Imam Nasa'i (الامام النسائي) - 5662 Hadith
Hadith
Imam Nasa'i : 5301
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ إِسْحَقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ أَبِي شَيْخٌ كَبِيرٌ أَفَأَحُجُّ عَنْهُ قَالَ نَعَمْ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ عَلَيْهِ دَيْنٌ فَقَضَيْتَهُ أَكَانَ يُجْزِئُ عَنْهُ
Al à informât [Mohammed bin Ma’mar] che al à dit; al à contât [Abu Ashim] di [Zacaria ben Ishaq] di [Amru ben Dinar] di [Abu Asy Sya’tsa] di [Ibn Abbas] al à dit; ‘Un om al vignì al Profete e al disè; “Di fat, me pari al è vecjo, al è permetût che o fâs un pelegrinaç viers di lui?” al rispuindè: ‘Cert, ce pensis se to pari al ves un debit e daspò tu lu paiis, al sarès avonde par lui! ?'
Hadith
Imam Nasa'i : 5302
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عُمَارَةَ هُوَ ابْنُ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَأَكْثَرُوا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ أَتَى عَلَيْنَا زَمَانٌ وَلَسْنَا نَقْضِي وَلَسْنَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدَّرَ عَلَيْنَا أَنْ بَلَغْنَا مَا تَرَوْنَ فَمَنْ عَرَضَ لَهُ مِنْكُمْ قَضَاءٌ بَعْدَ الْيَوْمِ فَلْيَقْضِ بِمَا فِي كِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ جَاءَ أَمْرٌ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلْيَقْضِ بِمَا قَضَى بِهِ نَبِيُّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ جَاءَ أَمْرٌ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَلَا قَضَى بِهِ نَبِيُّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْيَقْضِ بِمَا قَضَى بِهِ الصَّالِحُونَ فَإِنْ جَاءَ أَمْرٌ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَلَا قَضَى بِهِ نَبِيُّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا قَضَى بِهِ الصَّالِحُونَ فَلْيَجْتَهِدْ رَأْيَهُ وَلَا يَقُولُ إِنِّي أَخَافُ وَإِنِّي أَخَافُ فَإِنَّ الْحَلَالَ بَيِّنٌ وَالْحَرَامَ بَيِّنٌ وَبَيْنَ ذَلِكَ أُمُورٌ مُشْتَبِهَاتٌ فَدَعْ مَا يَرِيبُكَ إِلَى مَا لَا يَرِيبُكَقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ هَذَا الْحَدِيثُ جَيِّدٌ جَيِّدٌ
Al à informât [Mohammed Ibnul ‘Ala] che al à dit; al à contât [Abu Muawiyah] di [Al Amasy] di [Umara] - ven a stâi Ibn Umair - di [‘Abdurrahman bin Yazid] al à dit; ‘Un dì tantis personis a rivarin a Abdullah -par domandâ une fatwa-, [Abdullah] al disè daspò; ‘Al è rivât un timp, no jerin judiçs e no jerin esperts in chel cjamp. E Allah al à decidût che o si cjatarìn - chê volte - come che o viôt, duncje cui di voi che al è fidât come judizi dopo di vuê, al judichi su la fonde di ce che al è tal Libri di Allah. Se al è un probleme che nol è tal Libri di Allah, che al lu puni come che lu à punit il Profete. Se al è un probleme che nol è tal Libri di Allah e il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam nol lu à punit, lassâlu puni come che lu à punit il popul piôs. Se al è un probleme che nol è tal Libri di Allah, il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam -hadith- e la int pietose no lu àn mai punit, lassâ che al dopri ducj i siei pinsîrs e no dî ‘Invezit o ai pôre, invezit o ai pôre’. Parcè che ce che al è halal al è clâr e ce che al è haram al è ancje clâr. Intant che tra i doi e je une cuistion di mutasyabihat -dubi-, duncje lassâ ce che al dubite di te e praticâ ce che no ti dubite’. ‘Abdurrahman al disè; ‘Chest hadith al è un sanad une vore bon’.
Hadith
Imam Nasa'i : 5303
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مَيْمُونٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ حُرَيْثِ بْنِ ظُهَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَأَتَى عَلَيْنَا حِينٌ وَلَسْنَا نَقْضِي وَلَسْنَا هُنَالِكَ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدَّرَ أَنْ بَلَغْنَا مَا تَرَوْنَ فَمَنْ عَرَضَ لَهُ قَضَاءٌ بَعْدَ الْيَوْمِ فَلْيَقْضِ فِيهِ بِمَا فِي كِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ جَاءَ أَمْرٌ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلْيَقْضِ بِمَا قَضَى بِهِ نَبِيُّهُ فَإِنْ جَاءَ أَمْرٌ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَلَمْ يَقْضِ بِهِ نَبِيُّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْيَقْضِ بِمَا قَضَى بِهِ الصَّالِحُونَ وَلَا يَقُولُ أَحَدُكُمْ إِنِّي أَخَافُ وَإِنِّي أَخَافُ فَإِنَّ الْحَلَالَ بَيِّنٌ وَالْحَرَامَ بَيِّنٌ وَبَيْنَ ذَلِكَ أُمُورٌ مُشْتَبِهَةٌ فَدَعْ مَا يَرِيبُكَ إِلَى مَا لَا يَرِيبُكَ
Dopo vêmi ripuartât [Mohammed bin Ali bin Maimun] al disè; al à contât [Al Firyani] che al à dit; al à contât [Sufyan] di [Al Amasy] di [Umarah bin Umair] di [Uraits bin Zhuhair] di [Abdullah bin Mas’ud] al à dit; ‘Al è rivât un timp dulà che no jerin judiçs e no jerin esperts in chel cjamp. E Allah al à decidût che o si cjatarìn -chel timp- come che o viodis vuê, duncje cui di voi che al è fidât come judizi dopo di vuê, al judichi su la fonde di ce che al è tal Libri di Allah. Se al è un probleme che nol è tal Libri di Allah, che al lu puni come che lu à punit il So Profete. Se al è un probleme che nol è tal Libri di Allah e il so Profete Sallallahu Alaihi Wasallam nol lu à punit, lassâlu puni come che lu à punit il popul piôs. E nissun di voi al dîs: ‘O ai pôre, o ai pôre’, parcè che ce che al è legâl al è clâr e ancje ce che al è ilegâl al è clâr. Intant che tra i doi e je une cuistion di musytabihah -dubi-, duncje lassâ ce che al dubite di te e pratiche ce che no ti dubite’.
