Imam Nasa'i (الامام النسائي) - 5662 Hadith
Hadith
Imam Nasa'i : 81
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْبَصْرِيُّ عَنْ بِشْرِ بْنِ الْمُفَضَّلِ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ عَامِرٍ الشَّعْبِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ الْمُغِيرَةِ وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ رَجُلٍ حَتَّى رَدَّهُ إِلَى الْمُغِيرَةِ قَالَ ابْنُ عَوْنٍ وَلَا أَحْفَظُ حَدِيثَ ذَا مِنْ حَدِيثِ ذَا أَنَّ الْمُغِيرَةَ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَقَرَعَ ظَهْرِي بِعَصًا كَانَتْ مَعَهُ فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ حَتَّى أَتَى كَذَا وَكَذَا مِنْ الْأَرْضِ فَأَنَاخَ ثُمَّ انْطَلَقَ قَالَ فَذَهَبَ حَتَّى تَوَارَى عَنِّي ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ أَمَعَكَ مَاءٌ وَمَعِي سَطِيحَةٌ لِي فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ وَذَهَبَ لِيَغْسِلَ ذِرَاعَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَامِيَّةٌ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَأَخْرَجَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ وَذَكَرَ مِنْ نَاصِيَتِهِ شَيْئًا وَعِمَامَتِهِ شَيْئًا قَالَ ابْنُ عَوْنٍ لَا أَحْفَظُ كَمَا أُرِيدُ ثُمَّ مَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ قَالَ حَاجَتَكَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَتْ لِي حَاجَةٌ فَجِئْنَا وَقَدْ أَمَّ النَّاسَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَقَدْ صَلَّى بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ فَذَهَبْتُ لِأُوذِنَهُ فَنَهَانِي فَصَلَّيْنَا مَا أَدْرَكْنَا وَقَضَيْنَا مَا سُبِقْنَا
Ба мо [Муњаммад ибни Иброњим ал-Башрї] аз [Бисир ибни Муфазал] аз [Ибни Он] аз [Амир Ас-Сиёбї] аз [Урва ибни Муѓира] аз [Муѓира] ва аз [Муњаммад ибни Сирин] аз [марде] ривоят кардааст, ки баъд ба Мўѓира такя кард: Муғийра разияллоҳу анҳу гуфт: "Ман ин ҳадисро аз ин ёд надорам" гуфт: "Мо ҳамроҳи Расули Худо (с) дар сафар будем. Ӯ бо чӯбе, ки дар даст дошт, пушти ман зад. Мавқеи маро дуруст кард, ман низ бо ӯ рост кардам, то ба ҷойе расид, бозистод ва боз рафт, - гуфт Муғира - ва ӯ рафт, то ӯро надидам. Пас омаду гуфт: Об доред? «Дар зарфе аз чарм -сатиҳа- об овардам ва бо он назди ӯ омадам ва бар ӯ рехтам. Дархол дасту рую оринчашро шуст. Ӯ ҷомае аз Сурия дошт, ки дар ду дасташ танг буд - дастонашро аз зери ҷомааш берун баровард - сипас рӯй ва дастонашро шуст. Сипас пеши сар ва саллаашро зикр кард, Ибни Оун гуфт; "Ва ман дар ёд надорам, ки чӣ мехостам". баъд ду кафшашро пок кард -хуф-. Сипас гуфт: Хоҳиши ту? '. Гуфтам: Эй Расули Худо (с) ниёзе надорам. Пас аз он омадем ва Абдуррҳомон ибни Авфро дидем, ки бо мардум намози ҷамоъат мекунад. Аллакай як ракъат намози бомдодро гирифтааст. Ман фавран рафтам, ки ба ӯ бигӯям, аммо ӯ маро боздошт. Мо низ аз он чӣ ёфтем, дуо кардем ва он чиро, ки аз даст додаем, комил кардем».
Hadith
Imam Nasa'i : 82
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ عَنْ سُفْيَانَ وَهُوَ ابْنُ حَبِيبٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ أَوْسِ بْنِ أَبِي أَوْسٍ عَنْ جَدِّهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَوْكَفَ ثَلَاثًا
Ба мо [Ҳумайд ибни Масъад] аз [Суфён, яъне Ибни Ҳабиб] аз [Суъба] аз [Нӯъмон ибни Солим] аз [Ибни Авс ибни Абу Авс] аз [бобояш] ривоят кардааст, гуфт: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламни уч марта кафтларини ювганларини кўрдим».
