Imam Nasa'i (الامام النسائي) - 5662 Hadith
Hadith
Imam Nasa'i : 4621
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّكُمْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ أَوْ نَخْلٌ فَلَا يَبِعْهَا حَتَّى يَعْرِضَهَا عَلَى شَرِيكِهِ
A nus è stât ripuartât che [Qutaibah] al à contât [Sufyan] di [Abu Az Zubair] di [Jabir] che il Profete al à dit: ‘Cui che di voi al à tiere o palmis di dats, no lu vendi fintant che nol lu ufrîs ai siei aleâts’.
Hadith
Imam Nasa'i : 4622
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالشُّفْعَةِ فِي كُلِّ شَرِكَةٍ لَمْ تُقْسَمْ رَبْعَةٍ وَحَائِطٍ لَا يَحِلُّ لَهُ أَنْ يَبِيعَهُ حَتَّى يُؤْذِنَ شَرِيكَهُ فَإِنْ شَاءَ أَخَذَ وَإِنْ شَاءَ تَرَكَ وَإِنْ بَاعَ وَلَمْ يُؤْذِنْهُ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ
Al à ripuartât a nô [Mohammed bin Al ‘Ala`] al à ripuartât a nô [Ibn Idris] di [Ibn Juraij] di [Abu Az Zubair] di [Jabir], al à dit; Il Rasulullah al decidè cul dirit di syuf’ah su ogni union individude, cjase e zardin. A nol è halal par lui vendilu fintant che a nol dîs al so compagn che se al vûl, al lu cjaparà e se al vûl, al lu lassarà, e se al lu vend cence il consens dal so compagn, alore il so compagn al à plui dirits su di lui'.
Hadith
Imam Nasa'i : 4623
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجَارُ أَحَقُّ بِسَقَبِهِ
Al à dit [Ali ben Hujr] al à dit [Sufyan] di [Ibrahim ben Maisarah] di [Amru ben Asy Sharid] di [Abu Rafi’], al à dit; “Il Profete al à dit: ‘I vicins a àn plui dirits su ce che al è dongje di cjase lôr’.
Hadith
Imam Nasa'i : 4624
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرْضِي لَيْسَ لِأَحَدٍ فِيهَا شَرِكَةٌ وَلَا قِسْمَةٌ إِلَّا الْجُوَارَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجَارُ أَحَقُّ بِسَقَبِهِ
Al à contât [Ishaq bin Ibrahim] al à contât [‘Isa bin Yunus] al à contât [Husain Al Mu’allim] di [Amru bin Syu’aib] di [Amru bin Asy Sharid] di [so pari] che cualchidun al à dit; “O Messazîr di Allah, nissun al à une part de proprietât de mê tiere e nissun al cjape une part fûr che nome i vicins”. Dopo il Rasulullah al à dit: “Un vicin al à plui dirits su ce che al è dongje di lui”.
Hadith
Imam Nasa'i : 4625
أَخْبَرَنَا هِلَالُ بْنُ بِشْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الشُّفْعَةُ فِي كُلِّ مَالٍ لَمْ يُقْسَمْ فَإِذَا وَقَعَتْ الْحُدُودُ وَعُرِفَتْ الطُّرُقُ فَلَا شُفْعَةَ
Al è stât ripuartât a nô [Hilal bin Bisyr] che al à dit [Shafwan bin 'Isa] di [Ma'mar] di [Az Zuhri] di [Abu Salamah] che Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: 'Il dirit di comprâ prin al esist in ogni proprietât che no je stade no je dividude il dirit di cognossût i confins a son prin’.
Hadith
Imam Nasa'i : 4626
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رِزْمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى عَنْ حُسَيْنٍ وَهُوَ ابْنُ وَاقِدٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالشُّفْعَةِ وَالْجِوَارِ
Al à dit [Mohammed bin Abdul Aziz bin Abu Rizmah] al à dit [Al Fadhl bin Musa] di [Husain vâl a dî Ibn Waqid] di [Abu Az Zubair] di [Jabir], al à dit; “Il Messazîr di Allah al à decidût il dirit di comprâ prin e i dirits dai vicins”.