Hadith
Imam Nasa'i : 5304
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ شُرَيْحٍأَنَّهُ كَتَبَ إِلَى عُمَرَ يَسْأَلُهُ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَنْ اقْضِ بِمَا فِي كِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَبِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَلَا فِي سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاقْضِ بِمَا قَضَى بِهِ الصَّالِحُونَ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَلَا فِي سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَقْضِ بِهِ الصَّالِحُونَ فَإِنْ شِئْتَ فَتَقَدَّمْ وَإِنْ شِئْتَ فَتَأَخَّرْ وَلَا أَرَى التَّأَخُّرَ إِلَّا خَيْرًا لَكَ وَالسَّلَامُ عَلَيْكُمْ
Dopo vênus informât [Mohammed bin Basyar] al disè; al à contât [Abu Amir] che al à dit; al à contât [Sufyan] di [Ash Syaibani] di [Ash Sya’bi] di [Syuraih] che une volte al veve scrit a [Umar] domandant une fatwa. Duncje Omar al scrivè une rispueste domandantlu di punilu come dit tal Libri di Allah. Se nol è tal Libri di Allah, segui la sunnah dal Profete. Se nol è tal Libri di Allah e te sunne dal Rasulullah, che al decidi la leç su la fonde des disposizions che a son stadis stabilidis des personis justis. Se nol si cjate tal Libri di Allah, ni inte sunne dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e la int pietose no à decidût su lis disposizions legâls, se tu âs bisugne, par plasê lâ indenant - fâ ijtihad e dâ une rispueste -, e se tu âs bisugne, par plasê tornâ indaûr - in mût tranquili -. E no viodi dimissionâ -in mût tranquili- come alc altri che une buine robe par te. Salam 'alaicum'.
Hadith
Imam Nasa'i : 5305
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ قَالَ أَنْبَأَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى عَنْ سُفْيَانَ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَتْ مُلُوكٌ بَعْدَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ بَدَّلُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَكَانَ فِيهِمْ مُؤْمِنُونَ يَقْرَءُونَ التَّوْرَاةَ قِيلَ لِمُلُوكِهِمْ مَا نَجِدُ شَتْمًا أَشَدَّ مِنْ شَتْمٍ يَشْتِمُونَّا هَؤُلَاءِ إِنَّهُمْ يَقْرَءُونَ{ وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمْ الْكَافِرُونَ }وَهَؤُلَاءِ الْآيَاتِ مَعَ مَا يَعِيبُونَّا بِهِ فِي أَعْمَالِنَا فِي قِرَاءَتِهِمْ فَادْعُهُمْ فَلْيَقْرَءُوا كَمَا نَقْرَأُ وَلْيُؤْمِنُوا كَمَا آمَنَّا فَدَعَاهُمْ فَجَمَعَهُمْ وَعَرَضَ عَلَيْهِمْ الْقَتْلَ أَوْ يَتْرُكُوا قِرَاءَةَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ إِلَّا مَا بَدَّلُوا مِنْهَا فَقَالُوا مَا تُرِيدُونَ إِلَى ذَلِكَ دَعُونَا فَقَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ ابْنُوا لَنَا أُسْطُوَانَةً ثُمَّ ارْفَعُونَا إِلَيْهَا ثُمَّ اعْطُونَا شَيْئًا نَرْفَعُ بِهِ طَعَامَنَا وَشَرَابَنَا فَلَا نَرِدُ عَلَيْكُمْ وَقَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ دَعُونَا نَسِيحُ فِي الْأَرْضِ وَنَهِيمُ وَنَشْرَبُ كَمَا يَشْرَبُ الْوَحْشُ فَإِنْ قَدَرْتُمْ عَلَيْنَا فِي أَرْضِكُمْ فَاقْتُلُونَا وَقَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ ابْنُوا لَنَا دُورًا فِي الْفَيَافِي وَنَحْتَفِرُ الْآبَارَ وَنَحْتَرِثُ الْبُقُولَ فَلَا نَرِدُ عَلَيْكُمْ وَلَا نَمُرُّ بِكُمْ وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْ الْقَبَائِلِ إِلَّا وَلَهُ حَمِيمٌ فِيهِمْ قَالَ فَفَعَلُوا ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا }وَالْآخَرُونَ قَالُوا نَتَعَبَّدُ كَمَا تَعَبَّدَ فُلَانٌ وَنَسِيحُ كَمَا سَاحَ فُلَانٌ وَنَتَّخِذُ دُورًا كَمَا اتَّخَذَ فُلَانٌ وَهُمْ عَلَى شِرْكِهِمْ لَا عِلْمَ لَهُمْ بِإِيمَانِ الَّذِينَ اقْتَدَوْا بِهِ فَلَمَّا بَعَثَ اللَّهُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ انْحَطَّ رَجُلٌ مِنْ صَوْمَعَتِهِ وَجَاءَ سَائِحٌ مِنْ سِيَاحَتِهِ وَصَاحِبُ الدَّيْرِ مِنْ دَيْرِهِ فَآمَنُوا بِهِ وَصَدَّقُوهُ فَقَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَآمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ }أَجْرَيْنِ بِإِيمَانِهِمْ بِعِيسَى وَبِالتَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَبِإِيمَانِهِمْ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَصْدِيقِهِمْ قَالَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُورًا تَمْشُونَ بِهِ الْقُرْآنَ وَاتِّبَاعَهُمْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ{ لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتَابِ }يَتَشَبَّهُونَ بِكُمْ{ أَنْ لَا يَقْدِرُونَ عَلَى شَيْءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ }الْآيَةَ
Dopo vênus informât [Al Husain bin Huraits] al disè; al à ripuartât a nô [Al Fadl bin Musa] di [Sufyan bin Said] di [Atha bin As Sa`ib] di [Said bin Jubair] di [Ibn Abbas] al à dit; 'I re dopo dal Profete Isa bin Maryam 'Alaihi Ash Shalatu al fo Salam cambiât la Torah e il Vanzeli, ancje se intal lôr mieç a jerin personis che a leevin la Torah. Alore si diseve ai re; ‘No cjapin lis âfs cjatis dai lôr rimprovers. A lein: ‘Cui che nol decît secont ce che Allah al à palesât, alore al è incredul’. A lein chescj versets par criticâ lis nestris azions, cussì invidâju a leî come che o leìn nô, e a crodi come che o crodìn’. I re a invitavin daspò lis personis che a leevin la Torah - i crodints - daspò a ju cjapavin sù e a ju ufrivin; -sielzi di jessi copâts o a abandonin la lôr leture de Torah e dal Vanzeli, gjavant che a no vuelin leî la Torah e il Vanzeli