Hadith
Imam Nasa'i : 83
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ حُمْرَانَ بْنِ أَبَانَ قَالَرَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَضَّأَ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ ثَلَاثًا فَغَسَلَهُمَا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ الْيُمْنَى إِلَى الْمِرْفَقِ ثَلَاثًا ثُمَّ الْيُسْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ قَدَمَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا ثُمَّ الْيُسْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي ثُمَّ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَا يُحَدِّثُ نَفْسَهُ فِيهِمَا بِشَيْءٍ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
Ба мо [Сувайд ибни Наср] хабар дода гуфт; Ба мо [Абдуллоњ] аз [Маъмар] аз [Аз-Зуњрї] аз [Ато ибни Язид ал-Лайтсї] аз [Њумрон ибни Аббон] ривоят кардааст, гуфт; «(Усмон ибни Аффон) разияллоҳу анҳуро дидам, ки таҳорат мекард; се бор ба дастонаш об рехт, сипас онҳоро шуст, сипас даҳонашро бишӯяд ва обро ба бинӣ андохт. Пас аз он се бор руяшро шуст, сипас дасти росташро то оринҷ се бор шуст, сипас дасти чапашро, сипас сарашро масҳ кард. Пас аз он пои росташро се бор ва пои чапашро се бор бишӯяд. Ваќте ки тамом кард, гуфт: «Расулуллоњ (с)-ро дидам, ки мисли тањорати ман пештар тањорат мекард. Расули Худо (с) фармудаанд: «Ҳар кӣ монанди ин таҳорат таҳорат карда, баъд ду ракъат намоз бихонад, бе он ки дар байни худ бо худ сухан нагӯяд, Худо гуноҳони гузаштаи ӯро мебахшад».
Hadith
Imam Nasa'i : 84
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ الْحِمْصِيُّ عَنْ شُعَيْبٍ هُوَ ابْنُ أبِي حَمْزَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ حُمْرَانَأَنَّهُ رَأَى عُثْمَانَ دَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ إِنَائِهِ فَغَسَلَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الْوَضُوءِ فَتَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ كُلَّ رِجْلٍ مِنْ رِجْلَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ مِثْلَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَا يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ بِشَيْءٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
Ба мо [Аҳмад ибни Муҳаммад ибни Муғира] хабар дода гуфт: ба мо [Усмон, яъне Ибни Саъид ибни Қасир ибни Динори Ҳамшӣ] аз [Суайб, яъне Ибни Абуҳамза] аз [Аз-Зуҳрӣ] ба ман [Ато ибни Язид] аз [Ҳумрон] хабар дод, ки дидааст, ки [Усмон ибни Аффон] оби таҳорат мепурсад. Сипас онро аз зарф ба дастонаш рехт, сипас дастонашро се бор шуст ва дасти росташро дар оби таҳорат гузошт. Пас аз он дањонашро шўяд ва дар бинї об монд, се бор рўяшро шуст, се бор дастњояшро то оринљњо шуст, сар масх кард, се бор пойњояшро шуст, сипас гуфт: «Ман Расули Худо (с)-ро дидам, ки монанди ин тањорат тањорат мекард, сипас ду ракаъат намоз мехонд ва дар байни худ гуноњ намехонданд».
Hadith
Imam Nasa'i : 85
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ ح و حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عِيسَى عَنْ مَعْنٍ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِيَسْتَنْثِرْ
Ба мо [Муњаммад ибни Мансур] хабар дод, гуфт; ба мо [Суфён] хабар дод, гуфт; Ба мо [Абу Зинад] хабар дод ва [Хусайн ибни Исо] аз [Маъон] аз [Молик] аз [Абу Зинад] аз [Аъроҷ] аз [Абу Ҳурайра] хабар дод, ки Расули Худо (с) фармуданд: "Ҳар гоҳ яке аз шумо таҳорат кунад, набояд ба об пошад."