Hadith
Imam Nasa'i : 4627
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ قَالَ حَدَّثَنَا قَطَنٌ أَبُو الْهَيْثَمِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو يَزِيدَ الْمَدَنِيُّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَأَوَّلُ قَسَامَةٍ كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ كَانَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ اسْتَأْجَرَ رَجُلًا مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ فَخِذِ أَحَدِهِمْ قَالَ فَانْطَلَقَ مَعَهُ فِي إِبِلِهِ فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ قَدْ انْقَطَعَتْ عُرْوَةُ جُوَالِقِهِ فَقَالَ أَغِثْنِي بِعِقَالٍ أَشُدُّ بِهِ عُرْوَةَ جُوَالِقِي لَا تَنْفِرُ الْإِبِلُ فَأَعْطَاهُ عِقَالًا يَشُدُّ بِهِ عُرْوَةَ جُوَالِقِهِ فَلَمَّا نَزَلُوا وَعُقِلَتْ الْإِبِلُ إِلَّا بَعِيرًا وَاحِدًا فَقَالَ الَّذِي اسْتَأْجَرَهُ مَا شَأْنُ هَذَا الْبَعِيرِ لَمْ يُعْقَلْ مِنْ بَيْنِ الْإِبِلِ قَالَ لَيْسَ لَهُ عِقَالٌ قَالَ فَأَيْنَ عِقَالُهُ قَالَ مَرَّ بِي رَجُلٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ قَدْ انْقَطَعَتْ عُرْوَةُ جُوَالِقِهِ فَاسْتَغَاثَنِي فَقَالَ أَغِثْنِي بِعِقَالٍ أَشُدُّ بِهِ عُرْوَةَ جُوَالِقِي لَا تَنْفِرُ الْإِبِلُ فَأَعْطَيْتُهُ عِقَالًا فَحَذَفَهُ بِعَصًا كَانَ فِيهَا أَجَلُهُ فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ أَتَشْهَدُ الْمَوْسِمَ قَالَ مَا أَشْهَدُ وَرُبَّمَا شَهِدْتُ قَالَ هَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي رِسَالَةً مَرَّةً مِنْ الدَّهْرِ قَالَ نَعَمْ قَالَ إِذَا شَهِدْتَ الْمَوْسِمَ فَنَادِ يَا آلَ قُرَيْشٍ فَإِذَا أَجَابُوكَ فَنَادِ يَا آلَ هَاشِمٍ فَإِذَا أَجَابُوكَ فَسَلْ عَنْ أَبِي طَالِبٍ فَأَخْبِرْهُ أَنَّ فُلَانًا قَتَلَنِي فِي عِقَالٍ وَمَاتَ الْمُسْتَأْجَرُ فَلَمَّا قَدِمَ الَّذِي اسْتَأْجَرَهُ أَتَاهُ أَبُو طَالِبٍ فَقَالَ مَا فَعَلَ صَاحِبُنَا قَالَ مَرِضَ فَأَحْسَنْتُ الْقِيَامَ عَلَيْهِ ثُمَّ مَاتَ فَنَزَلْتُ فَدَفَنْتُهُ فَقَالَ كَانَ ذَا أَهْلَ ذَاكَ مِنْكَ فَمَكُثَ حِينًا ثُمَّ إِنَّ الرَّجُلَ الْيَمَانِيَّ الَّذِي كَانَ أَوْصَى إِلَيْهِ أَنْ يُبَلِّغَ عَنْهُ وَافَى الْمَوْسِمَ قَالَ يَا آلَ قُرَيْشٍ قَالُوا هَذِهِ قُرَيْشٌ قَالَ يَا آلَ بَنِي هَاشِمٍ قَالُوا هَذِهِ بَنُو هَاشِمٍ قَالَ أَيْنَ أَبُو طَالِبٍ قَالَ هَذَا أَبُو طَالِبٍ قَالَ أَمَرَنِي فُلَانٌ أَنْ أُبَلِّغَكَ رِسَالَةً أَنَّ فُلَانًا قَتَلَهُ فِي عِقَالٍ فَأَتَاهُ أَبُو طَالِبٍ فَقَالَ اخْتَرْ مِنَّا إِحْدَى ثَلَاثٍ إِنْ شِئْتَ أَنْ تُؤَدِّيَ مِائَةً مِنْ الْإِبِلِ فَإِنَّكَ قَتَلْتَ صَاحِبَنَا خَطَأً وَإِنْ شِئْتَ يَحْلِفْ خَمْسُونَ مِنْ قَوْمِكَ أَنَّكَ لَمْ تَقْتُلْهُ فَإِنْ أَبَيْتَ قَتَلْنَاكَ بِهِ فَأَتَى قَوْمَهُ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُمْ فَقَالُوا نَحْلِفُ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ كَانَتْ تَحْتَ رَجُلٍ مِنْهُمْ قَدْ وَلَدَتْ لَهُ فَقَالَتْ يَا أَبَا طَالِبٍ أُحِبُّ أَنْ تُجِيزَ ابْنِي هَذَا بِرَجُلٍ مِنْ الْخَمْسِينَ وَلَا تُصْبِرْ يَمِينَهُ فَفَعَلَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَقَالَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَرَدْتَ خَمْسِينَ رَجُلًا أَنْ يَحْلِفُوا مَكَانَ مِائَةٍ مِنْ الْإِبِلِ يُصِيبُ كُلَّ رَجُلٍ بَعِيرَانِ فَهَذَانِ بَعِيرَانِ فَاقْبَلْهُمَا عَنِّي وَلَا تُصْبِرْ يَمِينِي حَيْثُ تُصْبَرُ الْأَيْمَانُ فَقَبِلَهُمَا وَجَاءَ ثَمَانِيَةٌ وَأَرْبَعُونَ رَجُلًا حَلَفُوا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا حَالَ الْحَوْلُ وَمِنْ الثَّمَانِيَةِ وَالْأَرْبَعِينَ عَيْنٌ تَطْرِفُ