come che a àn cambiât la leture. Chei che a crodin a disin; “Cje volês cun chê oferte? Lassâ che o sedin’. Alore un grup di lôr al disè; “Costruîne une tor, daspò alçânus sù, dâne un imprest cun cui podìn alçâ il nestri mangjâ e bevi par no passâ di là -disturbant- te’. Cualchidun di lôr al diseve ancje; ‘Lassâ che o sparpagnìn su la tiere fin che o vin sete e o bevin come che a bevin i animâi, se tu nus cjatis tal to teritori, alore copânus’. Cualchidun al disè; ‘Costruîne une cjase - un munistîr - tal desert dal Sahara, daspò o sgjavarìn poçs e o plantarìn verdure, no ti traviersarìn o no ti cjatarìn di gnûf’. E no jere nissune tribù se i re a no vevin preparât aghe bolint. Ibn Abbas al disè; “Cuant che a àn fat cussì, Allah ‘azza wajalla al à palesât il verset: ‘E a àn inventât la rahbaniyyah ancje se no lu vin obleât ma - lôr stes a lu àn inventât - par cirî il plasê di Allah, daspò a no lu àn mantignût cun la juste atenzion’. Intant che altris a disevin; ‘O adorarìn come che a adorin i Fulan. O varessin di lâ in aventure come che al va in aventure Fulan. O costruiremo une cjase come che al costruìs Fulan une cjase’. A son restâts tal politeisim e a no cognossevin la fede des personis che a dopravin come modei di rûl. Cuant che Allah al mandà il Profete, lôr - i crodints - no vevin plui nuie di plui che cualchidun. Un om al vignarà jù dal so puest di adorazion, i aventuriers a vignaran dal lôr puest di aventure, il paron de cjase -il munistîr- al vignarà fûr de sô cjase, daspò a crodaran e a confermaran la sô profezie -Mohammed-. Allah Tabaraka Wa Ta’ala al disè duncje: ‘O voi che o crodis -tai messazîrs-, vê pôre di Allah e crodi intal So Messazîr, Allah al darà di sigûr la sô misericordie in dôs parts’. Lis dôs parts - la bontât - a son la lôr crodince in Jesù, la Torah e il Vanzeli, come ancje la lôr crodince in Mohammed e la lôr justificazion par lui. Ibn Abbas al continuà; “Allah al à fat lûs par lôr, cun cui a puedin praticâ il Coran e seguî la sunne dal Profete”. Par prionte, Allah al à dit: 'O spieghin chest - par che la int dal Libri e sa', a son come te' - che a no cjaparin nuie - ''.
Hadith
Imam Nasa'i : 5306
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّكُمْ تَخْتَصِمُونَ إِلَيَّ وَإِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَلَعَلَّ بَعْضَكُمْ أَلْحَنُ بِحُجَّتِهِ مِنْ بَعْضٍ فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ مِنْ حَقِّ أَخِيهِ شَيْئًا فَلَا يَأْخُذْهُ فَإِنَّمَا أَقْطَعُهُ بِهِ قِطْعَةً مِنْ النَّارِ
Dopo vênus informât [Amru bin Ali] al disè; al à dit [Yahya] al à dit; al à dit [Hisyam bin ‘Urwah] che al à dit; al à dit [mi pari] di [Zainab bint Abu Salamah] di [Ummu Salamah] che il Rasulullah al à dit: ‘Tu ti lamenti dai problemis cun me, ancje se o soi dome un om comun, forsit cualchidun di voi al è plui eloquent tal presentâ lis sôs argomentazions di altris. Duncje cui che o dai une decision sacrificant i dirits di so fradi, no la cjapi, parcè che chest al vûl dî che o ai sburtât par lui il fûc dal infier’.
Hadith
Imam Nasa'i : 5307
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ رَاشِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الزِّنَادِ مِمَّا حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجُ مِمَّا ذَكَرَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ بِهِعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَقَالَ بَيْنَمَا امْرَأَتَانِ مَعَهُمَا ابْنَاهُمَا جَاءَ الذِّئْبُ فَذَهَبَ بِابْنِ إِحْدَاهُمَا فَقَالَتْ هَذِهِ لِصَاحِبَتِهَا إِنَّمَا ذَهَبَ بِابْنِكِ وَقَالَتْ الْأُخْرَى إِنَّمَا ذَهَبَ بِابْنِكِ فَتَحَاكَمَتَا إِلَى دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَضَى بِهِ لِلْكُبْرَى فَخَرَجَتَا إِلَى سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ فَأَخْبَرَتَاهُ فَقَالَ ائْتُونِي بِالسِّكِّينِ أَشُقُّهُ بَيْنَهُمَا فَقَالَتْ الصُّغْرَى لَا تَفْعَلْ يَرْحَمُكَ اللَّهُ هُوَ ابْنُهَا فَقَضَى بِهِ لِلصُّغْرَىقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ مَا سَمِعْتُ بِالسِّكِّينِ قَطُّ إِلَّا يَوْمَئِذٍ مَا كُنَّا نَقُولُ إِلَّا الْمُدْيَةَ
Dopo vênus informât [Imran ben Bakkar ben Rasyid] al à dit; al à contât [Ali bin Ayyasi] che al à dit; al à dit [Shi’aib] che al à dit; al à contât [Abu Az Zinad] di ce che [‘Abdurrahman Al A’raj] al à contât di ce che al à contât, che al à sintût [Abu Hurairah] contâ il hadith dal Rasulullah, al à dit; Al disè: ‘Cuant che dôs feminis a jerin cul lôr beç, al vignì un lup e al cjapà il beç di une di lôr. Un dai doi al disè; — Il lup al è lât vie cul to beç! Alore un altri al disè; “No, ma il luf al è lât vie cul to beç!” Cussì i doi a lerin a judicâ il Profete Dawud ‘Alaihis Salam, daspò il Profete Dawud al à dât il verdict che il beç al jere il beç di une femine plui vecje. Dopo i doi a lerin a cjatâ il profete Sulaiman bin Dawud e a lu informarin de cuistion. Il profete Salomon al disè alore; “Dâmi un piçul cuvîl par podêlu dividi par voi doi”. La femine plui zovine e disè; ‘No fâlu, che Allah al vedi pietât di te. Chel al è il me beç’. Duncje Salomon al decidè che il beç al apartignive ae femine plui zovine. Abu Uraira al disè; “Par Allah, no ai mai sintût la peraule Sikkin -cuvîl- fûr che vuê, no la clamin fûr che mudyah -cuvîl-’.