Hadith
Imam Nasa'i : 86
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ ح وَأَنْبَأَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَنْبَأَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ الْوُضُوءِ قَالَ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ وَبَالِغْ فِي الِاسْتِنْشَاقِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ صَائِمًا
Моро [Қутайба ибни Саъид] хабар дода гуфт; ба мо [Яҳё ибни Сулайм] аз [Исмоил ибни Касир] хабар дод ва ба мо [Исҳоқ ибни Иброҳим] гуфт: Ба мо [Вакиъ] аз [Суфён] аз [Абу Ҳосим] аз [Ошим ибни Лақис ибни Шабира] аз [падараш] ривоят карда, гуфт: «Ба Расули Худо (с) гуфтам: «Эй Расули Худо (с) маро аз таҳорат хабар деҳ». Он њазрат (с) дар љавоб фармуданд: «Ворататро тамом кун ва ба биниат љўбидан обро љиддї кун, магар дар њолати рўза».
Hadith
Imam Nasa'i : 87
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ عَنْ مَالِكٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ فَلْيَسْتَنْثِرْ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ
Ба мо [Қутайба] аз [Молик] хабар додааст ва ба мо [Исҳоқ ибни Мансур] хабар додааст. ба мо [Абдурраҳмон] аз [Молик] аз [Ибни Шиҳоб] аз [Абу Идриси Хоулонӣ] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) фармуданд: «Ҳар кӣ таҳорат кунад, дар бинии худ гузорад ва берун кунад. Ҳар кӣ худро бо санг пок кунад, бояд бо адади тоқ пок кунад.
Hadith
Imam Nasa'i : 88
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ قَيْسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَاسْتَنْثِرْ وَإِذَا اسْتَجْمَرْتَ فَأَوْتِرْ
Ба мо [Қутайба] хабар дода гуфт; Ба мо [Ҳаммад] аз [Мансур] аз [Ҳилол ибни Ясаф] аз [Салама ибни Қайс] ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) фармуданд: «Вақте таҳорат кардед, обро дар бинии худ андозед ва сипас туф кунед. Агар бо сангҳо пок шавӣ, рақами тоқро истифода кун».
Hadith
Imam Nasa'i : 89
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زُنْبُورٍ الْمَكِّيُّ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَهُ عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ مَنَامِهِ فَتَوَضَّأَ فَلْيَسْتَنْثِرْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَبِيتُ عَلَى خَيْشُومِهِ
Моро [Муҳаммад ибни Зунбур Ал Маккӣ] хабар дод, гуфт; ба мо [Ибни Абу Ҳозим] аз [Язид ибни Абдуллоҳ] нақл кард, ки [Муҳаммад ибни Иброҳим] ба мо аз [Исо ибни Талҳа] аз [Абу Ҳурайра] ва аз Расули Худо (с) фармуд: «Ҳар гоҳ яке аз шумо аз хоб бедор шавад ва таҳорат кунад, се бор обашро дарун нагузорад ва аз он ҷо берун равад. -шабона мемонад- дар купруки биниаш'.
Hadith
Imam Nasa'i : 90
أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّأَنَّهُ دَعَا بِوَضُوءٍ فَتَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَنَثَرَ بِيَدِهِ الْيُسْرَى فَفَعَلَ هَذَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ هَذَا طُهُورُ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ба мо [Мӯсо ибни Абдураҳмон] хабар дода гуфт: ба мо [Ҳусайн ибни Алӣ] аз [Зайда] хабар дод, гуфт; ба мо [Холид ибни Алқама] аз [Абдухайр] аз [Алӣ] гуфтааст, ки боре оби таҳорат хост. Сипас ғарғара кард ва обро ба бинии худ кашид ва бо дасти чапаш берун кард; се бор кард ва баъд гуфт: «Паёмбари Худо (с) ҳамин тавр пок шуд.
Hadith
Imam Nasa'i : 91
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ قَالَأَتَيْنَا عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَدْ صَلَّى فَدَعَا بِطَهُورٍ فَقُلْنَا مَا يَصْنَعُ بِهِ وَقَدْ صَلَّى مَا يُرِيدُ إِلَّا لِيُعَلِّمَنَا فَأُتِيَ بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ وَطَسْتٍ فَأَفْرَغَ مِنْ الْإِنَاءِ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَهَا ثَلَاثًا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا مِنْ الْكَفِّ الَّذِي يَأْخُذُ بِهِ الْمَاءَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَغَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا وَيَدَهُ الشِّمَالَ ثَلَاثًا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّةً وَاحِدَةً ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا وَرِجْلَهُ الشِّمَالَ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَعْلَمَ وُضُوءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهُوَ هَذَا
Ба мо [Қутайба] ба мо [Абу Авона] аз [Холид ибни Алқама] аз [Абдухайр] хабар додааст, гуфт: «Ба назди [Алӣ ибни Абутолиб] Радлияллоҳуанҳу омадем. Намоз хонда буд, аммо барои таҳорат об хост, пас гуфтем, ки бо ин об чӣ кор мекунад, ҳол он ки намоз хондааст? ' Маълум мешавад, ки вай ба ҷуз аз таълим додани мо чизе намехостааст! Пас зарфе ва зарфи пур аз об овард ва сипас ба дастонаш об рехт, сипас онҳоро се бор бишӯяд, ғарғара кард ва обро се бор ба бинии худ макид, аз кафи каф об мекашид, се бор рӯй мешуст, дасти ростро се бор мешуст, дасти чапро се бор мешуст ва як бор сарашро масҳ мекард. Пас пои росташро се бор бишӯяд ва пои чапашро се бор бишӯяд. Алӣ (р) пас аз тамом кардан гуфт: Ҳар кӣ дӯст дорад, ки таҳорати Расули Худо (с)-ро донад, ин таҳорати ӯст.