Al à dit [Mohammed bin Yahya] al à dit [Abu Ma’mar] al à dit [Abdul Warits] al à dit [Qathan Abu Al Haitsam] al à dit [Abu Yazid Al Madani] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas], al à dit; 'Qosamah - cincuante personis che a zuravin di eliminâ l’acusazion di omicidi - che e fo fate pe prime volte in timp di Jahiliyah e jere cuintri une persone dal Bani Hashim che e doprave un Quraish di une des lôr tribûs. Ibn Abbas al disè; ‘Dopo al le cun lui a cjaval dal so camêl, alore al passà un om dal Banu Hashim che al veve la mantie di un vâs di cuâl rot, al disè; ‘Judâmi cuntune cuarde par podê leâ la manigje de mê nâf, il camêl nol scaparà’. Dopo al i dâ une cuarde par leâ la mantie dal so vâs, cuant che a si fermarin e i camêi a jerin leâts fûr di un, al disè il so paron; “Cje al è mâl cun chest camêl, parcè nol è leât come chei altris camêi?” Il lavoradôr al rispuindè; “Lui a nol à une corde”. Il datôr di lavôr al disè; — Dulà che a son lis cingjhis? Il lavoradôr al rispuindè; ‘Une persone di Banu Hashim che e veve la mantie dal vas rote e passà denant di me. Al mi domandà jutori e al disè judami cuntune cuarde par che o lei la mantie dal me vâs, il camêl nol scaparà, cussì o lu ai dât. Dopo il paron al lu colpè cul bastun che al puartave che al fo la cause de sô muart. Dopo al rivà un resident yemeni, al disè il lavoradôr; “A sês mai lât a Mausim -la stagjon dal pelegrinaç-?” Il popul yemeni al rispuindè; “No pues partecipâ o forsit o ai partecipât”. Al dîs; “Mi trasmetis un messaç dome cheste volte?” Al rispuindè; 'Sì'. Il lavoradôr al disè; “Se tu frecuentis il Mausim alore clame, ‘O int di Quraysh’, se a ti rispuindin alore clame, ‘O int di Banu Hashim’, se a ti rispuindin alore domande di Abu Talib e dîi che il Fulan al à copât me par vie di une cuarde’. Po dopo il lavoradôr al murìs. Cuant che al rivà il paron, Abu Talib lu cjatà e al disè; “Cje al è sucedût al nestri amì?” Lui al rispuindè: ‘Al jere malât e o lu ai curât, daspò al è muart cussì o mi soi fermât di cualchi bande e o lu ai sepolt’. Abu Talib al disè; ‘Al veve un lavôr par te, daspò si è fermât par un moment e daspò al è vignût un resident yemeni che al à dât un testament par trasmeti a Mausim. Al dîs; “O popul dai Quraysh!” A àn rispuindût; “O sin nô, i Quraysh”. “O int di Bani Hashim!” A àn rispuindût; “Eco nô, la int di Bani Hashim”. “Dulà che al è Abu Talib?” “Eco che al ven Abu Talib”. Al dîs; ‘Invezit Fulan al mi à dit di trasmeti il messaç che Fulan lu veve copât par vie de cuarde, daspò Abu Talib al à dit; ‘Sielzi une di trê robis, se tu âs bisugne alore tu paiis cent camêi, parcè che tu âs copât il nestri amì par tort, se tu âs bisugne alore cincuante personis de tô int a jurin che no lu copararâs, se tu sês reticent alore o ti coparìn’. Dopo al le al so popul e al contà, lôr a disevin; ‘O jurarìn’. Alore une femine di Bani Hashim che e jere stade la femine di un di lôr e e veve parturît il so frut e disè; “O Abu Talib, o vuei che tu cjapis dentri chest frut tra lis cincuante personis e no tigni cont dal so jurament.” Abu Talib al fasè cussì, daspò un om al vignì di lôr e al disè; ‘O Abu Talib, tu âs di fâ che cincuante personis a jurin di rimplaçâ cent camêi, cussì che ogni persone e sedi avuâl a doi camêi, eco doi camêi, cjapale di me e no cjapâ il me jurament come altris juraments’. Dopo Abu Talib al acetà ducj i doi. Alore a rivarin cuarante-vot oms, a jurarin. , al à dit Ibn Abbas; ‘Di Chel che e je intes sôs mans la mê anime, in mancul di un an dutis chestis cuarante-vot personis a son muartis’.
Hadith
Imam Nasa'i : 4628
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ وَيُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ وَسُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْأَنْصَارِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقَرَّ الْقَسَامَةَ عَلَى مَا كَانَتْ عَلَيْهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ
Al à dit [Ahmad bin Amru bin As Sarh] e [Yunus bin Abdul A’la] al à dit [Ibnu Wahb] al à dit [Yunus] di [Ibnu Shihab] al à dit che Ahmad bin Amru al à contât [Abu Salamah] e [Sulaiman bin Yasar] amì di [Abu Salamah] Di jenfri i Ansar, al à decidût il qasamah come che al jere in timp di jahiliyah.