Hadith
Imam Nasa'i : 5308
أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ اللَّيْثِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ خَرَجَتْ امْرَأَتَانِ مَعَهُمَا صَبِيَّانِ لَهُمَا فَعَدَا الذِّئْبُ عَلَى إِحْدَاهُمَا فَأَخَذَ وَلَدَهَا فَأَصْبَحَتَا تَخْتَصِمَانِ فِي الصَّبِيِّ الْبَاقِي إِلَى دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَضَى بِهِ لِلْكُبْرَى مِنْهُمَا فَمَرَّتَا عَلَى سُلَيْمَانَ فَقَالَ كَيْفَ أَمْرُكُمَا فَقَصَّتَا عَلَيْهِ فَقَالَ ائْتُونِي بِالسِّكِّينِ أَشُقُّ الْغُلَامَ بَيْنَهُمَا فَقَالَتْ الصُّغْرَى أَتَشُقُّهُ قَالَ نَعَمْ فَقَالَتْ لَا تَفْعَلْ حَظِّي مِنْهُ لَهَا قَالَ هُوَ ابْنُكِ فَقَضَى بِهِ لَهَا
Al à contât [Ar Rabi’ bin Suleiman] che al à dit; al à dit [Syu’ab bin Al Laits] che al à dit; al à contât a nô [Al Laits] di [Ibn ‘Ajlan] di [Abu Az Zinad] di [Al A’raj] di [Abu Hurairah] dal Rasulullah Sallam, che al à dit: ‘Doi feminis a son vignudis fûr puartant i lôr fîs, daspò un lup al à cjapât il frut di une di lôr. Dopo a si son lamentâts dal Profete Dawud ‘Alaihis Salam pe lôr dispute sui fîs che a restavin. E il Profete Dawud al decidè che il frut al apartignive a une femine plui vecje. I doi di lôr a passarin daspò il Profete Sulaiman, il Profete Sulaiman al domandà: ‘Cuâl al è il to probleme?’. Infin i doi a lu contarin dal probleme, il profete Sulaiman al disè alore; “Dâmi un cuvîl, o pues dividilu par ducj i doi di voi”. Cussì la femine plui zovine e disè; “Tu la dividirâs!” Il profete Solomon al rispuindè: ‘Al è just’. La femine e disè di gnûf: ‘No fâlu, o darò la mê part’. Il profete Salomon al disè alore; ‘Il frut al è il to’. Duncje il profete Sulaiman al decidè che il frut al apartignive a une femine plui zovine’.
Hadith
Imam Nasa'i : 5309
أَخْبَرَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْكِينُ بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَرَجَتْ امْرَأَتَانِ مَعَهُمَا وَلَدَاهُمَا فَأَخَذَ الذِّئْبُ أَحَدَهُمَا فَاخْتَصَمَتَا فِي الْوَلَدِ إِلَى دَاوُدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَضَى بِهِ لِلْكُبْرَى مِنْهُمَا فَمَرَّتَا عَلَى سُلَيْمَانَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ كَيْفَ قَضَى بَيْنَكُمَا قَالَتْ قَضَى بِهِ لِلْكُبْرَى قَالَ سُلَيْمَانُ أَقْطَعُهُ بِنِصْفَيْنِ لِهَذِهِ نِصْفٌ وَلِهَذِهِ نِصْفٌ قَالَتْ الْكُبْرَى نَعَمْ اقْطَعُوهُ فَقَالَتْ الصُّغْرَى لَا تَقْطَعْهُ هُوَ وَلَدُهَا فَقَضَى بِهِ لِلَّتِي أَبَتْ أَنْ يَقْطَعَهُ
Dopo vê nuie di comunicâ [Al Mughirah bin Abdurrahman] al disè; al à dit [Miskin bin Bukair] che al à dit; al à contât [Syu’aib bin Abu Hamzah] di [Abu Az Zinad] di [Al A’raj] di [Abu Hurairah] dal Profete, al à dit: ‘Doi feminis a son vignudis fûr puartant i lôr fîs, daspò un luf al cjapà il fî di un dai doi. Duncje i doi a si son lamentâts dal Profete Dawud ‘Alaihis Salam dai cent fîs che a restavin. Dopo il Profete Dawud al decidè che il frut al apartignive a une femine plui vecje. Dopo a son rivâts al Profete Sulaiman, lui al domandà, ‘come che il Profete Dawud al à dât un verdict par te?’. La femine plui zovine e disè; “Al à dât il verdict che il frut al apartignive a une femine plui vecje”. Il profete Salomon al diseve; “O la dividirò in dôs parts, par cheste metât e par cheste metât”. La femine plui vecje e disè; “Sì, par plasê taiâ”. Intant che i zovins a disevin; ‘No taiâlu, lassâ che il frut al sedi so’. Duncje Salomon al decidè che il frut al apartignive ae femine che e si refudà di taiâlu.’