Hadith
Imam Nasa'i : 92
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَهُوَ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ مَالِكِ بْنِ عُرْفُطَةَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّهُ أُتِيَ بِكُرْسِيٍّ فَقَعَدَ عَلَيْهِ ثُمَّ دَعَا بِتَوْرٍ فِيهِ مَاءٌ فَكَفَأَ عَلَى يَدَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ بِكَفٍّ وَاحِدٍ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا وَأَخَذَ مِنْ الْمَاءِ فَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأَشَارَ شُعْبَةُ مَرَّةً مِنْ نَاصِيَتِهِ إِلَى مُؤَخَّرِ رَأْسِهِ ثُمَّ قَالَ لَا أَدْرِي أَرَدَّهُمَا أَمْ لَا وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى طُهُورِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَذَا طُهُورُهُو قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ هَذَا خَطَأٌ وَالصَّوَابُ خَالِدُ بْنُ عَلْقَمَةَ لَيْسَ مَالِكَ بْنَ عُرْفُطَةَ
Ба мо [Сувайд ибни Наср] хабар дода гуфт; Ба мо [Абдуллоњ, яъне Ибни Муборак] аз [Сюъба] аз Молик ибни Урфута (р) аз [Абдухайр] аз [Алї Радлияллоњуњуњанњу] ривоят шудааст, ки ба ў курсї оварданд, дарњол ба курсї нишаст. Сипас зарфи пур аз об хост ва онро се бор ба кафи дасташ рехт ва се бор ғарғара кард ва бо як каф се бор ба бинии худ макид. Сипас се бор рўяшро шуст ва дастњояшро се бор шуст ва сипас гирифт ва сарашро масњ кард - Суъба - - ровии ин њадис - мегўяд, ки Расули Худо (с) як бор сарашро аз болои тољ то нахи гарданаш масх карданд, Суъба - гуфт: "Ман намедонам, ки дастњояшро аз гиребон барнагаштанд ё на". точи сар-?' — ва ду пояшро се бор шуст. Пас аз он фармуд: «Ҳар кӣ бинад, ки роҳи Расулуллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам)-ро бубинад, ҳамин тавр пок мекунад». Ва Абу Абдурахмон гуфт; Юқоридаги ривоятда хато бор, тўғриси Молик ибн Урфута эмас, балки Холид ибн Алқамадир.
Hadith
Imam Nasa'i : 93
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ وَحُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ عَنْ يَزِيدَ وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ مَالِكِ بْنِ عُرْفُطَةَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ قَالَشَهِدْتُ عَلِيًّا دَعَا بِكُرْسِيٍّ فَقَعَدَ عَلَيْهِ ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فِي تَوْرٍ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ بِكَفٍّ وَاحِدٍ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَيَدَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ غَمَسَ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ فَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى وُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَذَا وُضُوءُهُ
Ба мо [Амрў ибни Алї] ва [Њумайд ибни Масъад] аз [Язид, яъне Ибни Зураї] хабар дода гуфт; [Сюъба] аз [Молик ибни Урфута] аз [Абдихайр] ба ман [Сюъба] ривоят кардааст, гуфт: «Ман дидам, ки [Али] курси хост ва нишаст. Баъд дар зарфи хурде об хост. Пас дастонашро шуст, се бор дањонашро шўяд ва бо як каф се бор об ба бинї љўшид, се бор рўяшро бишўяд, се бор дастњоро шуст ва дастњояшро се бор-се бор шуст, сипас дастњояшро ба зарф тар карда, як бор сарашро молид. Пойҳояшро низ се бор шуст. Пас аз он фармуданд: «Ҳар кӣ бинад, ки чӣ тавр Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам таҳорат мекунад, ҳамин тавр таҳорат мекунад».