Hadith
Imam Nasa'i : 4629
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ وَسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ الْقَسَامَةَ كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَقَرَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مَا كَانَتْ عَلَيْهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَقَضَى بِهَا بَيْنَ أُنَاسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي قَتِيلٍ ادَّعَوْهُ عَلَى يَهُودِ خَيْبَرَخَالَفَهُمَا مَعْمَرٌ
Al è stât ripuartât a nô che [Mohammad bin Hasyim] al à dit che [Al Walid] al à dit [Al Auza’I] di [Ibn Shihab] di [Abu Salamah] e [Sulaiman bin Yasar] di [diviers compagns di] Rasulullah Rasulullah Rasulullah Rasulullah Rasulullah Sallam che al è sucedût Wasallam al lu considerà ce che al fo in timp di Jahiliyah. E al à dât une decision cun lui ai Ansar rispiet al copâ di cualchidun e lôr a àn acusât i ebreus di Khaibar di fâlu. Ma’mar al contest i doi.
Hadith
Imam Nasa'i : 4630
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَكَانَتْ الْقَسَامَةُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ ثُمَّ أَقَرَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْأَنْصَارِيِّ الَّذِي وُجِدَ مَقْتُولًا فِي جُبِّ الْيَهُودِ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ الْيَهُودُ قَتَلُوا صَاحِبَنَا
Al à dit [Mohammed bin Rafi’] al à dit [Abdur Razzaq] al à dit [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Ibnu Al Musayyab], al à dit; “Al jere un qasamah in timp da jahiliyah, daspò il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al lu à assegnât a un Ansar che al fo copât tal teritori ebreu, cussì il popul Ansar al diseve che i ebreus a vevin copât un nestri amì.”
Hadith
Imam Nasa'i : 4631
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ سَهْلَ بْنَ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمَا فَأُتِيَ مُحَيِّصَةُ فَأُخْبِرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَحُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَخُوهُ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ كَبِّرْ وَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذَنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ تَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا مُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ بِمِائَةِ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمْ الدَّارَقَالَ سَهْلٌ لَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ
Al è stât ripuartât a nô [Ahmad bin Amru bin As Sarh] al à comunicât che [Ibnu Wahb] al à comunicât a me [Malik bin Anas] di [Abu Laila bin Abdullah bin Abdur Rahman Al Ansari] che [Sahl bin Abu Hatsmah] al à comunicât che Abdullah bin Abdullah al è dificil par lôr ducj i doi. Dopo Muhayyishah al fo visitât e i fo contât che Abdullah bin Sahl al jere stât copât e butât intun poç o intune sorzint. Alore al vignì dai judeus e al disè; ‘Par Allah, tu lu âs copât’. A disevin; ‘Par Allah, no lu vin copât. Dopo al si voltà fin che al rivà a cjatâ il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e al i contà di chest. Po dopo lui e Huwayishah, so fradi grant, e Abdur Rahman bin Sahl a rivarin, daspò Muhayyishah, che al jere stât a Khaibar, al vignì indenant par fevelâ, daspò il rasullah al disè: “Meti prime la persone plui vecje”. E Huwayishah al fevelà e daspò Muhayishah al fevelà. Alore il Rasulullah al disè: “A stan paiant ai tois amiis diyat o a stan declarant vuere?” Alore il Profete al scrivè une letare a lôr rivuart a cheste materie, alore a àn rispuindût; ‘Invezit, nô, par vie di Allah, no lu vin copât’. Po dopo al disè a Huwayishah, a Muhayyishah e a Abdur Rahman: “Siet disponûts a jurâ e a vê dirit al sanc dai vôs amiis?” a disevin; 'No'. Al disè: ‘Vuei che i ebreus a ti jurin?’. A disevin; — No son musulmans. Alore il Rasulullah Sallam al paià lôr de sô ricjece, al mandà lôr cent camêi par metiju inte lôr cjase. Sahl al disè; ‘Di sigûr un camêl ros dai camêi al à dât un colp di pît’.