Hadith
Imam Nasa'i : 5310
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ ح وَأَنْبَأَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَبَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ إِلَى بَنِي جَذِيمَةَ فَدَعَاهُمْ إِلَى الْإِسْلَامِ فَلَمْ يُحْسِنُوا أَنْ يَقُولُوا أَسْلَمْنَا فَجَعَلُوا يَقُولُونَ صَبَأْنَا وَجَعَلَ خَالِدٌ قَتْلًا وَأَسْرًا قَالَ فَدَفَعَ إِلَى كُلِّ رَجُلٍ أَسِيرَهُ حَتَّى إِذَا أَصْبَحَ يَوْمُنَا أَمَرَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ أَنْ يَقْتُلَ كُلُّ رَجُلٍ مِنَّا أَسِيرَهُ قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَا أَقْتُلُ أَسِيرِي وَلَا يَقْتُلُ أَحَدٌ وَقَالَ بِشْرٌ مِنْ أَصْحَابِي أَسِيرَهُ قَالَ فَقَدِمْنَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذُكِرَ لَهُ صُنْعُ خَالِدٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِمَّا صَنَعَ خَالِدٌ قَالَ زَكَرِيَّا فِي حَدِيثِهِ فَذُكِرَ وَفِي حَدِيثِ بِشْرٍ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِمَّا صَنَعَ خَالِدٌ مَرَّتَيْنِ
Dopo vênus informât [Zacaria bin Yahya] al disè; al à contât [Abdul A’la bin Hamad] che al à dit; al à contât [Bisyr bin As Sari] che al à dit; al à contât [Abdullah Ibnul Mubarak] di [Ma’mar]. -intune altre narazion si dîs- al à ripuartât a nô [Ahmad bin Ali bin Said] al à dit; al à dit [Yahya bin Ma’in] che al à dit; al à contât [Hisyam bin Yusuf] e [Abdurrazaq] di [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Salim] di [so pari] al à dit; “Il profete al à mandât Khalid bin Walid ai fruts Jadzimah, al à domandât di convertîsi al Islam, ma a no si son compuartâts ben disint ‘o si jerin convertîts al Islam’, e invezit a àn dit ‘o vin cambiât religjon’. Duncje chest al è ce che al rint Khalid assassin e tratîf. Ibn Omar al disè; ‘Khalid al lassà a ognidune des trupis di curâ i lôr presonîrs, fin che une matine Khalid Ibnul Walid al ordenà a ognidun di nô di copâ i siei presonîrs’. Ibn Omar al disè; — O ai dit; ‘Par Allah, no copararò il me presonîr, e nissun, al disè Bisyr, ‘dai miei compagns al coparà il so presonîr’. Ibn Omar al disè; “O vin vignût a viodi il Profete, e ce che Khalid al veve fat al fo contât, cussì il Profete al alçà la man e al disè: “O Allah, o mi disassoci des azions fatis di Khalid”. Zakariya al menzonà tal so hadith, ‘Dopo al fo menzonât’. Intant tal hadith Bisyr al è dit: ‘Al à dit: ‘O Allah, o someti a Te ce che al à fat Khalid. Lui al lu disè dôs voltis’.
Hadith
Imam Nasa'i : 5311
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ قَالَكَتَبَ أَبِي وَكَتَبْتُ لَهُ إِلَى عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ وَهُوَ قَاضِي سِجِسْتَانَ أَنْ لَا تَحْكُمَ بَيْنَ اثْنَيْنِ وَأَنْتَ غَضْبَانُ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَحْكُمْ أَحَدٌ بَيْنَ اثْنَيْنِ وَهُوَ غَضْبَانُ
Dopo vê ripuartât a nô [Qutaibah] al disè; al à contât [Abu Awanah] di [Abdul Malik bin Umair] di [‘Abdurrahman bin Abu Bukair] al à dit; ’ [Mi pari] al scrivè une letare -e jo o la scrivè par lui- a Ubaidullah bin Abu Bakrah, un judizi dal Sijistan. I contignûts a son; no decidi tra dôs personis intant che tu sês rabiôs, di fat o ai sintût dî il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: ‘No lassâ che nissun al decidi tra dôs personis intant che al è rabiôs’.
