l'à sentio questo, coscì o s'é avvexinou à l'òmmo e o gh'à dæto un colpo. Coscì l'é stæto alloa che i romoen an tradio -da-a paxe-, fin à quande se son riunii pe portâ avanti unna guæra massiscia». O l'à dito [O Abdurrahman bin Ibrahim Ad Dimasyqi] o n'à dito [O Al Walid bin Muslim] o n'à dito [o Al Auza'i] da [Hasan bin 'Athiyah] con un isnad comme o hadith mensunou de d'ato, ma o l'à azzonto, 'Dòppo se son riunii pe portâ avanti unna guæra in sce larga scâ a-o tempo che, ògni bandea a comandava dozze miggiæa de sordatti'.
Imam Ibnu Majah : 4080
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي الْعَاتِكَةِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ حَبِيبٍ الْمُحَارِبِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وَقَعَتْ الْمَلَاحِمُ بَعَثَ اللَّهُ بَعْثًا مِنْ الْمَوَالِي هُمْ أَكْرَمُ الْعَرَبِ فَرَسًا وَأَجْوَدُهُ سِلَاحًا يُؤَيِّدُ اللَّهُ بِهِمْ الدِّينَ
O n'à dito [o Hisyam bin 'Ammar] o n'à dito [o Al Walid bin Muslim] o n'à dito ['Othman bin Abu Al 'Atikah] da [Sulaiman bin Habib Al Muharibi] da [Abu Hurairah] o l'à dito, 'Rasulullah o l'à dito: 'Se gh'é nisciun aggiutto megio sordatti de l'Arabia. l’arma. E l’é con loiatri che Allah o glorifica l’Islam».