Hadith
Imam Nasa'i : 4632
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّهُأَخْبَرَهُ وَرِجَالٌ كُبَرَاءُ مِنْ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأَتَى مُحَيِّصَةُ فَأَخْبَرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ وَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَأَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمُحَيِّصَةَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذَنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ بِمِائَةِ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمْ الدَّارَقَالَ سَهْلٌ لَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ
[Mohammed bin Salamah] al à ripuartât a nô [Ibnu Al Qasim] al à dit che [Malik] di [Abu Laila bin Abdullah bin Abdur Rahman bin Sahl bin Abu Hatsmah] di [Sahal bin Abi Hatsmah] che lui e diviers dai leader dal so popul a lu àn comunicât che par Abdullah bin dificoltâts che ur son rivadis. Dopo al vignì Muhayyishah e al contà che Abdullah bin Sahl al jere stât copât e butât intun poç o intune sorzint. Alore al vignì dai judeus e al disè; ‘Par Allah, tu lu âs copât’. A disevin; “Par Allah, no lu vin copât”. Dopo al partì fin che al rivà al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e al i contà di chest. Po dopo lui e Huwayishah, so fradi grant, e Abdur Rahman bin Sahl a rivarin, daspò Muhayyishah, che al jere stât a Khaibar, al vignì indenant par fevelâ, daspò il rasullah al disè: “Meti prime la persone plui vecje”. E Huwayishah al fevelà e daspò Muhayishah al fevelà. Alore il Rasulullah al disè: “A stan paiant ai tois amiis diyat o a stan declarant vuere?” alore il Profete Sallam al scrivè une letare a lôr rivuart a cheste materie, alore a scriverin; ‘Invezit, nô, par vie di Allah, no lu vin copât’. Dopo al disè a Huwayishah e a Muhayyishah e a Abdur Rahman: “O juris e o vês il dirit al sanc dai tois amiis?” a disevin; 'No'. Al disè: ‘Vuei che i ebreus a jurin par te?’ a disevin; “A no son musulmans”. Dopo il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al paià lôr de sô ricjece, daspò al mandà cent camêi par metiju inte lôr cjase. Sahl al disè; ‘Di sigûr un camêl ros dai camêi al à dât un colp di pît’.
Hadith
Imam Nasa'i : 4633
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَحْيَى عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَ وَحَسِبْتُ قَالَ وَعَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ أَنَّهُمَا قَالَاخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ حَتَّى إِذَا كَانَا بِخَيْبَرَ تَفَرَّقَا فِي بَعْضِ مَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِذَا بِمُحَيِّصَةَ يَجِدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلًا فَدَفَنَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَكَانَ أَصْغَرَ الْقَوْمِ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ قَبْلَ صَاحِبَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ الْكُبْرَ فِي السِّنِّ فَصَمَتَ وَتَكَلَّمَ صَاحِبَاهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مَعَهُمَا فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقْتَلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ صَاحِبَكُمْ أَوْ قَاتِلَكُمْ قَالُوا كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ قَالَ فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا قَالُوا وَكَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَاهُ عَقْلَهُ
Al à dit [Qutaibah] al à dit [Al Laits] di [Yahya] di [Busyair ben Yasar] di [Sahl ben Abu Hatsmah], al à dit; — O pensavi che al diseve; e di [Rafi’ bin Khadij] che a disevin; Abdullah bin Sahl bin Zaid e Mohayyishah bin Mas’ud a jerin lâts vie fin che cuant che a rivarin a Khaibar a si son separâts in tancj puescj li, daspò Mohayyissah al cjatà Abdullah bin Sahl copât. Po dopo lu sepulì e daspò al si cjatà in front al Rasulullah Sallam insiemi cun Huwayishah bin Mas’ud e Abdur Rahman bin Sahl e al fo la persone plui zovine. Po dopo Abdur Rahman al le a fevelâ denant dai siei doi amìs. Alore il Rasulullah al disè: ‘Meti prin il vecjo’. Dopo al tacà a zirâ e doi dai siei compagns a fevelarin, daspò al fevelà cun lôr e a menzonarin al Rasulullah Sallam su la copâ di Abdullah bin Sahl. Alore al disè: ‘Tu fâs cincuante jurâts e tu âs dirits cuintri dai tois amiis o cuintri di chei che a ti atachin?’. A disevin; “Come si pues jurâ cuant che no lu vin viodût?” Dopo al disè: ‘Vuei che i judeus a sedin libars des vôs acusazions cun cincuante jurâts?’. A disevin; ‘Come o acetìn i juraments dai increduls?’. Po dopo, cuant che il Rasulullah al viodè chest al de il so diyat.
Hadith
Imam Nasa'i : 4634
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ قَالَ أَنْبَأَنَا حَمَّادٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُأَنَّ مُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ أَتَيَا خَيْبَرَ فِي حَاجَةٍ لَهُمَا فَتَفَرَّقَا فِي النَّخْلِ فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَجَاءَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَحُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ ابْنَا عَمِّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي أَمْرِ أَخِيهِ وَهُوَ أَصْغَرُ مِنْهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكُبْرَ لِيَبْدَأْ الْأَكْبَرُ فَتَكَلَّمَا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْكُمْ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْرٌ لَمْ نَشْهَدْهُ كَيْفَ نَحْلِفُ قَالَ فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْهُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْمٌ كُفَّارٌ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ قِبَلِهِقَالَ سَهْلٌ فَدَخَلْتُ مِرْبَدًا لَهُمْ فَرَكَضَتْنِي نَاقَةٌ مِنْ تِلْكَ الْإِبِلِ
Al à dit [Ahmad bin Abdah] al à dit [Hammad] al à dit [Yahya bin Said] di [Busyair bin Yasar] di [Sahl bin Abu Hatsmah] e [Rafi’ bin Khadij] che a àn dit che a vevin contât che Mohayyisha bin Mas’ud e Abdullah bin un palm di dat, daspò Abdullah bin Sahl al fo copât daspò so fradi Abdur Rahman bin Sahl e Huwayishah e Muhayyishah, ven a stâi doi dai fîs di so ziu, a rivarin al Rasulullah. Po dopo Abdur Rahman al fevelà dal câs di so fradi ancje se al jere il plui zovin di lôr. Po dopo, il Rasulullah al à dit: “Chei che a son plui grancj a dovaressin scomençâ prin”. Po dopo i doi a fevelarin de cuistion dal lôr amì comun. Po dopo, il Rasulullah al menzonà une frase che e veve il significât; cincuante di voialtris a jurin. Cussì a disevin; ‘O Messazîr di Allah, cheste e je une robe che no vin viodût nô stes, come podìn jurâ?’ Al disè: ‘Tu âs di volê che i ebreus a sedin libars des vôs acusazions cuntun jurament di cincuante di lôr’. A disevin; ‘O Messazîr di Allah, a son incredui’. Po dopo, il Rasulullah al à paiât il diyat di se stes. Sahl al disè; ‘O jentrà tal lôr cjamp, daspò o soi stât dât un colp di pît di un dai camêi’.