Hadith
Imam Nasa'i : 94
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ الْمِقْسَمِيُّ قَالَ أَنْبَأَنَا حَجَّاجٌ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي شَيْبَةُ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ أَخْبَرَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَلِيٌّ أَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ قَالَدَعَانِي أَبِي عَلِيٌّ بِوَضُوءٍ فَقَرَّبْتُهُ لَهُ فَبَدَأَ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَبْلَ أَنْ يُدْخِلَهُمَا فِي وَضُوئِهِ ثُمَّ مَضْمَضَ ثَلَاثًا وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ غَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى إِلَى الْمِرْفَقِ ثَلَاثًا ثُمَّ الْيُسْرَى كَذَلِكَ ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ مَسْحَةً وَاحِدَةً ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَهُ الْيُمْنَى إِلَى الْكَعْبَيْنِ ثَلَاثًا ثُمَّ الْيُسْرَى كَذَلِكَ ثُمَّ قَامَ قَائِمًا فَقَالَ نَاوِلْنِي فَنَاوَلْتُهُ الْإِنَاءَ الَّذِي فِيهِ فَضْلُ وَضُوئِهِ فَشَرِبَ مِنْ فَضْلِ وَضُوئِهِ قَائِمًا فَعَجِبْتُ فَلَمَّا رَآنِي قَالَ لَا تَعْجَبْ فَإِنِّي رَأَيْتُ أَبَاكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ مِثْلَ مَا رَأَيْتَنِي صَنَعْتُ يَقُولُ لِوُضُوئِهِ هَذَا وَشُرْبِ فَضْلِ وَضُوئِهِ قَائِمًا
Ба мо [Иброҳим ибни Ҳасан Ал Миқсамӣ] хабар дода гуфт; Ба мо [Ҳаҷҷоҷ] хабар дода гуфт; [Ибни Ҷурайҷ] гуфт; Ба ман [Шайба] гуфт, ки [Муҳаммад ибни Алӣ] ба ӯ гуфт, ки гуфт: Падарам (Алӣ) ба ман гуфт, ки [Ҳусайн ибни Алӣ] гуфт: Падарам (Алӣ) аз ман оби таҳорат хост, ба ӯ овардам. Сипас се бор ба шустани кафи дастҳо шурӯъ кард - пеш аз шурӯи таҳорат - се бор даҳонро бишӯяд ва обро ба бинӣ кашид ва сипас нафас кашид, сипас се бор рӯ бишӯяд, дасти росташро то оринҷ се бор бишӯяд, дасти чапро се бор бишӯяд, як бор сараш масҳ кашид, сипас пои росташро то пояш се бор ва се бор пои чапашро то пояш шуст. Пас аз ин ӯ бархост ва гуфт: "Инро бигир". Дарҳол зарферо, ки боқимондаи таҳораташ дар он буд, гирифтам ва он ҳазрат (с) обро дар ҳолати истодан нӯшид. Ман ҳам ҳайрон шудам! Пас аз дидани ҳайратам, гуфт: «Ҳайрон нашав! Боре дидам, ки бобои ту - Расулуллоҳ (саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) ҳамон кореро мекард, ки ту маро мебинӣ. Алӣ ибни Абӯтолиб дар бораи таҳорат ва нӯшидани оби боқимондаи таҳораташ дар ҳолати истода гуфт.
Hadith
Imam Nasa'i : 95
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي حَيَّةَ وَهُوَ ابْنُ قَيْسٍ قَالَرَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ حَتَّى أَنْقَاهُمَا ثُمَّ تَمَضْمَضَ ثَلَاثًا وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ قَدَمَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَأَخَذَ فَضْلَ طَهُورِهِ فَشَرِبَ وَهُوَ قَائِمٌ ثُمَّ قَالَ أَحْبَبْتُ أَنْ أُرِيَكُمْ كَيْفَ طُهُورُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Моро [Қутайба ибни Саъид] хабар дода гуфт; ба мо [Абу Ахвош] аз [Абу Исњоќ] аз [Абуњайя, яъне Ибни Ќайс] ривоят кардааст, гуфт; «(Алӣ)-ро дидам, ки таҳорат мекард; кафи дастонашро то шустанаш шуст, сипас се бор даҳонашро бишӯяд ва се бор об ба бинӣ андохт, сипас се бор рӯ бишӯяд ва се бор дастҳо шуст, сипас сар масҳ кард ва пас аз кафи пойҳояш то буғунҳо шуст. Пас аз он бархезед ва боқимондаи таҳоратро бигиред ва дар рост истода бинӯшед. Сипас гуфт: «Ман шодам, ки ба шумо чӣ гуна таҳорат кардани Расули Худо (с)-ро нишон диҳам».