Hadith
Imam Nasa'i : 5312
أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ عَنْ ابْنِ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ وَاللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ عَنْ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِأَنَّهُ خَاصَمَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ كَانَا يَسْقِيَانِ بِهِ كِلَاهُمَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ عَلَيْهِ فَأَبَى عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ فَاسْتَوْفَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ ذَلِكَ أَشَارَ عَلَى الزُّبَيْرِ بِرَأْيٍ فِيهِ السَّعَةُ لَهُ وَلِلْأَنْصَارِيِّ فَلَمَّا أَحْفَظَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَنْصَارِيُّ اسْتَوْفَى لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِقَالَ الزُّبَيْرُ لَا أَحْسَبُ هَذِهِ الْآيَةَ أُنْزِلَتْ إِلَّا فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ }وَأَحَدُهُمَا يَزِيدُ عَلَى صَاحِبِهِ فِي الْقِصَّةِ
Dopo vê ripuartât a nô [Yunus ben Abdul A’la] e [Al Harith ben Miskin] di [Ibn Wahb] al à dit; al à ripuartât a me [Yunus bin Yazid] e [Al Laits bin Sa’d] di [Ibn Shihab] che [‘Urwah ibn Az Zubair] i à dit, che [Abdullah bin Az Zubair] i à contât, che [Az Zubair bin Az Zubair] al veve une volte une dispute cuntun om che al veve partecipât a un Raul. Salut par il solit numar di primevere. a lu doprin par bagnâ i lôr zardins di dats. L’om Ansar al disè; ‘Lassâ corsi la aghe’. Ma Az Zubair al refudà. Il Rasulullah al disè alore a Az Zubair: “O Zubair, bagnâ il to zardin. Dopo di chel, dâlu al to vicin’. I Ansar a si inrabiarin e a disèrin; “O Messazîr di Allah, al è parcè che al è il fi di to oncul?” Alore la muse dal Rasulullah Sallam e deventà rosse, al disè alore: ‘O Zubair, bagnâ il to zardin. Dopo di chel, tignî la aghe fin che e torne par tiere. Po dopo, il Rasulullah al à compuartât i dirits di Zubair. Ancjemò prin di chel, il Rasulullah Sallam al à fat segnâl a Zubair di jessi flessibil sedi par lui sedi pal om Ansar. Cuant che l’om ansar al jere inrabiât cul Rasulullah, al à dome compuartât i dirits di Zubair inte sô decision. Az Zubair al disè; “No ai nissune opinion fûr che che chest verset al è vignût fûr nome in relazion cun chel câs: ‘Duncje par il to Signôr, lôr - in sostance - a no crodin fintant che a no ti fasin deventâ il judizi de cuistion che a disputin’. QS Un Nisa`; 65
Hadith
Imam Nasa'i : 5313
أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ أَنْبَأَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ تَقَاضَى ابْنَ أَبِي حَدْرَدٍ دَيْنًا كَانَ عَلَيْهِ فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا حَتَّى سَمِعَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي بَيْتِهِ فَخَرَجَ إِلَيْهِمَا فَكَشَفَ سِتْرَ حُجْرَتِهِ فَنَادَى يَا كَعْبُ قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ضَعْ مِنْ دَيْنِكَ هَذَا وَأَوْمَأَ إِلَى الشَّطْرِ قَالَ قَدْ فَعَلْتُ قَالَ قُمْ فَاقْضِهِ
Dopo vênus informât [Abu Dawud] al disè; al à contât [Osman bin Omar] che al à dit; al à contât [Yunus] di [Az Zuhri] di [Abdullah bin Ka’b] di [sô pari] che une volte al veve domandât il paiament di un debit di Ibn Abu Hadrad, lis vôs di ducj i doi a si jeva sù fin che il Rasulullah Sallam al à sintût di dentri de cjase. Al vignì fûr a cjatâju doi e al vierzè la stofe che e cuvierzeve la sô cjamare, al esclamà: ‘O Ka’b!’. Ka’b al rispuindè: ‘O compli la tô clamade, o Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam’. Al disè: ‘Libarâsi di cualchidun dai to debits’. Al fasè mieç segn. Ka’b al rispuindè: ‘O lu ai fat’. Al disè -a Ibn Abu Hardad-: 'Alçâsi e paiâ'.
Hadith
Imam Nasa'i : 5314
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُبَشِّرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَزِينٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنْ أَبِي بِشْرٍ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ شُرَحْبِيلَ قَالَقَدِمْتُ مَعَ عُمُومَتِي الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ حَائِطًا مِنْ حِيطَانِهَا فَفَرَكْتُ مِنْ سُنْبُلِهِ فَجَاءَ صَاحِبُ الْحَائِطِ فَأَخَذَ كِسَائِي وَضَرَبَنِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْتَعْدِي عَلَيْهِ فَأَرْسَلَ إِلَى الرَّجُلِ فَجَاءُوا بِهِ فَقَالَ مَا حَمَلَكَ عَلَى هَذَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ دَخَلَ حَائِطِي فَأَخَذَ مِنْ سُنْبُلِهِ فَفَرَكَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا عَلَّمْتَهُ إِذْ كَانَ جَاهِلًا وَلَا أَطْعَمْتَهُ إِذْ كَانَ جَائِعًا ارْدُدْ عَلَيْهِ كِسَاءَهُ وَأَمَرَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَسْقٍ أَوْ نِصْفِ وَسْقٍ
Dopo vênus informât [Al Husain ben Mansur ben Ja’far] al à dit; al à dit [Mubasisyir bin Abdullah bin Razin] che al à dit; al à contât [Sufyan ben Husain] di [Abu Bisyr Ja’far ben Iyas] di [Abbad ben Sirahbil] al à dit; ‘Jo e lis gnovis o rivàrin a Medine, daspò o jentrà intun dai zardins di li e o scuindè i rams - par che il frut al colàs -. Dopo al vignì il paron, al cjapà i miei vistîts e al mi colpè. Cussì o rivài a domandâ la sô protezion, fin che al mandà un messazîr a cjatâ l’om che al veve il zardin. Nol fo tant timp dopo, il messazîr al tornà e al puartà il paron dal zardin denant dal Profete. Al domandà: ‘Cje che ti à fat fâ cheste azion?’ l’om al rispuindè; “O Messazîr di Allah, chê persone e je vignude tal mê zardin, e à cjapât un ram e lu à scuindût!” Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Parcè no lu vevis dit cuant che al jere stupid - no lu saveve-, e parcè no lu vevis dât di mangjâ cuant che al veve fam. Tornâ a dâi i siei vistîts! Il Rasulullah al ordenà al paron dal zardin di dâmi un wasaq o la metât di chel.
Hadith
Imam Nasa'i : 5315
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُأَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَقَالَ الْآخَرُ وَهُوَ أَفْقَهُهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي فِي أَنْ أَتَكَلَّمَ قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّمَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ إِلَيْكَ وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا وَأَمَرَ أُنَيْسًا أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الْآخَرِ فَإِنْ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا
Al à comunicât [Mohammed bin Salama] che al à dit; al à ripuartât a nô [‘Abdurrahman Ibnul Qasim] di [Malik] di [Ibn Shihab] di [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah] di [Abu Hurairah] e [Zaid bin Khalid Al Juhani] ducj i doi a àn ripuartât a lui, che doi oms che a vevin une dispute a si son lamentâts di Rasullah. Un dai doi al disè; ‘Judicâ jenfri di nô doi secont il Libri di Allah,’ al disè un altri – e chest al jere il plui piôs di lôr doi –, ‘Al è just, o Messazîr di Allah. Ma permetimi di fevelâ, al disè l’om; ‘Di fat, il me fi al jere un lavoradôr che al lavorave par chest om, daspò il me fi al à cometût adulteri cun la sô femine. La int mi diseve che la punizion par me fi e jere la lapidazion. Duncje o lu ai riscatât cun cent cjavris e une mê sclave. Dopo di chel o ai domandât ai esperts, a mi àn dit che la punizion par me fi e jere cent sburts e esili par un an. Intant, la sô femine e fo condanade a lapidâ. Alore il Rasulullah al disè: ‘Par Chel che inte sô man e je la mê anime, o vi punirai pardabon cul Libri di Allah. Lis cjavris e i sclâfs a vegnin tornâts a te’. Po dopo al frustà so fi cent voltis e lu esilà par un an. Po dopo al ordenà a Unais di puartâ la femine: ‘Se jê e confesse alore lapidâle’. La femine e confessà e e fo lapidade.