Hadith
Imam Nasa'i : 4635
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ وَهُوَ ابْنُ الْمُفَضَّلِ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهُمَا أَتَيَا خَيْبَرَ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ صُلْحٌ فَتَفَرَّقَا لِحَوَائِجِهِمَا فَأَتَى مُحَيِّصَةُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ وَهُوَ يَتَشَحَّطُ فِي دَمِهِ قَتِيلًا فَدَفَنَهُ ثُمَّ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَانْطَلَقَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَحُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ وَهُوَ أَحْدَثُ الْقَوْمِ سِنًّا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ الْكُبْرَ فَسَكَتَ فَتَكَلَّمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَحْلِفُونَ بِخَمْسِينَ يَمِينًا مِنْكُمْ فَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ أَوْ قَاتِلِكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ وَلَمْ نَرَ قَالَ تُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَأْخُذُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَعَقَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ
A nus è stât ripuartât che [Amru bin Ali] al à dit che [Bisyr vâl a dî Ibn Al Mufadhal] al à dit che Abdullah bin Sahl e Muhayyishah bin Zabar di Mas'ud a jerin il timp di separâts pai lôr dibisugns. Dopo Muhayyishah al vignì daûr di Abdullah bin Sahl, che al jere cuviert di sanc e lu sepulì. Dopo al rivà a Medine. Duncje Abdur Rahman bin Sahl, Huwayishah e Muhayyishah a lerin a cjatâ il Rasulullah, daspò Abdur Rahman al vignì indenant par fevelâ, ancje se al jere la persone plui zovine. Po dopo, il Rasulullah al disè: ‘Meti prime la persone plui vecje’. Po dopo al tacà a zirâ e daspò ducj i doi a fevelarin, daspò il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: ‘Siet disponût a jurâ cincuante jurâts di bande di te e daspò vê il dirit al sanc dal to amì o ae persone che tu âs copât?’. A disevin; “O Messazîr di Allah, come podìn jurâ cuant che no testemoniìn o no viodivin?” Al disè: ‘Vuei che i ebreus a sedin libars des vôs acusazions cun cincuante jurâts?’. A disevin; ‘O Messazîr di Allah, come podìn fâ il jurament dai increduls?’. Po dopo, il Rasulullah al à paiât il diyat di se stes.
Hadith
Imam Nasa'i : 4636
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَانْطَلَقَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ إِلَى خَيْبَرَ وَهِيَ يَوْمَئِذٍ صُلْحٌ فَتَفَرَّقَا فِي حَوَائِجِهِمَا فَأَتَى مُحَيِّصَةُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ وَهُوَ يَتَشَحَّطُ فِي دَمِهِ قَتِيلًا فَدَفَنَهُ ثُمَّ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَانْطَلَقَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَحُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ ابْنَا مَسْعُودٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ الْكُبْرَ وَهُوَ أَحْدَثُ الْقَوْمِ فَسَكَتَ فَتَكَلَّمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَحْلِفُونَ بِخَمْسِينَ يَمِينًا مِنْكُمْ وَتَسْتَحِقُّونَ قَاتِلَكُمْ أَوْ صَاحِبَكُمْ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ وَلَمْ نَرَ فَقَالَ أَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَأْخُذُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَعَقَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ
Al à dit [Isma’il ben Mas’ud] al à dit [Bisyr ben Al Mufadhdhal] al à dit [Yahya ben Said] di [Busyair ben Yasar] di [Sahl ben Abu Hatsmah], al à dit; Abdullah bin Sahl e Mohayyishah bin Mas’ud bin Zaid a rivarin a Khaibar e in chel timp e jere pâs. Po dopo a si son separâts pai lôr bisugns. Dopo Mohayyishah al cognossè Abdullah bin Sahl che al jere stât copât e cuviert di sanc. Dopo lu sepulì. Dopo al rivà a Medine, daspò Abdur Rahman bin Sahl e Huwaishah e Muhayishah bin Mas’ud a rivarin a cjatâ il Rasulullah. Po dopo Abdur Rahman al vignì indenant par fevelâ, e po dopo il Rasulullah al disè: “Meti prime la persone plui vecje”. Al jere il plui zovin, cussì al tacà a zirâ e daspò a fevelarin. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: “Siet disponût a jurâ cincuante jurâts di bande di te e cun dirit cuintri de persone che ti à copât o cuintri dal to amì?” A disevin; ‘O Messazîr di Allah, come podìn jurâ cuant che no testemoniìn, e no vin viodût?’. Al disè: ‘Vuei che i ebreus a sedin liberâts des vôs acusazions cun cinc juraments?’. Cussì a disevin; ‘O Messazîr di Allah, come podìn fâ il jurament dai increduls?’. Po dopo, il Rasulullah al à paiât il diyat di se stes.