Hadith
Imam Nasa'i : 96
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ وَاللَّفْظُ لَهُ عَنْ ابْنِ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَدُّ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى هَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُرِيَنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ نَعَمْ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِمَا إِلَى قَفَاهُ ثُمَّ رَدَّهُمَا حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ
Бар мо [Муҳаммад ибни Салама] мавъиза кард ва [Ҳорис ибни Мискин] бар ӯ хонда шуд ва талаффузро аз ӯ шунидам, аз [Ибни Қосим] гуфт; ба ман [Молик] аз Амру ибни Яҳё ал-Мазинӣ аз падараш нақл кард, ки ӯ ба [Абдуллоҳ ибни Зайд ибни Ошим] - дӯсти Расули Худо (с) ва бобояш Амру ибни Яҳё - гуфт: "Метавонед ба ман нишон диҳед, ки Расули Худо (с) чӣ гуна иҷро мекунанд?" Абдуллоҳ ибн Зайд: «Ҳа», деди. Сипас барои таҳорат об хост, сипас ба дастонаш об рехт ва ду-ду бор шуст. Сипас даҳонро бишӯянд ва се бор ба бинӣ об гузоранд, се бор рӯяшро бишӯянд, ду бор дастҳоро то оринҷ бишӯянд, сарашро бо ду даст моланд. Дастонашро ба пеш ва сипас ба ақиб давида, аз нуги сар сар карда, сипас то ба сутуни гарданаш кашид, сипас ба ҷои аввалаш баргардонд ва сипас пойҳоро шуст.
Hadith
Imam Nasa'i : 97
أَخْبَرَنَا عُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مَالِكٍ هُوَ ابْنُ أَنَسٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ وَهُوَ جَدُّ عَمْرِو بْنِ يَحْيَىهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُرِيَنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ نَعَمْ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى فَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِمَا إِلَى قَفَاهُ ثُمَّ رَدَّهُمَا حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ
Ба мо [Утба ибни Абдуллоҳ] аз [Молик, яъне Ибни Анас] аз [Амр ибни Яҳё] аз [падараш] ривоят шудааст, ки боре ба [Абдуллоҳ ибни Зайд ибни Ашим] - бобои Амру ибни Яҳё - гуфт: «Оё ба ман нишон диҳед, ки Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) чӣ гуна адо мекунанд? Абдуллоҳ ибн Зайд: «Ҳа», деди. Сипас оби таҳорат хост. Онро ба дастонаш рехт ва ду бор шуст ва баъд даҳонашро бишӯяд ва се бор обро дар бинӣ андохт. Сипас, се бор рўяшро шуст, дастњояшро ду бор то оринљ шуст, сарашро аз нуѓи сар сар карда, ба пас кашид, сипас ба наѓзи гардан кашид, сипас ба љои аввалаш баргардонид. Баъд аз ин, пойҳои худро бишӯед.
Hadith
Imam Nasa'i : 98
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ الَّذِي أُرِيَ النِّدَاءَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَيَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ مَرَّتَيْنِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّتَيْنِ
Ба мо [Муњаммад ибни Мансур] хабар дод, гуфт; ба мо [Суфён] аз [Амр ибни Яҳё] аз [падараш] аз [Абдуллоҳ ибни Зайд] нақл кардааст, гуфт: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламни таҳорат қилаётганини кўрдим, у зот юзларини уч марта, қўлларини икки марта, оёқларини икки марта ювдилар ва бошига икки марта масҳ бердилар».