Hadith
Imam Nasa'i : 5316
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَشِبْلٍ قَالُواكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ إِلَّا مَا قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَامَ خَصْمُهُ وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ فَقَالَ صَدَقَ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ قَالَ قُلْ قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ وَكَأَنَّهُ أُخْبِرَ أَنَّ عَلَى ابْنِهِ الرَّجْمَ فَافْتَدَى مِنْهُ ثُمَّ سَأَلْتُ رِجَالًا مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَمَّا الْمِائَةُ شَاةٍ وَالْخَادِمُ فَرَدٌّ عَلَيْكَ وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ اغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنْ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا
Dopo vê ripuartât a nô [Qutaibah] al disè; al à contât [Sufyan] di [Az Zuhri] di [Ubaidullah bin Abdullah] di [Abu Hurairah] e [Zaid bin Khalid] e [Syibl] a disevin; “Cuant che o jerin dongje dal Profete sallallaahu alaihi wasallam, un om si alçà viers di lui e al disè: “O jure a Allah su la mê Majestat, fûr che se tu nus judichis ducj i doi secont il Libri di Allah!” alore l’om che al jere il so nemì si alçà e al disè - e al jere il plui eloquent dai doi, ‘Sì, judicâ tra di nô secont il Libri di Allah’. Lui al disè: ‘Dis’. L’om al disè; ‘Invezit, il me fi al jere un lavoradôr che al lavorave par chest om, daspò il me fi al à adulteriât cun la sô femine, e o lu ai riscattât cun cent cjavris e un sclâf. -come se i vessin dât la notizie che il cjastì par so fi al jere di lapidâ fin che nol lu riscattà- Dopo o ai domandât a un om di un esperts di sience, a mi àn dit che il cjastì par me fi al jere stât frustât cent voltis e esilât par un an. Il Rasulullah al disè al om: “Par Chel che e je la mê anime in man, o ti punirai pardabon secont il Libri di Allah ‘azza wajalla. Par ce che al rivuarde lis cent cjavris e un sclâf, a saran tornâts a te. E il to fi al sarà frustât cent voltis e esilât par un an. O Unais, doman cjate la femine di chest om, se e confesse alore lapidale’. La dì dopo al le a viodi la femine, e jê e confessà e Unais la lapidà.
Hadith
Imam Nasa'i : 5317
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ الْكَرْمَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِامْرَأَةٍ قَدْ زَنَتْ فَقَالَ مِمَّنْ قَالَتْ مِنْ الْمُقْعَدِ الَّذِي فِي حَائِطِ سَعْدٍ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَأُتِيَ بِهِ مَحْمُولًا فَوُضِعَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاعْتَرَفَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِثْكَالٍ فَضَرَبَهُ وَرَحِمَهُ لِزَمَانَتِهِ وَخَفَّفَ عَنْهُ
Dopo vê ripuartât a nô [Al Hasan bin Ahmad Al Karmani] al à dit; al à contât [Abu Ar Rabi’] che al à dit; al à dit [Hammad] che al à dit; al à contât [Yahya] di [Abu Umama ben Sahl ben Hunaif] al à dit; “Une volte confrontât di une femine che e veve cometût adulteri cul Profete, al domandà: “Cu cui?” La femine e rispuindè: ‘Cuntun om paralizât tal zardin di Sa’d’. Al mandà un messazîr a cjatâ l’om, cussì l’om al fo presentât intant che lu puartave, e al confessà lis sôs azions. Il Rasulullah al domandà di cjapâ il sfueut di datis cun fruts danâts, daspò al lu colpè. Dut câs, al si displaseve de sô paralisi cussì la sô condane e fo ridote.
Hadith
Imam Nasa'i : 5318
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ يَقُولُوَقَعَ بَيْنَ حَيَّيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ كَلَامٌ حَتَّى تَرَامَوْا بِالْحِجَارَةِ فَذَهَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَأَذَّنَ بِلَالٌ وَانْتُظِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاحْتُبِسَ فَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَلَمَّا رَآهُ النَّاسُ صَفَّحُوا وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَا يَلْتَفِتُ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا سَمِعَ تَصْفِيحَهُمْ الْتَفَتَ فَإِذَا هُوَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ أَنْ يَتَأَخَّرَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ أَنْ اثْبُتْ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَعْنِي يَدَيْهِ ثُمَّ نَكَصَ الْقَهْقَرَى وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ قَالَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ قَالَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيَرَى ابْنَ أَبِي قُحَافَةَ بَيْنَ يَدَيْ نَبِيِّهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ مَا لَكُمْ إِذَا نَابَكُمْ شَيْءٌ فِي صَلَاتِكُمْ صَفَّحْتُمْ إِنَّ ذَلِكَ لِلنِّسَاءِ مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ
Dopo vênus informât [Mohammed bin Mansur] al disè; al à contât [Sufyan] che al à dit; al à dit [Abu Hazim] che al à dit; O ai sintût [Sahl bin Sa’d As Saidi] dî; “Une volte e jere une discussion jenfri doi grups di Ansar e a si butavin crets un cuintri chel altri. Il Profete al le cussì a riconciliâju. Cuant che al rivà il timp de preiere, Bilal al fasè la clamade ae preiere, cuant che il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al jere stât spietât cun bogns volis ma nol vignì parcè che al jere in ritart - intant di un event di pâs -. Bilal al disè l’iqamah intant che Abu Bakar al vignì indenant. Dopo di chel al rivà il Profete e Abu Bakr al jere ancjemò daûr a vuidâ lis preieris. Cuant che la int e viodè la sô presince, e formà une linie intant che Abu Bakr al restà inte sô condizion e nol voltà indaûr. In ogni câs, cuant che Abu Bakr al sintû il sun dal tashfih - la int che e batiave lis mans, al voltà indaûr, e al vignì fûr che il Rasulullah al jere rivât. Al voleve ritirâsi indaûr ma il Messazîr di Allah lu fasè sintî di restâ indenant. Abu Bakar Radliallahu Anhu al alçà la man e si ritirà a planc. Duncje il Rasulullah al vignì indenant par vuidâ la preiere. Daspò che il Rasulullah al veve finît di preâ, al disè: “Cje che ti impedìs di restâ indenant?” Abu Bakr al rispuindè; “Al è pussibil che Allah al viodi Abu Quhafah intant che al è il So Profete dongje di lui!” Al si voltà po dopo ae int e al disè: ‘Parcè si bati lis mans cuant che al sucêt alc intant de preiere? Di fat, dâ lis batudis al è pes feminis, cussì cui che al sucêt alc vie pe sô preiere al à di dî "Subhanallah".