Hadith
Imam Nasa'i : 4637
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ يَقُولُ أَخْبَرَنِي بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ الْأَنْصَارِيَّ وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي حَاجَتِهِمَا فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ الْأَنْصَارِيُّ فَجَاءَ مُحَيِّصَةُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ أَخُو الْمَقْتُولِ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ حَتَّى أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكُبْرَ الْكُبْرَ فَتَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ وَحُوَيِّصَةُ فَذَكَرُوا شَأْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا فَتَسْتَحِقُّونَ قَاتِلَكُمْ قَالُوا كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ وَلَمْ نَحْضُرْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ بُشَيْرٌ قَالَ لِي سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ لَقَدْ رَكَضَتْنِي فَرِيضَةٌ مِنْ تِلْكَ الْفَرَائِضِ فِي مِرْبَدٍ لَنَا
Al à dit [Mohammed bin Basyyar] al à dit [Abdul Wahhab], al à dit; O ai sintût [Yahya bin Said] dî; al à ripuartât a me [Busyair bin Yasar] di [Sahl bin Abu Hatsmah] che Abdullah bin Sahl Al Ansari e Muhayyishah bin Mas’ud a son lâts fûr a Khaibar, daspò a si son separâts par lis lôr necessitâts, daspò Abdullah bin Sahl Al Anshari al è stât copât e Muhayyishah al è stât copât. Huwayyishah bin Mas’ud al vignì al Rasulullah, daspò Abdur Rahman al vignì indenant par fevelâ. Duncje il Profete al disè: ‘Meti prime la persone plui vecje’. Po dopo, Mohayishah e Huwayishah a àn fevelât e a àn menzonât la cundizion di Abdullah bin Sahl. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: “Tu zûris cincuante jurâts e daspò tu cjapis il dirit dal assassin?” A disevin; ‘Come si pues jurâ cuant che no testemoneìn e no partecipin?’ Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: ‘I ebreus a saran libars des vôs acusazions cun cincuante jurâts. A disevin; ‘O Messazîr di Allah, come o acetìn il jurament dai increduls?’. Sahl al disè; “Dopo il Rasulullah al à paiât il diyat”. Busiair al disè; ‘Sahl bin Abu Hatsmah al mi à dit; “In fat, o soi stât dât un colp di pît di un camêl dai camêi inte nestre cjase.”
Hadith
Imam Nasa'i : 4638
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَوُجِدَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ قَتِيلًا فَجَاءَ أَخُوهُ وَعَمَّاهُ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ وَهُمَا عَمَّا عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكُبْرَ الْكُبْرَ قَالَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا وَجَدْنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلًا فِي قَلِيبٍ مِنْ بَعْضِ قُلُبِ خَيْبَرَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَتَّهِمُونَ قَالُوا نَتَّهِمُ الْيَهُودَ قَالَ أَفَتُقْسِمُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا أَنَّ الْيَهُودَ قَتَلَتْهُ قَالُوا وَكَيْفَ نُقْسِمُ عَلَى مَا لَمْ نَرَ قَالَ فَتُبَرِّئُكُمْ الْيَهُودُ بِخَمْسِينَ أَنَّهُمْ لَمْ يَقْتُلُوهُ قَالُوا وَكَيْفَ نَرْضَى بِأَيْمَانِهِمْ وَهُمْ مُشْرِكُونَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِأَرْسَلَهُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ
Al à dit [Mohammed ben Manshur] al à dit [Sufyan] al à dit [Yahya ben Said] di [Busyair ben Yasar] di [Sahl ben Abu Hatsmah], al à dit; 'Abdullah bin Sahl al fo cjatât copât, daspò so fradi e doi oncui, ven a stâi Huwayyishah e Muhayyishah, a rivarin al Rasulullah, daspò Abdur Rahman al vignì indenant par fevelâ, daspò il Rasulullah plui vecjo al disè: 'Met prin il'. Cussì a disevin ducj i doi; “O Messazîr di Allah, invezit o vin cjatât Abdullah bin Sahl copât tal poç di Khaibar”. Alore il Profete al disè: “Cui che tu stâs acusant?” a disevin; “O acusin i ebreus”. Al disè: ‘Siet disponût a jurâ cincuante voltis che i ebreus lu àn copât?’. A disevin; ‘Come si pues jurâ cuintri ce che no viodìn?’ Al disè: ‘Vuei che i ebreus a sedin libars des vôs acusazions jurant cincuante jurâts che no lu àn copât?’. A disevin; “Come podìn jessi pronts a acetâ il lôr jurament, cuant che a son politeiscj?” Po dopo, il Rasulullah al à paiât il diyat di se stes. Chest hadith al è stât tradusût di Malik bin Anas.