Hadith
Imam Nasa'i : 99
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى عَنْ جُعَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ أَبِي ذُنَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ سَالِمٌ سَبَلَانُ قَالَوَكَانَتْ عَائِشَةُ تَسْتَعْجِبُ بِأَمَانَتِهِ وَتَسْتَأْجِرُهُ فَأَرَتْنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَتَمَضْمَضَتْ وَاسْتَنْثَرَتْ ثَلَاثًا وَغَسَلَتْ وَجْهَهَا ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَتْ يَدَهَا الْيُمْنَى ثَلَاثًا وَالْيُسْرَى ثَلَاثًا وَوَضَعَتْ يَدَهَا فِي مُقَدَّمِ رَأْسِهَا ثُمَّ مَسَحَتْ رَأْسَهَا مَسْحَةً وَاحِدَةً إِلَى مُؤَخِّرِهِ ثُمَّ أَمَرَّتْ يَدَهَا بِأُذُنَيْهَا ثُمَّ مَرَّتْ عَلَى الْخَدَّيْنِقَالَ سَالِمٌ كُنْتُ آتِيهَا مُكَاتَبًا مَا تَخْتَفِي مِنِّي فَتَجْلِسُ بَيْنَ يَدَيَّ وَتَتَحَدَّثُ مَعِي حَتَّى جِئْتُهَا ذَاتَ يَوْمٍ فَقُلْتُ ادْعِي لِي بِالْبَرَكَةِ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْ وَمَا ذَاكَ قُلْتُ أَعْتَقَنِي اللَّهُ قَالَتْ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ وَأَرْخَتْ الْحِجَابَ دُونِي فَلَمْ أَرَهَا بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ
[Хусайн ибни Ҳурайс] ба мо хабар дод, гуфт: ба мо [Фазлу ибни Мӯсо] аз [Ҷуайд ибни Абдурраҳмон] нақл кард, гуфт: Ба ман [Абдулмалик ибни Марвон ибни Ал Ҳорис ибни Абу Дунаб] хабар дода гуфт: Ба ман [Абӯабдуллоҳи Солим Сабалон] хабар дода гуфт; ' [Айша] аз табиати эътимодбахши ӯ чунон мутаассир шуд, ки ӯро ба кор гирифт. Сипас Оиша (р) ба ман нишон дод, ки паёмбар (с) чї гуна тањорат мекарданд; оби биниро ғарғара кард ва нафас кашид ва се бор онро дафъ кард, се бор рӯ бишӯяд, се бор дасти рост ва дасти чапашро се бор бишӯяд, сипас даст ба пеши сар гузошта, бо як зарба то пушти сараш молид. Сипас давида -дастҳояшро ба ду гӯш ва ду рухсора молид. Салим гуфт; «Ман боре ба назди Оиша (р) омадам, ки ҳанӯз амукатоб буд - бандае, ки ваъда дода шуда буд, ки бо пардохти қисмҳо озод карда шавад. То он даме, ки чизе аз ман пӯшида нашавад. Дар ру ба руям нишаста бо ман сухбат кард. Рузе гуфтам: Эй уммулмӯъминин, бар ман дуо кун! Оиша гуфт; Ин чи аст? Гуфтам: Худо маро озод кард. Бароям дуо кард ва гуфт; «Аллоҳ сиздан рози бўлсин». Вай дарҳол ҳиҷобашро дар пеши ман пӯшидааст ва баъд аз он дигар ӯро надидам».
Hadith
Imam Nasa'i : 100
أَخْبَرَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ أَيُّوبَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ مِنْ غَرْفَةٍ وَاحِدَةٍ وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّةً مَرَّةً وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأُذُنَيْهِ مَرَّةًقَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَأَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ ابْنَ عَجْلَانَ يَقُولُ فِي ذَلِكَ وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ
Ба мо [Ал Ҳайсам ибни Айюб Ат Талақонӣ] хабар дода гуфт: ба мо [Абдул-Азиз ибни Муњаммад] гуфт; ба мо [Зайд ибни Аслам] аз [Ато ибни Ясор] аз [Ибни Аббос] хабар додааст, гуфт: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламни таҳорат қилаётганини кўрдим. Дастонашро шуст, баъд даҳонашро бишӯяд ва аз як ҷуръа об ба биниаш меандозад - обро аз кафи дастонаш мегирифт, - гоҳ-гоҳ рӯйу дасташро мешуст. Пас як бор ба сараш ва ҳар ду гӯшаш молидан». [Абдул Азиз] гуфт; [Шахсе], ки аз [Ибни Аҷлон] шунид ба ман хабар дод, дар ин ҳадис гуфт; — Пойҳояшро шуст.