Hadith
Imam Nasa'i : 5319
أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ اللَّيْثِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍأَنَّهُ كَانَ لَهُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حَدْرَدٍ الْأَسْلَمِيِّ يَعْنِي دَيْنًا فَلَقِيَهُ فَلَزِمَهُ فَتَكَلَّمَا حَتَّى ارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ فَمَرَّ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا كَعْبُ فَأَشَارَ بِيَدِهِ كَأَنَّهُ يَقُولُ النِّصْفَ فَأَخَذَ نِصْفًا مِمَّا عَلَيْهِ وَتَرَكَ نِصْفًا
Dopo vênus informât [Ar Rabi’ bin Sulaiman] al disè; al à contât [Syu’aib bin Al Laits] di [sô pari] di [Ja’far bin Rabi’ah] di [‘Abdurrahman Al A’raj] di [Abdullah bin Ka’b bin Malik Al Ansari] di [Ka’b bin Malik] che une volte al veve une responsabilitât che Abdullah bin Al-Abdullah al veve di paiâ a Abu Hadramid. Ka’b bin Malik al lu cjatà daspò e al domandà il paiament, i doi a fevelarin fin che la lôr vôs e si alçà. Po dopo, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al passà dongje di ducj i doi e al disè: ‘O Ka’b, al fasè segns cu la sô man, come se al ves di dî: ‘Metât’. Ka'b al lassà fûr la metât e al domandà il paiament de altre metât.
Hadith
Imam Nasa'i : 5320
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَوْفٍ قَالَ حَدَّثَنِي حَمْزَةُ أَبُو عُمَرَ الْعَائِذِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ عَنْ وَائِلٍ قَالَشَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَاءَ بِالْقَاتِلِ يَقُودُهُ وَلِيُّ الْمَقْتُولِ فِي نِسْعَةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِوَلِيِّ الْمَقْتُولِ أَتَعْفُو قَالَ لَا قَالَ فَتَأْخُذُ الدِّيَةَ قَالَ لَا قَالَ فَتَقْتُلُهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ بِهِ فَلَمَّا ذَهَبَ فَوَلَّى مِنْ عِنْدِهِ دَعَاهُ فَقَالَ أَتَعْفُو قَالَ لَا قَالَ فَتَأْخُذُ الدِّيَةَ قَالَ لَا قَالَ فَتَقْتُلُهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ بِهِ فَلَمَّا ذَهَبَ فَوَلَّى مِنْ عِنْدِهِ دَعَاهُ فَقَالَ أَتَعْفُو قَالَ لَا قَالَ فَتَأْخُذُ الدِّيَةَ قَالَ لَا قَالَ فَتَقْتُلُهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ أَمَا إِنَّكَ إِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ يَبُوءُ بِإِثْمِهِ وَإِثْمِ صَاحِبِكَ فَعَفَا عَنْهُ وَتَرَكَهُ فَأَنَا رَأَيْتُهُ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ
Dopo vênus informât [Mohammed bin Basyar] al disè; al à contât [Yahya bin Said] di [‘Auf] al à dit; al à dit [Hamzah Abu Umar Al ‘Aidzi] che al à dit; al à contât [Alqamah bin Wa’il] di [Wa’il] al à dit; “O ai viodût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vignî dongje di un assassin che al jere vuidât de famee dal om assassinât intant che al jere leât. Il Rasulullah al domandà al tutelâr de vitime: “Lu perdonarès?” al rispuindè; 'No'. Al domandà di gnûf: ‘Tu âs di domandâ un riscat?’. al rispuindè: ‘No’. Al domandà: ‘O vadis a copâlu?’. al rispuindè; 'Sì'. Al disè: ‘Va a cjapâlu’. Cuant che il tutelâr de vitime al veve lassât il so flanc, lu clamà di gnûf. Al domandà po dopo: ‘Lu perdonarès?’. al rispuindè: ‘No’. Al domandà di gnûf: ‘Tu âs di domandâ un riscat?’. al rispuindè: ‘No’. Al domandà: ‘O vadis a copâlu?’. al rispuindè: ‘Sì’. Al disè: ‘Va a cjapâlu’. Cuant che il tutelâr de vitime al veve lassât il so flanc, lu clamà di gnûf. Al domandà po dopo: ‘Lu perdonarès?’. al rispuindè: ‘No’. Al domandà di gnûf: ‘Tu âs di domandâ un riscat?’. al rispuindè: ‘No’. Al domandà: ‘O vadis a copâlu?’. al rispuindè: ‘Sì’. Al disè: ‘Va a cjapâlu’. Duncje al è cuant che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Se tu lu perdonas, alore al varà di lâ vie puartant i siei pecjâts e i pecjâts dai tois amiis’. L’om al perdonà infin l’assassin e lu lassà lâ. E invezit, o lu viodevi distacâ lis cuardis che lu leavevin’.