Hadith
Imam Nasa'i : 4639
قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ عَنْ ابْنِ الْقَاسِمِ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ الْأَنْصَارِيَّ وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي حَوَائِجِهِمَا فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَقَدِمَ مُحَيِّصَةُ فَأَتَى هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لِيَتَكَلَّمَ لِمَكَانِهِ مِنْ أَخِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ كَبِّرْ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ فَذَكَرُوا شَأْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ أَوْ قَاتِلِكُمْ قَالَ مَالِكٌ قَالَ يَحْيَى فَزَعَمَ بُشَيْرٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَاهُ مِنْ عِنْدِهِخَالَفَهُمْ سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ
[Al Harith bin Miskin] al à dit leint la storie e o ai sintût, di [Ibnu Al Qasim], che al mi à contât [Malik] di [Yahya bin Said] di [Busyair bin Yasar] che al veve comunicât che Abdullah bin Sahl Al Ansari e Muhayyishah bin Mas'ud a jerin lâts vie par Khaibar e a vevin bisugne. Dopo Abdullah bin Sahl al fo copât, daspò Muhayyishah e i siei fradis, ven a stâi Huwayishah e Abdur Rahman bin Sahl, a rivarin al Rasulullah. Po dopo Abdur Rahman al si è presentât a fevelâ par vie de sô posizion di so fradi, Abdullah bin Sahl. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Meti prin chei che a son plui grancj, met prin chei che a son plui grancj’. Po dopo Huwayishah e Muwayishah a àn fevelât e a àn menzonât la cundizion di Abdullah bin Sahl. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: “Siet disponûts a jurâ cincuante jurâts e a vê dirit al sanc dai vôs amiis o ai vôs assassins?” Malik al disè; Yahya al disè; Po dopo Busyair al afermà che il Rasulullah al veve paiât il diyat di se stes. Bin ‘Ubaid Ath Thai al conteste chest’ al à dit.
Hadith
Imam Nasa'i : 4640
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍزَعَمَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَفَرًا مِنْ قَوْمِهِ انْطَلَقُوا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقُوا فِيهَا فَوَجَدُوا أَحَدَهُمْ قَتِيلًا فَقَالُوا لِلَّذِينَ وَجَدُوهُ عِنْدَهُمْ قَتَلْتُمْ صَاحِبَنَا قَالُوا مَا قَتَلْنَاهُ وَلَا عَلِمْنَا قَاتِلًا فَانْطَلَقُوا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ انْطَلَقْنَا إِلَى خَيْبَرَ فَوَجَدْنَا أَحَدَنَا قَتِيلًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكُبْرَ الْكُبْرَ فَقَالَ لَهُمْ تَأْتُونَ بِالْبَيِّنَةِ عَلَى مَنْ قَتَلَ قَالُوا مَا لَنَا بَيِّنَةٌ قَالَ فَيَحْلِفُونَ لَكُمْ قَالُوا لَا نَرْضَى بِأَيْمَانِ الْيَهُودِ وَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَبْطُلَ دَمُهُ فَوَدَاهُ مِائَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِخَالَفَهُمْ عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ
Al à contât [Ahmad bin Sulaiman] al à contât che [Abu Nu’aim] al à contât che [Busyair bin Yasar] al à ametût che un om ansar clamât [Sahl bin Abu Hatsmah] i veve dit che cualchidun dal so popul al jere lât a Khaibar e. Po dopo a àn copât un dai lôr. A disevin ae int ator di lôr; ‘Tu âs copât il nestri amì’. A disevin; “No lu vin copât e no savìn cui che al è l’assassin”. Dopo a son lâts al Profete e a àn dit; ‘O Profete di Allah, o jerin lâts a Khaibar e o vin cjatât un di nô copât’. Il Rasulullah al à dit: ‘Meti il grant prin, met il grant prin’. Alore il Rasulullah al disè a lôr: ‘Vuês puartis la prove de persone che e à copât’. A disevin; “No vin provis”. Lui al disè: ‘A àn di jurâti’. A disevin; ‘No jerin pronts a acetâ il jurament dai ebreus’. Il Rasulullah Sallam nol voleve che il so sanc al fos in van, cussì al paià diyat par cent camêi dai camêi shadaqah. Amru bin Syu’aib al jere cuintri di lôr.
